De FilmBlog

Al sinds Manhunter (1986) was ik verkocht voor de dramatische aanpak van regisseur Michael Mann. Net zoals Ridley Scott is hij een uitstekende verhalen-verteller, maar hij heeft ook een uitgesproken grafische filmstijl. Zijn favoriete genre blijft de misdaad thriller, met Heat (1995) als ultieme referentie. Spijtig genoeg heeft Mann nooit meer het niveau van die film kunnen overtreffen, en werden de hoge verwachtingen vaak niet ingelost, zoals met de verfilming van Miami Vice (2006) naar de gelijknamige serie waarvan hij de touwtjes in handen had. Met Public Enemies (2009) maakt de regisseur in ieder geval opnieuw indruk, net zoals met The Insider (1999) en Collateral (2004) een paar jaar geleden, maar een film classic zal Public Enemies niet worden.

Korte inhoud: John Dillinger (Johnny Depp) is een uiterst gevaarlijke gangster. Tijdens de zoektocht naar Dillinger en zijn collega's Baby Face Nelson (Stephen Graham) en Pretty Boy Floyd (Channing Tatum) krijgt de politie de hulp van een nieuwe instantie, de eerste federale politiemacht: de Federal Bureau of Investigation. FBI-agent Melvin Purvis (Christian Bale) zit de gangster op de hielen en ziet het als zijn levensdoel om de legendarische crimineel op te pakken. Door zijn grote vasthoudendheid sluit het net rond de crimineel John Dillinger zich steeds vaster.

Mijn grootste kritiek op de film, en ik val in herhaling, is zijn koppig geloof in de High Definition camera. Michael Mann is verzot op de video-drager, maar daar waar hij een mogelijke meerwaarde had in Collateral (de L.A. by night kreeg een magische en bedreigende sfeer) begin je met dit verhaal echt wel te letten op de belabberde video-fotografie. Met alle respect voor de visie van de regisseur, maar dat kan toch niet de bedoeling zijn. Als je de film thuis bekijkt op DVD zal het al bij al nog meevallen, maar in de bioscoop sta je bij momenten te gapen naar die vuile video-beelden. Mann probeert met zijn kleur-correcties dat periode-gevoel wel terug op te wekken, maar dat is een beetje als een baard en snor geven aan een puber in de hoop dat hij aanzien wordt als volwassene.

Ook het script van Ronan Bennett en Michael Mann lost de hoge verwachtingen niet in. Je hebt vaak het gevoel dat de traditionele misdaad-klassiekers (The Untouchables, The Godfather, Bonnie and Clyde) worden uitgemolken en dat de film eigenlijk weinig nieuws te vertellen heeft. Je verwacht een volwassen misdaaddrama, maar je krijgt een film voorgeschoteld zonder uitgesproken persoonlijkheid. Af en toe heb je toch een beetje het gevoel dat het vormelijke aspect in de film gaat overwegen op het inhoudelijke. En dat is uiterst teleurstellend zeker als je de cast bekijkt (Christian Bale, Johnny Depp, Marion Cotillard en nog een pak andere talentvolle acteurs) En dit is misschien de enige "misdaad" van belang in deze productie. Dit had een verhaal moeten worden die groter was dat het personage van John Dillinger, een verhaal die een onverzettelijk statement brengt, waar de grote depressie van de jaren '30 een mogelijke weerklank zou krijgen. Maar het was allemaal nogal bescheiden en voornamelijk geconcentreerd op het hoofdpersonage. Nochtans sluit het ene het andere niet uit. Kijk maar naar Bonnie and Clyde (1967). Regisseur Arthur Penn had ook oog voor zijn personages, maar in de marge had hij ook wel iets te vertellen over het generatie-conflict, het Amerika van de jaren '60 en de clash tussen vrijheid en conformiteit. Public Enemies is het verhaal van Dillinger, punt.

