pablo schreiber

  • Den of Thieves (2018) ** recensie

    Pin it!

    Vreemd genoeg lagen mijn verwachtingen voor deze Den of Thieves (2018) vrij hoog, deels te maken door het feit dat ikzelf verzot ben op heistfilms maar tevens omdat ik deze cast wel zag zitten in een dergelijke rol. Spijtig genoeg oversteeg het nauwelijks het B-niveau en was het script van regisseur Christian Gudegast veel te dunnetjes, boordevol onwaarschijnlijkheden en heel wat déja-vu momenten uit andere films (Heat, Usual Suspects, Ocean's Eleven).

    den_of_thieves_2018_poster.jpg

    Korte inhoud: Iedere dag wordt er miljoenen dollars in contanten uit de omloop genomen en vernietigd door de centrale bank van de Verenigde Staten, de 'Federal Reserve'. Een beruchte dief smeedt het plan om de meest gedurfde bankroof te bewerkstelligen, en 30 miljoen van dat geld pal onder de neus van meest gevreesde afdeling van wetshandhaving te ontvreemden. 'Big Nick' O'Brien (Gerard Butler) is echter vastberaden om Ray Merrimen (Pablo Schreiber) te klissen.

    Ik hoor jullie al zeggen, 30 miljoen dollar is nog bescheiden naast de pakweg 160 miljoen die ze in Ocean Eleven hadden gestolen. Het verschil is wel dat het zou gaan om “wit geld” die niet traceerbaar zou zijn. Anderzijds, de crew van bandieten telt toch behoorlijk wat leden, en elk van hen zou dus zijn leven of jarenlange gevangenis riskeren voor een slordige 3 à 4 miljoen dollar. Daarmee koop je één enorme villa en 1 luxewagen, maar je frigo zal wel leeg zijn mocht je nog geld over hebben voor de aankoop van een frigo. Het is dus niet de heist van de eeuw, ook al wil deze film het laten uitschijnen alsof het de meest slimme overval van de eeuw is.

    Heat (1995) is en blijft na al die jaren nog steeds een referentie op vlak van films met bankovervallen en ook al probeert deze Den of Thieves een beetje van de magie weg te snoepen (zoals het schetsen van een hopeloze relatie van de flik die zich dan maar vastbijt in zijn werk of nog de heftige shoot-outs op klaarlichte dag). Toch blijft het bij proberen en ondanks de charismatische cast bleef ik achteraf wat op mijn honger zitten en vond ik het einde zelfs ronduit bespottelijk. Wat mij nog het meest ergerde was dat het met zijn veel te lange duurtijd van 2 uur eigenlijk NIKS te vertellen had van belang. Ja flikken moeten soms buiten de lijntjes kleuren om dergelijke criminelen te dwarsbomen en ja, de grens is soms filterdun tussen de flik en de gangster. Vertel misschien iets wat we nog niet wisten. Het is spijtig dat het script niet goed wist hoe je een sterk verhaal met kinetische actie in balans te brengen. Bij momenten dacht ik bij mezelf: 'dit is interessant’ en andere keren: 'dit is echt wel dom'.

    Verhaallijnen worden aangesneden zonder dat ze uitgewerkt worden. Ik weet niks van de relatie van Nick en nochtans spendeerde de film er 5 minuten aan. Blijkbaar was Nick ontrouw geweest (iets wat we niet hebben gezien) en blijkbaar was de maat vol en stond Debbie (Dawn Olivieri) klaar om te vertrekken, nadat Nick domweg haar een pikante sms stuurde die eigenlijk bestemd was voor een andere vrouw. De scène voelt buitengewoon onnatuurlijk aan en op een gegeven moment had ik het gevoel dat Nick eigenlijk zijn vrouw uit het huis wou – want liefde was er klaarblijkelijk niet meer. En indien dat het geval was, waarom al de drama? Het leek een cliché scheiding wat spijtig genoeg niet echt dieper wist te graven dan een scène met Nick achter de omheining van de school van zijn dochter, en dat momentje van "ik mis je. ". Mag het misschien allemaal iets minder voorspelbaar. Hoe het verder liep weet niemand want de film kwam er niet meer op terug.

