De FilmBlog

Geen overtreffende trap is goot genoeg om de magie van Parijs door de eeuwen heen te beschrijven. Hoe clichématig het ook klinkt, Parijs is de stad van liefde dromen en de stad waar melancholische romantici zich wentelen in een lang vergeten verleden.

"Nostalgie is de ontkenning van een pijnlijk heden" zegt Paul tegen Gil. Meteen is de toon gezet tijdens de steken over en weer tussen deze twee personages in een van de meest charmante, meest luchtige en intelligente komedies van mastermind Woody Allen (pic), genaamd Midnight in Paris (2011).

Waar You Will Meet a Tall Dark Stranger (2010), even luchtig als oppervlakkig was, slaagt Woody Allen er in om ondanks de voor zijn doen ongewone wendingen alle toeschouwers in te pakken in dit fantastische verhaal. En dit ondanks of dankzij Owen Wilson, wiens bekende domme smoelwerk mij soms een beetje, misschien onterecht, doet vrezen.

Korte inhoud: Gil (Owen Wilson) en zijn verloofde Inez (Rachel McAdams) zijn met haar ouders in Parijs. Gil is een schrijver die al eeuwen werkt aan zijn uiteindelijk meesterwerk maar in de ogen van zijn toekomstige schoonouders is hij gewoon een leegloper en nietsnut die hun dochter niet waard is. Bovendien negeert Gil volgens zijn omgeving het heden door zijn gedweep de gouden jaren van de jaren twintig. Inez trekt echter altijd loyaal partij voor hem. In Parijs ontmoeten ze tegen de zin van Gil op de koop toe nog Paul (Michael Sheen) en zijn vrouw Carol. Hoogst tijd voor Gil om zoveel mogelijk trachten te ontsnappen.

Woody Allen begint met een simpel uitgangspunt, wereldbeelden die botsen die hij scherp, intelligent en onomwonden grappig uitbeeldt in de dialogen tussen de personages. Uitspraken die zelfs ik er niet meteen zou uitflappen in een discussie als ik iemand op zijn plaats wil zetten met een fikse 'counter'. De betweterigheid van Paul, wordt Gil al snel teveel en wanneer hij door Inez voor de zoveelste keer dreigt meegesleurd te worden naar een m'as-tu-vu-snob-event, muist hij er vanonder.

Wanneer hij verdwaalt, stopt plots een oldtimer met vreemde mensen die hem meenemen naar een van de meest bizarre plaatsen van Parijs. Algauw heeft Gil door dat hij niet aan het dromen is en dat hij echt Scott en Zelda Fitzgerald, Cole Porter, Ernest Hemingway, Pablo Picasso en Dalí ontmoette en dat hij in de tijd van zijn dromen "de golden twenties" is terecht gekomen. Met zijn ongelofelijk verhaal scheert hij geen hoge toppen bij Inez, maar Gil laat het niet aan zijn hart komen en telkens staat hij paraat om klokslag middernacht om zich te laten meeslepen naar het verleden. Wanneer hij Adriana (de ongelofelijk charmante en aantrekkelijk femme fatale Marion Cotillard) ontmoet, verheft Woody Allen het verhaal naar een hogere versnelling en niveau.

Veel meer moet ik niet verklappen, maar de rode draad van de film, het snakken naar een mooier verleden, het verlangen, plotse en onverwachte ontmoetingen, het dromen en het besef van het heden zijn thema's die mooi verhaald worden. De uiterst komische scenes met to- the-point-quotes zijn schitterend. De meester is er in geslaagd om ons in amper een anderhalf uur te entertainen met een intelligent sprookjesachtig verhaal rond zijn geliefde thema: mensen met hun dromen en verlangens in de pijnlijke realiteit. Bovendien is de enscenering van het Parijs uit den ouden tijd magisch-realistisch en kunnen we zoals altijd genieten van wat lekker ouderwetse dixieland en jazz.

In de film is tevens ook nog een kleine rol weggelegd voor de first lady van Frankrijk, Carla Bruni, die gezien haar recente zwangerschap niet aanwezig kon zijn op de première in Cannes. Haast u in ieder geval naar de studioscoop waar deze film al aan zijn zevende week toe is.

