red sparrow

  • 5 redenen waarom Mother! flopt aan de box-office

    Pin it!

    Zoals verwacht gaat It (2017) zijn weg verder om de meest succesvolle horrorfilm ooit te worden met 60 miljoen dollar tijdens zijn tweede weekend in de States. Dat was zowat het meest optimistische bedrag die de studio had verwacht in het eerste weekend. Ondertussen staat de teller op 372 miljoen dollar wereldwijd en de film moet nog uitkomen in China. En zoals verwacht zou Mother! (2017) hier ook gaan onder lijden. Paramount is ondertussen in het vuur gesprongen met een tirade dan Mother! eigenlijk datgene is waar het publiek om smeekt, en sleurde Netflix er ook nog eens bij.

    mother_box_office_flop.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing Belgium

    Toch had NIEMAND verwacht dat de film in zijn openingsweekend in de States slechts 7,5 miljoen dollar zou opbrengen, en dat met een brede release en hetzelfde productiebudget als It (+/- 35 miljoen dollar – te weinig voor een It remake en teveel voor een arthouse film). Met die 7 miljoen kunnen ze de 15 miljoen dollar vergoeding van Jennifer Lawrence nog niet eens betalen. Het zullen spannende tijden worden voor Paramount die na de teleurstellende Ghost in the Shell (2017) remake en de flauwe ontvangst van Transformers: The Last Knight, gehoopt hadden op een horror hit. Tevens, hecht niet al teveel geloof in hun opgestelde budget van 35 miljoen dollar. Deze film heeft véél meer gekost. (naast de 15 miljoen dollar voor Jennifer reken je nog eens 3-5 miljoen voor Ed Harris en Michelle Pfeiffer elk, nog eens 5 tot 7 miljoen voor Bardem en Aronofsky elk, en dan heb je nog de effectieve productiekosten niet gerekend)

     

    5 redenen waarom Mother! flopt

     

    1. Verkeerde marketing strategie

    Een prachtig voorbeeld van hoe een marketing-campagne een box-office in negatieve zin kan beïnvloeden heb je hier. De film werd omschreven als een horrorfilm die vergelijkbaar was met een soort Rosemary's Baby (1968). In deze peperdure media-campagne (+ 60 miljoen dollar) werden zelfs parallellen gelegd met de horror It in de zin dat je naast deze horrorfilm nogmaals kon schrikken met deze prent. Eigenlijk is Mother! allesbehalve een mainstream horrorfilm, en dit op deze manier willen verkopen is krankzinnig. Er zit zelfs GEEN horror in de film. Dit was een gitzwarte Darren Aronofsky komedie/psychologische thriller, volgepakt met Bijbelse en cinematografische referenties, bestemd voor een select publiek van filmliefhebbers. Ook de bizarre getekende filmposters lieten vermoeden dat het dan toch geen mainstream horror was. Hetzelfde lot onderging Killing Them Softley (2012) die verkocht werd als een Goodfellas. Komt daar nog bij dat het marketing departement waarschijnlijk zelf niet goed wist waarover deze prent ging: Is het een film die ons moet waarschuwen op de dramatische gevolgen die de mens veroorzaakt op de natuur en staat 'Mother' symbool voor moeder aarde, of is het een parabel over de creatie van het levens volgens de Bijbel verteld op een eigenzinnige manier. Niemand kan het trouwens met zekerheid zeggen.

    2. Het publiek gelooft Rotten Tomatoes niet langer

    Wanneer de eerste bezoekers met hun verwachtingspatroon van Rosemary’s Baby deze film gingen zien was de mond-aan-mond reclame vernietigend. Mother! kreeg in het prille begin hoge cijfers op Rotten Tomaties met scores rond de 88%. Een schril contrast met wat het publiek vond, want zij scoorden de film op nauwelijks 42%. Ondertussen is de critic rating ook in vrije val, want deze is gedaald naar 68%. Op CinemaScore kreeg de film zelfs een F-score, iets wat je enkel maar krijgt bij barslechte B-films. Blijkbaar had het publiek niet veel zin in een allegorische en existentialistische prent, en de mensen die als eersten de film gingen zien waren niet meteen onder de indruk.

    3. Aronofsky is Nolan niet

    Wanneer Nolan de montage van Batman Begins (2005) had afgewerkt, moeten velen gedacht hebben dat hij waarschijnlijk gek moest zijn geweest. Dit was een mengeling tussen een comic book adaptatie en een psychologisch drama verwikkelend in een ingewikkelde vertelstructuur. En het resultaat was uiteindelijk een mega-succes, want de man wist dat hij zijn publiek niet moest onderschatten. Ditzelfde zou je kunnen zeggen van Aronofsky, met dit verschil dat Nolan één van de beste verhalenverteller is en Aronofsky zelden een goed idee kan uitwerken. En last but not least, de twee regisseurs zweren bij filmpellicule, wat daarom geen slechte zaak is, maar daar waar Nolan haarscherpe 65 mm pellicule gebruikt, zien we dat Aronofsky zich beter voelt bij 16mm. Het verschil is dat je met 16mm een grauwer en korrelig beeld krijgt. En in een wereld waar alles haarscherp in beeld wordt gebracht zullen heel wat potentiële bezoekers gedacht hebben dat dit een low budget arthouse film moet zijn.

