pierre morel

  • Top 10 box-office flops van 2015

    Pin it!

    Wat is een filmflop? Wel, wanneer een film er niet in slaagt zijn investeringen compleet terug te verdienen, kan men spreken van een commerciële mislukking of flop. Soms is het mogelijk dat merchandising- en home video/DVD/Blu-ray-opbrengsten er toch voor zorgen dat de film commercieel met een positief saldo eindigt (cf. Waterworld, Showgirls,...), maar in deze lijst houden we alleen maar rekening met de wereldwijde bioscooprecettes.

    Waarom post ik mijn Top 10 Box-Office Flop van 2015 lijst pas in juli? Wel, voor de simpele reden dat heel wat films die in 2015 zijn uitgekomen vaak een uitgestelde release hebben in het buitenland. Bijgevolg zijn de meeste lijstjes die je kan vinden eigenlijk onnauwkeurig. Zo wordt Self/Less (2015) vaak hoog aangeschreven als één van de grootste flops van 2015, maar in wezen had de film een klein budget (26 miljoen dollar) en bracht toch nog 30 miljoen dollar op wereldwijd. Volstaat dit om uit de kosten te komen? Absoluut niet. Deze film heeft ongeveer 50 miljoen gekost inclusief marketing kosten. Maar 20 miljoen in het rood is verre van de 10 grootste flops van 2015.

    En dit is meteen ook de reden waarom er bijna nooit binnenlandse films in de lijst zetten. Belgica (2016) kwam dit jaar uit maar het is nu al duidelijk dat het een gigantische flop is geworden. Maar gezien het minuscuul kleine budget zal deze film nooit worden opgenomen in een Top 10 grootste box-office flops, of we zouden ons moeten beperken tot een Belgische lijst. Maar het probleem hierbij is dat de cijfers niet transparant zijn. Kinepolis, die ook fungeert als distributeur, pakt alleen uit met goed nieuws, maar zwijgt wanneer de film geen volk kan trekken. Dat kan ook gezegd worden van Belga of andere Belgische distributeurs. Er zijn nu eenmaal heel weinig Belgische films die uit de kosten komen, en deze die dat wel doen (vreemd genoeg) zijn vaak niet om aan te zien (en dan heb ik het over die Studio 100 films of de films gebaseerd op tv-series).

    2015 was een gouden jaar voor Hollywood met een maar liefst 7% meer omzet dan in 2014, en dat was vooral te danken aan films als Star Wars: The Force Awakens (2015), Jurassic World (2015), Avengers: Age of Ultron (2015), Inside Out (2015) en Furious 7 (2015). Maar laten we eens een kijkje nemen naar de stinkers van vorig jaar.

    Top 10 Box-Office Flop van 2015

    10. Unfinished Business (2015) Ken Scott
    Production cost: $35 million (Break-even: +/- $70 million) - Worldwide Gross: $14,4 million (Fox)

    Unfinished Business

    Het lijstje begint met Unfinished Business, waarin een hardwerkende, kleine ondernemer (Vince Vaughn) en zijn twee medewerkers (Tom Wilkinson en Dave Franco) reizen af naar Europa om de meest belangrijke deal uit hun leven te sluiten. Maar wat begon als een routine zakenreis loopt volledig uit de hand. Ze belanden onder andere op een massaal seks fetish evenement en een wereldwijde economische top. Het probleem was niet alleen dat het script op de ballen trok, maar het was tevens allesbehalve grappig en de regie was pijnlijk amateuristisch.

    9. The Gunman (2015) Pierre Morel
    Production cost: $40 million (Break-even: +/- $80 million) - Worldwide Gross: $24,2 million (Open Road Films)

    The Gunman

    The Gunman lijkt op twee druppels water op een Luc Besson productie, ceoncept, regisseur, promotie,... En toch heeft de Franse superproducer hier niets mee te maken. En daar waarbij de films van Besson bakken geld opbrengen, is deze film zwaar geflopt aan de box-office. De grootste reden waarom de film niet aansloeg bij het publiek was dat het verhaal behoorlijk cliché en inspiratieloos was. Penn was op zich niet slecht maar verdiende toch wel een veel beter script.

