De FilmBlog

Ik had er 4 jaar geleden al een bericht over geschreven dat er plannen waren voor een film rond de figuur van Alfred Hitchcock met Anthony Hopkins in de hoofdrol. Wel, Hitchcock (2013) zou volgend jaar in de zalen moeten draaien en de filmshoot is vorige vrijdag (13/04) van start gegaan.

Regisseur Ryan Murphy werd ondertussen vervangen door Sacha Gervasi, die met deze film zijn langspeelfilm debuut zal maken. Fox Searchlight heeft er ook goed aan gedaan hun veel te lange titel (Alfred Hitchcock and the Making of Psycho) te vervangen door het kort en krachtige Hitchcock. De film zal zich wel afspelen tijdens de shoot van Psycho (1960), en zich concentreren op zijn relatie met Alma Reville (Hellen Mirren) en zijn moeilijke relatie met Janet Leigh (Scarlett Johansson)

De vraag die ik me dan stel is of de 75-jarige Anthony Hopkins zo’n 30kg zal bijkomen voor zijn rol en of hij niet wat te oud is voor de rol? De film had 4 jaar geleden al gedraaid moeten worden, en dan nog. Hitchcock was 60 toen hij Psycho draaide. Maar goed, niemand kan het talent van Hopkins ontkennen en als babyface DiCaprio de rol van de oude Howard Hughes kon spelen in The Aviator (2004), dan zal dat voor Hopkins ook wel weg kunnen geraken met het leeftijdsverschil. Scarlett zei onlangs ook nog het volgende in een interview: "Ik heb onlangs een aantal make-up testen gezien en alleen het zien van Anthony als Hitchcock is al gedenkwaardig." Dankzij Shifty hebben we hier al een voorsmaakje van de transformatie.

Johansson moet voor haar rol als Leigh in de douche kruipen voor de legendarische moordscène uit Psycho. "We nemen niet de hele douchescène opnieuw op," liet Johansson nog weten. De horrorfilm werd een van de bekendste films uit het oeuvre van Hitchcock. De productie van de film ging moeizaam omdat de Britse regisseur lange tijd de financiering niet rond kreeg.

In de film wordt de rol van de aan aids gestorven acteur Anthony Perkins vertolkt door James D’Arcy, Vera Miles wordt dan weer gespeeld door Jessica Biel. Daarnaast zien we ook nog Toni Collette, Kurtwood Smith en Danny Huston. Er zou zelfs een gerucht zijn dat Ralph Macchio (ja, die van The Karate Kid) ook een rol zou krijgen in deze film. Als grote fan van Hitchcock sta ik te springen om die eerste trailer te zien.

***Related Posts***
18/02/2012: Rebecca en Suspicion van Alfred Hitchock krijgen remake
22/02/2011: Vertigo filmbespreking
20/02/2011: The Birds filmbespreking
19/02/2011: Rear Window filmbespreking
03/11/2011: Psycho filmbespreking
26/10/2007: Alfred Hitchcock and the Making of Psycho

Waarom vallen de vogels in The Birds (1963) van Alfred Hitchcock aan? Het lijkt mij een pertinente vraag, maar het antwoord op de vraag blijft uit. Hitchcock laat ons zelf een oordeel velen en geeft ons een aantal pistes. Misschien heeft het wel iets te maken met de foute relatie van Melanie. Misschien is het wel het gevolg van de "lovebirds", de twee vogeltjes die Melanie heeft meegenomen. Hitchcock is in deze film niet geïnteresseerd in logische gevolgtrekking, maar schept een soort deterministische logica waar de mens uiteindelijk de aanstoker is van alle kwaad, met het kwade die hier vertolkt wordt door de onschuld zelve: vogeltjes.

Korte inhoud: Melanie Daniels (Tippi Hedren) zoekt in het kustplaatsje Bodega Bay een kennis met de naam Mitch Brenner (Rod Taylor) op. Daar aangekomen wordt ze het slachtoffer van een aanval van een meeuw. Vervolgens worden er door diverse vogelsoorten steeds massaler en vernietigender aanvallen op de dorpelingen ontketend. Nadat er bij hun aanvallen diverse doden gevallen zijn, verschansen Melanie en Mitch zich met de moeder (Jessica Tandy) en zijn zusje (Veronica Cartwright) in Mitch' huis, waarna diverse vogelsoorten een gecombineerde aanval op hen inzetten.

Het is niet de meest diepzinnige film die Hitchcock heeft gemaakt, maar wel één van zijn meest commerciële films. Technisch gezien was de film ver vooruit zijn tijd (met zowat 370 shots met speciale effecten) en ook fotografisch was het een uitmuntende rampenhorror. Hitchcock bleef heel enigmatisch over hoe hij alle effecten kon verwezenlijken, en op de vraag van een journaliste hoe hij alle vogels zo kon dirigeren zei hij met zijn overbekende gevoel voor humor, iets in de aard van: "They were very well paid, ma'am". Bestond er toen al een blu-key? Het gebruik van standaard chroma key met een blauw scherm bleek ontoereikend voor de effecten in de film, gezien de vogels te snel bewogen om mooie beelden te krijgen. Daarom werd een nieuwe techniek gebruikt met natriumdamp, met de hulp van Walt Disney studio.

