paul breuls

  • Beleggers in Corsan taxshelter krijgen nu ook rekening van de fiscus

    Pin it!

    Er zijn goede productiehuizen en er zijn minder goede productiehuizen. Ik ben zelf een filmmaker en soms is het wel wat uitkijken met wie je in zee wil gaan voor een filmproject. Maar één naam bleef opkomen in tal van gesprekken op filmsets, en deze was van Corsan, het productiehuis van Paul Breuls. De verhalen van onbetaalde prestaties en gesjoemel was niet meer bij te houden. Anderzijds kon je niet omheen het doorzettingsvermogen van de Antwerpse filmproducent / regisseur, die er toch in geslaagd is om met heel wat bekende koppen te werken en voor een Vlaamse producent toch kon uitpakken met "grootse" films.

    Nu lijkt het bedrijf op de rand van het faillissement te staan volgens Mediahuis. Het productiehuis, dat meewerkte aan films als Shades (1999) van Erik Van Looy en The Devil's Double (2011), dreigt ook 1.200 kmo's mee te sleuren in zijn val.

    killing_season_2013.jpgemperor_2016.jpg
    © Corsan

    Het bedrijf zou al even in slechte papieren, iets wat denk ik in het milieu al langer dan vandaag bekend was. Corsan kreeg al bescherming tegen zijn schuldeisers, maar diende nog een verzoek tot doorstart in bij de rechtbank van koophandel. Die heeft dat herstelplan nu echter afgeschoten, waardoor het bedrijf van Paul Breuls op een zucht van het faillissement staat. De producent zou nog zo'n 200 miljoen euro moeten uitbetalen aan gedupeerden en de Bijzondere Belastinginspectie (BBI) claimt zelf ook 48 miljoen euro van Corsan. Een claim die het filmhuis betwist en waarvoor zijn advocaat een strafklacht indient tegen de fiscus.

    Niet alleen Corsan zit echter in de problemen, maar ook de 1.200 kmo's die mee geïnvesteerd hebben in het bedrijf. Corsan functioneerde immers ook als tax shelter, wat betekent dat bedrijven die mee investeren fikse belastingsvoordelen krijgen van de federale overheid. Nu blijkt echter dat het productiehuis dat geld niet volgens de regels heeft gebruikt, en dat de fiscus daardoor geen fiscale attesten wilde afleveren voor verschillende films die het bedrijf gemaakt heeft. De kmo's dreigen dan ook elk zo'n 50.000 tot maar liefst 4 miljoen euro te verliezen. Tussen de gedupeerden zitten zowel bakkers als tandartsen.

    the_killing_season_2013_poster.jpgemperor_2016_poster.jpgthird_person_2013_poster.jpgthe_lovers_2013_poster.jpg
    © Corsan

    Ik ken filmmakers en productiehuizen in Vlaanderen die met nog geen 100'000 euro een langspeelfilm maken en deze met winst kunnen verdelen. Hier heb je een producent die eigenlijk surft op de belastingvoordelen van de tax shelter om heel wat prestigieuze projecten op te zetten, maar geen enkele van die films lijkt echt winst te maken of nog maar een kritisch succes te zijn. De man werkt ook met de meest louche filmregisseurs zoals een Roland Joffé of een Roger Tucker. Daarnaast werkte hij ook met regisseurs als Lee Tamahori en Paul Haggis, maar geslaagde films kon hij er toch niet mee maken. Zo merk je dat de invloed van een producer op een filmproject toch niet te onderschatten is.

    De eerst volgende Corsan film is Emperor (2016) met Adrien Brody in de hoofdrol, waar momenteel nog aan gewerkt wordt. Er zou ook gewerkt worden aan All Quiet on the Western Front (2018),maar of deze prent ooit het daglicht zal zien valt nog af te wachten. Laten we in ieder geval hopen dat al dat geklooi de tax shelter voor filmproducties niet op de helling zet, want er zijn heus wel Europese filmprojecten die echt wel de moeite waard zijn en die nooit een financiering rond hadden kunnen krijgen ZONDER deze 150% fiscale aftrek.

