paul greengrass

  • Jason Bourne (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    En tussendoor het comic-book geweld was er ook nog deze nieuwe Jason Bourne (2016) prent, in regie van Paul Greengrass met Matt Damon die opnieuw de franchise overneemt na de wat ontgoochelende Bourne Legacy (2012) met Jeremy Renner.

    jason_bourne_poster02.jpg

    Korte inhoud: Het is jaren geleden dat Jason Bourne van de radar is verdwenen, maar inmiddels is de meest dodelijke voormalige agent van de CIA uit de schaduw gestapt. In een post-Snowden tijdperk dat bezwijkt onder zware lasten en een financiële crisis waaraan geen einde lijkt te komen, reist Bourne van Athene naar Las Vegas. Weliswaar heeft hij zijn geheugen terug, er zijn nog altijd vragen die beantwoord moeten worden.

    Zaten we te wachten op een nieuwe Bourne film? Wel van alle franchisen was dit misschien de enige franchise waar we echt wel zaten te wachten op een nieuwe film. The Bourne Ultimatum (2007) had in ieder geval de deur op een kier gezet voor meer films. En met Greengrass achter de camera en Damon als Bourne leek dit op papier een homerun. Maar kijk, er zijn geen zekerheden in Hollywood. De nieuwe film is niet slecht maar verrassend kan je het toch niet noemen, en in alle eerlijkheid vond ik het zelf een beetje teleurstellend ondanks het feit dat de makers maar eventjes de mooiste en meest talentvolle hedendaagse actrice uit Hollywood hebben kunnen strikken, met name Alicia Vikander, in de rol van een ambitieuze CIA agente. En of dat nog niet genoeg was hadden ze ook Vincent Cassel als een asset/assassin die Jason Bourne het vuur aan de schenen legt.

    Spijtig genoeg is er na de pauze van 9 jaar niet echt veel nieuws te rapen. Dit zou misschien wel de meest teleurstellende Bourne film zijn uit de gehele franchise. Wat ik zo goed vond aan de vorige Bourne films was dat er een duidelijke spionage verhaallijn was, met heel wat intrige en figuren met een dubbele agenda. In deze film is er eigenlijk bitter weinig intrige en het verhaal lijkt wel wat te simpel voor een spionage thriller. We missen wel een beetje Robert Ludlum die de boeken van Jason Bourne schreef. Het script van Christopher Rouse lijkt de klemtoon te leggen op de spionage van sociaal netwerk sites en verliest met deze verhaallijn wel wat de focus op Jason Bourne. Nicky Parsons (Julia Stiles) komt Bourne opzoeken en heeft zowel informatie over de vader van Bourne maar ook over een nieuw spionage programma. Ze heeft hiervoor een dossier gehacked van de CIA die "Black Ops" was genoemd (... no kidding). Al deze informatie wordt op een versleutelde usb stick gezet...en weet je wat er op die stick geschreven staat? Inderdaad: "ENCRYPTED". Gelukkig droeg Vincent nog net geen t-shirt met het woord "Assassin" op geprint. Maar al die zaken wijzen op een lichte graad van "je-m'en-foutisme" bij de makers.

    Deze twee verhaallijnen hebben eigenlijk niet zo heel veel met elkaar te maken, en dat is toch wel wat teleurstellend. Aaron Kalloor (Riz Ahmed) heeft een nieuw sociaal netwerk platform ontwikkeld waar de CIA gebruik wil van maken om haar eigen veiligheidsmaatregelen uit te breiden. Maar uiteindelijk heeft Aaron geen zin meer om voor de pijpen van de CIA te dansen en wordt hij meteen een target. Bourne loopt er bij en wil de persoon vinden die zijn vader heeft opgezet, en al snel lijkt de CIA directeur Robert Dewey (Tommy Lee Jones) in de spotlight te komen. Al die tijd had ik het gevoel dat ze misschien beter één verhaal hadden uitgewerkt in plaats van de twee verhalen te houden zonder veel diepgang. En mijn interesse was het verhaal van de vader en het verhaal rond Aaron kon me gestolen worden.

    jason_bourne_2016_pic005.jpgjason_bourne_2016_pic006.jpgjason_bourne_2016_pic007.jpg
    jason_bourne_2016_pic008.jpgjason_bourne_2016_pic009.jpgjason_bourne_2016_pic010.jpg

    Toch is het niet allemaal kommer en kwel, en zijn er wel heel wat opwindende actie-scènes, ook al wordt er weer heftig geschud aan de camera dat je soms gewoon geen idee hebt wat er allemaal aan het gebeuren is. Greengrass wil ervoor zorgen dat we de indruk hebben dat we als toeschouwer betrokken zijn bij het gebeuren. En ik moet toegeven, wanneer je in een wagen zit aan 150 km/u terwijl je botsend en schietend achter een andere voortuig aanzit, dan zal je ook wel een bijzonder hyperkinetisch beeld hebben. Tot daar kan ik de intentie begrijpen. Maar wanneer de toeschouwer geen flauw idee heeft van wat er precies aan het gebeuren is, dan heb je toch wel iets van een probleem. Toch is de achtervolging in Las Vegas wél één van de betere actie-scènes uit 2016.