Maar het was hard labeur op de set, en al zeker voor actrice Tippi Hedren die letterlijk met valse vogels werd bekogeld, tot ze er verwondingen aan overhield. Er wordt vaak beweert dat Hitchcock geen respect had voor zijn acteurs en dat hij hen eerder aanzag als vee die je doorheen je beeld moest leiden. Het feit was dat Hitchcock één van de grootste perfectionisten was uit de filmgeschiedenis en tevens een hardnekkige controlle-freak. Acteurs moeten zich maar onderschikken, net zoals zijn crew dat deed.

The Birds is gebaseerd op het verhaal van Daphne Du Maurier, die tevens het verhaal schreef van Rebecca (1940). Evan Hunter heeft het omgevormd tot een uitstekend scenario. De opbouw is begint vrij rustig. Een vogel ligt dood voor de deur. Waarschijnlijk is hij er per ongeluk tegen gevlogen tijdens de nacht. Maar het was volle maan, wordt er meteen opgemerkt. De onrust begint stilletjes in het verhaal te sluipen. Het verlangen naar de schrik, die we allen koesteren, houdt de spanning gedurende het gehele verhaal vast. En na de aanval op de kinderen, weten we meteen hoe laat het is. OIn het begin van de film zien we twee vogeltjes opgesloten in een kooi. De ironie in het verhaal maakt dat op het einde van de film onze hoofdpersonages opgesloten zitten in hun eigen huis.

De mooiste scène in de film vind ik persoonlijk de aanval waarbij Melanie schuilt in een telefooncel en een 360° beeld krijgt van de terreur rondom haar. Ze is toeschouwer van het gebeuren, en wij als toeschouwer zijn dat eveneens. Wil Hitchcock hier iets mee zeggen? Ik denk niet dat het zijn bedoeling was een moralistisch verhaal op te hangen. De vogels zijn het element van terreur maar de mensen blijven op de voorgrond. De vogels lijken ook geen motivatie te hebben. Ze zijn gewoon met veel. Dat zegt althans een ornithologe in een tea-room. Volgens de vrouw zijn die dieren gewoon met teveel en kunnen ze gemakkelijk het einde van de wereld veroorzaken. Ze voegt er wel bij dat zoiets uiteraard niet zomaar gebeurt, en dat het uitgelokt moet worden. De primitieve instincten van de mens komen naar boven wanneer de chaos zich installeert, en de zoektocht naar de zondebok/de heks kan beginnen. En zo staat dat andere terugkerende thema weer centraal in de film van Hitchcock: de onschuldige die alle schijn van schuld tegen hem heeft.

Maar ook seks is een belangrijk thema in zijn films. Daar waar het in Rear Window (1954) en Psycho (1960) draait rond voyeurisme, draait alles in North by Northwest (1959) rond losbandigheid, in Marnie (1964) komt het fetishisme aan de beurt, in Frenzy (1972) het sadomasochisme, in Vertigo (1958) zelfs de necrofilie, en hier in The Birds gaat het om de (foute) liefde op het eerste gezicht.

De productie werd in 1964 genomineerd voor een Academy Award voor best special-effects, maar verloor deze aan Cleopatra (1963). De film werd dat jaar ook genomineerd voor een Edgar Award voor beste film. Actrice Tippi Hedren won in 1964 voor haar rol daadwerkelijk de Golden Globe voor meest veelbelovende vrouwelijke nieuwkomer. Ook van deze film heeft Universal een 2-delige Special Edition uitgebracht, met documentaires, deleted scenes, de screentest van Tippi Hedren, en nog veel meer.

***Related Posts***
19/02/2011: Rear Window review
03/11/2010: Psycho review
04/03/2008: Vanity’s Hitchcock covers
26/10/2007: Anthony Hopkins als Alfred Hitchcock
27/04/2007: The Birds ondergaat een Bay touch

Het is 50 jaar geleden dat Psycho (1960) in de bioscoop kwam. Toen deed Alfred Hitchcock er alles aan om de plot zo geheim mogelijk te houden. Mensen die niet op tijd in de bioscoopzaal waren, mochten er niet meer in. Er stond trouwens op de affiches dat je niets over de film mocht vertellen aan je vrienden na het zien van de prent.

En het publiek was zo ingenomen door Psycho dat ze dan ook de lippen stevig op mekaar hielden. Het circus die werd opgezet rond de film was zo intrigerend dat je het als gewone sterveling niet kon laten om naar de film te gaan. Enkel de journalisten waren misnoegd. Die sukkelaars kregen geen persvisie en moesten ook in de rij gaan staan om de film te gaan zien én op de koop toe nog hun toegangs-ticket betalen uit eigen zak. Maar dat de elite zich mocht gaan mengen met de plebs was om deze Hitchcock-prent te zien, hebben de journalisten moeilijk kunnen verteren. Het was dan ook niet te verwonderen dat heel wat reviews de film met de grond gelijk maakten. Het heeft enkele maanden geduurd alvorens de eerste goede en weloverwogen reviews de kop opstaken.