    En dan was er ook nog een scène met Enson Levoux (50 Cent) die op de poster voorin de schurkenbende stond maar eigenlijk zo goed als onzichtbaar is in de film. Zijn dochter is 16 geworden en klaar voor haar eerste prom date en dat maakt de kolos wat zenuwachtig dus roept hij de voltallige crew van bodybuilders samen om de jongen die met zijn dochter wil uitgaan duidelijk te maken dat hij zich best moet gedragen. Was dit een komedie, dan had ik dit nog wel door de vingers gezien, maar in deze film voelde ook deze scène buitengewoon onwaarschijnlijk.

    den_of_thieves_2018_pic01.jpgden_of_thieves_2018_pic02.jpgden_of_thieves_2018_pic03.jpg
    © 2018 The Searchers

    De regisseur verwart ‘karakter-ontwikkeling’ met het in beeld brengen van macho-gedrag en stoerdoenerij. De vrouwen worden hier in beeld gezet als strippers/hoeren, dikke kwebbelende viswijven of vrouwen die overreageren. Er zijn twee hoofdpersonages, Nick en Ray. Spijtig genoeg weet men van hen eigenlijk bitter weinig los van dat de ene een onorthodoxe flik is en de andere een ex-militair die banken wil overvallen. En dan is er nog Donnie Wilson (O'Shea Jackson Jr.) die de meest onwaarschijnlijke rol neerzet in de gehele film. Toch heeft deze prent met zijn macho-attitude een vrij duidelijk all-male-verstand-op-nul doelpubliek voor ogen, die liever niet al teveel vragen stelt bij zijn heist-popcorn. Pablo Schreiber is de meest interessante figuur in deze prent, Gerard Butler veruit het minst interessante karakter.

    Zoals, ***spoiler*** hoe een crew zich een weg kan boren tot de rioleringen, om dat te voet naar een ander uiteinde te lopen, om daar een volledige nieuwe outfit aan te trekken, en met een geldtransportwagen zich aanmelden bij de Federale Bank, door de checkpoint rijden, door het gebouw gaan met hun trolleys om zich dan aan te melden bij de desk, wachten op de transactie terwijl ze een Ocean Elevenke doen, en na een EMP storing uiteindelijk de bank kunnen verlaten – DIT ALLEMAAL terwijl Butler met zijn crew minutenlang met de wagen in volle vaart van die ene decoy bank naar de Federal Reserve rijdt om dan uiteindelijk één van de crew uit de bank zien stappen. Timings-gewijs denk ik dat er iets niet klop. Los van het feit dat Butler eigenlijk goed had moeten weten dat de Federale Bank de target was. *** end spoiler *** Maar dit is niet het soort film waar je de plot serieus moet nemen..en dat vind ik dan zelf wel een bijzonder spijtige zaak. Den of Thieves had een verrassende karakterstudie, een sterke thriller en een spetterende actiefilm kunnen worden, maar de regisseur/scenarist had geen flauw idee hoe hij dit alles in balans kon brengen. Op 21 februari 2018 komt de film bij ons in de zalen.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 14 januari 2018

     

    *** Den of Thieves trailer ***

  • American Gods (2017-) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het succes van "Game of Thrones" heeft ervoor gezorgd dat film- en televisiemakers hun hand niet langer omdraaien om een onverfilmd geacht magnum opus van een auteur toch op het scherm te krijgen. Ook het exuberante "American Gods" (2017) is gebaseerd op zo’n literair meesterwerk waarvan het onmogelijk werd geacht om het op een coherente manier naar het scherm te transformeren. Maar in de handen van creatievelingen Bryan Fuller en Michael Green levert het fantastische bronmateriaal van Neil Gaiman een visueel pareltje op dat je niet snel zal vergeten.

    american_gods_season_1_blu-ray.png

    Korte inhoud: Shadow Moon (Ricky Whittle) wordt na drie jaar in de gevangenis vrij gelaten. Drie dagen eerder dan gepland, want zijn vrouw Laura (Emily Browning) is bij een verkeersongeluk om het leven gekomen en zo krijgt Shadow de kans om naar de begrafenis te gaan. Hij is nog maar pas uit de gevangenis of Shadow komt de enigmatische Mr. Wednesday (Ian McShane) tegen. Mr. Wednesday recruiteert Shadow Moon als zijn persoonlijke bodyguard en samen gaan ze op zoek naar Mr. Wednesdays oude vrienden die hij wil aanmanen om hem te helpen in zijn persoonlijke strijd.

    Veel meer verhaal heb je niet nodig want "American Gods" is een serie die je moet zíen, ondergaan en beleven. Het is een van de eerste paradepaardjes van streamingsdienst Prime Video dat in handen is van Amazon. Naar verluidt betaalden Amazon en partner Starz Network 60 miljoen dollar om het boek van Neil Gaiman uit 2001 te mogen verfilmen. Met de in totaal 8 afleveringen komt de kostprijs van 7,5 miljoen dollar per aflevering akelig dicht bij de 10 miljoen dollar van "Game of Thrones". Om maar te zeggen dat er veel geld is ingezet op de productie van "American Gods".

