patricia arquette

  • Boardwalk Empire seizoen 5 op Blu-ray

    Pin it!

    En zo zijn we aangekomen aan het 5de en laatste seizoen van "Boardwalk Empire", en de eerste teleurstelling was dat we geen 12 afleveringen kregen - zoals bij de vorige 4 seizoenen - maar slechts 8 afleveringen. Op de Blu-ray worden we wel getrakteerd op de eerste twee episodes van "The Knick", over dokters en het verplegend personeel in een tijdperk (begin van de 20e eeuw) met hoge sterftecijfers en zonder antibiotica, die voortdurend de grenzen van de medische wetenschap verleggen. Het leek wel een soort excuus voor het ontbreken van 25% van een volwaardige serie.

    boardwalk_empire_blu-ray_season_5.jpg

    Het vijfde seizoen vindt plaats in 1931, zeven jaar na de gebeurtenissen in het 4de seizoen, tijdens de Grote Depressie, met flashbacks naar 1884 en 1897 over Nucky's jeugd en jonge volwassenheid, zijn ontmoeting met de vleesgeworden duivel Commodore Louis Kaestner en zijn verraad tegenover Gillian Darmody (Gretchen Mol) waarvoor hij nog de rekening gepresenteerd zal krijgen in de laatste aflevering. De oude Nucky wordt nog steeds gespeeld door (Steve Buscemi), terwijl de jonge Nucky vertolkt wordt door Nolan Lyons en de iets meer adolescente versie door Marc Pickering met iets te opvallende fake tanden. Eén hoofdpersonage valt weg, met name Arnold Rothstein (Michael Stuhlbarg) - zonder enige uitleg. Maar de "echte" Rothstein stierf in 1928 ten gevolge van een afrekening bij een openstaande schuld.

    De eerste aflevering speelt zich af in Havana, waar Nucky een deal aan het sluiten is met de Bacardi Rum Company, tezamen met Sally Wheet (Patricia Arquette). En tijdens zijn trip loopt hij er tegen het lijf van Meyer Lansky (Anatol Yusef), en later op de dag wordt hij aangevallen. Gelukkig kan zijn bodyguard zijn leven redden. Nucky beseft dat zijn leven wordt bedreigd en dat Lansky waarschijnlijk niet alleen handelt.

    In New York zien we ondertussen hoe Lucky Luciano (Vincent Piazza) een ontmoeting heeft met Joe Masseria (Ivo Nandi) om te praten over de rivaal Salvatore Maranzano (Giampiero Judica). Wanneer hij zich even terug trekt wordt Masseria koelbloedig vermoord door Bugsy Siegel (Michael Zegen) en Tonino Sandrelli (Chris Caldovino). En zo heeft dit seizoen meteen duidelijk gemaakt wie de grote rivaal zal worden van Nucky. Met de moord op Massseria zette Luciano de fundering voor de opsplitsing van New York onder de 5 Italiaanse families.

    Daarnaast zien we ook nog Chalky White (Michael Kenneth Williams) die weet te ontsnappen uit een gevangenis chain gang, en wil kost wat kost nog een rekening vereffenen met Valentin Narcisse (Jeffrey Wright), die op zijn beurt de druk ondervindt van de Italiaanse families. We zitten in een periode waar iedereen stilaan begint de voelen dat het alcohol verbod op zijn laatste benen staat, en zo duiken ook opportunisten op die zich al willen voorbereiden op de nieuwe alcohol wetgeving, zoals Joseph P. Kennedy (Matt Letscher), de vader van Bobby en JFK. Kennedy zal tevens ook een oogje hebben van Kelly Macdonald die zich op haar beurt heeft ingewerkt in de beurswereld. Ook de driftkikker Al Capone (Stephen Graham) lijkt oppermachtig in Chicago, maar de FBI zit hem op de hielen en Eliot Ness wil hem klissen met een aanklacht van belastingontduiking.

    Boardwalk Empire season 5 animated pictureBoardwalk Empire season 5 animated pictureBoardwalk Empire season 5 animated picture

    Ik steek niet weg dat qua verhaal dit seizoen ook wat tegenviel, maar gezien Terence Winter werkt met personages die echt hebben bestaan, is zijn manoeuvreerruimte vrij beperkt. Hoewel, de echte Nucky naar het gevang werd gestuurd wegens ... belastingontduiking en op probatie vrijgelaten na 4 jaar, stierf hij vele jaren later een natuurlijke dood. Dit is helemaal niet wat we zullen zien in dit seizoen. Maar de auteur heeft altijd volgehouden dat Nucky niet noodzakelijk de Nucky is uit de geschiedenisboeken. Er zijn dus hier en daar wel wat wijzigingen maar het voelt allemaal net iets minder sterk dan de vorige seizoenen. Er wordt terug gegrepen naar de jeugdjaren van Nucky om zo 'Godfather-gewijs' meer diepgang te geven aan het hoofdpersonage. Spijtig genoeg voelt het vaak aan als opvulling in plaats van diepgravende analyse. Ook het ritme van dit seizoen en de manier hoe de scènes worden opgebouwd zit niet goed.