Korte inhoud: Bediende Marion Crane (Janet Leigh) werkt hard, maar verdient te weinig. Ze zou dolgraag gaan samenwonen met haar vriend Sam (John Gavin), maar ook hij moet rondkomen met een schamel loon. Op een dag krijgt ze van haar baas de opdracht een grote som geld naar de bank te brengen. In een vlaag van wanhoop besluit Marion zich het geld toe te eigenen en vervolgens slaat ze op de vlucht. Onderweg komt ze in een hevige storm terecht en moet ze noodgedwongen overnachten in het Bates Motel. Daar ontmoet ze Norman Bates (Anthony Perkins), de mysterieuze, jonge eigenaar die een obsessie heeft voor zijn moeder.

Psycho viert zijn 50ste verjaardag en de nagelnieuwe blu-ray is dan ook een leuk cadeau om te geven aan een filmliefhebber. De zwart/wit fotografie komt werkelijk tot leven in hi-def en de urenlange extra’s van de film geven werkelijk een dieptezicht in de productie van de film. Zo vind je er gesprekken met de acteurs, de schrijvers, de cameramensen, alsook gesprekken met andere filmmakers en fragmenten uit films van Martin Scorsese, Brian De Palma, Steven Spielberg en François Truffaut. Het is een heerlijke uitgave die simpelweg niet mag ontbreken uit jullie collectie...mocht deze er al niet in staan...naast die 53 andere films van Hitchock.

Psycho is niet van het niveau van een Rebecca (1940), een Vertigo (1958) of zelfs een North by Northwest (1959). Maar het was ook een beetje van een buitenbeentje. Hitchcock wou waarschijnlijk terugkeren naar die typische horror gotiek uit de jaren stillekes en besloot de film te draaien met minder dan 1 miljoen dollar (meestal bewoog Hitchcock geen poot voor minder dan een miljoen dollar) en alles in het zwart/wit te draaien om minder het accent te leggen op het bloed en de gore en meer op de verdraaide psychologie en de gruwel. Het werd tevens één van de meest succesvolle zwart/wit films ooit. Maar desondanks het kleinere budget wou Hitch toch beroep doen op de (dure) muziek van Bernard Herrmann. De componist componeerde dan maar enkel met een strijkorkest in plaats van een compleet filharmonisch orkest. En het resultaat werd trouwens één van de meest populaire werken van Herrmann.

Ik heb op de filmschool de roman gelezen van Robert Bloch waarop de film werd gebaseerd, en dit boek staat mijlenver van wat we uiteindelijk op het witte doek te zien kregen. Het is in essentie een slecht geschreven stationsromannetje, de scènes zijn absurd, de gruwel is gortiger (in de douche-scène is er sprake van onthoofding) en verre van subtiel en ook de dialogen zijn niet zo verfijnd. En dit is niet enkel de verdienste van de regisseur maar zeker ook van de talentvolle scenarist Joseph Stefano.

Maar één van de kenmerken van een Hitchcock film zijn de sterke vertolkingen van de acteurs. Anthony Perkins is geweldig, en ik begrijp niet dat hij in dat Norman Bates karakter is gebleven in al die waardeloze sequels. In ieder geval was hij de geschikte man om deze rol te vertolken. In tegenstelling tot het boek waar het hoofdpersonage zwaarlijvig, ouder, slordig en onsympathiek was , heeft Hitchock en Stefano het personage sympathiek, jong, slank en gevoelig gemaakt. Het zal Hitchcock niet ontgaan zijn dat Perkins homoseksueel was en een grotere band had met zijn moeder dan een hetero acteur. En het werkt. Je bent als kijker aangetrokken door het intrigerende personage met zijn broze stem. Je leeft met hem mee, je hebt zelfs medelijden met hem, en bij momenten voel je trouwens dat er mogelijks een relatie zou kunnen bloeien met Marion. Bijgevolg is de film op de eerste plaats een tragedie en daarna een horrorfilm.

Wat de meeste mensen is bijgebleven is uiteraard die fameuze douchescène, die werd opgenomen in 7 lange dagen met ongeveer 70 camera standpunten. Wat weinigen weten is dat deze scène eigenlijk werd gefilmd zonder Anthony Perkins en dat er ook voor de meeste shots beroep werd gedaan op een naakte body double (ook al krijg je geen edele delen te zien, enkel maar een hint van een halve borst, en dit omwille van de strenge censuur regels). Het storyboard voor deze scène werd getekend door Saul Bass, die op incorrecte wijze het gerucht deed verspreiden dat hij de fameuze scène geregisseerd zou hebben. Maar dat was dus niet het geval. Hitchcock had Saul de opdracht gegeven verschillende standpunten uit te tekenen, en Hitchock heeft de scène dan ook op de set geregisseerd. Wat ook zo bijzonder was aan deze scène – en hiervoor moet je je i de geest plaatsen van een publiek in de jaren 60 – was dat de hoofdactrice in het begin van de film op de meest gruwelijke wijze werd vermoord. De kijker moest nu plots een ander personage volgen, Norman Bates, en later werd een nieuwe actrice geïntroduceerd, de zus van Marion, Lila Crane (Vera Miles)

