De FilmBlog

Binnenkort pakt Pixar en Disney uit met hun nieuwe Toy Story 3 (2010) film van Lee Unkrich, jullie zullen het al zien aankomen, het zal in 3D zijn. De personages waren gemaakt door Pixar, door ondermeer John Lasseter, maar de rechten werden nadien verkocht aan Disney.

Maar het zijn wel de mensen van Pixar die dit 3de deel wel hebben vorm gegeven. Wel grappig dat er op de poster het volgende staat: "From the creators of Finding Nemo and Up". Waarom niet gewoon: "From the creators from Toy Story 1 & 2"?

Korte inhoud: Omdat Andy (John Morris) naar een universiteit vertrekt besluit hij om zijn speelgoed af te staan aan een opvangcentrum. Slecht nieuws voor Woody (Tom Hanks), Buzz (Tim Allen) en de rest van hun speelgoedvrienden; al snel blijkt dat de kinderen op de dagopvang het hun aardig moeilijk weten te maken.

Ik vind de karakters wel leuk genoeg om ze voor een derde keertje te zien in actie, en bij het bekijken van de trailer merk je meteen op dat de animaties er opnieuw te gek uitzien. Ook al is deze animatiefilm bestemd voor 6-jarige pubers, ik ben zeker ook wel te vinden voor dat Pixar speelgoed. De eerste Toy Story (1995) viel best mee, het sequel Toy Story 2 (1999), had zichtbaar geleerd uit zijn schoonheidsfoutjes en was zelfs een verbetering op de oorspronkelijke versie (zo zie je nog maar eens dat sequels niet altijd zwakker zijn dat het origineel). De verhaallijn was niet alleen beter uitgewerkt, maar het spannings-niveau lag ook stukken hoger en de karakters kwamen beter uit de verf. Bovendien waren de animaties op 4 jaar tijd in positieve zin geëvolueerd. De bewegingen en mimieken waren veel vloeiender en qua scenario waren de grappen ook leuker.

Het scenario voor deze Toy Story 3 is van Michael Arndt, die eerder al succes boekte met zijn Little Miss Sunshine (2006). Regisseur Lee Unkrich is dan weer co-regisseur geweest op Toy Story 2, Monsters inc, en Finding Nemo. Op het vlak van de stemmen horen we ondermeer Timothy Dalton, Joan Cusack, Whoopi Goldberg en de onvervangbare sergeant R. Lee Ermey. Maar de highlight van deze threequel zal zeker wel de intrede van Barbie (Jodi Benson) en Ken (Michael Keaton) zijn. Op 28 juli 2010 kunnen we deze prent verwachten in onze zalen.

***Related Posts***
13/05/2006: Toy Story 3 in de maak
24/01/2006: Disney koopt Pixar
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Er zijn geen extra’s te vinden op de Blu-ray van Full Metal Jacket (1987), maar dit kon me uiteindelijk niet veel schelen gezien de film uiteindelijk geen extra’s van doen heeft. Stanley Kubrick wilde de Vietnam-film op een compleet andere manier benaderen dan zijn vorige oorlogsfilm, Paths of Glory (1957), die wat meer straight-forward was. Full Metal Jacket geeft ons een les in de absurditeit van de Amerikaanse-oorlogsmachine tijdens de Vietnamoorlog.

De meeste mensen zullen zich nog de eerste helft van de film voor de geest kunnen halen, en dit is voornamelijk te danken aan de buitengewone acteerprestaties en de unieke vertolkingen van de 'echte' drillsergeant R. Lee Ermey, die nota bene zo goed als geen acteerervaring had. Maar gezien hij uiteindelijk een personage moest spelen die hij in zijn dagelijkse leven elke dag speelde, was hij de meest geschikte persoon voor deze job. Ten tweede opmerkelijke rol is die van Leonard, gespeeld door Vincent D'Onofrio, die heel wat kilootjes is bijgekomen voor deze rol. Hij speelt de dikke, emotionele Leonard met brio, en zijn vertolking brengt ons meteen in verroering. Op gegeven ogenblik steekt hij zijn wapen in mekaar met heel veel liefde alsof hij zijn geliefde aanraakt en met haar praat.Op een ander ogenblik marcheren de mariniers door hun slaapzaal in hun ondergoed maar met hun geweer, één hand op het pistool, de andere hand houdt hun geslachtsdelen vast. "This is my rifle, this is my gun – this is for fighting, this is for fun."

Korte inhoud: Een uit twee segmenten bestaande kijk op het effect van militaire gedachten en oorlog op mariniers uit het Vietnam-tijdperk. De film is opgebouwd uit twee helften. De opleiding van de mariniers in een trainingskamp, waar ze in feite worden afgebroken en weer opgebouwd en geprogrammeerd tot de perfecte marinier, is het eerste gedeelte. Het tweede gedeelte vindt plaats in Vietnam, waar we de handelingen van de overgebleven mariniers in daadwerkelijke oorlogssituaties meemaken.