    8. Mortdecai (2015) David Koepp
    Production cost: $60 million (Break-even: +/- $120 million) - Worldwide Gross: $47,3 million (Lionsgate)

    Mortdecai

    Deze film stond in onze top 10 lijst slechtste films van 2015. Maar het was niet alleen een slechte film, Johnny Depp sloeg er niet in om Mortdecai maar een beetje winstgevend te maken. Dit moet tevens 'de slechtste' Johnny Depp film zijn ooit gemaakt. Schoenmaker blijf bij je leest moetsen ze nu gezegd hebben tegen scenarist David Koepp die tegen beter weten in deze film wou regisseren. Laten we hopen dat zijn script van Indiana Jones 5 (2019) beter is.

    7. Fantastic Four (2015) Josh Trank
    Production cost: $120 million (Break-even: +/- $240 million) - Worldwide Gross: $168 million (Fox)

    Fantastic Four

    Wat een gigantische teleurstelling was Fantastic Four. Je zou denken, derde keer goede keer...think again. Normaal had een sequel moeten volgen, na deze ramp werd de sequel afgevoerd en is de toekomst van FF bijzonder onzeker. En dit was toch wel een spijtige zaak, gezien de casting in de verste verte nog zo slecht niet was. De film staat ook hoog aangeschreven in onze top 10 lijst slechtste films van 2015.

    6. Point Break (2015) Ericson Core
    Production cost: $105 million (Break-even: +/- $210 million) - Worldwide Gross: $133,7 million (Warner Bros)

    Point Break

    Deze Point Break remake had NIKS met het origineel te maken, buiten een paar copy paste scenes. Maar in essentie was het een extreme sports documentaire die gefinancierd had kunnen zijn door Red Bull en GoPro. De hoofdacteur was een complete miscast en het verhaal was krankzinnig. Maar de regisseur sloeg de bal volledig mis. Het feit dat deze film nog een beetje volk kon aantrekken was voornamelijk te wijten aan de titel en de goede reputatie van de originele film.

    5. Seventh Son (2015) Sergey Bodrov
    Production cost: $95 million (Break-even: +/- $190 million) - Worldwide Gross: $114 million (Universal)

    Seventh Son

    Deze film stond niet in onze top 10 lijst slechtste films van 2015, voor de simpele reden dat niemand van ons de film had gezien. Hadden we dat wel gedaan, dan had deze zeker een plaats verdiend in de bottom-10. Seventh Son was waardeloos. De regisseur was gewoon incompetent om een dergelijke fantasy-genre film in goede banen te leiden. De studio pompte massaal veel geld in deze film gezien het gebaseerd was op succesvolle fantasy boeken, maar het publiek bleef weg nadat pers en publiek de film met de grond gelijk hadden gemaakt in de eerste week van zijn release.

    4. In the Hearth of the Sea (2015) Ron Howard
    Production cost: $100 million (Break-even: +/- $200 million) - Worldwide Gross: $94 million (Warner Bros)

    In the Hearth of the Sea

    Nog een film die ondermaats scoorde was deze In the Hearth of the Sea. Iedereen verwachte een opwindend Moby Dick verhaal maar kreeg een saai 'Cast Away op een boot' verhaal te zien met een paar luttele minuten van walvis actie. De teleurstelling kon nauwelijks groter zijn. En als je op zoek bent naar een Ron Howard film over een man die geobsedeerd is door water, raad ik Splash aan met Tom Hanks en Daryl Hannah. Anderzijds kan deze prent wel heel wat mensen aanzetten om het boek van Moby Dick ter hand te nemen.

    3. Blackhat (2015) Michael Mann
    Production cost: $70 million (Break-even: +/- $140 million) - Worldwide Gross: $19,7 million (Universal)

    Blackhat

    Ik ben een grote fan van de regisseur maar deze Blackhat was toch wel iets van een teleurstelling. De film had nochtans een 007-plot maar het resultaat was bij momenten toch wat onsamenhangend en uiteindelijk bijzonder troosteloos, waarbij om de haverklap de regisseur alles in leven wil schudden met een actie-scène. Dit is in ieder geval de grootste flop in de filmcarrière van deze toonaangevende cineast. Opmerkelijk ook is dat dit de tweede film is met Chris Hemsworth in de top 10 grootste flops.

    2. Jupiter Ascending (2015) Andy & Lana Wachowski
    Production cost: $176 million (Break-even: +/- $352 million) - Worldwide Gross: $184 million (Warner Bros)

    Jupiter Ascending

    k heb al vervelende science-fiction tv-films gezien, maar deze Jupiter Ascending is echt wel een pareltje van complete nonsens. De film werd geschreven door de Wachowski's maar slaat eigenlijk nergens op. Hoe die twee excentriekelingen zoveel geld bijeen hebben kunnen sprokkelen is mij één groot raadsel, zeker na hun Speed Racer flop. In ieder geval belandde deze prent beneden alle verwachtingen in diep rode cijfers.

