pride & prejudice

  • Never Let Me Go (2010) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Wanneer een boek als deze waarop Never Let Me Go (2010) gebaseerd is, wordt verfilmd (poster), is het altijd even afwachten hoe goed of hoe slecht de boodschap wordt vertaald op het grote doek. Het boek geschreven door Kazuo Ishiguro, wat één van de sterkste boeken van de afgelopen jaren was, heeft regisseur Mark Romanek sterk vertaald in een beklijvend drama. Ook al blijft het misschien bij momenten toch net iets te oppervlakkig.

    never_let_me_go_2010_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het verhaal begint in het begin van de jaren 70, op een school Hailsham genaamd. Een school die kinderen opleidt om later in het echte leven als donors te opereren. Ruth (Keira Knightley), Kathy (Carey Mulligan) en Tommy (Andrew Garfield) maken deel uit van die kinderen. Ze krijgen een opleiding om zich te kunnen handhaven in het klein beetje echte leven dat ze ooit te zien zullen krijgen. Als ze achttien worden verlaten ze de school en kunnen ze kiezen om donor te worden, of om zich kandidaat te stellen als verzorger. Ruth en Tommy zijn al sinds ze Hailsham verlieten samen en Kathy blijft de eenzame derde, die sinds ze Tommy leerde kennen, verliefd was op hem.

    Jaren passeren en Ruth en Tommy vervullen hun plicht als donor, terwijl Kathy haar job als verzorgster volbrengt. Op een dag komen ze elkaar terug tegen en komen ze erachter in wat voor leven ze opgesloten zitten. Het redden van mensenlevens is opeens niet zo idyllisch meer zoals ze het zich voorstelde.

    Keira Knightley zet in deze drama een ijzersterke prestatie neer als de jaloerse, curieuze, achterbakse Ruth. Waar ze vaak de rebel speelt, speelt ze hier eerder het meisje dat vooroploopt op haar tijd. Voor diegene die Keira enkel maar kennen uit de Pirates of the Caribbean-saga zullen die toch eventjes van slikken. Ze laat zien dat ze gegroeid is als actrice, en geen moeite heeft met dramatische vertolkingen. De mooie Carey Mulligan, die al eerder samen speelde met Keira Knightley in Pride & Prejudice, zet hier wederom een sterke acteerprestatie neer. Ze speelt wel opnieuw het verlegen, berekend meisje dat maar moeilijk haar gevoelens kan uiten, een beetje in dezelfde lijn als Drive (2011) . De rol zit haar als gegoten, dat is haast een open deur instampen. Carey speelt de verteller in het verhaal, en het is vanuit haar standpunt dat je de hele film bekijkt. Vooral het spel tussen Ruth en Kathy is zeer sterk in beeld gebracht. Dat ene meisje die het maar niet kan verwerken dat iemand anders met haar grote liefde is gaan lopen. Opgepast heren, crush alert. Ik had het toch stevig te pakken tijdens de film.

    Never Let Me Go,Kazuo Ishiguro,Mark Romanek,Keira Knightley,Carey Mulligan,Andrew Garfield,pride & prejudice,drive,The Social Network,One Hour PhotoNever Let Me Go,Kazuo Ishiguro,Mark Romanek,Keira Knightley,Carey Mulligan,Andrew Garfield,pride & prejudice,drive,The Social Network,One Hour PhotoNever Let Me Go,Kazuo Ishiguro,Mark Romanek,Keira Knightley,Carey Mulligan,Andrew Garfield,pride & prejudice,drive,The Social Network,One Hour Photo

    Verder wordt de derde hoofdrol vertolkt door Andrew Garfield, die je misschien kent als het maatje van Mark Zuckerberg in The Social Network (2010). De eerder stijlvolle womenizer uit deze David Fincher prent wordt hier omgedoopt tot een verlegen en apart individu die moeilijk overweg kan met zijn gevoelens en gedachten. Het is ontroerend om zijn verliefdheid te zien voor een ander meisje, terwijl hij al een relatie heeft. De dialogen tussen Kathy en Tommy zijn dan ook een van de hoogtepunten van Never Let Me Go.

