radha mitchell

  • Marketing is de sleutel tot een box-office hit

    Pin it!

    Sommige films scoren hoge toppen aan de box-office, andere films floppen en lokken nauwelijks bezoekers. De reden waarom is uiterst moeilijk te bepalen. Het is niet allemaal te wijten aan de deelnemende cast en de kwaliteit van de film, hoewel dit een belangrijke gegeven is. Maar er zijn twee andere factoren die van cruciaal belang zijn. De releasedatum en de promotie.

    Er wordt vaak heftig geschoven met releasedatums, en dat heeft zo zijn redenen. Blockbusterfilms mikken op vakantie-periodes, en meer bepaald het zomerverlof tussen juli en augustus. Anderzijds wil men zo ver mogelijk uit de buurt blijven van andere potentiële blockbusters. Toen bekend werd dat Disney (Buena Vista) de sequel Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest (2006) zou uitbrengen op 7 juli 2006, wisten de grote studio's meteen dat ze deze datum moesten mijden als de pest. Enkel een paar documentaires en een Franse film kregen deze datum toegewezen.

    Surrogates

    Anderzijds is het noodzakelijk dat de film een deftige marketing-campagne heeft met trailers, filmposters, internetbanners, persvisies, interviews, reportages, viral marketing en promotie via filmblogs en -sites. Wanneer dit niet gebeurt of op een slordige en weinig efficiënte manier, dat zal dit repercuties hebben op de box-office resultaten. Neem nu de nieuwste film van Uma Thurman, Motherhood (2009) van Katherine Dieckmann, over een moeder met burn-out. De enige bestaansreden van deze prent was de naam van de Hollywood-actrice. Maar spijtig genoeg was er geld te weinig om de film te promoten, met als gevolg dat de bezoekers wegbleven en veel bioscoop-uitbaters ook niet van plan waren de film uit te brengen. Het werd een gigantische flop.

    Amper elf kijklustigen daagden op tijdens het openingsweekend van de prent in Groot-Brittannië, wat meteen goed was voor een recette van … 100 euro. Daarentegen was het openingsweekend van die andere Uma Thurman film, Kill Bill, wel een succes. In de UK bracht de film 150’000 euro op in slechts één zaal. In de States bracht de film 22 miljoen dollar op in 3102 zalen. Het was dus te begrijpen dat de verdeler van Motherhood meteen het besluit nam om de prent uit de zalen te halen. De producer van de film, Jana Edelbaum, zal waarschijnlijk niet geheel tevreden zijn met de mensen die instonden voor de marketing.

    Surrogates 001Surrogates 002Surrogates 003Surrogates 004

    Daarentegen weet een film als Surrogates (2009) ons wel te prikkelen met een overvloed aan publiciteit. En wat beter om uit te pakken met vrouwelijk schoon, en dan nog wel met mega Clear Channel panelen met de aanstekelijke Radha Mitchell. Let wel, het is een science-fiction film en het aantal seconden vrouwelijk schoon is naar alle waarschijnlijkheid zo goed als verwaarloosbaar. Maar de marketing is zo vernuftig dat er zelfs een aparte-campagne loopt voor de promotie van het fictieve bedrijf Virtual Self, die in de film instaat voor de productie van robots. Surrogates bracht in de UK tijdens zijn openingsweekend 1 miljoen euro op en in de States een slordige 17 miljoen dollar.

    ***Related Post***
    13/07/2009: Surrogates met Bruce Willis

  • Opnieuw zombies in The Crazies

    Pin it!

    crazies300Het heeft langer geduurd dan verwacht maar het ziet er naar uit dat The Crazies (2010) begin volgende jaar in de Amerikaanse bioscopen zal draaien. Deze remake van George A. Romero’s versie uit 1973 ziet er in ieder geval al even bloederig uit. Breck Eisner (Sahara) regisseert de film en de hoofdrollen worden vertolkt door Timothy Olyphant, Danielle Panabaker, Joe Anderson en Radha Mitchell.

    Korte inhoud: De bewoners van een klein plaatsje in Kansas krijgen te maken met een vervuiling van hun watervoorziening. Het water blijkt te zijn besmet door een mysterieus gif, dat is vrijgekomen na een vliegtuigcrash vlakbij het plaatsje. Beetje bij beetje beginnen de inwoners gestoord te worden...

