quentin tarantino

  • The Hateful Eight (2015) **** recensie

    Pin it!

    Vanaf vandaag speelt The Hateful Eight (2015) in de bioscoop, de zogenaamde 8ste film van Quentin Tarantino bij ons in de bioscoop. De regisseur beweerde maar 10 films te willen maken, om nadien een nieuw leven te beginnen als romanschrijver en toneelregisseur. Nog twee films te gaan dus. Nu ja, de 8ste moet je met een dikke korrel zou nemen, want Kill Bill zijn in ieder geval al 2 films. En de reden waarom ik dit weet is omdat ik hiervoor 2 keer heb betaald.

    the_hateful_eight_2015_poster2.jpg

    Korte inhoud: Wyoming, enkele jaren na de Amerikaanse Burgeroorlog. Premiejager John 'The Hangman' Ruth (Kurt Russell) is met een voortvluchtige, Daisy Domergue (Jennifer Jason Leigh) genaamd, op weg naar een dorpje dat luistert naar de naam Red Rock om haar voor het gerecht te slepen. Onderweg komen ze twee mannen tegen, ex-majoor en berucht premiejager Major Marquis Warren (Samuel L. Jackson) en Sheriff Chris Mannix (Walton Goggins), een zuiderling die beweert de nieuwe sheriff van het dorp te zijn. Vanwege een hevige sneeuwstorm worden ze gedwongen te schuilen in een bar, genaamd 'Minnie’s Haberdashery', die zich bevindt op een bergpas. Daar worden ze echter niet ontvangen door de uitbaters van de bar, maar door vier onbekende mannen: Bob (Demian Bichir), een man die voor Minnie op de zaak let, Oswaldo Mobray (Tim Roth), de beul van Red Rock, de cowboy Joe Gage (Michael Madsen) en General Sandy Smithers (Bruce Dern). Wanneer de sneeuwstorm zich uitbreidt over de bergpas wordt het de acht reizigers duidelijk dat ze Red Rock mogelijk niet eens zullen halen.

    Quentin is en blijft voor mij een hit-and-miss regisseur, dus kon jet ook alle kanten uitgaan. Ik vind Jackie Brown (1997) een geweldige film, maar Death Proof (2007) is op zoveel vlakken een miskleun. Toch blijft hij een man die de aandacht kan trekken, en heel af en toe ons kan verwennen met geniale cinema. Toch keek ik niet meteen uit naar een nieuwe western na Django Unchained (2012), maar ik was aangenaam verrast en de film sluipte in mijn Top 10 Beste Films van 2015.

    Het was voor Quentin wel een beetje van een hobbelig parcours om deze film tot een goed einde te brengen zeker nadat Het script zijn filmscript te grabbel werd gegooid op internet nog voor de film in productie was. Het scheelde niet veel of hij had het project enkel maar uitgebracht in boekvorm, maar uiteindelijk werd een serieus stuk herschreven en het resultaat is een geflipt misdaadverhaal met provocatieve dialogen, dikke lagen intrige en heel wat fake bloed. Het heeft een vleugje van een spaghetti western, gefilmd op pellicule en voor de happy few geprojecteerd in 70mm, maar het draagt vooral de stempel van Tarantino.

    Hier in België gaan we bij mijn weten geen 70mm projectie van de film hebben sinds Kinepolis Brussel zijn Imax zaal heeft opgedoekt. Maakt de 70mm een verschil? Wel ja, voor de liefhebbers van cinema maakt dat een groot verschil. (1) Op 70mm krijgt je een veel groter beeld te zien, het projectiescherm is groter. En voor dergelijke films vergroot dat extra grote beeld de filmervaring. Voor mensen die iets van framing kennen, we hebben hier niet het klassieke 2.35:1 formaat maar wel 2.76:1, veel breder dus. (2) Hoe je het ook draait en keert, de 65mm Kodak pellicule brengt nog steeds de beste resolutie en overtreft de beelden van alle digitale HD camera's. Het beeld is rijker en genuanceerder dan het digitale equivalent, wat de mensen van Arri Alexa of Red Camera ook mogen zeggen. (3) Daarbij nauw aansluitend is de volmaakte verzadiging van de kleuren. Er komt geen compressie aan te pas, iets wat bij digitale formaten meestal het geval. En vergelijk het met muziek en luister naar een mp3 compressie en hetzelfde lied in een niet gecompresseerde versie. Je zal het verschil meteen merken. (4) Pellicule is op sterven na dood en het is een kwestie van een paar jaren alsof deze dragen zal verdwijnen, en met hem een stukje nostalgie. Het kijken naar een film, gedraaid en geprojecteerd op pellicule geeft altijd iets meer voldoening voor de filmliefhebbers.

    the_hateful_eight_2015_pic01.jpgthe_hateful_eight_2015_pic02.jpgthe_hateful_eight_2015_pic03.jpg
    the_hateful_eight_2015_pic04.jpgthe_hateful_eight_2015_pic05.jpgthe_hateful_eight_2015_pic06.jpg

    Wat betreft de film, laat je niet misleiden door de trailer. De uncut versie duurt 3 uur en 7 minuten en speelt zich grotendeels af in één ruimte, Minnie's Haberdashery, een soort herberg in the middle of nowhere. Het is een samenkomst van allerhande types, waarvan geen enkele betrouw zal blijken. En wanneer John 'The Hangman' Ruth wind krijgt van een mogelijke ontsnappingspoging van zijn gevangene met de hulp van een handlanger, ontplooit zich een soort Hitchcock drama, weliswaar met iets meer dialoog. Wat zoals we gewend zijn van Quentin krijgen de personages hun flair van datgene wat ze zeggen en hoe ze het zeggen. Nooit had ij het gevoel dat ik wist hoe alles zou uitdraaien en je blijft als kijker gissen wie een verborgen agenda heeft en wie niet. In de laatste act krijgen we dan ook een verrassende wending te zien, waarover ik verder niets zal loslaten.

    The Hateful Eight is Tarantino op zijn best, ook al is 3 uur misschien net iets teveel van het goede. Maar het is een weerspiegeling van zijn onvoorstelbaar en compromisloos vertrouwen in zijn capaciteiten als filmmaker. Het zijn niet de horrorfilms of de actiefilms die het moeilijkst te verfilmen zijn voor een filmmaker, het is de verfilming van een gesprek tussen verschillende figuren in één kamer. En om dat allemaal 3 uur lang boeiend te houden, heb je véél talent nodig. De film ligt ook een beetje in het verlengstuk van Django Unchained gezien we opnieuw een collectie van onverbeterlijke racisten te zien krijgen, maar ook dubieuze spelletjes, corrupte ordehandhaving, ontspoorde wraak-acties en politiek incorrecte humor.

    En na het zien van deze film begrijp je meteen zijn voorliefde voor theater, ook al ziet de film er op geen enkel moment theatraal uit. Maar het is wel degelijk een spel tussen acteurs in één ruimte zonder vernuftig camerawerk of een regisseur die stilistische pirouettekes wil maken. Toch heeft de Director of Photography Robert Richardson bijzonder knappe fotografie geleverd. Na het zien van deze film hoop ik alleen dat Tarantino nog veel meer films zal maken.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 06 januari 2016

    ***Related Posts***
    20/08/2015: Quentin Tarantino's The Hateful Eight karakter posters en trailer
    15/07/2014: Kurt Russell bevestigt The Hateful Eight shoot van Quentin Tarantino
    29/01/2014: Tarantino klaagt site aan voor het lekken van The Hateful Eight script

     

    *** The Hateful Eight trailer ***

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2015

    Pin it!

    Het einde van het jaar nadert en hoe kon het ook anders dat we hier onze Top 10 van Beste en Slechtste films van het jaar meegeven. En net zoals elk jaar is het weer puzzelen welke films we al dan niet zullen toevoegen. In tegenstelling tot heel wat andere Vlaamse lijstjes gaan we effectief films keuren die we dit jaar hebben gezien, inclusief in persvisie. Zoals elk jaar bombarderen de studio's hun beste films op het einde van het jaar en is de releasedatum voor België meestal in januari. Gezien we op het einde vaak vergeten zijn welke films een jaar geleden zijn uitgekomen proberen we deze lijst zo relevant mogelijk te maken, en films toe te voegen die effectief hun eerste releasedatum hadden in 2015.

    Star Wars: The Force Awakens 2015the_big_short_2015_poster.jpgthe_danish_girl_2015_poster.jpggirlhood_2014_poster.jpgslow_west_2015_poster.jpg

    Maar net zoals elk jaar zijn er opnieuw films die net uit de boot zijn gevallen en die we toch willen vermelden of films die we net gemist hebben en waarvan we denken dat ze toch de moeite waar kunnen zijn. Om te beginnen zijn er de films die we nog niet hebben kunnen zien, zoals Spotlight (2015). De film werd genomineerd voor de Golden Globes maar zou pas op februari 2016 bij ons in de bioscoop komen. Ook de persvisie van The Big Short (2015) hebben we gemist, een film die ook al genomineerd is voor de Golden Globes. Ook The Danish Girl (2015) komt pas op 20 januari in de Belgische zalen.

    Films die net uit onze top 10 van beste films zijn gevallen zijn Slow West (2015), Bridge of Spies (2015), Mission Impossible 5: Rogue Nation (2015), Black Mass (2015) en Girlhood (2014), de betere versie van Black (2015).

    The Best Movies of 2015

    10. Mad Max: Fury Road (2015) George Miller

    Als we deze lijst beginnen met Mad Max: Fury Road (2015) weet je meteen dat de lat heel hoog zat. De film zal misschien door de ene op handen gedragen worden en door de andere uitgespuwd. Ik behoor in ieder geval tot die eerste categorie. Het is een te gekke rollercoaster film, met knappe visuele effecten en een zalige cast. De film slaagt er bijzonder wel in om Mad Max naar de 21ste eeuw te loodsen met geniale, gemotoriseerde constructies met stekels, vuurspuwende kanonnen en cirkelzagen.

    Mad Max: Fury Road 2015

    9. The Revenant (2015) Alejandro González Iñárritu

    The Revenant (2015) zal zonder twijfel de film zijn die Leonardo DiCaprio aan zijn eerste Oscar zal helpen voor Beste Mannelijke Acteur. Mocht hij dit jaar niet winnen, zal het kot te klein zal zijn. De film zelf vond ik nu niet bepaald beresterk, ook al worstelt DiCaprio met een enorme beer. Het duurde me allemaal wat te lang en bij momenten had ik de indruk dan de regisseur net iets teveel naar Terrence Malick had gekeken.Maar het acteerwerk in deze prent is buitengewoon.

    The Revenant 2015

    8. Creed (2015) Ryan Coogler

    Ook Creed (2015) was een enorme verrassing van het jaar. En de grootste reden van het succes van deze film is te danken aan hoofdacteur Aaron Covington die het deken volledig naar zich heeft toegetrokken. Anderzijds zet ook Sylvester Stallone in deze film één van zijn beste vertolkingen neer in jaren. Het zou me niet verbazen dat hij hiervoor een Oscar-nominatie opstrijkt. Het was een slimme zet om deze film Creed te noemen, want dit is geen Rocky prent, en ik kijk nu al uit naar het mogelijke vervolg.

    Creed 2015

    7. The Hateful Eight (2015) Quentin Tarantino

    Tarantino heeft een hobbelig parcours gehad met The Hateful Eight (2015). Enerzijds werd zijn script vroegtijdig gelekt op internet door een agent van één van de 6 acteurs die hij had aangesproken en wou Tarantino er ook gewoon mee stoppen. Maar na wat aandrang van de fans heeft hij zijn script bewerkt en het resultaat blijft onversneden Tarantino materiaal. Minder spectaculair dan veel van zijn vorige films, maar qua dialogen, karakteriseringen en vertolkingen een must om te zien.

    The Hateful Eight 2015

    6. The Martian (2015) Ridley Scott

    The Martian (2015) is één van de betere Ridley Scott films in jaren. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Andy Weir, een echte page turner. De hoofdrol wordt gespeeld door vaste waarde Matt Damon die hier een charismatische vertolking neerzet. De eerste draft van het script was geschreven door Drew Goddard die twee jaar geleden zijn indrukwekkende debuut maakte met The Cabin in the Woods (2012). Visueel ziet deze sci-fi er opmerkelijk uit en inhoudelijk hebben we een slimme prent zonder romance maar met voldoende menselijk doorzettingsvermogen als vervanging, en het resultaat is een geniale prent.

    The Martian 2015

    5. Sicario (2015) Denis Villeneuve

    Eén van de betere thrillers van het jaar is zonder twijfel Sicario (2015). Villeneuve is een regisseur die weet hoe hij spanning en intrige moet opbouwen, en één van de beste acteurs-regisseurs is in Hollywood. En deze film was opnieuw een schot in de roos, ook al is de zwartgalligheid en het brute geweld waarschijnlijk niet voor iedereen bestemd. Fotografisch is Sicario ook wel een pareltje, en de reden hiervoor heeft een naam, en deze is Roger Deakins, één van de meest talentvolle Directors of Photography in Hollywood. Ook de bevreemdende en lugubere muziekscore van Jóhann Jóhannsson werkt op ons gemoed en zorgt ervoor dat de dreiging des te groter wordt naarmate we afdalen in de hel van het Mexicaanse Juárez.

    Sicario 2015

    4. Son of Saul / Saul Fia (2015) László Nemes

    Met Son of Saul (2015) weten we meteen dat we in de handen zijn van een regisseur die het verhaal van de Holocaust vanuit een totaal ander perspectief wil vertellen, in tegenstelling tot wat we al eerder hebben gezien in andere films. Deze Son of Saul biedt een meer persoonlijke en intiemere aanpak. Een Hongaars meesterwerkje dat gericht is om af te stoten en te verroeren, en doet dat met eenzelfde gedrevenheid als dat van zijn hoofdpersonage.

    Son of Saul 2015

    3. Inside Out (2015) Pete Docter & Ronnie Del Carmen

    De beste animatiefilm van het jaar is zonder twijfel Inside Out (2015), van de hand van Pixar. In vergelijking is die andere Disney/Pixar film van 2015, The Good Dinosaur (2015), toch maar een mager beestje. Inside Out is niet alleen één van de betere Pixar films, maar tevens één van zijn meest volwassen films. Het is gedurfd, grappig en bijzonder origineel, een instant classic.

    Inside Out2015

    2. Star Wars: The Force Awakens (2015) J.J. Abrams

    Een top 10 lijstje van 2015 zonder Star Wars: The Force Awakens (2015) is niet alleen een doodzonde, maar tevens behoorlijk dom. Het is geen meesterwerk, het omvat geen dramatiek à la Michael Haneke en de acteurs zullen waarschijnlijk niet voorkomen in de oscar-nominatie lijst. Anderzijds is het een geweldige, nostalgische rollercoaster en een immense opluchting om te zien dat de makers begrepen hebben hoe een Star Wars film voor een hedendaags publiek er moet uitzien. Het is niet alleen een film die zowel nostalgisch op onze gevoelens speelt, maar tevens uitpakt met nieuwe karakters die ons van de eerste tot laatste minuut charmeren. Zelden zijn er films die ik een 2de en zelfs een derde keer wil zien op één maand tijd. Ja het wordt dé grootste prent van 2015 en stoot binnen een maand misschien Avatar van zijn box-office troon.

    Star Wars: The Force Awakens 2015

    1. Ex-Machina (2015) Alex Garland

    Maar de grootste verrassing van het jaar was deze kleine sci-fi prent Ex-Machina (2015). Voor een langspeelfilm-debuut heb ik zelden een film gezien die de perfectie benaderd, zowel inhoudelijk als visueel. De moraliteit van het verhaal draait rond de vraag waar de grens ligt tussen een mens en een volmaakte AI (Artificial Intelligence), en hier vallen we terug op het Frankenstein thema waarin Victor even de rol van God overnam en een levend wezen creëerde en dat levend wezen ook een bestaansrecht kreeg. We krijgen voortreffelijke acteerwerk voorgeschoteld waarin alles in kleine nuances zit, in blikken, een tilt met het hoofd. De intrige in deze film wordt ook nog eens versterkt door de knappe muziek van Geoff Barrow en Ben Salisbury. Zelfs de visuele effecten zijn voor deze low budget sci-fi buitengewoon knap. Als er één film is die me jarenlang zal bijblijven is het toch wel deze prent.

    Ex-Machina 2015

    The Worst Movies of 2015

    10. In the Heart of the Sea (2015) Ron Howard

    Ik kan niet zeggen dat In the Heart of the Sea (2015) een slechte film is, maar toch verdient hij een plaats in deze lijst. Het is een wanprestatie van zowel de regisseur als de scenaristen en misschien wel één van de grootste teleurstellingen van 2015. Ik heb me zelden zo verveeld bij het bekijken van zo'n spektakelfilm. Het contrast tussen Jaws (1975) en deze 100-miljoen-dollar film kan haast niet groter zijn. Het verhaal is oersaai en je hebt niet meteen veel voeling met de personages. Veel 'walvis' komt er trouwens niet aan te pas. Hooguit een paar minuten. Na het zien van de film heb je toch spijt dat Ron Howard het verhaal van Moby Dick niet had verteld in plaats van deze survival film.

    In the Heart of the Sea 2015

    9. Mortdecai (2015) David Koepp

    Eén van de grootste oorzaken waarom Mortdecai (2015) zo slecht is, is misschien wel de platte vertolking van Johnny Depp, die dringend moet stoppen typetjes te spelen. Maar het is niet alleen een beschamend schouwspel voor Depp, de volltallige cast en personeel achter de camera hebben zich hier serieus belachelijk gemaakt. De enige man die deze caper-spoof nog een beetje overleeft zonder veel kleerscheuren is Paul Bettany. Ewan McGregor en Gwyneth Paltrow hebben in deze film dan weer weinig te doen, maar hopelijk zullen ze beseffen dat een talentvol scenarist niet noodzakelijk een bekwaam regisseur is.

    Mortdecai 2015

    8. Alvin and the Chipmunks: The Road Chip (2015) Walt Becker

    Ik haat die Smurf films en deze Alvin and the Chipmunks: The Road Chip (2015) is eigenlijk geen haar beter. Enkel kinderen die jonger zijn dan 8 jaar zouden hier misschien nog van kunnen genieten, maar voor de overgrote meerderheid is het een kwelling om de stortvloed aan idiote scènes en dialogen te verduren. Het deed me een beetje denken aan die Studio 100 vehikels, die als enige doel hebben omzet te maken op de kap van ouders van kleine pagadders. De product placement is omnipresent en de makers hebber er voor gezorgd dat ze voldoende minuten film bij elkaar hebben gesprokkeld (86 minuten) om nog te kunnen voldoen aan het criterium van langspeelfilm. En dat is ook meteen de enige mogelijke verdienste.

    Alvin and the Chipmunks: The Road Chip 2015

    7. Taken 3 (2015) Olivier Megaton

    Wat een immens contrast met de eerste film. Deze Taken 3 (2015) is een inspiratieloze bedoening met oppervlakkige personages, een krankzinnig verhaal en buitengewoon slecht camera- en montagewerk. En dat laatste valt meteen op wanneer je tijdens een achtervolging met voertuigen je constant gaat afvragen in welk voertuig de hoofdpersonages nu aan het rijden zijn. Regisseur Megatron heeft spijtig genoeg geen flauw benul wat het betekent om spanning en gevaar in beeld te brengen. Zelfs Liam had er klaarblijkelijk geen zin meer in. Hij stond op automatische piloot te spelen en lijkt uitgeput van zijn vorige twee avonturen. Laten we duidelijk zijn, deze threequel is echt wel beneden zijn niveau en nauwelijks het bekijken waard.