De film was grensverleggend in een periode waar horror eigenlijk iets was uit een ver verleden (cf. Frankenstein, Dracula,…). Het chock-element in de film is met de tijd iets minder choquerend, maar de manipulatieve verhaal-techniek en de vertolkingen blijven meesterlijk. Het is een film die menig andere thrillers en horrorfilms heeft geïnspireerd (Raging Bull, Jaws, Cape Fear, Halloween, Dressed to Kill, ...) en trouwens een nieuw filmgenre in leven riep, met name de slasher film. Maar deze film overstijgt uiteraard het slasher-genre, overstijgt zelfs het horror genre of de zwarte komedie. Het is een monument van de cinema die elke echte filmliefhebber meermaals gezien moet hebben.

Dat sommige klassiekers beter ongemoeid kunnen blijven, kan ik volmondig bijtreden. Zeker na het zien van pakweg The Wicker Man (2006) met Nicolas Cage of Psycho (1998) van Gus Van Sant. Maar als een regisseur nu een idee zou hebben om een meesterwerk uit de jaren ’20 te herwerken naar een hedendaagse versie: be my guest. Dus neen, ik behoor deze keer niet tot de meute die zich druk maakt om de opkomende remake van Fritz Lang’s Metropolis (1927).

Korte inhoud: Het jaar 2026: de mensheid is opgedeeld in een denkende en een werkende klasse en de zoon van een kapitalist ontdekt in welke slechte omstandigheden de arbeiders werken. Hij wordt verliefd op de charismatische Maria, die bij de arbeiders tegen het gebruik van geweld predikt. Het leiderschap van Maria is echter een bedreiging voor de rijke klasse, en ze besluiten de wetenschapper Rotwang in te schakelen om een robot te ontwikkelen die er hetzelfde uitziet als Maria, om zo haar plaats in te kunnen nemen.

De Duitse producent Thomas Schühly en de Amerikaanse producent Mario Kassar hebben de handen ineen geslagen om het science-fiction project van de grond te trekken. Op dit moment zitten ze al druk in bespreking met topregisseurs om de kar van het epische project te trekken.

Metropolis was destijds dé duurste film ooit gemaakt (7 miljoen mark) en gezien het budget met moeite bij elkaar te brengen was duurde het productieproces ook heel lang. Helaas voor de geldschieters deed de film het commercieel heel slecht en werd deze zelfs ingekort voor het grote publiek tot een speelduur van 80 min. Dat bracht met zich mee dat vrijwel alle controversiële scènes, zoals het verdrinken van de kinderen, ontmoetingen in nachtclubs met exotische danseressen en een scène waarin het bestaan van God ontkend wordt, werden verwijderd. Metropolis heeft hoe dan ook veel modernere sciencefictionfilms geïnspireerd, zoals Star Wars, The Matrix en Blade Runner. De film zal een meesterwerk blijven en de remake zal daar niets aan veranderen, integendeel, Metropolis kan herontdekt worden. Nu maar hopen dat ze dit project toevertrouwen aan een bekwame en geïnspireerde cineast.

***Related Posts***
13/03/2006: The Devils zocht inspiratie in Metropolis
19/10/2004: Metropolis één van de meest invloedrijke films

Met de films van Gus Van Sant weet je nooit precies wat je moet verwachten. Ofwel is verveling troef (Last Days), zit je jezelf te ergeren (Psycho) of ben je helemaal uit uw lood geslagen door het aangrijpende drama (Elephant, Good Will Hunting). Paranoid Park (2007) lijkt uit de laatste categorie te behoren.

Van Sant omschrijft zijn film als een soort Schuld en Boete van Dostojevski, maar dan in de wereld van de skaters. Neen, dit is geen verfilming van het Mechelse incident waarbij Bart Somers minderjarige skaterkes in den bak draait, maar dat komt misschien nog. Deze prent is gebaseerd op een roman van Blake Nelson en draait rond een in zichzelf gekeerde bange tiener die zich aangetrokken voelt tot een skaterspark met bedenkelijke reputatie. Zijn debuutroman Girl (1998) was eerder ook al verfilmd, met Dominique Swain in de hoofdrol, maar met een weinig talentvolle regisseur (Jonathan Kahn) aan het roer. Ik ben ervan overtuigd dat deze film toch wel beter zal worden.

Korte inhoud: De 16-jarige skater Alex (Gabe Nevins) heeft het al moeilijk genoeg in zijn adolescente leven. Hij heeft niet alleen een eigenaardige relatie met een cheerleader, maar zijn ouders zijn ook op weg naar een scheiding. Om de situatie nog flink te verergeren doodt hij per ongeluk een bewaker terwijl hij op Paranoid Park aan het skaten is. Hoewel het niet echt zijn schuld is, durft hij het voorval niet op te biechten. Het lijkt makkelijker er gewoon nooit meer over na te denken. Maar er knaagt iets en hij besluit zijn gedachten op papier te zetten.