    Auteur Neil Gaiman, van wie eerder o.a. Coraline en Stardust verfilmd werden, schreef het boek dus in 2001, het idee rijpte toen hij op de luchthaven van Reykjavik wachtte op zijn vlucht. In "American Gods" stelt Gaiman dat goden en mythologische wezens bestaan omdat mensen in hen geloven. Mensen die vanuit alle hoeken van de wereld naar de Verenigde Staten emigreerden, brachten hun eigen goden en spiritualiteit mee naar het beloofde land. Gaiman combineert elementen uit de Noorse, Egyptische, Afrikaanse, Hindoeïstische of Germaanse geschiedenis en brengt hen allemaal tesamen in het hedendaagse Amerika.

    Daarnaast creëert Gaiman ook een paar nieuwe goden die model staan voor de veranderingen in de moderne maatschappij. Zo is Technical Boy (Bruce Langley) de god van computers en internet. Hij wordt voorgesteld als een eigenwijze puber, een snotneus die nog alles moet leren. Ook Media is een nieuwe god, en meer bepaald de god van televisie. Media wordt zalig neergezet door Gillian Anderson die zich met zichtbaar plezier mag verkleden als o.a. Lucy uit "I Love Lucy", David Bowie of Marilyn Monroe. Het is een memorabele bijrol van Gillian Anderson.

    De stoere Ricky Whittle is uitstekend gecast als protagonist Shadow Moon die 8 afleveringen lang niet lijkt te beseffen wat hem overkomt. Maar het is vooral Ian McShane die eruit springt als de oude god Mr. Wednesday. Wednesday komt Whittle tegen en sleurt hem mee op een avontuur die hen o.a. brengt bij Peter Stormare, Crispin Glover, Pablo Schreiber en Kristin Chenoweth.

    Het boek van Gaiman werd onder handen genomen door Bryan Fuller en Michael Green. Fuller is de bedenker van "Pushing Daisies" waarin doden weer levend worden en hij schreef ook de serie "Hannibal". Green was dan weer betrokken bij de series "Smalville" en "Heroes" waarin er kwistig met superkrachten wordt gezwaaid. Verwacht bij deze creatievelingen dus geen rechtlijnige of realistische serie, maar eerder een visueel prachtige trip die met geen ander vergelijkbaar is.

    american_gods_season_1_blu-ray_pic01.jpgamerican_gods_season_1_blu-ray_pic03.jpgamerican_gods_season_1_blu-ray_pic02.jpg
    © FreMantleMedia North America, Inc.All Rights Reserved.

    Elke aflevering van "American Gods" begint met een ongeveer tien minuten durende scène waarin we leren over de goden die naar Amerika komen. In deze scènes zien we o.a. hoe de oude god Bilquis (Yetide Badaki) haar sekspartners versmacht of hoe de Afrikaanse god Anansi (Orlando Jones) in een slavenschip de oversteek maakt naar de V.S. Grafisch ziet het er allemaal adembenemend uit, maar ik kan me voorstellen dat deze beelden – en eigenlijk deze serie in zijn totaliteit – niet voor iedereen weggelegd is.

    Wie houdt van rechtlijnige verhalen met een duidelijk einddoel, zal tijdens het kijken van "American Gods" meermaals de wenkbrauwen fronsen. Deze serie is als een rivier die zich vertakt in ontelbare kleinere riviertjes die steeds verder afleiden van de grote rivier. Soms weet je niet meer waar je je bevindt in het grote verhaal. En dat is een puntje waar "American Gods" voor moet oppassen in het tweede seizoen: dat stijl niet helemaal de overhand haalt op inhoud. Maar dit eerste seizoen is sowieso smullen!

    De blu-ray van "American Gods" ligt inmiddels in de winkelrekken. Op de vier schijfjes vind je o.m. interviews met de crew en cast, features over oude en nieuwe goden, het boek vs de serie en een interview met auteur Neil Gaiman. Interessant is ook het Comic-Con panel uit 2016 waarin schrijvers en cast discussiëren over de serie waarvan in San Diego de eerste beelden werden vertoond.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 22 september 2017

     

    *** American Gods trailer ***

  • 13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is duidelijk dat Michael Bay als geen andere weet hoe hij actie in beeld moet brengen. De beelden baden in geel en blauw tinten, ook al speelt het gehele verhaal zich voornamelijk 's nachts af, maar het voelt op geen enkel moment fake aan. Het oog voor detail en de creatie van visueel verbluffende shots maakt van deze 13 Hours (2016) een degelijke actiefilm, maar inhoudelijk weet je niets meer van wat er zich daar allemaal heeft afgespeeld.