    Het is een aantrekkelijke franchise en ook deze film zet de deur open voor nog meer Bourne films, en ook al vond ik deze film niet meteen een schot in de roos, zal ik waarschijnlijk nog altijd interesse hebben in een nieuwe Bourne film. Maar misschien is de tijd aangebroken om nog eens een nieuwe regisseur aan te spreken die misschien iets nieuws kan brengen. Greengrass is een goede regisseur maar hij valt een beetje in herhaling en lijkt iets teveel op automatische piloot te spelen en vreemd genoeg lijkt hij geen voeling te hebben met de jeugd. En deze film wou duidelijk scoren bij een jonger publiek met de 'social netwerking', maar slaat de bal eigenlijk compleet verkeerd. Ondanks de actie is deze film veel te saai om een jongerenpubliek echt aan te spreken. Het wil ook maatschappelijk relevant te zijn, maar echt diepgravend is het nooit. Moet je de vorige films gezien hebben om van deze prent te kunnen genieten? Neen, ook al wordt er nu en dan verwezen naar de vorige films met flash backs.

    Kortom, Jason Bourne was geen slechte film maar behoorlijk frustrerend. De film wisselt standaard Bourne scènes af met momenten van adembenemende cinema. Ik had er echter veel meer van verwacht en zeker met Alicia Vikander in de mix - mijn favoriete actrice - vond ik het maar een teleurstellende prent. Jason Bourne komt bij uit op DVD, Blu-ray en Ultra HD 4k op 30 november 2016 met heel wat making of filmpjes. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 23 november 2016

    ***Related Posts***
    21/04/2016: Eerste Jason Bourne trailer maakt indruk
    16/09/2014: Damon en Greengrass terug voor nieuwe Jason Bourne film
    02/12/2013: Jason Bourne sequel met Jeremy Renner én Matt Damon
    26/02/2013: The Bourne Legacy review
    01/06/2012: Nieuwe Bourne Legacy trailer
    25/07/2011: The Bourne Legacy zonder Jason Bourne
    01/03/2009: The Bourne Ultimatum review
    26/02/2008: Bourne 4 met Matt Damon en Paul Greengrass ?
    01/04/2007: The Bourne Ultimatum van Paul Greengrass
    15/03/2006: Greengrass regisseert The Bourne Ultimatum
    20/02/2006: Nog meer Bourne films na de trilogie ?
    16/03/2005: Matt Damon opnieuw in The Bourne Ultimatum
    16/03/2005: The Bourne Supremacy review

     

    *** Jason Bourne trailer ***

  • Eerste Jason Bourne trailer maakt indruk

    Pin it!

    Een paar maand geleden verscheen de teaser trailer van de nieuwe Jason Bourne (2016) film, opnieuw in regie van Paul Greengrass, tijdens de Super Bowl. En we keken allemaal wel uit naar de eerste volwaardige trailer, en deze is er nu en ontgoochelt voor geen seconde... ook al heb ik toch een beetje van een déjà vu gevoel bij het zien ervan. Misschien was een nieuwe regisseur aan het roer van deze franchise misschien een beter idee geweest.

    jason_bourne_2016_poster.jpg

    Het is bijna 10 jaar geleden sinds de laatste Matt Damon / Bourne film, met The Bourne Ultimatum (2007). Er is wel een poging ondernomen om de franchise nieuw leven in te blazen met The Bourne Legacy (2012), maar dat liep toch wat op een sisser af, ook al had de film mits een beter script stukken beter konden zijn en tevens bijzonder veelbelovend. Er was een poging om een tweede legacy film te maken, maar iedereen keek toch voornamelijk uit naar een nieuwe Jason Bourne film.

    Korte inhoud: Het is jaren geleden dat Jason Bourne van de radar is verdwenen, maar inmiddels is de meest dodelijke voormalige agent van de CIA uit de schaduw gestapt. In een post-Snowden tijdperk dat bezwijkt onder zware lasten en een financiële crisis waaraan geen einde lijkt te komen, reist Bourne van Athene naar Las Vegas. Weliswaar heeft hij zijn geheugen terug, er zijn nog altijd vragen die beantwoord moeten worden.

    We zijn 12 jaar verwijderd van de gebeurtenissen in The Bourne Ultimatum. We bevinden ons in het post-Snowden tijdperk in een Europa die in elkaar stuikt onder zware lasten en een financiële crisis waaraan geen einde komt. De discussies over 'recht op privacy' en de waarden van de democratie laaien overal op. Bourne mag zich dan wel teruggetrokken hebben, komt hij na al die jaren dan toch terug voor antwoorden. Met dit verschil dat hij deze keer geen geheugenverlies meer heeft. Zijn reis brengt hem van Athene naar Las Vegas.

    jason_bourne_2016_pic001.jpgjason_bourne_2016_pic002.jpg
    jason_bourne_2016_pic003.jpgjason_bourne_2016_pic004.jpg

    In de cast zien we dat Nicky Parsons (Julia Stiles) terug van de partij is, maar voor de rest toch veel nieuwe gezichten voor de franchise. Tot mijn grote verbazing ook een rol voor Alicia Vikander, naast Tommy Lee Jones als CIA agent en Vincent Cassel als de villain. Ook Bridge of Spies acteur Scott Shepherd zou een CIA agent te spelen. Jason Bourne draait vanaf 10 augustus in de bioscoop.

