De FilmBlog

Het is misschien niet het meest bekende personage uit de DC Comics stal, en tevens ook niet het meest evidente om te adapteren in een live-action film. Bij het lezen van zo’n strip weet je meteen dat de cgi een belangrijk aspect is bij een mogelijke verfilming, bijgevolg kan het prijskaartje behoorlijk oplopen. Green Lantern (2011) van Martin Campbell heeft dan ook 200 miljoen dollar gekost.

Korte inhoud: Testpiloot Hal Jordan (Ryan Reynolds) moet een noodlanding maken na een technisch defect in zijn straaljager. Hij overnacht in een onherbergzame zandvlakte waar hij gewekt wordt door een aanstormend felgroen gevaarte: een UFO is er gecrasht. Hal snelt ter hulp maar is te laat. De alien is stervende, maar draagt nog net voor zijn dood zijn magische ring over aan Hal om hem te bedanken. Al snel ontdekt Jordan dat de ring van hem tot een superheld kan omtoveren en dat hij nu deel uitmaakt van een intergalactische gilde die het universum moet beschermen tegen het kwaad…

Maar ook al heb je te maken met een film onder begeleiding van Warner Bros, een uitstekende regisseur en een solide cast, kan het altijd ergens wel ontsporen. En het grootste struikelblok bij Green Lantern was misschien wel het bronmateriaal. Het basisconcept van de strip is eigenlijk wel wat LAME: Elke Green Lantern beschikt over een zogenaamde Power Ring, waarmee ze met hun verbeeldingskracht wapens, voorwerpen of structuren kunnen materialiseren. Deze ringen zijn gemaakt met zeer geavanceerde buitenaardse technologie. Een ring moet dan ook om de 24 uur worden bijgeladen (wtf?!) met behulp van een lantaarnvormig apparaat (whaaa??). Vandaar ook de naam Green Lantern (groene lantaarn). Deze lantaarns krijgen op hun beurt hun energie van een centrale krachtbron op de thuisplaneet van de Guardians of the Universe.

De productie werd geplaagd door reshoots. Blijkbaar was de eerste montage niet overtuigend genoeg voor een testpubliek, en moest er extra beeldmateriaal gedraaid worden en werd er nog eens een budget van 9 miljoen dollar vrijgemaakt voor bijkomende visuele effecten. En de geruchtenmolen kwam op gang dat de film wel eens zwaar zou kunnen tegenvallen. Meer nog, de regisseur werd in het veld gestuurd om de film te gaan verdedigen. Maar je kon meteen zien dat Campbell, ondanks zijn talent als regisseur, geen kaas heeft gegeten van de wereld van de comic book. En hij is misschien de enige die verkeerd werd gecast in deze productie. Een super-helden-film kan per definitie nooit saai zijn, en toch slaagt hij hierin, ondanks het gigantische productiebudget en het aanwezige acteertalent.

Het positieve aan de film is dat het visueel allemaal wel verbluffend is, zowel de buitenaardse wereld als de visuele effecten. Ook het personage van Hal Jordan zag er overtuigend uit, met zijn cgi-glimmende pakje. Ryan Reynolds bewijst overigens met deze film dat hij echt wel die superhero allures heeft en perfect gecast werd voor de rol. Ook de vertolking van Blake Lively als Carol Ferris werkte goed. Anderzijds deden acteurs Peter Sarsgaard , Mark Strong en Tim Robbins wat ze moesten doen, maar zonder echt indruk te maken.

Maar de vraag blijft of je van een zwak verhaal, die bestaat uit een samenraapsel van betere comics, een geslaagde comic adaptatie kan maken. En deze film is in ieder geval een stevig argument dat het niet kan. Misschien hadden de makers toch iets dieper moeten graven in de verschillende Green Lantern comics, en er het beste uit gedestilleerd. Want wat nu voor ligt overtuigde mij niet. Ook al valt er op de vertolking van Reynolds niets op aan te merken, hebben we als toeschouwer geen voeling met hem. We leven niet mee met zijn carrière als piloot en zijn relatie laat ons tevens ijskoud. Anderzijds zijn de villains allesbehalve geloofwaardig en zien er echt wel te comicky uit. Je kunt ze nauwelijks au serieus nemen. Tevens werd de rol van Hector Hammond heel goedkoop uitgewerkt. In het beste geval lijkt hij op een driftkikkers die onder het gewicht van al zijn frustraties en tekortkomingen, zich draait naar de duistere kant, maar de echte reden van de transformatie in een Megamind-freak gaat aan ons voorbij.

