De FilmBlog

Het is nog maar een paar maand geleden dat The Reef (2010) zijn intrede deed op het BIFFF, of hier hebben we al een nieuwe haaien-film.

En deze keer duiken we met Shark Night 3D (2011) opnieuw in het exploitation-genre, in plaats van de realistische docu-aanpak van films als The Reef en Open Water. Deze haaienfilm lijkt er een beetje te komen in de nasleep van Piranha 3D (2010). Er zitten dus ook geen echte haaien in de film, maar eerder cgi-exemplaren.

Korte inhoud: Een groepje van zeven studenten brengt een weekendje door in een huisje aan een meer om er een kleine vakantie te houden. Wanneer de vrienden aangevallen worden door bloeddorstige zoetwaterhaaien, zullen ze alles op alles moeten zetten om niet aan hen ten prooi te vallen.

De film wordt geregisseerd door David R. Ellis die ons eerder al opscheepte met Snakes on a Plane (2006). De paar lijnen dialoog werd geschreven door twee jongeren Will Hayes en Jesse Studenberg, die zo goed als geen ervaring hebben met het schrijven van scenario's. Fijnzinnig zal het dus in geen geval worden. De regisseur heeft ook The Final Destination (2009) gemaakt, een slechte film maar de speciale effecten vielen nog wel mee. Dus er is nog wat hoop. Hoewel, ...de man is ook verantwoordelijk voor Asylum (2008), misschien wel de meest idiote horrorfilm van de laatste 10 jaar.

Ook in de cast zitten geen vaste waarden, maar heel wat tv-gezichten zoals Chris Carmack en Joel David Moore, naast uiteraard ook wat eye-candy met Sara Paxton en Christine Quinn.

Los van de mogelijks zwakke kwaliteit van de film vind ik de poster wel geslaagd. Niets origineels (bikini girl "check", haai met open muil op het punt het meisje te bijten "check"), maar wel een uitstekende collage die rillingen bezorgt. Beide hebben ze de mond open, de ene met het doel om te verorberen, de andere schreeuwt haar angst uit. Dit moet toch één van de meest geslaagde horrorposters zijn die ik al in maanden heb gezien. Het enige wat ik er niet had opgezet was: "From the director of The Final Destination". Dit is niet meteen het soort films waarmee je wil uitpakken.

Dat alles opnieuw in 3D is, laat me onberoerd. Ik heb het ondertussen al gehad met shots met voorwerpen die in de lens worden gegooid of beesten die op ons komen afgestormd. De film komt op 28 september 2011 bij ons in de bioscoop.

Trek jullie niks aan van de zwakke score die het Imdb-publiek aan The Reef (2010) gaf of de felle kritiek van de plaatselijke toeristen-dienst. Deze Australische shark-attack film mag dan wel met bescheiden middelen zijn gemaakt, deze thriller is heel wat beter dan Open Water 2: Adrift (2006) die een paar jaar geleden is uitgekomen en een beetje hetzelfde verhaal vertelt. De prent was trouwens mijn eerste geslaagde film die ik op het BIFFF heb gezien, tot nu toe (en heb er ondertussen al een stuk of 7 gezien).

Korte inhoud: Voor vier Australische en Britse snorkelduikers – Luke (Damian Walshe-Howling), Matt (Gyton Grantley), Suzie (Adrienne Pickering) en Kate (Zoe Naylor) - lijkt hun droom uit te komen; ze brengen een week door bij het mooiste koraalrif ter wereld op de zeilboot van Warren (Kieran Darcy-Smith). Als hun boot omslaat, en ze aan hun lot overgelaten worden op het gekantelde boot, verandert deze droom echter in een ware nachtmerrie. Wat moeten ze nu? Op het jacht, dat ieder moment kan zinken, blijven en wachten tot er heel toevallig een boot of vliegtuig in de buurt komt? Of zwemmend op zoek gaan naar land? Een paar besluiten het laatste te doen. Maar als ze dicht in de buurt van een stuk land zijn, zien ze een grote vin uit het water steken. De vrienden realiseren zich dat ze opgewacht worden door een grote witte haai. Zullen ze de kust levend bereiken?

De beste haaien-film blijft Jaws (1975) van Steven Spielberg, maar The Reef biedt een totaal nieuwe kijk op het gegeven. In plaats van met opgezette haaien te spelen, krijgen we hier een echte haai te zien. Via point-of-view shots worden we ondergedompeld in de Grote Oceaan en krijgen we de schrik van ons leven wanneer iemand van de personages denkt iets in het water te hebben gezien. Komt daar nog bij dat het verhaal gebaseerd is op een waar gebeurd feit (de sluipmoordenaar van dienst was wel geen witte haai, maar een tijgerhaai).