Maar het is zeker niet allemaal kommer en kwel. Het is een ontspannend spektakel met genoeg B-film kwaliteiten dat je er toch van kunt smullen. Het blijft ook wel een prent die strak geregisseerd is door een echte perfectionist. Vooral de manier hoe hij Depp in beeld brengt is uiterst efficiënt en zal heel wat vrouwelijke bezoekers kunnen bekoren. Het is trouwens een verademing om Johnny Depp nog eens een keertje bezig te zien in een 'niet-Tim Burton vehikel' en zonder zijn groteske piraten-outfit. En ook al ben je niet verzot op deze Michael Mann film, je zult er bij momenten toch met verwondering naar kijken. De film deed me trouwens een beetje denken aan Mann's The Last of the Mohicans (1992), waar de relatie man-vrouw ook een centraal gegeven was, in tegenstelling tot de oppositie van mannelijke zwaargewichten (Heat, Miami Vice, Collateral, …). Christian Bale valt nauwelijks op in de film, maar Marion Cotillard is echt wel een aanwinst. Het is niet altijd eenvoudig voor een Franse acteur/actrice om in een Engelstalige film te spelen, maar dit is de tweede keer (na A Good Year van Ridley Scott) dat de actrice weet te overtuigen in een Engelstalige prent, dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld een Audrey Tautou.

Michael Mann benadert het personage van Dillinger ook op een speciale manier. Hij gebruikt de film, Manhattan Melodrama (1934), die Dillinger op een avond aan het zien is als een essentieel onderdeel van zijn verhaal. Dillinger bekijkt de Clark Gable film waarin een nobele schurk aan zijn einde komt terwijl de ordediensten, die niets met de magie van de cinema of met de originaliteit en het talent van de crimineel van doen hebben, zijn opwachting maken. Het is bij momenten echte poëzie. Een beetje meer poëzie had misschien nog een betere film afgeleverd. Public Enemies is geen hoogvlieger, maar vergeleken met de rotzooi die momenteel in de bioscoop draait, is dit de enige film van belang.

Op de Blu-ray vinden jullie niet alleen een resem documentaires over Dillingers maar ook een aantal making-off reportages en misschien nog belangrijker de audio-commentaar van Michael Mann op de film.

***Related Post***
05/03/2009: Public Enemies trailer

Deze zomer is tot nu toe een beetje van een teleurstelling wat betreft de blockbusters. Transformers 2: Revenge of the Fallen (2009) was een draak van een film en zelfs Public Enemies (2009) was niet het meesterwerk waar iedereen op stond te wachten. Of H2: Halloween 2 (2009) van Rob Zombie de zomer zal kunnen redden valt te betwijfelen gezien de trailer niet meteen inspireert. Maar de poster van de film mag er wel wezen. We zien Michael Myers die met zijn mes klaar staat om een slachtoffer naar de onderwereld te sturen. We zien het slachtoffer niet, enkel een paar haarlokken die nauwelijks te onderscheiden zijn van het hoge gras. Je verbergen haalt niets uit.

Ook Inglourious Basterds van Quentin Tarantino heeft een nieuwe reeks posters uit die al even stijlvol zijn als de Kill Bill collectie. Maar in tegenstelling tot de zwarte streep op de gele achtergrond, krijgen we hier een bloedrode streep op een witte achtergrond. Had op het eerste gezicht iets weg van de posters van Oceans films, maar deze zijn nog net iets leuker.

Een blockbuster die volgend jaar niet zal ontgoochelen is Iron Man 2 (2010), zeker gezien de reputatie van regisseur Jon Favreau en de sterrencast (Robert Downey Jr.,Mickey Rourke, Sam Rockwell, Scarlett Johansson, Don Cheadle, Gwyneth Paltrow, Samuel L. Jackson). En er is voor deze prent, na de fameuze covershoot, ook al een eerste teaser poster om het verlangen nog wat aan te wakkeren.