Ook de gehele buitenaardse wereld mag er dan wel verbluffend uitzien, het heeft uiteindelijk zo goed als geen toegevoegde waarde. Achteraf gezien had de film misschien veel betere geweest mocht er niets van de buitenaardse wereld worden getoond. Je had gewoon meer tijd nodig om Hal uit te werken, alsook zijn relatie en zelfs zijn vijand. Nu worden er een pak personages geïntroduceerd, zonder dat je er echt voeling mee heeft. En nogmaals, qua acteerwerk was iedereen wel goed gecast, maar de CGI kwam hier teveel op de voorgrond en verdrong elke menselijke sprankel. Toch hoop ik dat ze hier nog een vervolg zullen aan breien (ook al maakte deze film geen brokken aan de box-office). De sequel Green Lantern 2 (2013) werd al aangekondigd, maar er zijn nog geen namen bekend van wie betrokken zal zijn bij de productie. Laten we hopen dat de scenaristen (Greg Berlanti, Michael Green, Marc Guggenheim, Michael Goldenberg) deze keer hun ringen dicht bij de lantaarn houden en zo een uitstekend script kunnen oproepen.

Anderzijds is de 3D blu-ray editie van de film wel een opsteker, en dit dankzij de vele visuele effecten. Ik ben zelfs geen voorstander van 3D, maar bij animatiefilms of dergelijke CGI-vehikels kan je er bij momenten wel van genieten. Maar ja, het is uiteindelijk een magere troost.

***Related Posts***
22/06/2011: Martin Campbell verdedigt Green Lantern
06/05/2011: Indrukwekkende 2de Green Lantern trailer
07/01/2011: Green Lantern zit met reshoots
26/11/2010: Nieuwe Green Lantern trailer is iets beter
10/08/2010: Green Lantern verfilmd door Martin Campbell
21/03/2009: Chris Pine in de running voor Green Lantern

Ik moet toegeven dat mijn verwachtingen voor Green Lantern (2011) van Martin Campbell niet zo bijzonder hoog waren. Wel denk ik dat hij beter zal zijn dan Thor (2011). Collega Malkavian liet me weten dat er een nieuwe trailer online werd gezwierd door Warner Bros.

"Omdat concurrent DC natuurlijk hun eigen film te promoten heeft, hebben ze er niets beter op gevonden vandaag het publiek te vergasten op de 'theatrical trailer' van Green Lantern, de zomerblockbuster die op 17 juni in de VS in de zalen komt. De trailer toont ons heel wat meer van de film waaronder duidelijke beelden van the Guardians, Kilowog, Tomar-Re en natuurlijk iedereen's favoriete slechterik Sinestro."

De trailer is inderdaad stukken beter dan die waarin we hem zagen ontwaken na een wilde nacht. De film begint er beter en beter uit te zien en ik krijg voor het eerst goesting om deze comic-adaptatie in de bios te gaan ontdekken. Ik blijf wel zitten met een slechte smaak na die eerste trailers van de film (die ze beter NOOIT hadden uitgebracht), en mijn twijfels blijven over de keuze van Ryan Reynolds als Hal Jordan. Anderzijds ben ik wel tevreden met de casting van Mark Strong en Peter Sarsgaard, naast Geoffrey Rush, Michael Clarke Duncan en Tim Robbins. Vanaf 27 juli 2011 in onze zalen.

***Related Posts***
07/01/2011: Green Lantern zit mer reshoots
26/11/2010: Nieuwe Green Lantern trailer is iets beter
10/08/2010: Green Lantern verfilmd door Martin Campbell
21/03/2009: Chris Pine in de running voor Green Lantern

Toen de verfilming van Green Lantern (2011) 'groen licht' kreeg van Warner was ik zeer opgewonden. De comic is een topper in het Marvel-gamma en heeft een groot potentieel als filmadaptatie. De productie van de film zou ondertussen in een post-productie fase moeten zitten (montage van de beelden, opbouw van de visuele effecten, sounddesign,…) Maar volgens de collega’s van Daily Blam zitten er reshoots aan te komen.