Een film waar je je kunt verwachten aan een pak existentiële vragen over levenspijn en onzekerheid, in een niet-zachtaardige wereld van een ruig skaterspark. Bij het bekijken van de trailer merk je ook meteen de prachtige impressionistische kadrages van Director of Photography Christopher Doyle, die in perfecte symbiose staat tot het soort verhaal die de regisseur wil vertellen. Van de eerste beelden die ik heb gezien vraag ik me af hoe het acteerwerk zal zijn, gezien ik het altijd moeilijk heb met jongeren in een film die soms zichtbaar zitten te wachten op acteer-cue’s en op een rampzalige manier de dramatiek verbreken. Neen, niet alle jongeren zijn familie van de Dakota’s. De film is te zien in onze zalen vanaf 24 oktober 2007.

Anthony Hopkins kruipt voor de film Alfred Hitchcock and the Making of Psycho (2008) (of nog Alfred Hitchcock Presents) in de huid van 'Master of Suspense' Alfred Hitchcock. Dit liet de 70-jarige acteur onlangs weten in een interview met muziekzender MTV. De speelfilm over het leven van de legendarische filmmaker, wordt geregisseerd door Ryan Murphy, regisseur van Running with Scissors (2006) en scenarist van "Nip/Tuck". Hopkins liet ook doorschemeren dat Alfred Hitchcock Presents zich vooral afspeelt ten tijde van de Hitchcock-film Psycho (1960). Actrice Helen Mirren (The Queen) wordt getipt om de rol te spelen van Hitchocks vrouw Alma Reville. Het is nog niet bekend wanneer de film in productie gaat, maar de film zou moeten uitkomen volgend jaar.

Regisseur Ryan Murphy is momenteel bezig met de opnames van het historische drama Dirty Tricks (2008), met onder meer Brad Pitt. Ik hoop dat deze prent in ieder geval veel beter zal zijn dan Running With Scissors die, niettegenstaande de indrukwekkende vast, qua regie zowat alle zwakheden vertoonde die een beginnend regisseur ooit kon maken. Anthony Hopkins is dan weer binnenkort te bewonderen naast Angelina Jolie en Ray Winstone in Beowulf (2007), die op 21 november bij ons in première gaat.

Ik ben niet ontevreden met de casting, hoewel ik ooit eens bij het aanzien van de Britse acteur Timothy Spall dacht van: "Hij zou een geweldige Hitchcock kunnen neerzetten". Anthony Hopkins bewijst in het clipje hieronder dat hij geen 100 kilo moet wegen om een impressie van Hitchcock weer te geven, dus ik heb er alle vertrouwen in. Ben wel benieuwd hoe ze deze biopic zullen aanpakken over één van de meest invloedrijke cineasten ooit, want er is enorm veel geschreven over de man en zijn obsessies, dat het snel ietwat karikaturaal zou kunnen worden. In ieder geval zijn de Hitchcock films weer bijzonder actueel, zeker met The Birds remake in handen van 007-regisseur Martin Campbell.

***Related Posts***
11/10/2005: BlogTalk Horror Top 10
10/10/2005: Top 10 Horror klassiekers
27/04/2005: The Birds remake
19/10/2004: Top 10 Meest invloedrijke films

Welkom aan de trouwe bezoekers van De Ultieme Filmblog. Na één jaar bloggen was het moment gekomen om even een brug te slaan naar een aantal andere blogjes van trouwe lezers. Samen met Sine en Karen besloten we om The Movie BlogTalk op te richten. Een initiatief van filmliefhebbers die artikeltjes maken over alles wat enigszins met ‘film’ te maken heeft en deze dan posten op de blogjes van alle leden. De enthousiaste nieuwkomer is Matula.

Onze eerste gezamenlijke post is een lijstje met onze persoonlijke Top 10 van de Beste Horrorfilms. De bedoeling is uiteraard om reacties en filmgesprekken op gang te brengen, dus laat uzelf horen in de commentaarbox. Lijstjes maken zijn altijd moeilijk. Het aanbod is groot en het is niet altijd gemakkelijk om een keuze te maken. Maar neem het lijstje voor wat het is. Jullie kunnen zelf een top 10 lijst opmaken of aangeven welke film jullie hadden vervangen.

10. Audition (1999) Takashi Miike
Zeven jaar na het overlijden van zijn vrouw, denkt Aoyama eindelijk weer toe te zijn aan een relatie, maar vraagt zich af of hij nu nog in contact kan komen met het andere geslacht. Zijn vriend Yoshikawa nodigt hem daarom uit om een auditie bij te wonen, zodat hij een geschikte partner kan uitzoeken. Wanneer Aoyama de CV's van de kandidaten doorneemt, wordt hij getroffen door Asami, een jonge, verpletterend mooie balletdanseres. Na het interview is hij op slag aan haar verslingerd en besluit haar mee uit te vragen. Na een tijdje twijfelt hij echter of hij wel de goede keuze heeft gemaakt.