Al sinds Manhunter (1986) was ik verkocht voor de dramatische aanpak van regisseur Michael Mann. Net zoals Ridley Scott is hij een uitstekende verhalen-verteller, maar hij heeft ook een uitgesproken grafische filmstijl. Zijn favoriete genre blijft de misdaad thriller, met Heat (1995) als ultieme referentie. Spijtig genoeg heeft Mann nooit meer het niveau van die film kunnen overtreffen, en werden de hoge verwachtingen vaak niet ingelost, zoals met de verfilming van Miami Vice (2006) naar de gelijknamige serie waarvan hij de touwtjes in handen had. Met Public Enemies (2009) maakt de regisseur in ieder geval opnieuw indruk, net zoals met The Insider (1999) en Collateral (2004) een paar jaar geleden, maar een film classic zal Public Enemies niet worden.

Korte inhoud: John Dillinger (Johnny Depp) is een uiterst gevaarlijke gangster. Tijdens de zoektocht naar Dillinger en zijn collega's Baby Face Nelson (Stephen Graham) en Pretty Boy Floyd (Channing Tatum) krijgt de politie de hulp van een nieuwe instantie, de eerste federale politiemacht: de Federal Bureau of Investigation. FBI-agent Melvin Purvis (Christian Bale) zit de gangster op de hielen en ziet het als zijn levensdoel om de legendarische crimineel op te pakken. Door zijn grote vasthoudendheid sluit het net rond de crimineel John Dillinger zich steeds vaster.

Mijn grootste kritiek op de film, en ik val in herhaling, is zijn halsstarrig geloof in de HD-camera. Hij is verzot op de video-drager, maar daar waar hij een mogelijke meerwaarde had in Collateral (de L.A. by night kreeg een magische en bedreigende sfeer) begin je met dit verhaal echt wel te letten op de belabberde video-fotografie. Met alle respect voor de visie van de regisseur, maar dat kan toch niet de bedoeling zijn. Als je de film thuis bekijkt op DVD zal het al bij al nog meevallen, maar in de bioscoop sta je bij momenten te gapen naar die vuile video-beelden. Mann probeert met zijn kleur-correcties dat periode-gevoel wel terug op te wekken, maar dat is een beetje als een baard en snor geven aan een puber in de hoop dat hij aanzien wordt als volwassene.

Ook het script van Ronan Bennett en Michael Mann lost de hoge verwachtingen niet in. Je hebt vaak het gevoel dat de traditionele misdaad-klassiekers (The Untouchables, The Godfather, Bonnie and Clyde) worden uitgemolken en dat de film eigenlijk weinig nieuws te vertellen heeft. Je verwacht een volwassen misdaaddrama, maar je krijgt een film voorgeschoteld zonder uitgesproken persoonlijkheid. Af en toe heb je toch een beetje het gevoel dat het vormelijke aspect in de film gaat overwegen op het inhoudelijke. En dat is uiterst teleurstellend zeker als je de cast bekijkt (Christian Bale, Johnny Depp, Marion Cotillard en nog een pak andere talentvolle acteurs) En dit is misschien de enige "misdaad" van belang in deze productie. Dit had een verhaal moeten worden die groter was dat het personage van John Dillinger, een verhaal die een onverzettelijk statement brengt, waar de grote depressie van de jaren '30 een mogelijke weerklank zou krijgen. Maar het was allemaal nogal bescheiden en voornamelijk geconcentreerd op het hoofdpersonage. Nochtans sluit het ene het andere niet uit. Kijk maar naar Bonnie and Clyde (1967). Regisseur Arthur Penn had ook oog voor zijn personages, maar in de marge had hij ook wel iets te vertellen over het generatie-conflict, het Amerika van de jaren '60 en de clash tussen vrijheid en conformiteit. Public Enemies is het verhaal van Dillinger, punt.

