De FilmBlog

Een origineel scenario begint met een origineel uitgangspunt, en voor een zoveelste oorlogsfilm heb je dit echt wel nodig. En die originele angle heeft The Hurt Locker (2008) ook. In plaats van een zoveelste verhaal over verloren onschuld aan het front, draait alles rond een divisie die gespecialiseerd is in de ontmanteling van explosieven op de gevaarlijkste plek op aarde. En wat deze film zo boeiend maakt is dat hij niet alleen geregisseerd is door een rasechte actie-cineaste (Kathryn Bigelow) en vertolkt door een acteertalent (Jeremy Renner)

Korte inhoud: Een groep Amerikaanse elitesoldaten is in Irak belast met een levensgevaarlijke opdracht: bommen ontmantelen in het heetst van de strijd. Wanneer sergeant James (Jeremy Renner) de leiding krijgt over een getraind ontmijningsteam, sleept hij zijn ondergeschikten roekeloos mee in een dodelijk kat-en-muisspel met de vijand. De dood laat hem schijnbaar onverschillig. Terwijl de mannen hun losgeslagen leider onder controle proberen te houden, explodeert de stad in chaos...

De film voelt “echt” aan, bijna documentair, en dat is niet alleen te danken aan de filmstijl. Het script werd geschreven door Mark Boal, een journalist die een tijdlang heeft meegereisd met de ontmijningsdienst tijdens de Irak-oorlog in 2004. Hij was dus een scenarist die sprak met ervaring en dat merk je meteen. Ook al hebben we te maken met fictieve karakters, het verhaal voelt betrouwbaar aan. Regisseur Bigelow heeft op haar beurt de personages uitgewerkt met hun uiterlijke karaktertrekken en innerlijk lijden. Er heerst zowel angst om te sterven, angst om te falen en zelfs angst om belangstelling in het leven te verliezen. En dat laatste komt zeker naar boven wanneer de militairen Sergeant William James aan het werk zien, zonder angst en schijnbaar met een zekere zorgeloosheid od zelfs roekeloosheid. En dat wanneer zijn team vaak op de rand van de dood verkeert. James lijkt wel verslaafd te zijn op gevaar. Leven op de rand lijkt voor hem noodzakelijk te zijn om te kunnen functioneren als één van de beste ontmijners.

Jeremy Renner steelt de show, ook al zien we ook tal van bekende koppen opduiken, met name Guy Pearce, Ralph Fiennes, David Morse en Evangeline Lilly. Maar dit is uiteindelijk ook niet meer dan normaal gezien Jeremy ook de meste screentijd heeft van allemaal, en bepaalde bekende koppen slechts een paar minuten in beeld verschijnen.

The Hurt Locker is niet de beste oorlogsfilm, laat staan een Oscarfilm (ook al won hij 6 oscars, waaronder Beste Film), maar het is wel een uitstekend portret die ons eens laat zien dat er nog helden zijn op de wereld, ook al dragen ze geen schild of wapperende cape. Dit is het antwoord op een film als Full Metal Jacket (1987). De getuige-camera van Bigelow plaatst de kijker in het midden van de actie, en in tegenstelling tot de Kubrick film heeft deze prent niet meteen een politieke dan wel morele agenda. Oorlog wordt voorgesteld als drug waaraan je verslaafd kan worden.

En dit enkelvoudig standpunt heeft misschien ook wel zijn nadelen. Soms lijkt het erop dat het verhaal voldoende uitweid over het dagdagelijkse leven van een soldaat in Irak, maar iets meer op de vlakte blijft bij de emotionele en psychologische implicaties. En als de film al een punt wil maken (oorlog is een drug), dan is dit punt toch wat lichtjes uitgevallen. Ook al word je niet meteen geconfronteerd met grote levensvraagstukken tijdens het onschadelijk maken van een bom.

Gezien de eerste Clash of the Titans (2010) abnormaal veel geld in het laatje heeft gebracht (bijna 500 miljoen dollar), kon het ook niet anders dat er een vervolg zou komen. En hier is dan Wrath of the Titans (2012), deze keer in regie van Jonathan Liebesman (The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning, The Killing Room), de man die ons dit jaar niet echt kon overtuigen met zijn lawaaierige World Invasion: Battle Los Angeles (2011). Wel de decibels blijven even hoog, maar hopelijk klinkt alles minder vals dan zowel zijn vorige film als de eerste Clash of the Titans.

Korte inhoud: Tien jaar nadat hij in een heroïsch gevecht de monsterlijke Kraken heeft verslagen, probeert Perseus (Sam Worthington) – halfgod en zoon van Zeus (Liam Neeson) – een normaal leven te leiden als visserman. Ondertussen strijden goden en Giganten om de overheersing. De goden zijn verzwakt door een gebrek aan menselijke devotie en verliezen de controle over de gevangen Giganten en hun woeste leider Kronos, de vader van de heersende broers Zeus, Hades (Ralph Fiennes) en Poseidon (Danny Huston). Het triumviraat heeft hun vader lang geleden van de troon gestoten en hem aan zijn lot overgelaten in de Tartarus, een kerker diep in de onderwereld. Wanneer Hades en Ares (Édgar Ramírez), Zeus’ goddelijke zoon, een deal met Kronos sluiten om Zeus gevangen te nemen, neemt de macht van de Giganten toe en barst de hel op Aarde los. Samen met de krijgster Andromeda (Rosamund Pike), Argenor (Toby Kebbell), halfgod en zoon van Poseidon, en de gevallen god Hephaestus (Bill Nighy) trekt Perseus diep de onderwereld in om Zeus te redden, de Giganten te overwinnen en de mensheid te redden.