Ben Stiller en Owen Wilson, twee leden van de Frat Pack, hebben opnieuw de lachspieren gebundeld voor een tweede rondleiding in Night at the Museum: Battle of the Smithsonian (2009). De film zal geregisseerd worden door Shawn Levy die ook al de eerste Night at the Museum (2006) maakte. De scenaristen van dienst zijn wederom Ben Garat en Thomas Lennon. De verwachtingen zullen hoog gespannen zijn voor deze sequel.

Korte inhoud: De kunstcollectie van The Museum of National History moet worden verscheept naar Washington, omdat het gebouw wordt gerenoveerd. Een aantal beelden wordt echter verkeerd verscheept en komt terecht in het prestigieuze en gigantische Smithsonian-instituut. Beveiliginsbeambte Larry Daley (Ben Stiller) infiltreert in het Smithsonian om de beelden van Jedediah (Owen Wilson) en Octavius (Steve Coogan) te redden, die daar per ongeluk terecht zijn gekomen. Als hij in het onmetelijke gebouw aankomt, blijkt de volledige collectie tot leven te zijn gekomen. En zo krijgt Daley het al snel aan de stok met ondermeer historische figuren als Amelia Earhart (Amy Adams), Ivan de verschrikkelijke (Christopher Guest), Atilla de Hun (Patrick Gallagher) en Al Capone (Jon Bernthal).

Ik ben zelf geen fan van de eerste prent die uiteindelijk een soort heruitvinding was van de zwakke Jumanji (1995) film, ook al met Robin Williams. Ook de critici waren niet laaiend enthousiast over de komedie met de klunzige nachtwaker. Maar deze familiefilm (zoals dat nu eenmaal het lot is van heel wat familiefilms) was een box-office hit. De film had een productiebudget van 110 miljoen dollar, maar bracht zowat 251 miljoen op in de States (575 miljoen wereldwijd). Reden genoeg dus voor een sequel, en zoals bij elke sequel moet alles nóg grootser zijn (productiebudget ligt nu op 150 miljoen) en de grappen breder uitgesmeerd.

Ben Stiller houdt het inmiddels al een tijdje uit aan de top. Of je nu van zijn stijl houdt of niet, studio's gaan graag met hem in zee omdat hij steevast de nodige bezoekers naar de zalen weet te lokken. De Ben Stiller magie begint voornamelijk te werken als hij zelf de touwtjes in handen heeft als regisseur of als producer (Zoolander, Dodgeball, Starsky & Hutch, Tropic Thunder) beter uit de verf dan films waarin hij uitsluitend als acteur optreedt (Along Came Polly, The Heartbreak Kid). We zullen zien de sequel ontvangen zal worden. Qua acteurs-bezetting werd de prent alles in de strijd. Naast bovenvernoemde acteurs zien we ook nog Ricky Gervais, Ed Helms, Alain Chabat, Hank Azaria, Bill Hader en Jonah Hill. De producenten betaalden meer dan een half miljoen dollar om te mogen filmen in het Smithsonian en om de naam van het kunstinstituut in de titel van de film te mogen gebruiken, dus reken er maar op dat we veel zullen zien van het immense complex. Stiller heeft al onthuld dat er in ieder geval scènes zijn die zich afspelen in The Air and Space Museum en The National Galleries en er mochten veel opnamen worden gemaakt in het museum zelf. Bovendien blijft de actie niet beperkt tot binnen de muren van het museum maar togen we ook naar buiten. De film komt bij ons uit op 20 mei 2009.

***Related Posts***
31/12/2008: Top 10 Most Anticipated Movies of 2009
09/01/2007: Night at the Museum blijft aan de top

Stel je voor dat je op de speelplaats van de middelbare school een bodyguard naast je had lopen, die elke bully die in je buurt kwam een pak rammel gaf. Iemand die je leert hoe je bullebakken op hun plaats moet zetten. De drie knapen in de komedie Drillbit Taylor (2008) zetten deze gedachte om in werkelijkheid wanneer ze tijdens hun middelbare schoolcarrière kennismaken met de ultieme bullebak, de gruwelijke Filkins. Ze besluiten dat er voor hun maar een redding is: en dat is de hulp inroepen van een bodyguard.

Korte inhoud: Ryan, Wade en Emmit gaan voor 't eerst naar de middelbare school. Ze zijn opgetogen… tot ze kennismaken met Filkins, een bullebak die zich gedraagt als een soort Hannibal Lecter. Voor ze totaal kopje-onder gaan door het schrikbewind van Filkins (Alex Frost), zoeken ze bescherming via een advertentie in het blad Soldier of Fortune. De beste en goedkoopste die zich aanbiedt is Drillbit Taylor (Owen Wilson), een nogal afgezakte huursoldaat die dakloos is en zonder zorgen op het strand woont. Hij begint ze lichamelijk en mentaal te trainen.