De film zit vol bedoelde tegenstrijdigheden wat meteen duidelijk maakt dat ‘oorlog voeren’ niet eenduidig is. Zo is iedereen zo politiek incorrect als maar kan, hoewel ze dat niet zo ervaren. Het hoofdpersonage vol dualiteiten is tevens een vredesactivist én oorlogsmachine. Het hoogste goed is niet het menselijk leven, dan wel de militaire unit waarin je je bevindt. De Vietnam-oorlog is ook een media-event is. Het is deels een geconstrueerde oorlog, en eentje waarvan de doelen en details niet altijd even duidelijk zijn: we kennen de oorlog alleen door wat ons wordt verteld, waarvan de soldaten zich bewust zijn. Een tekenende scène hiervoor is het moment dat een filmploeg gehurkt langs vechtende soldaten trekt, die vaak nog even naar de camera lachen en iets meedelen – zonder twijfel een knipoog naar Francis Ford Coppola’s Apocalypse Now (1979).

Mijn favoriete scène uit het iets mindere tweede gedeelte is de sequentie waarin de soldaten belaagd worden door een vrouwelijke scherpschutter. Niet enkel is de beeldvoering zo efficiënt maar ook de muziek van de dochter Vivian Kubrick bespeelt op efficiënte wijze onze gevoelens. Het hoofdpersonage Joker (Matthew Modine) maakt ook zijn eerste slachtoffer en dat is meteen ook een hoogtepunt in het verhaal. De scène drukt verschillende dingen uit. Het is een daad van genade, maar tegelijkertijd is het de transformatie van Joker tot Killer. Hij schudt hier voorgoed zijn onschuld van zich af. Tezamen met het zingen van de mariniers in het laatste shot van de film zorgt dit voor een ongemakkelijk gevoel bij de toeschouwer.

Het feit dat Kubrick koos voor een film in twee helften zorgt er ook voor dat we met een gevoel zitten dat de film niet “volmaakt” is. Maar gezien de context is dit misschien nog zo geen verkeerde aanpak. Een constante doorheen Kubrick’s werk is zijn obsessie met machinerie, en met de relatie tussen mens en machine, en deze boodschap laat ons wederom perplex achter. De mariniers komen aan op Parris Island en het eerste dat we zien gebeuren, is hoe hun haar wordt afgeschoren. Hun identiteit afgenomen – ze worden allemaal hetzelfde: moordmachines. Het is niet Kubrick's beste film, maar toch wel een film die zal blijven nazinderen, zeker het geniale eerste gedeelte van de film.

***Related Posts***
26/01/2010: 2001: A Space Odyssey review
22/01/2010: A Clockwork Orange review
13/10/2009: The Shining review

Als jullie zinnens zijn om naar het Festival van Gent af te reizen, vergeet dan niet om een kijkje te gaan nemen naar de retrospectieve over Stanley Kubrick, één van de meest fascinerende en invloedrijke regisseurs uit onze filmgeschiedenis. Technisch gezien zijn de films meesterlijk te noemen. Niet alleen stond hij aan de basis van diverse filmstijlen, gaf hij zijn publiek op inhoudelijk vlak, met zijn doorgedreven pessimistische wereldvisie, zijn zwarte humor en zijn opvallende emotionele afstandelijkheid, vaak een ontnuchterende cinematografische douche.

Over zijn laatste film, Eyes Wide Shut (1999), liggen de meningen echter fel uiteen. Wat Kubrick precies met de film wou vertellen was niet voor iedereen duidelijk. De regisseur kon er zelf niets meer over zeggen want hij was enkele weken daarvoor in maart 1999 in z'n slaap overleden. Als Kubrick langer geleefd had, had hij nog van alles aan de film kunnen veranderen, want Kubrick stond erom bekend op het laatste moment de hele montage van zijn film om te gooien.

Maar er is blijkbaar een getuige, acteur en ex-drill instructor R. Lee Ermey (foto), die we nog kennen uit Full Metal Jacket (1987) en die sindsdien in heel wat film geslaagde bijrollen neerzet (Mississippi Burning, Se7en, Texas Chainsaw Massacre remake), die regelmatig met Stanley gesprekken voerde.

Volgens de acteur, die nog een gesprek had met Stanley twee weken voor zijn dood, zou Kubrick in zijn laatste gesprek zijn ongenoegen over zijn laatste film hebben geuit. Daarbij beschuldigde hij vooral de bemoeienissen van zijn hoofdrolspelers Tom Cruise en Nicole Kidman. Hun sterallures zou het project geen goed hebben gedaan. Ermey zei het volgende in een interview op Radar Online ter gelegenheid van zijn vertolking in de nieuwe The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning (2006):

Stanley called me up all the time. He'd call at three o'clock in the morning and say, "Oh, it's 10 o'clock over here." [Laughs] "Yeah, well, it's three o-fucking-clock in the morning here, Stanley. Oh well." He called me about two weeks before he died, as a matter of fact. We had a long conversation about Eyes Wide Shut. He told me it was a piece of shit and that he was disgusted with it and that the critics were going to have him for lunch. He said Cruise and Kidman had their way with him—exactly the words he used.

