penny dreadful

  • Tweede seizoen Penny Dreadful uit op DVD en Blu-ray

    Pin it!

    Het tweede seizoen van "Penny Dreadful" van John Logan is uitgekomen op DVD en Blu-ray, terwijl de eerste episodes van het derde seizoen ook al lopen. Het knappe aan deze Victoriaanse monster-serie zijn de fascinerende karakters en decors, maar zeker ook de originele verhaallijnen. Het probleem met het eerste seizoen was dat het verhaal een beetje alle kanten uitging, en daar is nu in het nieuwe seizoen aan gesleuteld.

    Penny Dreadful,John Logan,Eva Green,Timothy Dalton,Josh Hartnett,Reeve Carney,Danny Sapani,Rory Kinnear,Billie Piper,Olivia Llewellyn

    Korte inhoud: In het tweede seizoen van het angstaanjagende Penny Dreadful komt er nieuw kwaad uit de schaduwen van het Victoriaanse Londen. De vreemde krachten van Vanessa Ives (Eva Green) groeien door en terwijl ze worstelt met haar persoonlijke demonen zijn er duistere krachten die het gemunt hebben op de mensen om haar heen: Afrikaanse ontdekkingsreiziger Sir Malcolm Murray (Timothy Dalton), de in problemen verzeilde Amerikaanse Ethan Chandler (Josh Hartnett), de roekeloze Dorian Gray (Reeve Carney), loyale Sembene (Danny Sapani), het gekwelde Beest (Rory Kinnear), gevoelige Victor Frankenstein (Harry Treadaway) en de prachtige Lily (Billie Piper). In deze wereld waar de meest iconische en angstaanjagende karakters uit de literatuur rondlopen, worden er onwaarschijnlijke verbonden aangegaan om de meest ongelooflijke verleidingen te weerstaan.

    En ook al is het kroonjuweel van deze serie Eva Green, komt het personage van Rory Kinnear echt wel op de voorgrond. Er zijn nog wel een aantal probleempjes uit het eerste seizoen die terugkeren maar het is in ieder geval een aanzienlijke verbetering. Het ritme zit beter, de personages zijn beter uitgewerkt - inclusief het karakter van Dorian Gray - en de horror is ook een pak gruwelijker geworden met een geslaagde crescendo naar het einde van het seizoen. In het eerste seizoen was er een soort zoektocht naar Mina (Olivia Llewellyn), de dochter van Sir Malcolm Murray, als rode draad doorheen het verhaal. Maar uiteindelijk was dat maar een soort van een MacGuffin, die van geen tel meer is in het tweede seizoen.

    penny_dreadful_2015_eva_green_poster.jpgpenny_dreadful_2015_josh_hartnett_poster.jpgpenny_dreadful_2015_rory_kinnear_poster.jpgpenny_dreadful_2015_timothy_dalton_poster.jpg
    penny_dreadful_2015_reeve_carney_poster.jpgpenny_dreadful_2015_billie_piper_poster.jpgpenny_dreadful_2015_danny_sapani_poster.jpgpenny_dreadful_2015_harry_treadaway_poster.jpg

    Penny Dreadful is een donker, stijlvol en complex drama over goed, kwaad en het bovennatuurlijke in het Londen van de late 19de eeuw. Het feit dat er nu al een derde seizoen aankomt bewijst dat de kwaliteit ervan in stijgende lijn is. Het geniale scenario-werk van John Logan deed me een beetje denken aan "True Blood" waarin bekende monsters (zoals vampieren en weerwolven) in een nieuwe verhaallijn werden geschreven. Dit is hier eveneens het geval maar dan met Gothic karakters, en het resultaat is bijzonder fascinerend. Soms heb je wel het gevoel dat er net iets teveel personages zijn, maar uiteindelijk krijgt elk van hen wel zijn moment.

     

    *** Penny Dreadful season 2 trailer ***

  • Het eerste seizoen van Penny Dreadful op Blu-ray

    Pin it!

