ridley scott

  • All the Money in the World alleen niet voor actrices

    Pin it!

    Voor regisseur Ridley Scott was het belangrijk om Kevin Spacey uit de film te werken en te vervangen door Charlie Plummer, omdat zijn All the Money in the World (2017) wel eens kan zou maken op een Oscar.

    all_the_money_in_the_world_controversie.jpg
    © 2017 The Searchers

    Maar het zit niet mee voor Ridley want nu blijk dat er een nieuw schandaal de kop opsteekt en ook dit schandaal heeft onrechtstreeks te maken met de #MeToo beweging, met name de ongelijkheid tussen man en vrouw. Naar verluidt verdiende Michelle Williams voor haar reshoots een schamele 1.000 dollar, wat een pak minder is dan haar mannelijke tegenspeler (die een veel kleinere rol had). Mark Wahlberg zou een slordige 1,5 miljoen dollar hebben opgestreken. En deze bom is MOORDEND op de vooravond van de stemming van The Academy voor de opkomende Oscars.

    Misschien hadden ze maar beter de kop van Kevin Spacey behouden want de film een flop is aan de box-office. De film moet 100 miljoen dollar opbrengen om nog maar break-even te zijn. Na twee weken haalt de film slechts 28 miljoen dollar wereldwijd. En wanneer men de resultaten van de Golden Globes bekijkt ziet het er ook award-gewijs niet al te rooskleurig uit voor de film.

    Update 14/01/2018: Mark Wahlberg zal dan toch zijn vergoeding van 1,5 miljoen dollar voor de reshoots doneren aan Time's Up, het fonds dat vrouwen juridisch steunt die het slachtoffer werden van seksuele intimidatie. Blijkbaar voelde hij de wind vanvoren na het uitlekken dat zijn tegenspeelster eigenlijk op een schandalige manier berooid werd. Op Twitter zei de acteur het volgende: "De voorbije dagen is mijn vergoeding voor de nieuwe opnames van 'All the Money in the World' een belangrijk gespreksonderwerp geworden. Ik steun de strijd voor een eerlijke verloning 100 procent en ik doneer bijgevolg de 1,5 miljoen dollar aan het Time's Up-fonds voor juridische steun, in naam van Michelle Williams." Beide acteurs worden vertegenwoordigd door het agentschap William Morris Endeavor (WME), dat ook nog eens 500.000 dollar zal storten in het fonds. Williams zelf was tevreden met de beslissing van Wahlberg en WME en sprak van "een van de meest onvergetelijke" dagen uit haar leven. "Maar dit gaat niet over mij. Mijn mede-actrices stonden aan mijn zijde en kwamen voor me op, mijn activistische vrienden leerden om mijn stem te gebruiken, en de machtigste mannen die de touwtjes in handen hebben, luisterden en handelden". Case closed voor de film? Eigenlijk niet, want het kwaad is al geschied. Het is een ultieme poging de kansen voor een Oscar nog uit de brand te slepen, ook al is die vogel reeds gaan vliegen.

  • All the Money in the World (2017) *** recensie

    Pin it!

    Het zag er even niet goed uit voor All the Money in the World (2017), de film die regisseur Ridley Scott zijn EERSTE OSCAR moet opleveren … voor zolang Christopher Nolan er niet mee gaat lopen voor Dunkirk (2017) (ook een regisseur met heel wat nominaties en nog geen enkele keer gewonnen).

    all_the_money_in_the_world_2017_poster01.jpg

    Maar toen de Kevin Spacey bom ontplofte, had Ridley geen andere keus om al de scènes met Spacey te reshooten. De #MeToo orkaan van 2017 maakt geen onderscheid tussen flirterig gedrag, ongewenste intieme handelingen of pedofilie en brutale verkrachting. Elke acteur, producer, regisseur met een zekere aanzien, die ook maar een beetje werd verbonden aan ongewenst gedrag, werd postuum veroordeeld via sociale media. Hoezeer Spacey misschien wel een voortreffelijke rol had moest Ridley het zekere voor het onzekere nemen wou hij zijn kansen voor een Oscar niet om zeep helpen. Want daar was het om te doen, en niet zozeer "uit respect voor de slachtoffers van Spacey". Spacey is tot op heden nog niet veroordeeld.

    Korte inhoud: All the Money in the World vertelt het waargebeurde verhaal van de ontvoering van de rebelse tiener John Paul Getty lll (Charlie Plummer). In 1973 wordt John Paul Getty lll, de kleinzoon van de miljardair en oliemagnaat John Paul Getty (Christopher Plummer), in Rome ontvoerd. De rijke oliemagnaat weigert vervolgens de grote som losgeld die de kidnappers eisen te betalen, waardoor de moeder van de tiener Gail Harris (Michelle Williams) er alles aan moet doen om het geld op tijd bij elkaar te krijgen en doet beroep op Getty’s veiligheidsman Fletcher Chase (Mark Wahlberg).