     

    *** Jason Bourne trailer ***

  • Damon en Greengrass terug voor nieuwe Jason Bourne film

    Pin it!

    Iets wat we hier al een beetje hebben voelen aankomen na de wat teleurstellende The Bourne Legacy (2012) van Tony Gilroy is dat Matt Damon en regisseur Paul Greengrass terug Jason Bourne op de agenda willen zetten en zo de spinoff sequel met Jeremy Renner, die voorzien was voor 2016, aan de kant willen schuiven.

    De bedoeling zou zijn om volgend jaar in productie te gaan, met een releasedatum in 2016. Het was Deadline die met het nieuws voor de dag kwam nadat Frank Marshall toch leek te zeggen dat de Jeremy Renner sequel The Bourne Betrayal (2016) met Justin Lin (Fast Five, Furious 6) als regisseur wel een feit was. Op dit project was scenarist Andrew Baldwin was in ieder geval in de pen gekropen, maar misschien zal hij nu wel aanblijven om een nieuw verhaal te schrijven rond Jason Bourne, of wie weet, de twee figuren (Aaron Cross en Jason Bourne) laten samenkomen.

    jason bourne,matt damon,paul greengrass,The Martian,The Ballad of Richard Jewell,justin lin,true detective,The Bourne Legacy,Tony Gilroy,Andrew Baldwin,Robert Ludlum

    Deadline leek in ieder geval te zeggen dat de Justin Line/Jeremy Renner sequel er wel zou komen, maar dat na de nieuwe Jason Bourne film. Zelf hopen we natuurlijk op een cross-over, want laten we eerlijk zijn; de Jason Bourne films begonnen wat in herhaling te vallen. Hoeveel keer kan Jason Bourne nog de veiligheidsdiensten bespieden vanuit een ander gebouw met een sniper rifle? Het zou misschien ook geen slecht idee zijn om nieuwe scenaristen aan te trekken die het eens over een andeer boeg kunnen gooien, al dan niet met een verhaal dat half gebaseerd is op een Robert Ludlum boek.

    Toch hadden Matt Damon en Greengrass eigenlijk al een gevulde agenda. Damon zou naar de planeet Mars reizen voor de Ridley Scott film The Martian (2016) en Greengrass zelf aangesproken zijn door Leonardo DiCaprio en Jonah Hill voor The Ballad of Richard Jewell (2016), ook al volgens een artikel in Deadline. Of deze twee projecten nu verschoven dreigen te worden, of verder gaan met andere mensen is nog maar de vraag. Jewell was de bewaker die tijdens de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta net op tijd een verdachte rugzak ontdekte en daarmee heel wat levens kon redden. De bewaker werd echter snel gezien als de mogelijke terrorist, met een mediacircus als gevolg.

    Wat Justin Lin betreft, hij zal sowieso toch al zijn handen vol hebben met het tweede seizoen van True Detective. De enige verliezer in deze zaak is Jeremy Renner. Maar Universal zal wel een nieuw project vinden waar hij de hoofdrol in kan spelen.

     

    *** Jason Bourne teaser trailer ***

  • Captain Phillips (2013) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een film waar ik echt naar uitkeek was deze Captain Phillips (2013) van Paul Greengrass (The Bourne Supremacy, The Bourne Ultimatum, United 93). Greengrass heeft zijn roots in de documentaire-wereld en wanneer hij een waar gebeurd verhaal verfilmd, voelt alles ook levensecht aan. Het enige spijtige is dat de film net een jaar na de Deense Kapringen (2012) (A Hijacking) komt van Tobias Lindholm, die eigenlijk ook al een realistische blik wierp op deze terroristische activiteiten.

    captain phillips,paul greengrass,tom hanks,barkhad abdi,billy ray,united 93,kapringen,tobias lindholm

    Korte inhoud: Kapitein Richard Phillips (Tom Hanks) die met zijn vrachtschip MV Maersk Alabama met een crew van 20 man op weg was naar Mombasa, Kenya, werd op 8 april 2009 aangevallen door Somalische piraten op internationale wateren op 640 km van Mogadishu. De crew was getrained tegen mogelijke kapingen, gezien er al kapingen waren sinds 2005, maar dit kon niet beletten dat de piraten aan boord konden geraken. Na heel wat opstootjes gaf Phillips zichzelf op als gijzelaar om zijn crew te redden, in afwachting op mogelijke interventie van de SEALs.