    Mark Romanek (One Hour Photo) is er in geslaagd om een sterke cast een ijzersterke film te laten spelen. Een film die als een zeer romantisch en een bloemetjes-en-bijtjes-in-de-lentetuin-prent begint, maar omdraait in een aangrijpend drama die je doet meeleven met de pijn en gedachtes van de personages. Het is een film die je vanaf de tweede helft bij de keel grijpt en je een half uur na de aftiteling nog even doet uitblazen.

    Maar zoals voorheen gezegd, Never Let Me Go blijft bij momenten net iets te veel op de oppervlakte, zo is het verhaal rond de boarding schools bij momenten zwak en wazig uitgewerkt, ook de stappen die de personages zetten in hun leven zitten soms net iets te veel op de achtergrond. Terwijl dit toch ook een belangrijk aspect van de film is. De ijzersterke vertolking en sterke regie maakt veel goed. Het is hoe dan ook een sterke verfilming van een ijzersterk boek.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 13 maart 2012

     

    *** Never Let Me Go trailer ***

  • Hanna (2011) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Onlangs ontving ik nog een interessante dvd. Hanna (2011) van Joe Wright, zei me niet meteen iets maar Joe Wright is wel redelijk bekend van ondermeer Atonement (2007), Pride & Prejudice (2005). Bovendien trok Cate Blanchett als een van de hoofdrolspeelsters mijn aandacht.

    hanna_2011_blu-ray.jpg

    Een film met Cate kijk ik altijd wel uit. Bovendien neemt ze ook af en toe kleine rollen op zich en dat vind ik wel sympathiek. Hanna heeft gelukkig niets te maken met films als Atonement en Pride & Prejudice. Deze laatste wijven-kostuum-drama's moesten dit keer plaats maken voor een regelrecht search n’ destroy-scenario. Rechttoe rechtaan actie, maar toch met een dieper verhaal dan pakweg een Steven Seagal-film.

    Korte inhoud: Ergens verstopt in een bos in het hoge noorden leeft Erik (Eric Bana) met zijn 16-jarige dochter Hanna (Saoirse Ronan) in een primitieve hut. Het is een waar kluizenaarsbestaan, ver weg van de bewoonde wereld. We zien dat Erik zijn dochter opleidt om in haar eigen bestaan en vooral overleven te voorzien. Ze kan jagen, schieten, vechten en hunkert naar de wereld die ze enkel kent van de wijsheden die haar vader haar leert. Op een dag wil ze naar die echte wereld en stelt Erik haar voor de keus. Ofwel blijven ze verder leven zoals ze bezig zijn, ofwel drukt ze op de schakelaar van een zender, waardoor mensen die hen al Hanna's hele leven zoeken, zullen vinden. Dan is er geen weg terug tot zij hen allen heeft gedood ofwel zij gedood wordt.

    Een rare situatie voor de kijker die naarmate het verhaal vordert steeds duidelijker wordt. Hanna drukt op de knop en van dan af aan wordt ze opgejaagd wild. Wild dat schromelijk onderschat wordt door de jagers. Haalt Hanna het? Komt ze de waarheid over zichzelf en haar vader te weten? U ziet het allemaal in een vrij spannende onderhoudende actiefilm.

