oliviero toscani

  • Het leven volgens Oliviero Toscani

    Pin it!

    Hoe ver kan je te ver gaan? Als artiest betekent het verlegen van grenzen nu eenmaal een vorm van expressie. Maar wanneer deze expressie in functie is van de verkoop van sjaaltjes en truitjes kan je daarbij een aantal vraagtekens plaatsen. De Italiaanse fotojournalist Oliviero Toscani, we kennen hem allemaal als de controversiële fotograaf van United Colors of Benetton, speelt in dit opzicht vaak met de grenzen van het fatsoen. Waarom dit vraagstuk? Wel, omdat ik vorig weekend een interessante discussie had met een fotograaf over het boek Colors Cacas: A Coffee Table Book van Toscani.

    Het boek leek op het eerste gezicht op een excursie van chocolade, maar bij nader inzien was het er een over …kaka, stront, fecaliën. Van de uitwerpselen van leeuwen en lama’s tot die van homosapiens. Een schitterende uitgave die volledig toe te schrijven is aan de creatieve gedrevenheid van de kunstenaar. Zijn kunstvorm bestaat erin de emotie en de rede op te wekken die zich schuil houdt achter het de schok (shock-art). Met andere woorden, Toscani opent voor ons een deur die voor velen gesloten zou blijven.

    Dat zijn klant een kledingmerk is die via zijn foto’s de massa wil bereiken verscherpt de polemiek. Vooral dan met een campagne van de kleding van een soldaat uit Bosnië.

    Nochtans zijn de foto’s die shockeren zonder dat de tag van Benetton de pointe van de foto moet zijn, volgens mij, de betere foto’s. Ik heb het moeilijk met de "We on Death Row" (1, 2) campagne, hoewel de portraitering van het menselijke leed en de misdaad die erachter steekt, in dezelfde lijn blijft als zijn vorige foto’s. Toch is dit voor mij aan de rand van het morbide. Daarentegen vind ik zijn affiche die hij in elkaar stak voor regisseur Costa Gavras voor de film Amen (2002) een verhullend beeld met betrekking tot de collaboratie van sommige katholieken tijdens de 2de W.O. Maar ik denk ook aan de knappe: AIDS campagne of de Anti-Racisme campagne, of nog zijn campagnes waar hij het leven in al haar facetten bloot stelt:

    huiselijk geweld
    oorlog 1 & oorlog 2
    black & white 1 & black & white 2
    geboorte
    politiek
    elektrische stoel
    het geloof
    migratie/Fort Europa
    Derde Wereld

    Je kan Oliviero Toscani zien als een handige reclamejongen die zijn product weet te verkopen. Ik ben geneigd te zeggen dat hij de anti-pool is van de reclameman. Je zou het kunnen zien dat Benetton hem sponsort, net zoals Amadeus Wolfgang of Leonardo Da Vinci gesponsord werden, om zijn Kunst/kunst te beoefenen en de massa in contact te brengen met de keerzijde van het leven. De foto’s zullen voor de meesten wel choqueren, bij de ene wat meer dan bij de andere. Maar laten we hopen dat na de schok er ruimte wordt vrijgemaakt voor bezinning, een reflectie over het leven rondom ons die we vaak niet willen zien. De waarheid kan soms schokkend zijn.

    Categories: Clip 1 comment