    Ik had de eerste trailer van de film al gezien en ook al kwam Spacey pas op het einde in beeld, vond ik zijn vertolking wel interessant. De trailer sprak me ook een stuk meer aan dan de nieuwe trailer, die het klaarblijkelijk over een totaal andere boeg wil gooien in een meer actiefilm-achtige spirit, met snelle cuts en heel wat geluids-effecten. Zou wel een leuk extraatje zijn op de Blu-ray om de twee versies eens naast elkaar te zien, de ene met Spacey en de nieuwe met Christopher Plummer, ook al zal Sony dit nooit laten gebeuren.

    Dit is de tweede keer in de carrière van Scott dat hij een acteur heeft moeten vervangen tijdens een productie. De vorige keer was met Gladiator (2000) waar hij de overleden Oliver Reed heeft moeten vervangen. Ook al kwamen er geen visuele effecten aan te pas maar werd gewoon alles opnieuw opgenomen. Reshoots die 8 dagen duurden en zomaar eventjes 10 miljoen dollar hebben gekost op een productiebudget van 40 miljoen. Maar niemand twijfelt er aan dat deze film wel meer dan 100 miljoen zal opbrengen.

    all_the_money_in_the_world_2017_poster03.jpgall_the_money_in_the_world_2017_poster04.jpgall_the_money_in_the_world_2017_poster05.jpgall_the_money_in_the_world_2017_poster02.jpg

    Het is een Ridley Scott film dus over twee zaken moet je al niet meer twijfelen (1) de setdesign en fotografie zijn verfijnd tot in de kleinste details en (2) de vertolkingen zijn van een hoog niveau. En deze twee zaken zijn echt een rode draad doorheen het oeuvre van Scott. Het enige puntje van kritiek is dat Ridley niet altijd even kritisch is over het verhaal. De film is gebaseerd op het boek van John Pearson en in een scenario gegoten door David Scarpa, en ook al denk ik dat je geen betere film kunt maken gebaseerd op de waar gebeurde elementen, had ik misschien liever iets meer fictie willen zien. De film duurt 132 minuten en er gebeurt in feite bitter weinig.

    all_the_money_in_the_world_2017_pic03.jpgall_the_money_in_the_world_2017_pic04.jpgall_the_money_in_the_world_2017_pic05.jpg
    all_the_money_in_the_world_2017_pic02.jpgall_the_money_in_the_world_2017_pic06.jpgall_the_money_in_the_world_2017_pic01.jpg
    © 2017 The Searchers

    Tevens ben ik niet overtuigd door de Kevin Spacey wissel. De reshoots met Christopher Plummer voelen niet altijd even overtuigend aan, vooral de scène in Saoudi-Arabië. Weet je wie ze misschien beter hadden gewisseld in deze film? Marky Mark! Met alle respect voor Wahlberg die wat mij betreft nog steeds een sterke karakter-acteur kan zijn, maar hier speelt hij gewoon zichzelf en compleet afgesloten van de rest van de cast. Er is geen connectie met Michelle Williams en bij momenten heb je het gevoel dat hij zelf geen deel uitmaakt van het verhaal. De enige twee acteurs die deze film eigenlijk nog de moeite maken is Michelle Williams, die hier wederom een sterke rol neerzet als de moeder die alles over heeft voor haar zoon ook al is het een ettertje. En daarnaast is er de vertolking van de Franse acteur Romain Duris die hier feilloos een Italiaanse schurk neerzet. Een Fransman die een Italiaan speelt en Engels probeert te spreken. Russell Crowe kon zelfs nog geen overtuigend Engels accent nadoen in The Mummy (2017) en hij is Engelstalig!

    Op 27 december 2017 is All the Money in the World bij ons uitgekomen. Het is zonder twijfel een kanshebber om een paar Oscar beelden in de wacht te sleepen, maar de concurrentie is groot en de film maakte zelf eigenlijk niet zo heel veel indruk bij het publiek. De film werd 5 dagen geleden uitgebracht in de States in meer dan 2000 zalen en bracht nog geen 9 miljoen dollar op, en dat is te weinig voor een film die 40 miljoen dollar + 10 miljoen in reshoots heeft gekost en zowat 100 miljoen moet opbrengen voor nog maar een break-even. Sony hoopt nu op wat Oscar-buzz.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 31 december 2017

     

    *** All the Money in the World trailer ***

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2017

    Pin it!

    Er zijn gewoon te veel goede film in 2017 dat we ze onmogelijk allemaal in één lijst van 10 konden stoppen. We hebben dan maar de voorkeur gegeven aan de film die de grootste impact op ons heeft gehad. Wat betreft de Vlaamse producties is het dan toch niet zo een jaar geweest waar we achterover zijn gevallen.

    Op vlak van de recettes was 2017 toch een tegenvaller voor de filmstudio’s, met een pak teleurstellende box-office cijfers van films waarvan heel wat meer was verwacht. Ik denk dan aan King Arthur: Legend of the Sword (2017), Mother! (2017), The Dark Tower (2017) en War for the Planet of the Apes (2017). Ondanks het feit dat de ticketprijs in de States ongeveer 30 cent duurder was tegenover vorig jaar, is er een verlies van bijna 3%. Ook wereldwijd was er een terugval van zowat 1 miljard dollar, en dat was allemaal te danken aan de teleurstellende zomerblockbusters, met een 14,7% verlies ten opzichte van 2016. Los van de cijfers, had 2017 op kwalitatief vlak bijzonder veel te bieden en hier is onze Top 10.