Bon, ik had het al niet voor de eerste film en zo te zien ga ik het ook niet hebben voor de tweede. Maar er is zeker wel een publiek voor, net zoals er een publiek is Transformers trilogie. Toch heb ik de indruk dat deze film misschien meer van een leuke joy ride zal worden dan de eerste film. De trailer ziet er in ieder geval beter uit dan de gehele eerste film. Ook al zijn de makers van de trailer niet bijster origineel geweest met de keuze om er Marilyn Manson muziek op te plakken (done this again, again and again). Tevens ook zielig dat ze het moeten hebben van een cover-nummer in plaats van een originele song. Ik hoop dat we na deze trailers de ‘Sweet Dream’ covers voor een lange periode kunnen opbergen in de done this, did that kast.

Gemma Arterton zit niet meer in de sequel. Ook het leukste personage uit de vorige film, Medusa, zit er spijtig niet meer in, maar werd vervangen door die kerel uit de Efteling. Zal wel leuk zijn het doelpubliek van 14-jarigen. De iets oudere bevolkingsgroep zal zich tevreden moeten stellen met een script bestaande uit cgi-scènes, neergepend door een bataljon van scenaristen (Dan Mazeau, David Johnson, Steven Knight, Greg Berlanti, Dan Mazeau, David Johnson) die blijkbaar elk hun favoriet mythologisch monster op papier mochten zetten. Anderzijds is er nog Rosamund Pike. Ze lijkt in de trailer wel een beetje verloren gelopen tussen de minotaurs, cyclopen en chimera's. Begrijpbaar. Moet niet eenvoudig zijn om te wandelen tussen green keys met tracking points.

Maar laten we even eerlijk zijn, zit er iets in die eerste peperdure beelden die je overtuigen om deze film in de bioscoop te gaan zien. Worthington is niet meteen mijn favoriete acteur, en de rest van de acteurs loopt er maar een beetje bij als figuranten in een ensemble-film. Van de muziek kon ik dus niet genieten (cf. die Marilyn Manson crap), en verhaalgewijs denk ik niet dat het een prioriteit was van de scenaristen. Komt daar nog de bedenkelijke reputatie van de regisseur en we hebben een visueel verbluffende drol die weliswaar voldoende geld zal opbrengen en niemand echt zal kunnen bekoren. Spijtig dat alle opbrengsten van deze film niet kunnen gaan naar de Music for Life actie, om de kindjes te helpen in de Derde Wereld met diarree.

***Related Posts***
13/08/2010: Clash of the Titans review
14/12/2009: Clash of the Titans lijkt popcornfilm voor teenagers
14/04/2009: Liam Neeson wordt Zeus
19/04/2007: Chash of the Titans in een nieuw kleedje

Er werd een paar maand geleden reikhalzend uitgekeken naar de release van de allerlaatste Harry Potterfilm. Iedereen was benieuwd of deze achtste film uit de reeks een waardig sluitstuk zou worden van de franchise, of zou de hele reeks eindigen met een sisser? En de fans werden uiteindelijk gerustgesteld: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011) voldoet aan alle verwachtingen en rond de hele reeks keurig af. Het tweede deel van The Deathly Hallows biedt alles waar een moderne blockbuster aan moet voldoen: actie, romantiek, humor, emoties en knappe special effects. En nu is er dus de blu-ray, en daarnaast ook een editie in 3D. (Je hebt er wel een 3D tv voor nodig met 3d-brilletje).

Korte inhoud: Onze drie vrienden Harry Potter (Daniel Radcliffe), Ron Weasley (Rupert Grint) en Hermione Granger (Emma Watson) vormen in deze allerlaatste film het ultieme obstakel voor Lord Voldemort (Ralph Fiennes) om de definitieve heerschappij van de wereld te veroveren. In Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 hebben de drie vrienden al een paar horcruxes (zeven artefacten die een deel van de ziel van Voldemort bevatten) kunnen vernietigen, maar om de donkere meester definitief te verslaan, zullen ze ze allemaal moeten vinden en verwoesten.

En dat is geen gemakkelijke opgave want Voldemort weet waar de drie naar op zoek zijn en hij zal zich vanzelfsprekend niet zomaar gewonnen geven. Harry en co moeten terugkeren naar Hogwarts waar de laatste horcruxes zich bevinden. En zo is de cirkel rond, want op en rond Hogwarts, waar het jaren eerder allemaal begon voor Harry Potter zal het ultieme duel tussen hem en Lord Voldemort zich afspelen. En terwijl de twee kemphanen zich met elkaar bezighouden, vechten hun beide legers een ultieme confrontatie uit in Hogwarts.

The Deathly Hallows: Part 2 begint waar het eerste deel eindigde, namelijk bij het graf van Dobby de huiself. Deze scène dient om je terug in het verhaal te oriënteren en vormt meteen zowat het enige rustpunt in de hele film, want daarna dendert de film met een rotvaart voort. Harry en co willen infiltreren in de kluis van Bellatrix Lestrange (Helena Bonham Carter) in de bank Gringotts op zoek naar een van de horcruxes. Geen gemakkelijke opgave en deze scène zorgt meteen voor een eerste adrenalinestoot in de film (en een schitterende prestatie van Bonham Carter die Lestrange speelt als Watson).