    De hoofdzakelijke reden van de vertraging is te wijten aan de verschillende re-writes van het script. Ray Wright (Case 39) en Scott Kosar die eerder het scenario schreven voor de The Amityville Horror (2005) en The Texas Chainsaw Massacre (2003) remakes zijn uiteindelijk op post gebleven. De regisseur van dienst heft geen indruk kunnen maken met zijn Sahara (2005), maar misschien doet hij beter met het horrorgenre. In ieder geval lijkt hij wel vertrouwd te zijn met remakes want hij kreeg ook nog de Flash Gordon (2012) remake en de Creature from the Black Lagoon (2011) remake in de schoot geworpen. Gelukkig ziet de trailer er niet uit als een verwaterd PG-13 filmpje, zoals die vele andere culthorror remakes.

    Uiteraard is er toch zo een déja-vu gevoel bij het zien van de beelden. Deze prent sluit enorm goed aan bij 28 Days Later, The Hills Have Eyes en 30 Days of Night . Toch heb ik de indruk dat de regisseur het vrij 'old school' heeft gehouden en trouw is gebleven aan het bron-materiaal, wat op zich toch toe te juichen is. De posters voor de film zijn trouwens ook geweldig. Ik verwacht dat deze 20 miljoen dollar film toch zeker zijn productiebudget kan terugwinnen.

    *** The Crazies trailer ***

  • Top 10 Beste Naaktscènes uit 2007

    Pin it!

    In vergelijking met 2006 was het filmjaar 2007 nogal schaars gekleed, en nu staat zelfs al vast dat dit nog meer het geval was dan in 2008. Zelfs niet alleen "mooi naakt" maar ook af en toe met kwalijke trekjes. Wegens tijdsgebrek komt dit lijstje misschien een beetje laat. Maar bij deze beter laat dan nooit. In de lijst steken naar goede gewoonte niet-pornografische films die elk een bioscooprelease hadden in 2007. Mocht ik films over het hoofd hebben gezien, gelieve deze aan te vullen in de commentaren.

    Top 10 Beste Naaktscènes 2007

    10. Hitman (2007) Xavier Gens
    Hitman (2007) vertelt het verhaal van huurmoordenaar Agent 47 (Timothy Olyphant) die werkt voor The Agency en die terecht komt in een politiek complot. Hij wordt achtervolgd door zowel Interpol als het Russische leger terwijl hij door Oost Europa heen trekt. Tijdens dit avontuur loopt hij de schone Nika Boronina (Olga Kurylenko) tegen het lijf, en dat zorgt meteen voor heel wat spannende scènes. Zo spannend dat de dame meteen werd gevraagd om Bondgirl te spelen in Quantum of Solace (2008). Spijtig genoeg was haar vertolking allesbehalve memorabel.

    Hitman 003Hitman 002Hitman 001

    9. Shoot 'Em Up (2007) Michael Davis
    Mr. Smith (Clive Owen), helpt bij een bevalling in Shoot 'Em Up (2007). Hij belandt ter plekke in een vuurgevecht, waarbij de moeder wordt gedood. De daders, die banden lijken te hebben met enkele politici, bleken het echter op de baby voorzien te hebben, en aan Mr. Smith de taak om deze vervolgens te beschermen, met behulp van een aanstekelijke prostituee, die gespeeld wordt door niemand minder dan Monica Bellucci. En dit is meteen ook de reden dat deze film de 9de positie wegkaapt in deze bijzonder intelligente Top 10.

    Shoot_em_up_002Shoot_em_up_001Shoot_em_up_003

    8. Halloween (2007) Rob Zombie
    De Halloween (2007) remake heeft niet alleen gezorgd voor meer gore, maar zeker ook voor meer naakt. En dan in het bijzonder de sequentie met de naakte Danielle Harris die topless de moordzuchtige Michael Myers probeert te ontvluchten. Enkel spijtig dat die killer zo snel is om haar tegen de grond te kwakken. Maar het gaat de dame hoe dan ook voor de wind want ze stapelde zowat een 6tal filmdeals op…hoewel, voornamelijk B-films zelfs C-films.

    halloween_001halloween_002halloween_003

    7. Hostel: Part II (2007) Eli Roth
    Hostel: part II (2007) volgt deze keer drie Amerikaanse studentes van de kunstacademie in Rome. Ze besluiten een weekendreisje te maken en komen onderweg een prachtige dame tegen, die bij hen in de klas model heeft gestaan, en ook een tripje maakt. Ze nodigt de drie uit met haar mee te gaan, maar van een ontspannen reisje blijkt al snel geen sprake meer te zijn. Wat volgt zijn rituele seksspelletjes die meestal fataal eindigen. Het lelijke eendje van dienst is de snotterende Heather Matarazzo die nog maar eens beklemtoont hoe knap die andere dames wel zijn, gespeeld door Lauren German, Bijou Phillips, Jordan Ladd en de Finse Vera Jordanova.