    En desondanks het grotere productiebudget in vergelijking met United 93 (2006) en het gebruik van Hollywood icoon Tom Hanks, voelt deze prent veel intiemer aan. We zitten echt op de huid van ons hoofdpersonage, die in essentie een menselijke held is in plaats van een die hard superheld die alle piraten één voor één uitschakelt. In dergelijke omstandigheden heerst er paniek en vluchten de meeste mensen voor hun leven. Een echte held neemt zijn verantwoordelijkheid op, en probeert mensenlevens te redden. Maar Paul Greengrass bouwt de scènes niet op alsof zijn hoofdpersonage zichzelf "heroïsch" opoffert voor zijn crew. De motivaties zijn veel subtieler. De kapitein doet wat hij hoort te doen en door omstandigheden wordt hij in een situatie gedwongen waarop hij het opneemt voor zijn crew en zichzelf aan de piraten overlevert. En het zijn die kleine nuances die deze film zo authentiek maken en des te aangrijpender en onthutsend.

    Maar Captain Phillips is meer dan een introspectie van de gevoelens van een gegijzelde man, maar verschaft ons evenzeer het standpunt van de Somalische vissers. Hun zee wordt leeggevist door buitenlandse schepen, en bijgevolg moeten ze zien te overleven onder het gezag van criminele bendes. Greengrass en scenarist Billy Ray hebben zich dus niet enkel gebaseerd op het boek van de kapitein Richard Phillips, maar wou het fijne van de zaak weten. Naar het einde toe voel heb je wel dat propagandistische militaire Tony Scott gevoel, ook al hebben we hier geen slow-motions van wapperende vlaggen en marcherende paracommando’s. Maar ik heb het gevoel dat velen zich hier aan zullen ergeren, ook al heeft de Amerikaanse marine samen met de Seals (6 DEVGRU soldaten) hier een belangrijke rol in gespeeld.

    Dat Tom Hanks een briljant acteur is, dat wisten iedereen al. Maar hier ontbloot hij een nieuw facet van zijn acterend vermogen en het zou me niet verbazen dat hij met deze film en Oscar-nominatie op zak zal steken. Zelfs de leider van de piraten, Barkhad Abdi, die hier zijn filmdebuut maakt, zet hier een indrukwekkende vertolking neer. En dat is uiteraard ook deels te danken aan de slimme aanpak van de regisseur, die geheel in docu-stijl deze productie heeft aangepakt met handheld-camera (yup, het is shaky, maar wanneer het verhaal goed is heb ik er minder moeite mee dan wanneer we een actie-scene zien waar we nauwelijks nog weten wie er op wie aan het slaan is) zonder markeringen (bij een mise-en-scene krijgen de acteurs in de meeste Hollywoodfilms een duidelijk parcours in functiie van camera-beweging en scherptestelling; hier moet de assistent cameraman maar bij de pinken zijn met zijn scherptestelling en gaat de camera daar waar de acteurs gaan).

    Captain Phillips animated pictureCaptain Phillips animated pictureCaptain Phillips animated picture
    Captain Phillips,paul greengrass,tom hanks,Barkhad Abdi,Billy Ray,United 93,Kapringen,Tobias LindholmCaptain Phillips,paul greengrass,tom hanks,Barkhad Abdi,Billy Ray,United 93,Kapringen,Tobias LindholmCaptain Phillips,paul greengrass,tom hanks,Barkhad Abdi,Billy Ray,United 93,Kapringen,Tobias Lindholm

    Voor een regisseur is een opname op zee (én in het donker) zeker één van de moeilijkste locaties om te draaien. Je bent beperkt in je bewegingen en alles moet op voorhand goed in kaart gebracht, want snel nog even iets gaan oppikken gaat niet te midden van het water. En alles moet ook snel kunnen gebeuren, want je bent volledig afhankelijk van het weer. De ene dag kan je een blauwe hemel hebben met een rustige zee, de volgende ochtend kan het stormen met gigantische golven. Gezien het realisme wou Greengrass ook draaien op een echt containerschip, en die dingen zijn helemaal niet gemaakt voor passagiers, laat staan een voltallige filmploeg. Maar gezien het onderwerp en de goede afloop van het drama, wou de Amerikaanse Marine zeker hun medewerking leveren voor deze film. Toch kan je zo’n vliegdekschip niet zomaar manipuleren en moeten zware gevechtsschepen ook aan een minimum snelheid varen wat een opname met een trage reddingssloep bijzonder problematisch maakt.

    Maar al bij al vond ik de Deense film toch de betere van de twee, net omwille van de 'nog meer genuanceerde benadering' van de Somalische piraten, alsook van de drijfveren van dergelijke commerciële bedrijven die op deze wateren varen. Maar desondanks de kwaliteit van de voorgaande film is deze Captain Phillips een uitstekende film die niet alleen aangrijpend in beeld werd gezet door een echte verhalenverteller maar ook nog eens briljant vertolkt. Het zal niet de film van het jaar worden, maar toch één van de betere verfilmingen van waar gebeurde drama’s en zeker één van de betere Greengrass films. Maar met zijn 134 minuten durende relaas kan het nooit echt tippen aan de 99 minuten Deense voorganger.

    De DVD en Blu-ray is beschikbaar vanaf 21 maart 2014 en daarop vinden jullie de interessante audio-commentaar van de regisseur over de gehele film, naast een documentaire van 58 minuten die een blik werpt achter de schermen van deze ambitieuze shoot. De film was genomineerd voor maar liefst 6 Oscars en 4 Golden Globes, waarvan het spijtig genoeg geen enkele kon verzilveren. Acteur Barkhad Abdi, die onlangs nog in het nieuws was doordat hij financieel aan de grond zat, won wel een Bafta voor zijn vertolking.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 16 maart 2014

    ***Related Post***
    12/05/2013: Tom Hanks bestrijdt Somalische piraten in Captain Phillips

     

    *** Captain Phillips trailer ***

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2013

    Pin it!

