De FilmBlog

Na 9 seizoenen een aantal speciale episodes en een film, komt binnenkort ook de eerste sequel in productie The X-Files: I Want to Believe (2008). Blijkbaar zijn er nog een aantal bizarre onopgeloste zaken die dringend afgehandeld moeten worden door FBI-agenten Fox Mulder (David Duchovny) en Dana Scully (Gillian Anderson). De vorige film, The X-Files (1998), vond ik nog wel te doen, hoewel de film veel beter had kunnen zijn. Na tien jaar is er nu de sequel en de verwachtingen zijn hoog gespannen, of wat had je gedacht.

De regisseur van dienst is niet Rob Bowman, thank God, maar wel de bedenker van de serie, Chris Carter. De sequel is er gekomen na veel meningsverschillen met producent Fox waarbij het project verschillende keren werd uitgesteld. Pas recentelijk kwam er een lichtpuntje op het einde van de tunnel en kreeg het project groen licht. Zowel David Duchovny als Gillian Anderson wilden graag weer hun steentje bijdragen, en dat is opvallend aangezien ze beide de afgelopen jaren zo hun best hebben gedaan om zich van hun iconische X-Files-personages los te weken.

Carter werkte 6 jaar lang (!) aan het script, en geloofde er blijkbaar zo diep in dat dit ook liet merken in de titel. Maar geheel volgens aloude traditie zetten cast en crew alles op alles om maar zoveel mogelijk informatie achter te houden voor het publiek. Carter zei het volgende: "Ideally I would just have you go into the theater and unwrap the movie like a present you know nothing about." En dus werd het script geprint op speciaal rood papier dat niet gekopieerd kan worden en werden er allerlei codenamen gebruikt (voor de film bedacht men 'Done One' als titel, onder regie van Rich Tracers - een anagram van Chris Carter). Valse plotinformatie werd de wereld ingezonden, waardoor lange tijd niet met zekerheid kon worden gezegd waar de film over gaat. Het enige dat vrij snel bekend werd is dat de complexe onderlinge relatie tussen Mulder en Scully een prominente rol zal spelen. Al blijft Carter mysterieus: "For me, The X-Files has always been a romance. They had an intellectual romance that's very rare and restrained compared to so many relationships on TV. I think that's what appealed most to the fans. And they're back." Maar na zekere tijd werd toch een korte inhoud bekendgemaakt.

Korte inhoud: Een groep vrouwen wordt ontvoerd in het winterse landschap van Virginia. De enige aanwijzingen die er van hun verdwijning zijn, zijn groteske menselijke overblijfselen die langs de snelweg worden gevonden. Wanhopig probeert de recherche meer informatie te verkrijgen, Ze worden daarbij geholpen door een in ongenade gevallen priester die bizarre visioenen krijgt. Dit leidt hen naar een geheim medisch experiment dat misschien met de verdwijning van de vrouwen te maken kan hebben. Omdat de politie er alleen niet uitkomt, wordt de hulp van The X-Files ingeroepen, ook al werd die afdeling voor onderzoek naar paranormale zaken jaren geleden gesloten.

De vraag blijft in hoeverre de sequel zal aansluiten bij de verhaallijn die The X-Files zo intrigerend maakt. Waar in de eerste film de nodige puzzelstukjes op zijn plaats werden gelegd om ook de serie beter te begrijpen, vormt de tweede film een verhaal op zich, en dat is misschien maar goed ook. Carter is bewust afgestapt van de overkoepelende verhaallijn. De belangrijkste reden voor deze beslissing is dat de regisseur een nieuw publiek hoopt aan te boren met zijn nieuwe film. Om diezelfde reden werd de cast, met relatief onbekende acteurs (althans bij een jonger publiek), aangevuld met rapper Xzibit, komiek Billy Connelly en actrice Amanda Peet als nieuwe collega's van Mulder en Scully.

De echte fans, die jaren hebben moeten wachten op een vervolg, zullen mogelijkerwijs teleurgesteld over de keuze van de nieuwe cast-leden en het als een knieval naar de commercie zullen aanzien. De kracht van de film, de mystiek en mythologie van de complottheorieën die de rode draad vormden in de serie en de eerste film, worden blijkbaar losgelaten, waardoor de kans groot is dat de prent zich nauwelijks zal kunnen onderscheiden van de standaard thrillers die dezer dagen in de bioscopen draaien. Volgens Carter blijft de film echter wel, zij het op zijn eigen manier, 'trouw aan het oude'. Was je in de jaren 90 niet weg te slaan bij de tv als The X-Files op was, dan zal het, ondanks alle veranderingen, vast weer gaan kriebelen. Ik kan in ieder geval nauwelijks wachten tot 30 juli 2008, wanneer de film bij ons in de bioscopen draait.

