De FilmBlog

Nog meer filmsterren voor The Expendables (2010) van Sylvester Stallone. Nog maar pas werd bekend dat Charisma Carpenter haar deelname had toegezegd, nu blijken ook dat Brittany Murphy en "Dexter"-acteur David Zayas zijn toegevoegd aan de sterrencast. Eerder werd al bekend dat de acteurs Jason Statham, Mickey Rourke, Steve Austin, Jet Li, Eric Roberts, Danny Trejo, Dolph Lundgren en 50 cent in de door Sylvester Stallone geschreven en geregisseerde film te zien zijn.

De 'Rambo'-acteur heeft zichzelf ook een klein rolletje toegeëigend. Ook Arnold Schwarzenegger is te zien in de film. Schwarzenegger zou zichzelf spelen. De opnamen voor de film, die het verhaal vertelt van een groep soldaten die een Zuid-Amerikaanse dictator proberen te verslaan, zijn vorige maand begonnen. The Expendables moet volgend jaar uitkomen. Dit stond te lezen op ScreenRant.

Murphy will play a singer and girlfriend to Mickey Rourke’s character; funny since they both starred in Sin City - I’m sure it’ll be nice to work on yet another action-oriented film together. I’m not overly familiar with Murphy as an actress, but can she sing well? She’ll need to be able to as the role reportedly calls for her to perform a musical number.

Zayas may be a name unfamiliar to you, but if you watch the fantastic TV show Dexter, you’ll know him as Angel Batista. He will play the South American dictator who the team of mercenaries (played mostly by the cast mentioned above) are sent to overthrow.

Uiteraard ben ik wel enthousiast bij het idée zoveel talent bij elkaar te zien, maar anderzijds heb ik een vreemd Robert Altman gevoel: een overkill aan sterren die doelloos rondlopen in een miserabele prent. Hopelijk hebben we hier niet alleen cameo-rolletjes maar gaat deze cast ook daadwerkelijk ‘acteren’. Maar met al die acteurs zal de duurtijd van de film wel iets langer mogen duren dan de speelduur van de laatste Rambo (2008) film. De eerste setfoto’s laten in ieder geval zien dat het menens is voor Stallone die met vuurwapen en gespierde armen achter een boot loopt.

***Related Posts***
12/03/2009: Charisma Carpenter en 50 cent in The Expendables
27/11/2008: Sterrencast in The Expendables

Een hele batterij aan bekende acteurs is niet altijd een garantie op een geslaagde prent, denk maar aan de recente Bobby (2006) van Emilio Estevez. Het oogt als een Oscar-film, maar is uiteindelijk een holle, oninteressante en zinloze vertelling met emotioneel einde. De parade aan bekende acteurs kon niet meteen de film opkrikken naar een hoger niveau en kon de vertelling gemakkelijk ingeruild worden voor een aflevering van "The Love Boat". En neen, het is niet allemaal de schuld van Lindsay Lohan.

Robert Altman had eveneens een voorliefde om zijn films te bezetten met bekende koppen en dat was ook niet altijd raak. Ik denk dan maar aan het rampzalige Prêt-à-Porter (1994).

En nu is het aan de beurt met de toch wel wisselvallige regisseur Jon Avnet (The War, Red Corner, 88 Minutes) om ons te verblinden met een sterrencast in Righteous Kill (2008). Maar in tegenstelling tot zijn voorgangers heeft hij wél zijn handen kunnen leggen op een veelbelovend script, van één van de betere opkomende scenaristen in Hollywood, Russell Gewirtz (Inside Man).

Korte inhoud: Twee politieagenten moeten verplicht samen werken om een beruchte moordenaar op te sporen en vervolgens te stoppen. Hun karakters botsen echter voortdurend en de vele conflicten maken hun zoektocht niet eenvoudiger. Maar als een van hen de ware identiteit van de moordenaar ontdekt, lijkt het einde van de samenwerking in zicht.