    Taken 3 2015

    6. The Transporter Refueled (2015) Camille Delamarre

    Nog zo'n derivaat van de Luc Besson producties is The Transporter Refueled (2015). Voor elke idiote actie-scène krijgen we oersaai en humorloos geleuter en cliché-scènes waarvan zelfs een Jan Verheyen van zou blozen. Maar de kers op de taart is dat het personage van Ray Stevenson niet eenmaal, maar zelfs twee keer wordt ontvoerd! En hier hebben maar liefst drie scenaristen op gewerkt (inclusief Besson)! What were they thinking?! Maar de reden waarom The Transporter Refueled zo slecht is, heeft alles te danken aan de inspiratieloze regie van Camille Delamarre.

    The Transporter Refueled 2015

    5. The Last Witch Hunter (2015) Breck Eisner

    De meest vervelende en onbegrijpelijke film van 2015 is deze The Last Witch Hunter (2015). Komt daar nog bij dat het bezet wordt door een handvol oncharismatische personages, inclusief deze van Vin Diesel. En het was al duidelijk bij de eerste minuten dat deze prent geen ballen waard was. Het lijkt er bij momenten zelfs op dat Vin Diesel het Nicolas Cage jasje heeft aangetrokken, en tevens ook zijn haarstukje. Dat deze film bijna 100 miljoen dollar heeft gekost is onbegrijpelijk. The Last Witch Hunter bracht wereldwijd slechts 108 miljoen dollar op, een serieuze klap in het gezicht van Vin Diesel die zich met de F&F franchisen even de koning van Hollywood waande. Spijtig genoeg zijn hier geen coole stunt of mooie wagens te bespeuren.

    The Last Witch Hunter 2015

    4. The Gallows (2015) Travis Cluff & Chris Lofing

    Er waren heel wat stinkers van horrorfilms, gaande van nodeloze Poltergeist (2015) remakes, belabberde found footage rotzooi als The Visit (2015) tot inspiratieloze horrordrama's als Victor Frankenstein (2015), maar de kroon wordt toch gespannen door The Gallows (2015). Visueel ziet het er behoorlijk amateuristisch uit, alsof ze deze film hebben toevertrouwd aan een bende eerstejaars filmstudenten. Maar ook op narratief vlak slaan de makers de bal mis. En had ik al gezegd dat ik found footage films HAAT?!

    The Gallows 2015

    3. Pixels (2015) Chris Columbus

    Het zou geen Top 10 Worst Movie lijst zijn zonder een film met Adam Sandler. En deze Pixels (2015) is echt wel een pareltje in absolute rotzooi. Gebaseerd op de slechtste arcade games ooit, lijkt deze prent bestemd te zijn voor mensen die een gloeiende hekel hebben aan games. De film duurt te lang, aangebrand, cheesy, dom, seksistisch en geen beetje grappig. Het is een kinderfilm met grappen voor 30'tigers. Als je dan toch een Arcade game wil zien, ga je meer plezier beleven met 100 minuten lang te staren naar een onnozel Pong game.

    Pixels 2015

    2. Jupiter Ascending (2015) Andy & Lana Wachowski

    Ze werden ooit aanzien als visionairs die het science fiction genre hadden heruitgevonden met The Matrix (1999), maar nu brengen Andy en Lana Wachowski de ene teleurstelling na de andere. En Jupiter Ascending (2015) is een serieus dieptepunt. De reden waarom ik deze films katapulteer naar de top van de lijst, heeft alles te maken met de middelen die voorhanden waren. En deze prent had zowaar een productiebudget van 176 miljoen dollar. En hoe deze twee excentriekelingen zoveel geld bijeen hebben kunnen sprokkelen is mij één groot raadsel, zeker na hun Speed Racer flop. Het script steekt vol van halfbakken ideetjes (met holograms en grijze aliens) maar halverwege laat het ons koud wat er gebeurt met Jupiter of haar ouders. Hadden de Wachowski's de hulp ingeroepen van een scenarist die de zaken wat beter kon uitbalanceren, dan had dit materiaal kunnen zijn voor een trilogie. Hier zal het volgens mij blijven steken op die ene slechte sci-fi.

    Jupiter Ascending 2015

    1. Fantastic Four (2015) Josh Trank

    Maar de hoofdvogel werd toch wel afgeschoten door Fantastic Four (2015). De verwachtingen voor deze prent konden niet hoger zijn na de overtuigende eerste trailer en de interessante cast. Maar de regisseur heeft er werkelijk een zootje van gemaakt. En zeggen dat hij zelf in aanmerking kwam voor de regie van Star Wars: The Force Awakens (2015). Er was nog sprake van een Fantastic Four 2 (2017) film (had zelfs al een Belgische releasedatum in het volle zomerseizoen op 26 juli 2017!), maar na 3 catastrofale missers (los van de Roger Corman versie), zou je zo denken dat ze deze franchise maar beter opdoeken. Trank had ergens gelezen dat je meer moet inzetten op karakter-opbouw in plaats van op visuele effecten, en dus deed hij dat ook. Maar iemand had hem vergeten vertellen dat hij een Fantastic Four film aan het maken was, en dat die 4 personages samen nog niet aan de knieën van een Batman komen. Halverwege de film lig je dan ook al in slaap. We krijgen cliché-scène te zien die we in andere films op een veel beter uitgewerkte manier hebben gezien. Afgezien van het chaotische tempo van de film, zijn de zeldzame actiescènes vrij futloos en ronduit slecht gemaakt.

    Fantastic Four 2015

  • Julian Rentzsch knappe filmregisseur posters

    Pin it!

    Mocht je de essentie van een regisseur in één beeld kunnen vangen, dan zouden we heel dicht bij de portret-tekeningen van illustrator Julian Rentzsch komen. In deze kleine kunstwerkjes zien we niet alleen personages uit hun films, maar tevens camerashots en filmquotes. Het zijn zwart-witte snapshots die meteen een idee geven van de wereld waarin deze regisseurs leven. Op deze site kan je tevens een stem uitbrengen voor de regisseur die jullie in zo'n tekening vervat willen zien.

    moviedirectorsposters-alfred_hitchcock.jpgmoviedirectorsposters-stanley_kubrick.jpgmoviedirectorsposters-david_lynch.jpg
    moviedirectorsposters-martin-scorsese.jpgmoviedirectorsposters-quentin_tarantino.jpgmoviedirectorsposters-tim_burton.jpg

    Bij de film regisseurs die ondertussen al hun tekening hebben zijn: Alfred Hitchcock, David Lynch, Martin Scorsese, Stanley Kubrick, Tim Burton en Quentin Tarantino. Als er nog regisseurs bijkomen zullen we deze post wel aanvullen. Van elke illustratie is een print gemaakt in een kleine oplage van 200 stuks, verkocht voor zo'n €90 per stuk. Laat in de commentaren weten wat jullie van deze tekeningen denken.

  • She's Funny That Way (2014) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Begin jaren ’70 gold Peter Bogdanovich als een van de meest talentrijke regisseurs van zijn generatie. Met films als The Last Picture Show, What’s Up, Doc? en Paper Moon bereikte hij een zodanige status dat hij het zich kon permitteren om The Godfather en Chinatown aan zich te laten voorbij gaan. Maar Bogdanovich’ ster kwam vervolgens niet echt tot ontwikkeling en het grote succes bleef uit. Na The Cat’s Meow uit 2001 valt er een gat van 13 jaar op Bogdanovich’ CV. Maar ook She's Funny That Way (2014) zal de carrière van de nu 76-jarige regisseur geen nieuw leven inblazen. Deze nostalgische screwball komedie blijft immers te veel hangen in goede bedoelingen.

    shes_funny_that_way_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Arnold Albertson (Owen Wilson) is een theaterregisseur die gelukkig getrouwd is met Delta Simmons (Kathryn Hahn). Toch boekt hij tijdens een reisje een prostituee. De nacht met de jonge Isabella Patterson (artiestennaam ‘Glo Stick’) (Imogen Poots) bevalt Albertson zo goed dat hij haar een aanzienlijke som geld geeft om haar droom te kunnen realiseren. Patterson besluit actrice te worden en via haar agent krijgt ze een auditie voor een van de hoofdrollen in een toneelstuk.

    Toevallig gaat het om het nieuwe stuk van Arnold Albertson waarin zijn vrouw Delta een van de hoofdrollen vertolkt. Patterson levert een knalauditie af en hoewel Albertson de bui al ziet hangen, kan hij niet anders dan haar de hoofdrol in het stuk geven, namelijk de rol van… callgirl. Daardoor komt hij zelf wel in steeds nauwere schoentjes te staan want de mannelijke hoofdrolspeler Seth Gilbert (Rhys Ifans) krijgt al snel lucht van de affaire tussen Albertson en Patterson. Met de nodige gevolgen vandien.

    Bij het bekijken van She’s Funny That Way heb je soms de indruk dat je naar een theaterstuk aan het kijken bent. Niet alleen omdat een gedeelte van het verhaal zich situeert in de theaterwereld, maar ook omdat de montage en de scènes vaak doen denken aan een (slecht) komisch toneelstuk. Iedereen lijkt wel een band te hebben met iedereen en de toevalligheden en misverstanden stapelen elkaar op. Na een tijdje wordt dat allemaal heel vermoeiend.

    Zo duiken in een bepaalde scène haast alle personages op in een Italiaans restaurant zonder dat ze dit van tevoren van elkaar wisten. Alsof New York maar één Italiaans restaurant heeft… Met een paar extra deuren had hier een perfecte deurenkomedie van het lokale toneelgezelschap ingezeten. En laat dat nu net een genre zijn waar ik geen grote fan van ben.

    De bedoeling van de makers was om de nostalgie naar de oude romantische komedies van bijvoorbeeld Audrey Hepburn op te roepen (zoals Breakfast at Tiffany’s). Qua muziek, uitzicht en decor zijn Bogdanovich en co daar zeker in geslaagd maar er schort iets aan de sfeer, de uitwerking van de personages en het verhaal. De film doet bij momenten ook denken aan een Woody Allen-prent met zijn vele dialogen, New Yorkse setting en verwijzingen naar kunst en cultuur. Maar dan ga je haast automatisch vergelijken met bijvoorbeeld een Midnight in Paris (ook met Owen Wilson), een film die veel beter uit de verf kwam.

    shes_funny_that_way_2014_blu-ray_pic01.jpgshes_funny_that_way_2014_blu-ray_pic02.jpgshes_funny_that_way_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Nochtans kan She’s Funny That Way rekenen op een sterke cast met Owen Wilson, Imogen Peets, Rhys Ifans, Will Forte en Jennifer Aniston in de voornaamste rollen. Wilson kan zijn personage nog een zekere sympathie meegeven (after all de man heeft al een hele staat van dienst bij lokale bordelen), maar de andere acteurs raken met hun personages niet veel verder dan er een karikatuur van te maken. Zo speelt Aniston psychiater Jane Claremont die zo bitchy en zo niet empathisch is dat je je afvraagt hoe ze überhaupt aan klanten geraakt.

    Als kers op de taart tovert Bogdanovich nog enkele opmerkelijke bijrollen uit zijn hoed zoals zijn ex-geliefde Cybill Shepherd als de moeder van Patterson, Michael Shannon als bewaker, Joanna Lumley als de aan alcohol verslaafde moeder van Claremont en ja, zelfs Quentin Tarantino die opdraaft in de ietwat vreemde eindscène van de film maar met zijn aanwezigheid de aandacht afleidt van het einde van de film.

    Al bij al is She’s Funny That Way een film met veel goede bedoelingen, maar deze komen er slechts gedeeltelijk uit. De meeste personages zijn karikaturen en het verhaal hangt te veel aan elkaar door toevalligheden. De enige die een beetje indruk kan maken is Imogen Poots. Verder wil deze film wel nostalgisch doen terugdenken aan romantische komedies uit de oude doos, maar het origineel blijft in dit geval helaas voor Bogdanovich en co beter dan de kopie.

    She's Funny That Way ligt inmiddels in de winkelrekken, op de dvd staan geen extra’s.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 12 oktober 2015

     

    *** She's Funny That Way trailer ***

  • Quentin Tarantino's The Hateful Eight karakter posters en trailer

    Pin it!

    Regisseur Quentin Tarantino heeft de smaak voor westerns pas echt goed te pakken, na zijn succesvolle Django Unchained (2012). Binnenkort kunnen we ons vergapen aan de geschifte personages in The Hateful Eight (2015). Het project heeft lange tijd in de koelkast gelegen omdat een site het een goed idee vond het script te lekken.

    the_hateful_eight_2015_poster_kurt_russell_jennifer_jason_leigh.jpgthe_hateful_eight_2015_poster_samuel_l_jackson.jpgthe_hateful_eight_2015_poster_walton_goggins.jpgthe_hateful_eight_2015_poster_demian_bichir.jpg

    Korte inhoud: Wyoming, enkele jaren na de Amerikaanse Burgeroorlog. Premiejager John 'The Hangman' Ruth (Kurt Russell) is met een voortvluchtige, Daisy Domergue (Jennifer Jason Leigh) genaamd, op weg naar een dorpje dat luistert naar de naam Red Rock om haar voor het gerecht te slepen. Onderweg komen ze twee mannen tegen, ex-majoor en berucht premiejager Major Marquis Warren (Samuel L. Jackson) en Sheriff Chris Mannix (Walton Goggins), een zuiderling die beweert de nieuwe sheriff van het dorp te zijn. Vanwege een hevige sneeuwstorm worden ze gedwongen te schuilen in een bar, genaamd 'Minnie’s Haberdashery', die zich bevindt op een bergpas. Daar worden ze echter niet ontvangen door de uitbaters van de bar, maar door vier onbekende mannen: Bob (Demian Bichir), een man die voor Minnie op de zaak let, Oswaldo Mobray (Tim Roth), de beul van Red Rock, de cowboy Joe Gage (Michael Madsen) en General Sandy Smithers (Bruce Dern). Wanneer de sneeuwstorm zich uitbreidt over de bergpas wordt het de acht reizigers duidelijk dat ze Red Rock mogelijk niet eens zullen halen.

    Het script kreeg een nieuwe draft en de eerste trailer ziet er in ieder geval heerlijk uit. Het is tevens een plezier om heel wat Tarantino-acteurs samen terug te zien, inclusief Tim Roth met een Christoph Waltz impressie. Er zijn 7 karakter poster uit met de 8 personages uit de film. De besneeuwde posters lopen ook perfect samen met de releasedatum die ergens tijdens de kerstperiode zou moeten vallen. De film is nog niet uit of het bezit al cult-allures en het zou me niet verbazen dat er binnenkort een paar bars met de naam The Haberdashery de deuren zullen openen. En ja, ik zou er naar toe gaan.

    the_hateful_eight_2015_poster_michael_madsen.jpgthe_hateful_eight_2015_poster_tim_roth.jpgthe_hateful_eight_2015_poster_bruce_dern.jpgthe_hateful_eight_2015_poster.jpg

    Het zou tevens de 8ste film van Quentin zijn en uiteraard vonden de producers dat een leuk idee om het op de poster te zetten. Je zou denken dat zo'n bekende regisseurs ondertussen al meer films zou hebben gemaakt. Maar de man heeft al iets meer films geschreven (True Romance) en is tevens ook wel een gekke acteur (From Dusk Till Dawn). Tarantino, is net zoals Christopher Nolan, een grote fan van filmpellicule. Het wordt dus uitkijken naar de 70mm fotografie van Robert Richardson, die ondertussen al 3 Oscars heeft gewonnen (Hugo, The Aviator, JFK), en ook al de fotografie verzorgde van Django Unchained. Ook al zou het me verwonderen dat iemand van ons deze film ooit te zien zal krijgen in 70mm Imax projectie.

    Blijkbaar zou er ook een klein rolletje zijn voor Channing Tatum, alsook de acterende stuntvrouw en Tarantino's lieveling Zoë Bell, maar deze twee zitten alsnog niet in de trailer. In tegenstelling tot vele andere QT films hebben we hier geen duidelijke villain. Eigenlijk hebben we hier te maken met 8 villains. En als er iemand moet overleven na deze ontmoeting staat mijn geld op het enige vrouwelijke personage, Daisy Domergue. Toekomst zal uitwijzen of ik gelijk zal hebben.

    ***Related Posts***
    15/07/2014: Kurt Russell bevestigt The Hateful Eight shoot van Quentin Tarantino
    29/01/2014: Tarantino klaagt site aan voor het lekken van The Hateful Eight script

     

    *** The Hateful Eight trailer ***

  • Jackie Brown (1997) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Tot onze grote verbazing hadden we op De FilmBlog nog geen review geschreven over Jackie Brown (1997) van Quentin Tarantino. Het was geen mega-succes zoals Pulp Fiction (1994), Django Unchained (2012) of Inglourious Basterds (2009). De carrière van 48-jarige 'Queen of Blaxploitation' Pam Grier zou niet op dezelfde manier gelanceerd zijn na jarenlange afwezigheid uit de spotlight, zoals die van John Travolta die in de vergetelheid geraakte en meteen weer een A-List acteur werd na zijn rol als Vincent Vega.

    jackie_brown_1997_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Jackie Brown (Pam Grier) is een sexy stewardess die haar schamele inkomen probeert aan te vullen door zwart geld het land in te smokkelen voor de wapenhandelaar Ordell Robbie (Samuel L. Jackson). Wanneer Brown op het vliegveld wordt geklist door de FBI hangt haar een forse gevangenisstraf boven het hoofd, tenzij ze bereid is de politie te helpen om Ordell achter de tralies te krijgen. Jackie is niet achterlijk en beseft dat Ordell op dit ogenblik vreest dat zij zal praten met FBI agenten Ray (Michael Keaton) en Mark (Michael Bowen), en hij haar het zwijgen zal opleggen op één of andere manier. Samen met de sympathieke Max Cherry (Robert Forster) smeedt Brown een plan. Daarbij wil ze de politie en Ordell tegen elkaar uitspelen om zelf met een half miljoen dollar aan de haal te kunnen gaan. Ordells medeplichtigen Louis Gara (Robert De Niro) en Melanie Ralston (Bridget Fonda) hebben andere plannen en zorgen voor complicaties.

    Robert Forster is tevens ook zo een acteur, bekend van televisie en minder bekende films, die Tarantino uit de schaduw haalde. Zelfs het aantreden van Michael Keaton, die ook al een tijdje van het witte doek was verdwenen, had een leuk klein bijrolletje. Jackie Brown is losjes gebaseerd op de misdaadroman Rum Punch van Elmore Leonard (3:10 to Yuma, Out of Sight), waar Tarantino alle omwegen en flash backs heeft uitgehaald en een rechtlijnig verhaal geschreven.

    Hoewel Jackie Brown misschien de minst charismatische Tarantino film is uit zijn oeuvre zonder een John Travolta die aan het dansen is of een Michael Madsen die een oor afsnijdt, is dit toch een absolute aanrader voor wie van Tarantineske humor houden, geweld en sarcasme houdt. Toch lijkt het een meer zelfbewuste film te zijn van de cineast. Komt daar nog bij dat we een zalige soundtrack hebben met nummers uit de jaren '70 van ondermeer The Supremes, Randy Crawford en Bill Withers.

    jackie_brown_1997_blu-ray_poster01.jpgjackie_brown_1997_banner.jpgjackie_brown_1997_blu-ray_poster03.jpg

    De film is een duidelijke hommage naar het werk van Elmore Leonard, maar tevens naar het blaxploitation genre. En het is meteen duidelijk dat er veel liefde is voor deze zaken van Tarantino. Hij benadert zijn personages met zoveel respect, dat elk van hen eigenlijk een held is binnen het verhaal. Maar de belangrijkste figuur is en blijft Pam Grier die met haar donkere kijkers en haar sexy attitude het verhaal vooruit stuwt. Ze jongleert haar street smarts en charme-offensief om te bekomen wat ze wil. Grier met haar personage van Jackie Brown, behoort met deze film tot één van de sterke vrouwen uit de films van Tarantino, naast Mia Wallace, The Bride (Uma Thurman) en Shosanna (Mélanie Laurent).