    The Best Movies of 2017

    10. Ma Vie de Courgette (2017) Claude Barras

    Sinds Pixar is overgenomen door Disney heb ik zowat gemerkt dat heel wat producties een beetje draaien op automatische piloot. Dat is iets wat je niet kan zeggen van deze Zwitsers-Franse animatiefilm Ma Vie de Courgette (My Life as a Zucchini), een bijzonder knappe, hartverwarmende en tevens donkere stop-motion animatiefilm over een jongetje van 10 die in een weeshuis geplaatst wordt na het overlijden van zijn moeder. Het is een sociaal drama à la gebroeders Dardenne, maar heeft wel iets opbeurend. Een pareltje die verwondering, hoop en vreugde weet te vinden in een wereld die gemeen en hard is.

    10_ma_vie_de_courgette_best_movie.jpg

    9. Get Out (2017) Jordan Peele

    Oh ja, Get Out is overroepen en is niet het meesterwerk die er sommigen van willen maken. En toch kan ik er niet omheen deze prent een plaats te geven in onze Top 10 omwille van zijn vermogen om het grappige te mengen met het angstaanjagende, zonder dat de film plat op zijn gat valt. Het is een horror-rollercoaster, en één met een dun laagje maatschappij kritiek. Het is tevens een verdomd goed gemaakte film, die voor een habbekrats is gemaakt (4,5 miljoen) en zowat 254 miljoen opbracht, met ijzersterke vertolkingen en een knap script.

    9_get_out_best_movie.jpg

    8. It (2017) Andy Muschietti

    En als je van een box-office succes spreekt dan kan je niet omheen It te vermelden. Deze Stephen King adaptatie is zowat de meest succesvolle horrorfilm ooit geworden. Een film valt op staat met je acteurs (iets wat Luc Besson nog moet leren maar ik kom hier later op terug), en dat is zeker het geval met deze prent. Stuk voor stuk briljante vertolkingen van een cast bestaande uit tieners, en als kers op de taart een angstaanjagende Bill Skarsgård als de gruwelijke clown. De film vergroot de gruwel in het klassieke verhaal van Stephen King zonder de ziel van het boek te verliezen. Het is tevens één van de weinige adaptaties die Stephen King goed vond.

    8_it_best_movie.jpg

    7. A Ghost Story (2017) David Lowery

    A Ghost Story is het soort film die me dagenlang heeft bezig gehouden, en niet zozeer omwille van zijn visueel vertier maar wel omwille van de betekenis van de film en de trip die de regisseur via deze film met ons maakt. Het is misschien niet voor iedereen, vooral niet diegenen die op zoek zijn naar snelle opwinding, maar het is wat ons betreft een wonderbaarlijk en poëtisch relaas over het leven na de dood en het menselijke verlangen met een filosofische grondlaag. Mochten jullie ook al eens gehoord hebben van de term ontologie of het werk van Jacques Derrida zal deze prent nog een extra dimensie geven. In tegenstelling tot een film als Mother! hebben we hier niet alleen maar een theoretische benadering, maar het is fantasierijk en onverwacht emotioneel in zijn weergave van de vergankelijkheid van het leven.

    7_a_ghost_story_best_movie.jpg

    6. Lady Bird (2017) Greta Gerwig

    Dat 2017 in het teken staat van de vrijgevochten vrouw die haar plaats in de maatschappij bevestigt en zich losrukt van de mannelijke dominantie kan niemand ontkennen, en een film als Lady Bird zet dat fenomeen enkel maar in de verf. De film is teven geschreven en geregisseerd door een vrouw, die wat ons betreft toch wel wat erkenning mag krijgen op de komende award ceremonies. Lady Bird is een opwindende en goed gemaakte coming-of-age-drama, met zowel emotioneel pakkende als grappige momenten, sterke dialogen en bijzonder knappe vertolkingen, zonder te vervallen in banale sentimentaliteit.

    6_lady_bird_best_movie.jpg

    5. Baby Driver (2017) Edgar Wright

    Ik heb een licht vermoeden dat Baby Driver een beetje aan de kant geschoven zal worden de komende maanden omwille van de aanwezigheid van Kevin Spacey, maar niet alleen is dit één van de beste musical/muziekfilms van de laatste jaren (sorry voor La La Land) maar ook Spacey zet hier wederom een fantastische rol neer. Deze prent is volgepropt met ongelofelijke achtervolgingen op een pulserende soundtrack met een vlijmscherpe montage en een uitzinnig knappe choreografie. Komt daar nog bij dat deze prent niet alleen bijzonder grappig is, buitengewoon leuke karakters heeft, maar tevens een hart op de juiste plaats. Dit is een popcorn film met een soort art house vibe.