In de trailer zien we een auditie van een reeks bodyguard-kandidaten. Geen van de gegadigden wordt geschikt bevonden tot Drillbit Taylor zich aanbiedt. De jongens kunnen hun geluk niet op: Drillbit doet zich voor als een gevaarlijke huursoldaat, die zo ongeveer alle denkbare Oosterse gevechtssporten beheerst. Ondertussen heeft hij zijn militaire carrière moeten opgeven wegens "ongeautoriseerd heldendom". Hij beweert voor maar liefst drie vice-presidenten als bodyguard gewerkt te hebben, maar ook Bobby Brown en Sylvester Stallone mochten van zijn diensten gebruik maken. En ze kunnen hem nog betalen ook! Wat Ryan, Wade en Emmit niet weten is dat Drillbit hen voorliegt. Gelukkig duurt dat niet lang, en al gauw moeten de drie jongens Drillbit zover zien te krijgen dat hij zich aan zijn belofte houdt en dat gaat letterlijk niet zonder slag of stoot.

Scenarist en acteur Seth Rogen moet een indrukwekkende jeugd gehad hebben! Eerder kwam het script van de hilarische komedie Superbad (2007) al van zijn hand. En nu ook voor Drillbit Taylor leverde hij het scenario. Overigens kwam het oorspronkelijke idee van John Hughes (The Breakfast Club). De schrijver/producer/regisseur die veel werkt onder de schuilnaam Edmond Dantès (cf. The Count of Monte Cristo), kwam echter nooit verder dan veertig pagina’s met zijn verhaal. Judd Apatow nam het over en wendde zich tot kameraad Seth Rogen en Kristofor Brown (beter bekend van Beavis and Butt-Head). Het is niet Apatows eerste samenwerking met Rogen, het duo bundelde al eerder de krachten in The 40 Year Old Virgin, Knocked Up, Superbad en in oktober 2008 staat de release gepland van de komedie Pineapple Express (2008). Zowel Rogen als Brown geven trouwens aan uit eigen ervaring geput te hebben voor het scenario. Weliswaar een schrale troost, maar toch goed om te weten voor de kinderen die nu gepest worden.

De drie karakters vormen het klassieke trio. "You’ve got the loud guy, the louder guy and the guy who can’t do anything right. It’s a mix that has worked really well since The Three Stooges", aldus Rogen. Voor de acteurs werden veel audities gehouden door het hele land, maar uiteindelijk was de chemie tussen Troy Gentile, Nate Hartley en David Dorfman zo perfect, dat de makers niet verder dan Los Angeles hadden hoeven te zoeken. Na het afronden van het scenario hadden Seth Rogen, Kristofor Brown en Judd Apatow eigenlijk maar een naam in gedachten voor de titelrol: Owen Wilson. De getalenteerde acteur lijkt geschapen voor deze rol als leugens verkondigende beschermer van drie kinderen. Hierover vertelt regisseur Steven Brill (Knocked Up, Mr. Deeds, The Wedding Singer) het volgende: "Owen plays Drillbit in a way that you’re always wondering if he’s a good person or a scumbag – there’s all this mystery and ambiguity and contradiction about him – but also he does it all with a smile and his own kind of comic edge. His Drillbit is sort of a philosopher/poet/madman."

Drillbit Taylor draait vanaf 23 maart in onze zalen. Hoewel de trailer, de samenvatting en het aanwezige talent meer dan voldoende reden is om de film hoog in te schatten, denk ik niet dat deze film van het niveau is van de regisseur zijn vorige film, Knocked Up (2007). Laten we hopen dat de tagline van de film You get what you pay for ook van toepassing is op de prijs van het bioscoopticket. Voor diegene die de film al hebben gezien, laat weten wat je ervan vond in de reacties.

Het scheelde niet veel of twee van de hoofdrolspelers van The Darjeeling Limited (2007) konden de première van hun eigen film niet meemaken. Owen Wilson en Adrien Brody kregen beide te maken met een bijna-doodervaring; Wilson omdat hij geprobeerd heeft zelfmoord te plegen en Brody was bijna dood doordat hij gekeeld werd door een elektriciteitskabel toen hij in India op een rijdende pick-uptruck stond.

