oliver platt

  • The 9th Life of Louis Drax (2016) *** DVD recensie

    Pin it!

    Aangetrokken door de trefwoorden ‘mysterie’ en ‘thriller’ besloot ik het voor mij onbekende The 9th Life of Louis Drax (2016) een kans te geven. In Nederland werd deze film in november 2016 uitgebracht, België moet het stellen met een direct-to-dvd release. Toch zitten er tussen deze films vaak interessante pareltjes en ook deze prent heeft zijn interessante momenten hoewel er na het bekijken toch een beetje het gevoel overheerst dat hier meer had ingezeten.

    the_9th_life_of_louis_drax_2016_dvd.jpg

    Korte inhoud: Louis Drax (Aiden Longworth) is een jongetje dat al verscheidene keren door het oog van de naald is gekropen. Maar voedselvergiftigingen, kinderziektes, giftige spinnenbeten of een elektrocutie hebben de jongen tot nu toe niet klein gekregen. Wanneer Louis op zijn negende verjaardag tijdens een picknick met zijn ouders van een klif valt, lijkt zijn laatste en negende leven – naar analogie met de negen levens van een kat – voorbij te zijn.

    Louis belandt in een coma waarvan de dokters niet weten of hij er ooit nog uit zal ontwaken. Zijn moeder Natalie (Sarah Gadon) waakt aan Louis’ ziektebed, terwijl zijn vader Peter Drax (Aaron Paul) spoorloos verdwenen lijkt te zijn. De speurders vermoeden dat Peter, gescheiden van zijn moeder, Louis een klein duwtje heeft gegeven zodat de jongen zijn evenwicht verloor en van de rots viel.

    Dokter Allan Pascal (Jamie Dornan) is specialist in comateuze toestanden bij kinderen en neemt de zaak van Louis ter harte. Op een dag recht Louis zich plots op in zijn bed waarna de jongen terug neerzijgt en opnieuw in zijn comateuze toestand beland. Dokter Pascal is geïntrigeerd door Louis en bijt zich vast in de zaak. Ondertussen ontstaat een nauwe band tussen Natalie en de dokter. Samen met rechercheur Dalton (Molly Parker) leert dokter Pascal ook meer over het verleden van de Drax-familie.

    Het grootste probleem met The 9th Life of Louis Drax is dat de film niet goed weet in welk genre hij nu precies wil thuishoren. De makers gebruiken elementen van bovennatuurlijke films, horror, thriller, mysterie, drama en zelfs romantiek en komedie en klutsen alles samen tot een onsamenhangend en verwarrend geheel. Beter was geweest om resoluut voor één genre te kiezen om het geheel consistenter te maken.

    Nochtans is de Franse regisseur Alexandre Aja vooral thuis in één welbepaald genre, namelijk de horrorfilm. Met Haute Tension, de remake van The Hills Have Eyes, Mirrors en Horns heeft Aja zijn sporen voornamelijk verdiend in horrorfilms. Zijn hand kan je duidelijk zien als dokter Pascal in het ziekenhuis hallucinaties krijgt over een in zeewier gehuld monster. Aja is geen topregisseur maar deze scènes werken wel. De rest van de film is naar Aja’s normen behoorlijk ingetogen en bloedeloos.

    the_9th_life_of_louis_drax_2016_pic01.jpgthe_9th_life_of_louis_drax_2016_pic02.jpgthe_9th_life_of_louis_drax_2016_pic03.jpg
    © Entertainment One Benelux

    Vooral het script van Max Minghella rammelt af en toe en zit niet altijd even logisch in elkaar. Het is echter de eerste keer dat de zoon van de betreurde regisseur Anthony Minghella een scenario schrijft, dus enige beginnersfouten kunnen we de 32-jarige Minghella nog wel vergeven. Hij baseerde zijn script overigens op een boek van Liz Jensen wiens werk in Groot-Brittannië al verschillende malen genomineerd werd voor literaire prijzen.

    Het titelpersonage is meteen ook het meest interessante personage en de humor van Louis Drax komt vooral tot uiting in zijn conversaties met zijn psychiater Michael Perez (Olivier Platt). Louis toont zich in deze scènes een droge observator en accepteert zijn fatale lot met de nodige humor. Jamie Dornan komt minder uit de verf als de ietwat kleurloze dokter Pascal die meer aandacht heeft voor Louis’ moeder dan voor zijn patiënt. Fans van “Breaking Bad" moeten zich tevreden stellen met weinig screentijd van Aaron Paul als Louis’ vader. Enkel Olivier Platt en veterane Barbara Hershey als Louis’ oma weten hun bijrol wat kleur mee te geven.