09. The Shining (1980) Stanley Kubrick
Jack Torrance (Jack Nicholson) is een schrijver met een writer's block. Wanneer hij wordt aangenomen voor een baan als huismeester van het prestigieuze Overlook Hotel, dat zich op een afgelegen plek in de bergen van Colorado bevindt, ziet hij dit als de ideale kans om inspiratie op te doen en zijn boek af te maken. Bovendien is het de perfecte plek voor hem, zijn vrouw Wendy (Shelly Duvall) en zijn zoontje Danny (Danny Lloyd) om tot rust te komen. In al zijn arrogantie slaat hij de geruchten dat er kwade krachten in het hotel zouden huizen, en het lugubere verhaal over de vorige huismeester die waanzinnig is geworden en daarna op gruwelijke wijze zijn gezin heeft uitgemoord, in de wind.

08. The Evil Dead (1981) Sam Raimi
Vijf jongeren gaan naar een afgelegen vakantiehuisje in de bossen. Ze vinden een vreemd boek met een bandrecorder ernaast waar enkele passages uit het boek zijn vertaald. Ze spelen de band af wat tot gevolg heeft dat er een demonische kracht vrijkomt die ze één voor één overneemt. Niemand is meer veilig en Ash (Bruce Campbell) moet tegen z'n eigen vrienden vechten voor z'n leven.

07. The Fly (1986) David Cronenberg
Seth Brundle (Jeff Goldblum), een briljante maar excentrieke wetenschapper, geeft de journaliste Veronica Quaife (Geena Davis) de primeur voor zijn laatste uitvinden: een teleporter, waarmee materie verplaatst kan worden van de ene naar de andere plaats. Als hij zichzelf teleporteert vliegt er echter net een vlieg zijn capsule binnen. Hierna is Brundle niet langer dezelfde, en krijgt hij steeds meer eigenschappen van de vlieg.

06. Ringu (1998) Hideo Nakata
Reiko Asakawa is een jonge journaliste. Na de mysterieuze dood van haar nichtje Tomoko, ontdekt ze dat heel wat recente overlijdens te wijten zijn aan een geheimzinnige videoband. Iedereen die de band bekijkt, zou exact één week later sterven. Aanvankelijk gelooft Reiko die geruchten niet, maar als ze te weten komt dat Tomoko's vriendin, die samen met haar de video bekeken had, op net hetzelfde tijdstip om het leven gekomen is, begint ze zich vragen te stellen. Ze trekt op onderzoek uit en besluit de videotape zelf te bekijken. Kort nadien gebeuren er rondom haar vreemde dingen. Ze doet een beroep op de hulp van haar ex-echtgenoot Ryuji om te vermijden dat ook zij ten prooi valt aan de mysterieuze tape.

05. Rosemary's Baby (1968) Roman Polanski
Rosemary (Mia Farrow) en Guy (John Cassavetes) zijn net getrouwd en betrekken een groot appartement in New York. Al snel raken ze bevriend met een stel dat naast hen woont, Minnie (Ruth Gordon) en Roman (Sidney Blackmer). Guy brengt steeds meer tijd door bij deze buren. Na de zelfmoord van een vrouw uit de buurt begint Rosemary vreemde dromen te krijgen en hoort ze rare geluiden. Het lijkt erop dat Guy steeds meer afgesloten van Rosemary leeft. Ze krijgt steeds meer aandacht van haar buren en als ze zwanger raakt. Rosemary verdenkt ze ervan duivelsaanbidders te zijn.

04. The Exorcist (1973) William Friedkin
Actrice Chris MacNeil (Ellen Burstyn) zoekt medische hulp als haar 12-jarige dochter Regan (Linda Blair) over onverklaarbare telekinetische gaven blijkt te beschikken. De artsen kunnen echter geen afwijkingen vinden. Ondertussen verandert Regan van een onschuldig meisje in een duivels sekreet dat schokkende seksueel getinte teksten uitslaat en sterft de vriend van Chris op mysterieuze wijze in Regan's nabijheid. Chris krijgt hulp van de met de dood van zijn moeder worstelende priester Karran (Jason Miller). Die verwijst naar zijn collega Merrin (Max von Sydow), een ervaren duivelsuitdrijver. Samen bestrijden ze de boze geest in Regan.

03. The Thing (1982) John Carpenter
Circa 100.000 jaar geleden stort op de Noordpool een ruimteschip neer met aan boord een buitenaardse levensvorm die andere levensvormen imiteert. De buitenaardse levensvorm aan boord bevriest in de sneeuw en wordt in de winter van 1982 gevonden en ontdooid door een Noors onderzoeksteam. Het ding richt een slachting aan in het Noors onderzoeksstation en gaat er hierna in de vorm van een hond vandoor met twee overlevende Noren op de hielen. De twee Noren vinden de dood waarna het wezen in contact komt met een Amerikaans team in hun eigen onderzoeksstation. Het Amerikaans team ontdekt na verloop van tijd de ware aard van het "beestje". Onwetend van het feit welke teamleden onder hen inmiddels ‘besmet’ zijn besluit R.J. MacReady (Kurt Russell) de strijd aan te binden om te voorkomen dat het wezen tenslotte al het leven op aarde zal overnemen. Maar wie is er nog te vertrouwen?