    Zoals gewoonlijk zit het beste van het jaar alweer in de staart, zo is er de hilarische Wall Street prent The Wolf of Wall Street (2013) van Martin Scorsese, die reeds in persvisie was maar pas voor het publiek te zien is vanaf 8 januari 2014, maar ook American Hustle (2013) van David O. Russell, die opnieuw indruk weet te maken met zijn overheerlijke karakters. Maar zeker ook 12 Years a Slave (2013), de nieuwe film van Steve McQueen (Hunger, Shame) zal binnenkort heel wat awards in de wacht slepen. Drie Oscar-waardige films die spijtig genoeg gezien hun late release net uit de boot vallen voor de Top 10 lijst, maar grote kandidaten zijn voor 2014.

    Het was Iron Man 3 (2013) van Shane Black die de grootste box-office recette op zijn naam kan zetten, met iets meer dan 1,2 miljard dollar wereldwijd, en hiermee The Hobbit: The Desolation of Smaug (2013) van Peter Jackson ver weg achter zich zal laten, ook al moet deze laatste nog een tijdje in de bioscoop draaien. Aan de andere kant van het spectrum stond de Johnny Depp film The Lone Ranger (2013) met een put van meer dan 150 miljoen dollar.

    Als films die net uit de Top 10 vielen maar zeker het vermelden waard zijn, moet ik zeker Wadjda (2012) vermelden, de Saoedisch-Arabische film van Haifaa Al-Mansour. Een regisseuse die vanuit een ingepakt tentje deze film moest regisseren, maar een onthutsend en eerlijk beeld schetste van een meisje die opgroeit in een vrouwonvriendelijk regime. Anderzijds was er La Grande Bellezza (2013) die Italiaanse cinema uit de periode van Fellini opnieuw op de kaart heeft gezet. En uiteraard ook de Chinese Drug War (2012), een zeer intelligente, spannende en uitermate ontspannende misdaad thriller voor volwassenen, die bij ons zijn bioscoop-release heeft gemist.

    The Best Movies of 2012

    10. Captain Phillips (2013) Paul Greengrass

    Dat Tom Hanks een briljant acteur is, dat wist iedereen al. Maar in Captain Phillips ontbloot hij een nieuw facet van zijn acterend vermogen. Zelfs de leider van de piraten, Barkhad Abdi, die hier zijn filmdebuut maakt, zet een indrukwekkende vertolking neer. We komen amper tot adem en de spanning is vaak ondraaglijk en dat is uiteraard ook deels te danken aan de slimme aanpak van de regisseur, die geheel in docu-stijl deze productie heeft aangepakt met handheld-camera.

    Captain Phillips

    9. La Vie d'Adèle (2013) Abdellatif Kechiche

    Wat mij betreft de beste Franstalige film van het jaar was deze La Vie d'Adèle (Blue is the Warmest Color) van de Tunesische regisseur Abdellatif Kechiche. Het is een intimistisch en complex liefdesverhaal. Een ode aan de grillen van het hart met explosies van lust, verdriet, woede en hoop, briljant gespeeld door Léa Seydoux en Adèle Exarchopoulos. Er was heel wat om te doen rond deze prent, maar de controverse zal nooit de menselijke integriteit van deze prent kunnen aantasten.

    La Vie d'Adèle

    8. The Conjuring (2013) James Wan

    The Conjuring is een old-school-haunted-house horrorfilm die in schril contrast staat met die stortvloed aan goedkope gore horrors die ons de laatste jaren hadden overstelpt. Met een sterke cast en een beangstigende sfeer dat ondanks de catalogus van onmiddellijk herkenbare scare tactics, er in slaagt meer te zijn dan zijn individuele spook-in-de-kast-en-in-de-spiegel-momenten. Misschien niet meteen bestemd aan die hard horrorfans, maar in ieder geval voor een publiek die de meer subtiele horrorfilms kan smaken.

    The Conjuring

    7. The World's End (2013) Edgar Wright

    Het duo Edgar Wright en Simon Pegg zijn weer samen en hebben met The World's End dé komediefilm van 2013 in elkaar gestoken van hetzelfde niveau als hun overheerlijke Shaun of the Dead (2004). Het is meteen ook één van de meest inventieve komedies van het jaar, gekruid met zalige actie-scènes en als kers op de taart een bijzonder slim uitgewerkt science-fiction verhaal.

    The World's End

    6. The Broken Circle Breakdown (2013) Felix Van Groeningen

    Om eerlijk te zijn was ik geen al te grote fan van het verhaal en vond ik het einde van The Broken Circle Breakdown wat voorspelbaar, maar de acteurs in deze prent sleuren je mee in het verhaal en alle krediet moet gaan naar scenarist en acteur Johan Heldenbergh en actrice Veerle Baetens, naast uiteraard de muziek die hier ook wel op de voorgrond treedt. Het is misschien ook wel de meest Amerikaanse film van Felix, ook al is dit wel een heel vertrouwelijk verhaal uit eigen bodem. Je wordt er niet vrolijk van, maar het is een drama die blijft plakken en je niet zo snel zal vergeten.