    The 9th Life of Louis Drax is door zijn onderwerp en brutale hoofdpersonage een verfrissende film, die echter genekt wordt door een rommelig scenario. Het predicaat ‘spannende thriller’ op het hoesje is een beetje overdreven, eerder is dit een magisch-realistische film. Toch weet de film de aandacht van de kijker vast te houden door de knappe droombeelden en sfeersetting van Aja en de dromerige muziek van Patrick Watson. De dvd ligt inmiddels in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 31 mei 2017

     

    *** The 9th Life of Louis Drax trailer ***

  • Millennium regisseur maakt Flatliners remake

    Pin it!

    De Deense regisseur Niels Arden Oplev, de maker van de oorspronkelijke Millennium-trilogie, heeft zijn zinnen gezet op een remake van Flatliners (1990). WTF?! Gaan die Denen nu ook al beginnen met remakes?

    niels arden oplev,millennium films,flatliners,peter filardi,kiefer sutherland,kevin bacon,william baldwin,oliver platt,julia roberts,joel schumacher,dead man down,colin farrell,noomi rapace

    Korte inhoud: Een groep medische studenten begint de grens van leven en dood te onderzoeken. Ze laten hun hart stilzetten, om het weer net op tijd op gang brengen. Ze krijgen hierdoor echter nachtmerries over hun kinderjaren, en worden geconfronteerd met slechte dingen die ze in het verleden gedaan hebben.

    In de versie van 1990 zagen we een leuk gezelschap van jonge dokters gespeeld door Kiefer Sutherland, Kevin Bacon, William Baldwin, Oliver Platt en Julia Roberts. Het was één van de betere Joel Schumacher films. De premisse van de film, van scenarist Peter Filardi (The Craft), was geweldig. Mijn enige probleem was dat de prent heel wat vragen opriep, maar geen conclusies of stellingen durfde in te nemen. Het bleef op de vlakte wat betreft de mogelijke antwoorden op het vraagstuk wat er gebeurt na de dood. Ik ben benieuwd of de remake en stap verder zal zetten in de ideologie.

    Wanneer de opnames van start zullen gaan is op dit ogenblik nog niet bekend. Op 3 april 2013 verschijnt wel de Hollywood-debuutfilm van Oplev, Dead Man Down (2013). De film volgt Victor (Colin Farrell), die de rechterhand is van een misdaadbaas in New York. Hij is op zoek naar wraak voor de dood op een familielid, maar wordt verleid en gechanteerd door Beatrice (Noomi Rapace) die een slachtoffer is van een misdrijf en op zoek is naar vergelding. Hun intense chemie leidt uiteindelijk tot een gewelddadige climax.

  • Griekse goden tussen de mensen in Gods Behaving Badly

    Pin it!

    Er komt een wel heel bizarre komedie op ons af, met name een film waar de Griekse goden tussen de mensen leven. De film heet Gods Behaving Badly en wordt zowaar vertolkt door een aantal Hollywood-zwaargewichten: Christopher Walken, Oliver Platt en Sharon Stone. Het zijn de mensen van Entertainment Weekly die met het nieuws komen:

    It's probably safe to say that a modern day, blue collar Zeus played by Christopher Walken will be a welcome new take on the genre. Walken joins an impressive gaggle of stars in the film adaptation of Marie Phillips' novel, set in a New York City brownstone where the fallen and downtrodden gods are being forced to live and work like the rest of us.

    Big Beach Films confirmed its full list of stars-as-gods via release on Tuesday, with shooting slated to begin mid-July. The Marc Turtletaub directed film will also star Sharon Stone as Aphrodite, Oliver Platt as Apollo, Edie Falco as Artemis, Phylicia Rashad as Demeter, Gideon Glick as Eros, John Turturro as Hades, Henry Zebrowski as Hermes, Rosie Perez as Persephone, and True Blood's flamboyant fry cook Nelsan Ellis as Dionysus.