    In de openingsscène, volgt de camera haar minutenlang op de voet terwijl ze door de luchthaventerminal wandelt, op een verloren Bobby Womack lied 'Across 110th Street, met zijn ghetto klaagzang over 'doen wat moet gebeuren om te overleven.' En hiermee zet de film meteen de toon met een dubbele boodschap: de tocht van een jonge vrouw in een mannenwereld, en de tocht van een zwarte vrouw in Amerika.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 9 augustus 2015

     

    *** Jackie Brown trailer ***

  • Guardians of the Galaxy (2014) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik heb deze film toch wel een beetje moeten laten bezinken, maar de comic adaptatie Guardians of the Galaxy (2014) vond ik beter dan verwacht. Het is in ieder geval geen flop geworden! De producers hebben de dag na de première op hun beide oren kunnen slapen, en de sequel is na dit schot in de roos een feit zijn. Het risico dat Marvel heeft genomen met de 'maverick' James Gunn in dienst te nemen als regisseur, heeft zijn vruchten afgeworpen. Guardians of the Galaxy heeft een aantal zwaktes, maar de betere momenten overwegen veruit de afknappertjes.

    guardians_of_the_galaxy_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Intergalactische politieagent Peter Quill (Chris Pratt) komt in het bezit van een mysterieus object dat toebehoort aan Ronan the Accuser (Lee Pace), een machtige schurk die de veiligheid van het universum in gevaar brengt. De enige manier voor Peter om uit Ronan’s klauwen te blijven, is zich aansluiten bij een groep vreemde huurlingen bestaande uit Rocket Raccoon (Bradley Cooper), Groot (Vin Diesel), Gamora (Zoe Saldana) en Drax the Destroyer (Dave Bautista).

    Het productiebudget lag duizelingwekkend hoog met zijn 170 miljoen dollar, en je kan er vanuit gaan dat elke stuiver op het scherm te zien is. In zo goed als elk frame zit peperdure cgi en de helft van de hoofdpersonages (Groot en Rocket) zijn tevens cgi-wezens. Ik vermoed zelfs dat een deel van het promotiebudget naar de productie is gegaan want we hebben lang moeten wachten op de posters en trailers. Maar ondertussen heeft de film al meer dan 180 miljoen opgehaald, en deze absurde sci-fi moet nog heel wat landen aandoen. Wat is het geheim van deze PG-13 science-fiction prent, en waarom slaagt deze prent erin wat voor John Carter (2012) vrijwel onmogelijk was? Het antwoord is humor! Wanneer je niet beschikt over een volwassen verhaal of dramatische personages, mag je jezelf niet te fel au serieus nemen. En het is waarschijnlijk geleden sinds Galaxy Quest (1999) en Spaceballs (1987), dat ik nog zo heb moeten lachen met een science-fiction prent.

    En ook al ligt het er vaak iets te dik op, is de offbeat en soms clevere humor zeker present. Een gimmick die regelmatig wordt uitgebuit is het gebruik van melige 70'ties muziek komende van een mix cassette-tape. Gunn heeft ook gekozen voor herkenbare muziek die ook niet al te populair in de oren klinkt (misschien met uitzondering van de nummers van David Bowie en de Jackson Five). Ik vermoed dat we om de 20 minuten bediend worden met een tearjerker van formaat. Het deed me wat denken aan het gebruik van muziek door Quentin Tarantino in zijn films, zoals de K-Billy’s Super Sounds of the '70s. Het is niet nieuw, maar het werkt en ik heb zelden een mix gezien tussen 70'ties muziek en een hedendaagse science-fiction film. En wat ook goed werkt is de ironiserende mix tussen een droevige scène (zoals de gevangenschap van de helden) en leutige muziek in de stijl van 'Hooked on a Feeling'.

    Ook de super-intelligente wasbeer Rocket met zijn veel te grote machinegeweren werkt bijzonder wel in de film. Ik had nooit gedacht na het zien van de comic dat dit personage op een overtuigende manier tot leven zou komen, maar het resultaat is verbluffend. De stem-casting van Bradley Cooper is dan ook spot-on. Zijn verbale interacties met de andere personages zijn om van te smullen. Het personage van Groot, het stuk wandelende boom dat slechts één zin kan uitspreken in verschillende intonaties, werkt ook bijzonder wel. Je hoort wel NOOIT dat het de stem van Vin Diesel was. De sex-appeal komt dan weer van de groene Zoe Saldana in haar strakke lederen pak, maar ook van de stud Chris Pratt die geregeld met zijn ontbloot en gespierd bovenlijf rondloopt. Het groepje ongeregeld dat samen een team vormen is al zo oud als de straatstenen, maar het werkt keer op keer.

    Dat niet alle grappen aankomen is ook een feit en naar het einde toe zit je qua verhaal toch wat op je honger. Het directe gevolg van de dominerende humor in deze prent is een gebrek aan dreiging die uitkomt van de villain, in dit geval het personage van Ronan. In het begin werd hij bijzonder knap opgevoerd met een efficiënte vertolking van Lee Pace, maar gaandeweg verlies je interesse en hunker je naar de volgende grap van Rocket of Quill. Maar anderzijds is het dan weer de kracht van deze prent die op een geslaagde manier B-list underdogs laat opboksen tegen serieuze en zwaarwichtige villains. Het is duidelijk dat je James Gunn niets van humor moet aanleren.

    guardians_of_the_galaxy_2014_poster_star_lord.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_poster_rocket_groot.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_poster_gamora.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_poster_drax.jpg
    guardians_of_the_galaxy_2014_poster_korath.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_poster_nebula.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_ronan.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_poster_corpsman_dey.jpg

    En zoals bij de meeste comic adaptaties zien we ook een karrenvracht aan nevenpersonages opduiken, maar zonder echt smaakmakers te worden. Zo was er de geadopteerde dochter van Thanos, de kale en mysterieuze Nebula, gespeeld door Karen Gillan. Zij had een beetje de vrouwelijke villain moeten zijn. Daarnaast was er ook Korath, gespeeld door Djimon Hounsou, in de rol van de handlanger van Ronan, naast nog een boel van kleinere rollen gespeeld door John C. Reilly, Glenn Close en Benicio Del Toro. En last but not least de blauw getinte Michael Rooker als de leider van de Ravagers, Yondu Udonta. Het is altijd een plezier om Rooker aan het werk te zien.

    Maar Guardians of the Galaxy is zeker een geslaagd experiment en tevens één van de grappigste zomerblockbusters deze zomer. En het succes van deze prent is eigenlijk voor een groot stuk te danken aan de wijze keuzes van de regisseur die een goede balans wist te vinden tussen knetterende actie en zwarte humor, zonder de actie te gory te maken of te humor te zwart. Zet je schrap want het is alle remmen los met deze popcorn rollercoaster die zowel op onze lachspieren zal werken als de adrenaline door ons lijf stoot. En na deze rit zal je verlangen naar meer.

    Guardians of the Galaxy komt volgende week op 17 december 2014 uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. En deze laatste editie gaat gepaard met een hele zooi aan extraatjes gaande van deleted en extended scenes, een interview met James Gunn en een exclusieve blik op Marvel's The Avengers: Age of Ultron (2015) van regisseur Joss Whedon. Maar de belangrijkste bonus is de bijzonder interessante audio-commentaar van James Gunn over de gehele film.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 12 december 2014

    ***Related Posts***
    16/07/2014: De promo-campagne van Guardians of the Galaxy is losgebroken
    05/05/2014: Wordt Guardians of the Galaxy een hit of een flop?

     

    *** Guardians of the Galaxy trailer #4 ***

  • Kurt Russell bevestigt The Hateful Eight shoot van Quentin Tarantino

    Pin it!

    Een paar maand geleden kregen we het bericht te horen dat Quentin Tarantino dan toch van plan is om zijn ensemble western The Hateful Eight (2015) te gaan draaien. In januari van 2014 hadden de mensen van Coming Soon het nieuws uitgebracht dat QT geen zin meer had de film te maken omdat een idioot het gelekte script op Gawker had gezet.

    quentin_tarantino_kurt_russell_the_hateful_eight.jpg

    Quentin zei toen furieus: "Ik maak de film niet meer. Ik ga het verhaal gewoon publiceren (in boekvorm). Ik had het script toevertrouwd aan 6 personages en als dat vertrouwen geschaad is, dan heb ik er geen zin meer in." Onder de 6 personen die het script hebben ontvangen zijn Bruce Dern, Michael Madsen en Tim Roth. Geruchten wezen eerder in de richting van het agentschap die Bruce Dern vertegenwoordigt voor het lekken van het script.

    Maar nu lijkt het opgewaaide stof wat te gaan liggen en ziet de regisseur een mogelijkheid om de draad opnieuw op te pikken. Tarantino zou bezig zijn met een rewrite van het script en hoopt te kunnen draaien begin volgend jaar. Het is Kurt Russell die het nieuws gisteren nog heeft bevestigd op FOX 29. Hopelijk zou de film dan in de zalen komen eind 2015.

    The Hateful Eight had in principe het vervolg moeten zijn op Django Unchained (2012). Het vertelt het verhaal van een stagecoach die voor de dreiging van een zwaar onweer van zijn route wordt gedwongen. De reizigers schuilen dan maar in een afgelegen saloon. De groep bestaat uit twee bounty hunters (Kurt Russell en Samuel L. Jackson), de Fransman Bob (Denis Ménochet), een soldaat van de confederatie (Walton Goggins) en een vrouwelijke gevangene (Amber Tamblyn). Daarnaast zijn er nog andere figuren gespeeld door Bruce Dern, Michael Madsen, Tim Roth, Zoë Bell en James Remar. De voorbode voor wat een hels drama zal worden.

    ***Related Posts***
    20/12/2015: Quentin Tarantino's The Hateful Eight karakter posters en trailer
    29/01/2014: Tarantino klaagt site aan voor het lekken van The Hateful Eight script

  • Tarantino klaagt site aan voor het lekken van The Hateful Eight script

    Pin it!

    Er is onweer in Hollywood nadat een script van Quentin Tarantino op schandelijke wijze online werd gezet zonder toestemming van de cineast. De western The Hateful Eight had zijn nieuwe film moeten zijn maar gezien het script voor jan-en-alleman te grabbel lag, stapt hij nu af van het idee en brengt hij het misschien uit in boekvorm. In een vlaag van woede klaagt hij nu ook de website Gawker Media aan wegens het lekken van zijn script.

    quentin tarantino,the hateful eight,copyright

    Tarantino kwam naar buiten met de volgende verklaring: "Gawker Media schendt op regelmatige basis de rechten van andere mensen die iets willen verdienen. Ditmaal zijn ze een brug te ver gegaan. Ze publiceren niet alleen een nieuwsartikel waarin staat dat mijn scenario op internet circuleert, maar zetten er bewust een paar links naar de betreffende pagina's bij zodat iedereen het illegaal kan lezen." Volgens Tarantino was Gawker tevens niet bereid het desbetreffende artikel te verwijderen, waarna hij zich genoodzaakt zag de site aan te klagen. Hij eist van de site een schadevergoeding en alle winst die het artikel heeft opgeleverd. Het zou gaan om een bedrag van minstens een miljoen dollar.

    Hoe je kan bepalen hoeveel winst een artikel heeft gemaakt is mij nog onduidelijk, maar één ding is wel duidelijk, Gawker zal de komende dagen zijn leespubliek zien verdubbelen. Wij gaan hier in ieder geval niet in meespelen en plaatsen dan ook geen directe link naar hun site, maar zij ontkennen in ieder geval in alle toonaarden dat ze iets te maken hebben met het lek, en zien hun rol enkel maar als nieuwssite die vertelt wat er gaande is: in dit geval dat het script van de nieuwste film van Tarantino online stond.

    Gawker heeft in het verleden al dikwijls in aanvaring gekomen met het gerecht, zoals bij hun publicatie van een sekstape van worstelaar Hulk Hogan en het plaatsen van een boekmanuscript van actrice en scenariste Lena Dunham. Ze hebben ook een Gawker Stalker Maps op hun site geplaatst, die regelmatig een update kreeg, met locaties van celebrities. Iets wat uiteraard veel stof deed opwaaien en door George Clooney zelfs gezien werd als een bedreiging. Gawker is dan ook meer een commerciële gossip site dan een echte filmsite en net zoals elke gossip publicatie draait alles rond de oplage, de kijkcijfers of het volume aan lezers.

    Maar los van dit kan je je de vraag stellen of een site verantwoordelijk kan gesteld worden voor het linken van iets wat niet door hen online werd gezet, en die al een nieuwswaarde had. Als zoiets mogelijk is, dan zet je de deur open voor heel wat rechtszaken, zeker in de blogwereld die korter op de bal speelt dat traditionele media. Ik begrijp de woede van Tarantino, maar de echte verantwoordelijken voor het lekken van het script blijven nu wel buiten schot en vinden ze het waarschijnlijk een goede zaak dat Gawker nu fungeert als bliksemafleider. Komt daar nog bij dat hij met deze zaak deze roddel-site enkel maar meer in de aandacht brengt.

    Persoonlijk lees ik nooit scripts (al dan niet gelekt) op internet. Ik heb zelfs moeite om een trailer van een film te bekijken uit spoiler-vrees. Het zou me verbazen dat ik de enige ben die er zo over denkt. Ik zou dus aanraden aan Tarantino om toch verder te gaan met zijn filmproject.

    ***Related Posts***
    20/12/2015: Quentin Tarantino's The Hateful Eight karakter posters en trailer
    15/07/2014: Kurt Russell bevestigt The Hateful Eight shoot van Quentin Tarantino

    Categories: Clash 2 comments
  • Django Unchained (2012) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Sommige regisseurs vallen in herhaling, andere willen hun films volproppen van visuele effecten en vreemde camerabewegingen. Quentin Tarantino blijft zijn eenvoudige zelf en is tezelfdertijd meer vernieuwend dan om het even welke filmmaker. Drie jaar na de knettergekke oorlogsfilm Inglourious Basterds (2009), pakt hij uit met de geniale spaghetti western Django Unchained (2012), die al vanaf 16 mei 2013 ligt de Blu-ray al in de winkelrekken.

    quentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,don johnson,blaxploitation

    Korte inhoud: We bevinden ons in het diepe zuiden van de 19de eeuw waar slavenhandel welig tiert. Twee geliefden, Django (Jamie Foxx) en Broomhilda (Kerry Washington), worden met het klappen van de zweep uit elkaar gedreven en verkocht aan de laagste prijs aan verschillende eigenaars. Terwijl Broomhilda haar nieuwe situatie leefbaar probeert te maken wordt Django ondertussen bevrijd door een eigenzinnige Duitse premiejager genaamd Dr. King Schultz (Christoph Waltz) die rondtoert met een tandarts karretje. Hij heeft zijn oog laten vallen op de slaaf Django die hem kan helpen in het vingerwijzen van de beruchte Brittle Brothers. Hij besluit om Django onder zijn vleugel te nemen en hem de fijne kneepjes van het vak te laten zien. Na een aantal succesvolle premies besluit Schultz om hem te helpen in zijn zoektocht naar zijn geliefde. Dit blijkt achteraf moeilijker te zijn dan gedacht. Na wat opzoekingswerk blijkt ze eigendom te zijn van Calvin Candie (Leonardo DiCaprio), een meedogenloze plantage-eigenaar die berucht is om de vreselijke slavenpraktijken die hij erop nahoudt op zijn privéterrein genaamd "Candyland." Hij is namelijk verzot op Mandingo Fighters, een strijd op leven en dood tussen twee zwarte slaven.

    Ik ken maar weinig regisseurs die zo gebeten zijn door pulp cinema als Tarantino, en wanneer hij zich waagt aan het western-genre, komt hij opzetten met een lading referenties en knipoogjes naar de klassiekers. Django komt uiteraard van Django (1966) van Sergio Corbucci, de referentie-spaghetti western met Franco Nero die ook nog eens een cameo-rolletje heeft in de film. De naam Django werd nadien gebruikt als uithangbord voor dit typische western-genre, vaak films die weinig te maken hadden met het echte personage van Django. En zo wil de grondlegger van de spervuurcinema, niet zonder enige ironie, ook deel uitmaken van die spin-off Django-reeks met een onthutsende adrenalineshot die een verborgen en beschamend verleden blootlegt.

    Het resultaat is één van de meest bloederige westerns ooit. En neen, Tarantino heeft geen zin om het pad te bewandelen van cowboys en indianen, of een outlaw en een sheriff, maar wil met deze prent de onderbuik van Amerika openrijten en ons confronteren met de gruwel van de slavenhandel van voor de burgeroorlog. Slavenhandel is al meerdere keren aan bod gekomen in westerns, maar nog nooit op een dergelijke ongecensureerde manier. Tarantino staat niet bekend voor zijn brave proza en laat zien wat zwarte mensen allemaal moesten ondergaan op die plantages. Ze werden niet alleen onderdrukt, maar ook gekweekt. Een trouw tussen slaven was vrijwel onbestaand. Een sterke slaaf werd samen gezet met een sterke vrouw, om zo sterke slaven te kweken. En het mooie aan deze Django Unchained is dat het net gaat over een zwarte slaaf die bounty hunter wordt en zoekende is naar zijn geliefde. Het is dus niet alleen een western, maar zeker ook een romance. Maar ondanks zijn bloederige en brutale karakter steekt deze film met enorm veel subtiliteit in mekaar. En ja, het is een rasechte Tarantino film. Het vendetta-thema zit er zeker in, maar het zijn die schitterende dialogen die van deze prent een echte loepzuivere Tarantino-film maken, naast de bloederige shoot-outs, de knettergekke humor en de interessante muziekkeuzes. Ik denk dat ik voor de eerste keer een western heb gezien met rap-muziek, én het werkt!

    quentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitation

    De vertolkingen zijn om van te smullen, en dat is nu net de specialiteit van Tarantino. Hij brengt iedereen op een zelfde golflengte en laat de acteurs hun ding doen, gaande van geroutineerde acteurs zoals Samuel L. Jackson die hier een verschrikkelijke onmens speelt, tot legendes zoals Don Johnson die als plantage-eigenaar in witte gewaad als een keizer over zijn landgoed kijkt. Maar de show wordt hier toch voor een stuk gestolen door Leonardo DiCaprio, die hier voor de eerste keer een rasechte, mensonterende villain neerzet. Hij is de duivel in vlees en bloed en Tarantino koos ervoor om zijn personage met bloedrode tinten te omringen. In een ver verleden heeft hij ooit Louis XIV gespeeld (cf. The Man in the Iron Mask), wel, op één of ander manier heeft hij deze vertolking volwassen en intenser gemaakt. Hij is een soort jonge landeigenaar die Candyland heeft geërfd van vader op zoon (tot de zoveelste generatie), en de levensstijl wat beu geworden is. Uit verveling heeft hij zijn interesse verlegt naar Mandingo fights, brutale gevechten tot de dood tussen zwarte slaven. Hij is de western versie van Caligula, een jonge koning die beslist over leven en dood. Maar de subtiliteit waarmee hij zijn personage vertolkt is onovertroffen. Ik blijf het schandalig vinden dat de acteur zelfs geen Oscar-nominatie heeft gekregen voor zijn vertolking.

    quentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitation
    quentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitation
    quentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitation

    Jamie Foxx zet hier ook een sterke vertolking neer en laat zien dat hij echt wel één van de betere acteurs is in Hollywood. Meer nog, wanneer je hem aan het werk ziet zou je denken dat hij zijn eigen Django tv-serie had kunnen krijgen. Hij zet zijn personage neer met veel emotie en kracht, en als kijker leef je meteen met hem mee. Daarnaast speelt Christoph Waltz zijn rol van de gesofistikeerde Duitser opnieuw met verve. Zijn personage van Col. Hans Landa uit Inglourious Basterds zit er nog wel ergens in, maar de acteur heeft zoveel meer in zijn mars dat hij zijn personage van Dr. King Schultz zo grappig, teder en tegelijkertijd buitengewoon gevaarlijk maakt. Ook de vertolking van Kerry Washington maakt indruk, ook al heeft ze veel minder screentime als de rest. De enige acteur die uit de toon valt is… Quentin Tarantino zelf. Zijn cameo is wel grappig, maar je merkt dat hij toch een vreemde eend in de bijt is. En zo zie je hoe subtiel deze prent toch in mekaar steekt. Traditie wil dat QT zijn cameo deed, maar in deze context moet je spel-niveau van een dergelijk niveau zijn dat je als acterende regisseur tekort schiet. Maar het is hem vergeven en de manier hoe hij aan zijn einde komt is best wel amusant.