Maar het is zeker niet allemaal kommer en kwel. Het is een ontspannend spektakel met genoeg B-film kwaliteiten dat je er toch van kunt smullen. Het blijft ook wel een prent die strak geregisseerd is door een echte perfectionist. Vooral de manier hoe hij Depp in beeld brengt is uiterst efficiënt en zal heel wat vrouwelijke bezoekers kunnen bekoren. Het is trouwens een verademing om Johnny Depp nog eens een keertje bezig te zien in een 'niet-Tim Burton vehikel' en zonder zijn groteske piraten-outfit. En ook al ben je niet verzot op deze Michael Mann film, je zult er bij momenten toch met verwondering naar kijken. De film deed me trouwens een beetje denken aan Mann's The Last of the Mohicans (1992), waar de relatie man-vrouw ook een centraal gegeven was, in tegenstelling tot de oppositie van mannelijke zwaargewichten (Heat, Miami Vice, Collateral, …). Christian Bale valt nauwelijks op in de film, maar Marion Cotillard is echt wel een aanwinst. Het is niet altijd eenvoudig voor een Franse acteur/actrice om in een Engelstalige film te spelen, maar dit is de tweede keer (na A Good Year van Ridley Scott) dat de actrice weet te overtuigen in een Engelstalige prent, dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld een Audrey Tautou.

Michael Mann benadert het personage van Dillinger ook op een speciale manier. Hij gebruikt de film, Manhattan Melodrama (1934), die Dillinger op een avond aan het zien is als een essentieel onderdeel van zijn verhaal. Dillinger bekijkt de Clark Gable film waarin een nobele schurk aan zijn einde komt terwijl de ordediensten, die niets met de magie van de cinema of met de originaliteit en het talent van de crimineel van doen hebben, zijn opwachting maken. Het is bij momenten echte poëzie. Een beetje meer poëzie had misschien nog een betere film afgeleverd. Public Enemies is geen hoogvlieger, maar vergeleken met de rotzooi die momenteel in de bioscoop draait, is dit de enige film van belang.

De film was vorig weekend te zien op American Movie Day, en zal op 22 juli 2009 officieel in België uitkomen.

***Related Post***
05/03/2009: Public Enemies trailer

Dé film van het jaar wordt voor mij Public Enemies (2009) van één van m’n favo-regisseurs Michael Mann. Die kerel is gewoon buitengewoon begaafd in het uitwerken van karakters en het neerzetten van een dramatische filmstijl. Mann schreef zelf het scenario dat gebaseerd is op het boek Public Enemies van auteur Bryan Burrough, gebaseerd op het leven van de bankrover en moordenaar John Dillinger in de States van de jaren 30.

Enkel spijtig dat Mann maar niet met zijn pollen van die digitale camera’s kan blijven. Stilstaande beelden zien er goed uit, maar wanneer de camera in beweging is krijg je dat vuil video-effect. Waarom wacht hij gewoon niet tot ze de kwaliteit van de HD-camera’s op punt hebben gezet. De toekomst is digitaal, maar vandaag blijft de 35mm fotografie nog steeds superieur aan de high definition camera’s.

Korte inhoud: John Dillinger (Johnny Depp) is een uiterst gevaarlijke gangster. Tijdens de zoektocht naar Dillinger en zijn collega's Baby Face Nelson (Stephen Graham) en Pretty Boy Floyd (Channing Tatum) krijgt de politie de hulp van een nieuwe instantie, de eerste federale politiemacht: de Federal Bureau of Investigation. FBI-agent Melvin Purvis (Christian Bale) zit de gangster op de hielen en ziet het als zijn levensdoel om de legendarische crimineel op te pakken. Door zijn grote vasthoudendheid sluit het net rond de crimineel John Dillinger zich steeds vaster.

Bij de start van het project Public Enemies in 2004 was Leonardo DiCaprio één van de hoofdrolspelers, maar uiteindelijk ging de voorkeur naar Depp. Maar Johnny Depp had oorspronkelijk plannen om de film Shantaram (2011) in te blikken en had dus geen tijd hebben voor Public Enemies. Omdat er vervolgens in Hollywood een staking van de scenaristen kwam, werd de film uitgesteld en kon Johnny Depp toch samenwerken met Michael Mann. Hetzelfde gebeurde ook met de Franse actrice Marion Cotillard.