    Dit kan alle kanten uit, ofwel bijzonder grappig ofwel bijzonder van de pot gerukt. Elk van deze acteurs heeft zich reeds bezondigd aan compleet verkeerde filmkeuzes. Anderzijds hebben ze allemaal al sterke rollen vertolkt. Griekse goden zien als mensen lijkt me tevens niet zo’n stretch, gezien ze meer zwakheden en menselijke kantjes vertonen dan onze christelijke God. Het lijkt wel een leuk concept voor een hilarische film.

    De regisseur van dienst wordt Marc Turtletaub die met deze film zijn langspeelfilm debuut zal maken. De man was producer bij Big Beach, die ondermeer Little Miss Sunshine (2006) maakte, maar wil nu blijkbaar zijn stempel zetten door zelf de film te regisseren. Geen gemakkelijke klus met zo'n script.

  • 2012 (2009) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ronald Emmerich heeft altijd wel een talent gehad voor het in beeld zetten van grootschalige rampen & bombastische actiesequenties die steeds weer indruk wisten te maken. Denk maar aan Independance Day of The Day After Tomorrow. Zeker geen slechte producties. Maar zijn nieuwste project 2012 (2009), is een draak van een film. Ja, bijna even slecht als Emmerichs' vorige film: het afschuwelijke, door critici én menig cinemabezoeker afgemaakte 10.000BC.

    review,2013,ronald emmerich,the day after tomorrow,john cusack,michael bay,independance day,danny glover,oliver platt,thandie newton,chiwetel ejiofor,filmbespreking,2012

    Korte inhoud: In het jaar 2009 worden aanwijzingen gevonden uit het Maya-tijdperk die voorspellen dat 21 december 2012 het einde van de wereld is zoals we die kennen en dat de overgang plaatsvindt naar iets nieuws. Wanneer Jackson Curtis (John Cusack) en zijn twee kinderen een familietrip naar Yellowstone maken, stuiten ze heel toevallig op een enorme researchinstallatie in een uitgedroogde meerbodem en ontdekken zo het geheim van de dreigende apocalypse die de regering verborgen gehouden heeft. Jackson moet de zaken nu in eigen handen nemen en hij stort zich in een wanhopige wedloop om zijn gezin en zichzelf te redden terwijl hij getuige is van aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, tsunami's en allerlei andere rampen die de aarde voor de mensheid in petto heeft.

    Een uitermate zwak script in combinatie met bedenkelijke acteerprestaties zorgen voor een picture-perfect in b-film land. De "verzonken stad" genaamd Hollywood laat weer eens een schabouwelijk misbaksel bovendrijven dat tóch massa’s geld opbrengt aan de box-office. De film had namelijk een kostenplaatje van $200 miljoen en bracht uiteindelijk $770 miljoen in het laatje. Alstublieft! Vreemd genoeg liep het minder goed in de States (160 miljoen dollar) dan in de rest van de wereld. Maar slimme marketing & een strakke trailer lagen ongetwijfeld mee aan de basis van dit succes.Wie de trailer van Razzie-winnaar Transformers 2 heeft gezien en daarna the real deal weet wel waarover ik het heb. Looks can be deceiving. Terecht vragen critici zich af waarom de Michael Bay's, Uwe Boll's & andere talentloze cineasten van deze planeet niet voor eeuwig worden verbannen uit Tinseltown. De reden is simpel… dollars.

    De plot gaat simpelweg over het einde van onze beschaving zoals wij ze kennen. Een voorspelling van de Maya’s dat de aarde zou vergaan in 2012 als alle planeten in ons zonnestelsel op één lijn komen te staan wordt realiteit. De aardkorst scheurt open, aardplaten verschuiven, vulkanen barsten uit, gigantische tsunami’s doden miljoenen mensen...Kortom : Onze planeet gaat eraan. Gelukkig zijn er enkelingen die dit hebben zien aankomen (waaronder enkele wetenschappers & hogergeplaatste politici). Zij beginnen met de redding van de bouwstenen van onze beschaving: kunst, dieren, planten, belangrijke wereldleiders maar ook de rijksten van deze aardbol dienen gered te worden. De film volgt 1 gezin hun avontuurlijke strijd om te overleven aan de 'mayhem' die op de wereld wordt losgelaten.