    5_baby_driver_best_movie.jpg

    4. Wonder Woman (2017) Patty Jenkins

    Ik zei toch dat 2017 in het teken staat van de vrouw, en ook deze Wonder Woman is hiervan de bevestiging. Atomic Blonde had tevens ook in deze lijst kunnen staan, ook al is deze comic adaptatie toch net iets meer indrukwekkend, vooral omdat NIEMAND hier echt iets van had verwacht. Deze comic was net iets te bespottelijk om te vertalen naar een live action film en het personage net iets teveel van een sekssymbool. Toch maakte Jenkins hier één van de beste superhero films, om niet te zeggen dé beste met een vrouwelijke hoofdrol. Gal Gadot brengt een perfecte mix van moed in het slagveld en ongecompliceerde barmhartigheid, en belichaamt een heldin die we als kijker al lang op hebben zitten wachten.

    4_wonder_woman_best_movie.jpg

    3. Dunkirk (2017) Christopher Nolan

    De grote kanshebber om Beste Film van het jaar te worden bij de Oscars is toch wel deze Dunkirk, en voor een stuk terecht. Nolan is één van de beste regisseurs in Hollywood en hij weet perfect waar hij zijn camera moet zetten om ons onder te dompelen in deze WO2 film. En zelden waren films over een aftocht zo heroïsch als deze. De enige kritiek die er was kwam van muggenzifters die vonden dat de ene soldaat het verkeerde hoedje droeg, of dat er te weinig soldaten van Arabisch/Afrikaanse origine te bespeuren vielen. Toch werd de film op handen gedragen door pers en publiek, en bracht 526 miljoen op wereldwijd, de grootste recette voor een WO2 film ooit.

    3_dunkirk_best_movie.jpg

    2. Blade Runner 2049 (2017) Denis Villeneuve

    Een film die niet door iedereen is gesmaakt is deze Blade Runner 2049, die een toch wel een teleurstellende bioscoop-release had. De film brengt niet alleen datgene wat je verwacht van een Blade Runner sequel, maar graaft ook meer in de psyche van androids en laat ons onderduiken in een fascinerende wereld van levensechte holograms, desolatie en hypnotiserende plekken en goddelijke tempels. Het is een aanlokkelijke mix van artistieke en blockbuster gevoeligheden die de tand des tijds zullen weerstaan, net zoals zijn baanbrekende voorganger.

    2_blade_runner_2049_best_movie.jpg

    1. Logan (2017) James Mangold

    Maar de grootste verrassing van het jaar was toch wel deze Logan, misschien wel de eerste comic adaptatie die voelde als een echt volwassen western-drama. Het soort film waar de fans op zaten te wachten. Het acteerwerk, en dan in het bijzondere van Hugh Jackman - tevens ook van de kleine Laura gespeeld door Dafne Keen - was van die aard dat we zin hadden om elk van die personages te willen volgen. Spijtig genoeg komt er een einde voor heel wat karakters en de emotionele impact kan zelfs voor een traan zorgen. Zo intens in deze prent. Logan is een film die thema's als leven en dood, de zin van het leven, de relatie tussen zoon/dochter en vader, afwisselt met gewelddadige actie-sequenties die ons naar adem doen snakken.

    1_logan_best_movie.jpg

    The Worst Movies of 2017

    10. Alien: Covenant (2017) Ridley Scott

    Zoveel talent voor en achter de camera, zo veel middelen die voorhanden waren om deze franchise tot een goed einde te brengen, en op het einde van de rit hebben we een ‘meh’ gevoel bij Alien: Covenant. Prometheus was al een moeilijk te verkopen project, maar het had op z’n minst de potentie om uit te groeien tot iets beloftevol. Deze sequel is het bekijken nauwelijks waard. Wat ben je met mooie fotografie en diepgaande ideeën over creatie, als de karakters en het verhaal je nauwelijks kunnen boeien. Dit is een dure onderneming geweest om een backstory te creëren voor een classic sci-fi horrorfilm … die eigenlijk geen backstory nodig had. A waste of time, energy, money and talent. Ondertussen zit Ridley al op tram 8, misschien had hij maar beter zijn tijd gestoken in andere filmprojecten.

    10_alien_covenant_worst_movie.jpg

    9. The Dark Tower (2017) Nikolaj Arcel

    De film It van Stephen King zit in onze Top 10 Beste films, deze Stephen King verfilming waar zowat iedereen heel wat meer van had verwacht, zit in de Worst Movies lijst. Het is een ware pijnhoop. Niks werkt, het voelt hoogdravend aan met buitengewoon ongelooflijke karakters. De regisseur is nu bezig met het schrijven van een miniserie. Eigenlijk hadden ze daarmee moeten beginnen, maar na deze film vermoed ik dat er weinig fans staan te springen om dit te zien. Idris Elba was ooit een interessante acteur, maar hij stapelt de ene flop na de andere op. Zelfs de actie avonturenfilm The Mountain Between Us (2017) met niemand minder dan Kate Winslet, is nauwelijks het bekijken waard.