Inmiddels zijn de twee weer aardig opgelapt. Hoewel, in de film loopt Owen Wilson er rond met een enorm verband rond zijn hoofd. Vele mensen dachten eerst dat dit te wijten was aan de zelfmoordpoging, maar neen, de zelfmoordpoging is er pas gekomen in augustus na de opnames en de film had verder niets van doen met de wanhoopsdaad. Geruchten doen de ronde dat het ging om liefdesverdriet voor Kate Hudson. Wilson date momenteel de nieuwe Bionic Woman Michelle Ryan, dus denk ik dat alles wel goed zal gaan met de psychologische toestand.

Korte inhoud: Drie Amerikaanse broers (Owen Wilson, Adrien Brody en Jason Schwartzman) die elkaar al een jaar niet gesproken hebben, maken een treinreis door India met als doel de band met elkaar als broers terug te vinden en spiritueel gezien te groeien in het leven. Door een aantal incidenten met pijnstillers, Indiase hoestsiroop en pepperspray belanden ze midden in de woestijn en dient zich een nieuw, ongepland avontuur aan.

Regisseur Wes Anderson (The Royal Tenenbaums) kiest nog wel eens vaker iemand van de Wilson-broers (Owen, Luke en Andrew). Maar in deze film heb je drie acteurs die eigenlijk heel weinig met elkaar gemeen hebben, behalve dan een indrukwekkende neus. Het scenario werd verzorgd door Wes Anderson, Roman Coppola (zoon van Francis Ford Coppola) en Jason Schwartzman (neef van Francis Ford Coppola).

Eigenlijk is de film een eerbetoon aan Anderson’s fascinatie met India en zijn bewondering voor Jean Renoir’s The River (1951) en de films van Satyajit Ray. De soundtrack bestaat ook voor een groot gedeelte uit muziek die gebruikt is in films van Ray. Een behoorlijk deel van de film is opgenomen in een ouderwetse, kleurrijke trein die door de woestijn van Rajasthan reist. Het was voor de acteurs een serieuse uitdaging omdat de trein ook echt continu rijdende was tijdens het filmen. Het is niet voor het eerst dat een film van Anderson zich vooral afspeelt op en rond een bepaald vervoersmiddel. In The Life Aquatic bevond de cast zich vooral in en om een duikboot. Bill Murray speelt in elke film van Anderson sinds The Royal Tenebaums en Anderson vond dat hij ook niet kon ontbreken in The Darjeeling Limited. Murray komt daarom een aantal keer langs in de film, waaronder in de openingsscène.

Zoals je mag verwachten van een Wes Anderson film, zal het er allemaal heel wacko aan toe gaan. De trailer ziet er erg leuk uit met de mooie felle kleuren van India, gecombineerd met de ouderwetse trein die dwars door de woestijn dendert. Het verhaal is ook niet meteen duidelijk. De verwachting is dat het verhaal inhoudelijk gezien niet al te veel voorstelt, maar dat het er allemaal wel goed uitziet en er veel symboliek en zogenaamde spiritualiteit inzit. De meningen van criticasters lopen sterk uiteen en het is geen film waar iedereen bij voorbaat lovend enthousiast over is. Je moet het voor je zelf zien. De film heeft bij ons vreemd genoeg nog geen releasedatum gekregen, maar verwacht wordt dat hij ergens in maart van 2008 in de zalen moet draaien.

Voor de mensen die af en toe eens de bijbel ter hand nemen, zullen de eigenschappen van de 'slang' hen wel niet vreemd zijn. Dat beestje is het symbool geworden van alles van er eigenlijk verkeerd is gelopen met de mensheid. Het liep al fout met Eva in de Tuin van Eden en Mozes die door die gladde reptielen geplaagd werd toen hij met zijn volk door de woestijn reisde. De slang werd in het Oude Egypte ook gebruikt om zijn vijand te vermoorden of voor een rituele zelfmoord zoals die van Cleopatra. Ook bij de Grieken was het beestje met sissende tong niet het meest geliefkoosde dier. Het was trouwens Athena die in een wilde wraak de mooie haren van Medusa liet veranderen in een nest vol kronkelende slangen.