    Laatste seizoenen van een serie hebben in veel gevallen moeite om een verbinding te maken met de fans juist vanwege hun finaliteit. De hoge verwachtingen kunnen niet worden ingelost en beetje bij beetje keldert het genot. Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel en zit er heel veel vuurwerk in deze laatste 8 afleveringen. De doden komen pas laat in het seizoen en de verhaallijnen zijn al bij al goed afgewerkt (met name deze van Chalky White). Er zijn ook leuke scènes zoals deze waarbij Nucky voor het eerst kennis maakt met de toekomst, het eerste tv-toestel. En de toekomst brengt niet alleen moderne technologie, maar tevens nieuwe (en jongere) maffiabazen. Wanneer Nucky de strijd wil gaan aanbinden bevinden we ons al ver op het einde van het verhaal. Het is hoe dan ook een mooi maar ook een teleurstellend einde van wat ooit één van de beste TV-series was die ik ooit heb gezien.

    *** Boardwalk Empire season 5 trailer ***

    ***Related Posts***
    27/08/2014: Boardwalk Empire seizoen 4
    29/08/2013: Boardwalk Empire seizoen 3
    08/09/2012: Boardwalk Empire seizoen 2
    29/01/2012: Boardwalk Empire seizoen 1

  • Boyhood wint de Golden Globe voor Beste Film

    Pin it!

    Het stond een beetje in de sterren geschreven dat Boyhood (2014) de Golden Globe zou winnen voor Beste Film. Hij stond ook al in onze Top 10 Beste Films van 2014. De film won tevens 3 van de 5 beeldjes (Beste Film, Beste Regisseur voor Richard Linklater en Beste Actrice voor Patricia Arquette. Beste komedie ging dan weer naar The Grand Budapest Hotel (2014).

    golden_globes_awards.jpg

    De Beste Acteur award ging vreemd genoeg niet naar Steve Carell voor Foxcatcher (2014), maar wel naar Michael Keaton voor Birdman (2014). De serie "Fargo" (2014) viel in de prijzen voor Beste Mini-Televisieserie en beste acteur: hoofdrolspeler Billy Bob Thornton. Eigenlijk ook een beetje een vreemde keuze, gezien "True Detective" (2014) eigenlijk met kop en schouders een betere miniserie was met veel betere vertolkingen. De Beste Drama Serie ging dan weer verdiend naar "The Affair", alsook de award voor Beste Actrice Ruth Wilson. Beste Acteur in een drama serie ging naar Kevin Spacey oor "House of Cards". Maar dit zijn nu eenmaal de Golden Globes en hier is geen ruimte voor logica. Maar zoals we dat wel gewoon zijn, kunnen de Oscars deze kaarten nog compleet door mekaar gaan schudden.

    De hosting door Amy Poehler en Tina Fey was opnieuw zeer genietbaar, maar ik mis toch Ricky Gervais. Toch zaten er wel wat rake grappen in. Zo wordt ook de draak gestoken met Bill Cosby en uiteraard de Noord-Koreanen. De beste speech kwam van George Clooney die de Cecil B Demille Award in ontvangst mocht nemen. Hier vinden jullie een link naar de volledige show. De volledige lijst van de winnaars vinden jullie hier.

  • Boyhood (2014) van Richard Linklater ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een acteur waar je alleen maar respect voor kan hebben is Ethan Hawke. Hij wisselt zowel art house films af (zoals Before Sunset, Before Sunrise) als heftige actiefilms (The Purge, Training Day, Daybreakers), en geregeld is hij te zien in fascinerende cinema (Gattaca). Met iets meer dan 50 films op zijn actief heeft hij nog niet veel misstapjes begaan. Dit jaar was hij tevens te zien in de bijna 3 uur durende Boyhood (2014) van Richard Linklater, een regisseur met wie hij ondertussen al 9 films mee heeft gedraaid.

    boyhood,ethan hawke,richard linklater,patricia arquette,ellar coltrane,12 years a slave

    Korte inhoud: Boyhood vertelt het verhaal van twee gescheiden mensen (Patricia Arquette en Ethan Hawke) die hun kind opvoeden. Centraal staat het leven van de 6-jarige Mason (Ellar Coltrane) en de emotionele reis die hij aflegt vanaf zijn kindertijd tot aan volwassenheid.