Robert De Niro en Al Pacino vertolken de rol van de twee agenten. Het zal niemand ontgaan zijn dat die acteurs worden beschouwd als de twee beste acteurs van hun generatie en dus is hun samenwerking iets waar vele filmfreaks naar uitkijken. Pacino en De Niro deelden eerder al een film in The Godfather: part II (1974) waarin De Niro de jonge versie van de vader van Al Pacino's personage Michael Corleone speelde. Er was dus geen enkele scène waarin ze beide te zien waren. We moesten wachten tot Michael Mann kwam opdraven met Heat (1995) waarin Al Pacino, een gedreven agent vertolkt die op zoek gaat naar een al even gedreven crimineel, gespeeld door De Niro. Buiten een lange dialoogscène halverwege de film en de laatste scène van de film, is er geen enkel ander moment waarin ze beide te zien zijn. In deze film spelen ze collega's en zullen ze dus vaak samen te zien zijn.

En daarmee houdt het niet op, want ook John Leguizamo, Carla Gugino, Donnie Wahlberg, 50 Cent, Brian Dennehy en nieuwkomers Dan Futterman en Trilby Glover van de partij zijn. Zelfs regisseur Martin Scorsese zou een rol overwegen.

***Related Posts***
15/09/2008: Righteous Kill review
11/02/2008: Righteous Kill trailer en korte inhoud
22/05/2007: Righteous Kill brengt Pacino en De Niro samen

De Amerikaanse filmregisseur Robert Altman (MASH, Short Cuts, McCabe and Mrs. Miller, Nashville, The Player, Gosford Park), een van de grote Amerikaanse cineasten, is overleden, volgens het magazine Variety.com. Altman overleed maandagnacht op 81-jarige leeftijd in het Los Angeles Hospital, na complicaties ten gevolge van kanker.

De regisseur kenmerkte zich niet alleen door zijn bijtende satire en cynische humor, maar ook door zijn eigenzinnige filmstijl (het heruitvinden van een filmgenre, zoals het westerngenre en het film noir genre) en acteursregie (waar de dialogen elkaar overlappen en spreken van op een grote afstand), maar tevens voor zijn enorme levenslust. Altman was tot op heden nog steeds bezig met regisseren. Zijn laatste film, A Prairie Home Companion (2006), die handelt over de dood, is uiteindelijk ook zijn laatste film geworden.

Altman is geboren op 20 februari 1925 in Kansas City, en werd tot 5 keer toe genomineerd voor een Oscar, maar The Academy gunde hem de eer niet van een beeldje en dus kende de jury hem begin dit jaar een Lifetime Achievement Award toe, vooral gezien als een soort troostprijs voor bejaarde filmmakers die over het hoofd werden gezien. Maar Altman zei smalend dat ze te vroeg waren want hij wou er en zei onlangs nog dat hij er nog 40 jaar bij doen. Altman kreeg wel een BAFTA Awards voor Regie voor de film The Player en de Alexander Korda Award voor Beste Britse film, voor Gosford Park. Hij won tevens 2 keer de Gouden Palm, voor Mash en voor The Player.

Altman heel veel betekend voor de industrie en werd een beetje gezien als een rebel binnen het Hollywood-systeem. Hij had een hekel aan platgetreden paden en een uitgesproken voorkeur voor realistische of naturalistische films. Altman was ook een verklaarde tegenstander van de huidige Amerikaanse president. Toen het Supreme Court eind 2000 George W. Bush tot winnaar van de verkiezingen uitriep, zei hij dat dit "een enorme terugslag voor de Amerikaanse maatschappij" zou zijn.

Maar Altman heeft met zijn experimenten ook niet altijd meesterwerkjes afgeleverd. Altman was niet alleen in staat van het beste maar ook van het slechtste. Ik denk dan maar aan films zoals Dr T and the Women (2000), Prêt-à-porter (1994), Popeye (1980) of Come back to the five and dime, Jimmy Dean, Jimmy Dean (1982).

Tot Altmans bekendste en beste films behoren de Korea-satire MASH (1970), de Hollywood-satire The Player (1992), de film over countrymuziek en politiek Nashville (1975), de film noir-remake The Long Goodbye (1973) naar Raymond Chandlers Marlowe-figuur, de remake Thieves Like Us (1974) en de briljant gemonteerde meervoudige psychologische studie Short Cuts (1973). Onderschat werden en blijven films als het hilarische A Wedding (1978), de psychologische studie 3 Women (1977) met een schitterende Sissy Spacek als psychopate, en het intrigerende Images (1972). Zijn laatste viersterrenprent dateert van 2001; het zeer Britse moordmysterie Gosford Park (2001).