    hostel_part_ii_001hostel_part_ii_002hostel_part_ii_003

    6. Good Luck Chuck (2007) Mark Helfrich
    Niet meteen een film die het bekijken waard is maar Good Luck Chuck (2007) vertoont heel wat schaars geklede dames, met niemand minder dan Jessica Alba als prijsbeest. In de film maakt Chuck het uit met zijn vriendin en hierna krijgt hij te horen dat ze de ware heeft gevonden en gaat trouwen. Met Chuck's nieuwe (ex)vriendin gebeurt hetzelfde. En zo herhaalt dit patroon zich. Het blijkt dat Chuck een soort geluksbrenger is voor alleenstaande jongedames. Ze willen allemaal met hem omgaan, om daarna de ware te vinden. Chuck echter moet een manier vinden om dit patroon te doorbreken en een vriendin voor zichzelf te houden.

    good_luck_chuck_001good_luck_chuck_002good_luck_chuck_003

    5. Feast of Love (2006) Robert Benton
    Feast of Love (2007) is een soort moderne versie van A Midsummer Night’s Dream die een ode brengt aan de liefde. Professor Harry Stevenson, gespeeld door Morgan Freeman, waakt als het ware over zijn kennissenkring. Vanaf een afstandje ziet hij de onderlinge relaties veranderen. Van vriendschap tot verliefdheid en soms van verliefdheid tot verdriet. Al deze relaties samen en de verbanden ertussen vormen een eigentijdse romantische fabel. De stoeipoezen van dienst zijn Hellboy-babe Selma Blair, de Australische Radha Mitchell en de sensuele Franse Alexa Davalos.

    feast_of_love 01 feast_of_love 002

    4. Before the Devil Knows You're Dead (2007) Sidney Lumet
    Before the Devil Knows You're Dead (2007) prijkt op de 10e plaats van mijn Top 10 Meest Verontrustende Naaktscènes, maar het is niet allemaal kommer en kwel. In de film zien we twee broers die besluiten uit geldnood een overval te plegen. Zorgvuldig voorbereid gaan ze ervan uit dat alles goed gaat. Geen geweld, geen doden en dus geen slachtoffers. Maar als een van hen zich niet aan afspraak houdt, valt het hele plan in het water en moet er haastig een nieuwe uitweg bedacht worden. En terwijl dit allemaal aan de gang is gaat de New Yorkse Marisa Tomei gezwind uit de kleren.

    before_the_devil_knows_youre_dead 001before_the_devil_knows_youre_dead 002before_the_devil_knows_youre_dead 003

    3. Lust, Caution (2007) Ang Lee
    Voor wie houdt van gestileerd naakt moet zeker Lust, Caution (2007) (Se, Jie) van Ang Lee bekijken. Het verhaal speelt zich af in China tijdens de Tweede Wereldoorlog. De bevolking wordt hevig onderdrukt door de Japanse bezetter en uit wanhoop beraamt een groep Chinese studenten een aanslag. Met deze aanslag wil men het hoofd van de Chinese inlichtingendienst ombrengen. De bloedmooie studente Wong, gespeeld door Wei Tang, krijgt de opdracht het vertrouwen van Mr. Yee's echtgenote te winnen om zo een affaire te beginnen met Yee zelf. Het plan gaat echter faliekant de mist in, en Wong slaat op de vlucht. Enige jaren later ontmoet ze haar oude vrienden weer, die haar vragen de dodelijke missie op te pakken. Yee heeft specifieke seksuele voorkeuren en bij een eerste rendez-vous verkracht hij haar tijdens een SM-ontmoeting. Wong is ontzet, maar ontdekt bij zich zelf ook huiverend dat zij zich desondanks tot hem aangetrokken voelt. En dankzij de nodige seksscènes is Lust, Caution zowel spannend als broeierig.

    lust_caution_001lust_caution_002lust_caution_003

    2. Grindhouse (2007) Quentin Tarantino & Robert Rodriguez
    De meningen lopen uiteen maar ik vond Death Proof (2007) van Quentin Tarantino toch maar een mager beestje. Maar die andere Grindhouse film, Planet Terror (2007) van Robert Rodriguez, was daarentegen dolle pret. Beide films hadden wel de sexy stoeipoes Rose McGowan, en dat zorgt meteen voor heel wat erotiek. Je ziet niet alle dagen een striptiseuse met één been.