    1. Pan (2015) Joe Wright
    Production cost: $150 million (Break-even: +/- $300 million) - Worldwide Gross: $128 million (Warner Bros)

    Pan

    Maar de grootste aderlating kwam van Pan, een film waar NIEMAND op zat te wachten en die ook maar op weinig bijval kon rekenen door de pers. De reden hiervoor is deels de verschuiving van releasedatum, maar vooral ook omdat de concurrentie (met ondermeer The Martian) moordend was. Op Rotten Tomatoes haalde de film slechts 26%, en dat was te danken aan de zwakke regie met een pak tenenkrullende acteerprestaties en visuele effecten waarvan je plaatsvervangende schaamte van kreeg met acteurs die aan kabels worden rondgeslingerd. Pan was één huizenhoog cliché en nodeloze prequel op het Peter Pan verhaal.

  • The Gunman met Sean Penn is één grote teleurstelling

    Pin it!

    Mocht je niet beter weten zou je denken dat The Gunman (2015) een nieuwe Luc Besson actiefilm is, maar in feite heeft hij hier niets mee te maken. Onrechtstreeks is er wel een link, gezien de regisseur van deze prent niemand minder dan Pierre Morel is, de man achter Taken (2008), die eerder ook de fotografie verzorgde van de eerste twee Transporter films.

    the_gunman_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: De sluipschutter Martin Terrier (Sean Penn) is een internationale huurmoordenaar. Tijdens een opdracht voor een onbekende klant, doodt hij een minister van mijningswerken in Congo. Na zijn succesvolle kill shot moet hij en zijn team even onderduiken. Daarvoor moet hij ook zijn vriendin verlaten, die ondertussen het raden heeft wat er met haar man gebeurt. De aanslag werd gefinancierd door een buitenlandse mijnbouwbedrijf zet Congo nog meer in vuur en vlam. Jaren later keert Terrier terug naar Congo, werkende voor een NGO, maar loopt er snel in een valstrik die blijkbaar verbonden is met zijn aanslag op de minister. Er zit een hit squad op zijn hielen en hij zal zijn A-)game boven moeten halen om deze situatie te overleven. In een poging te ontdekken wie een prijs heeft gezet op zijn kop, begint hij opnieuw contact te zoeken met de leden van zijn vorige missie, met inbegrip van zijn oude vriendin. Wanneer hij echter verraden wordt door de organisatie waarvoor hij werkte, moet hij in een meedogenloos kat-en-muisspel doorheen Europa trekken en zijn naam zien te zuiveren.

    Net zoals Liam Neeson (Taken 1-2-3, Non Stop) en Denzel Washington (The Equalizer) op oudere leeftijd zijn teruggekeerd naar het actiegenre, zien we nu ook Sean Penn dezelfde toer opgaan. En ongelijk kunnen we hem niet geven, gezien 'oldtimers als actiehelden' een lucratief genre is - en dat al sinds Charles Bronson met zijn Death Wish films of Lee Marvin in Point Blank. Liam Neeson heeft in die laatste jaren nog nooit zoveel verdiend. Maar wat deze film misschien net dat tikkeltje anders maakt is dat de bijrollen niet worden gespeeld door B-acteurs. Hier hebben we Javier Bardem, Ray Winstone, Idris Elba, Mark Rylance en Jasmine Trinca. En laten we eerlijk zijn, Sean Penn is ook niet meteen de eerste beste acteur.

    De film is gebaseerd op de roman van Jean-Patrick Manchette en in een scenario gegoten door Pete Travis (Dredd, Endgame, Vantage Point). De trailer van deze Gunman belooft ons in ieder geval een adembenemende rollercoaster met Sean Penn als opgejaagd wild. Wanneer ik voor het eerst hoorde van deze prent, herinner ik me een hoop artikels en commentaren over het bronmateriaal. Blijkbaar zou het behoorlijk slim zijn en veel meer existentieel dan een heleboel andere spion-actieprenten. Ik keek er in ieder geval naar uit om een slimme bad-ass film te zien. De film is deze week in première gegaan in de States en was al bij ons in de bioscoop, maar om één of andere reden heb ik deze compleet gemist. En misschien maar goed ook want de reviews zijn bijzonder slecht met amper14% op Rotten Tomatoes.