Reshoot zijn nooit een goede zaak, ze kosten veel geld en zijn meestal noodzakelijk omdat het bestaande beeldmateriaal niet volstaat, niet werkt of verbetert moet worden. Warner zorgt er dan ook voor dat er zo weinig mogelijk informatie lekt hieromtrent. De opnames waren normaal afgerond op 7 augustus 2010, dus is het niet uitgesloten dat ze op dit ogenblik al een filmversie afgewerkt hadden en deze hadden laten zien aan een test-publiek die misschien niet helemaal overtuigt was. Ik ben in ieder geval benieuwd of de releasedatum van 17 juni 2011 nog steeds een haalbare kaart is.

Korte inhoud: Testpiloot Hal Jordan (Ryan Reynolds) moet een noodlanding maken na een technisch defect in zijn straaljager. Hij overnacht in een onherbergzame zandvlakte waar hij gewekt wordt door een aanstormend felgroen gevaarte: een UFO is er gecrasht. Hal snelt ter hulp maar is te laat. De alien is stervende, maar draagt nog net voor zijn dood zijn magische ring over aan Hal om hem te bedanken. Al snel ontdekt Jordan dat de ring van hem tot een superheld kan omtoveren en dat hij nu deel uitmaakt van een intergalactische gilde die het universum moet beschermen tegen het kwaad…

Martin Campbell, de man achter Casino Royale (2006) (één van de beste Bond-films ooit) en het mindere The Edge Of Darkness (2009) nam de regie voor zijn rekening. Ryan Reynolds mocht de titelrol spelen. Na het zien van Buried (2010) moesten criticasters hun mening herzien over zijn tot nog toe eendimensionale rollen (The Proposal (2009) , Van Wilder (2002) , X-men Origins: Wolverine (2009) ). Hij zette er een geweldige acteerprestatie neer.

De supporting cast kon me ook bekoren. Ik heb het onder andere over oude rot Tim Robbins, de onvermijdelijke Mark Strong en booswicht van dienst Peter Sarsgaard. De vrouwelijke hoofdrol is voor de aantrekkelijke Blake Lively. Ik ging er vanuit dat de hoge verwachtingen wel ingelost zouden worden met dergelijke bekwame figuren. Spijtig genoeg heb ik de trailer mogen aanschouwen en deze zorgt voor ontgoocheling. De serieuze donkere toon uit de comic moest plaats ruimen voor een luchtig, flitsend, goedkoop ogend geheel in de lijn van Fantastic Four (2005) .

Men lijkt hier te gaan voor een Ironman ‘light’ formule. Het is spijtig om te aanschouwen dat Ryan Reynolds daarom wederom teruggrijpt naar zijn onnozele Van Wilder typetje om voor komisch relaas te zorgen. De effecten zien er gedateerd en cartoonesk uit wat het geheel ongeloofwaardig maakt. Ik kreeg bij deze teaser een Batman & Robin (1997) déjà-vu. (Één van de slechtste films aller tijden).

De trailer representeert totaal het tegenovergestelde van wat je van een Martin Campbell -film zou verwachten Het contrast tussen een ernstige prent als Casino Royale en The Green Lantern is immens: een stijlbreuk van jewelste. Campbell had mijn inziens dezelfde stijl moeten hanteren van deze actietopper en moeten gaan voor een donkere, iets soberdere aanpak (Beste voorbeeld is The Dark Knight (2008) . Het CGI-kostuum van Hal Jordan (wat het paradepaardje van deze film moet worden) ziet er betreurend goedkoop uit. Het Speciale Effecten team lijkt wel 10 jaar achter te lopen op de concurrentie en ik kan me niet van de indruk ontdoen dat ze tegen de klok moesten werken om al het grafisch geweld klaar te stomen voor de promotiecampagne.