    grind_house_001grind_house_002grind_house_003

    1. Rise (2007) Sebastian Gutierrez
    Rise (2007) mag dan wel straight-to-dvd zijn, het bevat een aantal smakelijk pikante scenes met een altijd prikkelende Lucy Liu. In deze prent speelt ze de verslaggeefster Sadie Blake die ontwaakt na een lange tijd buiten bewustzijn te zijn geweest in een lijkenhuis. Ze weet te ontsnappen en gaat op zoek naar de mensen die haar dit aan hebben gedaan. Het blijkt een religieuze sekte te zijn en Sadie is uit op wraak. De film begint trouwens met een sexy lapdance met Lucy die wordt geprikkeld door de onweerstaanbare Cameron Richardson.

    rise_blood_hunter_001rise_blood_hunter_002rise_blood_hunter_003

    ***Related Posts***
    08/09/2011: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2009
    03/01/2009: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2008
    26/11/2008: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2007
    05/03/2008: Top 10 Meest Verontrustende Naaktscènes
    14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006

  • Man on Fire (2004) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Eveneens gezien op het bruisende filmfestival van Gent en deze film was iets minder goed dan Eternal Sunshine of the Spotless Mind, maar uiteraard gaat het hier over een totaal ander kaliber van film. Acteur Denzel Washington en regisseur Tony Scott bundelen opnieuw hun krachten na hun boottochtje in Crimson Tide en gaan nu op jacht naar Mexicaanse kidnappers. Resultaat, een behoorlijke actie-thriller die alle verwachtingen beantwoordt. Niet meer, niet minder.

    man_on_fire_2004_blu-ray.jpg

    Man on Fire (2004) gaat over ex-marine soldaat Creasy (Denzel Washington), die op zoek gaat naar de zin van zijn leven en vergiffenis van God. In Mexico City gaat hij op zoek naar een vriend, Rayburn (Christopher Walken), die hem een baan biedt als bodyguard bij de rijke familie Ramos om hen en hun kleine meisje Pita te beschermen van alle onheil. De film begint tevens met het schokkende feit; dat er om de 60 minuten een kidnapping gebeurt in Latijns-Amerika en dat 70% van de slachtoffers niet overleven. Ondanks zijn drankprobleem en zijn zelfmoordneigingen wordt Creasy aangenomen in het gezin en er groeit, na enige wrijvingen, een band tussen de kleine Pita en Creasy. Maar de kidnappers die al een paar keer hebben gedreigd slaan hard toe en met de hulp van een paar corrupte agenten ontvoeren ze Pita en sturen ze Creasy naar het ziekenhuis. Zij hebben daarbij 2 fouten gedaan. Een eerste was het jonge meisje te ontvoeren en het tweede was Creasy niet te hebben vermoord.

    De Ridley familie is een familie van visuele artiesten. Hun films kenmerken zich door uiterst strakke en dynamische fotografie en hun background als reclameregisseurs is, net zoals bij mensen als David Fincher en Terry Gilliam, nooit ver weg. Maar datgene wat hen onderscheid van het gros van reclameregisseurs die zich aan fictie wagen, is dat zij beide hun opleiding begonnen zijn als cameraman en dat zij ook nog eens een verhaal kunnen vertellen. En daar draait alles om. De eerste de beste regisseur die zich vergezeld met een goede cameraman kan visueel verbluffen (zoals: Marcus Nispel, regisseur van de remake van The Texas Chainsaw Massacre, gretig beroep deed op Daniel Pearl die de eerste TCM in beeld bracht, of Director of Photography Matthew Leonetti die menig jonge cineasten een dynamische beeldcompositie bezorgde). Ridley en Tony Scott weten hoe ze een karakter moet uitwerken en hoe ze de spanning in een film kunnen houden. Beide maken ze wel andere films. Ridley is nog iets meer geïnteresseerd in de context van een verhaal dan Tony, die liever op militaire en krachtdadige muziekbegeleiding de hero-cultuur uit de jaren ’80 levendig en trendy houdt. Toch behoort deze film, samen met Spy Game en The Fan, tot de minder geslaagde actiefilms, in vergelijking met True Romance, Enemy of the State, Crimson Tide, The Last Boy Scout, Top Gun en Days of Thunder). Toch is de belichting van de Canadese Paul Cameron (Collateral, Swordfish, Gone in 60 seconds) echt wel fascinerend.

    man_on_fire_01.jpg
    © 20th Century Fox

    Enerzijds zit het verhaal iets te simpel in elkaar en baseert het zich iets te rechtlijnig op het concept van ‘wraak’, zoals die twee andere monsters van films Walking Tall(met…eu…The Rock) en The Punisher (met …eu…Thomas Jane). Man on Fire is gebaseerd op het gelijknamige boek van A.J. Quinnell. Volgens diverse bronnen zou dit de schuilnaam zijn van de echte huurmoordenaar, die ergens ondergedoken zit in zonnige oorden, en die er zijn ervaringen in kwijt kan. Doet me trouwens denken aan Ian Flemming, de auteur van James Bond die ook in de geheime diest zat. Het is dus met brede penseeltrekken en bet grote korrels zout gebaseerd op waargebeurde feiten.