De wurg- en gifslangen kregen ook een dominante plaats in Hollywood. Ze doken in tal van thrillers, actiefilms en horrorfilms op. Nog onlangs kregen we Snakes on a Plane geserveerd. Een uitgelezen moment om even een Top 10 van de Beste Slangen in films op te maken.

10. Live and Let Die (1973) Guy Hamilton
Een van de leukere James Bond films is zonder enige twijfel Live and Let Die, de eerste Roger Moore Bond-film trouwens. Naast een paar zwakke kantjes had de film een zalige visuele stijl, mooie locaties in Harlem en Jamaica, een cool Paul McCartney nummer, maar vooral schitterende neven-personages zoals die kerel met zijn metalen haak, Julius W. Harris a.k.a. Tee Hee (foto) die de loop van het pistool van Bond kon plooien en dat met een brede grijns terug gaf. En uiteraard de onvergetelijke Baron Samedi (foto) met zijn geschilderde gezicht, hoge goed en zijn irritant lachje.

Maar ook de slangen waren een essentieel onderdeel van het Voodoo-gedoe. Zo was er niet alleen een kist vol met slangen die werd gebruikt om iemand op een rituele manier om te brengen, maar werden slangen ingezet in badkamers om ongewenste individuen te vermoorden. Deze scènes verdienen zeker een plaatsje in het klassement.

9. Boa vs. Python (2004) David Flores
De moeilijkheid van Boa vs. Python is om niet afgeleid te worden door de ex-playmate Angel Boris die de helft van de tijd topless heen en weer loopt. Maar eenmaal je dat hebt doorstaan krijg je een glimp van een geweldig prent met twee enorme slangen. De eerste slang, een 24 meter lange python, is ontsnapt en de tweede, een 20 meter lange boa, is losgelaten om de python te doden. Geniaal! Meer nog, de twee slangen hebben een aparte vecht-techniek waarbij ze in elkaar strengelen...buitengewoon fascinerend en enorm erotisch geladen.

8. King Kong (1933) Merian C. Cooper & Ernest B. Schoedsack
De dino’s in de King Kong remake zijn zeker de moeite, maar niets overstijgt de confrontatie tussen Kong en een reuzenslang. Die gigantische King Snake was ook even te zien in de remake van 1976 maar in vergelijking met de originele King Kong uit 1933 komt er toch iets meer stop-motion nostalgie aan te pas en leek de slang net iets gevaarlijker.

7. Enter the Dragon (1973) Robert Clouse
Als Bruce Lee al de hulp moet inroepen van een slang, dan wil dat toch al genoeg zeggen over de status van de slang als afschrikmiddel. In het begin van Enter the Dragon (1973) zagen we Lee lesgeven in martial art. Wanneer zijn studenten niet aandachtig genoeg waren gaf hij hen een klopje met het platte van zijn hand op hun hoofd. Datzelfde klopje gaf hij aan de slang alvorens deze in de zak te steken en nadien los te laten in een controlekamer waar twee technici met de schrik van hun leven via het raam het hazenpad kozen. Meesterlijk!

6. Python (2000) Richard Clabaugh
Ja, ik weet dat Jenny McCarthy in deze film zit. Ik ben er mezelf van bewust dat ook Wil Wheaton in de film rondloopt. En ja, Python (2000) is een tv-film voor de SCI FI CHANNEL, dus weet iedereen wat je hiervan kan verwachten: een gigantische slang op jacht naar mensen. Geen vragen stellen, gewoon huren.

5. Clash of the Titans (1981) Desmond Davis
Zeker niet te consumeren op de nuchtere maag, maar als je bent opgegroeid met beelden van rondhollende skeletten, reuze kwallen, gedrochten en gevaarlijke dino’s, dan bestaat de kans dat je een grote fan bent van Ray Harryhausen. Maar het beste van wat de film te bieden heeft is de strijd tussen Perseus en Medusa, met haar kronkelende slangenhaardos. Hoe dan ook, als er één film is die ik spoedig wil bewerkt zien voor een hedendaags publiek, dan is het toch wel deze Clash of the Titans.

4. Conan the Barbarian (1982) John Milius
Het gevecht tussen Conan en die reuzeslang was een schrikwekkend hoogtepunt uit Conan the Barbarian. Dit, en misschien ook nog de foute haarsnit van James Earl Jones die op momenten veel weg had van Betty Page. De metamorfose van mens in slang is samen met de weerwolf (An American Werewolf in Londen) en de vlieg (The Fly) één van de beste transformaties die de filmgeschiedenis heeft voortgebracht. Doet er mij aan denken om ook eens een top 10 te maken van de Beste Transformaties in films.