Toch is het is desondanks al deze negatieve punten te vroeg om conclusies te trekken. De release is nog ver weg en aan de effecten kan gewerkt worden. De film zou wel eens een stuk serieuzer kunnen uitvallen dan de trailer doet uitschijnen. Ik hoop dat ik mijn kritiek binnenkort moet inslikken eens ik de release heb kunnen bekijken. I keep my fingers crossed…

***Related Posts***
26/11/2010: Nieuwe Green Lantern trailer is iets beter
10/08/2010: Green Lantern verfilmd door Martin Campbell
21/03/2009: Chris Pine in de running voor Green Lantern

Ik moet toegeven dat ik niet meteen onder de indruk was van de eerste trailer van Green Lantern (2011). Niet meteen door de beelden op zich maar wel de manier waarom ze werden gemonteerd. Het kwam niet meteen overtuigend over. Ik ben dus wel tevreden dat de makers hun montage herbekeken hebben en nu naar buiten komen met een betere filmtrailer voor de lang verwachte comic-adaptatie.

Korte inhoud: Ergens in het universum bestaat er een kleine maar krachtige strijdmacht die al eeuwen bestaan heeft. Beschermers van vrede en recht met de naam Green Lanterns, een broederschap van strijders die gezworen hebben de intergalactische orde te bewaren. Iedere lantern heeft een ring die hem superkrachten geeft, maar wanneer de nieuwe vijand Parallax dreigt de balans in het universum te verstoren ligt het lot van de aarde in handen van hun nieuwste recruit: de eerste mens ooit die ooit geselecteerd is, Hal Jordan (Ryan Reynolds).

Martin Campbell is een uitstekend regisseur, maar is zowel in staat van het beste (Casino Royale, The Mask of Zorro) als van het zwakste (The Legend of Zorro). Ik heb dus nog altijd mijn twijfels of hij dit moeilijk personage zal kunnen adapteren naar een volwaardige live-action prent. Ik kan mij niet ontdoen van het gevoel, bij het bekijken van de trailer, naar een zondags sci-fi tv-film te staren. De decors en de karakters komen nogal cartoony over, vooral die buitenaardse wezens. Maar ook het personage in de comic is wat 'lame', zeker met zijn ring, gemaakt met zeer geavanceerde buitenaardse technologie, die een groene beam uitstraalt die zich in alles kan omvormen. Hoe maak je met zo’n gegeven een geloofwaardige comic-prent in het tijdperk van de meer realistische The Dark Knight films.

Anderzijds moet ik toegeven dat deze DC comic in stripformaat er visueel indrukwekkend uitziet. Het behoort zeker tot één van de betere graphic novels die ik ken. Het lag dan ook voor de hand dat ze deze comic naar het witte doek zouden brengen. Ik ben een grote fan van Martin Campbell, maar misschien hadden ze een regisseur moeten nemen met meer gevoel voor humor, zoals een Jon Favreau (Iron Man). Green Lantern heeft niet dezelfde vibe als Batman of Spiderman, of zelfs Superman. Het lijkt me ook meer een effectenfilm, die zich uitstekend zou lenen aan de 3D-technologie. Ik kan me al inbeelden dat zo green hamer-beam door de bioscoopzaal vliegt.

Ik vermeld nog even de indrukwekkende cast, waaronder de knappe Blake Lively, the man of the hour Mark Strong en de uitstekende Peter Sarsgaard. De film komt bij ons uit in de zomer van 2010.

***Related Posts***
10/08/2010: Green Lantern verfilmd door Martin Campbell
21/03/2009: Chris Pine in de running voor Green Lantern

Van alle nieuwe comic-adaptaties die er zitten aan te komen, lijkt Green Lantern (2011) het meest beloftevolle. Er is slechts weinig beeldmateriaal uitgegeven op Comic-Con maar datgene wat vertoond werd schepte op z’n minst een gevoel van vertrouwen dat de meest talentvolle 007-regisseur Martin Campbell (GoldenEye, Casino Royale) dit project in goede banen leidt. Hij is iemand die zowel actie-sequenties in beeld kan brengen als een coherent en aangrijpend verhaal kan vertellen, en weet als de beste hoe hij voldoende drama en pathos moet generen. En er staat veel op het spel. Het is niet alleen één van de meest bekende superhelden uit het arsenaal van DC Comics, maar de film kreeg tevens van Warner Bros een monsterbudget toegewezen van 150 miljoen dollar.

