odette yustman

  • You Again (2010) ** Blu-ray review

    Pin it!

    Wat zou jij doen als je aartsvijand uit je middelbare schooltijd na jaren plots weer in je leven opduikt als de kersverse verloofde van je broer? Probeer je die tijd vol vernedering en schaamte resoluut te vergeten en doe alsof je elkaar niet meer herkent? Of probeer je je broer en familie te waarschuwen wat een kreng het toekomstige familielid is? Het is een existentiële levensvraag waarmee Marni Olivia Olsen, het hoofdpersonage uit You Again (2010), worstelt. Deze You Again is op het eerste gezicht een film met een sterke cast en dus een hoop potentie, maar zal echter vooral herinnerd worden als een film met een hoop gemiste kansen die veel te weinig gebruik maakt van zijn cast.
    you again

    Korte inhoud: Elke Amerikaanse school lijkt er in films wel eentje te hebben: het lelijke eendje, het mikpunt van spot van de razend populaire cheerleaders. In You Again is Marni (Kristen Bell) de gebeten hond. Omwille van haar initialen (‘MOO’ dus), beugel, acne en haar grote, zware bril heeft hoofdcheerleader Joanna (Odette Yustman) het constant op haar gemunt. Jaren later is Marni getransformeerd tot een knappe vrouw met een succesvolle baan in New York. Ze keert terug naar haar geboortedorp voor het huwelijk van haar broer Will (James Wolk) om tot haar eigen afgrijzen te vernemen dat Wills aanstaande — en dus haar toekomstige schoonzus — niemand minder is dan Joanna.

    Marni wordt met een schok teruggeworpen naar haar traumatische high schoolperiode, maar helaas heeft Joanna Marni’s hele familie al voor zich gewonnen. Haar vader Mark (Victor Garber) en moeder Gail (Jamie Lee Curtis) zijn immers helemaal in de wolken over hun nieuwe schoondochter. Tenminste totdat Gail Ramona (Sigourney Weaver), de tante van Joanna, ontmoet. Ook zij blijken een high schoolverleden te hebben dat een van hen maar moeilijk heeft verteerd. Zelfs Marni’s grootmoeder Bunny (Betty White) heeft nog een appeltje te pellen met iemand uit het verleden…

    De aantrekkingskracht van You Again zit vooral in zijn sterrencast. De charmante Kristen Bell is altijd aardig om naar te kijken en als underdog krijgt ze snel je sympathie tegenover de bitchy Odette Yustman. De jonge generatie moet het echter afleggen tegen Sigourney Weaver en Jamie Lee Curtis, die voor het merendeel van de komische noten zorgen en beiden zichtbaar veel plezier hebben beleefd aan de opnames. De scène waarin Weaver absoluut haar cheerleading kwaliteiten nog eens wil tonen aan haar oude rivale is hiervan een perfecte illustratie.

    Ook Kristin Chenoweth valt niet uit haar rol als de over de top wedding planner Georgia King, die haar entree maakt terwijl ze verstrikt in enkele stukken stof uit de lucht neerdaalt begeleid door een bombastisch streepje muziek. En ‘Dallas’-fans zullen kirren van plezier als ze plots Patrick Duffy zien opduiken in een bijrolletje. Maar het is vooral de 88-jarige ‘Golden Girl’ Betty White die elke scène waarin ze zit naar zich toetrekt en in de allerlaatste minuten van You Again nog snel de show steelt. White is momenteel erg hot in Amerika en geniet duidelijk van de nadagen van haar lange carrière.

    you againyou again

    Het is dan ook vooral jammer dat er met een cast van zo’n bekende namen en zulk komisch talent zo weinig is gedaan. Want hoewel er hier en daar dus wel enkele leuke scènes in de film zitten, is You Again als geheel niet meer dan een paar grappige scènes met daartussen vooral een hoop gebabbel dat uiteindelijk allemaal leidt naar 'De Grote Moraalles'. Wie immers een beetje vertrouwd is met Amerikaanse romantische komedies weet al na tien minuten hoe deze film zal aflopen en het volstrekt inspiratieloze scenario van Moe Jelline stelt op dit vlak niet teleur. Dat wordt perfect geïllustreerd door de aanwezigheid van die typische romcomscènes zoals het huwelijksdiner dat finaal uit de hand loopt.