    Het woord 'penny dreadful' was eigenlijk een pejoratieve term die gebruikt werd om te verwijzen naar goedkope populaire serie-literatuur geproduceerd tijdens de negentiende eeuw in Victoriaans Groot-Brittannië, gericht op de jonge werkende klasse. Het waren verhaaltjes die je voor een 'penny' kon kopen. Het onderwerp van deze verhalen was typisch sensationeel, met de nadruk op de heldendaden van detectives, criminelen, of bovennatuurlijke entiteiten. En dat is zo een beetje wat we kunnen verwachten van deze Brits-Amerikaanse Showtime horror-serie "Penny Dreadful" van John Logan, weliswaar gemaakt met een hogere production value.

    penny_dreadful_2014_season_1_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: We volgen Sir Malcolm Murray (Timothy Dalton), een aristocratische avonturier in het Victoriaanse Londen, die op zoek is naar zijn dochter Mina (Olivia Llewellyn). Om hem te helpen in deze taak is er Vanessa Ives (Eva Green), een vrouw die alles afweet van het bovennatuurlijke en zijn zwarte bodyguard (Danny Sapani). Een goede zaak zo blijkt, gezien waarschijnlijk kwade wezens aan het werk waren bij de ontvoering van zijn dochter. De twee rekruteren een Amerikaanse revolverheld genaamd Ethan Chandler (Josh Hartnett) uit een Wild West om hen bij te staan, alsook een jonge geniale dokter genaamd Victor Frankenstein (Harry Treadaway).

    Dit is het soort serie dat beter wordt naargelang je de personages beter begint te kennen, misschien wel iets wat jij bij heel wat drama's kan zeggen. Bij de eerste episode had ik een enorm déjà-vu gevoel. Zelfs Eva Green speelde een scène na, terwijl ze haar tegenspeler ontleed aan de hand van in het oog springende kenmerken, die ze al had vertolkt in Casino Royale (2006) (zie clip). Maar later in de serie begint het personage van Vanessa Ives behoorlijk veel diepgang te krijgen en kom je werkelijk onder de magie van haar betoverende en aangrijpende vertolking.

    Maar ook de andere acteurs stralen in deze serie, en uiteraard wordt zoiets mogelijk gemaakt door de aanstekelijke horror iconen die ze mogen vertolken en de manier hoe de makers deze excentrieke en bizarre personages willen benaderen. Net zoals bij heel wat recente series is 'seks' een essentieel onderdeel geworden van de menselijke interacties (gaande van Rome tot True Blood en Game of Thrones), en ook in deze film is er heel wat erotiek. Het Victoriaanse Londen, met onderliggende ziektes en kille Jack the Ripper moorden is misschien niet meteen de plek voor romance, maar deze serie schrikt er niet voor terug om een seksscène in beeld te brengen tussen de jonge Dorian Gray (Reeve Carney) en een bloedspuwende zieke Brona Croft (Billie Piper). Ook homoseksualiteit is aan de orde, deze serie gaat geen enkel taboe uit de weg. We zijn in ieder geval mijlenver verwijderd van de wereld van Bela Lugosi en Boris Karloff. En ondanks de bovennatuurlijke context en de wereld van vampieren en duivels, werd alles heel realistisch in beeld gebracht.

    penny_dreadful_2014_eva_green_poster.jpgpenny_dreadful_2014_josh_hartnett_poster2.jpgpenny_dreadful_2014_timothy_dalton_poster.jpgpenny_dreadful_2014_josh_hartnett_poster.jpgpenny_dreadful_2014_harry_treadaway_poster.jpg
    penny_dreadful_2014_danny_sapani_poster.jpgpenny_dreadful_2014_sarah_greene_poster.jpgpenny_dreadful_helen_mccrory_2014_poster.jpgpenny_dreadful_2014_reeve_carney_poster.jpgpenny_dreadful_2014_rory_kinnear_poster.jpg

    Normaal had Sam Mendes de serie moeten regisseren, maar met succes van de Bond-film Skyfall (2012) en zijn voorbereidingen voor de nieuwe Bondfilm Spectre (2015) heeft hij de job moeten afstaan. Mendes was echter wel betrokken als executieve producent. Een groot pluspunt naast de sfeervolle setdesign, prachtige kostuums, sterk acteerwerk en strakke regie is zeker ook de geniale muziekscore van niemand minder dan Abel Korzeniowski (A Single Man, W.E.) een schot in de roos. Mijn enige verwijt is dat het aan originaliteit ontbreekt en dat er heel wat zaken in de serie zitten die ik al duizend keer heb gezien in de andere films en series. Maar ik heb er hoe dan ook van genoten en het is een plezier om Eva Green bezig te zien.