    Kortom, ik heb hier echt van genoten, meer nog dan bij Inglourious Basterds. Het is gewaagde, originele, gesofistikeerde en stijlvol western die bovenden buitengewoon ontspannend en schokkend is. Django Unchained is onversneden Tarantino, en behoort tot zijn beste films. Het is het werk van een regisseur die aan de top van zijn carrière staat en die zonder schroom een zware stoot verkoopt in de onderbuik van het puriteinse Amerika, zonder neerbuigend, belerend of pretentieus over te komen. Het is bloederige spaghetti western met een infuus van blaxploitation gemaakt door iemand die opstaat en gaat slapen met klassiekers uit de filmgeschiedenis. Uiteraard is de film geen authentiek portret van hoe het wat in 1858 (er worden heel wat explosieven gebruikt in de film - ook al werden deze pas in 1867 uitgevonden) maar het is onversneden entertainment die niettemin het beschamende verleden van Amerika openrijt. Dat de film veel stof zal doen opwaaien, net omwille van zijn frivole karakter, staat buiten kijf. Zo heeft regisseur Spike Lee al laten weten dat hij de film niet wil zien en zich distantieert van elke poging om slavenhandel als 'spaghetti western' in te pakken in plaats van een dramatisch holocaust drama die het hoort te zijn.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 26 mei 2013

    ***Related Posts***
    21/05/2013: Django Unchained wedstrijd
    20/01/2013: Django Unchained integraal op You Tube
    11/01/2013: De 10 grootste missers van de Oscarnominaties van 2013
    03/01/2013: Is Django Unchained racistisch?
    10/06/2012: Django Unchained trailer

     

    *** Django Unchained trailer ***

  • Sin City (2005) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het komt zelden voor dat een film mij zo uit het lood kan slaan. In Sin City (2005) worden we meegesleurd in de lugubere wereld der zonden, gecreëerd door Frank Miller. De strip doorstaat met glans de transitie naar het witte doek. Voor de eerste keer kunnen we echt spreken van een symbiose tussen de 7de en de 9de Kunst. Of zoals ze in Frankrijk zeggen, de "ciné-BD". De wereld van de realiteit botst met de virtuele wereld van de strip en het resultaat is een esthetische explosie van bloed en tranen. Ook de promotiecampagne maakte indruk met mega coole filmposters.

    review,filmbespreking,film,sin city,bruce willis,mickey rourke,clive owen,jessica alba,rosario dawson,jamie king,brittany murphy,benicio del toro,nick stahl,elijah wood,michael clarke duncan,robert rodriguez,frank miller,quentin tarantino

    Sin City is misschien wel de meest visueel verbluffende strip-adaptatie die ik tot nu toe gezien heb. De stijl van de film loopt perfect met de sombere premisse. Het film noir genre wordt compleet heruitgevonden (na neo-noir kan je hier spreken van modern-noir), met de wisselende voice-overs, de uitdagende femmes fatales, de anti-helden,… Robert Rodriguez koos er voor om de strip van Miller te gebruiken als storyboard. Je kan dus beter spreken van een "vertaling" dan van een "adaptatie". Mede door de verbluffende cinematografische technieken, de geweldige cast, het betoverende ritme, de zalige dialogen en een compromisloos verhaal, worden we aangetrokken door het kinetische beeld. De koude, harde film is passend in zwart/wit, maar bewerkt met enkele kleurtinten die de inhoud van het beeld accentueert. (het rode kleed, de rode lippen, blauwe of groene tinten in de ogen, het oranje vuur, …). Het grootste accent wordt gelegd op het bloed, meestal fel rood, soms wit. Het is duidelijk dat Sin City niet voor doetjes is.

    Het gevaar bestond erin dat de dominante stijl van de film de rest op het tweede plan zou wegduwen. Denk maar aan Sky Captain and the World of Tomorrow, waar men vaak misleid werd door de knappe atmosferen en wat uiteindelijk snel op de zenuwen begon te werken. In Sin City wordt zowel het verstand (scherpe dialogen) als de ogen geprikkeld. De drie korte verhaallijnen in de film zijn aangrijpende stukjes cinema met knipoogjes naar de flair van Quentin Tarantino en naar de pulp van Pulp Fiction. De production design van de film heeft een tijdloze ruimte geschapen met kleine tintjes uit de jaren '40 en '50. Iedereen rijdt er rond in de typische convertibles en rookt er maar op los als een Turk zonder zich teveel zorgen te maken over hun gezondheid. Nu ja, de regels in de film zijn zo dat iemand die 6 kogels in zijn lijf krijgt niet noodzakelijk sterft.

    Het meest opmerkelijke is toch wel de uiteenlopende cast. In minder goede films zouden dergelijke sterren volledig de aandacht weghalen, maar in Sin City zijn we niet geïnteresseerd in de carrière van de acteur dan wel zijn personage dat hij vertolkt. En dan vooral de rol van Marv gespeeld door de taaie Mickey Rourke die met zijn geschonden en bloedend gezicht een onvergetelijke rol neerzet. Ook Bruce Willis en Benicio Del Toro geven vonken op het scherm.

     Sin City review animated picture Sin City review animated picture Sin City review animated picture

    Korte Inhoud: Zoals gezegd draait Sin City rond drie korte verhaaltjes over bijzondere karakters die ronddolen in de grimmige stad waar de politie even corrupt is als de straten gevaarlijk. De verhaaltjes handelen over "wraak" en "berouw". In de film worden 3 personages gevolg, waaronder Marv (Mickey Rourke), een straatvechter die op het wraakpad terecht is gekomen nadat zijn one-night-stand Goldie (Jamie King) tijdens zijn slaap werd vermoord. Dwight (Clive Owen) is een ex-fotograaf die een paar prostituees uit de miserie helpt door een vermoorde lichaam van de politieheld/schurk, Jack Rafferty (Benicio Del Toro), te verbergen. Maar de maffia, die eigenlijk controle wil krijgen over de hoerenbuurt heeft er alle baat bij om de moord publiek te maken en kidnappen Dwight’s vriendin Gail (Rosario Dawson). Het derde hoofdpersonage is de stugge agent Hartigan (Bruce Willis), die vlak voor zijn pensioen nog een meisje van 11jaar wil redden van een verkrachter en serie-moordenaar (Nick Stahl) en waarvoor hij een zware tol zal betalen. Maar de film loopt nog boordevol andere bekendheden zoals: Elijah Wood, Maria Bello, Benicio Del Toro, Josh Hartnett, Michael Madsen en Brittany Murphy.

    review,filmbespreking,film,sin city,bruce willis,mickey rourke,clive owen,jessica alba,rosario dawson,jamie king,brittany murphy,benicio del toro,nick stahl,elijah wood,michael clarke duncan,robert rodriguez,frank miller,quentin tarantinoreview,filmbespreking,film,sin city,bruce willis,mickey rourke,clive owen,jessica alba,rosario dawson,jamie king,brittany murphy,benicio del toro,nick stahl,elijah wood,michael clarke duncan,robert rodriguez,frank miller,quentin tarantinoreview,filmbespreking,film,sin city,bruce willis,mickey rourke,clive owen,jessica alba,rosario dawson,jamie king,brittany murphy,benicio del toro,nick stahl,elijah wood,michael clarke duncan,robert rodriguez,frank miller,quentin tarantino
    review,filmbespreking,film,sin city,bruce willis,mickey rourke,clive owen,jessica alba,rosario dawson,jamie king,brittany murphy,benicio del toro,nick stahl,elijah wood,michael clarke duncan,robert rodriguez,frank miller,quentin tarantinoreview,filmbespreking,film,sin city,bruce willis,mickey rourke,clive owen,jessica alba,rosario dawson,jamie king,brittany murphy,benicio del toro,nick stahl,elijah wood,michael clarke duncan,robert rodriguez,frank miller,quentin tarantinoreview,filmbespreking,film,sin city,bruce willis,mickey rourke,clive owen,jessica alba,rosario dawson,jamie king,brittany murphy,benicio del toro,nick stahl,elijah wood,michael clarke duncan,robert rodriguez,frank miller,quentin tarantino

    We zien ook een aantal knappe modellen die beter acteerwerk verrichten dan sommige pop-zangers die onze bioscopen tegenwoordig teisteren. Zo is er Devon Aoki, die met de vlijmscherpe zwaarden van Kill Bill stond te zwaaien (met dank aan de Quentin). Ook de mooie Jessica Alba was een streling voor het oog. Rodriguez is gekend voor zijn femme fatale momentjes waar bloedschone vrouwen de show stelen (denk maar aan Salma Hayek in Desperado en From Dusk Till Dawn).

    Sin City is een typische Rodriguez film, zowel qua verhaal als qua stijl. Maar de regisseur brengt ook ere aan wie ere toekomt en dankt Miller in de credits als co-regisseur van de film. Iets wat niet meteen naar de zin van de Director’s Guild was. Tarantino heeft blijkbaar ook een paar shots geregisseerd in de film die perfect passen, gezien niemand ze had kunnen ontcijferen van het werk van Miller en Rodriguez. Via goede bron vernam ik dat het de scène was tussen Clive Owen en Benicio Del Toro, voordat Owen wordt opgepikt door de politie (de opengesneden nek van Benicio met het verschil in stemtoon komt ook van Quentin).

    review,filmbespreking,film,sin city,bruce willis,mickey rourke,clive owen,jessica alba,rosario dawson,jamie king,brittany murphy,benicio del toro,nick stahl,elijah wood,michael clarke duncan,robert rodriguez,frank miller,quentin tarantino

    Ik zou nog kunnen praten over de vele coole scènes, maar ik ben bang dat ik te veel zou weggeven. Toch nog dit, Sin City is integraal gefilmd op HD en dat in een periode waar iedereen nog op pellicule filmde, met uitzondering van een paar films zoals Collateral (2004). Quentin Tarantino is een pellicule freak en met de regie van die kleine scène haalt Rodriguez hem misschien over naar het digitale tijdperk. Maar hoezeer het beeld er fantastisch uitziet, kan je moeilijk over de digitale drager oordelen, gezien het beeld bol staat van de cgi. Maar de algemene kwaliteit van de film doet de paar kleine zwaktes echter snel vergeten, en het resultaat is uiteraard Sin City 2 (2013), binnenkort in de zalen. Benieuwd wat dit gaat geven...

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 16 maart 2013

     

    *** Sin City 1080p Jessica Alba dance-sequence ***

  • Django Unchained integraal op You Tube

    Pin it!

    Het is binnenkort Oscartijd, en bijgevolg worden de genomineerde films massaal via screeners doorgegeven. En uiteraard heb je dan pipo’s die er niets beters op vinden om een film die genomineerd is voor Beste Film gewoon op You Tube te zetten. Dat gebeurde ondertussen met Django Unchained (2012) die momenteel integraal te zien is op deze link.

    django unchained,quentin tarantino,you tube,academy awards,screener

    Korte inhoud: We bevinden ons in het diepe zuiden van de 19de eeuw waar slavenhandel welig tiert. Twee geliefden, Django (Jamie Foxx) en Broomhilda (Kerry Washington), worden met het klappen van de zweep uit elkaar gedreven en verkocht aan de laagste prijs aan verschillende eigenaars. Terwijl Broomhilda haar nieuwe situatie leefbaar probeert te maken wordt Django ondertussen bevrijd door een eigenzinnige Duitse premiejager genaamd Dr. King Schultz (Christoph Waltz) die rondtoert met een tandarts karretje. Hij heeft zijn oog laten vallen op de slaaf Django die hem kan helpen in het vingerwijzen van de beruchte Brittle Brothers. Hij besluit om Django onder zijn vleugel te nemen en hem de fijne kneepjes van het vak te laten zien. Na een aantal succesvolle premies besluit Schultz om hem te helpen in zijn zoektocht naar zijn geliefde. Dit blijkt achteraf moeilijker te zijn dan gedacht. Na wat opzoekingswerk blijkt ze eigendom te zijn van Calvin Candie (Leonardo DiCaprio), een meedogenloze plantage-eigenaar die berucht is om de vreselijke slavenpraktijken die hij erop nahoudt op zijn privéterrein genaamd "Candyland." Hij is namelijk verzot op Mandingo Fighters, een strijd op leven en dood tussen twee zwarte slaven.

    Ik raad echter iedereen aan om de film te gaan zien in de bioscoop. Niet enkel kan je de film dan gewoon in volle beeld- en audiokwaliteit bewonderen, maar steun je ook deze Tarantino productie. Dat een prent als The Expendables 2 (2012) geplaagd wordt door illegale downloads, daar lig ik zo niet meteen wakker van. Een dergelijke sequel zal verkopen als zoete broodjes voor een tiener-publiek en de studio zal zijn omzet zeker zien verviervoudigen. Maar Tarantino-films zijn toch eerder bestemd voor een meer select publiek. Ik gebruik niet graag de versleten term "meerwaarde zoeker", maar ja, er zit veel meer waarde in Django Unchained dan in 10 Expendables-achtige schietfestijnen.

    De You Tube link zal binnen de kortste keren off line worden gezet. Voor diegene die wat willen besparen kunnen nu wel snel de film zien in lage resolutie en met een laag klank-niveau. Voor de rest, Django Unchained draait vanaf 16 januari 2013 in de bioscoop. Ga deze film gewoon gaan zien !

    ***Related Posts***
    11/01/2013: De 10 grootste missers van de Oscarnominaties van 2013
    03/01/2013: Is Django Unchained racistisch?
    20/12/2012: Django Unchained review
    10/06/2012: Django Unchained trailer

  • Is Django Unchained racistisch?

    Pin it!

    Er is nog steeds heel wat animositeit rond de nieuwe film van Quentin Tarantino, het schitterende en controversiële Django Unchained (2012). De film laat ondermeer zien hoe de zwarte man gebruikt en misbruikt werd in het Zuiden geheel in Tarantino-stijl en er wordt zo goed als geen censuur gebruikt. Bijgevolg vliegt duikt nu en dan het racistische N-woordje op en heeft dat wat stof doen opwaaien.

    django unchained,quentin tarantino,spike lee,antoine fuqua,samuel l jackson,jamie foxx

    Eerder had regisseur Spike Lee (Do the Right Thing, He Got Game, Malcolm X) al te kennen gegeven dat hij Django Unchained geheel misplaatst vond. De film zou een belediging zijn voor zijn voorvaderen. "Amerikaanse slavernij was geen spaghettiwestern van Sergio Leone. Het was een holocaust. Mijn voorvaderen zijn slaven. Gestolen uit Afrika. Ik zal hen eren", liet de regisseur verstaan op Twitter. Maar voor zover ik weet is hij ook de enige die kritiek had op de film, nog voor deze uit was in de zalen. De man is zelfs niet van plan de film te zien om eventueel zijn mening te herzien.

    Maar blijkbaar wordt hij niet bijgestaan door collega zwarte filmmakers. Regisseur Antoine Fuqua vond zelfs dat Lee een stap te ver was gegaan met zijn Tweet. "Ik denk niet dat Quentin Tarantino ook maar één racistisch bot in zijn lijf heeft," zei Fuqua. "Trouwens, ik ben goed bevriend met Jamie Foxx en hij zou niets willen te maken hebben met een film die iets racistisch zou hebben." In reactie op de Tweet voegde hij er dit nog aan toe: "Dat is niet de manier waarop je dingen doet. Als je het niet eens bent met de manier waarop een collega iets deed, bel hem op, nodigen hem uit voor een kopje koffie, en praat erover. Maar doe zoiets niet in het openbaar."

    Is de film racistisch? Ik heb het zelf nooit zo ervaren, maar ik ben dan ook een bleekscheet. Wat ik wel heb ervaren is hoe achterlijk de blanke man wel moest geweest zijn in die periode en in die streek, en hoe blind en slecht een mens kan zijn. Dus voor mij kwam de zwarte man bijna over als een soort "betere en modernere versie van de ontwikkelde man". En de manier hoe Tarantino zijn verhaal vertelt is uiteraard schokkend, maar zo ging het er ook vaak aan toe. Moeten we dan die geschiedenis doodzwijgen, of moeten we ons durven in vraag stellen – hoe pijnlijk en gênant het ook is. Racisme is immers niet iets uit een ver verleden, maar is aan een opmars bezig. De merites van Django Unchained is dat er een debat op gang komt, en in die zin heeft de interventie van Spike Lee misschien ook wel zijn nut.

    Hieronder vinden jullie tevens een interview met de cast en regisseur van de film, waaronder een awkward moment tussen de journalist van TMZ en Samuel L. Jackson. Jackson draaide de rollen om toen de verslaggever hem probeerde uit te horen over de controverse, en daagde de reporter uit het N-woord te gebruiken.

    ***Related Posts***
    20/01/2013: Django Unchained integraal op You Tube
    11/01/2013: De 10 grootste missers van de Oscarnominaties van 2013
    20/12/2012: Django Unchained review 10/06/2012: Django Unchained trailer

  • Killer Crow wordt nieuwe Quentin Tarantino project

    Pin it!

    Er zit een nieuwe oorlogsfilm in de pijplijn voor Quentin Tarantino. Na zijn controversiële en schitterende spaghetti western Django Unchained (2012) speelt de regisseur met het idee een nieuw deel van zijn bloederige alternatieve historische trilogie te maken, in navolging op zijn Inglourious Basterds (2009) en Django Unchained.

    De nieuwe film zou Killer Crow heten. Het zou gaan over een groep van misbruikte zwarte soldaten die tijdens de invasie van Normandië in 1944 deserteren en naar Zwitserland vluchten. Op hun pad schakelen ze elke blanke officier en soldaat uit met alle middelen die voorhanden zijn. Dit zou dan het derde deel vormen van zijn revisionistische geschiedschrijving. Tarantino zei het volgende in een interview:

    Ik weet niet precies wanneer ik het zal doen, maar het materiaal laat wel een trilogie vermoeden. Mijn oorspronkelijke idee voor Inglourious Basterds was dat dit [Killer Crow] het hoofdverhaal zou worden binnen de kleinere verhaallijnen die nu de basis vormen van de film. De manier waarop Lt Aldo Raine (Brad Pitt) een Apache-strooptocht voert tegen de nazi’s zou er een gelijkaardige tocht zijn van zwarte soldaten. Oorspronkelijk had het een soort miniserie kunnen worden, maar toen werd Inglourious Basterds toch een filmversie.

    Ik heb dus al het verhaal op papier, nu moet ik enkel nog een tweede deel schrijven. Ik ben dus bijna klaar om alles op film te zetten. Naar verluidt zou Jamie Foxx en Samuel L. Jackson al in aanmerking komen voor een rol in deze prent, of wat had je gedacht. Ook Christoph Waltz en Brad Pitt zouden van de partij kunnen zijn.

    Tarantino lijkt dus goed op weg om opnieuw heel wat heilige huisjes in te trappen en heel wat mensen in het harnas te jagen. Er zit trouwens ook nog een andere threequel te wachten, met name Kill Bill part 3 (20??) met Uma Thurman. Maar deze film zou dus blijkbaar nog een beetje moeten wachten. Maar wees op je hoede. Het zou niet de eerste keer zijn dat Tarantino een ballonnetje oplaat zonder dat er daadwerkelijk een film volgt (remember The Vega Brothers). Het zal maar pas definitief zijn wanneer de camera's aan het draaien zijn.

  • Nieuwe trailer voor Django Unchained

    Pin it!

