paolo sorrentino

  • Youth (2015) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Op internet las ik over Youth (2015) -- de laatste film van Italiaan Paolo Sorrentino die met La grande bellezza een Oscar voor beste buitenlandse film won in 2014 -- “Either you love it or you get nothing from it." Helaas moet ik mij aansluiten bij de laatste groep. Youth is visueel en muzikaal een heel sterke film, maar het verhaal en de personages konden mij niet overtuigen waardoor deze film voor mij langdradig en eclectisch verwarrend overkwam. Ik kan begrijpen dat sommigen dit een prachtige film vonden maar mij deed het dus weinig.

    youth,paolo sorrentino,michael caine,harvey keitel,rachel weisz,paul dano,jane fonda,ed stoppard,madalina ghenea,roly serrano

    Korte inhoud: Componist Fred Ballinger (Michael Caine) trekt zoals elk jaar op vakantie naar een kuuroord in de Zwitserse Alpen waar hij in het gezelschap vertoeft van zijn dochter Lena (Rachel Weisz), filmregisseur Mick Boyle (Harvey Keitel), jonge acteur Jimmy Tree (Paul Dano) en zelfs Diego Maradonna (Roly Serrano) en Miss Universe (Madalina Ghenea).

    Het is een clubje erg diverse personages die elk om hun eigen redenen in Zwitserland zijn en allemaal kampen met hun eigen besognes. Zo krijgt Ballinger bezoek van een gezant van de Britse koningin die hem vraagt of hij zijn beroemdste stuk ‘Simple Songs’ wil komen spelen voor de verjaardag van prins Philip. Ballinger weigert, maar ondanks aandringen van zijn omgeving wil hij niet zeggen waarom.

    Boyle heeft zich met een paar jonge, hip bebaarde scenaristen teruggetrokken om zijn nieuwste film voor te bereiden. Het moet zijn ultieme meesterwerk worden waarvoor hij topactrice Brenda Morel (Jane Fonda) heeft kunnen strikken. Lena wordt dan weer opzij geschoven door haar man Julian (Ed Stoppard), tevens de zoon van Boyle, die verliefd is geworden op zangeres Paloma Faith (die in dit meta-universum zichzelf speelt).

    Trees laatste filmrol was in een blockbuster, maar hij wil herinnerd worden als serieuze acteur en niet als mainstreamacteur waardoor hij zich in de Zwitserse Alpen heeft teruggetrokken om zich te bezinnen over zijn verdere carrière. En dan zijn er nog Diego Maradonna die zo dik is geworden dat hij al aan de zuurstof moet wanneer hij nog maar uit het zwembad komt maar nog wel ellenlang een tennisbal in de lucht kan houden en Miss Universe die vooral het hoofd van de oudere mannen op hol brengt als ze in hun dagelijkse kuurbadje zitten maar ook over een degelijk stel hersenen blijkt te beschikken.

    Dat zijn de voornaamste protagonisten die zich voornamelijk bezighouden met zonnebaden, zwemmen, kuren, eten en heel veel praten. Youth is een trage film, met veel gebabbel en veel tijd om mooie plaatjes te schieten. Dat doet Paolo Sorrentino erg knap. Visueel valt er dan ook niks af te dingen aan Youth. Vooral de scène waarin Caine in een Zwitserse wei zit en in zijn hoofd een compositie maakt met Zwitserse hoorns, koeienbellen en koeiengeloei is mij bijgebleven omwille van de prachtige look en de schitterende muziek.

    youth_2015_blu-ray_pic01.jpgyouth_2015_blu-ray_pic02.jpgyouth_2015_blu-ray_pic03.jpg

    Helaas is het voor mij niet helemaal duidelijk wat Sorrentino met deze film wil zeggen. Wil hij doen nadenken over de rest van zijn/ons leven, of over ons voorbij leven? Dat kan kloppen als we vooral kijken naar de personages van Caine en Keitel die zich vooral bezighouden met hun nalatenschap. Ballinger is allang op pensioen en wil zelfs voor de koningin niet meer optreden, Boyle wil nog één keer schitteren met een laatste film. In die optiek is Youth een film over vergankelijkheid, vriendschap en het leven.

    De uitwerking is echter niet volledig mijn ding. Het gefilosofeer van de personages gaat soms te ver en de humor van Sorrentino (bv. een koppel dat dagenlang zwijgend hun avondmaal eet en de vrouw plots op een avond in woede uitbarst en vertrekt) is niet echt aan mij besteed. De film is soms ook zo langzaam dat het moeite kost om je focus bij de film te houden.