    Morgen 8 april 2015 komt het eerste seizoen van Penny Dreadful uit op DVD en Blu-ray. Daarop staat een making of over de kostuums, de creatie van de verschillende wezens en nog heel wat ander beeldmateriaal. En ondertussen is het toch wel uitkijken naar het tweede seizoen van deze serie.

    *** Penny Dreadful season 1 trailer ***

  • Zal Christopher Nolan de 24ste Bondfilm regisseren?

    Pin it!

    De producente van James Bond, Barbara Broccoli, heeft een zakelijk blauwtje gelopen bij regisseur Sam Mendes. Het is te zeggen dat de regisseur die Skyfall (2012) tot de meest succesvolle 007 film maakte ooit (1,1 miljard euro wereldwijd) en nog eens twee oscars won, heeft bedankt voor de regie van Bond 24 (2014).

    james bond 24 ian fleming story

    "Het was een heel zware beslissing om niet op het aanbod in te gaan", verklaarde hij tegen het Britse filmblad Empire, maar de regisseur zou geen tijd hebben voor de Britse geheim agent. "De regie van Skyfall is één van de beste ervaringen uit mijn carrière", wou Mendes nog even kwijt. "Maar ik heb verplichtingen in het theater." De regisseur zou zich naar verluidt richten op voorstellingen van Charlie and the Chocolate Factory en King Lear. Mendes werkt ook aan een de tv-serie Penny Dreadful.

    Ik kan zijn keuze enigszins begrijpen. Box-office-gewijs beter doen dan Skyfall lijkt zo goed als onmogelijk, dus waarom zou hij zijn energie hierin steken. Hij heeft tevens alles verteld over dit personage wat je zou kunnen vertellen en heeft nieuwe personages (de nieuwe M en Moneypenny) geïntroduceerd. Ook al vond ik het zelf niet dé beste Bond-film, was het zonder enige twijfel een betere film dan die vorige Quantum of Solace (2008).

    Benieuwd welke regisseur ze nu zullen aanspreken. Misschien een Paul Greengrass, een Matthew Vaughn, een David Fincher, een Danny Boyle of een Alfonso Cuarón. Elk van deze regisseurs zou iets nieuws aan de franchise kunnen toevoegen, maar elk van hen staat ook niet meteen te achten op de regie van een Bondfilm. Hoewel, het cachet van de regisseur zal na het succes van Skyfall moet ontzagwekkend veel zijn. De associate producer Gregg Wilson stak tevens niet weg dat hij graag Christopher Nolan zou willen strikken als regisseur. "Christopher Nolan would be a 'dream' choice for a future Bond director. We would of course be interested to have a discussion with him. We would like to do the same type of movie. It would be a dream to be with Nolan. But we always have an open mind when it comes to directors."

    Wat we ondertussen al zeker weten is dat Daniel Craig zeker zal terugkeren als Bond, en zou waarschijnlijk zijn laatste Bondfilm maken met Bond 25 (20??). Sam Mendes had tijdens de productie van Skyfall gezegd dat hij zou terugkeren achter de camera voor de volgende Bondfilm, mocht deze film een succes worden. Het was een succes, maar Mendes heeft zich dus blijkbaar bedacht. Er waren echter al heel wat speculaties dat Kevin Spacey de nieuwe villain zou worden. En als de nieuwe film gebaseerd zou zijn op het overgebleven werk van Ian Fleming, dan zouden er 4 titels in aanmerking komen: The Property of a Lady, The Hildebrand Rarity, Risico en 007 in New York. Scenarist John Logan (Skyfall) is in ieder geval reeds druk bezig met het script.

  • 8 films to die for: Unrest, Penny Dreadful, The Hamiltons, Dark Ride, Reincarnation, The Gravedancers, The Abandoned en Wicked Little Things

    Pin it!