    The Broken Circle Breakdown

    5. Before Midnight (2013) Richard Linklater

    Na Before Sunrise en Before Sunset is dit derde deel uit de trilogie misschien wel het beste. Het probleem met die eerste twee films lag bij hun vederlichte scenario's ... Hier worden de zaken op een veel sappigere manier uitgewerkt met thema's als ontrouw, echtscheiding, wrok en alle andere ziel-ontmoedigende dingen waarmee we als 40'er geconfronteerd worden. Een andere reden waarom Before Midnight zo genietbaar is, is omwille van de vlotte dialogen tussen Ethan Hawke en Julie Delpy.

    Before Midnight

    4. The Master (2013) Paul Thomas Anderson

    Voor wie er mocht aan twijfelen, Amerikaanse filmmakers zijn zeker in staat zijn te schilderen met nuances? En het mooiste voorbeeld hiervan is The Master, een psychologisch diepgaand portret van een man die in een crisis verzeilt nadat hij geconfronteerd wordt met zijn eigen tekortkomingen. Het is de innerlijke kracht en de schoonheid van het verhaal die hier van tel zijn. De film is een onthutsende en fragiele zoektocht naar het lot van een man, een onzekere lot, maar wel een vrij lot, briljant geacteerd door een Joaquin Phoenix en meesterlijk in beeld gezet door Paul Thomas Anderson.

    The Master

    3. Lore (2013) Cate Shortland

    Toch weer geen nazi-film? Jazeker, maar Lore is nu één die verteld wordt via het standpunt van een Duits meisje die met haar nazi-gezin na de oorlog op de vlucht is, en dit alles op briljante en aangrijpende manier verfilmd door de Australische cineaste Cate Shortland. Actrice Saskia Rosendahl brengt hier een indrukwekkend vertolking, gespleten tussen de intentie om haar overgebleven familieleden te beschermen en haar groeiende afkeer voor waar haar ouders voor staan. Het is geen gemakkelijk onderwerp, maar de filmmakers hebben dit project met bijzonder veel gevoel voor nuance en authenticiteit in elkaar gestoken en is wat mij betreft één van de meest opmerkelijke films van 2013.

    Lore

    2. Inside Llewyn Davis (2013) Ethan Coen & Joel Coen

    Ik blijf een grote fan van het werk van de Coen Brothers en ook deze Inside Llewyn Davis is alweer een serieus schot in de roos. Veel films voeren artiesten op, maar weinige prenten handelen over artiesten die hebben gefaald. Het is uiteindelijk een scherpzinnige en intieme karakterstudie die meerdere viewings nodig heeft om ten volle gewaardeerd te worden. De film had in ieder geval niet zo knap geweest zonder de opmerkelijke vertolking van Oscar Isaac als een dwalende folkzanger.

    Inside Llewyn Davis

    1. Gravity (2013) Alfonso Cuarón

    Dat Alfonso Cuarón een regisseur is om te volgen, was al duidelijk na zijn Children of Men (2006). Met Gravity bevestigt hij zijn status als één van de meest talentvolle cineasten in Hollywood. Zeldzaam zijn de films die een perfect evenwicht vinden tussen computer-animaties en emotionaliteit. Het acteerwerk van George Clooney, maar vooral van Sandra Bullock zorgt ervoor dat we met hen meeleven, op het puntje van onze stoel, van begin tot eind. En dat allemaal met een plot die op een bierkaartje geschreven kan worden en met een minimum aan acteurs en locaties, én zonder ook maar één alien of vuurwapen.

    Gravity

    The Worst Movies of 2013

    10. The Counselor (2013) Ridley Scott

    Een film waar ik naar uitkeek was The Counselor, zeker met zijn overweldigende cast (Bardem, Pitt, Diaz, Cruz en Fassbender), zijn talentvolle regisseur en zijn talentvolle scenarist, Cormac McCarthy. Maar het resultaat was behoorlijk teleurstellend, tot zelfs ronduit bespottelijk. En gezien het aanwezige talent, was er geen enkel excuus om deze prent niet in de bottom 10 te zetten. De op tilt geslagen scenarist was zo verliefd op zijn eigen dialogen dat hij vergeten was om een coherent of zelfs nog maar een boeiende verhaal te vertellen. Ik heb een flauw vermoeden dat de cast en crew overtuigd waren aan een verheven intellectuele prent te werken, zo overtuigd dat ze het script nauwelijks in vraag durfden stellen. Gelukkig was er nog Cameron Diaz die nog maar eens over de motorkap van een voertuig mocht kronkelen.

