De FilmBlog

Elke belangrijke film heeft een grote romance. Het ontbreken van zo’n intieme band tussen twee individuen, of zelfs tussen een individu en een dier [cf. War Horse (2011)], maakt soms dat we het gevoel hebben iets in het verhaal te missen.

En dat was mijn sentiment na het zien van Sherlock Holmes: A Game of Shadows (2011). Nochtans zit er wel degelijk een zweem van romantiek in de film, maar dan tussen twee mannen; met name Sherlock Holmes en John Watson. Een soort homo-erotische bromance. Dit wordt meteen duidelijk met scènes waarin Holmes in vrouwenkleren met de borst bloot op de grond legt en tegen zijn compaan zegt: "Lie with me", of nog de scène waar hij de vrouw van Watson (lees: rivale) letterlijk van de trein duwt. Maar deze intieme band blijft platonisch en heeft net te weinig vleugels heeft om van de grond te komen. Dit is, voor mij althans, het grootste minpuntje aan een anders briljante sequel die, zoals de nieuwe trend voorschrijft, het origineel overstijgt.

Korte inhoud: Een jaar na de avonturen uit het eerste deel zal privédetective Sherlock Holmes (Robert Downey Jr.) wederom zijn krachten moeten bundelen met zijn loyale assistent, huisgenoot en vriend Dr. John Watson (Jude Law). Ze moeten het opnemen tegen de mysterieuze Professor Moriarty (Jared Harris), een crimineel meesterbrein dat van plan is om voor de ondergang van Groot Brittanië te zorgen. Holmes en Watson worden bijgestaan door Mycroft Holmes (Stephen Fry), de oudere, maar niet minder briljante broer van Sherlock, die voor de Britse regering werkt. Daarnaast krijgen ze vrouwelijke hulp uit een onverwachte hoek, alleen is dit niet van hun oude bekende Irene Adler...

Guy Ritchie heeft het perfecte duo bij elkaar gebracht. De chemie tussen Downey en Law doet ons verlangen naar nog meer avonturen. De Snatch-regisseur is altijd al goed geweest in het portretteren van 'mannen', maar spijtig genoeg heeft hij weinig verstand van vrouwen of weet hij in ieder geval niet hoe hij ze moet benaderen in zijn films. In Sherlock Holmes: A Game of Shadows werd Rachel McAdams beknot tot veredelde figurantenrol, en vervangen door Noomi Rapace, die nooit echt haar stempel kon zetten op het verhaal. En dit ligt niet aan haar. Rapace is een talentvolle actrice, maar wanneer jouw personage te weinig invulling krijgt, kan je haar niet verwijten dat haar karakter niet uit de verf komt.

Daar waar de opzet in Sherlock Holmes (2009) niet geheel duidelijk was, en Ritchie met zijn acteurs nog op zoek waren naar een toon en stijl, heb je hier de indruk dat iedereen perfect weet waarmee ze bezig zijn. Alles klopt: de muziek (Hans Zimmer), de kostuums, de sets, de belichting, zelfs de humor en de visuele effecten. Dit is misschien niet de Sherlock Holmes die Arthur Conan Doyle in gedachten had, maar Ritchie heeft er wel een product van de 21e eeuw van gemaakt die door miljoenen mensen bekeken zal worden die nog nooit van Professor Moriarty hebben gehoord. En Guy Ritchie heeft een patent op de audiovisuele effecten die hij tentoonspreidt, net zoals een Brian De Palma of een Martin Scorsese hun eigen vertelstijl hebben. En niemand kan ontkennen dat de vertelstijl van Ritchie een hoge entertainment-gehalte bezit.

De generaties die zijn opgegroeid met de boeken van Arthur Conan Doyle (en niet met de cinema-versie), zullen natuurlijk heel wat kritiek hebben op de film, zeker omdat Sherlock op een bepaald moment met vrouwenkleren en make-up rondloopt. Veel critici pikken het niet dat deze legende als travestiet wordt afgeschilderd, ook al is dit maar een kleine scène en maakt het deel uit van zijn personage die zich verkleed in tal van figuren om zo iedereen de misleiden. Tevens heb ik wat opzoekingswerk verricht en blijkbaar zou Doyle ook in één van zijn verhalen een Sherlock hebben verkleed in vrouwenkleren. Zelfs in een filmversie uit 1932 loopt onze detective er op een gegeven moment rond in vrouwenkleren. Dus ik weet niet waar het probleem zit.