***Related Posts***
29/09/2007: The X-Files sequel eindelijk in productie
06/04/2007: Gillian Anderson over de The X-Files sequel
18/01/2006: The X Files sequel in de maak

Het heeft een tijdje geduurd maar het moment is aangebroken voor de lancering van een nieuwe BlogTalk, samen met Sine, Karen en de mensen van Kinofreunde. Voor de gelegenheid buigen we ons over de Beste Films die in het jaar 2005 zijn uitgekomen.

We hadden eerst een top 10 willen samenstelling met de films uit 2007, maar wegens een paar technische problemen kregen we daarover geen consensus.

Gezien ik zelf het voorbije jaar een hoop rotzooi heb gezien, krijgen jullie van mij ook een Top 10 van de Meest Walgelijke Kl#te Films die zonder veel schroom in 2005 werden losgelaten op een argeloos bioscooppubliek waar mening een trauma hebben aan overgehouden. Gelukkig is er deze Ultieme FilmBlog die af en toe mensen kan waarschuwen voor dergelijk schadelijk afval. Ja, iemand moet het doen.

Let wel, ook al zien we wekelijks een pak nieuwe films, blijven er heel wat films over die we nog niet hebben gezien. Het zou fysisch zelfs onmogelijk zijn om alle nieuwe films te bekijken. Ooit geprobeerd in 1994 met een dubbele infuus en luciferstokjes in de ogen. Maar met al die seniele musicals uit Bollywood kwam ik zelfs niet in december van dit jaar aan de Aziatische horror-markt toe. Het was een hachelijke onderneming maar ben blij met mijn conclusie: ER ZIJN TEVEEL FILMS …verdomme. (Dit laatste was een subjectieve interpretatie van mijn conclusie). Maar alle onzin ‘in een lijstje’, hier volgt het Beste & Slechtste uit 2005. Jullie zijn uiteraard vrij om jullie lijstjes kenbaar te maken in de commentaarbox en/of uw mening te geven over de vernoemde films.

De Beste Films uit 2005

1. Batman Begins van Christopher Nolan – Net als Spider-Man, een absolute revelatie, of hoe je bekende ingrediënten kan samenbrengen tot een overheerlijke combinatie. Scherpe dialogen, een knap plot, uitstekende regie en een ijzersterke cast.

2. Sin City van Frank Miller & Robert Rodriguez – Een comic-book-noir meesterwerkje. Vernieuwend, verrassend, briljant en gedoopt in gitzwarte gal.

3. Cinderella Man van Ron Howard – er was veel kritiek op Russell Crowe, maar hij is de Roger Federer van het acteren in Hollywood. En Ron Howard levert hier een van zijn knapste films, zoniet zijn beste film.

4. King Kong van Peter Jackson - Jacksons film lost de verwachtingen volledig in. Toch een beetje te lang, maar dat is slechts een detail vergeleken met de denderende actietaferelen.

5. Sideways van Alexander Payne – verfrissend om zoveel talent bezig te zien in een film over wijn. Al even genietbaar als een Château Latour.

6. Match Point van Woody Allen – en wel een nieuwe Woody Allen die met deze verfrissende prent kan overtuigen. Ik ga niet zeggen dat het één van zijn beste film is, maar het is in de buurt. In ieder geval zijn beste film uit het laatste decennium.

7. Nochnoy Dozor (Night Watch) van Timur Bekmambetov – te vergelijken met Harry Potter en The Matrix, maar dan voor volwassenen. Een uiterst verfrissende filmervaring.

8. Wedding Crashers van David Dobkin – als er een komedie-film een award moest krijgen dit jaar, dan moet het deze wel worden. Zonder enige twijfel de grappigste film uit 2005.

9. Serenity van Joss Whedon – een zalige spinoff van de na amper elf afleveringen afgevoerde Amerikaanse cultserie Firefly, met verrassend goed uitgetekende personages, visueel verbluffende ruimtegevechten en fijne dialogen én one-liners

10. Crash van Paul Haggis – Ontegensprekelijk het beste filmdebuut en één van de beste scenario's uit 2005.

De Slechtste Films uit 2005

1. Aeon Flux van Karyn Kusama – Om er niet veel woorden aan vuil te maken: Aeon Sucks ! En geen beetje. De film had de grootste potentieel een succes te worden, maar faalt op alle gebied.