3. Snakes on a Plane (2006) David R. Ellis
Enkel en alleen al voor de hype die de film creëerde, verdient Snakes on a Plane al een plaats in mijn top 3 van het klassement van Beste Slangen in films. Ook al valt er niet veel meer te zeggen dan dat een vliegtuig vol steekt met vraatzuchtige reptielen, heeft de film meer publiciteit gegenereert dan eender welke andere slangenfilm. De pluspunten van deze prent zijn Samuel L. Jackson, een stuk of 300 slangensoorten en, ik zou het nog vergeten, een vliegtuig - ondertussen het 'meest onveilige' transportmiddel geworden die we kennen. Had de film nog een slangen-orgie dan had hij misschien op #2 gestaan.

2. Anaconda (1997) Luis Llosa
Je moet al een idioot zijn om niet van Anaconda te houden. De volgende elementen hadden die film in ieder geval al een Oscar moeten opleveren. (1) Zo was er het accent van Jon Voight, (2) de quote van Ice Cube "They got snakes this big?", (3) Danny Trejo die als eerste wordt opgeslokt door de slang, (4) het nog jonge kontje van Jennifer Lopez, (5) de casting van Owen Wilson, Eric Stoltz en Kari Wuhrer en (6) de finale death scene…geniaal. De film is gewoon zoveel beter dan zijn sequel, Anacondas, The Hunt for the Blood Orchid (2004). In ieder geval brengt Anaconda wat we allemaal wilden zien en is meer fun dan veel van die Hollywood troep die we tegenwoordig in de bioscoop zien.

1. Raiders of the Lost Ark (1981) Steven Spielberg
Raiders of the Lost Ark is geen slangenfilm maar heeft de beste slangenscènes ooit. Indiana, die een fobie voor slangen heeft, wordt opgesloten in een ondergrondse tempel met honderden, wat zeg ik, duizenden giftige slangen. En het vlammetje van de fakkel dooft stilaan uit. Dichter bij de dood kan een mens niet komen. Maar gelukkig was er de Taaatarataaa muziek en wist Indy te ontsnappen door een gigantisch beeld omver te duwen. Classic!

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss

***Related Top Lijstjes***
05/04/2007: Top 10 Beste Folterscènes
19/03/2007: Top 10 Hollywood Models
18/01/2007: Top 10 Box-Office successen van 2006
27/12/2006: Top 10 Flops van 2006
14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006
24/10/2006: Top 50 Biggest Hollywood Disaster
07/08/2006: Top 10 Meest Verwachte Comic-Book Films
15/05/2006: Top 5 Duurste Film
06/01/2006: Top 10 Cult Classic
10/10/2005: Top 10 Best van de Beste Horror Films
03/10/2005: De ‘Hero’ Top 50
30/09/2005: De ‘Villain’ Top 50
29/09/2005: Top 25 Most Memorable Filmscores
10/07/2005: All Time Top 10
19/10/2004: Top 10 van de vlaamse filmcritici

Een van de betere komische tv-series is "Arrested Development", geregisseerd door de gebroers Anthony en Joe Russo. Diezelfde regisseurs hebben nu een gangsterkomedie lopen in de bioscoop, You, Me and Dupree (2006), met Matt Dillon (There's Something About Mary, Crash), Kate Hudson (How to Lose a Guy in 10 Days) en Owen Wilson (Wedding Crashers) in de hoofdrollen. Er is tevens ook een klein rolletje weggelegd voor Michael Douglas, als ‘vader van de bruid’. Het script van You, Me and Dupree werd geschreven door debutant Mike LeSieur.

korte inhoud: Het pasgetrouwde stel Carl en Molly Peterson (Matt Dillon en Kate Hudson) is helemaal klaar voor hun nieuwe perfecte leventje samen. Maar er zit één kink in de kabel... en zijn naam is Randy Dupree (Owen Wilson), de oudste vriend van Carl. Omdat de eeuwige vrijgezel Dupree weer eens zonder werk zit en geen dak boven zijn hoofd heeft, neemt Carl hem tijdelijk in huis. Daar zijn vrienden immers voor. Maar drie is te veel en Dupree blijkt niet van plan om snel te vertrekken. Vooral Molly ziet dit lastpak liever vandaag dan morgen vertrekken, maar wanneer Carl het steeds drukker krijgt met zijn werk, ontpopt Dupree zich tot aardig gezelschap. Zelfs Molly's vader (Michael Douglas) en de buren raken gecharmeerd van deze zorgeloze niksnut...