***Related Posts***
12/01/2006 : Robert Altman krijgt Lifetime Achievement Award
21/07/2005 : Robert Altman nog steeds actief als regisseur

De Amerikaanse regisseur Robert Altman (80) krijgt op 5 maart zijn allereerste Oscar, de hoogste Amerikaanse filmonderscheiding, de Lifetime Achievement Award. Altman was vele malen genomineerd, maar viel altijd buiten de boot. Iets wat ook Alfred Hitchcock mocht ondervinden.

Ditmaal is er een ere-Oscar voor de filmmaker, zo maakte de organisatie van de Oscaruitreikingen bekend. Altman maakte meer dan tachtig films waarbij 5 films werden genomineerd voor Beste Regie: Gosford Park (2001), Short Cuts (1993), The Player (1992), Nashville (1975) en MASH (1970). Voor de televisie regisseerde hij onder meer afleveringen van de westernklassieker Bonanza.

Maar om eerlijk te zijn heeft Mr. Altman ook heel wat afschuwelijk slecht materiaal afgeleverd. Dan denk ik meteen aan Dr T and the women (2000), Prêt-à-Porter (1994), Beyond Therapy (1987), Kansas City (1996) en hoe zou ik het ooit vergeten Popeye (1980). Maar dat de man zeker een waardevol steentje heeft bijgedragen aan de filmgeschiedenis zal niamdn ontkennen. Altman verdient zeker de oscar.

***Related Posts***
22/11/2006 : Robert Altman overleden
06/03/2006: De oscarwinnaars 2006
20/02/2006: De Bafta Award 2006 winners
31/01/2006: De Oscar Nominaties 2006
06/01/2006: Jon Stewart host de Oscars
28/12/2005: Grote concurrentie bij de oscars
19/12/2005: Nederlandse oscar-inzending gediskwalificeerd
02/12/2005: Valse bescheidenheid bij oscar-kandidaten
21/07/2005: Robert Altman nog steeds ‘actief’
28/02/2005: De Oscars in 2005
23/01/2005: Chris Rock hoopt op erkenning voor Jamie Foxx

Binnenkort zijn de nominaties voor het 78e Academy Awards op 13 februari 2006 en de uiteindelijke uitreiking op 5 maart 2006. Een festival waar miljoenen mensen naar kijken en menig filmmaker op zit te wachten. Vaak kijken mensen uit de sector wel eens neerdunkend op dit glitter en glamour gedoe, maar reken maar dat ze allemaal een gat in de lucht zouden springen moesten ze een uitnodiging krijgen. Het is nu eenmaal bon ton om over Cannes te spreken, ook al loopt dit filmfestival al een paar jaartjes achter de feiten aan. Maar weet dat indien de kandidaten de keuze zouden hebben om genomineerd te worden voor de Oscars of voor de Gouden Palm, dat ze bijna allemaal voor het eerste beeldje zouden kiezen, met uitzondering van de huichelaars. En daar gaat deze post over na een artikel van ABCnews.

Luister maar eens naar wat acteurs te zeggen hebben over de Oscars. In plaats van "We gaan er 100% voor" of "We kijken er echt naar uit", hoor je vaak "Oh, ik ben er niet echt mee bezig" of "Als mijn werk erkend kan worden door de sector, dan is dit mooi meegenomen. Maar daar doe ik het niet voor." Ja, ja, ik geloof je. Echt waar.

Maak je geen illusies. Deze acteurs denken er alle dagen wel eens aan en repeteren hun toespraak voor de spiegel. Ze dromen om op deze rode loper te lopen en hun kleding te showen aan Joan Rivers en hebben een obsessie naar dit precious naakte gouden mannetje. Maar deze valse bescheidenheid, die opvalt in interviews, maakt gewoon deel uit van het spel. Dit stond te lezen in het artikel:

"If my work is recognized in that way, great," said Claire Danes, who has caught Oscar buzz for the romantic drama Shopgirl (2005). "If not, that's fine. That's not why I do the work that I do. I just want people to have a chance to reflect on their own lives while watching my movies."

That's precisely the sort of rhetoric favoured by the Academy of Motion Picture Arts and Sciences, whose 5,800 actors, filmmakers and other industry professionals vote on the Oscars, whose nominations come out Jan. 31 with the awards following March 5. Academy management frowns on anything that smacks of campaigning.