    Update 02/05/2017: Je zal maar eens investeren in de verkeerde films via taxshelter en niet alleen uw inbreng verliezen maar ook nog eens een btw-verhoging krijgt opgediend. Dat mochten 500 tot 700 investeerders ervaren die geïnvesteerd hadden in het ondertussen failliete Antwerpse productiehuis Corsan, volgens De Tijd. In een brief presenteert de fiscus hen nu een extra factuur. Ze moeten ook een belastingverhoging van 10 procent betalen, plus 7 procent intrest voor elk jaar dat is verlopen sinds hun investering van vijf jaar of langer geleden. Het zou gaan over diegenen die een verwachte belastingvrijstelling al definitief hadden geboekt, hoewel ze nog geen fiscaal attest hadden gekregen voor hun taxshelterinvestering. De overige beleggers ontsnappen gelukkig aan een belastingverhoging. Eén lichtpuntje, de belastingdienst laat eveneens weten dat de gedupeerden de 'waardevermindering' die ze uiteindelijk overhielden aan de mislukte taxshelterinvestering, mogen aftrekken van hun belasting als 'beroepskosten'. Al kunnen ze in veel gevallen op die manier slechts minder dan de helft van hun verliezen recupereren

  • Paul Breuls slaat Robert De Niro en John Travolta aan de haak

    Pin it!

    Paul Breuls, de Antwerpse producent van het productiehuis Corsan gaat op zijn elan verder. Nadat hij indruk maakte met zijn The Devil's Double (2011), is hij momenteel bezig met twee nieuwe prestige-projecten.

    Hij weet als geen ander zich in te werken in het Hollywood-circuit, ook al blijft hij werken met regisseurs die eigenlijk nog met moeite aan de bak komen, regisseurs op hun retour of regisseurs met een gebrek aan gekwalificeerde smaakpapillen. Zijn volgende prent heet Singularity (2013) en de regisseur van dienst is Roland Joffé, een regisseur die in de jaren ’80 furore maakte met zijn debuutfilm The Killing Fields (1986) en het bijna-meesterwerk The Mission (1986).

    paul breuls,the devils double,robert de niro,john travolta,Singularity,roland joffe,the mission,the killing fields,Captivityyou and i,john mctiernan,josh hartnett,Neve Campbell,Bipasha Basu,Evan Daugherty,killing season

    Maar de regisseur heeft gaandeweg zijn mojo verloren, en is van quasi meesterwerkjes vervallen in absolute teenage misbaksels, denk maar aan Captivity (2007) en de t.A.T.u. film You and I (2008). Dieper kan je als regisseur niet vallen. Bij deze de unieke gelegenheid voor strateeg Paul Breuls om een bekende regisseur aan de haak te slaan en zo ook de deur openzetten voor een bekende cast. En voor deze prent hebben ze Josh Hartnett en Neve Campbell kunnen strikken. En als ik de korte inhoud van de film lees, heb ik de indruk dat we weer te doen hebben met een acteur die twee rollen op zich neemt.

    Korte inhoud: Great Barrier Reef, 2020. Na een poging zijn vrouw te redden uit het wrak van een koloniaal Brits koopvaardij schip ligt de stoere en knappe archeoloog Jay Fennel (Josh Hartnett) hersendood in een ziekenhuis in Boston. Fennels droomachtige coma brengt hem terug in de tijd naar 1778 in Puna in India. De Britse Oost-Indië Compagnie verovert de paleizen in het land. Ondertussen staat de jonge kapitein James Stewart, die een opvallende gelijkenis vertoont met Fennel, op het punt aan een gevaarlijke missie te beginnen. Op zijn missie komt hij in aanraking met moord, bedrog, verraad en wraak en valt hij voor de vrouwelijke Indiase strijder Tulaja (Bipasha Basu), wat een onmogelijke liefde lijkt. Het enige wat de tijd kan overstijgen en een leven kan redden is de kracht van een ring.

    En daarna zal Breuls zijn pijlen mikken op nog een andere vergane glorie, regisseur John McTiernan, die in de jaren ’80 en begin jaren ’90 de actie-blockbuster een gezicht gaf, met films als Predator (1987), Die Hard (1988), The Hunt For Red October (1990), Last Action Hero (1993) en Die Hard: With a Vengeance (1995). Maar toen liep het fout en mocht de regisseur een tijdje de cel in. En nadien is het nooit meer hetzelfde geweest met weinig overtuigende prenten zoals The 13th Warrior (1999) en Rollerball (2002). Maar ook wat betere films als de remake van The Thomas Crown Affair (1999) en de John Travolta film Basic (2003).