Bij het zien van de poster van de film heb je meteen het gevoel dat de inspiratie werd gezocht in de succesvolle campagne van The Dark Knight. Universal hoopt waarschijnlijk de nieuwe summer-blockbuster te zijn van 2009 en misschien zullen ze wel gelijk hebben want Johnny Depp blijft een publiekstrekker. Vanaf 24 juni 2009 in onze zalen.

***Related Post***
06/07/2009: Public Enemies filmbespreking
13/12/2008: Top 10 Most Anticipated Movies of 2009

Nog een paar uurtjes en 2008 is voor goed voorbij en de vraag die ik me stel is "Naar welke film kijk jij uit in 2009?" Laten we bij deze cruciale levensbeschouwelijke vraag dan ook eens peilen naar wat 2009 zoal in petto heeft met een lijstje van de Top 10 Meest Geanticipeerde Films. En enquête die werd gesteld aan afzonderlijk mannen en vrouwen. En gezien opiniepeilingen waarbij men een handvol mensen naar hun meningen vraagt nooit fout kan zijn, is hier de lijst die werd vrijgegeven via mijn trouwe dienaars van Deadline Hollywood.

Als het aan de MANNEN lag:

1. Star Trek (2009) 23%
2. Transformers: Revenge of the Fallen (2009) 17%
3. Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) 14%
4. X-Men Origins: Wolverine (2009) 9%
5. Terminator Salvation (2009) 7%
6. Watchmen (2009) 7%
7. Angels & Demons (2009) 5%
8. Public Enemies (2009) 3%
9. G.I. Joe: Rise of Cobra (2009) 3%
10. New Moon (2009) 3%

Als het aan de VROUWEN lag:

1. Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) 25%
2. New Moon (2009) 15%
3. Transformers: Revenge of the Fallen (2009) 11%
4. Angels & Demons (2009) 9%
5. X-Men Origins: Wolverine (2009) 7%
6. Star Trek (2009) 6%
7. Public Enemies (2009) 5%
8. Night at the Museum: Battle of the Smithsonian (2009) 4%
9. The Lovely Bones (2009) 3%
10. Where the Wild Things Are (2009) 2%

Wat mij zo meteen opviel is dat blijkbaar niemand echt wakker ligt van de nieuwe James Cameron film Avatar (2009) of nog de Tintin (2009) film van Steven Spielberg. Ik kijk in ieder geval zelf uit naar Public Enemies, X-Men Origins: Wolverine, Star Trek, Terminator: Salvation, Watchmen, maar ook naar Shutter Island (2009) van Martin Scorsese, The Tree of Life (2009) van Terrence Malick, Pixar’s gloednieuwe Up (2009), Inglourious Basterds (2009) van Quentin Tarantino en in de hoop ik evenveel zal moeten lachen als met de eerste film, Old School Dos (2009) van Todd Phillips en misschien ook wel voor de terugkeer van Mel Gibson in Martin Campbell's Edge of Darkness (2009) en Roland Emmerich's 2012 (2009). Welke films heb ik over het hoofd gezien…tell me!

Beste Harry Potter fans, zoals jullie waarschijnlijk al hebben vernomen zal de zesde Harry Potter-film, Harry Potter and the Half Blood Prince (2009) van regisseur David Yates, niet op 19 november 2008, maar pas acht maanden later in de bioscoop verschijnen. Dat heeft de studio Warner Bros aangekondigd. Zo wil de studio, die tonnen geld heeft verdiend aan The Dark Knight (2008), profiteren van de zomerperiode en de zomer-dollars. Ze pikken hiervoor de releasedatum in van Justice League of America die onlangs nog werd geschrapt. Naar verluidt zou het ook een beetje te wijten zijn aan de naweeën van de staking van de scenarioschrijvers afgelopen winter. Dit stond te lezen op IESB.