02. Psycho (1960) Alfred Hitchcock
Bediende Marion Crane (Janet Leigh) werkt hard, maar verdient te weinig. Ze zou dolgraag gaan samenwonen met haar vriend Sam (John Gavin), maar ook hij moet rondkomen met een schamel loon. Op een dag krijgt ze van haar baas de opdracht een grote som geld naar de bank te brengen. In een vlaag van wanhoop besluit Marion zich het geld toe te eigenen en vervolgens slaat ze op de vlucht. Onderweg komt ze in een hevige storm terecht en moet ze noodgedwongen overnachten in het Bates Motel. Daar ontmoet ze Norman Bates (Anthony Perkins), de mysterieuze, jonge eigenaar die een obsessie heeft voor zijn moeder. Wanneer Marion niets meer van haar laat horen besluit haar zuster Lila (Vera Miles) de privé-detective Milton Arbogast (Martin Balsam) onder de arm te nemen.

01. The Texas Chain Saw Massacre (1974) Tobe Hooper
Een groep van vijf jongeren is met een busje op weg naar een huis waar een van hen vroeger gewoond heeft. Onderweg worden hen diverse veelzeggende waarschuwingen gegeven. Ze nemen op hun weg een gestoorde lifter mee die één van de inzittenden zelfs verwondt. Nadat hij uit het busje is gezet, arriveren de jongeren op de plaats van bestemming. In een nabijgelegen huis worden drie van hen afgemaakt door een gemaskerd persoon, genaamd Leatherface. De twee overgebleven jongeren gaan hun vermiste vrienden zoeken waarna één van hen door Leatherface met een kettingzaag wordt vermoord. De laatste jongere probeert te ontsnappen, maar wordt door een familielid van Leatherface weer gevangen genomen en naar zijn huis gevoerd waar een nog grotere nachtmerrie haar te wachten staat.

Ik ben nu eenmaal gek op lijstjes en verzot op horror-films, dus leek het me ook logisch een post te brengen van de TOP 10 van de Beste Horror films, opgemaakt door het magazine Total Film. En in tegenstelling tot veel andere lijstjes kan ik me precies meer vinden in deze opsomming.

De eerste in het klassement is …eu neen, niet Star Wars…maar wel The Texas Chainsaw Massacre van Tobe Hooper.

1. The Texas Chainsaw Massacre (1974) van Tobe Hooper
2. Halloween (1978) van John Carpenter
3. Suspiria (1977) van Dario Argento
4. Dawn of the Dead (1978) van George A. Romero
5. The Shining (1980) van Stanley Kubrick
6. Psycho (1960) van Alfred Hitchcock
7. The Wicker Man (1973) van Robin Hardy
8. Rosemary's Baby (1968) van Roman Polanski
9. Don't Look Now (1973) van Nicolas Roeg
10. Cannibal Holocaust (1980) van Ruggero Deodato

Het magazine zei het volgende over de film:

"The only thing more terrifying than the opening 50 minutes of The Texas Chain Saw Massacre is the last 30," the magazine said...".

Wat denken jullie van het lijstje?Zijn er films die hier niet thuishoren en is er een horrorprent over het hoofd gezien? Laat het ons weten. Ik had misschien die voorlaatste wel vervangen door The Fly van David Cronenberg...

Als jullie van filmlijstjes houden dan is hier een top 25 lijst van het American Film Institute (AIF) met de Meest Memorabele Filmscores aller tijden. Men spreekt hier dus niet van "de beste", maar daar ruikt het inderdaad wel een beetje naar.

Deze lijst werd samengesteld na ondervraging van 500 artiesten, componisten, muzikanten en critici of ‘mensen die het zouden MOETEN weten’. Het blijft een subjectieve appreciatie en uiteraard zijn ze de meest recente uitgaven compleet uit het oog verloren bijvoorbeeld een Gabriel Yared (The English Patient), een Danny Elfman (Batman, Edward Scissorhands), een Hans Zimmer (Gladiator),… maar het is zo leuk om eens te lezen dat Star Wars nog steeds aan de top staat in verschillende filmlijstjes.

Toch zou ik zo niet meteen weten met welke filmscores ik de meer recente versies zou willen inruimen. Wees eerlijk en vertel me even hoeveel filmscores jij uit deze lijst kan neuriën…

1 STAR WARS 1977 John Williams
2 GONE WITH THE WIND 1939 Max Steiner
3 LAWRENCE OF ARABIA 1962 Maurice Jarre
4 PSYCHO 1960 Bernard Herrmann
5 THE GODFATHER 1972 Nino Rota
6 JAWS 1975 John Williams
7 LAURA 1944 David Raksin
8 THE MAGNIFICENT SEVEN 1960 Elmer Bernstein
9 CHINATOWN 1974 Jerry Goldsmith
10 HIGH NOON 1952 Dimitri Tiomkin

11 THE ADVENTURES OF ROBIN HOOD 1938 Erich Wolfgang Korngold
12 VERTIGO 1958 Bernard Herrmann
13 KING KONG 1933 Max Steiner
14 E.T. THE EXTRA-TERRESTRIAL 1982 John Williams
15 OUT OF AFRICA 1985 John Barry
16 SUNSET BLVD. 1950 Franz Waxman
17 TO KILL A MOCKINGBIRD 1962 Elmer Bernstein
18 PLANET OF THE APES 1968 Jerry Goldsmith
19 A STREETCAR NAMED DESIRE 1951 Alex North
20 THE PINK PANTHER 1964 Henry Mancini
21 BEN-HUR 1959 Miklos Rozsa
22 ON THE WATERFRONT 1954 Leonard Bernstein
23 THE MISSION 1986 Ennio Morricone
24 ON GOLDEN POND 1981 Dave Grusin
25 HOW THE WEST WAS WON 1962 Alfred Newman