De enige kritiek die je zou kunnen voeren, is dat er iets meer deductie en iets minder actie mocht zijn. Er zit ook wel deductie in de film, maar de scenaristen (Michele Mulroney, Kieran Mulroney) maken er zich wel soms te gemakkelijk van af. Op een gegeven moment zien we Sherlock voor een muur staan in een kelder. Hij kijkt rond en ziet een aantal sporen die hem tot te conclusie leiden dat dit een geheime doorgang is, dat via een klikhendel open gaat. De deducties zijn visueel wel indrukwekkend met flashbacks in vari-speed en close-up montage, maar inhoudelijk slaat het nergens op en is het onmogelijk om deze deductie te maken gebaseerd op de elementen die voorhanden zijn. Maar deze franchise komt er mee weg, dankzij de lichtvoetige toon. Het is dankzij de humor dat we niet alles op de letter gaan bekritiseren. En zo komt de film weg met heel wat zaken. De helft van de deducties die Sherlock maakt, zou hij in het echte leven NOOIT kunnen maken. Vergelijk het met Ocean's Eleven (2001) waarin de dieven zo slim zijn dat ze alles kunnen incalculeren om zo de perfectie inbraak te organiseren. Realistisch en plausibel is het allemaal niet, maar niemand valt erover. Integendeel, we beleven er plezier aan.

Met zijn 129 minuten is de film nooit vervelend. Je reist net zoals in een James Bond film van de ene locatie naar de andere, van het ene hoogtepunt in het andere. De twee scènes die mij het meest zijn bijgebleven was de scène waar ze moeten vluchten in het bos waar de bomen aan flarden wordt geschoten in slow-motion door kanonschoten, maar anderzijds ook de confrontatie tussen Moriarty en Holmes. Twee aartsvijanden die met heel veel respect voor mekaar een partijtje schaken en de situatie voorspellen die zich aan het ontrollen is in een andere ruimte. Op een geven moment staan ze recht en blijven ze de situatie inschatten terwijl ze nog steeds bezig zijn met hun schaakspel. En wat dit zo uniek maakt is dat ‘schaken’ een belangrijk gegeven is in de film.

Kortom, ik hoop echt dat er nog een derde deel van de franchise komt. Het is omwille van de humor en de lichte toon dat het misschien niet dezelfde waardering krijgt als The Dark Knight, maar het hoeft er zeker niet voor onder te doen. En mocht Guy Ritchie iets minder op safety willen spelen en de scenaristen niet alleen aandacht hebben voor set-up's, pay-off's en actie, dan maakt dit derde deel kans om in heel wat eindejaarslijstjes te belanden als één van de beste films van het jaar. Er is niet veel voor nodig, want alle ingrediënten zijn aanwezig.

Op de blu-ray staat een Maximum Movie Mode audio-commentaar gehost door hoofdacteur Robert Downey Jr., naast een pak documentaires en making-off's. Er staan zoveel extraatjes op de blu-ray dat je het ontreken van de audio-commentaar van de regisseur niet zo erg is. Indrukwekkend isook de storyboard en de manier hoe deze vertaald werd naar het witte doek. De blu-ray van Sherlock Holmes: A Game of Shadows ligt vanaf 23 mei 2012 in de winkel.

***Related Posts***
30/06/2010: Sherlock Holmes review
28/01/2010: Guy Ritchie wil meerdere Sherlock Holmes films
19/05/2009: Sherlock Holmes volgens Guy Ritchie
01/04/2009: Eerste Sherlock Holmes poster

Iedereen keek uit naar de terugkeer van Eddie Murphy. En al zeker in een film waarin hij NIET te zien was in een fatsuit of in vrouwenkledij. Maar spijtig genoeg bleef Tower Heist (2011) op de eerste plaats een Ben Stiller prent en kwam de zwarte acteur er nauwelijks aan te pas.

Korte inhoud: Een overwerkte manager (Ben Stiller) van een luxe appartementencomplex heeft samen met zijn personeel zijn pensioen verloren aan het piramidespel van de Wall Street crimineel Arthur Shaw (Alan Alda). De fraudeur woont in een groot penthouse onder huisarrest. Onder leiding van de manager gebruiken de medewerkers hun kennis van het gebouw om de fraudeur een poot uit te draaien.

In tegenstelling tot veel andere films, speelt Ben Stiller hier een echte held in plaats van een sul. En dat is toch wel een beetje van een verrassing. Ook zien we dat Eddie Murphy een echte klier vertolkt die enkel uit is op eigen gewin. Zijn personage is zo onsympathiek dat je eigenlijk moeilijk kan vatten waarom ze hem hebben betrokken bij de misdaad, in plaats van een andere expert inbreker. Murphy is wel een pluspunt, maar wordt toch voor een stuk weggedrukt door de aanwezigheid van Casey Affleck, Matthew Broderick en Gabourey Sidibe. De FBI-agente in de film wordt vertolkt door Téa Leoni.