    the_gunman_2015_poster02.jpgthe_gunman_2015_poster03.jpgthe_gunman_2015_poster04.jpg

    Blijkbaar zou het een doffe, weinig vernieuwde actieprent zijn, waar de regisseur een troosteloze actie-adaptatie heeft gemaakt van de intelligente roman van Jean-Patrick Manchette. Sean Penn is in ieder geval een acteur waar je je ogen moeilijk van kunt afwenden eenmaal hij op het scherm verschijnt, en dat zal wel het probleem niet zijn met deze prent. Evenmin de andere cast-leden. Maar deze poging om Penn neer te zetten als een laat-bloeiende actieheld is misschien net iets te doorzichtig.

    *** The Gunman trailer ***

  • Pompeii is Vulgaire Auteurscinema !

    Pin it!

    Met de release van Pompeii (2014) van Paul W.S. Anderson, die door filmcritici de grond wordt ingeboord en door de massa zelfs links wordt gelaten – de box-office van de film blijft op 10 miljoen haperen tijdens zijn openingsweekend wat te weinig is voor een 100 miljoen dollar film – gaan opnieuw stemmen op om deze prent alsnog een plaats te gunnen in het rijk van de Vulgar Auteurism (Vulgaire Auteurscinema). Een select lijstje van Amerikaanse films die door een kleine minderheid van jonge cinefielen wordt geprezen.

    Het is allemaal begonnen bij een groep van jonge ervaren filmcritici die geïnspireerd waren door de idealen van auteurfilms, en zich opwierpen voor de verdediging van een bepaald soort cinema dat door de traditionele media vaak bestempeld wordt als commercieel wegwerpproduct. Het gaat dat in het bijzonder over Amerikaanse actiefilms die wel degelijk een stempel dragen van een regisseur, al is deze meestal van vormelijke aard en minder van inhoudelijke. Het zijn films die meestal beoordeeld worden door het publiek voor hun prestaties aan de box-office dan wel voor hun artistieke merites of voor hun auteurs-kwaliteiten.

    pompeii pictureresident evil retribution

    De term zelf werd dan weer gelanceerd in een essay getiteld vulgar auteurism gepubliceerd in het najaar van 2009 in Cinema Scope, en meer bepaald rond de figuur van regisseur Michael Mann (Heat, Miami Vice, Public Enemies, The Insider). Een essay dat eigenlijk zijn inspiratie haalde in het invloedrijke boek, Vulgair Modernisme van J. Hoberman uit 1991, een verzameling van kritische bedenkingen, die stellen (ik parafraseer) dat een aantal populaire werken die weinig gewaardeerd worden door de culturele elite, desondanks een cultureel modernistische sensibiliteit vertonen (een dominante ironiserende toon, zelfreflectie, ludiek formalisme). Bijgevolg moeten deze werken dan met dezelfde nauwkeurigheid benaderd worden als het zogenaamde meer prestigieuze werkt.

    De website Mubi is zowat de spreekbuis geworden voor deze beweging, met regelmatige updates en besprekingen van films die volledig beantwoorden aan de karakteristieken van het vulgaire auteurschap. Hun definitie komt erop neer dat een filmmaker die werkt in de populaire cultuur en de massa-entertainment (zoals genre cinema, geweld, pulp, enz..), maar nog steeds een thematische en esthetische continuïteit in hun oeuvre handhaven, en die vaak (niet altijd) ten onrechte afgewimpeld worden voor het zogenaamd "vulgaire" in hun werk (lees: gebrek aan verfijning of goede smaak), zijn filmmakers wiens films beschouwd kan worden als vulgar auteurism. Gezien Europa minder een doorgedreven cultuur heeft van commerciële cinema (dit is ondertussen aan het veranderen met de grotere dominantie van populaire Franse cinema), gaat het in hoofdzaak over Amerikaanse films (weliswaar in de meeste gevallen geregisseerd door niet-Amerikanen).

    fast & furious 6pain & gain

    Namen van regisseurs en films die regelmatig terug komen zijn deze van Paul W.S. Anderson (Resident Evil: Retribution 3D), Nimród Antal (Armored), Michael Bay (Pain & Gain), Joe Carnahan (The Grey), John Carpenter (In the Mouth of Madness), Jon M. Chu (Step Up 3D), Bobby & Peter Farrelly (Stuck on You), Isaac Florentine (Ninja), Walter Hill (Driver), John Hyams (Universal Soldier 4), Justin Lin (Fast & Furious 6), John McTiernan (Die Hard 3), Pierre Morel (The Transporter 2), Russell Mulcahy (The Shadow), Mark Neveldine & Brian Taylor (Crank 2: High Voltage), Roel Reiné (The Marine 2), Tony Scott (Déjà Vu), M. Night Shyamalan (The Happening), Sylvester Stallone (The Expendables), Paul Verhoeven (Starship Troopers) en Rob Zombie (Halloween II).