Regisseur David Yates houdt de teugels strak in handen en biedt waar de fans om vragen. Wanneer Harry, Ron en Hermione eindelijk weer op Hogwarts zijn, hoor je bijna kreten van geluk door de zaal gaan. Op Hogwarts bevinden zich namelijk enkele oude bekenden die in het eerste deel van The Deathly Hallows niet in beeld kwamen. Neville Longbottom (Matthew Lewis), professor McGonagall (Maggie Smith), professor Slughorn (Jim Broadbent), Hagrid (Robbie Coltrane), professor Lupin (David Thewlis), professor Snape (Alan Rickman), Ollivander (John Hurt), zelfs professor Dumbledore (Michael Gambon) en Sirius Black (Gary Oldman)…: ze zijn allemaal weer van de partij. Sommige passeren slechts vluchtig door het beeld, maar het is begrijpelijk dat men er voor gekozen heeft om in de allerlaatste film alle bekende personages toch op zijn minst enkele minuten screentime te geven.

De special effects zijn zoals in elke Harry Potterfilm meer dan dik in orde en zien er vaak adembenemend uit (deze film is trouwens de eerste uit de reeks die je ook in 3D kan bekijken). Maar Yates weet in deze laatste film bovendien een perfecte balans te vinden tussen actie (bv. de belegering van Hogwarts), romantiek (bv. de kus van Ron en Harmione), humor (die deze keer vooral van professor McGonagall en Neville Longbottom komt) en ontroering (bv. de herinneringen van professor Snape). Het is geen uitgebalanceerde combinatie die je doorgaans verwacht van zulke blockbusters, maar The Deathly Hallows: Part 2 toont zich dan ook meer dan de zoveelste actiefilm waarin de actiescènes zich aan een razend tempo opvolgen en je na afloop murw (en halfdoof) in je zetel wordt achtergelaten.

Je verveelt je dan ook geen seconde, en meermaals brak er in het publiek een spontaan applaus los, iets wat ik nog niet vaak heb meegemaakt. Yates maakt van dit laatste deel niet alleen een entertainende film, maar breide er een magische, haast epische conclusie aan. Meer dan 4200 bladzijden boek werden omgezet in acht films met een duur van meer dan 20 uur en een opbrengst van meer dan 6,3 miljard dollar. Net als de boeken zullen de films nog jaren meegaan en het zal waarschijnlijk nog jaren duren eer er een nieuwe franchise van deze omvang in de bioscoop zal te zien zijn.

Enig minpunt toch: er werd gekozen om de epiloog van het boek, die zich negentien jaar na de feiten afspeelt, te behouden. De keuze om de acteurs niet digitaal te verouderen maar via de old fashioned way met make-up, komt niet echt overtuigend over. Twintigjarige acteurs laten doorgaan voor bijna-veertigers is niet geloofwaardig. Maar laat dat geen smet zijn op deze film: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 is absoluut een waardige en bevredigende bioscoopafsluiter van een van de grootste fenomenen van de laatste jaren. Het ga je goed Harry!

De speciale 3D-editie van de film komt in een verpakking waar je ook een gewone blu-ray krijgt, naast een bonus blu-ray met een pak reportages, making-off's van de film en een aantal deleted scenes. Een must-have voor alle fans van de franchise.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
15/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 review
13/03/2010: Harry Potter and the Order of the Phoenix review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !

Wanneer we het over William Shakespeare hebben is onze eerste reflex te denken aan tragische liefdesperikelen en kostuumdrama’s, maar Shakespear is ook 'oorlog', en dit komt in Coriolanus (2011) pas goed tot zijn recht. De film speelt zich af in een hedendaags kader en de Romeinse krijgsheer wordt vervangen door een met moderne wapens uitgeruste militair.

Korte inhoud: De film vertelt het verhaal van Coriolanus (Ralph Fiennes), een Romeinse militair die niet kan aarden in de Romeinse samenleving. Coriolanus’ tirannieke moeder (Vanessa Redgrave) dwingt hem om de politiek in te gaan. Hij hengelt naar een zetel in de Senaat, maar moet daarvoor uiteraard in de genade van het volk komen. Omdat het publiek hem geen steun gunt, ontketent hij in z’n woede een rel die tot zijn verbanning van Rome leidt. In ballingschap smeedt hij een plan met gezworen vijand Tullus Aufidius (Gerard Butler), om wraak te nemen op Rome.

De reden waarom dit Shakespeare drama niet eerder de poort van Hollywood heeft bereikt is juist omwille van het vrij onsympatieke hoofdpersonage. In schril contrast met een Hamlet of een King Lear manifesteert Coriolanus zich hoofdzakelijk met monologen. Enerzijds moet hij niet weten van complimentjes en is zijn ambitie niet om politiek gewin te slaan uit zijn overwinningen, maar anderzijds straalt hij iets teveel trots uit en volgt uiteindelijk de voorstellen van zijn moeder om in de politiek te stappen. In het boek van Shakespeare vertegenwoordigt Coriolanus eigenlijk ook de autocratie (~dictatuur) in tegenstelling tot zijn tegenstanders die de democratie in hun vaandel dragen. Er is ook niets luchtig aan dit werk, en steekt er ook geen humor of liefde in dit verhaal. Er is hier wel een relatie tussen moeder en zoon, maar deze is ontdaan van elke seksuele spanning.

Opmerkelijk aan Coriolanus is dat het de debuutfilm is van Ralph Fiennes en het ziet er allemaal enorm bad-ass uit zonder dat we veel visuele pirouettes zien die we normaal kunnen verwachten van een beginnende regisseur. Fiennes neemt dus niet alleen een moeilijk werk van Shakespeare om te verfilmen, maar tevens iets wat niet beschouwd kan worden als 'autobiografisch' en cast zichzelf nota bene in de hoofdrol. Ik vraag me dus wel af of Fiennes zich hier niet gaat verslikken, want dat zijn drie factoren die wel eens kunnen wegen op een nog onervaren regisseur. Uiteraard heeft hij al heel wat ervaring voor de camera, maar een regisseur en acteur zijn toch twee totaal verschillende jobs.