    The Counselor

    9. The Family (2013) Luc Besson

    Ik moet toegeven, op de casting van The Family kan je niet veel op aanmerken. Zelfs de 27 jarige Dianna Agron leek perfect gecast als de high school girl met een femme fatale temperament. Maar het script van Besson slaat nergens op en blinkt uit in clichés en luiheid. De film is voor geen seconde geloofwaardig, de personages zijn lachwekkend en de brutaliteit van de geweldscènes zijn erover. The Family vermomt zich als een lichtvoetige zwarte komedie, maar wil al zo brutaal zijn als Taken (2008) en zo geslepen als Goodfellas (1990). Het wil zowel inspelen op de binnenlandse markt als op de Amerikaanse markt. Maar uiteindelijk is het een platte wegwerp-sitcom die snel vergeten zal worden.

    The Family

    8. The Internship (2013) Shawn Levy

    Normaal hadden The Hangover part III en Kick-Ass 2 hier moeten staan, maar toen kwamen er films als The Internship en dat bracht de lat nog een stuk lager. Wat een soort Google Crasher (cf. Wedding Crashers) had moeten zijn werd een zeemzoet en humorloze reclamespotje voor Google, met wat gratuite blote borsten-scènes en karakters met het intellectueel niveau van een kikkervisje. Het bedrijf zou zich zelfs schuldig moeten voelen dat mensen hier nog voor moeten betalen.

    The Internship

    7. G.I. Joe: Retaliation (2013) Jon M. Chu

    Ik heb geen flauw idee wat ik zonet heb gezien. Op de cover stond G.I. Joe: Retaliation, ik heb wat heen en weer geschiet gezien, een paar ninja shurikens, ook Bruce Willis stak even zijn kale knikker in beeld, maar voor de rest ben ik waarschijnlijk ingedommeld door het geluid van zinderende onzin. Ik had echt de indruk dat de lat niet hoger kwam dan de leeftijd van 8 tot 10 jarigen, hoewel ik vermoed dat de verhaaltjes die zij in gedachten hadden terwijl ze met hun G.I. Joe toys speelden van een iets hoger niveau waren. Misschien hadden de scenaristen zich beter hierop gebaseerd. Alles was beter dan wat ze hier bijeen hebben geschreven.

    G.I. Joe: Retaliation

    6. After Earth (2013) M. Night Shyamalan

    De regisseur, die ooit werd omschreven als de nieuwe Spielberg met films als Unbreakable, The Sixth Sense, Signs, is nog maar een schim van wat hij ooit geweest zou kunnen zijn. Tegenwoordig weet hij niet meer hoe hij een verhaal moet vertellen. Zelfs de karakters uit After Earth (2012) zijn levenloze figuren waar we als toeschouwer nauwelijks om geven. De structuur van de film is zo’n een puinhoop dan je op een gegeven moment zelfs verlangt naar een onnozele M. Night Shyamalan twist om alles wat leven in te blazen. Dat papa Smith de carrière van zoontje Smith wil lanceren is overduidelijk. Hopelijk heeft hij het met deze film niet voor eens en altijd bezegeld.

    After Earth

    5. Olympus Has Fallen / White House Down (2013) Antoine Fuqua / Roland Emmerich

    De ene is al dommer dan de andere maar zowel White House Down als Olympus Has Fallen zijn twee schijtfilms die ons doen verlangen naar de goede oude tijd van pretentieloze, geslaagde actievehikels als Die Hard, Point Break of Lethal Weapon. Beide films zijn veel luidruchtiger dan de geciteerde voorbeelden, maar omwille van hun getelefoneerde formule-script zijn ze al zo saai als slechte horrorfilms waar de slachtoffers er alles aan doen om zichzelf in gevaar te brengen. Je hebt zelfs de indruk dat de acteurs hun scènes niet au serieus nemen. Echte spanning resulteert uit een geloofwaardige opzet met sterke karakters, in plaats van een absurd spektakel waarbij de visuele effecten de karakterloze pulp moeten maskeren.

    White House Down & Olympus Has Fallen

    4. A Good Day to Die Hard (2013) John Moore

    En wanneer je dacht dat het niet slechter kon, zien we een films als A Good Day to Die Hard verschijnen. In een ver verleden nog een steengoeie actiefilm is doorheen de verschillende sequels verwaterd tot de meest platvloerse parodie, en bij deze misschien wel de laatste nagel in de kist van John McClane die nu echt wel DOOD is. De film heeft zelfs niets meer te maken met datgene wat de franchise zo knap maakte. Het kon evengoed een soort straight-to-dvd B-film zijn met Steven Seagal in de hoofdrol. Ondanks zijn productiebudget van bijna 100 miljoen dollar ziet de film er spuuglelijk uit en is het script niet meer dan een aaneenschakeling van slecht geregisseerde actiescènes om schaamrode wangen van te krijgen, om nog maar te zwijgen van plaatsvervangende schaamte voor de mensen die hier aan hebben meegewerkt.

    A Good Day to Die Hard

    3. Grown Ups 2 (2013) Dennis Dugan

    De eerste Grow Ups fim zat al in onze Top 10 Worst Movies of 2010 en ook deze Grown Ups 2 mag hier niet ontbreken. Adam Sandler is tevens een vaste waarde in dergelijke lijstjes. De film vervalt van de ene groteske scène naar de andere, zonder zich ook maar te bekommeren over enige logica of continuïteit. Bij momenten had je de indruk dat de film compleet geïmproviseerd werd op het moment zelf, en als ze geen flauwe grappen meer hadden, gewoon naar een andere locatie trokken. Ik heb geen idee voor wie deze film uiteindelijk bestemd is, maar in ieder geval niet voor mensen die beschikken over 'hersenen', laat staan 'smaak'.