    13_hours_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Op 11 september 2012 wordt het Amerikaanse consulaat en een CIA-basis in Benghazi Libië aangevallen door terroristen. Zes leden van het beveiligingsteam vechten voor hun leven om de overige Amerikanen te beschermen. Tijdens deze 13 uur durende aanval tonen de mannen daden van moed en heldhaftigheid om een tragedie op grotere schaal te voorkomen. Ex-navy seal Jack Silva (John Krasinski) vecht er samen met vriend Tyrone 'Rone' Woods (James Badge Dale), Kris 'Tanto' Paronto (Pablo Schreiber) en Dave 'Boon' Benton (David Denman). Zij zijn gestationeerd in een geheim CIA compound op een kleine afstand van de ambassade, maar krijgen tijdens de aanval niet de toestemming om in te grijpen.

    Michael Bay is een echte patriot en uiteraard worden de Amerikaanse militairen omschreven als helden die voor hun leven moeten vechten tegenover onmogelijke tegenstand, en de film doet wel wat denken aan Ridley Scott's Black Hawk Down (2001). Het verschil tussen deze twee films is dat de film van Ridley eigenlijk een vrij simpel verhaal was van een rescue missie, daar waar het verhaal van Benghazi toch wel wat ingewikkelder was. Eigenlijk had Bay de film van Ridley moeten maken en vice versa. Bay heeft niet de intelligente/passie van een Ridley of een Oliver Stone om een complex verhaal te vertellen met politieke implicaties en dialogen die de coole onliners overstijgen. 13 Hours heeft een simpele kijk op het verhaal, maar doet op geen enkel moment een poging om te begrijpen wat er die dag werkelijk gebeurd is.

    Het viel me meteen op dat er wel sterk wordt geacteerd en bepaalde tv-acteurs hier werkelijk tot leven komen, maar dat de karakters behoorlijk zwak zijn. We krijgen wel politiek geïnspireerde figuren te zien zoals Bob (David Costabile), maar hun inbreng is zo minimaal dat we nooit echt een duidelijk beeld hebben van wat de motivaties zijn. Er zit ook een mogelijk interessante vrouwelijke rol in met Sona Jillani (Alexia Barlier), maar ook haar inbreng is onderschikt aan het occasionele vuurgevecht en de exhibitie van vuurwapens. Het is duidelijk dat een geslaagde biopic meer moet zijn dan knappe cinematografie en knap camerawerk. Het verhaal leek geschreven door visuele effectenmakers en aan elkaar geknoopt door monteurs.

    13_hours_2016_blu-ray_pic02.jpgmichael bay,13 hours,john krasinski,james badge dale,pablo schreiber,david denman,black hawk down,david costabile,alexia barlier,chuck hogan,american sniper13_hours_2016_blu-ray_pic06.jpg
    13_hours_2016_blu-ray_pic01.jpg13_hours_2016_blu-ray_pic04.jpg13_hours_2016_blu-ray_pic05.jpg

    Toch vind ik deze één van de betere Michael Bay films, en misschien is dat ook het gevolg van de sterke casting. John Krasinski weet deze film toch te dragen en bij momenten vind je het jammer dat het script van Chuck Hogan niet van het niveau was van de vertolkingen. En gelukkig was er ook geen plaats voor Bay-product placement of Bay-strippers, en dat is op zich ook al een prestatie. Hoewel, in plaats van babes met lange benen pakt de regisseur nu uit met blote gespierde mannelijke torso's. Toch duurt de film veel te lang voor datgene wat het maar te vertellen heeft.

    De gebeurtenissen hebben een enorme politieke storm veroorzaakt in de States, met Hillary Clinton die een stapje opzij moest zetten als Secretary of State. Clinton had gefaald om de ambassade voldoende te beveiligen in een gebied dat op springen stond. Maar daar draait deze film niet rond. De naam van Clinton wordt zelfs op geen enkel moment vernoemd. Het is een ode aan militairen die hun leven op het spel zetten tegenover een meute gestoorde moordzuchtige terroristen. American Sniper (2014) is in ieder geval een brave tekenfilm in vergelijking met 13 Hours, want hier vliegen de kogels en de rpg-raketten in het rond en is de sfeer constant gespannen en bedreigend.

    13 Hours komt op 17 augustus 2016 uit op DVD en Blu-ray. Het enige spijtige is dat de film geen extra beeldmateriaal bevat, maar ook geen making of filmpjes of audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 1 augustus 2016

     

    *** 13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi trailer ***