    De film werd opgenomen in stukken over een tijdspanne van maar liefst 12 jaar met de kleine Coltrane die opgroeide van puber tot volwassene. De eerste draaidag vond plaats in de zomer van 2002 en werd afgewerkt in oktober van 2013, met een productiebudget van slechts 2,4 miljoen dollar. Het scenario kende ook een evolutie en sommige pagina's werden pas afgewerkt de dag voor de opname. De titel van de film had '12 Years' moeten zijn, maar met de komst van 12 Years A Slave (2013) besloten de makers maar te kiezen voor een andere titel. De film is in ieder geval in de smaak gevallen bij pers en publiek, met zelfs een 99% op Rotten Tomatoes, één van de hoogste ratings die een film op deze site heeft verkregen.

    Het moet gezegd worden, het is een fascinerende coming-to-age film.Toch bestond het gevaar erin dat alles heel snel gekunsteld ging aanvoelen. Maar mede door de subtiele regie zonder melodrama of overdreven pathos en de overtuigende acteerprestaties, werden we meegezogen in dit herkenbaar verhaal. De grootste emotie komt er misschien wanneer de moeder af te rekenen heeft met een geflipte vader met een zwaar drankprobleem. We hadden al het proces ervaren waarbij we een acteur in realtime volgden, hier krijgen we een ervaring waarbij we acteur zien ouder worden - en dat zonder Benjamin Button - make-up effecten.

    boyhood_2014_pic01.jpgboyhood_2014_pic02.jpgboyhood_2014_pic03.jpg

    Doorheen de laatste jaren is ook de techniek verandert, gaande van betere camera-lenzen tot de switch van de pellicule drager, naar het digitale formaat. Maar de regisseur heeft ervoor gekozen om trouw te blijven aan zijn 35mm Panavision camera en lenzen, zodat er uiteindelijk een minimaal verschil is qua beeldvoering tussen de verschillende jaren. Er is ook met de nodige voorzorg omgesprongen met de montage, in het bijzonder met de tijdsovergangen van Mason. Het is als het ware een soort statement over het leven die voorbij vliegt en waarvan wij getuige mogen zijn. En gezien de aard van het beestje gaan we niet zo snel gelijkaardige films te zien krijgen. De DVD en Blu-ray van Boyhood ligt vanaf 28 november 2014 in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 25 november 2014

     

    *** Boyhood trailer ***

  • Boardwalk Empire seizoen 4 op Blu-ray

    Pin it!

    Vorige week werd het 4de seizoen van "Boardwalk Empire" uitgebracht op DVD en Blu-ray en op het moment dat je je zou afvragen waar ze nu met hun verhaal naar toe zullen gaan, pakken ze weer uit met nog meer geweld en nog meer intrigerende personages. Maar ook hier begint er spijtig genoeg wat slijt op deze anders zeer goed geoliede machine te komen. Het seizoen komt vrij traag op gang en de echte intrige is pas echt voelbaar naar het midden toe. Maar gezien de serie trouw wil blijven aan bestaande figuren uit de Amerikaanse geschiedenis, zit ze uiteraard wel wat vast in haar vertelstructuur. Al Capone eindigt in Alcatraz, dus wanneer er in dit seizoen plannen zijn om hem uit te schakelen weet je precies waar het zal eindigen.

    boardwalk_empire_season_4_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het seizoen pikt de draad op 8 maanden na de gebeurtenissen in seizoen 3. We zijn februari 1924, het jaar waarin de jazz aan een opmars bezig was met zijn typische zangeressen die een stem hadden als geen ander, en uiteraard de alomtegenwoordige Charleston dans. Nucky Thompson (Steve Buscemi) is wat voorzichtiger geworden, zeker na de aanslag van Gyp Rossetti (Bobby Cannavale) die hij nog maar net heeft overleefd. Maar gaandeweg zal hij zijn oude zelve wel terug vinden en burgemeester Edward Bader (Kevin O'Rourke) voor het hoofd stoten, ruzie hebben met zijn broer Eli (Shea Whigham) over de toekomst van hun zijn zoon Willie (Ben Rosenfield), en hij heeft tevens zijn zinnen gezet op een lucratieve alcohol route, naast de immo-plannen in Florida en drugsroutes. Maar het grootste gedeelte van deze 12 afleveringen speelt zich toch af in Atlantic City, met de Onyx Club (een beetje geschapen naar het model van de Cotton Club) als centrale tempel, beheerd door Chalky White (Michael Kenneth Williams) en gadegeslagen door de invloedrijke Valentin Narcisse (Jeffrey Wright).