    De horrormarkt is al enkele jaren in bloei, zowel in Azië als in de States en dat heeft uiteraard alles te maken met het publiek die massaal naar de bioscoop trekt voor die films. De box-office cijfers liegen er niet om; horror scoort. Maar dit impliceert dat er ook een overaanbod is aan horrorfilms en dat het dus niet altijd evident is om opgemerkt te worden. Het zijn trouwens niet altijd de beste horrorfilms die een bioscoop-release krijgen, en ik denk dan aan een film zoals When a Stranger Calls (2006) die qua originaliteit een nieuw dieptepunt heeft bereikt.

    Om bepaalde huiveringwekkende mainstream-prenten dan toch extra in de picture te brengen is er nu After Dark HorrorFest, een soort filmfestival die op één weekend een selectie van 8 horrorfilms uitbrengen in een 500tal bioscopen over het continent. Deze 8 films worden gepromoot als zijnde veel té grafisch om ooit vertoond te worden in het reguliere circuit...maar dit is dus promotionele zever in pakskes. Films als The Devil’s Rejects (2005) of Hostel (2005) hebben anders geen problemen om een bioscoopdistributie te krijgen. Helaas vind ik de selectie van bedenkelijke kwaliteit en lijkt het of de films zich iets te fel au serieus nemen terwijl ze het ene horror-cliché na het andere in beeld brengen. Let trouwens eens op de Bitney-Spears-look-a-likes die worden gecast in de hoofdrollen; het is om van te huilen. Maar goed, deze mainstream horrorfilms bezitten alle ingrediënten van wat er verwacht wordt van moderne slashers: creepy setting, een geschifte gemaskerde serial-lunetic, teenagers, snelle montage en liters bloed.

    Hopelijk komen deze films ooit bij ons in de zalen of in het Filmfestival van de Fantastische Film in maart 2007 (dit keer in de gebouwen van Tour & Taxis). Laat weten in de commentaarbox welke de favorieten zijn. Hier volgen de 8 geselecteerde horrorprenten, 8 films to die for.

    Horror Fest Online

    Horrorfilms hebben een zwak voor het mortuarium en met deze Unrest (2006) volgen we een groepje geneeskunde studenten tijdens hun opleiding. De film is geregisseerd door Jason Todd Ipson die ooit studies heeft begonnen als plastische chirurg. Korte inhoud: In de anatomie-les worden de eerstejaarsstudenten geneeskunde geconfronteerd met een aantal dode lichamen klaar voor dissectie. Wanneer Alison Blanchard (Corri English) haar kadaver ontdekt krijgt ze er koude rillingen van. Er is iets met het lijk en Alison voelt een duistere aanwezigheid. Wanneer een vriend van haar op een dag dood wordt aangetroffen in de kelder moet zij proberen het mysterie van het lijk te ontrafelen alvorens de wraak van het kadaver nog meer slachtoffers maakt.

    Penny Dreadful (2006) speelt dan weer op de hitchhiker’s premisse. Een onbekende wordt opgepikt van de weg en deze blijkt dus achteraf een seriemoordenaar te zijn. De film is geregisseerd door Richard Brandes die eerder het vreselijk slechte Out for Blood (2004) maakte, dus dat belooft. Korte inhoud: Sinds haar ouders zijn omgekomen bij een gruwelijk auto-ongeluk durft Penny (Rachel Miner) niet meer in een auto te stappen. Haar psychiater (Mimi Rogers) probeert haar vervolgens te helpen en besluit samen met Penny een autoritje te gaan maken. Maar dan raken de twee dames met hun wagen een mysterieuze vreemdeling op de weg, die hun reis al snel in een ware nachtmerrie weet te veranderen.

    Naar het voorbeeld van de Manson-familie hebben we in The Hamiltons (2006) eveneens een allegaartje van geschifte familieleden wiens tijdverdrijf bestaat uit het in stukken snijden van hun buren. Deze prent van The Butcher Brothers is misschien één van de meest beloftevolle films uit de reeks. Korte inhoud: De familie Hamilton lijkt op een hele normale familie, die in een klein dorpje in California wonen en hun dagelijkse problemen hebben. Het gezin bestaat alleen uit kinderen, nadat hun ouders zijn overleden. David Hamilton, de oudste zoon, zorgt nu voor de rest van de familie. Wanneer het jongste lid van de familie een oude camera van zijn ouders gebruikt voor een project op school, ontdekt hij dat de familie toch niet zo 'normaal' is als hij dacht...