    Dat er een immens verschil is tussen The Master (2013) van Paul Thomas Anderson en Resident Evil: Retribution (2012) van Paul W.S. Anderson zal niemand kunnen ontkennen. Het ene is een quasi meesterwerkje, het andere is ontspanning van de meest verwerpelijke soort. En ook al kan ik begrijpen waarom films van W.S. Anderson een bepaald publiek kunnen bekoren (zijn films hebben een eigen dominante visuele stijl die de inhoud en thematiek ondergeschikt maakt) krijg ik ze zelf niet verteerd, idem voor Michael Bay films. Daarentegen kan ik wel heel wat verdienstelijke zaken zien in het werk van Rob Zombie, Paul Verhoeven, Tony Scott, Justin Lin of John Carpenter (ook al zou ik Carpenter eerder omschrijven als een cult-regisseur, meer dan een vulgair auteur). Maar zo heb je bij deze vulgar auteurism ook wel gradaties.

    the_expendables_pic01.jpgcrank_2_high_voltage_pic01.jpg

    Maar bij deze zullen een aantal onder jullie wel blij zijn dat ze vandaag ook met argumenten voor de dag kunnen komen betreffende de zoveelste sequel van een B-actiefilm, zonder zich hiervoor te moeten schamen. Vulgar Auteurism zijn ook vaak films die niet verstoken zijn van enig cynisme. Het is voer voor het oog, of nog, entertainment voor de toeschouwer die kijkt in plaats van diegene die zich waant een filmkenner met goede smaak te zijn. Toch zou ik zelf niet al teveel gewicht willen geven aan deze stroming die enkel uit is op de uiterlijke kenmerken, maar de discussie kan nu wel gevoerd worden en wij hebben hier met De FilmBlog zeker geholpen aan de erkenning van heel wat populaire films die misschien niet met dezelfde gevoeligheid werden benaderd door de traditionele media.

  • Taken 2 (2012) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Wie had er ooit kunnen denken dat de Schindler’s List-acteur Liam Neeson zou uitgroeien toch een ware actieheld. Het begon schoorvoetend met Rob Roy (1995), maar tegenwoordig kan de pret niet meer op -> Ducard (Batman Begins), Zeus (Clash of the Titans), Qui-Gon Jinn (The Phantom Menace), Ottway (The Grey) en Hannibal (The A-Team). De Franse super-producer Luc Besson zag in hem zelfs een echte moordmachine, en met succes want Taken (2008) werd een hit en bracht wereldwijd 227 miljoen op (en dat met een productiebudget van 25 miljoen). En nu is er de sequel Taken 2 (2012) met een nieuwe regisseur aan het roer, maar nog steeds onder het strakke bestuur van Luc Besson.

    taken,taken 2,liam neeson,luc besson,pierre morel,olivier megaton,the fifth element,maggie grace,famke janssen,robert mark kamen

    Korte inhoud: CIA agent Bryan Mills (Liam Neeson) gaat met zijn gezin op vakantie in Istanbul. Eenmaal daar is de vader van een van de kidnappers, die Bryan vermoord heeft toen hij zijn dochter Kim (Maggie Grace) probeerde te redden, uit op wraak. Hij neemt Bryan en zijn vrouw (Famke Janssen) in gijzeling. In een poging om gered te worden doet Bryan een beroep op Kim. Met Bryans special forces technieken probeert hij zijn familie veilig thuis te krijgen en de kidnappers één voor één uit te schakelen.