Korte inhoud: Ergens in het universum bestaat er een kleine maar krachtige strijdmacht die al eeuwen bestaan heeft. Beschermers van vrede en recht met de naam Green Lanterns, een broederschap van strijders die gezworen hebben de intergalactische orde te bewaren. Iedere lantern heeft een ring die hem superkrachten geeft, maar wanneer de nieuwe vijand Parallax dreigt de balans in het universum te verstoren ligt het lot van de aarde in handen van hun nieuwste recruit: de eerste mens ooit die ooit geselecteerd is, de testpiloot Hal Jordan (Ryan Reynolds) die hierin gesteund wordt door zijn collega-piloot Carol Ferris (Blake Lively).

Ondertussen zit de productie erop en begint de post-productie fase en zijn er nu al plannen met scenarist Michael Goldenberg (Harry Potter and the Order of the Phoenix) om te brainstormen over een Green Lantern 2, indien de eerste film uiteraard brokken kan maken aan de kassa. Maar het feit dat Warner Bros al zo snel de diensten van Goldenberg wil inhuren voor een sequel, kan een indicatie zijn dat de studio, na het zien van de beelden, er alle vertrouwen in heeft. Ik hoop wel dat Campbell zich niet meteen stort op deze sequel (mocht hij al geïnteresseerd zijn) maar eerder voor de derde keer de James Bond franchise uit het slop haalt.

De villain in deze superhelden film is door het genie Hector Hammond die in de strips zelfs een affaire had met Carol Ferris. Hammons wordt in de film vertolkt door Peter Sarsgaard. De rol van Sinestro, de mentor van Hal Jordan wordt gespeeld door Mark Strong. Green Lantern zou in de zomer van 2011 bij ons in de bioscoop moeten draaien.

***Related Post***
21/03/2009: Chris Pine in de running voor Green Lantern rol

Het lijkt fel op een soort True-Lies-meets-Mr-and-Mrs-Smith met heel veel ove the top actiesequenties en overladen met humor. En als Tom Cruise en Cameron Diaz van de partij zijn, met James Mangold (Copland, 3:10 to Yuma) achter de camera, dan weet je dat dit een zuivere Hollywood zal worden met genoeg ontspanning voor het gehele gezin.

Korte inhoud: Knight & Day gaat over een eenzame vrouw (Diaz) wiens ogenschijnlijk onschuldige blind date haar leven op kop zet wanneer een superspion (Cruise) haar meeneemt op een gewelddadige wereldreis om een batterij te beschermen die de sleutel bevat tot een oneindige krachtbron.

Als ik mocht kiezen tussen een Mel Gibson en een Tom Cruise, dan kies ik resoluut voor de Mel. Toch kan ik het acteerwerk van Cruise zeer waarderen. Hij is één van die weinige Hollywood-acteurs die een actiefilm een zekere gravitas kan geven. En in dergelijke rollen is hij er uiteraard voor geknipt. Voor de eerste keer dat deze twee filmiconen samenkomen 'in een actieprent' lijkt de chemie tussen die twee goed te werken. Het zal in ieder geval een hit worden en voor Cruise is dit toch wel belangrijk nadat de acteur zijn publiek leek te verliezen. Ook voor Cameron Diaz is het zes jaar geleden dat ze nog eens opdook in een actieprent. Laten we gewoon hopen dat haar rol niet hoofdzakelijk zal bestaan uit luid schreeuwen en snel weglopen. De trailer is in dat opzicht anders niet echt hoopgevend.

In de film zien we ook nog de Lost-actrice Maggie Grace, Peter Sarsgaard en Paul Dano. Op de casting kan je in ieder geval niets op aanmerken. De film zal in de zomer van 2010 bij ons in de bioscopen draaien. Geniet in ieder geval van die gekke trailer: "I'm going to kill myself, then I'm going to kill her" :)

***Related Post***
05/08/10: Knight and Day wordt Night and Day

De aanslag van 9/11 is ondertussen al ver genoeg verwijderd om kritische films over 'The War on Terror' op het publiek los te laten. In het begin waren er voornamelijk getrouwe weergaves van de aanslag. Geslaagde projecten zoals United 93 (2006) en minder geslaagde films als World Trade Center (2006). Michael Moore was de eerste die de oorlog bekritiseerd.