    En de film die Breuls met McTiernan zal maken heet Killing Season (2012). En met de steun van de regisseur hebben ze niet alleen John Travolta kunnen aantrekken voor een rol, maar tevens Robert De Niro. Het scenario werd geschreven door Evan Daugherty. Het vertelt het verhaal van een Amerikaanse soldaat die terug komt van de oorlog in Bosnië en er een andere oorlogsveteraan tegen het lijf stoot, maar dan wel iemand uit het Servische kamp. Wat volgt is een kat-en-muis verhaal met twee soldaten die hun oorlog nog wat zullen verder zetten. Benieuwd wat dit zal worden, maar de bedenkelijke strategie van Breuls blijkt toch zijn vruchten af te werpen, ook al wacht ik nog op zijn eerste geslaagde filmproductie.

  • The Devil's Double (2011) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Kan je een film beoordelen aan de hand van een trailer en wat namen van filmmakers? Ik heb hierover al ad nauseam zitten palaveren op deze filmblog, en mijn conclusie blijft: 'als je opstaat en gaat slapen met films én weet waarover je praat; dan zal je wel op basis van een trailer, een fatsoenlijk oordeel kunnen vormen die voor meer dan 80% zal overeenstemmen met de realiteit'. De FilmBlog is nog steeds (en dat ondertussen al bijna 7 jaar lang) een opinieblog, geen doorsnee filmnieuws blog. Hier kan je dus bevindingen lezen op filmnieuws, posters, trailers,… en dit door recensenten die dagelijks heel wat films verslinden. Dit belet niet dat je jouw eigen mening kan hebben over de films, maar de verschillende visies zorgen vaak voor boeiende filmgesprekken en kunnen de waardering van de films enkel maar ten goede komen (poster).

    the_devils_double_2011_blu-ray.jpg

    En ja, ik heb al eens mijn mening moeten herzien. Onlangs dacht ik aan de hand van de trailer van The Tree of Life (2011) dat we een bijzonder knappe metafysische trip zouden meemaken, maar het was voornamelijk verveling troef. Maar daarentegen had ik het bij het rechte eind voor The Devil's Double (2011), het was geen slechte film … maar verre van een film die ik zou willen aanraden.

    Korte inhoud: Latif Yahia (Dominic Cooper), een luitenant in het Irakese leger gestationeerd aan de Iraanse grens, heeft een buitengewone gelijkenis met de belichaming van het kwaad, Uday Hussein (Dominic Cooper), de gevreesde zoon van Saddam Hussein. Latif wordt naar Saddam Husseins inner sanctum ontboden, waar hij voor een keuze wordt gezet; de dubbelganger van Saddams zoon worden... of sterven.

    Laat ik beginnen met producent Paul Breuls te feliciteren voor zijn eerste "bekijkbare" prent. Laten we hopen dat hij op dit elan verder gaat, en berekende risico’s blijft nemen, en wie weet produceert hij weldra iets wat de moeite is om te zien. Zijn grootste blunder bij deze productie was echter de keuze van regisseur Lee Tamahori om het verhaal van Latif Yahia - de dubbelganger van Uday Hussein – te verfilmen. Tamahori heeft in het verleden bewezen (Die Another Day, Next) dat hij gewoon geen flauw besef heeft van hoe hij een verhaal moet brengen met nuance en diepgang. Twee dingen die voor deze biopic eigenlijk wel van toepassing waren. Tamahori heeft tevens geen smaak, iets waar Paul Breuls ook aan lijdt (cf. Shades, The Hessen Affair). En als ze de 'gore' toer even willen opgaan met een man wiens buik wordt opengereten (naar analogie met de kettingzaag scène uit Scarface), ziet het eruit alsof het gaat om een outtake van Night of the Creeps (1986).