    Luc Besson en scenarist Robert Mark Kamen kozen ervoor om de rollen eens om te draaien en nu de vader en de moeder te laten kidnappen en de dochter moet nu maar in actie schieten. Maar wees gerust, Liam Neeson zal uiteindelijk wel opnieuw schoon schip maken met die gangsters. Er werd ook geopteerd voor een regisseurswissel. Pierre Morel, die de eerste Taken film regisseerd wordt opgevolgd door Colombiana (2011) regisseur Olivier Megaton. Pierre Morel heeft twee jaar geleden wel zijn reputatie was aangetast met de vrij onnozele From Paris With Love (2010) waarmee Luc Besson zijn broek aan scheurde. De film flopte zowel in de States als in de rest van de wereld en de kritieken waren niet mals (37% op RT). Bijgevolg werd Morel naar het tv-circuit verwezen. Maar omwille van onverklaarde redenen staat de man nu weer achter de camera.

    En ook al zag de trailer er wel kich-ass uit, is het resultaat toch behoorlijk teleurstellend. Ze hebben zelfs een manier gevonden om het zinnetje "Listen to me carefully" erin te zwieren, maar het verhaal wringt aan alle kanten. Wat goed werkt is uiteraard ook de locatie, namelijk Istanbul. Een stad met veel architecturale pracht en praal, maar ook met heel wat duistere steegjes en gebouwen. Maar dat gaat allemaal gepaard met een duurder prijskaartje, en ja, het productiebudget staat op 45 miljoen dollar, bijna het dubbele van de eerste film. En ondanks het betere box-office resultaat is het een waardeloze sequel.

    Taken 2 is echt wel een domme film, die de bedoeling had om de zinloosheid van wraak aan te tonen, maar gaandeweg is het een propagandafolder aan het worden voor vendetta toestanden. Eigenlijk had ik gehoopt dat Liam Neeson hier alles zou verliezen en net zoals in een schitterende Star Wars: The Empire Strikes Back nog net levend te kunnen ontsnappen, om dat in een derde film zwaar toe te slaan. Maar dit werd het niet. Het script van Luc Besson en Robert Mark Kamen is een apotheose van slechte ideeën, gefilmd door iemand die geen flauw benul heeft waar hij zijn camera moet zetten, laat staan een actie-scène in beeld moet brengen. Hij stond waarschijnlijk op de set met 14 camera's in alle hoeken van de ruimte, in de hoop hij alles in de montage wel flitsend aan elkaar kon knopen. Maar ik vermoed dat Luc Besson het grootste werk voor zijn rekening heeft genomen, net zoals hij dat eerder deed met Transporter 3 (2008) en Colombiana (2011). Olivier Fontana, aka Olivier Megatron, verandere zijn naam in iets met meer gewicht en koos hiervoor Hiroshima atoomaanval die precies 20 jaar verwijderd was van zijn geboortejaar in 1965 this is not even a joke!. Hij heeft effectief zijn naam gegeven aan een massa slachting! Dit maar om iets mee te geven over het intellect van de man. Wat mij betreft behoort deze kerel in de pub-wereld en heeft hij niets te zoeken achter de camera van een langspeelfilm.

    taken,taken 2,liam neeson,luc besson,pierre morel,olivier megaton,the fifth element,maggie grace,famke janssen,robert mark kamentaken,taken 2,liam neeson,luc besson,pierre morel,olivier megaton,the fifth element,maggie grace,famke janssen,robert mark kamentaken,taken 2,liam neeson,luc besson,pierre morel,olivier megaton,the fifth element,maggie grace,famke janssen,robert mark kamen

    Luc Besson ging er ieder geval vanuit dat hij om het even welke regisseur achter de camera kon zetten, gezien Liam eigenlijk alle aandacht sowieso zal opeisen. En in principe heeft hij niet geheel ongelijk, maar hier gaat hij toch wel even uit de bocht. Taken 2 ziet er werd flitsend uit maar wanneer als je als toeschouwer begint te lachen met zaken die bedoeld waren serieus te zijn, dan is er toch wel iets mis. Geef mij maar een doorsnee Jason Statham film waar het hoofdpersonage nu en dan wel geslaagde grappen kan maken, tussenin zijn vlammende MMA vechtstijl scènes. Ik vermoed dat een Taken 3 in de pijplijn zit, en ik hoop voor Besson dat hij deze keer een "echte regisseur" achter de camera zet in plaats van een pion die hij naar zijn hand kan zetten. De toekomst zal het uitwijzen.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 3 oktober 2012

    ***Related Post***
    12/04/2009: Taken review

     

    *** Taken 2 trailer ***

  • Taken (2008) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik had in het begin niet veel van deze prent verwacht. Ik bedoel, wie staat er te wachten op de zoveelste Luc Besson productie? Als je er één van hebt gezien, ken je ze allemaal. En dus was mijn verbazing enorm toen ik een degelijke en spannende actie-thriller voorgeschoteld kreeg. In Taken (2008) van Pierre Morel (Banlieue 13) zien we een Liam Neeson die de vendetta toer opgaat en iedereen op zijn pad in elkaar klopt. Het voelt aan als een geslaagde 80’ties actie thriller volgestouwd met clichés en buitengewoon harde confrontaties, zoals we ze nog maar weinig meer zien.