The best strategy for stars and directors is to keep visible enough through interviews and public appearances, but never look as though they're glad-handing for an Oscar. Too much exposure can backfire. During the 1999 Oscar race, best-actress front-runner Annette Bening of American Beauty (1999) looked as though she was running for office with endless appearances on talk shows and at Hollywood events. She lost to Hilary Swank for Boys Don't Cry (1999).

Wanneer jullie deze interviews bekijken, weet dan dat ze allemaal liegen als geen ander, maar dat ze het doen voor een redden. "It’s part of the game".

***Related Posts***
06/03/2006: De oscarwinnaars 2006
12/11/2006: Robert Altman krijgt een Oscar
06/01/2006: Jon Stewart host de Oscars
28/12/2005: Grote concurrentie bij de oscars
19/12/2005: Nederlandse oscar-inzending gediskwalificeerd
28/02/2005: De Oscars in 2005
23/01/2005: Chris Rock hoopt op erkenning voor Jamie Foxx

***Related Sites***
officiële site: oscars.org
posters: 1 en 2.

Met regisseurs zoals Tim Burton of Michael Bay weet je precies wat je kan verwachten. Met een regisseur zoals Robert Altman tast je in het donker. En die onvoorspelbaarheid is ook een beetje zijn flair als “Hollywood-auteur”. Soms pakt hij uit met hilarische komedies zoals A Wedding(1978), indringende drama’s zoals Gosford Park (2001) of spannende en perfect uitgebalanceerde thrillers zoals The Player (1992). Maar hij is ook instaat van het slechtste, met draken van films zoals Prêt-à-Porter (1994) of het stereotype Dr T and the Woman (2000).

Er zijn een paar dingen waaraan je een Altman film aan kan herkennen, zoals zijn voorliefde voor bekende gezichten en het gebruik van overlappende dialogen. Vaak vind je er meestal overvloedig veel personages, die niet altijd even goed uitgetekend zijn. In een scène is het ook niet uitzonderlijk om bijvoorbeeld twee personages te hebben die geheel naast elkaar en door elkaar converseren. Dergelijke “ensemble-stukken” zijn vaak een soort hit and miss, maar ook dit behoort tot de charmes van Altman. Iets wat ik minder goed kan verdragen is de constant bewegende camera van zijn zoon, cameraman Robert Reed Altman. De voorliefde voor overdreven bewegende camera’s is een pijnlijke afwijking die Altman met een aantal andere cineasten deelt.

Altman is ook het levende bewijs dat je niet té oud kan zijn om films te maken. Op zijn 80-jarige leeftijd heeft hij net Paint afgewerkt, een komedie-thriller over een documentariste (Salma Hayek) die onderduikt in de slinkse art-wereld van New York om de moord een artiest te onderzoeken. Nu is hij volop bezig met een ambitieus filmproject genaamd A Prairie Home Companion (2006). De titel van de film is afkomstig van een radioprogramma dat al 25 jaar in Amerika wordt uitgezonden op de late zaterdagmiddag. Het is een mengeling van volkshumor, liedjes en sketches. De film werpt een blik achter de schermen. In de cast vinden we oa. Woody Harrelson, Tommy Lee Jones, Meryl Streep, Kevin Kline, John C. Reilly en… (oh no !) Lindsay Lohan. Het zou me niets verwonderen dat de studio haar wou hebben om het productiebudget te garanderen. Altman is niet meteen een garantie op een geslaagde box-office. Lindsay Lohan daarentegen heeft alle tienermeisjes aan haar zij. En dat betekent macht, heel veel macht.

Maar 'the powers that be' neemt geen risico’s met de leeftijd van Altman en hebben zomaar eventjes Paul Thomas Anderson aangesproken om Altman in de regie te vergezellen, met zijn goedkeuring uiteraard. Als Altman ziek zou vallen zal Anderson de regie even overnemen met de regie-aanwijzigen van de wijze oude man. Daarvan staat nog niets vermeld op Imdb, maar ik verwacht binnenkort een ‘executive producer’ credit onder zijn naam. Maar Altman is nog altijd in command, én nog in staat de billen van Lindsay te strelen. Ouwe snoeper!

***Related Posts***
22/11/2006 : Robert Altman overleden
29/07/2006: Lindsay Lohan krijgt op haar donder
12/06/2006: Jessica Alba vervangt Lindsay Lohan op de set van Bill
12/11/2006: Robert Altman krijgt een Oscar
25/03/2005: Lindsay Lohan

***Related Site***
Imdb: A Prairie Home Companion (2006)