    9_the_dark_tower_worst_movie.jpg

    8. Rings (2017) F. Javier Gutiérrez

    Elk jaar krijgen we een karrenvracht aan afschuwelijk slechte horrorfilms te zien, en dit jaar was het niet anders (Leatherface, The Crucifixion, Dark Signal, Amityville: The Awakening, …). De film die er toch een beetje uitstak qua stink-gehalte, was deze Rings, de zoveelste uitmelk-poging van Ringu (1998). Het is een incoherent samenraapsel van al datgene wat al in de vorige films ad nauseum werd geëxploiteerd. Het doet ook een poging de franchise te rebooten voor de nieuwe generatie, maar slaagt daar wonderwel nooit in. Als je dan nog werkt met een actrice die niet kan acteren, dan is uw carrière in Hollywood bij deze afgeschreven.

    8_rings_worst_movie.jpg

    7. Flatliners (2017) Niels Arden Oplev

    De originele film had zijn zwaktes, maar deze Flatliners slaagt erin om al datgene wat goed was in de originele film, om zeep te helpen. De film is nog saaier dan een aflevering van "Stalker". En nochtans is het concept nog steeds bijzonder interessant voor een hedendaagse thriller/horror, maar dan is er wel wat werk nodig om alles coherent en logisch te maken. Ik had de indruk dat zelfs de makers niet in de film geloofden. Kiefer Sutherland werd in eerste instantie gebruikt om een link te maken met de originele film, maar de plannen voor een sequel werden naar de prullenmand verwezen en zijn naam gewijzigd, omdat ze dachten dat 1.) niemand het origineel kende of 2.) het origineel niet goed vonden. Dat is een mooie basis voor een remake van een film die niemand kent en niemand wil zien, niet?

    7_flatliners_worst_movie.jpg

    6. Valerian and the City of a Thousand Planets (2017) Luc Besson

    Dat Valerian and the City of a Thousand Planets een flop werd hadden we op De Filmblog al een tijdje zien aankomen. Toch hadden we nooit gedacht dat de film ook nog eens zo slecht zou zijn. Visueel ziet het er indrukwekkend uit. Had dit een spotje geweest van 1 minuut voor een parfum, dan kreeg het van mij een spontane staande ovatie. Twee uur en 17 minuten was echter wel wat lang om naar twee houten planken te kijken, met name Dane DeHaan en Cara Delevingne. Zoals ik eerder zei met 'It', valt of staat een film met zijn acteurs en in dit geval was het een crash. Dane DeHaan was dit jaar tevens te zien Tulip Fever, een andere miserabele slechte film. Ik hoop dat studio’s eindelijk eens wijzer zullen worden in het kiezen van hun hoofdrolspelers.

    6_valerian_worst_movie.jpg

    5. The Mummy (2017) Christopher McQuarrie

    Hoe iemand een dergelijke franchise om zeep kan helpen met zoveel talent voor de camera en een onbeperkt productiebudget, blijft voor mij een mysterie. Toch is Christopher McQuarrie er in geslaagd om van The Mummy een zooitje te maken waarbij zelf de hoofdacteur op een zeker ogenblik niet meer wist welke toon hij moest aanhouden. Het resultaat is een behoorlijk oninteressant, zinloze en emotieloze promofilm voor een toekomstige monster franchise…die er echter niet snel komen.

    5_the_mummy_worst_movie.jpg

    4. Fifty Shades Darker (2017) James Foley

    De eerste film was al niet bijster goed, Fifty Shades Darker is dat nog minder. In Fifty Shades of Grey (2015) had je nog een gevoel dat Sam Taylor-Johnson nog een poging ondernam om er iets goed van te maken, maar dat was niet naar de zin van E.L. James, en er ontstonden conflicten tijdens de productie. In de sequel heeft Foley zijn cheque ontvangen voor de regie, maar volledige creatieve controle gegeven aan E.L. James, en het resultaat is eraan te zien: tenenkrullende dialogen, ordinaire glossy scènes, popsongs die de plot uitleggen, een onwaarschijnlijke helikopter crash met uiteraard soft erotische intermezzo’s.

    4_fifty_shades_darker_worst_movie.jpg

    3. Wolves at the Door (2017) John R. Leonetti

    De beste zaken uit deze Wolves at the Door waren gestolen uit het veel betere The Conjuring (2013), een film waar Leonetti het camerawerk voor heeft gedaan. Voor de rest is het ordinaire exploitation van een waar gebeurd drama, die het nodig vond bepaalde scènes op te smukken omdat de moord op zich nog niet dramatisch genoeg was. En denken dat Tarantino's versie van Charles Manson er binnenkort zit aan te komen, ik zit hier echt niet op te wachten.