    Diegene die dachten een feilloos portret te zien van Saddam Houssein, diens zoon en zijn dubbelganger, komt van een kale reis terug. Het is de makers er niet om te doen om een historisch accurate film te brengen, maar om zich badend in de clichés een ontspannende en glimmende actiefilm af te leveren. Maar 109 minuten van clichés is zelfs voor een doorsnee publiek iets teveel van het goede. Zonder personages die het karikatuur konden overstijgen, intelligente dialogen of een plot met een minimum aan intrige, werd alles een behoorlijk saaie bedoening. Het was duidelijk dat Scarface van Brain De Palma als referentie was genomen, maar de makers zijn in hun opzet toch wel tekort geschoten. Toch zijn er nu en dan wel flitsen van creativiteit, maar deze blijven toch zo zeldzaam.

    Met een beter scenario en een meer gestroomlijnde regie had dit een belangrijke kandidaat kunnen zijn voor de Oscar van Beste Buitenlandse film. Nu is deze prent zelfs niet geselecteerd, ook al scheelde alles niet veel. Maar nog erger, deze 19-miljoen-dollar-film werd een gigantische box-office flop in de States (met een recette die blijft hangen op 1,3 miljoen dollar) en het ziet er niet naar uit dat hij elders veel potten zal breken. Zelfs een film als Hasta La Vista, die het vreselijk slecht deed in de Vlaamse zalen (na 4 weken zal de film uiteindelijk stranden op 100’000 bezoekers, en dat na een mega-promotiecampagne en een wisselvallige-zomer) doet het nog beter dan The Devil's Double.

    the devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition printthe devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition printthe devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition print
    the devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition printthe devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition printthe devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition print

    De twee sterren die ik de film nog wil toekennen gaan voor een groot stuk naar Dominic Cooper. Cooper zet hier toch een behoorlijke acteer-prestatie neer met de vertolking van twee totaal verschillende individuen, en dit in hetzelfde frame. Ja, de vertolking van Uday was er vaak over (maar naar verluidt was dat de bedoeling van Lee, go figure), maar deze van Latif was dan weer met voldoende dosering en psychologie. Het laat je denken hoeveel beter deze prent had kunnen zijn, mochten alle vertolken van diezelfde aard zijn. Het is echter Cooper die ons, desondanks het frivole scenario, in beroering kan brengen. Cooper, een acteur die ik zelf niet al te hoog had ingeschat, laat hier zonder twijfel zijn beste kant zien. Uiteraard was het mooi meegenomen dat de rest van de cast nauwelijks het vernoemen waard is. Vraag Aston Kutcher om in een aflevering van de tv-soap ‘Thuis’ te spelen, en je denkt meteen dat hij goed kan acteren.

    Lee zag dat Pacino in Scarface ook een intense relatie had met Michelle Pfeiffer en besloot om er ook nog een liefdesverhaal bij te sleuren, die spijtig genoeg nergens op sloeg. De Franse actrice Ludivine Sagnier (Swimming Pool) liep er bij - met bengelende heupen - voor spek en bonen. De verboden relatie was al iets te voorspelbaar na de eerste introductie, en haar bizarre gedrag op het einde komt ook compleet ongeloofwaardig over. Maar zoiets komt wel meer voor bij films die hun prioriteiten niet op een rij hebben. De rest van de cast is ook niemand echt opgevallen, en valt zelfs wat tegen in vergelijking met de casting van de mini-serie House of Saddam (2008).

    Kortom, The Devil’s Double is een ware puinhoop met een script die kant noch wal raken en bevolkt met houterige amateur-acteurs onder begeleiding van een mooie beeldjesmaker. Dat de film allesbehave waarheidsgetrouw is, zal je wel snel door hebben. De Irak-oorlog wordt hier gebruikt als arena om platvloerse actie te brengen, en dit met personages en gebeurtenissen die uit de werkelijkheid zijn gegrepen. Op het einde van de film is er een aanslag tegen Uday, die er ook is geweest. Maar in realiteit was het een aanslag van iemand die zijn vrouw wou wreken, en dus niet een wraak-actie van zijn dubbelganger. Maar wat kan het de makers schelen. En als kijker zou ik er nog mee kunnen leven als het verhaal enigszins steek hield, maar dat is hier nauwelijks het geval. Zelfs met popcorn tussen de tanden is het een fletse bedoening.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 11 oktober 2011

    ***Related Posts***
    19/09/2011: De FilmBlog stuurt 5 duo’s naar The Devil’s Double
    22/07/2011: The Devil’s Double wint verrassend een prijs in Rusland

     

    *** The Devil's Double trailer ***

  • The Devil's Double wint verrassend een prijs in Rusland

    Pin it!