Regisseur Brett Ratner levert wel een coherente prent af met een beetje humor, slapstick en sociaal drama, die elkaar naadloos opvolgen. Enkel spijtig dat het verhaal van Ted Griffin, Adam Cooper en Bill Collage op de ballen trekt. Het is allemaal wel lichtjes geïnspireerd op het verhaal van Bernie Madoff, maar steunt toch voornamelijk op situationele humor die nooit echt doet schaterlachen. Het vreemde van de zaak is dat het basis-idee eigenlijk afkomstig was van Eddie Murphy. Maar Brett Ratner is niet het soort regisseur die een zwak verhaal kan omtoveren tot een stevige film.

In tegenstelling tot de Ocean's Eleven films hebben we hier een ensemble van dieven die allesbehalve intellectuelen zijn, maar vooral reageren op impulsen van het moment. De manier hoe ze de inbraak voorbereiden is dan ook puur amateurisme en daar komt veel van de humor bovendrijven, en eenmaal ze bezig zijn met de inbraak loopt uiteraard heel wat verkeerd, zonder echt over-the-top te gaan. Toch blijft alles wat aan de droge kant en blijven we na afloop wel wat op onze honger zitten.

Op de blu-ray staat niet alleen de audio-commentaar van Brett Ratner, maar ook heel wat deleted scènes, alternatieve eindes, bloopers en allerhande reportages. Alles wat op een blu-ray hoort te staan.

***Related Post***
30/07/2011: Tower Heist trailer

Er is al veel over geschreven maar ik betwijfel dat er ooit nog een Rush Hour 4 komt, zeker na de astronomische loonvoorwaarden van de twee hoofdacteurs.

De formule wist echter zoveel poen in het laatje te brengen dat de makers waarschijnlijk op zoek waren naar een waardige vervanger. En hier is dan Tower Heist (2011), uiteraard in regie van Brett Ratner.

Korte inhoud: De overwerkte manager van een luxe appartementencomplex, Josh Kovacs (Ben Stiller), heeft samen met zijn personeel zijn pensioen verloren aan het piramidespel van de Wall Street crimineel Arthur Shaw (Alan Alda). De fraudeur woont in een groot penthouse onder huisarrest. Onder leiding van de manager gebruiken de medewerkers hun kennis van het gebouw om de fraudeur een poot uit te draaien. Maar gezien de hoge graad van beveiliging, roept Kovacs de hulp in van de beroepsdief, Slide (Eddie Murphy).

Het is een mooie ensemble-cast van grappige en/of talentvolle acteurs. Ben Stiller blijft voor dergelijke rollen geknipt, Eddie Murphy lijkt hier de eerste film te maken, na twee decennia van troep, die misschien wel het bekijken waard is. Acteurs Casey Affleck, Téa Leoni, Matthew Broderick, Gabourey Sidibe en Michael Peña zijn zeker leuke aanwinsten. Het enige wat me een beetje zorgen baart is dat er maar liefst 8 scenaristen nodig waren om deze film in mekaar te steken. En wie hebben deze 8 blanke mannen genomen als beroepsdief? Een zwarte. En de enige zwarte met een min-of-meer degelijke reputatie, weegt 200 kg. Mooi is dat :s

Ik moet zelf niet veel weten van Brett Ratner, maar deze film lijkt toch iets meer weg te hebben van een Ocean's Eleven (2001) film meets 48 Hrs. (1982), dus zou het nog wel kunnen meevallen. En Eddie Murphy loopt niet rond in een fat-suit of in vrouwenkleren, wat op zich ook al een pluspunt is. Ik hoop gewoon één ding. Wanneer Ben Stiller in het gevang zijn superboef komt ophalen, zou het een leuke knipoog zijn mocht Eddie Murphy het nummer 'Roxanne' luidop zingen. Als Tower Heist op de ballen trekt, heeft de toeschouwer dan toch een leuk nostalgisch moment gehad. De film komt op 7 december 2011 in onze zalen.

De regisseur Steven Soderbergh, bekend van ondermeer The Limey, King of the Hill, Sex Lies and Videotape, Traffic en bioscoophits als Erin Brokovich en de drie Ocean's-films, is op z’n 48e de filmbusiness een beetje zat: in een radio-interview maakte de Oscarwinnende regisseur duidelijk dat hij er na nog twee films een punt achter zet. Het probleem, aldus de regisseur zelf, is dat hij het gevoel heeft alles al te hebben gedaan en meegemaakt. "Als ik weer eens de wagen in moet om nog maar eens een filmlocatie te gaan bekijken, wil ik mezelf soms voor het hoofd schieten", wist hij The Hollywood Reporter te vertellen.