Maar inmiddels, met de presidentsverkiezingen aan de deur, ligt de weg misschien vrij voor "unpatriotic 9/11 movies". Robert Redford met Lions for Lambs (2007), Marc Munden met The Mark of Cain (2007), Brian de Palma met Redacted (2007) en uiteindelijk Gavin Hood met Rendition (2007).

Gavin Hood kon indruk maken tijdens de Oscars met zijn film Tsotsi (2005), een beetje politiek engagement lijkt aan hem wel besteed. Rendition betekent uitlevering, 'extraordinary rendition' staat ook voor kidnapping en hardhandig ondervragen van mensen. Jawel, ik heb het moeten opzoeken. In de film zien we bekende koppen opduiken zoals Meryl Streep, Jake Gyllenhaal, JK Simmons en Reese Witherspoon.

Korte inhoud: Na een conferentie in Zuid-Afrika reist de Egyptisch-Amerikaanse Anwar El-Ibrahimi (Omar Metwally) terug naar zijn gezin in Chicago. Zijn vrouw Isabella (Witherspoon) staat echter tevergeefs met hun zoontje op hem te wachten op de luchthaven. Bij een bomaanslag ergens in Noord-Afrika is per ongeluk een CIA-agent omgekomen en Corrine Whitman (Streep) van de antiterreur unit van de CIA is koortsachtig op zoek naar een verdachte. Die wordt gevonden in Anwar, ook al is het bewijs erg mager. Tijdens een tussenlanding is hij opgepakt en naar Noord-Afrika gevlogen om gemarteld te kunnen worden bij zijn ondervragingen. Het toezicht wordt overgelaten aan de onervaren CIA analist Douglas Freeman (Gyllenhaal), die als enige agent in de buurt is. Intussen heeft Isabella de hulp van Alan Smith (Peter Sarsgaard) ingeroepen. Als rechterhand van Senator Hawkins (Alan Arkin) zet hij al zijn politieke macht in om Anwar terug te vinden. Is zijn invloed sterk genoeg om Corrine tot andere gedachten te dwingen of kan Isabella alleen nog hopen op hulp uit onverwachte hoek? Bekijk hier de HQ trailer.

Of Amerika klaar is om de harde realiteit in het gezicht te staren en toe te geven dat ook zij niet onschuldig is, zal binnenkort duidelijk zijn. De film heeft al wat prijzen in de wacht kunnen slepen, maar de grote prijzen moeten nog volgen. Wij Europeanen zullen met deze film uiteindelijk een zucht slaan dat we nu ook eens de andere kant van de medaille mogen zien in een fictiefilm. Of het scenario zal meevallen valt nog af te wachten, gezien Kelley Sane nog een groentje is in Hollywood. Maar met deze regisseur en deze cast zit deze film al goed. De film zal bij ons uitkomen op 9 januari 2008.

"Elke oorlog is anders. Elke oorlog is dezelfde." Met deze voice-over sluit Jarhead (2005) zijn pleidooi. Je zou trouwens hetzelfde kunnen zeggen van de oorlogsfilm. “Elke oorlogsfilm is anders. Elke oorlogsfilm is dezelfde.” In die zin zijn er veel verbanden te leggen met Coppola’s Apocalypse Now (1979) en Cimino’s The Deer Hunter (1978). Er zijn trouwens twee korte fragmenten te zien van deze films in Jarhead. De film gaat over de ervaringen van de soldaten in de militaire draaimolen, tijdens boot-camp en nadien op het strijdveld en hoe ze veranderen als individu. In tegenstelling tot de waanzin van het bloedvergieten in de jungle, belicht regisseur Sam Mendes (American Beauty, Road to Perdition) hier de waanzin van de inactiviteit in de woestijn tijdens Desert Shield en Desert Storm in 1990-91. Een minder knappe film dan de aangehaalde voorbeelden, maar een film die je zeker aan het nadenken zet.