    Wat beter om na onze nationale feestdag uit te pakken met een Belgische film die in de prijzen is gevallen. Het internationaal filmfestival van Sint-Petersburg in Rusland is niet meteen een festival van het niveau van Cannes, Sundance of Toronto maar zij hebben de Belgische The Devil's Double (2011) van Lee Tamahori een prijs voor films buiten competitie overhandigd (?? tja, zo heet de prijs). En dat tot ieders verbazing gezien de regisseur ondermeer één van de meest idiote James Bond films heeft geregisseerd, met name Die Another Day en ook in staat was om een Philip K. Dick verhaal om zeep te helpen met zijn Next (2008).

    the devils double,Lee Tamahori,dominic cooper,Die Another Day,paul breuls,shades,scarface,suite 16

    Hoezo Belgisch? Zowel de regisseur, scenaristen, acteurs, componist, cameraman, monteur, decorateurs tot zelfs de make-up artiesten zijn niet Belgisch en spreken waarschijnlijk zelfs nog geen enkele van onze landstalen. En toch, de film werd gemaakt door het Antwerps productiehuis Corsan van de beruchte producent Paul Breuls, verantwoordelijk voor gedrochten als Suite 16 (1994), Shades (1999), De Verlossing (2001), The Box Collector (2008) en The Hessen Affair (2009). Dit zou dan zijn eerste geslaagde prent worden…hoewel ik het ten zeerste betwijfel. De film gaat in België op vrijdag 9 september in première op het filmfestival van Oostende. Dan pas zal ik mijn vermoedens kunnen bevestigen.

    Maar mijn vermoeden na het zien van de eerste beelden is dat het vooral bestemd is voor mensen die gek zijn op pistool-psychopaten en Tony Montana klonen. Want ja, de wereld van Scarface (1983) is toch niet ver weg – met dit verschil dat we hier geen Al Pacino hebben voor de camera en een Brian De Palma achter de camera.

    Korte inhoud: Latif Yahia (Dominic Cooper), een luitenant in het Irakese leger gestationeerd aan de Iraanse grens, heeft een buitengewone gelijkenis met de belichaming van het kwaad, Uday Hussein (Dominic Cooper), de gevreesde zoon van Saddam Hussein. Latif wordt naar Saddam Husseins inner sanctum ontboden, waar hij voor een keuze wordt gezet; de dubbelganger van Saddams zoon worden... of sterven.

    Alles draait rond Dominic Cooper die zowel de zoon van Hussein als diens dubbelganger speelt, en dat is uiteraard een groot risico, gezien de man in kwestie eigenlijk geen bijster goed acteur was in zijn vorige films. Beeld je Scarface in en vervang Al Pacino door Rob Schneider, en je kan een voorsmaakje krijgen van wat de film zou kunnen zijn. Nochtans zijn er al krankzinnige geruchten dat Cooper genomineerd zou kunnen worden voor de Academy Awards. Ik gok zelf op de Razzie Awards, maar we zullen zien. Lee Tamahori is tevens een wacko regisseur die het vooral moet hebben van de extremen, en zeker niet in staat is om een evenwichtig en diepgravend portret te maken. Maar goed, het is al niet eenvoudig voor een Belgische producent om internationaal te scoren, dus proficiat aan Paul Breuls, en tevens aan de mensen van Ignition Print die weeral een te gekke filmposter hebben gemaakt.

    the devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition printthe devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition printthe devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition print
    the devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition printthe devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition printthe devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition print

    *** The Devil's Double trailer ***

    ***Related Posts***
    11/10/2011: The Devil’s Double filmbespreking
    19/09/2011: De FilmBlog stuurt 5 duo’s naar The Devil’s Double