    Een beetje aan de zijlijn zien we ook nog Gillian Darmody (Gretchen Mol) opduiken. Een getormenteerde vrouw die vooral een strijd met zichzelf moet leveren om van haar drugsverslaving af te raken. En uiteraard volgen we ook de stappen van Johnny Torrio (Greg Antonacci) die regelmatig een stevige woordenwisseling moet hebben met driftkikker Al Capone (Stephen Graham), de mysterieuze Arnold Rothstein (Michael Stuhlbarg), de schitterende Nelson Van Alden (Michael Shannon) en de charismatische Lucky Luciano (Vincent Piazza). De vrouwen zijn in dit seizoen een paar banken achteruit geschoven en hebben veel minder interessante rollen. Je zou echt iets meer willen zien van Margaret Schroeder (Kelly Macdonald), we missen ook wel voor een stuk Lucy Danziger (Paz de la Huerta) en Patricia Arquette als Sally Sweet ontgoochelt toch wat.

    Maar het is voornamelijk de zalige periode-fotografie, het uitstekende acteerwerk en de sets en kostuums die ons telkens over de streep halen. Toch blijf ik het een spijtige zaak vinden dat creator Terence Winter zichzelf een beetje in de voet heeft geschoten door smaakmaker Jimmy Darmody na twee seizoenen uit het verhaal te schrijven. Hij was één van de weinig fictieve personages die niet echt hebben bestaan, maar die regelmatig het vuur aan het lont stak. Dergelijke personages mis ik wat in het nieuwe seizoen.

    boardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic01.jpgboardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic02.jpgboardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic03.jpg
    boardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic04.jpgboardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic05.jpgboardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic06.jpg

    Op de Blu-ray van de serie heb je opnieuw een zeer verzorgde en intelligent menu, met toegang tot recaps en overzichten. Daarnaast zijn er uiteraard de audio-commentaren en een 'closer look' op de Onyx Club. Ondertussen wordt gewerkt aan het 5de en laatste seizoen van Boardwalk Empire, waarvan de eerste episode begin september in première gaat. Dit seizoen zal zich 7 jaar na de gebeurtenissen van seizoen 4 afspelen, na de drooglegging, in 1931. Tevens de periode van de grote crisis.

    *** Boardwalk Empire season 4 trailer ***

    ***Related Posts***
    30/03/2015: Boardwalk Empire seizoen 5
    29/08/2013: Boardwalk Empire seizoen 3
    08/09/2012: Boardwalk Empire seizoen 2
    29/01/2012: Boardwalk Empire seizoen 1

  • True Romance (1993) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Dat True Romance (1993) werd geschreven door Quentin Tarantino en verfilmd door Tony Scott kwam pas goed tot uiting in die aangrijpende scene over The Origin of the Sicilians, waarin Dennis Hopper even grapjes maakt met de man die hem zal vermoorden, gespeeld door een sublieme Christopher Walken. Ook het kleine gewelddadig onderonsje tussen de Italiaanse capo James Gandolfini en Patricia Arquette blijft aan ons netvlies kleven.

    true romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner bros

    Het was een klein intermezzo die weinig impact had op de hoofdpersonages (het gebeurde zelfs allemaal buiten hun weten), maar het werd meteen één van de meest memorabele scènes uit de filmgeschiedenis. Er doen verschillende geruchten de ronde dat Tarantino zijn scenario zou verkocht hebben voor $10’000, andere bronnen spreken dan weer van $50'000, maar één ding is zeker, het was belachelijk weinig.

    Korte inhoud: Clarence (Christian Slater) werkt in een stripboekenwinkel, en brengt het grootste deel van z'n vrije tijd door in de bioscoop waar hij kungfu-films kijkt. Op een dag ontmoet hij de prostituee Alabama (Patricia Arquette), op wie hij verliefd wordt. Ze kan echter niet zo maar stoppen met het werk, en dus moet Clarence eerst afrekenen met haar pooier Drexl Spivey (Gary Oldman). Tijdens de tumultueuze confrontatie met de pooier komt Clarence per ongeluk in bezit van een koffer cocaïne. Hij beslist deze enorme hoeveelheid op zijn eigen houtje te verkopen en trekt naar LA.