Het zijn geen geroutineerde Hollywood-acteurs die we tezien krijgen, maar wel gewone mensen die met veel overtuiging spelen en hun hart en ziel in hun vertolking leggen. En het werkt! Je transporteert je als toeschouwer volledig in hun benarde situatie. Trouwens nog eens leuk om zo'n angstaanjagende prent te zien zonder veel speciale effecten, die het realistische karakter van de film enkel maar zouden ontkrachten. De regie van Andrew Traucki is dan ook zo goed als feilloos te noemen. De man voelt zich trouwens thuis in het genre want hij heeft met Black Water (2007) zijn debuut gemaakt en dat ging over een overlevingsstrijd met een hongerige krokodil.

Mijn enige puntje van kritiek is dat er weinig echt memorabele scènes in de film zitten. Als ik aan Jaws denk, zie ik meteen een aantal aangrijpende beelden. Dat is niet het geval in The Reef. Maar anderzijds krijgt alles een documentair karakter wat dan weer het thriller-gevoel versterkt. In het verhaal zien we het groepje van 4 een poging ondernemen om te zwemmen naar een eiland, terwijl de schipper op zijn gekantelde boot blijft. Het blijft voor mij een gemiste kans om zijn verhaal te kortwieken. In de eindcredits vernemen we dat het wrak nooit werd teruggevonden. Door zijn noodlot uit te werken, had je misschien wel een memorabele scène kunnen uitbouwen, alsook de spanning te verhogen bij diegene die nog in het water zitten op zoek naar vasteland. Je had hiermee tevens de duurtijd van de film boven de 90min gebracht. Maar al bij al vond ik dit een uitstekende prent.

Quotering: *½
Titel: Open Water
Regisseur: Chris Kentis
Acteurs: Blanchard Ryan, Daniel Travis
Genre: Thriller/Drama
Duur: 79 min
Land: VS
Site: http://www.openwatermovie.com
Extra: trailer
Release in België: 10 november 2004

Open Water (2003) is een Amerikaanse film die reeds een jaartje op zich laat wachten. Kwatongen beweren dat de film, gebaseerd op waargebeurde feiten, een beetje amateuristisch in elkaar gestoken is, en verwijzen naar de slechte video-kwaliteit. Maar laten we niet vergeten dat er wel degelijk een markt is voor video-films (in tegenstelling tot films gemaakt op celluloid); denk maar aan The Blair Witch Project (1999) (zou trouwens voor deze film een leuke titel zijn: The Water Bitch Project). De marketing-afdeling verkoopt de film in ieder geval als de nieuwe Jaws. hmmm... hun vergelijking gaat bij deze toch niet helemaal op. Het verschil ligt hem al in het feit dat Jaws gemaakt is door een geniale regisseur, terwijl Open Water van de hand is van een monteur die het wil waar maken als regisseur/schrijver/cameraman. Ik moedig zijn ambitie alvast aan en hoop dat hij snel een andere film kan maken, in een poging "Open Water" een beetje weg te moffelen. Maar zooooo slecht is de film zeker niet en bij momenten is hij trouwens genietbaar.

Korte inhoud: Een man en een vrouw gaan met een reisbootje, volgepakt met toeristen, in volle zee scuba-diven. Allemaal fijn en leuk, tot ze weer boven water komen en merken dat de boot is verdwenen. Geen kwaad opzet, gewoon slechte communicatie. Zonder te weten in welke richting te zwemmen, begint de ware nachtmerrie zich stilaan te ontpoppen in de vorm van bloeddorstige haaien. Een duikers ware nachtmerrie. Tussen de klassieke paniekreacties na het zien van de fameuze haaienvin, zit nog een keukendrama verwerkt, à la Thuis, Wittekerke en compagnie. Ja, los van het waargebeurde gegeven hadden ze eigenlijk niet echt een scenario, dus moesten ze wel zorgen voor opvulling. De film duurt ook maar 70 minuten.

In de film zit een schitterende scène waar de twee duikers geconfronteerd worden met stroboscopische bliksem-invallen tijdens een pikdonkere nacht. Jammer dat dit, voor mij althans, het enige moment was van echte cinema. Laat u dus niet misleiden door de marketing en wacht niet op big-budget-CGI-popcorn-m*th*rf*ck*r-flashy-action-explosion-Will-Smith (naked!)-mega shark attack-van jewelste,...neen, dit is een low-budget filmpje die de realistische en tv-reportage-achtige spontanïteit wil herscheppen. Niet dat ze de keus hadden, trouwens.

***Related Post***
23/07/2007: Open Water 2: Adrift, nog een grotere teleurstelling