    Saoirse Ronan zet een buitengewoon natuurlijke en intrigerende vertolking neer. Deze jonge actrice met de glasheldere kijkers en het rode haar ziet er uit als een porseleinen pop, maar dan wel een dodelijke. Ik had nog nooit van haar gehoord, maar uit haar CV blijkt dit toch wel een beloftevolle actrice te zijn. Onlangs was ze nog te zien in The Lovely Bones (2009) van Peter Jackson en de Houdini-biopic Death Defying Acts (2007). Binnenkort zal ze tevens te zien zijn in de vampierenfilm Byzantium (2012).

    joe wright,saoirse ronan,eric bana,cate blanchett,hanna,gladiator,laurence of arabia,byzantium,death defying acts,the lovely bones,atonement,pride & prejudicejoe wright,saoirse ronan,eric bana,cate blanchett,hanna,gladiator,laurence of arabia,byzantium,death defying acts,the lovely bones,atonement,pride & prejudicejoe wright,saoirse ronan,eric bana,cate blanchett,hanna,gladiator,laurence of arabia,byzantium,death defying acts,the lovely bones,atonement,pride & prejudice
    joe wright,saoirse ronan,eric bana,cate blanchett,hanna,gladiator,laurence of arabia,byzantium,death defying acts,the lovely bones,atonement,pride & prejudicejoe wright,saoirse ronan,eric bana,cate blanchett,hanna,gladiator,laurence of arabia,byzantium,death defying acts,the lovely bones,atonement,pride & prejudicejoe wright,saoirse ronan,eric bana,cate blanchett,hanna,gladiator,laurence of arabia,byzantium,death defying acts,the lovely bones,atonement,pride & prejudice

    Tijdens haar vlucht ontmoet Hanna een Amerikaans neo-hippie gezin in Marokko, dat zonder het zelf te beseffen meegesleurd wordt in het verhaal van Hanna. Zelf kijkt Hanna enorm op naar het gezin waar ze dingen leert en ziet die ze nooit gekend heeft. Voor het eerst ook leert ze wat emotie is. Maar het gevaar loert op elke hoek en op een vrij knappe manier weet Joe Wright de spanning erin te houden. Verrassend komt hij niet uit de hoek, maar dat hoeft ook niet. De actie is vrij realistisch. Het feit dat hij een Brit is zal daar wel iets mee te maken hebben.

    We komen al snel te weten dat Erik vroeger als geheim agent samen met Marissa aan een geheim project werkte. Toen hij niet akkoord was met bepaalde beslissingen, zette hij zichzelf buiten spel en moest hij zich verbergen voor de buitenwereld met zijn dochter. Marissa, die nog steeds carrière maakt binnen een obscure geheime dienst, ontpopt zich tot meedogenloze jager en killer. Deze rol is weggelegd voor Cate Blanchett. Hard tegen hard.

    Leuk vond ik dat ik de Marokkaanse stad Ouarzazate verleden jaar bezocht heb, waar de film opgenomen is. Een van de bekendste Marokkaanse filmstudio's waar ook Gladiator (2000) werd opgenomen en Laurence of Arabia, als ik me niet vergis. De Duitse ex-spionnen vond ik vrij grappig en stereotype uitgebeeld, zonder dat het stoorde. De film laat verder veel over aan de fantasie van de kijker, de actie en de jacht op Hanna en haar overlevingsstrijd blijft centraal staan, maar toch vond ik dit best een aardig stukje dvd.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 30 januari 2012

     

    *** Hanna trailer ***

  • Passchendaele (2008) *** recensie

    Pin it!

    Passchendaele (2008), het onooglijk landelijk dorpje in het midden van West-Vlaanderen ligt er hedentendage rustig en vreedzaam bij. Ooit was dat anders en verloren honderdduizenden soldaten van overal te wereld hun leven in de modderpoel van dat kleine gehuchtje dat van strategisch belang werd geacht tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het dorp ligt “in the middle of Flanders Fields" nu bezaaid met tientallen oorlogskerkhoven. Omringd door verschillende heuvels. Ook al van zo'n strategisch belang indertijd.

    passchendaele,men with brooms,paul gross,caroline dhavernas,filmbespreking,review,dvd,pride & prejudice

    Het Canadese leger heeft hier met man en macht gestreden en geleden om Passendale te veroveren. De ironie van het lot wilde dat de Duitsers het nadien opnieuw veroverden in amper een week tijd. Zowat 600'000 jonge levens werden daarvoor opgeofferd. Een normaal mens kan daar toch niet bij?