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss

***Related Top Lijstjes***
05/04/2007: Top 10 Beste Folterscènes
19/03/2007: Top 10 Hollywood Models
27/12/2006: Top 10 Flops van 2006
14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006
24/10/2006: Top 50 Biggest Hollywood Disaster
27/08/2006: Top 10 Beste Slangen in films
07/08/2006: Top 10 Meest Verwachte Comic-Book Films
15/05/2006: Top 5 Duurste Film
06/01/2006: Top 10 Cult Classic
10/10/2005: Top 10 Best van de Beste Horror Films
03/10/2005: De ‘Hero’ Top 50
30/09/2005: De ‘Villain’ Top 50
10/07/2005: All Time Top 10
19/10/2004: Top 10 van de vlaamse filmcritici

In Hollywood is er geen plaats voor al te lange filmdiscussies omtrent de kwaliteiten van een voorgesteld product, dan wel berekeningen over zijn mogelijke rendabiliteit. De sequels en prequels waren een logisch gevolg van die berekeningen.

Een volgende stap in die logica zijn uiteraard de remakes. Zo moeten veel films afkomstig uit de Aziatische markt eraan geloven. Tegenwoordig is nu ook de collectie van Hitchcock aan de beurt. Na twee weinig zinvolle remakes: Psycho (1960) in Psycho (1998) van Gus Van Sant, Dial M For Muder (1954) in A Perfect Muder (1998) door Andrew Davis en Rear Window (1954) in de barslechte tv-film Rear Window (1998) met Christopher Reeve in de hoofdrol. Er was reeds sprake om Strangers on a train (1951) een haarkleuring te geven, maar volgens de laatste geruchten zou de studio toch gaan voor het spektakel van The Birds (1963).

Het remake zou geïnspireerd zijn op het verhaal van Daphne Du Maurier waarop Hitchcock zich ook heeft gebaseerd voor zijn film. Dus kan er een vrije vertaling mogelijk zijn. Maar dat sprenkeltje hoop is snel in de kiem gesmoord door de aankondiging van het commerciële big budget kanon, Michael Bay. Laten we hopen dat we binnenkort niet zullen horen dat de dochter van Tippi Hedren, Melanie Griffith, de rol van Melanie Daniels zal spelen. Die kan echt niet acteren, en samen met Bay die niet weet hoe hij een subtiele scène moet regisseren, wordt dit een aanval op het werk van Hichcock.

Ik zie het nut in van een remake van een gedateerde film die in het proces veel beter kan worden, ik denk maar aan Gone in 60 seconds om een betere Bay-film te nemen. Maar ik blijf met een wrang gevoel wanneer men zich wil vergrijpen aan uitstekende films die hooguit een paar jaar oud zijn, maar die bijvoorbeeld niet in het Engels zijn. Ook meesterwerken die kost wat kost verfilmd moeten worden omdat ze geld kunnen opbrengen, heb ik mijn bedenkingen bij. Ik hou enorm van het werk van Hichcock, in het bijzonder Vertigo (1958) en North by Northwest (1959), en net zoals ik liever luister naar het originele werk van Beethoven, Mozart, Bach, Strauss, heb ik een vurige hekel aan die muzak-capriolen van André Rieu en aanverwanten. Het is en blijft een directe aanval op de goede smaak. En ja beste bloggers, wees bezorgd, want een Britse enquête schreef onlangs nog dat wanneer we genoeg worden blootgesteld aan slechte smaak, ons smaakoordeel drastisch aangetast kan worden. U bent bij deze gewaarschuwd…

Update 14/10/2007: Opluchting alom. Michael Bay zal met zijn poeten van deze prent blijven. Het zou regisseur Martin Campbell zijn (Casino Royale) die onderhandelingen voert voor de regie van The Birds, die weliswaar in productie is bij Michael Bays productiemaatschappij Platinum Dunes. De film wordt volgens producer Brad Fuller geen remake van de bekende Hitchcock-klassieker, maar een nieuwe verfilming van Daphne Du Maurier's boek waarop Hitchcock zijn film baseerde. De nieuwe The Birds moet halverwege 2009 verschijnen, de hoofdrol is weggelegd voor Naomi Watts (The Ring, King Kong, Mulholland Drive).

***Related Posts***
29/09/2009: A Nightmare on Elm Street teaser trailer
20/03/2009: Friday the 13th filmbespreking
31/01/2008: A Nightmare on Elm Street zonder Robert Englund
03/10/2007: Friday the 13th ondergaat Bay-touch
19/03/2006: Jordana Brewster in Texas Chainsaw Massacre: The Beginning
12/02/2006: Freddy vs. Jason vs. Michael Myers