    Sorrentino is een regisseur die graag zijn eigen universum schept, en ook voor Youth is dat zeker gelukt. Onnodig te zeggen dat ik een beetje verloren loop in Sorrentino’s wereld en meer had verwacht van Youth, maar ik kan absoluut begrijpen dat mensen deze film vier of zelfs vijf sterren geven. Youth is een film waarover de meningen sterk verschillen, maar zijn dat niet net de interessantste films?

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 21 augustus 2016

     

    *** Youth trailer ***

  • Michael Caine en Harvey Keitel genieten van het zicht in Youth

    Pin it!

    De Italiaanse regisseur Paolo Sorrentino, die vorig jaar de Oscar boor Beste Buitenlandse film stal van The Broken Circle Breakdown (2012) met zijn La Grande Bellezza (2013), heeft een nieuwe film, genaamd Youth (2015). En deze keer met een Brits-Amerikaanse cast.

    youth_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Lente. Fred (Michael Caine) en Mick (Harvey Keitel), twee oude vrienden die de tachtig naderen, zijn samen op vakantie in een gezellig hotel aan de voet van de Alpen. Fred, een componist en dirigent, is gepensioneerd. Mick, een regisseur, is nog steeds actief. De twee vrienden weten dat ze niet veel tijd meer over hebben en kijken met nieuwsgierigheid en tederheid naar de verwarde levens van hun kinderen, de enthousiaste jonge schrijvers van Mick en de andere hotelgasten, die allen de tijd hebben waaraan het hen ontbreekt. En terwijl Mick een scenario afwerkt van een film waarvan hij denkt dat het zijn laatste belangrijke zal zijn, heeft Fred geen enkele intentie om terug te keren naar zijn muzikale carrière. Toch is er iemand die koste wat kost zijn composities wil horen en hem opnieuw een orkest wil zien leiden.

    Tussen al het comic-adaptatie geweld is hier nog een filmpje om alles even tot rust te laten komen. En wat beter dan een prent met een talentvolle regisseur en een sublieme cast, want naast de twee hoofdacteurs zien we ook nog Jane Fonda, Rachel Weisz en Paul Dano. En het zou geen Italiaanse film zijn zonder een aantal jonge, knappe dames; met name Poppy Corby-Tuech, Veronika Dash en Neve Gachev.

    Als je van zijn vorige film hebt gehouden, zal je hier ook wel van genieten. De trailer ziet er veelbelovend uit,en ook de muziek van David Lang is interessant. Ik hoop nu wel dat de film ooit een filmrelease zal krijgen bij ons, wat tot op heden nog niet vast staat. Op 20 mei 2015 gaat de film in première op het filmfestival van Cannes.

    *** Youth trailer ***

  • Veerle Baetens en La Grande Bellezza vallen in de prijzen

    Pin it!

    Op het 26ste European Film Awards heeft onze Veerle Baetens zomaar eventjes de award gewonnen voor Beste Actrice voor de sleeper hitfilm The Broken Circle Breakdown (2012), en hiermee grote kleppers zoals Keira Knightley, Naomi Watts en Barbara Sukowa achter zich te laten. Ze stak ook nog eens een pro-Belgische speech af, waar je tegenwoordig al lef moet voor hebben als BV. Maar alle ogen waren toch gericht op de Italiaanse film La Grande Bellezza (2013) (The Great Beauty) die de award won voor Beste Film, Beste Acteur en Beste Regisseur.

    Veerle Baetens,The Great Beauty,Jérome Seydoux,Thomas Langmann,This Must Be the Place,Sean Penn,Federico Fellini,La Dolce Vita,Paolo Sorrentino,Toni Servillo,Barbara Sukowa,The Broken Circle Breakdown

    Korte inhoud: Onverschillig en verleidelijk biedt Rome zichzelf aan de verbaasde ogen van de toeristen: het is zomer en de stad straalt met een schoonheid die ongrijpbaar en onherroepelijk is. Jep Gambardella (Toni Servillo) is 65 en hij straalt een charme uit die de tijd niet verwoest heeft. Hij is een succesvolle journalist die heen en weer fladdert tussen cultuur en het goede leven in Rome. Hij denkt echter met verbittering terug aan zijn gepassioneerde verloren jeugd.

    De film werd geregisseerd en geschreven door Paolo Sorrentino, die hier blijkbaar La Dolce Vita (1960) van Federico Fellini gebruikt als zijn grote inspiratiebron. Met zijn vorige film, This Must Be the Place (2011) met een wel heel bizarre Sean Penn, kwam hij al in de aandacht op het Filmfestival van Cannes. En met deze film zet hij de Italiaanse cinema opnieuw op de kaart.