    De Slag om Passendale inspireerde niet alleen Iron Maiden voor een van hun epische songs, maar ook menig filmmaker. Passchendaele is een film van de Canadese regisseur Paul Gross (Men with Brooms). Paul Gross was blijkbaar enorm gemotiveerd om het verhaal te vertellen van Passchendaele. Zijn grootvader vocht in de slag en was getraumatiseerd door een bepaald incident met zijn bataljon. Gross schreef niet alleen de film rond dit incident, maar neemt ook meteen de hoofdrol voor zijn rekening. Het productiebudget van de film bedraagt 20 miljoen dollar en is de duurste Canadese film tot nu toe.

    Korte inhoud: Passendale 1917. Het regent onafgebroken en het slagveld is een grote modderpoel waarin iedereen verzuipt. Michael Dunne ligt onder vuur met zijn bataljon. In een poging het mitrailleursnest van de Duitsers uit te schakelen verliezen al zijn mannen het leven. Sergeant Dunne ontwaakt in een ziekenhuisbed in Canada, waar hij verzorgd wordt door een knappe verpleegster (de voor mij onbekende knappe Caroline Dhavernas). Hoe kan het ook anders? Vanaf dan neemt de film een vrij hoog weekendfilmgehalte aan. We hebben hier in eerste instantie te maken met een love-story die zich afspeelt tegen de achtergrond van de Slag om Passendale.

    Het doet een beetje denken aan de Britse kostuumfilms aka Pride & Prejudice (2005). We delen het leven van Michael en zijn integratie aan het thuisfront. We maken kennis met een driftige jongeman die per se naar het front wil. Die jongen blijkt de jonge broer te zijn van de verpleegster die Michael verzorgde. Wanneer de jonge tegen de wil van zijn zus toch naar het front vertrekt, zit er voor Michael niets anders op hem achterna te gaan.

    Gross heeft oog voor authenticiteit. Het slagveld is perfect nagemaakt en de omstandigheden mooi verbeeld. Het verliest zichzelf een beetje in de romantische kant van de zaak. Het is geen keiharde actiefilm, maar een love-story. Het niveau van een grote productie zoals we ze gewend zijn wordt niet gehaald, maar de film verveelt niet of irriteert niet. Waar je je in het begin afvraagt naar wat je nu zit te kijken, wordt je dan toch meegesleept in het verhaal. Het blijft allemaal vrij luchtig en licht verteerbaar. Voorspelbaar ook, maar het entertainment gehalte blijft redelijk. Op het einde vergaloppeert hij zich een klein beetje, maar dat past perfect in dit soort films. Om in de sfeer van de film te blijven: perfect als het buiten een hondenweer is.

    De extra’s op de blu-ray bevatten een leuke making-off van 45 minuten, met een luchtig gehouden historische achtergrond. Altijd interessant voor mensen die van oorlogsgeschiedenis houden.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 21 juli 2010

  • Bright Star (2009) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Jane Campion hoeven we u niet meer voor te stellen. Wie haar films The Piano, Portrait of a Lady of Holy Smoke gezien heeft, weet wat van de Nieuw-Zeelandse regisseuse te verwachten. Dit keer werd Campion geraakt door het niet zo bekende liefdesverhaal van de wereldberoemde Lake Poet, John Keats. Zo verguisd in zijn leven, zo groot werd hij na zijn dood. Niet dat ik me durf wagen aan enig melancholisch gerijm.

    Bright Star poster

    In haar nieuwste film Bright Star (2009) vervalt Campion gelukkig niet in een puur biografische verfilming van het leven van John Keats, maar staat zijn bijna platonische liefdesrelatie met zijn buurmeisje Fanny Brawne, een volgens de overlevering al even tragische figuur, centraal.