    3_wolves_at_the_door_worst_movie.jpg

    2. Transformers: The Last Knight (2017) Michael Bay

    Tegenwoordig kan je geen Top 10 Worst Movies meer maken zonder een Michael Bay film. Hij trekt zich echter niet al teveel aan van de kritiek, gezien zijn films toch behoorlijk veel geld opbrengen. Indien de mensen voorgekauwde pulp willen verpakt met mooie fotografie en cgi, dan zullen ze dat krijgen. Toch draaide het anders uit want Transformers: The Last Knight kreeg tijdens rijn bioscooprun een flinke knauw in de recette. Zou de Aziatische markt er ondertussen ook achter zijn gekomen dat deze films eigenlijk geen ballen waard zijn?

    2_transformers_the_last_knight_worst_movie.jpg

    1. Justice League (2017) Joss Whedon

    Maar de hoofdvogel werd deze keer afgeschoten door Justice League, de puinhoop van Whedon en Zack Snyder die The Avengers van hun voetstuk had moeten wegblazen, maar zowaar nog slechter was dan Batman v Superman: Dawn of Justice. Ook al was deze DCU-film een goed half uur korter dan BvS - wat meteen ook de enige verdienstelijke kwaliteit was - is deze Justice League om van te huilen. Los van de slechte cgi, de zwakke en inspiratieloze villain, de bovenlip van Henry Cavill, de miserabele vertolkingen van Mamoa en Affleck, de honderd flauwe grappen van The Flash, het verschil in dramatische tonaliteit, de shots van de kont van Gal Gadot, … is de plot van deze prent eigenlijk de moeite niet om na te vertellen.

    1_justice_league_worst_movie.jpg

  • De Golden Globes zitten er toch wat naast met hun nominaties

    Pin it!

    Na het zien van de Golden Globes nominaties is het nu al duidelijk dat het een titanen strijd zal worden tussen Steven Spielberg’s The Post (2017), Christopher Nolan’s Dunkirk (2017) en Ridley Scott’s All the Money in the World (2017). Maar heeft de Hollywood Foreign Press Association geen kans gemist om eens niet voorspelbaar te zijn in hun keuzes?

    Afgaand op het aantal Golden Globe nominaties heeft Ridley Scott de beste kaarten in handen om de Oscar voor Beste Regie te winnen, geholpen door zijn late december release (Oscar-periode) en het feit dat hij nog altijd geen Oscar heeft gewonnen en met zijn 80-jarige leeftijd denk ik dat The Academy het niet zal riskeren om hem dit jaar opnieuw te vergeten. Ik zeg niet dat het zijn laatste film zal worden – verre van – maar zijn Oscar voor Beste Regisseur had hij al langer moeten krijgen. Spijtig voor Nolan die ook nog altijd een Oscar voor Beste regisseur moet krijgen, maar hij is een pak jonger en zijn tijd komt wel. Beste film lijkt te gaan naar The Post, tenzij The Academy een andere koers vaart en de film van Ridley nomineert in de categorie Beste Film.

    the_post_2017_poster.jpgdunkirk_2017_poster2.jpgall_the_money_in_the_world_2017_poster06.jpg

    Toch lijkt de inhoud van de The Post net iets meer aan te leunen bij actuele thema’s, zoals de verhouding tussen de pers en de overheid, en de positie van de vrouw op de werkvloer. Dit hebben gezegd zou het me niet verbazen dat de Golden Globes kiest voor Call Me by Your Name (2017), een schitterende film die een stuk minder politiek gekleurd is, met als Beste Acteur Timothée Chalamet.

    Wat me ook is opgevallen is dat de Golden Globes nog steeds een hekel hebben aan genre-films, en dan meer precies ‘comic-adaptaties’, want zowel Logan (2017) als Wonder Woman (2017) hebben mogen fluiten naar hun nominatie. Ik zeg niet dat deze twee films moeten winnen, maar een nominatie voor de acteurs of de film had toch wel een logische zaak geweest.

    Minder logisch is de nominatie van Christopher Plummer als Best Supporting Actor. Hoe komen ze erbij? De acteur heeft moeten invallen voor Kevin Spacey en misschien amper één maand bezig geweest met het project. Vergelijk dat nu eens met de rol van Patrick Stewart in Logan. Het is buitengewoon krankzinnig. En van onnozele nominaties gesproken, hoe komen ze erbij om Steve Carell te casten in Battle of the Sexes (2017). Los van het feit dat de film eigenlijk niet zo goed was, speelde Steve eigenlijk slechts een bijrol.

    lady_bird_2017_poster.jpgwonder_woman_2017_poster2.jpgget_out_2017_poster2.jpg

    Het meest pijnlijke van de Golden Globes nominaties is dat de meest relevante regisseurs van het moment compleet zijn vergeten, ten voordele voor een all white all male lijst van oude getrouwen (Spielberg, Scott, Nolan). Waar is de nominatie voor Greta Gerwig die met Lady Bird (2017) misschien wel één van de beste coming-to-age films heeft gemaakt van de laatste jaren met als kers op de taart briljant acteerwerk. Waar is de nominatie voor Patty Jenkins, die met Wonder Woman het onmogelijke heeft gerealiseerd. Ik zou zelfs durven zeggen, waar is de nominatie voor Jordan Peele, die met zijn Get Out (2017) toch een verrassende horrorfilm heeft gemaakt. Laten we hopen dat het protest luid genoeg zal zijn zodat The Academy niet dezelfde fout maakt.