Alan Horn, President and Chief Operating Officer, Warner Bros. stated, “Our reasons for shifting ‘Half-Blood Prince’ to summer are twofold: we know the summer season is an ideal window for a family tent pole release, as proven by the success of our last Harry Potter film, which is the second-highest grossing film in the franchise, behind only the first installment. Additionally, like every other studio, we are still feeling the repercussions of the writers’ strike, which impacted the readiness of scripts for other films—changing the competitive landscape for 2009 and offering new windows of opportunity that we wanted to take advantage of. We agreed the best strategy was to move 'Half-Blood Prince' to July, where it perfectly fills the gap for a major tent pole release for mid-summer.”

Horn benadrukt dat er geen vertraging is bij de productie. "Alles loopt op schema. Ik heb de film gezien, hij is fantastisch. Mochten we willen, kunnen we hem in november al uitbrengen. De stakingen van schrijvers in Hollywood, eind vorig jaar, hebben invloed gehad op het uitbrengen van de blockbusters van de zomer van volgend jaar", zei Horn. "Hierdoor ontstond de mogelijkheid de film te verplaatsen naar een 'open' weekeinde in het drukke zomerseizoen." De laatste twee delen van de filmreeks, gebaseerd op het zevende Potter boek Harry Potter and the Deathly Hallows, komen respectievelijk in 2010 en 2011 uit. Horn verzekert dat het uitstel van 'Harry Potter and the half-blood prince' de opnameschema's voor de laatste twee films niet zal beïnvloeden.

Laat ik even de zaken op een rijtje zetten voor de goede verstaanders. Warner Bros zegt 'fuck you' aan alle Harry Potter fans, die ongeduldig zitten te wachten op de release van een quasi afgewerkte film, omdat ze in de waan leven dat ze meer geld kunnen verdienen door deze in de zomer van 2009 uit te brengen. Ze voeren ook nog eens de scenaristenstaking op als excuus dat ze geen andere producties hebben in de zomer van 2009. Dat de geldkoorts hen naar het hoofd is gestegen met The Dark Knight mag duidelijk zijn, want NEEN, Harry Potter 6 zal NIET MEER geld verdienen in de zomer van 2009 dan in november van 2008. Misschien wel het tegendeel.

De Harry Potterfilms zijn winterfilms bij uitstek. Die laatste speelt zich trouwens af in de wintermaanden. Het zijn donkere verhaaltjes in lugubere gebouwen die zich vaak afspelen in het holst van de nacht of onder grijze regenwolken. Dit is niet het soort film die ik wil zien tijdens een snikhete zomer waar ik hunker naar een helderblauwe, zonovergoten hemel. Alle andere Harry Potter-films hebben trouwens hun succes bewezen in die periode. In de States zal Harry Potter op 17 juli 2009 trouwens uitkomen in het vaarwater van Land of the Lost (2009), Ice Age: Dawn of the Dinosaurs (2009), Michael Bay’s Transformers 2: Revenge of the Fallen (2009), Michael mann’s Public Enemies (2009), Roland Emmerich’s 2012 (2009) en Martin Campbell’s versie van de Hitchcock thriller The Birds (2009)

Die studiobonzen, en vooral die aasgieren van Warner Bros, kunnen maar niet zwijgen over het onrecht dat hen wordt aangedaan door illegale kopieën die op het internet circuleren. Hebben die al eens stil gestaan bij de mogelijkheid dat deze film al via een gelekte screener de wereld wordt ingestuurd een paar maanden vóór de release?

Kortom, het is volgens mij een idiote beslissing. Het excuus van de gevolgen van de scenaristen-staking is er met de haren bijgetrokken om hen iets minder geldzuchtig te laten overkomen, maar dat argument raakt kant noch wal. Trouwens houden ze geen rekening met de Harry Potter fans die ongeduldig zitten te wachten op de film. Het is een absoluut gebrek aan respect om juist een paar maand voor de officiële release, de film voor 8 maanden te vertragen. Hadden ze dat in het begin van het jaar aangekondigd zou dat een compleet ander verhaal geweest zijn. Nu zal het tevens speculaties aanwakkeren dat er misschien iets schort aan de film. Een releasedatum van een film is heilig. Wanneer deze wordt verlaat is dat meestal een teken dat er iets scheelt, hoewel de makers en de studio dat liever niet in zoveel woorden zeggen.