De film wordt volledig verteld vanuit het perspectief van de Jarhead’s in kwestie, verwijzend naar het kaalgeschoren en inhoudsloze hoofd van de soldaat. Het hoofdpersonage heet Swoff (Jake Gyllenhaal) en wordt opgeleid als sniper die in de frontlinies de tegenstander van op grote afstand kan bestoken. Met dit verschil dat er geen front-linie was. De Air Force van de Amerikanen was zo overweldigend dat er geen Iraki’s overbleven voor een gevecht. De enige noemenswaardige aanval die de soldaten te verduren kregen was die van de Amerikaanse luchtmacht die per vergissing een aantal Amerikaanse soldaten voor Iraki’s namen. En hoezeer ze elk een harde training hadden doorstaan, keerden vele van hen terug zonder ook maar één kogel te hebben afgeschoten. Je voelt dan ook in de film het verlangen van de soldaten om hun training in de praktijk te zetten. Ze zijn opgejut door de officieren, geschoren en gewapend, maar de oorlog bleef een soort mirage waar je alleen gek van werd. Een oorlog waar de soldaten de olievelden moesten beschermen en wachten, tot ze de eerste kogel zouden kunnen afvuren.

En wanneer je maanden lang in de gloeiende hitte uitkijkt op een eindeloze witte woestijn, begint de confrontatie met jezelf, de vriendin die thuis op iemand anders is gevallen, de vriend die psychologisch door het lint gaat, de verveling. De Irak oorlog krijgt hiermee een gezicht die we nog nooit eerder mochten ervaren. Ik was dan ook enorm onder de indruk van de cinematografie in deze film, van DOP van de Coen Brothers, Roger Deakins. Een operator die wel handheld camera’s gebruikt maar die daarom niet de noodzaak heeft om er geweldig mee te schudden. Maar met de rust in de film heeft de monteur van Jarhead, Walter Murch ook wel iets te maken. Hij heeft trouwens ook Apocalypse Now gemonteerd, en dat zegt al genoeg.

Hoezeer de film over verveling gaat, heb je af en toe van die momenten waar je echt verlangt om eens een gevecht te mogen meemaken. In die zin kom je, volgens mij, ook dichter te staan bij de soldaten en hoe zij zich wel moesten voelen. Maar dit heeft uiteraard als risico dat heel wat toeschouwers deze "verveling" ook negatief zullen ervaren in de bioscoop. Het is niet de typische politiek getinte anti-oorlogsfilm zoals Platoon (1986). Het gaat echt meer over de personages en wat ze meemaken, hoe ze leven in hun nieuwe biotoop, weg van de bewoonde wereld. Had Oliver Stone deze film gemaakt dat ging hij waarschijnlijk het accent hebben gelegd op het dilemma of het leger niet beter meteen had doorgetrokken tot in Baghdad. Maar dat komt misschien nog in de toekomst.

De acteursregie is om van te snoepen, maar dat komt hoofdzakelijk door het aanwezige filmtalent. Jake, die fors wat kilos en spieren heeft bijgekomen, zet hier een van zijn beste vertolkingen neer. Zijn acteerspel is nooit evident, maar zit verweven in een mengeling van eigen spontaniteit en zichtbaar maandenlange psychologische voorbereiding. Het resultaat is al even geloofwaardig als dat ze complex is. Ook Peter Sarsgaard speelt voortreffelijk de rol van de vriend die het psychologisch steeds zwaarder te verduren krijgt. En dan heb je nog Jamie Foxx, Dennis Haysbert en Chris Cooper die stuk voor stuk fantastisch gecast zijn in hun kleine interventies doorheen de film.

De enige kritiek die ik zou hebben is dat de regisseur er teveel is in geslaagd om de verveling over te brengen naar de toeschouwer. Ik wil daarmee niet zeggen dat de film saai is, maar als je – als mezelf – al 101 oorlogsfilm hebt gezien en nogmaals herbekeken, dan is je verwachtingspatroon net iets groter. Zeker voor een Sam Mendes film. Een andere oorlogsfilm die een gelijkaardig pad bewandelt van de innerlijke monoloog, maar die veel dieper graaft is uiteraard Apocalypse Now, maar tevens ook Malick’s The Thin Red Line (1998). Toch vind ik de voice-overs in Jarhead niet slecht. Ze reflecteren duidelijk de geest van de jongere en brengen je dichter bij het "echte" verhaal die zich binnenin afspeelt.