    4. De tanende populariteit van J-Law

    Jennifer was gigantisch populair na de Hunger Games en overtuigde met films als Silver Linings Playbook (2012) en American Hustle (2013). Maar de laatste jaren gaat het een beetje bergaf voor de actrice. De laatste 2 Hunger Game films (Mockingjay - Part 1 en Mockingjay - Part 2) waren toch wel wat van een teleurstelling, haar film Joy (2015) en Passengers (2016) waren pijnlijke flops en X-Men: Apocalypse (2016) was ronduit slecht. Hopelijk kan Red Sparrow (2018) het zinkende schip alsnog redden.

    5. De Jennifer Lawrence boycott

    Kijk, dit is mogelijks de 5de reden ook al denk ik dat de impact minimaal moet zijn geweest. Toch was er een boycott nadat de actrice in aanvaring kwam met de Amerikaanse Alt-Right beweging. Een compleet van de pot gerukte stelling van conservatief Amerika die massaal op Twitter is gevlogen na een interview op Channel 4 waar ze het ondermeer had over de klimaatopwarming en de resulterende rampen, het taalgebruik van heel wat Amerikanen en Donald Trump van wie ze niets moest weten. Op Twitter hadden er ervan gemaakt dat Jennifer had gezegd dat Trump de oorzaak was van de orkaanrampen. En toen Jennifer opdook op een Vogue cover aan het vrijheidsstandbeeld in een periode waarin CNN in de clash ging met het Witte Huis (Video). Acteurs blijven best politiek neutraal, want in veel gevallen keert deze boemerang terug in hun gezicht.

     

    *** Mother! trailer ***

  • Jennifer Lawrence gaat Atomic Blonde in Red Sparrow

    Pin it!

    Ook Jennifer Lawrence is going blond zo blijkt met Red Sparrow(2018). En daarmee verwijs ik niet alleen naar Atomic Blonde (2017) - wat bijna dezelfde film is maar met een andere actrice en minder humor - maar tevens het feit dat een actrice haar sex-appeal gebruikt om te scoren bij het publiek.

    Korte inhoud: Dominika Egorova (Jennifer Lawrence) probeert te overleven in de bittere bureaucratische realiteit waaruit de hedendaagse Russische geheime diensten bestaan. Ze wordt tegen haar wil gerekruteerd om informatie over de Amerikaanse inlichtingendiensten in te winnen. Hiervoor zijn alle middelen toegestaan. Ze moet de CIA-agent Nathaniel Nash (Joel Edgerton) verleiden en de twee staan al snel lijnrecht tegenover elkaar. Haar opdracht wordt bemoeilijkt wanneer ze binnen de CIA gerekruteerd wordt om een verrader in Washington te vinden.

    red_sparrow_2018_pic02.jpgred_sparrow_2018_pic01.jpgred_sparrow_2018_pic03.jpg
    © Twentieth Century Fox Film Corporation

    Maar laat ik misschien beginnen met het belangrijkste nieuws over deze film, met name een leuke bijrol voor Matthias Schoenaerts die voor een keertje de rol van een rus mag vertolken. Spijtig genoeg duikt hij niet op in de eerste teaser trailer. Deze film zit wel vol met klasbakken, zoals Jeremy Irons, Ciarán Hinds, Charlotte Rampling, Joely Richardson en Mary-Louise Parker. De regie is in handen van Francis Lawrence die met Jennifer heft gewerkt op drie Hunger Games films. De film is gebaseerd op de roman van Jason Matthews en in scenario-vorm gegoten door de talentvolle Justin Haythe (A Cure For Wellness, Revolutionary Roads, The Clearing)

    Van deze teaser trailer kan je niet heel veel opmaken maar het is de zoveelste spy thriller met een getraind moordwapen die onderduikt in de misdaadwereld. Het grootste verschil is dat we haar niet zien trainen in een vechtkamp, maar dat ze eerder lessen krijgt in verleiding. Basically, sleep-with-the-guy-then-slit-his-troat aanpak. En dat kan wel werken voor een Basic Instinct achtige thriller, maar hopelijk is er iets meer intrige dan dat. Die trailer is nu niet meteen een schot in de roos en ik wacht op meer om overtuigd te zijn. Anderzijds moeten de makers wel gevloekt hebben toen Atomic Blonde in de zalen kwam, want deze prent was eigenlijk wel heel cool in zijn aanpak. Deze lijkt iets meer op een standaard spy-film.

    Dit project had al in 2013 gemaakt moeten worden, maar verschillende regisseur kwamen in aanmerking (Darren Aronofsky, David Fincher) maar uiteindelijk werd het Francis. Dit weekend komt Mother! (2017) in première met Jennifer Lawrence, een film die nog steeds zal af te rekenen hebben met de populariteit van It (2017), maar na de teleurstellende box-office cijfers van Passengers (2017) zal Jennifer echt wel een ‘hit’ kunnen gebruiken. Niet zeker of dat zal lukken met deze twee films.

     

    *** Red Sparrow trailer ***