    Taken blu-ray

    Korte inhoud: Bryan Mills (Liam Neeson) is een voormalige undercover CIA agent met een stevige reputatie. Zijn dedicatie voor zijn job heeft hem enkel zijn huwelijk gekost. En terwijl zijn ex-vrouw Lenore (Famke Janssen) de draad heeft opgepikt met een rijke vent (Xander Berkeley), probeert Bryan in ieder geval de relatie met zijn dochter Kim (Maggie Grace) in stand te houden. Bryan heeft heel wat duistere kanten van de wereld gezien en dat maakt hem tot een overbezorgde vader. Wanneer Kim met haar vriendin Amanda (Katie Cassidy) op vakantie wil naar Parijs ziet hij dat dan ook niet zitten. Lenore en Kim weten hem toch over te halen op voorwaarde dat Kim hem iedere dag belt zodat hij weet waar ze is. Meteen de eerste dag in Parijs gaat het al fout wanneer Kim en haar vriendin worden ontvoerd door nietsontziende vrouwensmokkelaars. Kim weet haar daddy nog net op het laatste moment te bellen. Wanneer deze een van de ontvoerders aan de telefoon krijgt laat hij op niet mis te verstane wijze weten dat hij over de middelen en capaciteit beschikt om de ontvoerders op te sporen en hen een lesje te leren.

    Door het scherpe camerawerk van Michel Abramowicz en de getimde montage komt deze verder routineuze actiefilm toch boven de gemiddelde dertien in een dozijn film uit. De gevechts-choreograaf heeft zichtbaar zijn lessen getrokken uit de Bourne-films en de klappen komen dus dubbel zo hard aan. Het is toch altijd weer interessant wanneer een acteur, die doorgaans in het betere drama zit, eens flink wat kunst- en vliegwerk laat zien in een actiefilm als deze en dan ook nog goed uit de verf komt.

    Alles begint heel braaf en ingetogen waarbij nog geen enkele notie bestaat van hetgeen dat komen gaat. Er zit in het begin wel een kleine scène in waarin we de Neeson zien ontpoppen als de ideale bodyguard voor de tiener popster Sheerah gespeeld door de Australische popster Holly Valance, maar verder is het familie-stuff-drama tussen ex-vrouw en dochter. Vanaf het moment dat Bryan echter in Parijs aankomt en contact neemt met zijn oude contacten is het hek van de dam en zien we de One-Man-American-Army tot leven komen. Bryan knokt zich een weg door de onderwereld, laat een spoor van dood en verderf achter zich en de ontvoerders weten niet wat hen overkomt.

    De zwaktes in Taken liggen vooral in het script die na de ontvoering iets te weinig branie laat zien, zélfs voor een vendetta-prent. Laten we in ieder geval hopen dat Jan Verheyen met zijn sequel op De Zaak Alzheimer, de Jef Geeraerts thriller Dossier K. (2009), iets meer diepgang geeft aan de Albanese maffia, want hier is het huilen met de pet op. De badguys zijn kartonnen borden zonder diepgang, wat dan weer perfect past in het plaatje. Je stelt je als kijker nooit echt de vraag of het doel de middelen wel heiligt. Je bent gewoon opgetogen dat Neeson die slechteriken één voor één naar de hel stuurt. De scenaristen, Robert Mark Kamen en Besson, hebben alle morele dilemma’s ontweken en uitgepakt met een eenduidige film die zich als volgt vertaalt: “Geef mijn dochter terug of ik trek uw oogbollen uit”. Vervang echter Neeson door een minder overtuigende acteur en de film valt met zijn filterdun stereotype verhaaltje en super-slechte dialogen plat op zijn gat, zoals die vele andere recente Besson-actie-vehikels. Dit is fast-food, maar dan wél met een onweerstaanbare smaak.