    Een horrorreeks zonder een vertegenwoordiger van de Aziatische markt kan je niet maken. De Japanse regisseur Takashi Shimizu (The Grudge/Ju-On) bezoekt met Reincarnation (2005) (originele titel: Rinne) opnieuw de wereld van de doden. De enige film van enig belang van de regisseur was uiteindelijk Ju-On (2003). De rest waren remakes en sequels die eigenlijk geen meerwaarde zijn op het origineel. En ook met deze film valt Shimizu eigenlijk in herhaling. Korte inhoud: Een filmcrew is bezig een film te maken over een waargebeurde moord. Er heerst echter onrust onder de crew, en al snel start het geroddel. De productie zelf loopt ook niet van een leien dakje en de crew krijgt tegenslag na tegenslag te verwerken.

    Dark Ride (2006) is misschien nog wel één van de betere uit de reeks en zeker een crowd pleaser. De gruwel speelt zich af in een spookhuis en doet me een beetje denken aan Tobe Hooper’s The Funhouse (1981). Dark Ride is geregisseerd door Craig Singer. Korte inhoud: Een groepje studenten stopt na een road trip bij een verlaten amusementspark. Wat ze achteraf beter niet hadden kunnen doen. Al gauw bevinden ze zich in een levensgevaarlijke situatie wanneer ze achtervolgd worden door een mysterieuze psychopaat.

    The Gravedancers (2005) speelt zich op een andere klassieke horror-locatie, het kerkhof. Deze keer geen zombies die uit de aarde kruipen, maar wel geesten van demente killers die niet tevreden zijn met de grafschennis van een aantal jongeren. De film is geregisseerd door Mike Mendez die eerder het grappige The Convent (2000) maakte. Korte inhoud: Harris (Dominic Purcell), Kira (Josie Maran) en Allison (Clare Kramer) zijn drie oude vrienden die elkaar na jaren weer ontmoeten bij de begrafenis van hun vriend Devin. Tijdens een nacht vol drank besluit het drietal afscheid te nemen van hun overleden makker. Op het kerkhof vinden ze een kaart met een spreuk. Ze lezen hem hardop voor, dronken dansend op de graven. Wat ze niet weten, is dat daarmee een eeuwenoude vloek in werking treedt. Het duurt niet lang of Harris, Kira en Allison vallen ten prooi aan wraakzuchtige geesten die slecht één doel hebben: de grafschenners meesleuren naar het dodenrijk. Hun enige hoop zijn twee paranormale onderzoekers. Kunnen zij het kwaad stoppen?

    In The Abandoned (2006) heeft misschien wel de meest eigenaardige en ingewikkelde trailer die ons iets teveel wil vertellen. De Spaanse regisseur Nacho Cerdà brengt in ieder geval een visueel knappe film – van wat ik toch van de beelden kan uitmaken. Of deze film ook echt de stuipen op het lijf zal jagen valt nog af te wachten. Korte inhoud: Na de dood van een familielid besluit een filmproducent, die geadopteerd was, vanuit Amerika terug te keren naar zijn vaderland Rusland. Eenmaal daar aangekomen vinden er vreemde gebeurtenissen plaats. Zijn gids verdwijnt, er verschijnt een geest en een vreemde man komt in zijn leven…

    De laatste in het rijtje is Wicked Little Things (2006) (a.k.a. Zombies)van J.S. Cardone. Vreemd genoeg trekt deze trailer fel op The Abandoned, maar steekt wel iets eenvoudiger in elkaar. Korte inhoud: Weduwe Karen Tunny (Lori Heuring) verhuist met haar dochters Sarah (Scout Taylor-Compton) en Emma (Chloë Grace Moretz) naar een afgelegen huis in de bergen, welke Karen heeft geërfd van de familie van haar overleden man. Maar zij weten niet dat het huis dichtbij een oude mijn ligt, waar vele kinderen begraven liggen door een ramp die in het begin van de twintigste eeuw heeft plaatsgevonden ...