    Er is een nieuwe trailer verschenen van de langverwachte spaghettiwestern Django Unchained (2012) van Quentin Tarantino. Daar waar de eerste trailer het accent lag op het coole aspect van de film, zien we in de nieuwe trailer toch heel wat meer karakter-ontwikkeling. In deze prent trekt een slaaf ten strijde tegen zijn voormalige onderdrukker.

    quentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson

    Korte inhoud: Jackson, Mississippi. Het is de 19de eeuw en slavenhandel is volop aan de gang in Amerika. Twee geliefden, Django (Jamie Foxx) en Broomhilda (Kerry Washington), worden onder deze gruwelijke omstandigheden uit elkaar gedreven en verkocht aan verschillende eigenaren. Terwijl Broomhilda haar nieuwe situatie leefbaar probeert te maken wordt Django ondertussen bevrijd door een eigenaardige premiejager genaamd Dr. King Schultz (Christoph Waltz). Deze ziet wel potentie in Django en besluit hem onder zijn vleugel te nemen en hem de fijne kneepjes van het vak te laten zien. Na een aantal succesvolle premies samen te hebben geïnd besluit Django op zijn eigen pad te gaan en zijn geliefde Broomhilda terug te vinden. Dit blijkt achteraf moeilijker te zijn dan gedacht nu zij in het bezit is van Calvin Candie (Leonardo DiCaprio), een meedogenloze plantage-eigenaar die berucht is om de vreselijke slavenpraktijken die hij erop nahoudt op zijn privéterrein genaamd "Candyland."

    Tarantino had al enige tijd het idee om een echte spaghetti-western te maken. Hij had al een halve poging ondernomen met Kill Bill en Inglourious Basterds, maar hier nestelt hij zich volledig in het genre. De titel verwijst zeer waarschijnlijk ook naar de cult-westernfilm Django (1966) met de onvergetelijke Franco Nero. De acteur heeft trouwens een rol bemachtigd in de film.

    In de film zijn er ook nog rollen weggelegd voor Samuel L. Jackson, Zoe Bell, James Remar, RZA en Don Johnson. De hoofdrol had normaal gezien moeten gaan naar Will Smith, maar hij bedankte voor de hoofdrol. En wanneer je de trailer bekijkt kan ik begrijpen waarom hij niet meteen stond te springen voor de vertolking. Django is niet meteen een coole zwarte macho held.

    quentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnsonquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson

    Wat ik zelf leuk vond aan de trailer was Leonardo DiCaprio als villain. Het is geleden van The Man in the Iron Mask (1998). En een villain rol gaat hem wel af. Komt daar nog bij dat het zijn eerste samenwerking is met QT, iets wat je toch ook niet mag missen. Toch zie ik niet meteen de Tarantino-touch in deze prent. Django Unchained heeft meer van een gebroeders Coen-prent. Hoewel, een western met een 70’ties soundtrack kan maar van één iemand komen.

    *** Django Unchained trailer #2 ***

    ***Related Posts***
    20/01/2013: Django Unchained integraal op You Tube
    11/01/2013: De 10 grootste missers van de Oscarnominaties van 2013
    03/01/2013: Is Django Unchained racistisch?
    20/12/2012: Django Unchained review

  • Wordt Idris Elba de eerste zwarte James Bond ?

    Pin it!

    En terwijl Skyfall (2012) scenarist John Logan al bezig is met de 24ste James Bond film, die in de zomer van 2014 in de bioscoop moet draaien, horen we vandaag dat producer Barbara Broccoli gesprekken had met Idris Elba over een mogelijke opvolging als James Bond na Daniel Craig.

    Toen ik de eerste Skyfall trailer zag viel me op dat Daniel Craig er oud en grijs uitzag. Na het zien van de film weet ik dat het uiteindelijk de bedoeling was en dat hij in de film een soort transitie doormaakt. Dit hebben gezegd zal Daniel Craig binnen een aantal jaren wel zijn Walther PPK mogen afstaan aan een nieuwe Bond-acteur. Tot mijn grootste verrassing zouden de producers het zelfs overwegen een zwarte acteur te nemen.

    Skyfall-actrice Naomie Harris heeft aangegeven dat Elba gesprekken heeft gehad met producente Barbara Broccoli over de mogelijkheden. "Ik wist geeneens dat er een gesprek was, totdat ik met Elba in een film speelde en hij het mij vertelde", verklapt Harris uit de biecht. "Hij heeft een gesprek gehad met Barbara Broccoli en het lijkt er op dat er een mogelijkheid is dat er in de toekomst een zwarte James Bond is. "

    Het klinkt allemaal wel uitdagend, maar toch denk ik dat ze hun klassieke recept niet zullen verlaten. Ik herinner me nog de tijd dat er speculaties waren over een retro James Bond reboot door Quentin Tarantino, maar uiteindelijk werd er gekozen voor de vaste waarde Martin Campbell voor de regie van Casino Royale (2006). Ook al ben ik ervan overtuigd dat Idris een geweldige James Bond zou kunnen spelen. Je hoeft in principe niets aan het personage te veranderen. Het is niet omdat hij zwart is, dat hij geen martini's (of Heineken) kan drinken, een vrouwenversierder of een weergaloze moordmachine kan zijn. Daar ligt zelfs de discussie niet. Maar dan kan je evengoed een Indiër nemen, of een Koreaan of een Pakistaan. Maar het oer-beeld van de blanke Brit, die zich in exotische delen van de wereld begeeft, zal meteen ook een beetje aangetast worden.

  • True Romance (1993) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Dat True Romance (1993) werd geschreven door Quentin Tarantino en verfilmd door Tony Scott kwam pas goed tot uiting in die aangrijpende scene over The Origin of the Sicilians, waarin Dennis Hopper even grapjes maakt met de man die hem zal vermoorden, gespeeld door een sublieme Christopher Walken. Ook het kleine gewelddadig onderonsje tussen de Italiaanse capo James Gandolfini en Patricia Arquette blijft aan ons netvlies kleven.

    true romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner bros

    Het was een klein intermezzo die weinig impact had op de hoofdpersonages (het gebeurde zelfs allemaal buiten hun weten), maar het werd meteen één van de meest memorabele scènes uit de filmgeschiedenis. Er doen verschillende geruchten de ronde dat Tarantino zijn scenario zou verkocht hebben voor $10’000, andere bronnen spreken dan weer van $50'000, maar één ding is zeker, het was belachelijk weinig.

    Korte inhoud: Clarence (Christian Slater) werkt in een stripboekenwinkel, en brengt het grootste deel van z'n vrije tijd door in de bioscoop waar hij kungfu-films kijkt. Op een dag ontmoet hij de prostituee Alabama (Patricia Arquette), op wie hij verliefd wordt. Ze kan echter niet zo maar stoppen met het werk, en dus moet Clarence eerst afrekenen met haar pooier Drexl Spivey (Gary Oldman). Tijdens de tumultueuze confrontatie met de pooier komt Clarence per ongeluk in bezit van een koffer cocaïne. Hij beslist deze enorme hoeveelheid op zijn eigen houtje te verkopen en trekt naar LA.

    En de film doet zijn titel alle eer aan door een aanstekelijke relatie uit te werken tussen Clarence en Alabama, en dit terwijl de kogels door het luchtruim suizen en het bloed zo goed als op de cameralens spat. Het is misschien niet het meest orthodoxe koppel, maar het is wel een leuk stel die je met veel belangstelling wil volgen. We volgen een aan lager wal geraakt koppel die wel uit de geest van de gebroeders Dardenne lijkt te zijn ontsproten, maar doorheen de Hollywood-machine is gedraaid. En de vonken vliegen van het scherm tussen die twee. Bijgevolg kan de regisseur het zich permitteren om het fragmentarische boek van Tarantino zonder concessies na te leven. Of toch bijna, want Scott koos voor een lineaire verhaalstructuur en uiteindelijk ook voor een Hollywood einde in plaats van het depri-einde die Tarantino in zijn script had voorzien. (Clarence Sterft en loopt er vandoor met het geld. In haar voice-over horen we dat ze uiteindelijk niet zo heel veel gaf om Clarence en dat ze hem had gebruikt om van Drexl te geraken). Persoonlijk vind ik het einde van Tony Scott véél beter werken en conform is met het verfilmde verhaal. Mocht Tarantino zelf de film hebben gemaakt, dan had zijn einde binnen een andere context misschien wel beter gewerkt.

    Ondanks het feit dat in True Romance heel veel actie zit, mag je de film niet gewoon bestempelen als een gewone actiefilm. Het is tezelfdertijd een thriller, een komedie, een romance en in het hart van dit alles schuilt een pakkend drama. En de pracht van deze prent is dat al die genres perfect gaan samenvloeien in één volwaardige prent die ons van begin tot eind aan onze stoel kluistert, en dit allemaal op de zwoele muzieknoten van Hans Zimmer . De gestroomlijnde en flitsende regie van Tony Scott zorgt ervoor dat de filmervaring nog boeiender wordt. Alles klopt; van de casting tot en met de kleding en belichting. En neen, we hebben hier niet te maken met een diepzinnig Krzysztof Kieslowski verhaal, maar voor wie tussen de regeltjes leest zal wel wat Shakespeare invloeden kunnen aanduiden in het narratieve gedeelte. Maar laten we eerlijk zijn, dit een pulp fiction avant la lettre. Het is bestemd om ons te ontspannen en slaagt daar wonderwel in. En veeleer de wansmaak van de stilist(e), verraad de spuuglelijke kleding van ons koppeltje allicht de zwakte van onze scenarist voor kleurrijke trash.

    true romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner brostrue romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner brostrue romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner bros
    true romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner brostrue romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner brostrue romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner bros

    Dankzij Tarantino krijgen we een lawine aan coole en knettergekke quotes over ons heen, in de stijl van "I would fuck Elvis... I mean when he was alive, not now." En dat is uiteraard de kracht van zijn films. Mensen herinneren zich Reservoir Dogs en Pulp Fiction vooral voor zijn dialogen, en hier wordt je ook wel in de watten gelegd. Quentin zei van True Romance zelfs dat het één van zijn meest auto-biografische films was, en dat kan toch wel tellen. Waarom heeft QT de film dan zelf niet geregisseerd? Blijkbaar had Warner Bros er geen vertrouwen in en stonden liever hun 13 miljoen dollar af aan een vaste waarde die een mooie bioscoop-recette kon verzekeren. Later kwamen ze hierop terug maar Tarantino had er geen zin meer in. Hetzelfde gebeurde met zijn tweede scenario, Natural Born Killers , die op een wel heel desastreuze manier werd verkracht door Oliver Stone. Met Reservoir Dogs (1992) kon hij zijn ding doen, en met Pulp Fiction (1994) kon hij zijn status bevestigen als één van de meest invloedrijke regisseur in Hollywood.

    Ook al werd True Romance niet meteen een kaskraker en is hij minder goed dan Reservoir Dogs, heeft het zijn publiek toch gevonden tijdens zijn video-release, en blijft het tot op heden nog steeds één van de betere misdaad thrillers uit de 90’ties. En het is dan ook mooi meegenomen deze prent te zien in high-def. En bij deze heeft Dutch Film Works de film uitgebracht op blu-ray in hun Prestige Collection. Enkel spijtig dat ze de extraatjes op de schijf zijn vergeten.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 3 oktober 2011

     

    *** True Romance The Sicilian Scene ***

  • Dennis Hopper (1936-2010) overleden

    Pin it!

    Acteur Dennis Hopper is een paar uur geleden overleden aan de gevolgen van prostaatkanker. In januari 2010 was reeds bekend dat Hopper niet meer te behandelen was en terminaal ziek zou zijn. Hopper was 74 jaar. Volgens een vriend waren familie en vrienden aanwezig bij zijn dood in Los Angeles. Hopper was al een tijdje ernstig ziek, maar ging niettemin naar de Hollywood Walk of Fame om er zijn ster in te huldigen.

    Dennis Hopper was een veelzijdige acteur en regisseur die vooral bekend stond voor zijn culthit Easy Rider (1969) die hij zowel regisseerde als in acteerde aan de zij van Peter Fonda. Fonda had net zoals Hopper geen idee waar hij aan begon. Ze hadden nog geen half miljoen dollar aan budget beschikbaar en een idee over motoren, een drugsdeal en een LSD-trip. De film bracht wereldwijd niettemin veertig miljoen dollar op en de bravoure van de twee outsiders brak het Hollywoodbastion open, iets waar een nieuwe generatie filmmakers van Martin Scorsese tot Steven Spielberg de vruchten van plukte.

    Maar de filmfans zullen hem zeker ook wel kennen van zijn eigenzinnige vertolking in Apocalypse Now (1979) van Francis Ford Coppola, Speed (1994) van Jan de Bont en Blue Velvet (1986) van David Lynch. Of nog de roadmovie Red Rock West (1993), het sport-drama Hoosiers (1986), alsook zijn klein maar merkwaardig rolletje in True Romance (1993) van Quentin Tarantino.

    In zijn over 5 decennia overspannende loopbaan won Hopper nooit een Oscar maar kreeg wel 2 Oscar-nominaties (Easy Rider, Hoosiers) en twee Golden Globe-nominaties (Blue Velvet, Hoosiers). Dennis Hopper heeft ook een paar misstappen begaan, waaronder deze van Waterworld (1995) van en met Kevin Costner, waarvoor hij meteen een Razzie Award kreeg. Dennis is hoe dan ook te zien in een kleine 200 films, wat toch uitzinnig veel is. Zijn vertolkingen zullen om ons netvlies blijven plakken. RIP.

    *** Scene uit True Romance - Christopher Walken & Dennis Hopper ***

  • Lady Gaga's Telephone in regie van Jonas Akerlund

    Pin it!

    Je moet het haar gunnen, ze heeft niet meteen het meest knappe uiterlijk of de meest karaktervolle stem, maar Lady Gaga is een authentiek pop-idool van het niveau van de Britney's, Madonna's en de Michael Jackson's. Je bent er voor of tegen, ik ga hier geen smaakdispuut op gang brengen, maar zij weet als geen ander hoe ze de massa moet bespelen met een eigen stijl, zowel qua muziek, kleding en zelfs attitudes. Ik hou daar wel van, ook al zal ik nooit echt muziek van haar komen. Het is in ieder geval een artieste die ons telkens zal verrassen met haar tournees, albums en nu ook met haar videoclips.

    Lady Gaga Telephone animated pictureLady Gaga Telephone animated picture

    Haar nieuwe clip, met oa. Beyoncé, is een ware internet hype geworden. Het filmpje werd al 15 miljoen keer bekeken (…and counting). In de videoclip bevinden we ons in een pop-wereld waar de fashionista's achter de talies zitten in een zwaar bewaakte gevangenis. Lady Gaga wordt er binnen gebracht en we zien dat het er niet zachtjes aan toe gaat. Gaga krijgt er een telefoontje van haar soulmate Beyoncé. Veel bloot, erotiek, lesbian love, travestieten en geweld, alles verpakt in een 70’ties pop-filmstijl. De videoclip duurt 9 minuten lang en is enorm geïnspireerd op het werk van Quentin Tarantino. De filmgeeks onder jullie zullen we de Pussy Wagon uit de Kill Bill saga hebben herkend. De regie is in handen van de Zweedse videoclipmaker Jonas Akerlund, die voorheen al werkzaam was op clips van Madonna, Metallica en Moby. Hier is de clip.

  • Smokin' Aces (2006) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Wat zou er gebeuren mochten we een Quentin Tarantino film laten paren met een Guy Ritchie film. Een mogelijk resultaat zou deze Smokin' Aces (2007) van regisseur Joe Carnahan kunnen zijn. Het werkt tot op een zeker niveau maar het is verre van het origineel, en bij momenten heb je de indruk naar een montage te kijken van onsamenhangende en onconventionele "coole" kortfilmpjes waar het resultaat meestal eindigt in een bloedspetterend vuurgevecht. Carnahan is geen slechte regisseur (cf. Narc) maar hier maakt hij er toch wel een zootje van. Hij is hier als het ware een bouwvakker die stenen op elkaar gooit in de hoop het boeltje wel zal recht blijven. Sommige stenen blijven wel staan en zien er wel aardig uit, maar op het einde van de rit weet je niet wat de uiteindelijke bedoeling was.

    Smokin Aces blu-ray

    Korte inhoud: FBI-onderdirecteur Stanley Locke (Andy Garcia) heeft zijn beste agent Richard Messner (Ryan Reynolds) en diens doorgewinterde maat Donald Carruthers (Ray Liotta) gestuurd naar de niet meer zo erg geheime onderduikplek van Buddy 'Aces' Israel (Jeremy Piven) in Lake Tahoe. Hun opdracht is het beschermen van deze louche goochelaar tegen maffiabaas Primo Sparazza (Joseph Ruskin), die achter ruim 130 moorden zou zitten. Om zijn eigen hachje te redden heeft Buddy zich bereid verklaard om tegen Sparazza te getuigen, zo luidt het verhaal. De maffia heeft één miljoen dollar op het hoofd van Buddy gezet, waar een bizarre groep huurmoordenaars op af komt.

    De film bestaat uit een bonte verzameling van excentriekelingen, maar bitter weinig personages zijn 'echt' interessant. Het blijft allemaal op het niveau van de karikatuur en dat is toch wel een beetje van een teleurstelling. Je zou net verwachten van iemand als Carnahan om iets meer te graven in de psyche van de personages en hen van vlees en bloed zou maken. De cynische komedie is wel ontspannend en ook het scenario van Carnahan is bijzonder leuk geschreven. Maar de opzet laat veel te lang op zich wachten en de resolutie op het einde gaat compleet de mist in. Je moet echter wel bij de pinken zijn om de verschillende hints op te vangen en plotlijnen aan elkaar te smeden. Het deed me in dat opzicht een beetje denken aan Revolver (2005). De premisse is uiteindelijk heel simpel maar de structuur van de film zorgt ervoor dat je echt wel je aandacht erbij moet houden anders raast deze rollercoaster zo voorbij zonder je echt wel weet wat er is gebeurd.

    Dit is het soort van films waar de kijker op het einde wordt verrast door een onvoorspelbare plotwending, een beetje in de traditie van de heist-films, en die de trage en weinig diepzinnige aanloop een beetje moet doen vergeten. Carnahan slaagt daar half in, met een einde waarvan we een beetje op onze honger blijven zitten. De film belooft vuurwerk op het einde van de rit, maar laat slechts een firecracker ontploffen. En dat heeft dan ook weer voor een stuk te maken met het zwakke uitwerking van de karakters. Zelfs de karakters met het meeste screentime zijn nauwelijks genoeg uitgewerkt om er ook maar iets voor te voelen. Je vraagt je zelfs af wie uiteindelijk het hoofdpersonage is in deze prent? Volgens mij is die er niet.

    Verdienstelijk is wel dat Carnahan, net zoals een Steven Soderbergh, geen schrik heeft om risico's te nemen. Bekende acteurs leven niet noodzakelijk langer, dan andere acteurs. Maar dit verrassingselement is maar van korte duur. De kijker heeft snel door waar de film naar toe wil en met wie. Het verschil met een Tarantino film, of een Guy Ritchie film is dat Carnahan niet beschikt over hetzelfde gevoel voor humor of het talent om actie en geweld in beeld te brengen. Maar de regisseur mist ervaring en naast zijn voltreffer Narc heeft hij nog niet heel veel bewezen.

    Smokin Aces

    De actrice die het meest opvalt als sexy femme fatale met hoge latex dijlaarzen en kort broekje is pop-idool Alicia Keys, maar diegene die de beste prestatie levert is Ryan Reynolds, als FBI-agent die altijd een stap achter de feiten loopt. Acteurs als Ray Liotta, Peter Berg, Andy Garcia, Chris Pine en Ben Affleck hebben allemaal een rolletje van geen belang en komen dus ook niet echt aan acteren toe. Had Cranahan iets minder grappen in zijn scenario verwerkt, iets minder karakters opgevoerd en iets meer diepgang gecreëerd, dan had dit een enorm boeiende film kunnen worden. Met het materiaal die nu voorhanden is, had hij beter een kortfilm gemaakt. Smokin’ Aces is desondanks een ontspannende film, maar spijtig dat het nooit echt vuur vat.