De trailer ziet er wel fun uit en het duo Wilson en Dillon werkt wel. Het concept van het pasgetrouwde stel wiens leven zuur wordt gemaakt door de aanwezigheid van niksnut is nu niet meteen het meest originele plot, maar komedie steekt vaak in de kleine dingen. Ik ben benieuwd naar meer. De film komt bij ons uit op 23 augustus 2006.

Er zijn weinig komedies die meteen zoveel lovende kritieken krijgen van de pers als Wedding Crashers, bij ons in de zalen vanaf 10 augustus 2005. De film gaat over twee scheidingsdeskundigen, John (Owen Wilson) en Jeremy (Vince Vaughn). Ze zijn zakenpartners en boezemvrienden. Samen lopen ze de huwelijkspartijen af om vrouwen te versieren voor een one night stand. Op de grootste trouwerij van het jaar, van de dochter van politicus William Cleary (Christopher Walken), laten John en Jeremy al snel hun oog vallen op de bruidsmeisjes Claire (Rachel McAdams) en Gloria Cleary (Isla Fisher).

John raakt, tegen de spelregels van het versieren in, tot over zijn oren verliefd op Claire. Hij weet Jeremy ervan te overtuigen om in te gaan op een uitnodiging om een heel weekend door te brengen op het landgoed. Al snel raken de twee verstrikt in de vreemde capriolen van de familie Cleary.

In de regiestoel zien we David Dobkin, die in het komedie-register al flink scoorde met Shanghai Knights en Clay Pigeons, respectievelijk met Wilson en Vaughn. De twee acteurs maken eigenlijk deel uit van een nieuwe rat pack of nog Frat Pack zoals ze die vaak noemen, zoals er vroeger al een was met Frank Sinatra, Dean Martin, Sammy Davis, Peter Lawford en Joey Bishop.

Tegenwoordig zien we vaak Vince Vaughn, Owen Wilson, zijn broer Luke Wilson, Will Ferrell en Ben Stiller samen. Het begon eerst met Owen Wilson en Ben Stiller die niet alleen in films maar ook nog eens op MTV-awards samen de show presenteerden. Stiller regisseerde ook The Cable Guy waarin Owen Wilson een klein rolletje had. Later werd de groep uitgebreid met de broer van Wilson, Luke. Later kwamen Vaughn en Farrell de groep vervoegen. De 5 acteurs hadden dezelfde soort humor en begonnen steeds meer in elkaars films op te duiken. En misschien zal Jack Black zich aan het lijstje aansluiten maar tot nu toe gaat de acteur solo. Hier is een lijstje van hun films:

The Wendell Baker Story (2005)
(Wilson bros, Farrell)
Dodgeball: A True Underdog Story (2004)
(Stiller, Vaughn)
Starsky & Hutch (2004)
(Stiller, Owen Wilson, Vaughn)
Anchorman: The Legend of Ron Burgundy (2004)
(iedereen)
Old School (2003)
(Ferrell, Vaughn, Luke Wilson)
The Royal Tenenbaums (2001)
(Stiller, Wilson bros.)
Zoolander (2001)
(Stiller, Owen Wilson, Ferrell)
Meet the Parents (2000)
(Stiller, Owen Wilson)

Een dergelijke acteursgroepering kan heel goed werken. Ook in Frankrijk had je verschillende komedie groeperingen zoals Les Nuls (Alain Chabat, Bruno Carette, Chantal Lauby, Dominique Farrugia) of de groep van Les Bronzés (Michel Blanc, Marie-Anne Chazel, Christin Clavier, Thrierry Lhermitte, Dominique Lavanant, Gérard Jugnot, Josiane Balasko, Bruno Moynot) die furore maakten en nog steeds samenklitten voor nieuwe filmprojecten. Het gevaar is uiteraard dat we vaak dezelfde plaat horen. Ik denk dan bijvoorbeeld aan het personage van Ben Stiller die in Zoolander en Dodgeball, bijna hetzelfde personage vertolkt. In de ene film iets naiever en in de andere film iets gemener. Maar ze hebben dezelfde attitute and speech. Idem dito voor de andere acteurs.