    Grown Ups 2

    2. Texas Chainsaw (2013) John Luessenhop

    Er is geen enkele bestaansreden voor Texas Chainsaw 3D, los van de onwetende bezoekers 12 euro af te persen voor een flauw excuus van een TCM sequel. Dommer dan deze komen ze niet en het is een aanfluiting voor de originele cultfilm waarop deze franchise is gebaseerd. Al de beste zaken zaken in deze Texas Chainsaw komen uit de originele film van Tobe Hooper, de rest is zelfs een ordinaire tv-film onwaardig. Dit hadden ze beter Texas Roadkill genoemd. Niets in deze prent maakt zin, tot zelfs de 3D die los van een idioot kettingzaag shot geen enkele toegevoegde waarde heeft. Het enige positieve aan deze bespottelijk slechte 3D misschien zal meehelpen om 3D volledig te bannen uit de bioscoop. Leatherface is hier zelfs een loser, how fucked-up is that?!

    Texas Chainsaw

    1. Movie 43 (2013) Peter Farrelly en co.

    Het absolute dieptepunt van 2013 werd toch bereikt door Movie 43, een samenraapsel van de meest platte vulgariteiten wat een mensenbrein kan bedenken. En of een scrotum als strottenhoofd of strontseks nog niet plat genoeg was, zouden de makers een scène met necrofilie hebben geknipt uit de finale versie. Je vraagt je af waarom ze niet de volledige film hebben geknipt. Ik denk dat een 12-jarige hier nog wel plezier aan kan beleven, of iemand onder invloed van alcohol.

    Movie 43

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Tom Hanks bestrijdt Somalische piraten in Captain Phillips

    Pin it!

    Een film waar ik echt wel naar uitkijk is Captain Phillips (2013), de nieuwe actieprent van Bourne-regisseur Paul Greengrass over het waar gebeurde verhaal van een kapitein van een vrachtschip die slachtoffer werd van een kaping door Somalische piraten, tevens het eerste Amerikaanse schip dat werd gekaapt in 200 jaar tijd.

    Korte inhoud: Kapitein Richard Phillips (Tom Hanks) die met zijn vrachtschip MV Maersk Alabama met een crew van 20 man op weg was naar Mombasa, Kenya, werd op 8 april 2009 aangevallen door Somalische piraten op internationale wateren op 640 km van Mogadishu. De crew was getrained tegen mogelijke kapingen, gezien er al kapingen waren sinds 2005, maar dit kon niet beletten dat de piraten aan boord konden geraken. Na heel wat opstootjes gaf Phillips zichzelf op als gijzelaar om zijn crew te redden, in afwachting op mogelijke interventie van de SEALs.

    captain phillips,paul greengrass,tom hanks,united 93,olympus has fallen,black hawk down,billy ray,richard phillips,24Captain Phillips,Paul Greengrass,tom Hanks,United 93,Olympus Has Fallen,Black Hawk Down,Billy Ray,Richard Phillips,24

    Greengrass heeft met United 93 (2006) bewezen dat hij op een uiterst authentieke manier een adembenemende thriller kan maken, zonder de waar gebeurde feiten al teveel geweld aan te doen. Greengrass is een Brit en ik verwacht dus ook geen pro-Amerikaanse propaganda films zoals Olympus Has Fallen (2013) of Black Hawk Down (2001). En met een hoofdacteur als Tom Hanks kan je de toeschouwers nauwelijks teleurstellen. Het scheelde in ieder geval niet veel of Ron Howard had deze film gemaakt met George Clooney in de hoofdrol, en dat had een wel heel andere prent opgeleverd.

    Het eerste schip die werd gekaapt door Somalische piraten was de olietanker Feisty Gas die onder de vlag van Hong Kong vaarde. De crew van 12 leden werden gegijzeld en er werd effectief een losgeld betaald van 315’000 dollar voor hun vrijlating. In 2009 werden er nog 117 schepen gekaapt, en gezien de toevloed aan incidenten werden er meer militaire middelen ingezet om de vrachtschepen te beschermen. Het jaar daarom werden er nog maar 53 schepen gekaapt, in 2012 waren er nog maar 11.

    Captain Phillips is gebaseerd op het boek van de kapitein zelf, Richard Phillips en werd in scenario-vorm gegoten door Billy Ray, dezelfde man die het scenario schreef van Flightplan (2005), State of Play (2009) en The Hunger Games (2009). Hij zou tevens ook bezig zijn met een script voor een 24 the movie (20??), iets wat uitgesteld was na een gelddispuut. Overigens zit er een nieuw seizoen van "24" aan te komen - dus of deze film een standalone film wordt of een soort prelude aan de serie valt nog te bezien. Captain Phillips komt op 20 november 2013 in onze bioscoop.

    *** Captain Phillips trailer ***