    Op de Blu-ray uitgegeven door Universal vinden jullie niet alleen een reeks deleted scenes alsook bloopers en alternatieve scènes. Meer bijzonder is er ook de audio-commentaar van Joe Carnahan die elke filmliefhebber wel zal plezieren. Van de film bestaat er ondertussen ook een sequel, Smokin' Aces 2: Assassins' Ball (2010) van P.J. Pesce, maar dit is niet meer dan een afkooksel van het origineel, gemaakt door de man die The Lost Boys 2 The Tribe (2007) heeft gemaakt…en voor wie deze drek heeft gezien weet al genoeg wat hij kan verwachten van de sequel.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 28 februari 2010

    ***Related Posts***
    31/01/2007: Smokin' Aces posters die nooit het daglicht zouden zien
    19/11/2006: Smoking’ Aces trailer

     

    *** Smokin' Aces trailer ***

  • Inglourious Basterds (2009) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Als Quentin Tarantino een film maakt dan weet je meteen dat je iets ongewoons zal aantreffen. Net zoals elke filmgeek is de regisseur ook verzot op filmgenres en met deze nazi-film vond hij het een uitstekend idee om er een western van te maken. En enkel Tarantino komt hier ook mee weg. De muziek, de kadrages, de opbouw en sfeer van Inglourious Basterds (2009), alles klopt. Maar de film is meer dan een genrefilm die blijft steken op het niveau van hommage of parodie. Er wordt niet alleen voortreffelijk geacteerd door Mélanie Laurent en Christoph Waltz, maar door de voltallige cast, die ook voldoende ruimte krijgen om hun personages een gezicht te geven. De originaliteit, de kwaliteit van de dialogen en de set-up van elke scène zijn buitengewoon fascinerend. Misschien had hij hier en daar de sequenties naar het einde wat mogen inkorten, maar het blijft toch één van de betere Tarantino films.

    Inglourious Basterds blu-ray

    Korte inhoud: In het door Duitsers bezette Frankrijk is Shosanna Dreyfus (Mélanie Laurent) getuige van de brute moord op haar familie, onder leiding van nazi-kolonel Hans Landa (Christoph Waltz). Ze weet maar net te ontsnappen en vlucht naar Parijs, waar ze een nieuwe identiteit aanneemt en een filmtheater gaat runnen. Ondertussen, ergens anders in Frankrijk, neemt een joodse groep soldaten, onder leiding van Lt. Aldo Raine (Brad Pitt) wraak op de nazi's. De groep die bij de vijand bekend staat als 'The Basterds', zaait angst door de nazi's op brute wijze te vermoorden. Met de hulp van de Duitse actrice Bridget von Hammersmark (Diane Kruger) ondernemen ze een missie om de leiders van het Derde Rijk uit te schakelen bij een Duitse filmpremière in het filmtheater van Shosanna Dreyfus, waar ook Shosanna zelf haar kans schoon ziet om wraak te nemen...

    Een bekende uitspraak van Tarantino is: "Ik vind dat je rustig mag stelen als de film er beter van wordt. Als je betrapt wordt, kun je altijd nog zeggen dat het om een hommage gaat". En daar heb je het. De titel The Inglorious Bastards (1978) van Enzo G. Castellari werd dan ook een klein beetje gewijzigd maar er is een duidelijke verwijzing, alsook naar de beruchte klassieker The Dirty Dozen (1967), een mijlpaal in het actie-oorlogsgenre. Maar Tarantino maakt hier toch wel een hoogst persoonlijke prent van en verliest geen seconde vertelstijl.

    Niet alleen het acteerwerk van de acteurs maar ook het camerawerk van Robert Richardson is uitmuntend. Tarantino heeft zijn reputatie als regisseur van eigenzinnige cinema hiermee weer eens bevestigd. Zwarte humor en veel vette knipogen, het is allemaal heerlijk om te volgen. Voor een film over de 2de WO blijven de explosies en de adrenaline-sequenties tot een minimum beperkt. Hoewel de scalpen met de regelmaat van de klok worden gesneden en de baseball-knuppel soms als terreurwapen wordt ingezet blijft het allemaal binnen de perken, ook al is het af en toe even schrikken. De kolderieke opzet staat echter voorop. De soundtrack wordt aangeleverd door niemand minder dan western-componist Ennio Morricone en levert een opmerkelijke bijdrage, ook hier ee paar verwijzingen naar de muziek van diens spaghettiwesterns.

    inglourious_basterds_2009_pic01.jpginglourious_basterds_2009_pic02.jpg

    Kortom, Inglourious Basterds is een uitstekende film, en had nog stukken beter geweest mocht hier en daar de scenes wat korter geknipt zijn. Maar uiteindelijk verveelt de film nauwelijks en dat voor een prent van 153 minuten, wat op zich ook al een prestatie is. De dialogen komen op de voorgrond en de krankzinnige plot werd geregisseerd door een volwassen iemand die verzot is op cinema. Daar waar het zwakke Death Proof (2007) eerder een ontdekking was naar de ‘exploitation film’ is Inglourious Basterds eerder een traditionele film, met een eigen wereld waarin mensen een specifiek taalgebruik hebben en waar de taal een essentieel element vormt in de film. Een taal kennen kan deuren opnemen, en wie de taal niet meester is kan tijdens de oorlog in gevaar komen. Er zit ook heel wat name-dropping in de film met Duitste cineast maar dat zit geheel binnen de sfeer van de film en komt in geen geval opschepperig over. De film bevestigt voor mij de terugkeer van een meester die hier bewijst dat hij ook meer is dan een regisseur van gestileerde en gewelddadige actie thrillers.

    Op de Blu-ray vinden jullie heel wat making-off filmpjes, de volledige en hilarische propagandafilm met soldaat Zoller (Daniel Brühl); alsook alternatieve en geknipte scènes. Jawel, u hoort het goed, de film kon nog langer zijn…véél langer.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 24 januari 2010

    ***Related Posts***
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies 2009
    07/10/2009: Quentin Tarantino interesse in Kill Bill 3
    17/07/2009: Inglourious Basterds poster
    12/02/2009: Inglourious Basterds van Quentin Tarantino

     

    *** Inglourious Basterds trailer ***

  • Top 10 Best & Worst Movies of 2009

    Pin it!

    Ik wens de lezers van deze filmblog een voortreffelijk filmjaar toe! 2009 was een jaar vol verrassingen maar ook een jaar met een aantal teleurstellingen. De moment is dus ook rijp voor de eindejaarstlijstjes. En zoals de traditie dit wil heb ik zowel mijn Top 10 van de Beste Films, alsook mijn Top 10 van de Slechtste films uit 2009.

    Uiteraard zijn die lijstjes uiterst subjectief en kunnen de meningen wel eens uiteen lopen. Gelieve dit dan ook kenbaar te maken op smakelijke wijze in de reacties. Ik heb niet ALLE films gezien die in 2009 zijn uitgekomen (er zijn er dan ook een slordige 5'000), maar toch een behoorlijk aantal. Voor de lijst van de slechtste films heb ik voornamelijk films opgesomd die veel beter konden. Het heeft trouwens geen nut om derderangs B-films te nemen die nauwelijks de intentie hadden beter te doen. Een film die ik niet meteen wist onder te brengen was Paranormal Activity. Op zich een knap staaltje cinema, was het niet dat de film eigenlijk niet zo heel fel verschilt van The Blair Witch - met dit verschil dat er in deze laatste toch heel wat meer gebeurt en Paranormal Activity nog veel verder kon gaan in de terreur.

    The Best of 2009

    10. The Hangover (2009) Todd Phillips
    The Hangover was de meest geslaagde komedie uit 2009, ook al was dat geen al te moeilijke bevalling. Zeker met belabberde films à la The Ugly Truth, The Proposal, The Pink Panther 2 of Bride Wars die de lat toch wel zeer laag hebben gelegd. Ook al zijn de karakters in The Hangover niet zo goed uitgewerkt, moet je toegeven dat het verhaal toch heel wat originaliteit aan de dag legt. Regisseur Todd Phillips bewijst opnieuw dat hij een buitengewoon talent heeft voor timing en ritme, maar ook het lef heeft om risico’s te nemen. De grappen zijn niet allemaal voltreffers (de gehele episode met Mike Tyson) maar als ze werken zijn ze simpelweg geniaal (met de compleet misplaatste masturberende baby op kop). Er zitten heel wat schunnige moppen in maar Phillips vertelt het met zoveel enthousiasme en schwung dat je er toch mee moet lachen. Indien dit scenario verteld werd door een B-regisseur viel deze Hangover plat op zijn gat. Ook de cast zit snor, met grotendeels onbekende gezichten die perfect op elkaar zijn afgespeeld en voldoende sympathie kunnen verwekken bij het publiek. Soms hoeft een film niet meer te zijn dan dat om ons te bekoren.

    10the-hangover

    9. Avatar (2009) James Cameron
    In tegenstelling tot wat beweerd wordt was Avatar met zijn productiebudget van 230 miljoen dollar niet de duurste film ooit (Pirates of the Caribbean had al in zijn eentje een productiebudget van 300 miljoen dollar - volgens Imdb) en was ook niet de grootste box-office recette tijdens het openingsweekend, want met zijn 77 miljoen dollar komt hij nog niet aan de hielen van pakweg The Dark Knight die meer dan het dubbele opbracht. Maar science-fiction/fantasy films zijn, in tegenstelling tot familiefilms, veel moeilijker te verkopen. En nochtans kan de film nog steeds uitgroeien tot één van de meest succesvolle films oot. Het is een opmerkelijke film die visueel overbluft en ons een filmbeleving bezorgt die we nog niet hadden ervaren maar tevens inhoudelijk niet teleurstelt. Avatar vertoont voldoende subtext voor menig debat over de 'clash van civilisaties' of de kritiek op de hoog-technologische oorlogsmachine die de laatste jaren al vele malen voor destructie heeft gezorgd. Maar het inhoudelijke blijft ondergeschikt aan de pracht die we te zien krijgen. Het lijkt er wel op dat Mr. Cameron nog steeds in zijn jeugdjaren zit en nog steeds verzot is op rollercoasters, en dat inhoud en karakterstudies in functie staan van het visueel geweld en niet omgekeerd. Maar Cameron blijft wel een van de betere cineasten om dergelijke films in beeld te brengen, zeker beter dan pakweg een Michael Bay – die nog meer met het visuele aspect bezig is. Hij weet alles goed te timen en te doseren, zuigt ons zo compleet in het verhaal en doet ons een beetje vergeten dat we toch voornamelijk naar cgi aan het kijken zijn. Dat we deze prent ook nog eens in 3D kunnen bewonderen, is mooi meegenomen (opgepast voor de mensen met hoogtevrees!) maar je zal er evenveel van kunnen genieten in 2D – ook al is dit misschien de eerste fictiefilm die met zijn 3D iets wezenlijks kan toevoegen.

    09avatar

    8. Moon (2009) Duncan Jones
    Het jaar 2009 was voor mij een jaar waar de science-fiction films terrein hebben gewonnen op de comic-book adaptaties, te beginnen met deze originele en inspirerende Moon. Een intelligente thriller die ons even deed terugdenken aan Stanley Kubrick’s 2001: A Space Odyssey, maar dan iets meer ingetogen. De film is niet 100% accuraat maar het roept toch een resem interessante vragen en stellingen op. Desondanks zijn complexiteit straalt de film 'eenvoud' uit en dat maakt deze film ook zo bijzonder. Je voelt letterlijk de isolatie van de ruimte, via de koude settings en de vaste kadrages. Ook al is de film beangstigend, wordt dit toch bij momenten ontkracht door sporadische momenten van humor. Moon is een verfrissende verademing op de science-fiction troep die we geregeld voorgeschoteld krijgen en de bioscopen gedomineerd in recente jaren.

    08 Moon

    7. The Girl with the Dragon Tattoo (2009) Niels Arden Oplev
    Niet Antichrist van de Deen Lars Von Trier, maar wel de Zweedse film The Girl with the Dragon Tattoo maakte het meest indruk op mij. Het is een kille thriller met karakters van vlees en bloed en een verhaal die meteen naar de keel grijpt. Het feit ook dat je niemand van de acteurs kent, en deze ook nog eens knap staan te acteren, wordt je hierdoor volledig in het verhaal gezogen. De 'mannen' in de film hebben zeker wel een kwalijke reputatie maar het verhaal (die als een trilogie zal uitkomen) is allesbehalve gratuit. Het is een adembenemend verhaal over een serie-moordenaar in een corporate wereld met rijke industriëlen. Er komen weinig merkwaardige filmproducties uit Zweden, maar deze is een voltreffer.

    07 tattoo

    6. Inglourious Basterds (2009) Quentin Tarantino
    Als Tarantino een film maakt dan weet je meteen dat je iets ongewoons zal aantreffen. Net zoals elke filmgeek is de regisseur ook verzot op filmgenres en met deze nazi-film vond hij het een uitstekend idee om er een western van te maken. En enkel Tarantino komt hier ook mee weg. De muziek, de kadrages, de opbouw en sfeer van Inglourious Basterds, alles klopt. Maar de film is meer dan een genrefilm die blijft steken op het niveau van hommage of parodie. Er wordt niet alleen voortreffelijk geacteerd door Mélanie Laurent en Christoph Waltz, maar door de voltallige cast, die ook voldoende ruimte krijgen om hun personages een gezicht te geven. De originaliteit, de kwaliteit van de dialogen en de set-up van elke scène zijn buitengewoon fascinerend. Misschien had hij hier en daar de sequenties naar het einde wat mogen inkorten, maar het blijft toch één van de betere Tarantino films.

    06 inglorious

    5. Drag Me to Hell (2009) Sam Raimi
    Wat mij betreft is Drag Me to Hell de beste horrorfilm van de laatste jaren. Meester Sam Raimi keert terug naar zijn Evil Dead periode en laat hier zien dat hij nog niets van zijn pluimen heeft verloren. De titel van de film nestelt zich al volledig in het B-film circuit waar het juist zijn kracht put om ons de stuipen op het lijf te jagen en ons tezelfdertijd ontzettend veel plezier verschaft. Sam Raimi heeft niet de bedoeling een serieuze horrorfilm te maken, maar vervalt evenmin in de parodie. Het is die ziekelijke, zwarte humor die we kennen vanuit zijn begin-periode. Op acteervlak levert de scream queen van dienst, Alison Lohman, een bijzonder knappe prestatie, en weet ze precies waar de regisseur naar toe wil met deze film. Niet iedereen zal de humor van de regisseur aanvoelen, maar fans van The Evil Dead films zullen hier zoals mij hun vingers van aflikken.

    05 drag me to hell

    4. Watchmen (2009) Zack Snyder
    Snyder snuift met Watchmen de overgestileerde sfeer van de comic op, de verschillende lagen van het verhaal en de karakters; en maakt een eigenzinnige, niet-commercieel, niet-mainstream, cinematografisch meesterwerk waar de verbluffende inhoud primeert op de impressionante vorm. Het is een triomf van de comic-adaptatie die sinds Spider-Man 2 (2004) de 7de Kunst nieuw leven inblaast op een visionaire en intellectuele manier. Watchmen serveert geen hapklare entertainment en brengt zelfs niet meteen datgene wat we verwachten. Het is zelfs confronterend. En is dat nu net de essentie van wat filmkunst vertegenwoordigt. Alles blijft in zijn context heel geloofwaardig, al moet je in het begin de drempel wel oversteken. Het is een comic-adaptatie waar je je even schrap moet voor zetten. De ideeën en de emoties komen hier op de voorgrond. En op het einde van de rit besef je dat de beste momenten niet die scènes zijn waar individuen elkaar klappen verkopen, of de één of andere explosieve stunt of nog de vernuftige cgi-beelden. Een comic-adaptatie volledig naar mijn smaak.

    04 watchmen

    3. Up (2009) Pete Docter & Bob Peterson
    Elk jaar komt Pixar met een hoogvlieger voor de dag, en met de film Up kunnen we dit zelfs letterlijk nemen. De mensen van Pixar onderscheiden zich van de andere animatiehuizen door hun oog voor detail, hun voorliefde om risico’s te nemen op visueel én inhoudelijk vlak en hun verhaal dat zowel een jong als een iets ouder publiek weet aan te spreken. De actiescènes zijn fantastisch in beeld gezet - met heel wat knipoogjes naar avonturenfilms uit de jaren 30, en de humor is vaak hilarisch. Pixar heeft alweer een pareltje afgeleverd.

    03 up

    2. Star Trek (2009) J.J. Abrams
    Ik ben geen hopeloze fan van de Star Trek serie. Een stel nichterige acteurs in pastelkleurige pyama’s die in een studio dingen staan te roepen als "We were just HIT with an ion-canon in sector C4-8! Put the shield on and go to warp-speed." terwijl de camera heen en weer schommelt. Het was me allemaal een beetje te belachelijk. Maar ik ben hoe dan ook verzot op de Star Trek film. Mijn verwachtingen waren misschien wat aan de lage kant, maar dit oversteeg mijn wildste dromen en verbaasde me in positieve zin op verschillende vlakken. En veel is te danken aan het acteerwerk van Chris Pine die in deze film een knappe Captain Kirk neerzet. De dynamische cinematografie van Daniel Mindel met zijn overvloed aan lichtflitsen en lensflares, zoals we dit al konden ervaren in M:I 3 eveneens van J.J. Abrams, werkt perfect voor dit genre film en sluit nauw aan met de bijna feilloze cgi. Dit was trouwens de enige film dit jaar waar ik nu al op de mogelijke sequel zit te hunkeren. Waar de originele reeks vooral houterig en moeizaam op gang kwam, is deze reboot fris, bijzonder grappig, bijzonder goed geacteerd en adembenemend, met verkwikkende actie-sequenties die geen beroep moeten doen op een opgefokte stress-montage. De plot zelf heeft wellicht wat twists die het grote publiek niet zal smaken, maar alles zit in feite nog redelijk goed in elkaar voor zo'n grootschalige sci-fi productie.

    02 star trek

    1. District 9 (2009) Neill Blomkamp
    De film die dit jaar bij mij het meeste indruk heeft gemaakt is District 9, het regiedebuut van de Zuid-Afrikaan Neil Blomkamp. De film trekt op een orginele en goed onderbouwde manier een parallel met het apartheidsregime in Johannesburg. De aliens in de film genaamd de Prawns, worden met de vinger gewezen en beschouwd als subwezens zonder veel bestaansrecht. Een liga voor de alien-rechten bestaat er niet en de wezens zijn gedoemd om de oppressie van het menselijke ras te ondergaan, ook al bestaat er een bureaucratische schijnwetgeving die de illusie moet wekken dat er gelijke rechten zouden zijn. Het is bovenal een spannend verhaal die adrenaline en brains perfect weet af te wisselen, met een knappe documentair-achtige beeldvoering die ons geen seconde rust gunt. Children of Men was misschien nog net iets beter, maar dit is veruit de meest indrukwekkende film uit 2009.