Maar het publiek en de critici zijn er wild van en dit getuigen de volgende korte slagzinnen uit een paar recensies over Wedding Crashers:

"Trust me: You won't hate yourself in the morning. These swindlers are sensational."
Glenn Whipp, LOS ANGELES DAILY NEWS

"Vaughn and Wilson could do cold readings of Sylvia Plath poems and make them sound hilarious."
Jeffrey Westhoff, NORTHWEST HERALD (CRYSTAL LAKE, IL)

"an unapologetically raunchy and frequently hilarious farce... Wilson and Vaughn... work together superbly... Impressively, the rest of the cast is playing at the same level."
James Sanford, KALAMAZOO GAZETTE

"The most exhilarating entertainment to emerge this year from the failed, forlorn factory town of Hollywood, largely because of Owen Wilson and Vince Vaughn, the best high-low comedy team since the hey-hey days of Paul Newman and Robert Redford."
Andrew Sarris, NEW YORK OBSERVER

"Wedding Crashers may be the most optimistic Hollywood comedy of the year, because it restores at least some dim hope that directors, writers and actors with actual brains in their heads can somehow triumph over unimaginative studio execs."
Stephanie Zacharek, SALON.COM

***Related Post***
26/03/2006: The Break-Up trailer, met Jennifer Aniston en Vince Vaughn

***Related Sites***
Imdb: Wedding Crashers (2005)
Officiële Site: www.theweddingcrashers.com
Trailer: justmovietrailers.com
Pics: Out Now

Dit vind ik eigenlijk heel fijn nieuws. De echte Starsky & Hutch, Paul Michael Glaser en David Soul, hebben besloten om hun filmversie te schrijven van de legendarische serie uit de jaren '70. Het was trouwens niemand ontgaan dat de kolder versie van Ben Stiller en Owen Wilson eigenlijk niet meer was dan een samenraapsel van verdraaide knipogen naar de serie, non-grappen en flauw onderling gekibbel tussen twee komieken, die trouwens veel beter acteren wanneer ze niet met elkaar spelen. Maar goed, het had zo af en toe zijn momenten.

Volgens de Guardian Film Summary zouden de echte sterren van Starsky & Hutch bezig zijn met een treatment die helemaal niet komisch is en die meer zou aanleunen bij de serie. Beide mannen hadden blijkbaar niet genoeg met het klein cameo'tje die ze in de versie van 2004 hadden gekregen. En dit keer zouden we hun "crime-busting-alter-ego's" kunnen bewonderen in de straten van Londen. Beide acteurs hebben ondertussen heel wat ellende achter de rug en zouden wel eens een knappe en verrassende interpretatie kunnen brengen op het scherm. Ik juich in ieder geval hun creativiteit toe. Slechter dan de Todd Phillips film kan het in ieder geval niet zijn.

***Related TVseries-2-Movie Posts***
15/05/2006: Knight Rider the movie
14/05/2006: Miami Vice the movie
16/03/2006: Dallas the movie
25/01/2006: Magnum P.I. the movie
18/01/2006: The X Files sequel
11/12/2005: Mission Impossible III
07/10/2005: Serenity overtuigt
30/04/2005: The Dukes of Hazzard
18/04/2005: Een CHiP’s film ?
06/12/2004: Bewitched met Nicole Kidman

Quotering: ***
Titel: The Life Aquatic with Steve Zissou
Regisseur: Wes Anderson
Acteurs: Bill Murray, Owen Wilson, Cate Blanchett, Anjelica Huston, Willem Dafoe, Jeff Goldblum
Genre: Komedie
Duur: 98 min
Land: VS
Site: http://lifeaquatic.movies.go.com/main.html
Extra: trailer
Release in België: 5 februari 2005

Nog heel even dit. De nieuwe film van The Royal Tenenbaums regisseur Wes Anderson, lijkt gewoon pure fun te zijn. Niet alleen heeft de film een ongeloofelijke cast met: Bill Murray, Owen Wilson, Cate Blanchett, Anjelica Huston, Willem Dafoe, Jeff Goldblum en Michael Gambon. De titel van de film, Life Aquatic with Steve Zissou, is al zo zot als de trailer. Een zalige Cousteau pastiche met een overdosis aan schitterende downbeat-dialogen. Ik heb geen flauw idee wanneer de film bij ons zou moeten uitkomen, maar je zal het wel horen wanneer hij er is.