2. Alone in the Dark van niemand minder dan Dr. Crap himself, Uwe Boll. Ik had getwijfeld om deze op '1' te zetten, maar ik had er ook niet veel van verwacht. De film kreeg een Hollywood budget om nog niet het niveau te halen van de kortfilmpjes van eerstejaars filmstudenten. Een samenraapsel van alles wat je best vermijdt in een film.

3. Dirty Love van John Mallory Asher – zelden nog zo’n inspiratieloze spuug gezien als deze film met een afschuwelijk slecht acterende Jenny McCarthy. Deze Dirty Love was bedoeld om haar carrière nieuw leven in te blazen. Wel, ze zal binnenkort samen met Charlize Theron, in de spotlights staan van de Razzie Awards.

4. The Dukes of Hazzard van Jay Chandrasekhar – de eerste keer dat je plaatsvervangende schaamte krijgt voor diegene die betrokken zijn bij deze onzin. 2 minuten Jessica in korte broekjes en uitgestoken boezem en 88 minuten fast-forward-stuff met een rondrijdende oranje wagen en een man in het wit gekleed.

5. Elektra van Rob Bowman – Nog slechter dan Daredevil en Mortal Combat samen en zwaar geplagieerd van superieure films zoals Hero.

6. Stealth van Rob Cohen. Een film op automatische piloot die men zelfs geen popcorn-film kan noemen, want popcorn heeft nog smaak.

7. Fantastic Four van Tim Story – mijn tweede grote teleurstelling in 2005. Het begon al met een mankgelopen casting en bevestigde de teneur met een zwak plot en dito dialogen. Alles blijft zo mediocre en dat is net iets wat een comic-book adaptatie NIET mag zijn. De film is allesbehalve "fantastisch" en verdient in geen geval de uit-zijn-voegen-gebarsten-media-campagne.

8. Ex equo: In the Mix met Usher, Get Rich or Die Tryin’ met 50 cent & House of Wax met Paris Hilton – dat de films op geen flapoor zouden trekken was evident, dat de pop-idolen geen acteer-talent hebben was te verwachten, maar dat ze ook nog eens zo on-charismatisch zijn, is compleet tegenstrijdig met de aandacht die door de media aan hen wordt geschonken.

9. The Fog van Rupert Wainwright – je moet het maar doen om een nog slechtere remake te maken van een al zwakke horrorprent van Carpenter. Jammer voor de carrière van Clark Kent-acteur Tom Welling. Hij ziet niet alleen de rol van Superman aan zijn neus voorbijgaan, maar speelt ook nog eens in de meest belachelijke films.

10. The Legend of Zorro van Martin Campbell – ik hou mijn hart vast voor de nieuwe James Bond, Casino Royale. Maar wat Campbell hier maakt is precies datgene wat Hollywood een slechte naam bezorgt.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Bij een aantal films weet je al bij het kopen van uw filmticket, dat je in alle waarschijnlijkheid zal geconfronteerd worden met 90 minuten platvloerse eenheidsworst. En toch is de drang om jezelf bloot te stellen aan onversneden pulp te groot en wil je kost wat kost dat schitterende beginschot (denk aan de roterende explosie in Swordfish) zien, die daverende actie-scène (zoals de autosnelweg-scène of de confrontatie tussen Neo en de klonen in Matrix Reloaded).

In sommige gevallen ga je een film zien omdat je uw favoriete acteur of die knappe actrice wil zien. In het geval van Elektra was ik dus onder de charmes gevallen van de aantrekkelijke Jennifer Garner. En het zal meteen ook de laatste keer zijn.

Elektra ??? Was die niet dood op het einde van Daredevil? Shut up! Dit is niet de film waarbij je op details moet letten. Tenminste als je nog een beetje wil genieten. En dat heb ik geprobeert. Ik bleef maar wachten op die Ben Affleck cameo, die dus uit de film werd geschrapt. En als je al moet wachten op Ben Affleck om de film te redden loopt er toch iets mis.

Samenvatting: Elektra is een huurmoordenares die na haar training bij de blinde mentor in Oosterse Vechtkunsten, Stick (Terence Stamp) even geslepen is als Sho Kosugi. Om de film iets hipper te maken hebben ze het verhaaltje voorzien van wat metafysische hocus-pocus. Zo heeft ze een "6de zintuig" waardoor ze de toekomst kan voorspellen en een … "7de zintuig" (voor de fans van Knights of the Zodiac) waarmee ze in staat is om zich met de lichtsnelheid voort te bewegen en zo haar tegenstanders te snel af te zijn. En dat is nog maar het topje van de ijsberg, want ze kan ook de doden laten opstaan (aha ! dus Elektra is dan toch verrezen…of niet…soit). Heeft ze dan een zwakte? Absoluut, haar smaak in films.