    Je bent amper tot rust gekomen in uw zetel of deze nietsontziende cgi-pornografie stormt al met grote geuten uit uw LCD-scherm. Na een dik kwartier van opbouwende gebeurtenissen naar de Apocalyps toe is het al zover. Voor u het weet zit u midden in een verwoestende vloed van vernieling waar u amper de tijd krijgt om elke gebeurtenis te kunnen volgen, laat staan om de personages te leren kennen. Het verbaast dat er in een film van 2.5u (!) nauwelijks ruimte werd gelaten voor karakterontwikkeling. De scenaristen wisten namelijk niet beter dan de meest clichématige figuren uit Emmerich’s vorige films opnieuw op te voeren : De gescheiden vader die geen tijd vindt voor zijn kinderen (een hyperkinetische John Cusack), de brave huismoeder die verloofd is met een rijke chirurg (Amanda Peet), maar stiekem nog van haar ex-man houdt, de stiefvader die tevergeefs een vaderfiguur wil worden voor de weerspannige kinderen... U hebt dit afgezaagde liedje al te vaak gehoord.

    2012 pic 012012 pic 02

    En verder hebben we president Wilson (een bejaarde Danny Glover) die alles doet om zijn volk in het einde der tijden te steunen. Een pluim voor hem, want onverwacht zet hij de meest over-voorspelbare en meest clichématige president ooit neer op het witte doek! Hij acteert letterlijk de pannen van het dak als een Obama-esque figuur die achterblijft bij het Amerikaanse volk. Hij wordt een soort moderne martelaar. Zijn grote gloriemoment vindt plaats wanneer hij na het redden van een kind in nood, in de voortuin van het Witte Huis overspoelt wordt door een onrealistisch hoge vloedgolf. Daar kreunt hij nog net naar zijn overleden vrouw ten hemelen: "I'm coming home Dorothy". Wat moet je doen op zo’n moment : lachen of schreeuwen? Juist ja , schrééuwen. Schrééuwen van ellende! Ik vergeet ook bijna senator Anheuser te vermelden (Een met overgewicht kampende Oliver Platt die nog eens vanonder het stof werd gehaald). Deze probeert zelfzuchtig enkel zijn eigen hachje te redden en wil maar al te graag zo weinig mogelijk slachtoffers meenemen. Ook actrice Thandie Newton duikt in de film op.

    En in het bijrol-departement vinden we 'de joker' van dienst: een dolgedraaide Woody Harrelson, die wederom het zelfde personage staat te spelen. Enige lichtpuntje in deze wansmakelijke cast : Chiwetel Ejiofor die de bezorgde wetenschapper Dr. Helmsley speelt en die de enige is die dit zinkend schip nog af en toe varende weet te houden. Hij acteert sterk, zoals we van hem gewoon zijn, zie o.a. Children of Men (2006).

    Thandie NewtonDanny Glover

    Emmerich wilt u in dit 2.5u durende epos zo veel mogelijk spektakel laten zien... te veel spektakel. Zie het als een vuilniszak met te veel afval: duw er teveel rotzooi bij en hij scheurt uiteindelijk open. Bovendien is meer dan de helft van het spektakel van slechte makelij : goedkope, snel in elkaar gefabriceerde CGI-effecten die u doen geloven dat u in één of andere dwaze videogame vertoeft. Ronald "Blow-it-all-to-pieces" Emmerich haalt alle registers open in deze film. Deze ‘registers’ zijn hier echter een soort archief van alle cliché-spektakelfilms uit de laatste 20jaar: het is een cocktail geworden van het spectaculairste uit Independance Day, The Day After Tomorrow, Godzilla & andere misbaksels die pronken op zijn CV. Alles, maar dan ook werkelijk alles, is zó verschrikkelijk achterhaald in dit ‘epos’ dat het te moeilijk wordt om de boel te relativeren en de film als hersenloze fun te ervaren. In het begin reageer je nog lacherig op de opstapelende clichés, je weet dat zo’n film gewoon een hersenloze, doch plezierige rit kan worden. Echter, deze rit duurt veel te lang… misselijkmakend lang. Alsof je in een op hol geslagen pretparkattractie zit & na een tijd misselijk begint te worden en wilt dat het stopt. De langdradigheid en absurditeit irriteert mateloos naar gelang de film vordert.