De film zou ergens in december in onze zalen moeten draaien, maar een precieze datum is op dit ogenblik nog niet bekend.

Er is nieuws aan het Bond-front. Naar verluidt zou Javier Bardem én Ralph Fiennes getekend hebben voor Skyfall (2012) van regisseur Sam Mendes. Ook de rol van Miss Moneypenny zou gecast zijn, de mensen van Slashfilm breken de stilte:

Javier Bardem and Ralph Fiennes, the former heavily tipped for a role (going so far as to reveal that he would be the villain if cast) and the latter rumored for some time, both seem to be confirmed for the film. And Miss Moneypenny, a staple Bond character who hasn't been seen since the Pierce Brosnan films, will make an appearance as well, played by Naomie Harris.

Dat Miss Moneypenny niet wordt gecast door een Britse actrice, maar eerder een meer exotisch type stoort mij in geen geval. Naomie Harris is een karakter actrice en haar kiezen betekent dat haar personage misschien ook iets meer aandacht zal krijgen in de komende films. Misschien zal er effectief iets groeien tussen haar en Daniel Craig, in plaats van de occasioneel, seksueel getinte grap. Judi Dench zal in ieder geval een oogje in het zeil blijven houden.

Gezien de vrij volatiele toestand van drankorgel Amy Winehouse, lijkt het er niet op dat zij de title-song voor haar rekening zal nemen, al blijft zij de voorkeur behouden van componist David Arnold. Maar geruchten doen de ronde dat het misschien wel eens Kings of Leon zou zijn. Enkel wat betreft de bondgirls tasten we nog een beetje in het duister,alsook over de mogelijke titel van de film. In afwachting op deze info geef ik hieronder mijn Top 5 Beste James Bond films alsook mijn Top 10 Zwakste.

Top 5 Best Bond movies
1. Goldfinger
2. The Spy Who Loved Me
3. Casino Royale
4. GoldenEye
5. Octopussy

Top 5 Worst Bond movies
1. Die Another Day
2. Quantum of Solace
3. The World is not Enough
4. Tomorrow Never Dies
5. On Her Majesty's Secret Service

***Related Posts***
04/11/2011: In Skyfall moet James Bond MI6 redden van de ondergang
12/07/2011: Javier Bardem en Ralph Fiennes in Bond 23
12/01/2011: Vakantie voor James Bond zit erop
03/11/2010: Bond 23 in de problemen
21/03/2010: Freida Pinto mogelijk nieuwe bondgirl
28/09/2009: MGM op de rand van het faillissement
30/12/2008: Casino Royale deed het beter dan Quantum of Solace
03/11/2008: Quantum of Solace review
30/09/2008: Quantum of Solace is en directe sequel op Casino Royale
23/11/2006: Casino Royale review

En hier is dan uiteindelijk de trailer van Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011) van David Yates, het epische slot van een betoverende saga. En het zou wel eens de beste film uit de reeks kunnen worden, maar dat hebben ze ook gezegd van alle vorige films. De trailer ziet er veelbelovend uit, ook al hadden ze misschien iets minder een schreeuwende Voldemort in beeld mogen brengen.

Korte inhoud: Het tweede deel van het zevende boek zal Harry Potter (Daniel Radcliffe) dichter bij de dood brengen dan ooit, terwijl hij ervoor kiest om zijn zoektocht naar de Gruzielementen voort te zetten, met de hulp van Ron (Rupert Grint) en Hermelien (Emma Watson). Maar ondertussen woedt de oorlog voort, terwijl steeds meer geliefden van Harry het loodje moeten leggen. Maar de tovenaarswereld zal opstaan voor nog een laatste slag, de slag waarin de ultieme confrontatie tussen De Jongen Die Bleef Leven en de Heer van het Duister (Ralph Fiennes) zal plaatsvinden. Zal het Harry lukken om Voldemort weer sterfelijk te maken en hem voorgoed te verslaan?

De eerste twee Harry Potter films waren voor de kids. Het was niet altijd even overtuigend maar er zat potentieel is. Met het derde deel wist de franchise door te breken. Ook het 4de deel was een geslaagde adaptatie. Maar het vijfde deel was een beetje van een teleurstelling. Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007) was uiteindelijk toch wel beter dan het trage en lang uitgetrokken boek. De meningen over Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) liggen uiteen. Persoonlijk vond ik dat de franchise zijn pubertijd had doorstaan en volwassen werd.

Vorige jaar kwam dan Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010) uit, en velen waren het over eens dat het wat saai was, maar dat waren ook de eerste hoofdstukken van het boek. Het was een aanloop naar het einde, en de verwachtingen voor deze film zijn dus ook hoog gespannen. We hebben komaf gemaakt met de teenage-soap opera en zitten volledig en de actie. Dit wordt ongetwijfeld dé film van 2011 (waarschijnlijk op de voet gevolgd door PotC: On Stranger Tides). Vanaf 13 juli 2011 bij ons in de bioscoop.

*** Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 trailer ***

***Related Posts***
15/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 review
13/03/2010: Harry Potter and the Order of the Phoenix review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen, dan hebben we dat ook weer achter de rug: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010) is eens te meer de donkerste film uit de reeks. Dat heeft er natuurlijk mee te maken dat het de voorlaatste film is uit de serie en de ultieme confrontatie tussen de bebrilde tovenaar en Lord Voldemort steeds dichterbij komt. Maar ondertussen is het doelpubliek natuurlijk ook weer paar jaartjes ouder, en mag het dus allemaal weer net ietsje duisterder. Dit eerste deel van de allerlaatste film dient vooral als opstapje naar Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 die deze zomer in première gaat en het sluitstuk vormt van de franchise.

Korte inhoud: Na de dood van Albus Dumbledore en de andere gebeurtenissen uit Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) is de macht van Lord Voldemort (Ralph Fiennes) alleen maar toegenomen. Voldemort heeft nu ook de volledige controle over het ministerie van magie en heeft in één moeite Harry Potter (Daniel Radcliffe) uitgeroepen tot publieke vijand nummer één. Er wordt dus met man en macht gejaagd op Potter en de jongen kan zich niet verplaatsen zonder dat anderen daarvoor hun leven moeten wagen.

Gelukkig kan Harry nog rekenen op zijn vrienden Ron Weasley (Rupert Grint) en Hermione Granger (Emma Watson), Rons familie en enkele sympathisanten. Maar ze zijn duidelijk in de minderheid tegenover Voldemorts steeds groeiende leger, en zonder Dumbledore zitten ze eigenlijk zonder duidelijke leider. Alsof dat allemaal nog niet genoeg is, moet Harry samen met Hermione en Ron op zoek naar de zeven Horcruxes, of zeven artefacten die allemaal een stukje van de ziel van Voldemort bevatten en de enige kans zijn om de donkere meester te verslaan en de wereld voor eens en altijd te bevrijden van zwarte magie.

De regie is opnieuw in handen van David Yates, die ook de vorige twee afleveringen voor zijn rekening nam, en momenteel ook het laatste deel inblikt. Dat maakt dat Yates vier van de acht films voor zijn rekening neemt. En de Britse regisseur groeit duidelijk naarmate hij meer ervaring krijgt met blockbusters in het algemeen en de ‘Harry Potter’-franchise in het bijzonder. Want kon Yates met Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007) zijn stempel nog niet helemaal doordrukken, dan was dat in Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) duidelijk al een pak zichtbaarder. Met The Deathly Hallows toont Yates zich opnieuw een stuk zekerder achter de camera, wat het beste doet verhopen voor het finale deel.

Het grootste verschil ten opzichte van de vorige films is dat The Deathly Hallows zich niet afspeelt in en rond Hogwarts, dat na Dumbledores dood in handen is van Voldemort en dus verboden terrein is voor iedereen die Harry Potter gunstig gezind is. Harry en co zijn daarentegen een ganse film op de vlucht voor Voldemort en zijn Death Eaters doorheen sombere Britse landschappen, het lijkt bijwijlen wel The Road 2. Gelukkig heeft Ron zijn transistorradio bij om af en toe berichten te krijgen van het thuisfront en zijn belaagde familie.

Doordat we vrijwel de ganse film het jonge drietal volgen, staat in The Deathly Hallows de relatie tussen Harry, Ron en Hermione centraal. Ron blijkt het moeilijk te hebben met de sterke band tussen Hermione en Harry en heeft zo zijn eigen manier om daarop te reageren. De vriendschap tussen de drie komt meermaals onder spanning te staan, en zo wordt er in Part 1 meer aandacht besteed aan de menselijke emoties dan in de vorige films.

Jammer is wel dat, omdat de nadruk zo sterk ligt op het centrale trio, een pleiade aan grote Britse namen wordt gedegradeerd tot bijrollen van sommige amper enkele minuten (zoals nieuwkomer Bill Nighy, of regulars als Alan Rickman (Severus Snape), Helena Bonham Carter (Bellatrix Lestrange), Robbie Coltrane (Hagrid), Brendan Gleeson (Mad’Eye Moody), David Thewlis (Remus Lupin), John Hurt (Ollivander), Imelda Staunton (Dolores Umbridge), Miranda Richardson (Rita Skeeter) of Julie Walters (Molly Weasley)).

Visueel ziet The Deathly Hallows er weer oogverblind uit — even werd gedacht om de film in 3D uit te brengen, maar door tijdsgebrek moesten die plannen opgeborgen worden —, de special effects zijn vakwerk, met daarbij een speciale vermelding voor de animatiesequentie waarin de geschiedenis van The Deathly Hallows wordt verteld. Misschien wel de mooiste scènes uit de hele reeks tot nu toe. Ook de beginscènes waarin Harry Potter zeven keer wordt vermenigvuldigd is een knap visueel staaltje.

Was het een goede beslissing om het laatste boek op te splitsen in twee films. Ja, want dat geeft de filmmakers iets meer ademruimte en zo kunnen ze ook enkele — vooral emotionele en poëtische — scènes aan de film toevoegen die niet in het boek staan, zoals de dansscène met Harry en Hermione. Nee, want uiteindelijk blijkt deze film met zijn 146 minuten ook net weer een tikkeltje te lang en vooral het middengedeelte had best wat gebalder gekund. De opsplitsing lijkt eens te meer een commerciële zet om de kijkers nog een tweede keer langs de kassa te zien passeren. Dat zullen ze dan ook met graagte doen, want Part 1 eindigt netjes op een cliffhanger en in Part 2 volgt eindelijk de confrontatie waar we nu al sinds 2001 op zitten te wachten: Potter vs. Voldemort.