  • JCVD in de Ridley Scott serie Jean-Claude Van Johnson

    Pin it!

    Na al die tijd ben ik nu toch wel benieuwd naar de rest van Jean-Claude Van Johnson (2016-) met onze Belgische trots Jean-Claude Van Damme. De pilot van deze Amazon serie werd uitgebracht op 19 augustus 2016, maar ondertussen hebben ze dan toch de financiering rond gekregen en zouden de overgebleven 5 episodes van de serie volgende week vrijdag 15 december 2017 in première gaan.

    Jean-Claude Van Johnson,jean-claude van damme,jcvd,Moises Arias,Kat Foster,Winston James Francis,Bar Paly,Ridley Scott,Peter Atencio,Wonder Woman 2

    Korte inhoud: In 'Jean-Claude Van Johnson' zien we de wereldster, het martial arts fenomeen en de filmsensatie Jean-Claude Van Damme die zichzelf speelt, ook al opereert hij onder de eenvoudige naam 'Johnson' als 's werelds meest gevaarlijke undercover-agent. Helaas komt hij met pensioen en een toevallige ontmoeting lokt hem terug in het spel, waardoor hij wordt gedwongen de grootste vijand te confronteren die hij ooit te verduren heeft gehad.

    De nieuwe trailer voldoet perfect aan de belofte van wat van deze serie verwacht, ook al was ik bij aanvang heel sceptisch gezien de toch wat flauwe carrière van JCVD de laatste …euh 22 jaar. Met JCVD (2008) kregen we wel een compleet ander beeld te zien van de acteur en dat deed verlangen naar meer. En na al die jaren is dan hier de serie. Van Damme is knettergek, en dit imago heeft zich door de jaren immens populair gemaakt (vooral in Frankrijk), en op een gegeven moment speelde hij wel een beetje met dit imago (al dan niet gespeeld). En in deze film lijkt hij ook wat te lachen met zichzelf, iets wat ik andere oude actieveteranen nog niet snel zal zien doen.

    De beste verrassing in de pilot-aflevering was de verschijning van Moises Arias, die het equivalent lijkt te spelen van de "Q" uit de James Bond franchise. Die kerel was een paar jaar geleden te zien in een prachtige rol in The Kings of Summer (2013). Daarnaast zijn er heel wat minder bekende gezichten, zoals Kat Foster, Winston James Francis en de knappe verschijning Bar Paly.

    De tweede grote verrassing is dat Ridley Scott een uitvoerend producent is op deze serie, en deze werd gemaakt via zijn productiehuis Scott Free Productions. Het zijn dus ook niet om het even welke second-rate/beginnende regisseurs die werden aangeworven, zoals dat wel valer is bij tv-series. De serie werd geregisseerd door de Emmy-award winnende Peter Atencio (Keanu), een toch wel talentvolle filmmaker. Het verhaal werd grotendeels geschreven door Dave Callaham, de man die ondertussen bezig is met Wonder Woman 2 (2019).

     

    *** Jean-Claude Van Johnson trailer ***

  • Een terugkeer naar de praktische visuele effecten in Alien: Covenant

    Pin it!

    Met de release van Alien: Covenant (2017), 38 jaar verwijderd van de originele Alien (1979), heeft regisseur Ridley Scott de wereld van de visuele effecten toch heel wat zien evolueren. En toch zien we dat in de laatste 5 jaar de 'practical effects' (zonder gebruik van computers) steeds meer terrein terugwinnen op de Computer Generated Imagery of cgi die toch heel wat heeft overgenomen. CGI had zijn voordelen, denk maar aan zowat alle comic adaptaties - maar soms ook zijn nadelen wanneer de acteurs - én bijgevolg ook de kijkers - verloren lopen in de visuele effecten of de visuele effecten dermate slecht en fake waren dat je meteen uit het verhaal viel. Denk maar aan het vreselijke filmflop Gods of Egypt (2016).

    Covenant is een gezonde mix van beide ook al gebruikte Ridley vooral praktische effecten. En dat geldt niet alleen voor de aliens, maar ook voor de decors. Ridley koos er voor om te draaien in echte landschappen in Nieuw-Zeeland, en gebruikte gigantische groene/blauwe schermen (green/blue screen) op bepaalde achtergronden in post-productie te gaan bewerken. Ridley is verzot op grote sets, maar je moet er als set designer wel altijd rekening mee houden dat je werkt met een bepaald budget die niet overschreden kan worden. Ridley werkt gelukkig met gedetailleerde storyboards die precies verbeelden wat hij in zijn cameralens wil zien. De reden waarom hij grootser wil gaan is om alles iets meer episch en meer waarheidsgetrouw te maken. Hij gebruikt heel wat cgi (zoals de achtergrond in de proloog of de stofdeeltjes die in het oor of de neus van nietsvermoedende ruimtereizigers binnenwaaien), maar probeert deze toch altijd tot een minimum te beperken.

    alien_covenant_2017_pic008.jpgalien_covenant_2017_pic009.jpgalien_covenant_2017_pic010.jpg
    © 2017 Twentieth Century Fox Film Corporation. All rights reserved.