    Kortom, deze film is niets meer dan een aanslag op uw zintuigen. U bent bij deze dus gewaarschuwd. Maar er zal hier echter wel een publiek voor te vinden zijn, maar iets vertelt me dat deze mensen ver te zoeken zijn. Dit even om het zacht uit te drukken. En o wacht, even om wat zout op de wonde strooien: de pre-productie voor Ronald zijn nieuwe vehikel werd net ingezet: zijn nieuwe tv-serie 2013! Geen grap…

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 24 maart 2010

    ***Related Post***
    19/06/2009: Totale vernieling in 2012
    17/03/2007: Michael Bay interesse in 2012

     

    *** 2012 trailer ***

  • Frost/Nixon (2008) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het was de scenarist en toneelschrijver Peter Morgan die op het idee kwam om een film te maken op basis van het indrukwekkende interview uit 1977 tussen journalist David Frost en ex-president Richard Nixon. De geroutineerde showman Frost had al meerdere belangrijke personen geïnterviewd en de afgetreden president Nixon had zich teruggetrokken van de mediatieke wereld. De clash tussen die twee tegenovergestelde individuen leverde in ieder geval bijzonder aantrekkelijke televisie. Maar niemand dacht hier eerder aan een film rond te maken, tot Morgan op het idee kwam hiervan een toneelstuk te schrijven. Hij bestudeerde beide personen grondig dus tot in de kleinste details voor zijn toneelstuk. Ook heeft hij met vele mensen gepraat die bij de originele interviews betrokken waren geweest, inclusief David Frost. Aangezien iedereen een andere versie van het verhaal vertelde, bracht Morgan voor een groot gedeelte zijn eigen verbeelding in het stuk. En dit is zeker ook te merken in de film Frost/Nixon (2008).

    frost_nixon_2008_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: In 1977 zegt Richard Nixon (Frank Langella) de Britse televisiepresentator David Frost (Michael Sheen) een serie van vier televisie-interviews toe. Ooit wachtte de wereld op een bekentenis van de voormalig president, die zijn rol in de Watergate affaire uit 1972 nooit heeft toegegeven. Frost, die zich tot dan toe vooral profileerde als uitstekende entertainer, wordt niet in staat geacht Nixon het vuur aan de schenen te leggen en geen enkel Amerikaans televisiestation ziet er dan ook brood in. Frost zet door en schrijft met zijn interviews geschiedenis.

    Het traject dat dit toneelstuk in een film zou veranderen begon toen twee bekende Amerikaanse filmmakers het stuk Frost/Nixon van Morgan op West End bezochten. Iedereen wilde er een film van maken maar Morgan geloofde dat dit stuk nooit een script kon worden. Hij had ook scripts geschreven en hij had dit stuk zo geschreven dat het niet aangepast kon worden. De filmmakers die het voorstel deden om er een film van te maken waren regisseur Ron Howard en producent Brian Grazer van Imagine Entertainment. Ze waren onder de indruk van de karakterstudie die alleen over de intensiteit van het conflict tussen Frost en Nixon ging.

    De regisseur van de film maakte zich niet druk dat Frost/Nixon geschreven was voor het toneel. Ron Howard was ervan overtuigd dat dit vertaald kon worden naar een ander medium. De man heeft trouwens al genoeg ervaring en heeft toch al een aantal bijzondere films op zijn naam staan, zoals A Beautiful Mind die de Oscar kreeg voor Beste Film in 2002. Tijdens de discussies tussen Morgan en de Hollywoodmagnaten kregen de spelers van het stuk nog verschillende prijzen. Morgan sprak zijn vertrouwen in Ron Howard uit, omdat hij een film weet te maken voor een groot publiek.

    Een film over een interview, is zoiets niet saai? Wel, niet op de manier hoe Ron Howard de film in elkaar heeft gestoken. Frank Langella probeert in deze film niet zijn beste karikaturale imitatie van Richard Nixon neer te zetten, maar vertelt wel een verhaal met karakters van vlees en bloed. De acteur brengt de oud-president tot leven met een levendige vanzelfsprekendheid en van die kleine opmerkingen die zo naturel uit zijn mond komen. Je verbaast je verder over zijn kortzichtigheid en hebt hem lief om zijn menselijkheid. Maar het meest fascinerende is, dat ons een Nixon wordt getoond die laat zien hoe dun de scheidlijn is tussen vechtlust, levenslust en de strijd om macht. Nixon houdt gewoon van een potje vechten en komt daar eerlijk voor uit. Het is die vechtlust die het verhaal tot leven brengt.