De blu-ray van The Deathly Hallows Part 1 bestaat uit twee schijfjes. Op het eerste vind je de film en de extra ‘maximum movie mode’ waarin je de film kan bekijken met enkele castleden en ondertussen ook fragmenten uit de vorige films krijgt om je geheugen op te frissen. Op disc 2 vind je extra’s als ‘Dan, Rupert and Emma’s running competition’, ‘The seven Harrys’, ‘On the green with Rupert, Tom, Oliver and James’ en enkele bijkomende scenes.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
13/03/2010: Harry Potter and the Order of the Phoenix review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !
18/02/2006: Gary Oldman in Harry Potter and the Order of the Phoenix
16/09/2005: Eerste beelden Harry Potter and the Goblet of Fire
09/05/2005: Harry Potter and the Goblet of Fire in de maak
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Het wordt een beetje een afgezaagd liedje telkens opnieuw te zeggen dat met elke nieuwe film de ‘Harry Potter’-reeks weer een beetje donkerder wordt. Ook Harry Potter and the Order of the Phoenix, de vijfde film in het rijtje, doorbreekt dit patroon niet, en dus is Hogwarts weer een stukje gevaarlijker en duisterder. Dat komt in deze film doordat de kracht van Harry en Lord Voldemort toeneemt, maar ook omdat Harry, zijn vrienden én het publiek ouder en volwassener zijn. The Order of the Phoenix is Harry Potters coming of age verhaal, met zijn eerste kus, maar ook met nieuwe verantwoordelijkheden.

Korte inhoud: Harry Potter keert na de zomervakantie terug naar Hogwarts voor zijn vijfde jaar aan de tovenaarsschool. Daar ontdekt hij daar al snel dat de tovenaarsgemeenschap de waarheid over zijn recente ontmoeting met Lord Voldemort (zie Harry Potter and the Goblet of Fire) ontkent. Omdat Cornelius Fudge, de minister van magie, vreest dat Dumbledore liegt over Voldemorts terugkeer om Fudges macht te ondermijnen en zijn baan af te pakken, stelt de minister met Dolores Umbridge een nieuwe leraar ‘Defense Against the Dark Arts’ aan. Umbridge moet een oogje in het zeil houden op Hogwarts en daarbij gaat haar aandacht vooral naar schoolhoofd Dumbledore. Daardoor verwaarloost ze de lessen en laat ze de leerlingen onvoorbereid achter. Harry besluit het recht in zijn eigen handen te nemen en organiseert met een aantal medestudenten geheime meetings (onder de naam ‘Dumbledore’s Army’) om zichzelf tegen de donkere krachten te beschermen.

De Brit David Yates is er in geslaagd van het dikste boek uit de hele reeks (ca. 800 bladzijden), de kortste film te maken. Met 138 minuten blijft The Order of the Phoenix, onder de speeltijd van The Sorcerer’s Stone (152 min.), The Chamber of Secrets (161 min.), The Prisoner of Azkaban (141 min.), The Goblet of Fire (157 min.), The Half-Blood Prince (153 min.) en The Deathly Hallows: Part 1 (146 min.).

In deze kortere speelduur zit meteen ook het grootste minpunt van The Order of the Phoenix want er is enorm veel interessant materiaal uit het boek gesneuveld. Het lijkt er zelfs op dat scenarist Michael Goldenberg (Contact) alle vrolijkheid uit het boek heeft weggetoverd en alleen de duisterheid heeft overgehouden. Geen spoor van de triomfen van Ron (Rupert Grint) tijdens het Quidditsch, de vriendschap tussen Harry (Daniel Radcliffe), Ron en Hermione (Emma Watson) komt zeer weinig aan bod en de ontluikende liefde tussen Harry en Cho wordt afgehaspeld met een vluchtige kus.

Veel van de terugkerende personages worden ook naar de achtergrond verschoven ten voordele van de strijd tussen Harry en Lord Voldemort (Ralph Fiennes). Severus Snape (Alan Rickman), Sybil Trelawney (Emma Thompson), Hagrid (Robbie Coltrane), Minerva McGonagall (Maggie Smith), Mad’Eye Moody (Brendan Gleeson), Remus Lupin (David Thewlis), Albus Dumbledore (Michael Gambon), de Weasley’s, de Malfoys en zelfs Sirius Black (Gary Oldman), ze lopen er allemaal een beetje voor spek en bonen bij en meer dan enkele lijnen tekst krijgen de meeste van hen niet. Als je dan ziet wat bijvoorbeeld Alan Rickman kan halen uit die paar minuten screentime, is het extra jammer dat zulke geweldige acteurs zo weinig krijgen om hun tanden in te zetten.

Wie er wel veelvuldig in beeld komt — en terecht — is Dolores Umbridge, de nieuwe kwelduivel van Harry Potter die met duivels plezier wordt gespeeld door Imelda Staunton. Umbridge terroriseert de school met haar nieuwe regels en met elke nieuwe wet wordt haar roze outfit een tikje donkerder. Ook nieuw is het personage van Luna Lovegood die met haar piepstemmetje en mysterieuze gedrag perfect wordt neergezet door nieuwkomer — én hevig Harry Potter fan — Evana Lynch. Ook Helena Bonham Carter is nieuw als de ontsnapte gevangene Bellatrix Lestrange, maar ook haar rol is te kort en vrijwel overbodig. Lestrange zal echter nog een belangrijke rol spelen in de volgende delen.