    Taken wordt uitgegeven door Warner Bros en is dte verkrijgen op DVD en Blu-ray.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 12 april 2009

    ***Related Post***
    22/03/2008: Taken de nieuwe acieprent van Luc Besson

     

    *** Taken trailer ***

  • Taken van Luc Besson met Holly Valance

    Pin it!

    De Noord-Ierse Liam Neeson blijft een indrukwekkende acteur. Dankzij Schindler’s List van Steven Spielberg werd hij wereldberoemd en zette nadien heel wat meeslepende rollen neer, zoals in Nell, Rob Roy, Michael Collins, Batman Begins, K19 The Widowmaker en Kinsey. Stuk voor stuk leverden deze films hem daarna veel lof en prijzen op. Ondanks zijn reputatie als gentle giant (hij is 1.93 meter) en het feit dat hij meestal zachtaardige figuren vertolkt, voel je dat hij het ook in zich heeft een vechtjas neer te zetten. Dat hij zijn carrière ooit is begonnen als bokser. Binnenkort zal de acteur opnieuw uitblinken in de Franse thriller Taken (2008).

    Taken

    Korte inhoud: Bryan (Liam Neeson) is een voormalig agent van de Amerikaanse geheime dienst. Hij zal opnieuw in actie moeten komen, aangezien zijn zeventienjarige dochter Kim (Maggie Grace) in de handen is gevallen van een Albanese bende die gespecialiseerd is in vrouwen-ontvoeringen en slavernij. Vanuit Los Angeles reist hij naar Parijs om haar te zoeken. Hoewel hij eruit ziet als een keurige huisvader is hij de fijne kneepjes van zijn oude vak nog niet verleerd. Nietsontziend gaat hij recht op zijn doel af, daarbij het geweld niet schuwend. Hier is de trailer.

    Het tweeslachtige charisma van de acteur bleek exact te zijn wat de Franse cineast Pierre Morel zocht voor het hoofdpersonage in zijn nieuwste prent. Maar wie is die regisseur feitelijk? Wel, Morel heeft eerder indruk gemaakt met zijn gewelddadige Banlieue 13 (2004) - hoewel de film eigenlijk in alle opzichten een Luc Besson prent was en Morel het schoothondje van de producer en scenarist bleek te zijn. En wat blijkt, ook met deze Taken gaat de ex-Director of Photography het handje vasthouden van peetvader Luc Besson. Of deze film een nieuwe Besson film zal worden of een eerste Morel film valt nog af te wachten.

    Naast Neeson duikt ook Famke Janssen op en de veelbelovende Maggie Grace (The Jane Austen Book Club, Lost) te zien, evenals Xander Berkeley (bekend van ondermeer 24), Leland Orser (Daredevil) en het pop-idool uit Neighbours en Prison Break Holly Valance. Blijkbaar zou ze wel een heel klein rolletje hebben, maar de geruchten doen de ronde dat Holly staat te trappelen om meer in de picture te komen. Misschien moet ze maar eerst uit de kleren gaan in Playboy, dat schijnt ook te helpen. Een andere belangrijke acteur uit deze film blijkt de Franse hoofdstad te zijn, die Morel bewust niet als sprankelende toeristentrekpleister wou afbeelden. "Ik wilde een toeristisch Parijs laten zien, zonder dat het echt toeristisch werd. Ik wilde geen gebruik maken van clichés, door bijvoorbeeld personages voor de Eiffeltoren te zetten, maar wilde er wel voor zorgen dat aan alles te zien was dat de actie zich in Parijs afspeelt."

    De trailer van Taken ruikt naar de zoveelste spin-off van de Bourne-films, vooral wat sfeer en opzet betreft. Als je te vinden bent voor platte Besson actie en niet vies van geweld en snelle montages, dan zal deze film jullie vast kunnen bekoren. Ik betwijfel echter dat deze prent nog maar aan de hielen van één van de Bourne-films zal komen, al dan niet met Liam Neeson als hoofdacteur. Maar ik vind het zeker wel een goede zaak dat Frankrijk eindelijk heeft ingezien dat ze hun filmindustrie rendabel kunnen houden door Engelstalige films uit te brengen met grote filmnamen. Ze zijn één van de weinige Europese landen die hiertoe financieel in staat is. En dat is dan weer te danken, tot spijt van wie het benijdt, aan Luc Besson. Taken komt op 3 april 2008 uit in Nederland. Wij hebben tot op vandaag nog steeds geen releasedatum.