    En de film doet zijn titel alle eer aan door een aanstekelijke relatie uit te werken tussen Clarence en Alabama, en dit terwijl de kogels door het luchtruim suizen en het bloed zo goed als op de cameralens spat. Het is misschien niet het meest orthodoxe koppel, maar het is wel een leuk stel die je met veel belangstelling wil volgen. We volgen een aan lager wal geraakt koppel die wel uit de geest van de gebroeders Dardenne lijkt te zijn ontsproten, maar doorheen de Hollywood-machine is gedraaid. En de vonken vliegen van het scherm tussen die twee. Bijgevolg kan de regisseur het zich permitteren om het fragmentarische boek van Tarantino zonder concessies na te leven. Of toch bijna, want Scott koos voor een lineaire verhaalstructuur en uiteindelijk ook voor een Hollywood einde in plaats van het depri-einde die Tarantino in zijn script had voorzien. (Clarence Sterft en loopt er vandoor met het geld. In haar voice-over horen we dat ze uiteindelijk niet zo heel veel gaf om Clarence en dat ze hem had gebruikt om van Drexl te geraken). Persoonlijk vind ik het einde van Tony Scott véél beter werken en conform is met het verfilmde verhaal. Mocht Tarantino zelf de film hebben gemaakt, dan had zijn einde binnen een andere context misschien wel beter gewerkt.

    Ondanks het feit dat in True Romance heel veel actie zit, mag je de film niet gewoon bestempelen als een gewone actiefilm. Het is tezelfdertijd een thriller, een komedie, een romance en in het hart van dit alles schuilt een pakkend drama. En de pracht van deze prent is dat al die genres perfect gaan samenvloeien in één volwaardige prent die ons van begin tot eind aan onze stoel kluistert, en dit allemaal op de zwoele muzieknoten van Hans Zimmer . De gestroomlijnde en flitsende regie van Tony Scott zorgt ervoor dat de filmervaring nog boeiender wordt. Alles klopt; van de casting tot en met de kleding en belichting. En neen, we hebben hier niet te maken met een diepzinnig Krzysztof Kieslowski verhaal, maar voor wie tussen de regeltjes leest zal wel wat Shakespeare invloeden kunnen aanduiden in het narratieve gedeelte. Maar laten we eerlijk zijn, dit een pulp fiction avant la lettre. Het is bestemd om ons te ontspannen en slaagt daar wonderwel in. En veeleer de wansmaak van de stilist(e), verraad de spuuglelijke kleding van ons koppeltje allicht de zwakte van onze scenarist voor kleurrijke trash.

    true romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner brostrue romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner brostrue romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner bros
    true romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner brostrue romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner brostrue romance,tony scott,quentin tarantino,christopher walken,dennis hopper,patricia arquette,gary oldman,christian slater,hans zimmer,reservoir dogs,natural born killers,pulp fiction,dfw,warner bros

    Dankzij Tarantino krijgen we een lawine aan coole en knettergekke quotes over ons heen, in de stijl van "I would fuck Elvis... I mean when he was alive, not now." En dat is uiteraard de kracht van zijn films. Mensen herinneren zich Reservoir Dogs en Pulp Fiction vooral voor zijn dialogen, en hier wordt je ook wel in de watten gelegd. Quentin zei van True Romance zelfs dat het één van zijn meest auto-biografische films was, en dat kan toch wel tellen. Waarom heeft QT de film dan zelf niet geregisseerd? Blijkbaar had Warner Bros er geen vertrouwen in en stonden liever hun 13 miljoen dollar af aan een vaste waarde die een mooie bioscoop-recette kon verzekeren. Later kwamen ze hierop terug maar Tarantino had er geen zin meer in. Hetzelfde gebeurde met zijn tweede scenario, Natural Born Killers , die op een wel heel desastreuze manier werd verkracht door Oliver Stone. Met Reservoir Dogs (1992) kon hij zijn ding doen, en met Pulp Fiction (1994) kon hij zijn status bevestigen als één van de meest invloedrijke regisseur in Hollywood.

    Ook al werd True Romance niet meteen een kaskraker en is hij minder goed dan Reservoir Dogs, heeft het zijn publiek toch gevonden tijdens zijn video-release, en blijft het tot op heden nog steeds één van de betere misdaad thrillers uit de 90’ties. En het is dan ook mooi meegenomen deze prent te zien in high-def. En bij deze heeft Dutch Film Works de film uitgebracht op blu-ray in hun Prestige Collection. Enkel spijtig dat ze de extraatjes op de schijf zijn vergeten.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 3 oktober 2011

     

    *** True Romance The Sicilian Scene ***