Het feit is, Soderbergh heeft gaandeweg een beetje van zijn mojo verloren en probeert kost wat kost zijn publiek terug te heroveren, en dat is al een decennia geleden met Ocean's Eleven (2001). De regisseur heeft misschien iets te vroeg zijn Oscar gekregen, met name voor Traffic (2000). De fletse experimentjes en de bioscoop-flops begonnen met Full Frontal (2002), nadien de remake flop Solaris (2002), gevolg door de draak van een sequel Ocean's Twelve (2004). Nadien deed Soderbergh nog wat weinig overtuigende experimentjes met Bubble (2005), en werd stilaan verlaten door zijn publiek.

De studio’s begonnen te beseffen dat de gelauwerde regisseur zijn touch met zijn fans had verloren en gaven hem nog maar 30 miljoen dollar om een film noir te maken met George Clooney en Cate Blanchett. Tot grote verbazing van iedereen wat dit zelfs nog teveel, want de film haalde amper 1 miljoen dollar in de States en wereldwijd zelfs nog geen 6 miljoen dollar. Soderbergh koos dan maar om voluit voor de commercie te gaan met de zwakke Ocean's Thirteen (2007). Maar de winst die hij met deze film maakte, verspilde hij in een handomdraai met die andere flop Che (2008) met Benicio Del Toro. Zelfs de erotische The Girl Experience (2009) en de komedie/drama The Informant! (2009) kon het tij niet doen keren, en hij bleef in de schaduw van mensen als bijvoorbeeld Aronofsky, Tarantino, Nolan en de Coen Brothers.

Dat hij dus nu de cinema de rug wil keren, begrijp ik volkomen. Maar desondanks heeft de cineast toch een paar indrukwekkende films gemaakt, in zijn pre-Oscar periode. Eén daarvan heeft Universal zopas uitgebracht op blu-ray, met name Out of Sight (1998). En als er al één film moet zijn waar de chemie tussen de hoofdrolspelers te voelen is, dan is het wel deze prent met George Clooney en Jennifer Lopez. Tevens één van de weinige J-Lo films die het bekijken waard is. Ook al had de romanschrijver Elmore Leonard een langbenige blondine voor ogen, was de rol van Karen Sisco op haar lijf geschreven.

Korte inhoud: De professionele bankovervaller Jack Foley (Clooney) ontsnapt uit de gevangenis en kidnapt een vrouwelijke Marshal genaamd Karen Sisco (J-Lo). Als Foley later nog één grote overval wil plegen, probeert diezelfde Marshal hem te klissen. Ze voelen zich echter sterk aangetrokken tot elkaar.

Het is een soort Pulp Fiction (1994)-lite, met leuke dialogen, verrassend camerawerk en sterk acteerwerk. Het jaar 1998 heeft anders niet veel goeds voortgebracht, maar gelukkig was er deze Out of Sight. Op de blu-ray vinden jullie tevens het niet oninteressante filmcommentaar van Steven Soderbergh en scenarist Scott Frank, een pak deleted scenes en een blik achter de schermen. Vanaf 24 maart 2011 beschikbaar in de winkel.

Het is even wennen, maar het is een opluchting om Matt Damon nog eens in een rol te zien waarin hij niet op het punt staat iemand onschadelijk te maken zoals in de opkomende Green Zone (2010) of iemand te verleiden met zijn onweerstaanbare looks zoals in de Ocean's Eleven films of zelfs de nieuwe Invictus (2010). In The Informant! (2009) van Steven Soderbergh speelt Damon een wel heel bizarre rol en ik heb meer van zijn acteerprestatie genoten dan van de film.

Korte inhoud: Mark Whitacre (Matt Damon) werkte zich in de jaren '90 op bij Acher Daniels Midland (ADM). Hij had een belangrijke functie binnen het bedrijf maar besloot toch om naar FBI-agent Brian Shepard (Scott Bakula) te stappen om hem de waarheid te vertellen. Hij gaf toe dat enkele belangrijke bazen van ADM (waaronder Whitacre zelf) samen met andere bedrijven afspraken hadden gemaakt om de prijs van de voedersupplement lysine te doen stijgen. Om de FBI te kunnen helpen, werd hij een informant. Hij verzamelde video- en geluidsfragmenten om de witteboordencriminaliteit aan het licht te brengen. Whitacre kreeg, in de periode dat hij voor de FBI werkte, last van een bipolaire stoornis. Hij stond op de rand van een zenuwinzinking en kon de druk niet aan. Uiteindelijk dacht de media dat hij $9 miljoen had gestolen van ADM en de andere bedrijven tijdens de periode dat hij voor de FBI werkte.