    Korte inhoud: John Keats (Ben Whishaw) is een jonge dichter die zijn werk amper aan de straatstenen kwijt raakt. Berooid blijft hij zich samen met zijn vriend Charles Armitage Brown (Paul Schneider) terugtrekken als een kluizenaar en verdiepen in de poëzie. Wanneer hij zijn buurmeisje Frances 'Fanny' Brawne (Abbie Cornish) leert kennen, groeien die twee haast onzichtbaar naar mekaar toe tot de wederzijdse bewondering omslaat in een romantische (Weltschmerz-achtige) onderhuidse borrelende passie. Wanneer de jaloerse vriend Charles en de moeder van Fanny, Mrs Brawne (Kerry Fox), het merken, wordt het de jonge verliefde zielen niet makkelijk gemaakt.

    Niet dat we hier een typisch romantisch kostuumdrama voorgeschoteld krijgen a la Pride & Prejudice (2005) met een Darcy die achterna gezeten wordt door giechelende rijkeluisseutjes die hun tijd enkel doorbrengen met irritante theekransjes en roddelen over mannen. Neen, de hele film straalt een ietwat tragisch-melancholische sfeer uit. Van in het begin voel je het onmogelijke van hun liefde. De tergend trage toenaderingen, de ingehouden emoties, Keats die meer een loser is die niet weet wat hij wil in het leven naast Fanny die een stuk steviger in haar schoenen lijkt te staan en zich out als Haute-Couturier avant-la-lettre met haar in het oog springende zelfgemaakte kostuums. Het contrast kan niet groter zijn. Abbie Cornish en Ben Wishaw acteren ingehouden natuurlijk en menselijk. Je voelt hun gevoelens, je voelt hun connectie, je voelt hun wanhoop.

    Bright Star is zeker geen topper, maar is wel een geheel eigen stijloefening die bepaalde mensen toch enorm zal aanspreken (uw lief jongens!). Het vrij natuurlijke kleurenpalet maakt het allemaal een stuk frisser dan het in werkelijkheid is. Op het einde van de film slaak je dan ook een zucht van existentialistische melancholie.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 26 februari 2010

     

    *** Bright Star trailer ***

  • Keira Knightley in spot over partnergeweld

    Pin it!

    In een schokkende tv-campagne tegen partnergeweld krijgt actrice Keira Knightley klop door haar jaloerse vriend. De 24-jarige actrice wordt herhaaldelijk in haar buik getrapt in het twee minuten durende spotje. Met deze bewustmakingscampagne hoopt Knightley geld in te zamelen voor de liefdadigheidsorganisatie Women's Aid.

    We zien de actrice als een gevierde actrice die het slachtoffer is van partnergeweld. Haar jong en glamoureus personage staat in schril contrast met dat van de slonzige huisvrouw die meestal het stereotype is van de vrouw die door haar man wordt geslagen. De spot werd geregisseerd door Joe Wright waarmee Keira al eerder had samengewerkt voor Atonement (2007) en Pride & Prejudice(2005). zei over de deelname:

    "Ik wilde meewerken aan deze campagne voor Women's Aid omdat partnergeweld in alle lagen van de bevolking voorkomt maar we er toch amper iets over vernemen. Eén op vier vrouwen krijgt ooit te maken met huiselijk geweld en elke week zijn er twee dodelijke slachtoffers in Groot-Brittannië alleen".

  • The Duchess met Keira Knightley

    Pin it!

    Keira Knightley heeft met Pride & Prejudice (2005) de smaak te pakken voor kostuumdrama’s. Binnenkort gaat ze de Shakespeare-tour op met King Lear (2005), maar eerst is ze nog te zien in The Duchess (2008) van Saul Dibb, gebaseerd op Georgiana, Duchess of Devonshire van Amanda Foreman. Amanda was tevens historisch adviseuse tijdens de productie van de film, en als we haar mogen geloven zou de film heel trouw zijn gebleven aan datgene wat men van deze ongelukkige hertogin weet.