    Als er één Hollywood regisseur is ZONDER stijl, dan moet dit toch wel Ron Howard zijn. De man is een echte kameleon die zowel traditionele films (Apollo 13) als goedkope pulp weet te verkopen (The Da Vinci Code. En dat is misschien maar goed ook voor deze prent gezien het de acteurs meer in de aandacht brengt en minder de mise-en-scène. De job van Rob Howard kan zich een beetje resumeren als: 'niet in de weg te lopen van de acteurs'. De stijl van de film doet in ieder geval een beetje denken aan dat intiem realisme uit All the President's Men (1976) van Alan J. Pakula. Het resultaat is een uniek kat- en muisspel tussen David en Goliath, een aangrijpende bokswedstrijd, een gevecht met een ster die denkt onaantastbaar te zijn en de underdog die terug vecht. Alles blijft spannend tot de laatste ronde.

    De twee hoofdrolspelers worden geflankeerd door een uitstekend ensemble (met onder andere Kevin Bacon, Matthew Macfadyen, Oliver Platt en Sam Rockwell), die hun personages zo goed kennen, dat ze het gewoon zijn. Dit is Oscarmateriaal, zowel voor Ron Howard en Peter Morgan als voor Langella en misschien zelfs voor Michael Sheen. Buitengewoon indrukwekkende en suspensvolle cinema en spijtig genoeg had ik deze nog niet gezien bij het opstellen van mijn Top 10 lijst. De DVD wordt uitgegeven door Universal met Deleted Scenes, het echte interview met president Nixon en uiteraard de audio-commentaar van regisseur Ron Howard.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 18 april 2009

     

    *** Frost/Nixon trailer ***

  • Lake Placid 2, pseudo-sequel

    Pin it!

    Ik geef toe, ik ben verzot op de quilty pleasure film Lake Placid (1999) met Bill Pullman, Brendan Gleeson, Oliver Platt en Bridget Fonda. Het is de premisse van Jaws maar dan met een reuzachtige krokodil … zelfs meer dan één.

    Lake Placid poster

    Wat ik zo aantrekkelijk vond aan de film was dat de makers deze monster-prent met een vleugje ironie en sarcasme hadden gemaakt. Deze eenvoudige film is veel slimmer dan de meeste van zijn soort en veel leuker dan pakweg Snakes on a Plane (2006). Nu blijkt dat ze er een vervolg zullen op maken. Toen ik dat las dacht ik zo van, waarom niet…ik wil nog wel een ritje op de rug van dat geschubde beest.

    Maar datgene waar ik een HEKEL aan heb zijn sequels met EEN ANDERE CAST en filmploeg. Neen, ze waren heus niet allemaal opgegeten door de crocs, dus ik had wel Bill Pullman en Bridget Fonda willen terug zien. Ook de regisseur van de eerste film, Steve Miner, is vervangen door een minderwaardig alternatief. Spijtig, zeer spijtig, want dit ruikt nu al naar direct-to-dvd. Deze film gaat dezelfde toer op als Road House 2 (2006) of Hollow Man 2 (2006), die al gebaseerd was op een wankele Hollow Man (2000). Het is MovieHole die met het nieuws voor de dag komt.

    That quick-snapping crocodile of Lake Placid is making a comeback to town waters. Dave Flores (Boa vs Python) is directing the sequel, which against pits a populace of innocent [and some not-so-innocent] folks against a crocodile that lurks in the local lake. Superman’s pop, ex-“Smallville” star John Schneider, will this time be left with a pair of scaly boots by films end. Co-starring with him, Cloris Leachman (Beerfest) and newcomer Chad Collins (Legion of the Dead).

    De belangrijkste ingrediënten die het succes van de eerste film hadden gemaakt (cast en regie) zijn zomaar eventjes overboord gegooid. Sorry maar Cloris Leachman? John Schneider? Dit stinkt uren in de wind en de film moet nog gemaakt worden. Dit zijn zo van die pseudo sequels die teren op het succes van de eerste film en buiten de titel niets te maken hebben met het origineel. En dit is echt wel jammer, want een "echte" sequel had nog wel een goede beurt gemaakrt aan de box-office. Dit is gewoon verlies van energie, geld en tijd.