Een deel van de kritiek kan toegeschreven worden aan regisseur David Yates die met The Order of the Phoenix zijn eerste grote film draait. Yates is misschien niet zo bekend in onze contreien, maar kreeg in eigen land veel lof voor zijn televisiewerk “State of Play” en “The Bill”. Yates moet nog een beetje wennen aan het medium film en heeft hier en daar gekozen voor ietwat vreemde montages, maar hij levert al bij al toch zeer behoorlijk werk af. De regisseur slaagt er ook in om de duisterheid die Alfonso Cuaron met The Prisoner of Azkaban in de serie introduceerde, in stand te houden. Als dank mag Yates ook de resterende drie films regisseren.

Visueel ziet het er allemaal prachtig uit, de special effects zijn wat minder aanwezig dan in de vorige films (bv. geen schepen die opdoemen uit het meer), maar voor het eerst zien we Harry en co op hun bezem langs de Big Ben en andere Londense momenten vliegen. Vooral het ‘Ministry of Magic’ is een visueel pareltje met zijn zwarte glanzende muren, onheilspellende sfeer en dictatoriale aanwezige portret van minister Cornelius Fudge. Het roept haast Orwelliaanse beelden op.

Harry Potter and the Order of the Phoenix is de film waarin Harry Potter en zijn vrienden groot worden en vormt een soort overgang naar de zesde film, Harry Potter and the Half Blood Prince (2008). Dit is misschien niet de beste film uit de serie, maar wel een noodzakelijke aangezien enkele belangrijke verhaallijnen en personages worden geïntroduceerd die in The Half Blood Prince en in The Deathly Hallows (2010) zullen worden uitgewerkt. Dit mag dan wel niet de allersterkste film uit de serie zijn, maar hij zorgt toch voor 138 minuten puur entertainment. De film had wel wat langer mogen zijn om bepaalde zaken en personages beter tot hun recht te laten komen.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
15/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !
18/02/2006: Gary Oldman in Harry Potter and the Order of the Phoenix
16/09/2005: Eerste beelden Harry Potter and the Goblet of Fire
09/05/2005: Harry Potter and the Goblet of Fire in de maak
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Het is bijna zover en we kunnen ons wederom vergapen op een nieuwe Harry Potter film, met een Daniel Radcliffe die ondertussen al 21 geworden is en verre van de jonge tovenaarsleerling die J.K. Rowling in gedachten had. Maar, desondanks blijven het vehikels die de aandacht trekken, en dat voornamelijk op visueel vlak. De films stralen al evenveel charisma uit als de Pirates of the Caribbean films. De nieuwe prent wordt opgesplitst in twee helften; te beginnen met Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010) en daarna Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011), allebei in regie van David Yates.

Korte inhoud: Heel Groot Brittannië wordt in haar greep gehouden door Heer Voldemort (Ralph Fiennes), die maar één doel voor ogen heeft: het opsporen en doden van Harry Potter (Daniel Radclife). Terwijl het hele land in oorlog verkeert, houden de bebrilde held en zijn twee beste vrienden Ron (Rupert Grint) en Hermelien (Emma Watson) zich schuil in de verste uithoeken van de Dreuzelwereld. Daar gaan ze op een levensgevaarlijke zoektocht naar de overgebleven Gruzielementen, de voorwerpen die Voldemorts onsterfelijkheid garanderen. In de eerste helft van J.K. Rowling's laatste boek zal Harry zich bevinden in de duisterste gevaren, de meest epische avonturen en de diepste geheimen, waarvan er één hem in zijn ban zal houden: een oude legende, de Relieken van de Dood.

De nieuwe trailer van Harry Potter and the Deathly Hallows ziet er in ieder geval episch uit. Het heeft er alle schijn van dat deze twee films werkelijk de franchise willen beëindigen in grootsheid, na meer dan 10 jaar filmen aan de verschillende HP films. Als de film al evenveel vonken kan geven als het boek, gaan deze laatste twee delen brokken maken aan de box-office. De split van de twee prenten, die desondanks tegelijkertijd worden opgenomen, lijkt een manier van Warner om meer geld te pompen uit het laatste boek. Maar anderzijds denk ik ook wel dat het de juiste keuze is. Het geeft de regisseur de mogelijkheid om dieper te graven in het bron-materiaal en dat kan enkel maar het verhaal ten goede komen en de fans tevreden stellen. Toch zouden er veel wijzigingen zitten in het script. Dit werd duidelijk toen iemand van de crew het scenario liet liggen in een pub na een nachtje uit.

Maar ook al zijn het stuk voor stuk visuele pareltjes, lig ik persoonlijk niet wakker van de nieuwe Harry Potter film. Ik kan zelf met moeite de films uit elkaar houden. Het is een beetje al een langgerekt sprookje voor tieners waar maar geen einde aan komt, en die nu met 3D effectjes gereanimeerd moet worden. Ik denk dat ik te weinig puisten op mijn gezicht heb om hier echt verzot op te zijn. Maar ik ben er zeker van dat velen onder jullie al reikhalzend zitten uit te kijken naar de releasedatum van 17 november 2010.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
15/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 review
13/03/2010: Harry Potter and the Order of the Phoenix review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !
18/02/2006: Gary Oldman in Harry Potter and the Order of the Phoenix
16/09/2005: Eerste beelden Harry Potter and the Goblet of Fire
09/05/2005: Harry Potter and the Goblet of Fire in de maak
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

De mensen bij Warner Bros laten er geen gras over groeien en zijn reeds druk in de weer met de voorbereidingen van de sequel, Clash of the Titans 2 (2012), ook al werd Clash of the Titans (2010) niet meteen gesmaakt door pers en publiek. Het was voor mij allemaal iets teveel luidruchtige cgi met bespottelijke dialogen in idiote kostuums en iets te weinig brains om hier van te houden. Maar het is niet allemaal kommer en kwel. Mocht het al een soelaas zijn, de remake vind ik al véél beter dat het origineel uit 1981.