    01 district 9

    The Worst of 2009

    10. Angels & Demons (2009) Ron Howard
    Ik zou dit lijstje vol kunnen zetten met films als Street Fighter Legend of Chun-Li, maar waarom zou ik. Het is niet dat we bij dergelijke troep hoge verwachtingen hadden. Daarentegen waren de verwachtingen wel stukken hoger bij Angels & Demons. Ron Howard had opnieuw een dikke portefeuille om deze Vanticaan-thriller in kannen en kruiken te gieten, en hij kon ook leren uit de fouten van zijn vorige The Da Vinci Code. Maar spijtig genoeg was het opnieuw huilen met de pet op. Meer nog, ik had de indruk dat de regisseur iets teveel zijn fouten wou herstellen en hierbij vergat om een spannend verhaal te vertellen. Op een gegeven moment vraagt Langdon (de droge versie van Indiana Jones) een kaart van alle kerken in Rome, wat op zich al een vrij hilarische quote is. Hij had evengoed een map kunnen vragen met alle bistro’s in Parijs. Dit laatste had misschien wel een betere film afgeleverd. Angels & Demons is 2 uur lang staren naar een saai personage dat van de ene kant naar de andere loopt, terwijl het publiek zich afvraagt waarom ze hiervoor 9,20 euro voor betaald hebben. Er was zelfs nergens een zelfkastijdende albino monnik te bespeuren! WTF!

    010 angels

    9. Obsessed (2009) Steve Shill
    Obsessed had de nieuwe Fatal Attraction moeten worden, maar werd uiteindelijk een domme thriller waarin Beyoncé kan fungeren als de ultieme crowd pleaser voor Afro-Amerikaanse vrouwen die met veel hilariteit kunnen genieten hoe een slanke, blanke, sletterige blondine op haar bek krijgt. En mocht je al in een zaal zitten met een dergelijk publiek zou je in de waan zijn een show van Jerry Springer bij te wonen. Het hoofdpersonage, gespeeld door The Wire acteur Idris Elba, in tegenstelling tot Michael Douglas in Fatal Attraction is de perfecte rijke zakenman. Hij doet niets verkeerd – zegt niets verkeerd – gedraagt zich niet verkeerd, hij is het stereotype van de ideale man zonder fouten of zonden; Mr. Proper als u wilt. En ook al draait het “drama” rond hem, maakt deze karakterisering hem juist compleet oninteressant als filmpersonage. Zelfs de eerste de beste tekenfilm brengt meer diepgang en dualiteiten in hun karakters dan deze film. Obsessed is een erotische thriller zonder erotiek (laat staan een hint van een naakte bil) en zonder thriller (eigenlijk een niet-intentionele komedie), met een idioot script bestaande uit clichés. Het is trouwens een film waar je met schaamrode wangen de filmzaal uitloopt in de hoop niemand jou hier aantreft.

    009 obsessed

    8. Whiteout (2009) Dominic Sena
    Ik dacht, een film met Kate Beckinsale on ice kan toch zo slecht niet zijn, en regisseur Dominic Sena (niet meteen de meest fijnzinnige cineast) weet ons toch altijd wel te ontspannen met opwindende actie-sequenties. Maar was deze Whiteout een gigantische teleurstelling. In vergelijking met die andere Zuidpool-whodonit The Thing is deze een smaakloze B-film die ons helemaal 'ijskoud' laat. Slecht acteerwerk, slechte dialogen, slechte cgi, een idioot verhaal, het was zelfs slechte camp. Nieuwkomer Gabriel Macht (The Spirit) is er in ieder geval in geslaagd om twee jaar op een rij te spelen in films die in mijn Top 10 Worst Movie List staan. Maar de man kan ook niet acteren. Ik weet niet met welke studio-exec hij geslapen heeft maar het is niet normaal dat zo iemand in dergelijke Hollywoodfilms wordt gecast. Als hij in beeld is, is het altijd lachen geblazen en hij slaagt erin om zijn dialogen nog ridiculer te doen klinken dan ze al zijn. Hij was zowaar de enige penguin in de film. Los van het feit dat je al na 10 minuten weet wie de dader is, worden we nog eens bekogeld met irritante, geel-getinte flash-back’s die we uiteindelijk kunnen missen als kiespijn. Spijtig genoeg was er in de bioscoop geen black-out tijdens deze Whiteout…

    008 whiteout-

    7. Jennifer’s Body (2009) Karyn Kusama
    Met lichte druk van wat vrienden ben ik er toch in geslaagd om deze Jennifer's Body twee keer te zien, en bij de tweede visie was alles trouwens nog een stuk slechter. Had ik hoge verwachtingen? Wel, ik was me ervan bewust dat de scenariste van deze prent niemand minder was dan Diablo Cody die toch het oscarwinnende script van Juno heeft geschreven. Maar dit is niet meer dan een slasher-horrorgrap. De enige reden om naar deze film te gaan is Megan Fox (let’s face it), en uiteindelijk gaan de oneliners haar nog goed af en met haar komische timing zit het wel snor. Alleen krijg je niet de indruk dat ze daar nu echt serieuze inspanningen voor heeft moeten leveren. Maar mijn kritiek was minder bij Fox, dan wel bij de regisseuse van dienst Karyn Kusama, die er zelfs niet in slaagt om met een actrice als Fox een sexy prent af te leveren. De hoofdactrices zijn mooi om naar te kijken, ja, maar om een opwindende scène op te bouwen dien je best ook wel iets méér te doen dan even in te zoomen op het decolleté van Megan Fox. Het sfeertje is een beetje stout, maar niet stout genoeg. Opwindend is het al evenmin. Kusama doorbreekt constant de spanning door bruusk te verspringen van een griezelige scène naar komisch intermezzo. Iets wat aanvoelt als met een deux-chevaux op de autosnelweg van 4de naar 1ste te schakelen en terug. Dit scenario in handen van een meer bekwaam regisseur had misschien alles naar een hoger niveau kunnen tillen. Het hoogtepunt van de film is een onbedoeld hilarische scene waar Kusama een cross-cut maakt tussen Fox die een slachtoffer verorbert en Seyfried (de nerdy vriendin) die haar maagdelijkheid verliest. Uiteindelijk is het een zware teleurstelling voor heel wat zaterdag-avond filmkijkers die veel seks en bloed verwachten, want Jennifer’s Body is uiteindelijk een heel braaf filmpje.

    007 jennifer_s_body01

    6. Surrogates (2009) Jonathan Mostow
    Surrogates is niet alleen een slechte film, het is één van de zwaarste teleurstellingen uit 2009 gezien de film gebaseerd is op de verheven graphic novel van Robert Venditti en Brett Weldele. Dit had een spannende science-fiction mysterie thriller kunnen zijn, maar is uiteindelijk al even interessant als 85 minuten lang kijken naar een Duracell-konijntje in beweging. Het is Blade Runner gemaakt door een 10-jarige. Het script van de film lijkt het werk van twee robotten op automatische piloot die elke emotie in de kiem hebben gesmoord, de belichting is al zo krankzinnig als het blonde toupetje van de Bruce Willis avatar (het ideale beeld dan nog wel!), de stijl is voornamelijk vorm boven inhoud en Bruce Willis zelf probeert zijn voorgevoel dat dit een flop zal worden zoveel mogelijk te verbergen. En als ik niet beter wist zou ik denken dat niemand op de set de intentie had een goede film af te leveren en tevreden was met een monotone cliché-formulefilm. Een emotieloze troep die zichzelf teveel au serieus neemt en zich nauwelijks bekommert om de wereld en zijn personages te exploreren. Ik had hier naar uitgekeken, en ergens tijdens de voorstelling was het net of ze bij mij de stekker uit het stopcontact hadden getrokken.

    006 surrogates

    5. The Unborn (2009) David S. Goyer
    Ik heb er in ieder geval het raden naar waarom een talentvol acteur als Gary Oldman hierin verzeilt is geraakt. Mocht het een Jason Statham of een Nicolas Cage zijn zou ik het nog begrijpen, maar Oldman leek me toch een intelligente acteur te zijn met heel veel inzicht en smaak. De scène met de Nazi-dokters die met naalden in de oogbollen van kinderen prikken had toch een duidelijke aanwijzing moeten zijn dat dit een belachelijke B-film zou worden. The Unborn is een samenvatting van alle creepshow-clichés uit de aziatische horror-markt van de laatste 10 jaar, gebundeld in een voorspelbare montage die iets meer dan 80 minuten duurt. Het was op de koop toe zelfs een beetje van een rip-off van Mirrors (2008), want ook hier zijn spiegels de bron van alle ellende. En voor wie The Reader van Stephen King heeft gelezen zal hier ook wel een déjà-vu gevoel aan overhouden. Hoe verder naar het einde toe, hoe meer de regisseur de pedalen kwijtraakt en hoe minder spannend of griezelig het allemaal wordt. De film is ZO slecht dat hij zelfs NOOIT goed wordt.

    005 The unborn

    4. G.I. Joe : The Rise of Cobra (2009) Stephen Sommers
    G.I. Joe : The Rise of Cobra is nog zo’n zware teleurstelling uit 2009. Het is iets beter dan een Transformers-prent met iets leukere actie-sequenties, maar dit kan je moeilijk zien als een compliment. Het verhaal is ontdaan van elke mogelijke logica of interessant verhaalelement, en gebracht naar het niveau van een puber. Eye-candy Sienna Miller is het enige lichtpuntje in deze film, en doet volledig het personage van de zwak acterende Channing Tatum vergeten, die uiteindelijk de hoofdrol speelt.

    004 gi joe

    3. Transformers: Revenge of the Fallen (2009) Michael Bay
    Transformers: Revenge of the Fallen heeft een onsamenhangend non-verhaal dat letterlijk alle kanten uitzwiert, met een debiele plot die Eddy Wally had kunnen bedenken. Voeg daar nog wat personages aan toe die veel weg hebben van stereotype kartonnen borden, een ongegeneerde liefdesverklaring aan het Amerikaanse leger, een ADHD-montage, een tinitus-verwekkende klankband en een slordige videoclipstijl waarbij de camera geen nanoseconde stil staat, en je krijgt de perfecte cocktail voor 150 minuten oeverloze irritatie druipend uit de anus van worstendraaier van dienst, Michael Bay. Waar de eerste Transformers-film nog sporadisch het evenwicht vond tussen actie, avontuur en humor, is deze Bigger-Faster-Better een samenraapsel van cgi-beelden met onherkenbare robotten die elkaar te lijf gaan en waarbij de menselijke factor tot een minimum herleid wordt. Het veel te lange stuk in Egypte dat de ultieme climax moet voorstellen is dan ook nog eens een verschrikkelijk overbodige oefening in het opblazen van alles wat lichtontvlambaar is en een zoveelste excuus om de borsten van Megan Fox in beeld te brengen. Je kunt het vergelijken met zo’n all-in buffet, waar het vlees niet warm genoeg is, de groenten slap, de frisdrank met teveel water vermengd en de dessert smaakloos is. Maar je keert er niet terug van de honger.

    003 transformers

    2. Dragonball Evolution (2009) James Wong
    Ik had moeten weten dat een film met 'Evolution' in zijn title te mijden is als de pest, maar tegen beter weten in heb ik toch Dragonball Evolution gezien. Mijn verwachtingen waren laag maar zo’n opgefokt, van de pot gerukt tienerspektakel had ik niet verwacht. De fout van de makers was dat ze iets te trouw aan de originele cartoon hebben vastgehouden, en was deze film nu net het omgekeerde wat ze hadden moeten doen. We worden niet alleen geconfronteerd met een ridicuul plot maar ook het acteerwerk is van een pathetisch over-acting niveau. Indien je beelden uit de comic had verwerkt in de film, had je met moeite het verschil gezien. Kortrom, de regisseur heeft er een puinhoop van gemaakt en leefde in de waan de fans te kunnen bekoren door dicht bij het bron-materiaal te blijven. Dat die fans nu allemaal hun maturiteit hebben bereikt en zelfs kinderen hebben die te oud zijn om nog naar Dragonball te kijken, is de regisseur compleet ontgaan. A complete waste of money and my time!

    002 dragonball

    1. New Moon (2009) Chris Weitz
    Wie dacht dat met New Moon een spannende vampieren-sequel aan te treffen is van een saaie en levenloze reis teruggekeerd. New Moon is misschien al even slaapverwekkend als het origineel, maar deze sequel doet nog erger met rommelige cgi, houterige acteerprestaties die een paspop doet blozen, een verhaal die niet alleen vampieren koud laat, en ons fortune coockie wijsheden verkoopt over de liefde, verbloemd met zwaarwichtige en zwartgallige terminologieën. De twee hoofdfiguren, Edward en Bella, hebben al evenveel chemistry met elkaar als Tobey Maguire en Kirsten Dunst in de Spider-Man films. De film neemt zich ook teveel au serieus met personages die het gewicht van de wereld op hun schouders dragen en herhaaldelijk pseudo-intellectueel zwartgallig gezwets uitkramen. En of dit nog niet allemaal genoeg was, stinkt deze prent naar platvloerse marketing bestemd voor tiener-meisjes die hopelijk allemaal ook de soundtrack zullen kopen met alle popnummers die gepast en ongepast de revue passeerden. Ze zouden misschien beter hun geld sparen voor de dvd-box van True Blood.

    001 new moon

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Kill Bill 3 voor Uma Thurman en Tarantino?

    Pin it!

    Eén van de weinige interessante regisseurs op deze planeet blijft Quentin Tarantino. Niet al zijn films zijn voltreffers, maar vervelend zijn ze nooit. Enkel een idioot zal het genie van deze man ontkennen. Zijn laatste prent Inglourious Basterds (2009), waarvan jullie nog van mij een review te goed hebben, is nog maar eens een bewijs van zijn onuitputtelijk talent als filmmaker.

    kill_bill_vol_two_pic

    Eén van de meer leukere en grafische prenten uit zijn oeuvre is toch wel Kill Bill (2003), met Uma Thurman als zwaardvechtende bruid. En nu blijkt dat er misschien een Kill Bill 3 in aantocht is. Guardian schreef het volgende:

    "The Bride will fight again", Tarantino said on Parla con Me to loud cheers from the studio audience. Tarantino first unleashed a yellow-tracksuited, sword-wielding Uma Thurman as the assassin out to dispatch her former boss in Kill Bill: Vol 1 in 2003, followed by Vol 2 in 2004. The films, which have grossed more than $330m (£208m) worldwide, also revived the career of the late David Carradine.

    "I think me and Uma needed a 10-year break", he explained. "I love the character and I think she deserved 10 years of peace. She deserved 10 years with her child, Bibi. But after 10 years something will happen that makes her fight again."

    Het eerste deel was geweldig, maar sequel vond ik dan weer een beetje van een teleurstelling. De verwachtingen lagen dan ook torenhoog en eigenlijk had dit nooit een film op zich moeten zijn, gezien de filmmakers tijdens de productie van de film hebben besloten om de prent in twee delen te snijden. En dat voel je wel. Dus in plaats van Kill Bill 3 zou dit eigenlijk Kill Bill 2 moeten heten. Of misschien gewoon Kill Joe, want ja (niet met de bedoeling om te spoilen, maar als je nog nooit de tijd heb gevonden om de twee delen te zien, zal je er dan ook nooit meer in slagen) Bill krijgt op het einde van de rit zijn verdiende loon na een iets te lang uitgerokken gevecht.

    Komt daar nog bij dat David Carradine, die de rol van Bill vertolkte, dit jaar op een weinig flatterende manier levenloos werd aangetroffen in zijn hotelkamerkast met een touw rond de hals en geslachtsdeel. Maar diverse medische rapporten van forensische experten, alsook de onthullingen van twee ex-vrouwen van de Kung-Fu acteur lieten er geen twijfel over bestaan dat de dood van Carradine geen zelfmoord was maar wel het gevolg van een uit de hand gelopen bondage-masturbatie-seksspelletje. Hij zal dan ook niet meer verschijnen in een mogelijk vervolg.

  • H2, Inglourious Basterds en Iron Man 2 posters

    Pin it!

    Deze zomer is tot nu toe een beetje van een teleurstelling wat betreft de blockbusters. Transformers 2: Revenge of the Fallen (2009) was een draak van een film en zelfs Public Enemies (2009) was niet het meesterwerk waar iedereen op stond te wachten. Of H2: Halloween 2 (2009) van Rob Zombie de zomer zal kunnen redden valt te betwijfelen gezien de trailer niet meteen inspireert. Maar de poster van de film mag er wel wezen. We zien Michael Myers die met zijn mes klaar staat om een slachtoffer naar de onderwereld te sturen. We zien het slachtoffer niet, enkel een paar haarlokken die nauwelijks te onderscheiden zijn van het hoge gras. Je verbergen haalt niets uit.

    H2 poster inglourious_basterds poster Iron Man 2 poster

    Ook Inglourious Basterds van Quentin Tarantino heeft een nieuwe reeks posters uit die al even stijlvol zijn als de Kill Bill collectie. Maar in tegenstelling tot de zwarte streep op de gele achtergrond, krijgen we hier een bloedrode streep op een witte achtergrond. Had op het eerste gezicht iets weg van de posters van Oceans films, maar deze zijn nog net iets leuker.

    Een blockbuster die volgend jaar niet zal ontgoochelen is Iron Man 2 (2010), zeker gezien de reputatie van regisseur Jon Favreau en de sterrencast (Robert Downey Jr.,Mickey Rourke, Sam Rockwell, Scarlett Johansson, Don Cheadle, Gwyneth Paltrow, Samuel L. Jackson). En er is voor deze prent, na de fameuze covershoot, ook al een eerste teaser poster om het verlangen nog wat aan te wakkeren.

    ***Related Posts***
    14/03/2014: Iron Man 2 Blu-ray recensie
    13/03/2014: Iron Man Blu-ray recensie
    30/05/2012: Iron Man 2 flop kost Jon Favreau de Avengers film
    21/07/2009: Gwyneth Paltrow hekelt Scarlett Johansson promo
    18/02/2009: Scarlett Johansson vervangt Emily Blunt in Iron Man 2
    16/01/2009: Emily Blunt als Black Widow in Iron Man 2?
    09/01/2009: Mickey Rourke als villain in Iron Man 2?
    07/01/2009: Iron Man een box-office hit
    26/12/2008: Top 10 Beste Films van 2008
    16/10/2008: Don Cheadle vervangt Terrence Howard in Iron Man 2
    18/05/2008: Marvel presteert beter dan DC Comics
    29/02/2008: Iron Man trailer kicks ass
    17/09/2007: Iron Man van Jon Favreau
    25/05/2006: Er wordt aan Iron Man gewerkt

  • Dead Snow trekt aandacht met sexy viral clip

    Pin it!

    Low-budget filmproducties kunnen niet opboksen tegen Hollywood. Hun films raken met moeite in de bioscoop en hun beperkte middelen maakt het voor hen vrijwel onmogelijk om veel geld te besteden aan een ‘broodnodige’ promotie-campagne. Daarom moet men vaak heel creatief tewerk gaan of met een stunt de aandacht te trekken (denk maar aan de naakte fietsers in Cannes ter promotie van De Helaasheid der Dingen).

    Dead Snow 01 Dead Snow 03 Dead Snow 04 Dead Snow 02

    De Noorse nazi-zombie prent Dead Snow (2009) van Tommy Wirkola is zich bewust van de impact die een geslaagde marketingcampagne kan hebben op het succes van een film. Daarom bracht hij niet alleen een reeks van indrukwekkende filmposters met afgehakte hoofden van nazi-zombies. Deze splatter-horror film zou niet onopgemerkt de revue passeren. De game-fans onder jullie zullen waarschijnlijk meteen denken aan Call of Duty: World at War – Nazi Zombies, ik heb dit nog uren aan een stuk zitten spelen. Buitengewoon verslavend!

    Korte inhoud: In 1945 werd in Øksfjord de lokale bevolking door de Duitsers afgeslacht. Ze vluchtten hierna de bergen in, waar ze doodvroren. Jaren later is een groepje vrienden op weg naar een huisje in Øksfjord. Met ski's en een ongelofelijk hoeveelheid bier zijn ze voorbereid op een gezellig weekend. Sara (Ane Dahl Torp) is het best bekend in de bergen. Ze heeft een andere route naar het huisje gekozen, maar niemand kijkt op als zij eerder arriveren dan haar. Misschien zat ze vast door het slechte weer. Niemand vermoedt echter dat ze het slachtoffer zou kunnen zijn van het kwaad dat zich al jaren in de bergen verbergt. Dat verandert al snel wanneer de hut omringd wordt door een bataljon bloeddorstige Duitse zombiesoldaten...