Komt daar nog bij dat het laatste boek een tijdje geleden is uitgekomen. De release van de film nog verder verwijderen van de release van dit boek is gewoon een marketing-blunder. Zal Harry Potter 6 geld verdienen? Natuurlijk wel, maar niet meer dan anders en misschien zelfs minder dan bij een november release. Ondertussen heeft Warner Bros de fans van een antwoord bediend.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
15/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 review
13/03/2010: Harry Potter and the Order of the Phoenix review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !
18/02/2006: Gary Oldman in Harry Potter and the Order of the Phoenix
16/09/2005: Eerste beelden Harry Potter and the Goblet of Fire
09/05/2005: Harry Potter and the Goblet of Fire in de maak
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Maakt The Dark Knight (2008) een kans om deel uit te maken van de vijf genomineerden voor Best Picture bij de Oscars? Dat is een vraag die me de laatste tijd bezig hield. In normale omstandigheden maakt een comic-book adaptatie zo goed als GEEN KANS om genomineerd te worden in het clubje van de Beste Films. Maar gezien Heath Ledger zo goed als zeker een nominatie voor Best Supporting Actor (en dus niet Best Actor, gezien The Joker, net als Two-Face, een bijrol hadden – ook al was hij de betere acteur) zal opstrijken, zou je kunnen zeggen dat er een trendbreuk kan geschieden. Komt daar nog bij dat in de voorbije 8 maanden niet meteen veel hoogvliegers waren.

Verdient The Dark Knight de Oscar voor Beste Film? Wel, hij verdient de oscar evenveel als Titanic (1997). Het zijn twee ambitieuze prenten met een hoge, grensverleggende entertainment waarde. Maar het zijn tevens twee films die in een periode uitgebracht zijn waar de competitie vrijwel onbestaand was (kijk naar die astronomische box-office resulaten en de zwakke films van de laatste maand). Ook genoten ze van een royaal productiebudget (tussen de 180 en 200 miljoen dollar) én hadden het publiek met zich mee via een immense acteur-hype (cf. Heath Ledger en Leonardo DiCaprio). Mocht het jaar vandaag aflopen zijn, dan zou The Dark Knight zelfs een grote kans maken op het realiseren van een clean sweep , MAAR … de laatste 4 maanden beloven heel wat Oscar-waardig materiaal voort te brengen. Films, die het misschien iets minder moeten hebben van het kinetische, dan wel van het dramatische. Het is dus verre van een uitgemaakte zaak.

Vooreerst is er de Ridley Scott film Body of Lies (2008). Bij het bekijken van de trailer lijkt het op het eerste gezicht een typische actie-thriller te zijn, maar de film is niet alleen gemaakt door een meester-regisseur, maar er zitten tevens twee acterende zwaargewichten in (Russell Crowe en wederom Leonardo DiCaprio). Toch betwijfel ik dat deze film een kans maakt op een Best Picture nominatie. De film komt bij ons uit op 15 oktober 2008.

Anderzijds is er de nieuwe David Fincher, wiens Zodiac (2007) op een schandalige manier volledig over het hoofd werd gezien tijdens de vorige Oscar-editie en enkel troost vond met een nominatie voor de Gouden Palm in Cannes. Nu pakt Fincher uit met The Curious Case of Benjamin Button (2008), en de trailer belooft een prent die een serieuze indruk kan maken bij The Academy, om niet te zeggen dé grootste kanshebber op Best Picture. De beelden spreken voor zich en ook hier zitten een paar zwaargewichten, zoals Brad Pitt, Cate Blanchett en Tilda Swinton. De film komt op 28 januari 2009 bij ons in de zalen.