He was kind of a shy little timid guy. He wasn't real forceful. That's why he didn't appreciate working with big, high-powered actors. They would have their way with him, he would lose control, and his movie would turn to shit.

In een ander interview weet ik me nog te herinneren dat Kubrick het had over de onmogelijkheid van Cruise om een realistisch portret te geven van iemand die 'stoned' was, en dat ze er kilometers pellicule hebben opgebruikt om tot iets bruikbaars te komen. Ook was de relatie tussen Kidman en Cruise niet datgene wat Kubrick voor ogen had. Dat Cruise een rare kwiet was met een bedenkelijke seksuele geaardheid zal bij deze nog maar eens in de verf worden gezet.

De The Texas Chainsaw Massacre (2003) remake was niet meteen een goede film, maar dat heb je wanneer je een bijzonder knappe cultfilm als Texas Chainsaw Massacre (1974) wil remaken. De originele Tobe Hooper film is in de laatste 30 jaar al tientallen keren gekopieerd geweest en de remake trok eigenlijk meer op een inhoudsloze kopie van een kopie. De fotografie van de remake door videoclip DOP Daniel Pearl was ook iets te mooi. Samen met de foute Calvin Klein cast was de film alles behalve angstaanjagend. Rob Zombie staat daarentegen met zijn The Devil’s Rejects (2005) iets dichter bij het werk van Hooper.

Toch zijn de producenten en studio’s slechts geïnteresseerd in één zaak: geld. Als de echte horrorfans het laten afweten, maar deze massaal worden vervangen door popcorn-vretende teenagers, dan is er geen vuiltje aan de lucht. Integendeel, na de sequel is er altijd nog wel wat plaats voor een prequel, en zie hier Texas Chainsaw Massacre: The Beginning (2006).

We hebben het uitzuig effect meegemaakt met Jaws en met de slasher films van Michael Myers (Halloween), Freddy Krueger (Nightmare on Elm Street) en Jason Voorhees (Friday the 13th). Trouwens die laatste heeft ook een nieuwe film op zich wachten: Friday the 13th Sequel (2007). Blijkbaar zijn de makers de tel kwijt (met deze film is dat de 12de in totaal met de serial killer Jason) en er volgt zowiezo een speciale 13de, wat had je gedacht…

De eerste foto’s van TCM: The Beginning zijn er al. Voor de trailer moeten we nog even wachten. De afbeeldingen laten in ieder geval vermoeden dat het opnieuw een popcorn-horrorfilm zal worden. Voor deze versie hebben ze tevens de zeer aantrekkelijke actrice, Jordana Brewster (The Fast and the Furious, D.E.B.S., The Faculty), kunnen strikken voor de rol van de onschuldige maagd die ten prooi zal vallen aan bloeddorstige terreur van de Leatherface in wording. Stukken beter dan Jessica Biel als je het mij vraagt. Jordana is geen grote actrice, maar ze is zo knap. Laat uzelf verleiden door haar charmes in de volgende afbeeldingen:

Korte inhoud: Voor hun vetrek naar Vietnam gaan twee vrienden, Eric (Matthew Bomer) en Dean (Taylor Handley) met hun vriendinnen Bailey (Diora Baird) en Chrissie (Jordana Brewster) op een laatste uitstap. Onderweg hebben ze autopech en doen ze beroep op de hulp van de lokale Sheriff Hoyt (opnieuw vertolkt door de charismatische R. Lee Ermey). Maar de sheriff brengt de jongeren naar een afgelegen huis waar een jonge would-be killer wordt opgevoed.

Deze film, alsook Friday the 13th sequel zal worden geregisseerd door Jonathan Liebesman die met Darkness Falls (2003) bewees dat hij als regisseur geen flauw benul heeft hoe je een ‘horror’ moet maken. Het belooft dus niet veel goeds, maar ik val nu eenmaal voor de charmes van Jordana en de rest van die prequel kan me gestolen worden.

***Related Posts***
30/08/2006: Nieuwe TCM: The Beginning poster
10/06/2006: TCM prequel trailer
22/03/2006: The Fast and the Furious: Tokyo Drift (2006)
18/03/2006: The Devil’s Rejects (2005) review
14/03/2006: The Hills Have Eyes remake
12/02/2006: Freddy vs Jason vs Michael Myers
07/02/2006: Horror scoort aan de box-office
10/10/2005: Horror Top 10
18/07/2005: De slasher film
24/10/2004: TCM prequel in de maak