    *** Dead Snow trailer ***

    Als je verzot bent op zombies, bloeddorstige nazi’s en een gezonde dosis kitsch, dan is dit uw film. Maar eenmaal je voorbij de clichés bent zal deze film waarschijnlijk zwaar tegenvallen, want je kan al van mijkenver voorspellen wat er zal gebeuren. Het enige grote verschil met de zombie-films die we gewend zijn, is dat het dit keer een film is afkomstig van Noorwegen. Regisseur Wirkola, die eerder al een parodie maakte op Kill Bill met Kill Buljo: The Movie (2007), is een grote fan van Quentin Tarantino, maar zichtbaar ook van Sam Raimi en George Romero. Spijtig genoeg heeft hij tot op heden nog niet bewezen ook maar in de buurt te komen van het talent van deze drie filmmakers. Maar hij slaagt er wel in zijn films in de aandacht te brengen, net zoals Uwe Boll dat klaarspeelt met zijn miserabele filmpjes. Het enige verschil tussen beide heren is dat Wirkola veel meer geslepen is dan de Duitse worstendraaier.

    Om de promotie van de film enigszins nog aan te wakkeren loopt er een sexy viral-videoclip met een flirtende jonge deerne die haar bloot kontje staat te zwingen op een melodie die ons met de neus "tussen" de feiten duwt. En terwijl deze Benny Benassi-achtige videoclip loopt wordt even de aandacht verlegt naar de nieuwe horror-prent. Nu ben ik niet zeker of iedereen wel zal letten op de bordjes. Doe de test en oordeel zelf hoe efficiënt deze viral-clip wel is. Maar één ding kan je moeilijk ontkennen, 'seks trekt de aandacht'.

    *** Music Video - Linni Meister 'My Ass' (Uncensored) ***

  • Michael Haneke wint Gouden Palm voor Das Weisse Band

    Pin it!

    Michael Haneke, de Oostenrijkse regisseur van ondermeer Funny Games (1997/2007) heeft op het 62ste Filmfestival van Cannes de Gouden Palm voor de beste film in de wacht gesleept voor zijn zwart/wit drama A White Ribbon (2009) (Das Weisse Band), een beklemmend drama over een Duits boerendorp in de aanloop naar de Eerste Wereldoorlog. De film duurt wél 150 minuten en bij afloop wordt je bediend met een open einde, hopelijk wordt dat voor veel toeschouwers geen afknapper.

    Het is de derde keer dat de 67-jarige Oostenrijker in de prijzen valt op het prestigieuze festival. Eerder gebeurde dat voor de briljante thriller Caché (2005) met Daniel Auteuil en Juliette Binoche en voor de veelgeprezen La Pianiste (2001) met Isabelle Huppert. De Grote Prijs van de Jury ging naar de Fransman Jacques Audiard voor het gevangenisdrama Un Prophète (2009). Het is zijn vijfde film in vijftien jaar tijd. Nadat hij enkele scenario's had geschreven, maakte hij in 1994 zijn regiedebuut met "Regarde les hommes tomber". Met Un Héros Très Discret kaapte hij twee jaar later in Cannes de prijs voor het beste scenario weg.

    Das Weisse Band pic Antichrist pic

    De onderscheiding voor de beste acteur ging naar de 52-jarige Oostenrijker Christoph Waltz voor zijn vertolking van een SS-officier in de film Inglourious Basterds (2009) van Quentin Tarantino. Charlotte Gainsbourg (pic) kreeg de prijs voor beste actrice voor haar rol in Antichrist (2009) van de Deense regisseur Lars Von Trier met Willem Dafoe. Tijdens haar dankwoord stond Gainsbourg even stil bij haar vader Serge. "Ik hoop dat hij trots is op mij, trots en erg geschokt, hoop ik", voegde ze er nog aan toe in een verwijzing naar de controverse die op het festival rond de film was ontstaan en de ietwat slechte kritieken.

    De Caméra d'Or voor het beste debuut was weggelegd voor Samson and Delilah (2009) van de Australiër Warwick Thornton, die daarmee Hunger (2008) van regisseur Steve McQueen opvolgt. Hij kreeg de prijs overhandigd door de Franse actrice Isabelle Adjani en voorzitter van de jury voor de Caméra d'Or Roschdy Zem. Samson and Delilah is een liefdesgeschiedenis tussen twee adolescenten in een gemeenschap van aboriginals middenin de Australische woestijn. Thornton is overigens zelf een aboriginal.

    Spring Fever pic De Helaasheid der Dingen pic

    De Prijs van de Jury ging ex aequo naar de Britse Andrea Arnold voor de prent Fish Tank (2009) en naar zijn Koreaanse collega Chan-Wook Park met de film Thirst (2009). De Chinees Lou Ye de prijs voor het beste scenario kreeg voor Spring Fever (2009). De Helaasheid der Dingen (2009) van Felix van Groeningen heeft op het Internationaal Filmfestival van Cannes de Prix Art et Essai gewonnen in de Quinzaine des Réalisateurs. Het is de derde film van Felix van Groeningen en gaat over de 13-jarige Gunther Strobbe die samenwoont met zijn vader en zijn drie nonkels bij zijn grootmoeder in het smerigste kot van Reetveerdegem. Hij wordt er dagelijks geconfronteerd met ontzaglijke volumes alcohol, vrouwen versieren en schaamteloos nietsdoen. Alles wijst er op dat Gunther hetzelfde lot beschoren is. Of kan Gunther toch ontsnappen aan de helaasheid der dingen? De film is een verfilming naar het gelijknamige boek van Dimitri Verhulst.

    Er was ook grote teleurstelling bij een aantal filmmakers. De grote favoriet van Cannes, Pedro Almodovar, mocht met lege handen naar huis. Ook actrice Penélope Cruz was de prijs van Beste Actrice niet gegund. Ook Brad Pitt of Quentin Tarantino grepen naast de erkenning, voor hun gewelddadige oorlogsprent.

    *** Antichrist van Lars Von Trier trailer ***

  • Nieuwe Inglourious Basterds posters

    Pin it!

    Er zijn opnieuw drie nieuwe posters uit voor het opkomende exploitation vehikel van Quentin Tarantino, Inglourious Basterds (2009), die op 14 augustus bij ons in de zalen moet draaien. Met deze eigenzinnige character-sheet wil hij nog maar eens deze oorlogsfilms/spaghetti western aan het grote publiek voorstellen. Het litteken op de hals van het personage van Brad Pitt zou niet verder verklaard worden in de film, maar via goede bron weet ik dat in de background history stond dat hij een lynch-partij heeft overleefd. Dit kan dus niet meer stuk.

    Brad Pitt Diane Kruger Eli Roth

    ***Related Posts***
    25/02/2009: Inglourious Basterds posters
    12/02/2009: Inglourious Basterds trailer
    12/08/2008: Brad Pitt in Tarantino's Inglourious Basterds
    10/02/2005: Quentin Tarantino's Inglourious Basterds

  • Top 10 box-office flops van 2007

    Pin it!

    Een box-office flop betekent niet noodzakelijk dat je te maken hebt met een waardeloze prent. Soms was de concurrentie gewoon moordend, faalde de promotie-campagne compleet in zijn opzet of was er een beperkte release. Het zal dus niemand verbazen dat een film als Blonde Ambition (2007) (prod. Budget: 10 miljoen dollar) maar een release in 8 zalen kreeg en bijgevolg slechts 1'771 dollar opbracht. Het moet wel gezegd worden dat in de meeste gevallen er wel iets scheelt aan de kwaliteit van de prent. Vele van die films die in de lijst staan zullen geen verrassing zijn. Maar heel wat filmproducties richten hun pijlen nu ook op de internationale markt in plaats van enkel maar de vs. Een film als The Golden Compass deed het bijvoorbeeld heel slecht aan de Amerikaanse box-office, maar maakte dan weer alles goed op internationaal vlak.

    Toch altijd wel interessant om eens te peilen welke films met schaamrode wangen zaten bij het zien van de magere bioscoop-toeloop. Het gevolg van een flop is dat regisseurs vaak iets minder vrijheid krijgt bij hun volgend filmproject. Hoe worden de flops berekend? De wereldwijde box-office cijfers worden vergeleken met het productiebudget. Jullie kennen al mijn Top 10 Beste en Slechtste Films uit 2007, hier is de lijst van de grootste verliezen uit 2007. Films die net uit deze shame-list vielen waren, Pathfinder, Shoot 'em Up, Death Sentence, DOA: Dead or Alive, The Hoax, The Walker, The Lookout,..

    Top 10 Box-Office Flop van 2007

    10. Walk Hard: The Dewey Cox Story (2007) Jake Kasdan
    Productioncost: $45 million - Worldwide Gross: $20,58 million (Sony)

    flop,Walk Hard: The Dewey Cox Story

    Het is Walk Hard: The Dewey Cox Story die de spits afbijt, en dat deze film in deze lijst zou verschijnen was al een beetje te verwachten. Walk Hard heeft geen slecht scenario en is geen slechte prent, maar acteur John C. Reilly is niet iemand die een volledige film kan dragen. Ook The Office actrice Jenna Fischer is iets te licht uitgevallen. Wat dit vehikel nodig had was een grote naam en deze prent had gemakkelijk 80 à 90 miljoen kunnen opbrengen. Maar de regisseur zullen we nog wel terug zien in een andere, hopelijk betere, komedie.

    9. The Good Night (2007) Jake Paltrow
    Productioncost: $15 million - Gross: $508'084 (Yari Film Group)

    flop,The Good Night

    Jake Paltrow mag dan nog wel het jongere broertje zijn van Gwyneth, de zoon van een regisseur en een actrice, als regisseur is hij geen ballen waard. Ik vraag me af of deze film überhaupt gemaakt zou worden mocht hij geen invloedrijke familiebanden hebben. The Good Night is niet alleen saai maar tevens al zo flets en doorzichtig als kraantjeswater. Zelfs Penélope Cruz, Gwyneth Paltrow, Danny DeVito en Martin Freeman kunnen niet behelpen dat deze film vlak na het Sundance Filmfestival werd afgevoerd naar de eerste de beste vergeetput.

    8. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007) Andrew Dominik
    Productioncost: $30 million - Worldwide Gross: $15 million (WB)

    flop,The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford

    Als het publiek nauwelijks het geduld kan opbrengen om deze titel te lezen, waarom zouden ze aanschuiven om deze film te gaan zien. De film bevat overtollig veel mooie plaatjes van landschappen, schitterende cinematografie, maar net zoals de titel neemt regisseur Andrew Dominik veel tijd om zijn verhaal te vertellen. Het mag dan nog wel een mainstream acteur zoals Brad Pitt hebben, The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford behoort eigenlijk in het alternatief circuit, en dat was niet meteen begrepen door het promotie-team die de film iets teveel als een genre western had verkocht. Eigenlijk is het meer een drama dan echt een genre film. Desondanks de positieve punten, had de film wel iets korter mogen zijn. Dominik is nog geen Terrence Mallick en dat voel je meteen.

    7. Southland Tales (2007) Richard Kelly
    Productioncost: $17 million - Worldwide Gross: $374'743 (Goldwyn)

    flop,Southland Tales

    De sciencefiction-actiethriller draaide in de oorspronkelijke versie die werd vertoond in Cannes rond de 160 minuten. De reacties van de pers waren overwegend vernietigend, en dat was zo goed als het einde van Southland Tales, die nog wel, in verknipte status, kon draaien in een aantal zalen. Maar de film stelde toch ook de fans zwaar teleur. Het verhaal sloeg uiteindelijk of niet veel en je had het gevoel dat er veel ophef was voor een vrij onbenullig iets. Zelfs de beste monteur ter wereld had dit niet in een coherent verhaal kunnen weven. Spijtig voor het aanwezige talent

    6. Seraphim Falls (2007) David Von Ancken
    Productioncost: $18 million - Worldwide Gross: $1,22 million (IDP)

    flop,Seraphim Falls

    David Von Ancken is een tv-regisseur, en heeft dat nog maar eens bewezen met Seraphim Falls, die nauwelijks de tv-film overstijgt, ook al had de film Liam Neeson en Pierce Brosnan in zijn rangen. Het is op zich geen slecht verhaal, maar heeft zijn plaats niet in de bioscoop en dat heeft het publiek snel begrepen. Spijtig van de sterke vertolking van de twee mannen.

    5. The Hunting Party (2007) Richard Shepard
    Productioncost: $25 million - Worldwide Gross: $7,64 million (Weinstein/MGM)

    flop,The Hunting Party

    The Hunting Party werd geschreven en geregisseerd door Richard Shepard, die eerder verantwoordelijk was voor de niet-onaardige The Matador, en ook aan deze prent zit een zwartkomisch kantje. Spijtig genoeg ontspoort de film halfweg en probeert de regisseur nog wat bij te sturen met wat half-grappige scènes. Maar het kwaad is op dat moment al geschied en is de kijker al niet meer zo geïntrigeerd door de gebeurtenissen en de personages. Toch een behoorlijke vertolking van Richard Gere en Terrence Howard.

    4. Nomad (2007) Sergey Bodrov & Ivan Passer
    Productioncost: $25 million - Worldwide Gross: $3,09 million (Weinstein)

    flop,Nomad

    Nomad is een film waar de Weinstein broers hun broek hebben aan gescheurd, en het is tevens niet de enige film. Wat is er dan zo verkeerd aan Nomad? Wel, zo goed als alles. De twee kerels die dienst deden als regisseur op de set wisten klaarblijkelijk niet waarmee ze bezig waren, en het verbaast me dat iemand als Harvey Weinstein dat niet eerder in de mot had. Op zijn best is het een doorsnee B-film van geen belang. Ik had in ieder geval de indruk dat er iets teveel regisseurs achter de camera stonden en dat er geen duidelijke visie was. De film had misschien ook beter geweest mochten alle acteurs gewoon gezwegen hebben.

    3. The Invasion (2007) Oliver Hirschbiegel & James McTeigue
    Productioncost: $80 million - Worldwide Gross : $40,17 million (Warner Bros)

    flop,The Invasion

    The Invasion heeft het acteertalent maar het rommelt achter de camera met een regisseur die niet lijkt te weten hoe hij het zwakke scenario van David Kajganich moet vertalen in een aangrijpende science-fiction thriller. Het was zelfs zo erg dat regisseur Oliver Hirschbiegel op de set werd ontslagen en vervangen door James McTeigue. Dit is iets wat zelden tot bijna nooit gebeurd. Maar het verhaal gaat dus niet echt van de grond omdat de mensen achter de camera geen risico’s hebben genomen. Bij overmaat van ramp is dit zowat de slechtst gemonteerde Hollywoodfilm van de laatste 10 jaar. Voor wie interesse heeft, bekijk de originele Invasion of the Body Snatchers (1978) van Philip Kaufman.

    2. Grindhouse: Planet Terror + Death Proof (2007)
    Quentin Tarantino & Robert Rodriguez
    Productioncost: $67 million - Worldwide Gross: $25,42 million (Weinstein)

    flop,Grindhouse: Planet Terror + Death Proof

    Het was vernieuwend en ambiteus van de twee cineasten, maar de formule werkte niet. Meer dan 3 uur exploitation is iets teveel van het goede en dus werd de film opgesplitst in twee stukken maar het kwaad was al geschied. De mond-aan-mond reclame was vernietigend. Nochtans waren het geen slechte films. Beide hadden een fascinerende visuele stijl en uitzinnige scènes. Maar het zullen geen cultfilms worden. De betere van de twee films vond ik die van Planet Terror. Rodriguez heeft tenminste een echte hommage aan het grindhouse-genre gemaakt in tegenstelling tot QT die tevreden was met een vervelende chick flick, compleet met hilarisch over-the-top flitsende geweldsequenties, belachelijke dialogen, bloederige gore, doorgetrapte humor met machinegeweer-prothese, vermiste filmspoelen, en jawel: tetten!

    1. Lucky You (2007) Curtis Hanson
    Productioncost: $55 million - Worldwide Gross: $8,38 million (Warner Bros)

    flop,Lucky You

    Met Curtis Hanson weet je nooit precies wat je kan verwachten. Een miserabele prent (8 Mile, The Hand That Rocks the Cradle) of een meeslepend drama (L.A. Confidential, Wonder Boys). En met deze Lucky You zorgt hij voor een nieuw dieptepunt. Er is geen beetje chemie tussen Eric Bana en Drew Barrymore. Hanson weet trouwens niet welk genre film hij aan het maken is: een romantische komedie of een drama. Maar er is zowel te weinig humor als te weinig drama om één van beide te zijn.

    ***Related Posts***
    18/02/2015: Top Flop 2014
    25/03/2014: Top Flop 2013
    05/07/2013: Top Flop 2012
    16/08/2012: Top Flop 2011
    17/08/2011: Top Flop 2010
    08/08/2011: Top Flop 2009
    21/04/2009: Top Flop 2008
    27/12/2006: Top Flop 2006

  • Sucker Punch wordt Alice in Wonderland met machinegeweren

    Pin it!

    Dat Zack Snyder (Watchmen, 300) zich geen zorgen hoeft te maken om begeerlijke acteurs aan te trekken voor zijn visuele films is duidelijk. De man heeft momenteel maar liefst 7 films op stapel liggen en het zijn stuk voor stuk potentiële blockbusters (Cobalt 60, Heavy Metal, The Illustrated Man, The Last Photograph, 300 sequel, Guardians of Ga’Hoole). En na Watchmen (2009) ligt ook Sucker Punch (2011) op tafel, een soort Alice in Wonderland met machinegewerern. En voor deze prent heeft de cineast 4 aanstekelijke dames aangesproken: Amanda Seyfried, Vanessa Hudgens, Abbie Cornish en Evan Rachel Wood. De mensen van MovieWeb schrijven het volgende:

    Seyfried would play the lead role of Babydoll, a woman institutionalized by her stepfather who wants her lobotomized in five days. While there she begins to visualize a fantasy world that she escapes into, a world where she begins to plan her escape, needing to steal five things in five days.

    Hudgens, Cornish and Wood would all play fellow inmates who escape into the world with Babydoll. Hudgens would portray Blondie, Cornish would play Sweet Pea and Wood would be Rocket, if all the deals are met.

    Het heeft er alle schijn van dat ook Snyder de weg heeft gevonden van de Bitch Slap-achtige exploitation film, na Robert Rodriguez en Quentin Tarantino. Dit genre film is op het lijf geschreven van de cineast en ik denk wel dat het een leuk visueel spektakel kan worden. Wat denken jullie?

    ***Related Posts***
    18/01/2009: Warner gaat door de knieën in Watchmen proces
    19/03/2008: Heavy Metal op komst
    29/03/2007: Army of Dead sequel
    11/03/2007: 300 niet zomaar vorm boven inhoud
    20/07/2006: Day of the Dead remake

  • Inglourious Basterds posters

    Pin it!

    De nieuwe Inglourious Basterds (2009) posters zijn aangekomen en zien er behoorlijk Eli Roth-achtig uit. De tagline op de affiches luidt in echte western-stijl: "Once Upon a Time in Nazi occupied France…" We krijgen close-ups te zien van bebloede wapens op een donderachtige achtergrond. De baseball bat is mijn favoriet. Als je goed kijkt zie je er trouwens namen op staan. Gezien er ook wat Joodse namen op staan denk ik niet dat het de namen zijn van de slachtoffers, maar het is wel intrigerend. Wat vinden jullie van deze collectie?

    inglourious_basterds_03 inglourious_basterds_02 inglourious_basterds_01

    ***Related Posts***
    07/05/2009: Nieuwe Inglourious Basterds posters
    12/02/2009: Inglourious Basterds trailer
    12/08/2008: Brad Pitt in Tarantino's Inglourious Basterds
    10/02/2005: Quentin Tarantino's Inglourious Basterds