    Tony had al het project in handen gekregen midden jaren ’80, maar wegens zijn onervarenheid werd hij de laan ingestuurd en werd het boek gescenariseerd en geregisseerd door de Franse cineast Elie Chouraqui. Tony deed dan maar Top Gun die maar liefst 500 keer (!) meer winst maakte dan de eerste versie van Quinnells boek. Maar de versie uit 2004 is nu niet meteen een wereldschokkend verhaal, laat staan een knappe verfilming. Tony ruilt de wise-cracks en de intelligente dialogen in voor een schaamteloze exhibitie van zijn laatste visuele truukjes, die hij heeft gebruikt in zijn kortfilm Ride The Devil en gezien in 21 Grams. Hij had misschien iets meer aan zijn scenario kunnen werken en alles net iets boeiender gemaakt. Afgesneden vingers en een opgeblazen anus zijn nu niet meteen de dingen waarop ik zit te wachten. In de film zitten ook geen verrassingen en alles heeft een iets te strakke en voorspelbare structuur. Het geweld in de film voelt dan ook meestal gratuit aan. En begrijp me niet verkeerd, ik hou van sterke actie-scenes à la Die Hard, maar deze film pretendeert toch iets meer te willen zijn dan de gewone actie-blockbuster. De film duurt ook bijna 2 en een half uur en dat is wel heel lang voor een film die eigenlijk weinig om het lijf heeft en waar de regisseur deze lacune probeert te maskeren door een doorgedreven formalistische aanpak. Tony Scott wil misschien uit de schaduw van zijn broer komen met iets meer volwassen films, zoals 21 Grams, Insomnia of een The Pledge, maar dan zal hij misschien eerst een beter scenario vanonder de neus van zijn broer moeten wegpikken.

    Het 10-jarig meisje in de film die met haar blonde haren en blauwe ogen de dochter van een Amerikaanse vrouw en een Latijns-Amerikaanse man moet voorstellen, moet iet te nadrukkelijk de karakteruitdieping doen van Creasy. Dit komt neer op een pak absurde dialogen waar het meisje meer als een adolescente dan als een tiener gaat klinkt. Waarom hadden ze dan niet gekozen voor een oudere dochter? Wel, omdat de religieus getinte film (pseudo-middel om zo iets meer gewicht in de schaal te leggen) er alles aan doet om de motieven van onze held zuiver te houden, gezien hij nogal middeleeuws tekeer gaat tegenover de zondaars. Dit uiteraard met de achtergrond gedachte dat bloedvergieten de wonden kan genezen. Ja, het zijn nu eenmaal Europeanen zoals Scott, Emmerich en Wolfgang Petersen, die op een verheven manier de Amerikaanse waarden kunnen tentoonspreiden. Helaas verlaagt Tony zich hiermee te vaak naar het niveau van een Death Wish.

    man_on_fire_02.jpg
    © 20th Century Fox

    Het acteerwerk van Denzel is imponerend, maar hij is dan ook een van de betere Hollywood acteurs. Maar zijn prestaties zijn deze prent onwaardig. Eigenlijk was ook Robert De Niro een contender voor de rol, maar wees deze uiteindelijk af. (Vreemd gezien De Niro af en toe ook wel eens een serieuse misrekening kan doen). Daarnaast zien we de fetish acteur van Tony en mijn persoonlijke favoriet Christopher Walken in een klein rolletje, net zoals Giancarlo Giannini die we nog kennen als Inspector Rinaldo Pazzi in Hannibal van Ridley Scott. De muziek ruikt tevens ook een beetje teveel naar de score uit Gladiator (ook van de oudere broer) met kleine intermezzo’s van Lisa Gerrard onder begeleiding van Hans Zimmers poulain, Harry Gregson-Williams.

    Kortom, de film had de ambitie en de acteurs om een schitterende film te worden, maar Scott koos voor een te gemakkelijke adrenaline stoot, met een film die veel te lang duurt en veel te lang onder de Mexicaanse zon heeft liggen bakken.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 11 oktober 2004