    The Duchess poster

    Korte inhoud: Keira kruipt er in de huid van Georgiana Spencer, een meisje dat eind 18e eeuw op zeer jonge leeftijd door haar moeder (Charlotte Rampling) wordt uitgehuwelijkt aan de hertog van Devonshire (Ralph Fiennes). Georgiana lijdt een leven vol luxe waarbij ze veel schulden maakt door oa. haar gokverslaving. Ze groeit uit tot een mode-icoon, is zeer geliefd bij het volk en krijgt een vinger in de pap op politiek gebied. Ze leeft een turbulent leven, maar is diep ongelukkig in de liefde. Haar man, die zij nog geen zoon heeft kunnen schenken, houdt niet van haar, maar heeft ondertussen wel een oogje op haar beste vriendin Bess Foster (Hayley Atwell). Ondertussen begint Georgiana zelf een affaire met graaf Grey (Dominic Cooper), de eigenlijke liefde van haar leven.

    The Duchess wordt gepromoot als een historische film met een hedendaags tintje, en opvallend genoeg lijken zij geen al te hoge pet op te hebben van kostuumdrama's. Regisseur Dibb geeft zelfs toe dat het genre 'Brits kostuumdrama' niet voor hem was weggelegd. Volgens de regisseur geven al deze producties een veel te eng beeld weer gestoeld op clichés, die louter tot doel hebben om een nostalgische snaar te raken. En dat kan tellen qua kritiek. The Duchess zou al die eenzijdige Britse kostuumdrama's moeten overstijgen. Maar of deze film beter zal worden dan Pride & Prejudice, Henry V, Persuasion, Elizabeth, Emma, Gosford Park, The Madness of King George of zelfs nog Howards End, valt nog maar te bezien. Dibb wou in ieder geval met The Duchess proberen om de personages als echte mensen te laten overkomen, en de kijker hier niet teveel bevreemden met victoriaans taalgebruik, al te bombastosche settings, en een overdosis aan kostuums en make-up. Het was dus niet de bedoeling dat er slechts een "mooi plaatje" werd gemaakt, maar wel een emotioneel, dramatisch verhaal over 'echte' mensen.

    Maar bij het bekijken van de trailer (zie ook de website) komt dit toch niet helemaal tot uiting, want wat ik voornamelijk zie is een…eu…"mooi plaatje". En dat vind ik helemaal niet erg. De reputatie van de eerste fashion-queen komt sterk naar voren, en de historische kostuums zien er bijzonder knap uit, vergezeld met die typische en gigantisch hoge bepoederde pruiken waar Georgiana bekend om stond. Ook de fotografie van Gyula Pados ziet er heel stijlvol uit. Er is zoveel mogelijk gefilmd op historische locaties, waaronder Chatsworth House in Devonshire, waar Georgiana vroeger woonde en waar nu de huidige hertog en hertogin van Devonshire nog altijd wonen. Dat de historische setting de acteurs hielp om beter in de huid van hun personages te kruipen, zie je meteen aan de beelden.

    De eerste voorzichtige recensies die opduiken naar aanleiding van ruwe montages van de film melden dat The Duchess zeer de moeite waard is. In The Daily Mail werd geschreven dat Keira Knightley een sublieme performance weggeeft en dat nieuwkomers Dominic Cooper en Hayley Atwell ook zeer goede prestaties afleveren. Op de website van filmblad Variety wordt de film zelfs al in verband gebracht met het aankomende awards season, en na het zien van de trailer denk ik wel dat we hier te maken hebben met een nieuwe contender voor de oscars. Wij zullen in ieder geval moeten wachten tot 3 december 2008 alvorens deze film bij ons in de zalen draait.

    ***The Duchess trailer***