Korte inhoud: Geboren als een god, maar opgevoed als een mens probeert Perseus (Sam Worthington) hulpeloos zijn familie te redden van Hades (Ralph Fiennes), de wraakzuchtige god van de onderwereld. Perseus biedt zich vrijwillig aan om deel te nemen aan een levensgevaarlijke missie om Hades te vermoorden, voordat die de macht van Zeus (Liam Neeson) kan grijpen, om zo de aarde in een hel te laten veranderen en prinses Andromeda (Alexa Davalos) van haar leven te beroven. Bijgestaan door Io (Gemma Arterton), een mysterieuze spirituele gids leidt de missie Perseus en zijn groep strijders op een gevaarlijke reis diep de verboden wereld in. Daar moeten ze vechten tegen heidense demonen en andere beesten die geen gevaar vrezen. Perseus zal zijn bestaan en zijn macht als die van een god moeten accepteren en zijn eigen lot moeten creëren, wil hij het uiteindelijk gaan redden...

Het probleem met de film is de teleurstellende regie van de Franse regisseur Louis Leterrier, die net zoals met zijn vorige film The Incredible Hulk (2008), moeite heeft om een boeiend verhaal te vertellen, en dit ondanks het budget en het aanwezige acteertalent. Komt daar nog bij dat Clash of the Titans misschien wel de meest belabberde 3D-redering heeft van de laatste 10 jaar. Een film van dit kaliber, zeker in de 21e eeuw, valt of staat met de look van zijn visuele effecten. Het is duidelijk dat Leterrier niet instaat is om hierover te oordelen en lijkt zelfs niet te beseffen hoe hij dit scenario moet aanpakken. De film ziet er, met uitzondering van de boottocht naar de Medusa tempel, behoorlijk fake uit en bepaalde 3D sequenties zien er uit alsof ze nog dateren van de eerste film. De geanimeerde personages hebben ook stukken minder karakter dan de stop-motion creaturen van Ray Harryhausen. Het komt dan ook niet als een verrassing dat Warner Bros heeft besloten om de sequel door een andere regisseur te laten dirigeren. De naam van Jonathan Liebesman (The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning) is al een paar keer gevallen als mogelijke kandidaat.

In de remake herkennen we heel wat scènes uit de originele film, met name het gevecht met Medusa, de 3 blinde heksen, het gevecht met de schorpioenen en de Kraken. De mechanische uil Bubo is wijselijk gereduceerd tot een minimum en Pegassus heeft een ander kleurtje gekregen. Ook het verhaal blijft van hetzelfde infantiele niveau als het origineel. Enkel de rol van Hades komt iets meer op de voorgrond, maar het gehele zooitje stinkt een uur in de wind. Het positieve aan de remake is dat de humor van de eerste film zo goed als uit de nieuwe versie is gehaald, maar spijtig genoeg niet vervangen door pittige dialogen. Ik had nooit gedacht dat ik dit zou zeggen over deze film, maar hij is nogal saai. Het is zeker dat je met geld heel wat technologie kunt komen, maar met geld alleen koop je geen magie.

Maar het grootste probleem van de film is dat de personages niet tot leven komen. Je voelt geen seconde mee met hen. Ik begrijp dat de makers een publiek van pubers en teenagers in gedachten hadden, maar kostte het werkelijk zoveel moeite om bijvoorbeeld hun hoofdpersonage te voorzien van een beetje persoonlijkheid?! Sam Worthington, het nieuwe paradepaardje van de blockbuster films, is toch nog zo geen slecht acteur. Een minimum aan regie-aanwijzingen hadden hem misschien een heel eind verder kunnen helpen. Ook bondgirl Gemma Arterton bewijst hier nog maar eens dat ze keer op keer de verkeerde rollen heeft gekozen. Laten we hopen dat dit zal veranderen in de handen van Stephen Frears voor Tamara Drewe (2010). Na de rellen op de set van The Incredible Hulk wist Louis Leterrier dat er veel op het spel stond, maar hij was spijtig genoeg iets teveel bezig met beeldjes te maken die indruk zouden maken in een trailer, en iets te weinig in het vertellen van een coherent en aangrijpend verhaal. Zelfs het beetje romantiek in de film is onderkoeld. Acteurs als Mads Mikkelsen, Liam Neeson en Ralph Fiennes kunnen de film niet redden van de ondergang en het kan hen zichtbaar ook weinig schelen. Zij hebben gekozen voor een vette paycheck in plaats van een dramatische vertolking.

Wat ik in de toekomst wil zien is een meer R-rated versie van dit verhaal met iets meer Griekse mythologie en karakter en iets minder cgi, maar dat zal nog niet voor de eerste 10 jaar zijn. Maar wie weet, leert de sequel uit de fouten van de remake en wordt het nog een boeiende film voor mensen die ouder zijn dan 18 jaar. Het ziet er allemaal wel grootser en drukker uit, maar een goede film is het in geen geval. Al bij al hadden ze misschien nog beter af geweest om Buba de hoofdrol te geven.

Wat betreft de Blu-ray, vinden jullie naast een alternatief einde ook heel wat behind the scenes docu’s die een licht werpen op de talrijke visuele effecten in de film en de verschillende creaturen ontleden tot in de kleinste details.

***Related Posts***
14/12/2009: Clash of the Titans lijkt popcornfilm voor teenagers
14/04/2009: Liam Neeson wordt Zeus
19/04/2007: Chash of the Titans in een nieuw kleedje
27/08/2006: Top 10 Beste Slangen in Films