    Het is een film die handelt over nostalgie, een film met een personage dat terugblikt op zijn verleden. Het hoofdpersonage in de film heeft een succesvolle roman geschreven en werd een vaste waarde in de literaire en sociale kringen van Rome. Maar nu op zijn 65 jarige verjaardag kijk Jep met een kritisch oog op zijn eigen verleden en zijn tijdgenoten. Een blik op het Rome van vroeger met zijn extravagante nachtclubs, feestjes en pubs, een tijdloos landschap van absurde, verfijnde schoonheid.

    De productie is deels in handen van de Franse producer en eigenaar van het wereldbekende Franse productiehuis Pathé, Jérôme Seydoux. Seydoux kwam in 2010 in aanvaring kwam met Thomas Langmann over de rechten van een film en door de rechter gedwongen werd om 12 miljoen op tafel te leggen. Met deze co-productie brengt hij weer wat glans in het bedrijf, ook al betwijfel ik dat deze prent echt een kaskraker zal worden. De film kwam op 25 september 2013 in de zalen maar zal binnenkort wel opnieuw uitgezonden worden in de betere bioscopen.

    *** The Great Beauty trailer ***
  • The Tree of Life wint Gouden Palm

    Pin it!

    Je zult het maar meemaken, je wint de Grote Prijs in Cannes en je bent een beetje teleurgesteld. Dat overkwam Jean-Pierre en Luc Dardenne, nadat ze op een 3de Gouden Palm (dé echte grote prijs) hadden gehoopt voor Le Gamin au Vélo (2011) met Cécile De France. De broers hadden met Rosetta (1999) en L’enfant (2005) wel de hoofdvogel afgeschoten.

    Korte inhoud: Het verhaal gaat over de 11-jarige Cyril (Thomas Doret) die door zijn vader (Jérémie Renier) in een internaat is geplaatst. Maar als zijn vader de belofte hem daar uit te halen niet nakomt, ontsnapt Cyril uit het tehuis en probeert tevergeefs zijn vader weer op te zoeken. Achtervolgd door mensen uit het internaat, wordt hij opgevangen door een jonge vrouw, Samantha (Cecile de France).

    cannes,gouden palm,Luc Dardenne,jean-pierre dardenne,rosetta,cecile de france,le gamin au velo,Thomas Doret,Jeremie Renier,The Tree of Life,Terrence Malick,Habemus Papam,Nanni Moretti,Melancholia,lars von trier,kirsten dunst,Pedro Almodovar,Paolo Sorrentino,Aki Kaurismaki,Jean Dujardin,Nicolas Winding Refn,drive

    De eer van de Gouden Palm ging dit jaar naar The Tree of Life (2011) van Terrence Malick, een film die nu al wordt getipt als de Oscarwonnaar van 2012. Malick maakt geniale films, maar won nog nooit een Oscar.

    Maar de broers hadden er zich al een beetje op voorbereid, gezien hun ingetogen en diep humanistische film niet meteen een topfavoriet was en er heel wat concurrenten waren, zoals Nanni Moretti met Habemus Papam (2011) en Melancholia (2011) van de verbannen Lars Von Trier met Kirsten Dunst die in Cannes gelauwerd werd als Beste actrice. Daarnaast zaten ook Pedro Almodovar (La piel que habito), Aki Kaurismaki (Le Havre) en Paolo Sorrentino (This must be the place) in competitive, naast de film van Terrence Malick natuurlijk.

    cannes,gouden palm,Luc Dardenne,jean-pierre dardenne,rosetta,cecile de france,le gamin au velo,Thomas Doret,Jeremie Renier,The Tree of Life,Terrence Malick,Habemus Papam,Nanni Moretti,Melancholia,lars von trier,kirsten dunst,Pedro Almodovar,Paolo Sorrentino,Aki Kaurismaki,Jean Dujardin,Nicolas Winding Refn,drivecannes,gouden palm,Luc Dardenne,jean-pierre dardenne,rosetta,cecile de france,le gamin au velo,Thomas Doret,Jeremie Renier,The Tree of Life,Terrence Malick,Habemus Papam,Nanni Moretti,Melancholia,lars von trier,kirsten dunst,Pedro Almodovar,Paolo Sorrentino,Aki Kaurismaki,Jean Dujardin,Nicolas Winding Refn,drive

    Toch wel vreemd dat uitgerekend deze film geen Gouden Palm kreeg. Dit moet wel de meest toegankelijke film zijn uit hun gehele minimalistische oeuvre, zeker met een actrice als Cécile De France in de hoofdrol. Let wel, het blijft mijlenver verwijderd van mainstream cinema. Verder op het filmfestival won Jean Dujardin de prijs voor de beste mannelijke vertolking en Nicolas Winding Refn de prijs voor beste regie voor Drive (2011). Le gamin au vélo is sinds woensdag te zien in de Belgische bioscoopzalen.

    ***Related Post***
    20/12/2010: The Tree of Life trailer