Elektra, die The Force nog niet helemaal meester is en kwetsbaar is voor The Dark Side…oeps, verkeerde film, …wordt ingehuurd om Mark Miller (Goran Visnjic) en zijn dochtertje Abby te vermoorden. Maar haar emoties spelen haar parten en ze besluit er niet mee door te gaan. Vervelend is dat haar opdrachtgevers, de leden van de Japanse criminele bende The Hand, daar niet mee kunnen leven en de aanvallen inzetten. Die schurken, met rooskleurige namen als Stone, Typhoid, Kinkou en Tattoo, beschikken net zoals Elektra hun eigen speciale krachten. Stof genoeg voor een X-Men meets Blade film, maar helaas moeten we het stellen met een Daredevil meets Catwoman meets Ninja III: The Domination.

Ik had al mijn bedenkingen bij het idee een spin-off te maken van een zwakke comic-book film als Daredevil. En ja hoor, liefhebbers van de slechte smaak en de zwakke scènes, zet jezelf schrap, want deze film is voor jou! Het begint al al bij de acteurs. Elektra heeft “comic” van comic-book net iets te letterlijk genomen. Terence Stamp brengt bijvoorbeeld een zuivere parodie van de marchial-art meester, nog net niet van het Kill Bill 2-gehalte. Dit had leuk geweest, maar dit was niet meteen de initiële bedoeling van de film. Bowman wou een harde actie-thriller, maar slaagt er niet in om zijn verhaal geloofwaardig te houden. Het scenario raakt kant noch wal, de dialogen zijn ronduit belachelijk en de acteurs lopen erbij als figuranten tijdens een massascène in een 'vlaamsch' filmke. Het is verschrikkelijk!

Jennifer Garner probeerde nog gezicht te redden bij de release door openlijk de film met de grond gelijk te maken. "It's Awful", verklaarde ze aan de pers. Dit is altijd aangenaam voor een producer en een regisseur om te horen, en dan nog bij de première. Wesley Snipes had de tact en de intelligente om tenminste te wachten tot het zwakke Blade Trinity uit de zalen was om zijn beklag te doen. Wesley spande recentelijk nog een proces van 5 miljoen dollar aan tegen New Line Cinema voor een slechte regisseurskeuze en een gebrek aan overleg met hem over het verloop van de film. (…Blade 4 ligt dus verder dan ooit).

Ik heb ook een 6de zintuig. Ik voorspel, na dit incidentje, veel meer lichtere komedies voor Garner in de stijl van 13 Going On 13. Niets in Elektra wijst op het tegendeel, ook al was de ster uit de serie Alias, het meest intrigerende personage in Daredevil. Garner heeft moeite om een film te dragen, in vergelijking met haar vrouwelijke actie-collega Angelina Jolie, en dreigt de Sandra Bullock toer op te gaan. Maar, misschien ligt de fout ook voor een stuk bij de regisseur en het script. Dat zal wel!

De scènes die in de trailer goed ogen heeft regisseur Bowman rechtstreeks gekopieerd van het uitstekende Hero en het dynamische House of Flying Daggers. Toch is er één confrontatie in de film die de moeite is. Echt! Voor de mensen die toch de DVD van Elektra willen huren kan je doorspoelen tot de 78e minuut. Dan is het even vuurwerk.

Elektra had goede entertainment kunnen zijn, maar er zitten teveel hiaten in het verhaal en teveel uitleg bij dingen die totaal onbelangrijk zijn. De acteurs-regie is voornamelijk storend en zorgt ervoor dat de relaties van ons hoofdpersonage met Stick, Abby en Mark, volledig bijkomstig wordt. De emotie en de drama gaan even snel op in groene rook als de krijgers in de film. Daredevil en Catwoman hielden de titel van slechtste comic-book verfilming. Elektra kan het lijstje aanvullen, ook al is hij een heel klein tikkeltje beter. Garner ziet er uiteraard elektrisch uit in haar rode sexy outfit op hoge hakken, maar niet meteen praktisch al huurdoder. En dat resumeert een beetje de film. Alles draait om het afgelikte uiterlijk en de oppervlakkige mode-trends, maar inhoudelijk houdt de film geen steek. Zwak, zwak, zwak.

***Related Posts***
11/10/2007: HQ pics van Natassia Malthe
12/11/2004: Jennifer Garner als Elektra
23/08/2004: Maak plaats voor de vrouwelijke heroïne