    Vroeger stonden we er minder bij stil dat bepaalde visuele effecten er niet zo "echt" uitzagen als nu. We waren dit aspect van de cinema ook nog niet zo gewend. In de jaren 30 was het fascinerend om King Kong te zien klimmen op de Empire State building, of in de jaren 70 Superman te zien wegvliegen. Deze iets houterige effecten van toen kan je vandaag de dag niet meer reproduceren, anders kan je je verwachten aan bakken kritiek op sociale media. Want iedereen is blijkbaar een kenner geworden. Ik kan er met een nostalgische bril op en mijn i-pad met mijn Happy Plugs oordopjes, nog wel van genieten tijdens mijn treinrit naar het werk, maar ik ben ook wel onder de indruk van het realisme van de nieuwe King Kong in Kong: Skull Island (2017). Het blijft echter een vaststaand feit: hoe dunner de grens tussen realiteit en film is, hoe overtuigender alles overkomt.

    De taak van een special effects supervisor op een filmset is ook een stuk belangrijker geworden. Hij moet ervoor zorgen dat de regisseur zoveel mogelijk - voor zover het budget het kan betalen - met praktische effecten kan worden en invullen waar er computer elementen moeten bijkomen. Let wel, computer-elementen kosten ook geld. Soms werken verschillende post-productie huizen tezamen voor de realisatie van één film. Het ene huis werkt dan aan de alien, terwijl de andere bezig is met matte painting van de decors. De practical effects kunnen gaan van het gebruik van prothesen make-up tot ingewikkelde animatronics of levensechte poppen al dan niet met animatronics. Met de komst van 3D-printing is het werk van bijvoorbeeld de Creature FX Supervisor ook een stuk eenvoudiger. Vroeger waren miniatuur-effecten enorm in trek, denk maar aan de originele versie van Clash of the Titans (1981) en in de jaren 80 en 90 waren dan weer de pyrotechnics (explosies meestal met vuur) felbegeerd in actiefilms. Tegenwoordig zijn ze er nog altijd ook al heeft cgi ze wat uitvergroot. Soms duiken ze nog wel eens op zonder visuele effecten, denk maar aan de laatste James Bond film Spectre (2015) waar het complex van Ernst Blofeld de lucht inging. Het kreeg zelfs de Guinness World Record voor de grootste explosie stunt ooit, gebruik maken van 33 kilo explosieven en 8,418 liters kerosine (wat vergelijkbaar is met bijna 70 ton TNT)

     Alien Covenant animated picture Alien Covenant animated picture Alien Covenant animated picture
    © 2017 Twentieth Century Fox Film Corporation. All rights reserved.

    Een ander 'practical effect' waar Ridley verzot of is zijn weersomstandigheden in de vorm van regen of mist of gewoon in de vorm van rook. Daar waar J.J. Abrams in elk frame een lensflare wil, ga je in heel wat films van Ridley regen of rook/mist zien opduiken. En soms heeft dit ook zijn nadelen, want indien je bijvoorbeeld regen hebt in een bepaald actie-shot - dan kan je het beeld niet zomaar gaan versnellen om de actie iets heftiger te maken, want dat zou je zien dat plots de regen sneller gaat vallen (idem voor rook-ontwikkeling). Soms kom je er ook wel mee weg. Regisseur James Cameron had op de set van Aliens (1986) een 'camera effect' (ook een practical effect) willen gebruiken op één van zijn facehuggers. In een scène waarin Ripley op de grond ligt in een afgesloten lab zien we dat de sprinklers in werking zijn getreden. Plots zien we de alien die zich een weg baant naar haar, en plots naar haar gezicht springt. De sprong van de facehugger werd echter achterstevoren gemonteerd in de film en weggetrokken van de camera-lens in plaats dat het beest naar de camera toesprong. Maar met de regen uit de sprinklers was dat geen evidente zaak want voor dit shot zou het water van beneden naar boven vallen. Toch hield Cameron het beeld stijf dat niemand dat zou zien, en hij had gelijk.

    In Covenant heb je een waaier van zowat alle 'practical effects' die je maar kunt bedenken, gemend met cgi en het resultaat is verbluffend. Ik blijf toch gemengde gevoelens overhouden aan de film. Het verhaal miste ritme en de karakters waren niet altijd even boeiend als deze van bij de eerste film. En zoals bij heel wat prequels, wanneer je iets teveel uitleg begint te geven over iconische figuren en monsters, verlies je wat van de mysterie. Toch ga ik nog geregeld rondlopen met mijn Weyland Yutani t-shirt en mijn zelfontworpen telefoonhoesje met het cocon van de Facehugger. En ook al hebben de Alien prequels heel wat narratieve problemen, dank zij de visuele kracht en de fascinerende wereld die wordt gecreëerd, zullen ze nog lange tijd blijven nazinderen.