Kortom, Jarhead mag er wezen en bewijst dat de oorlogsfilm nog vele terreinen mag/moet/kan bewandelen. De film doet, vooral in het begin, terugdenken aan de scènes uit boot camp uit Kubrick’s Full Metal Jacket (1998). En dat vond ik helemaal niet slecht want dit bewijst nog maar eens dat niets is veranderd sinds de Vietnam oorlog qua militaire indoctrinatie. Maar waar deze prent in uitblinkt is zijn portrettering van de geslepen soldaat, alleen in de woestijn, die wacht op iets wat niet komen zal op de muziek van Thomas Newman. De film is ambigue, maar zo zijn ook de motieven van de soldaten in de film. Maar helaas zit er naast deze intellectuele denkoefening ook niet meer in dan dat. Jarhead schraapt luid zijn keel, trekt de aandacht, maar heeft dan niet zoveel te vertellen. "Bedankt voor de moeite, jongens."

We hebben al een paar films gehad over de Irak oorlog, en de vraag blijft voor veel analisten of de Amerikanen die oorlog niet snel willen vergeten. De regisseur, Sam Mendes (American Beauty, Road To Perdition), werp zich in ieder geval met volle overtuiging op de film met een geweldige cast. Jarhead (2005) is een verfilming van de Golfoorlog-memoires van Anthony Swofford. William Broyles, die eerder het script schreef voor Cast Away, putte uit zijn eigen Vietnam-ervaringen en smeedde het geheel tot een filmscript. Om aan dit project mee te kunnen werken heeft Mendes de verfilming van Stephen Sondheims musical Sweeney Todd en die van Khaled Hosseini's boek The Kite Runner uitgesteld. In Variety zei Mendes:

"This is equal parts black humor, honesty, rage, lyricism, profanity and the mixture of machismo jarhead culture. With the exception of Three Kings (1999), this is a war that has been overlooked but which has a burning relevance to what is happening right now in the Middle East"

Anthony Swofford, of kortweg Swoff (Jake Gyllenhaal), behoort tot een derde generatie van Amerikaanse mariniers, die na zijn militaire opleiding actieve dienst vervult in het Midden-Oosten. Met een scherpschuttergeweer en 50 kilo bepakking op z'n rug trekt hij door de woestijnen zonder enige bescherming tegen de moordende hitte of tegen Iraakse soldaten die elk moment kunnen opduiken. Swoff en z'n maten houden zich op de gloeiende zandvlaktes staande met sardonische kameraadschap en boosaardige humor, en dit allemaal in een land waar ze niks van weten, tegen een vijand waar ze niks van zien en voor een zaak waar ze weinig van snappen. Hier kunnen jullie de nieuwe trailer bekijken met een soundtracknummer van Kanye West (Jesus Walks).

Tijdens de tournage zijn ook brokken gevallen tussen de cast. Acteur Jake Gyllenhaal viel een tegenspeler aan nadat hij gewond was geraakt aan een van zijn tanden en flipte daarna helemaal. Hierop sloeg hij zijn medespeler meerdere malen. Jake zat naar eigen zeggen zo in de scène dat hij zich niet van zijn rol kon distantiëren. Regisseur Sam Mendes legt uit hoe dat komt:

"Je staat midden in de woestijn, het is zowat 40 graden, geen schaduw, je hoort niets door de wind en je bent al weken weg van huis. Ik denk dat Jake door zulke barre omstandigheden vergat dat hij aan het acteren was."

De titel slaat op de zelfgekozen bijnaam van de Amerikaanse mariniers. In de Andere rollen zien we nog Jamie Foxx(Ray, Collateral), Dennis Haysbert (Heat, "24"), Peter Sarsgaard (Boys Don't Cry, Shattered Glass) en Chris Cooper (American Beauty, Adaptation.). Ik ben benieuwd of deze film een oscar-contender zal worden of een MTV-popcorn film, de kritieken zijn in ieder geval enorm verdeeld. Jarhead komt bij ons uit op 11 januari 2006.