    Dat alles wordt geregisseerd door Andy Fickman, op wiens regie weinig af te dingen valt, maar het blijft allemaal zo irritant netjes en braaf binnen de genreconventies. Met Race to Witch Montain, She’s the Man en The Game Plan heeft Fickman natuurlijk al bewezen dat hij de perfecte voorspelbare Disneyfamiliefilm kan maken. Maar het maakt van You Again vooral een eerder middelmatige wraakkomedie, zonder ook maar de minste verrassing.

    Als extra's vind je op het schijfje nog een rondleiding op de set met regisseur Andy Fickman, een paar gewiste scènes, dansbloopers, een vragenronde met de actrices en een extra met de titel ‘lacht of ik schiet’.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 25 februari 2011

     

    *** You Again trailer ***

  • The Unborn (2009) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Januari is in de States de maand van de zwakke releases en dit is er zo eentje. Blijkbaar moet Hollywood zijn inspiratie niet meer te halen uit Japanse horrorfilms om een afschuwelijk slechte PG-13 horrorprenten te maken. Nu kunnen ze het op hun eentje.

    The Unborn

    De promotie-campagne van The Unborn (2009) (poster) is verleidelijk voor de fans van het genre, maar de prent zelf is een enorme teleurstelling (en dat is zacht uitgedrukt). Maar wat had je anders verwacht van regisseur David S. Goyer die al heeft bewezen dat hij een uitstekende franchise om zeep kan helpen, cf. Blade Trinity (2004) en trouwens nog geen enkele film op zijn palmares heeft staan die het bekijken waard is. En deze Unborn is misschien wel zijn meest verwerpelijke van allemaal. Misschien moet hij maar blijven doen waar hij goed in is, en dat is het schrijven van scenario's voor comics (The Dark Knight).

    Korte inhoud: Haar hele leven heeft Casey Beldon (Odette Yustman) haar moeder gehaat, vanwege het feit dat ze haar op jonge leeftijd heeft verlaten. Maar als Casey geteisterd wordt door nachtmerries en achtervolgd wordt door geesten begint ze langzamerhand te begrijpen wat de reden was van haar moeder om dit te doen. Langzaam maar zeker komt ze erachter dat een geest haar lichaam aan het overnemen is en moet ze alles doen om dit te stoppen. Haar enige redding lijkt een man genaamd Sendak (Gary Oldman)...

    Ik heb er in ieder geval het raden naar waarom een talentvol acteur als Gary Oldman hierin verzeilt is geraakt. Mocht het een Jason Statham of een Nicolas Cage zijn zou ik het nog begrijpen, maar Oldman leek me toch een intelligente acteur te zijn met heel veel inzicht en smaak. De scène met de Nazi-dokters die met naalden in de oogbollen van kinderen prikken had toch een duidelijke aanwijzing moeten zijn dat dit een belachelijke B-film zou worden. The Unborn is een samenvatting van alle creepshow-clichés uit de aziatische horror-markt van de laatste 10 jaar, gebundeld in een voorspelbare montage die iets meer dan 80 minuten duurt. Het was op de koop toe zelfs een beetje van een rip-off van Mirrors (2008), want ook hier zijn spiegels de bron van alle ellende. En voor wie The Reader van Stephen King heeft gelezen zal hier ook wel een déjà-vu gevoel aan overhouden.

    Zonder te willen spoilen moet ik zelfs toegeven dat deze pg-13 pseudo horrorfilm zelfs niet beangstigend is. Alles wat Casey ziet, is daar niet en kan haar zelfs niet pijn doen. Dus je kunt ons wel doen schrikken voor een paar keer, maar nadien heb je het wel door en begint de irritatie toe te nemen. De eerste regel van horror is dat de horror effectief levensbedreigend is. Freddy Krueger zou nooit zo schrikwekkend zijn als hij niet daadwerkelijk mensen kon kwetsen en doden terwijl ze sliepen. Mocht het blijven bij een nachtmerrie zonder consequenties dan zou er zelfs nooit een sequel van gemaakt worden. Het enige wat nog een beetje de moeite is aan de film is de niet-onaardige belichting van James Hawkinson en de muziek van de Duitse componist Ramin Djawadi (Ironman, Mr Brooks, "Prison Break"). Op 11 maart 2009 komt deze troep in de zalen en eind 2009 mag je deze film verwachten in mijn Top 10 Worst Movies.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 2 februari 2009

     

    *** The Unborn trailer ***