Ook de nieuwe Joe Wright (Atonement, Pride & Prejudice) is een kanshebber voor een Best Picture nominatie. Het duo Robert Downey Jr. en Oscar-winnaar Jamie Foxx bieden elkaar weerwerk in The Soloist (2008). Foxx speelt er een schizofrene, dakloze muzikant die maar één droom heeft: een muziekvoorstelling geven in de Walt Disney Concert Hall. Het feit dat hij zowel dakloos als schizofreen is maken het hem erg moeilijk, maar als Nathaniel een man genaamd Steve Lopez, gespeeld door Robert Downey Jr., ontmoet ziet hij een kans om van zijn droom toch werkelijkheid te maken. Het lijkt een plot die is geschreven specifiek voor de Oscars. Er is op dit moment nog geen trailer beschikbaar. De film komt bij ons uit op 4 maart 2009.

Daarnaast mag men de kracht van Defiance (2008) van Edward Zwick (Blood Diamond, The Last Samurai) niet onderschatten. Een film die gaat over joden die nazi's een pak rammel verkopen, nog zo’n plot waar een Oscar-label op staat. In de trailer zien we een overtuigende Daniel Craig, Liev Schreiber en Jamie Bell.

Ook Sam Mendes zal zijn stempel zetten op de oscar-ceremonie met zijn Revolutionary Road (2008). In de film zien we het Titanic-duo Kate Winslet en Leonardo DiCaprio in een persoonlijk relatie-drama verwikkeld in de jaren ‘50. Ook voor deze film is het afwachten op de trailer, maar de eerste afbeeldingen zien er goed uit.

En voor wie er mocht aan twijfelen is deze Doubt (2008) ook zeker een contender. De film is het regie-debuut van de gelauwerde scenarist John Patrick Shanley (Alive, Moonstruck). Niet zozeer de regisseur maar wel het thema van de film kan potten breken. Het verhaal speelt zich af in 1964, rond een rooms-katholieke school in de Bronx. Zuster Aloysius (gespeeld door niemand minder dan Meryl Streep) komt voor een moeilijke keuze te staan. Er komt bewijs aan het licht tegen haar collega priester Flynn (gespeeld door niemand minder dan Philip Seymour Hoffman), die ervan verdacht wordt een leerling misbruikt te hebben. Moet zij als directrice haar vermoedens uitspreken en daarmee Flynn ten gronde richten, alsook een smet toebrengen op het katholieke geloof of is het beter om te zwijgen? Ook voor deze film is er nog geen trailer beschikbaar.

Uiteindelijk is er nog W. (2008) van Oliver Stone, maar hier verwacht ik niet zo veel van eigenlijk. En Terrence Malick’s Tree of Life (2009) met Brad Pitt en Sean Penn, die momenteel in post-productie zit, haalt volgens mij nooit de deadline. Idem dito voor Michael Mann’s Public Enemies (2009) met Christian Bale en Johnny Depp. Wat betreft Burn After Reading (2008) van de gebroeders Coen is een komedie, en komedies doen het niet al te best bij de Oscars.

Update 16/11/2008: Maar het is alvast duidelijk dat The Dark Knight in februari geen kans zal maken op een Oscar in de categorie Beste Filmmuziek. De Academy of Motion Pictures Arts and Sciences heeft de score gediskwalificeerd omdat er te veel componisten aan samengewerkt hebben. Dit was ook al het geval bij Batman Begins. De Academy is er niet van overtuigd dat de hoofdcomponisten James Newton Howard en Hans Zimmer meer dan 70 procent van de filmmuziek hebben verzorgd. Dat komt doordat er nog drie andere namen zijn opgegeven in verband met de score van The Dark Knight: Alex Gibson, Mel Wesson en Lorne Balfe.

***Related Posts***
25/11/2008: Heath Ledger voor Best Supporting Actor
01/08/2008: The Dark Knight review