Voor de rol kwam Damon maar liefst 15 kilo bij en droeg een wel heel belachelijke snor, een nerdy bril en een onmogelijk haarkapsel. Het is niet de eerste keer dat Soderbergh het imago van Matt Damon wil …mutileren. In Ocean's Thirteen (2007) had hij de acteur een neus in de vorm van een banaan gegeven. Maar in The Informant! werkt het bijzonder wel, gezien het personage niet is wie hij lijkt te zijn. Damon is dan ook uitmuntend als een demonisch slimme kerel die heel wat mensen te slim af is.

Het is een eigenaardige, satirische komedie met een vrolijke ondertoon, en dit in tegenstelling tot het ernstige thema van de film. Het is een verhaal over bedrijfsmalversaties en corruptie maar ook over individuele hebzucht, en in het licht van de recente beurscrisis ook enorm actueel. Net zoals The Insider (1999) gaat dit over een waar gebeurd verhaal over een Amerikaanse whistle-blower die de vuile was van een bedrijf op de straatstenen wil gooien. Terwijl de film van Michael Mann een heel serieuze en gewichtige, dramatische toon aanhield is deze prent van Soderbergh “licht verteerbaar”. Maar daar waar een film als Catch Me If You Can (2002) (eveneens een waar gebeurd verhaal van een jongeman die uiteindelijk bij de FBI zou gaan werken) een mooie balans vindt tussen drama en humor, weet Soderbergh hier precies niet goed waar hij naar toe wil.

Soderbergh neemt een ernstig nieuwsitem en transformeert het in iets fascinerend en tevens buitensporig. En dat lukt tot op een zeker niveau. De regisseur kenmerkt zich door zijn dwingende filmstijl, maar in deze prent heb je af en toe het gevoel dat de stijl niet in functie is van de vertelling. Het lijkt wel of Soderbergh dit 90’ties verhaaltje kost wat kost in een 70’ties jasje wou duwen, maar het wringt aan alle kanten. Mocht de gebroeders Coen de film hebben geregisseerd dan hadden we nog meer kunnen genieten van het onderliggende en hartverscheurende, komische drama van een dubbelzinnig personage. Mark Whitacre was een complex figuur, een ziekelijke leugenaar en onverbeterlijke sjoemelaar … alles behalve een 'held'.

Maar het is uiteindelijk een film waar je van kan genieten. Je weet immers nooit wat je kan verwachten van deze regisseur en dat is op zich een groot pluspunt. Komt daar nog bij dat Matt Damon één van de beste acteurs is in Hollywood van het moment, en dit nog maar een keertje duidelijk maakt in een A-typische rol. Waar hij geen Oscar-nominatie kreeg is me niet helemaal duidelijk.

Op de Blu-ray vinden jullie nog wat extra beeldmateriaal maar meer belangrijk het audio-commentaar van Steven Soderbergh en scenarist Scott Z. Burns (The Bourne Ultimatum). De film wordt uitgegeven door Warner Bros.

***Related Post***
02/07/2009: The Informant! trailer

Toch wel tragisch nieuws op deze grijze zondag-ochtend. Naar verluidt zou acteur Bernie Mac (echte naam: Bernard Jeffrey McCullough) gisteren in Chicago zijn gestorven aan de gevolgen van complicaties bij een longontsteking. Het is via de redactie van CNN dat ik het nieuws vernam.

Comic actor Bernie Mac died early Saturday of complications from pneumonia, according to a family member and his publicist. He was 50. Bernie Mac Bernie Mac, 50, had been hospitalized in his hometown, Chicago, with pneumonia. He had been hospitalized in Chicago, Illinois, for more than a week with the lung infection.

Danica Smith, the comedian’s publicist, had said Thursday that Mac’s condition was "stable", The Associated Press reported. "When I got the call this morning, it was just devastating news", said Chicago Sun-Times columnist Stella Foster. "Let’s face it: Bernie Mac was one of a kind. He was the best of the best in terms of giving you a good laugh". Smith previously said the pneumonia wasn’t related to sarcoidosis, a lung disease Mac had, which had been in remission since 2005, according to AP.

Bernie Mac was een talentvol komisch acteur die zijn carrière begin als stand-up comedian. Mac staat trouwens op nummer 72 op de lijst van de 100 grootste stand-upcomedians aller tijden van Comedy Central. Hij was misschien niet mijn favoriete acteur, maar toch iemand die kon overtuigen in de Ocean’s films en ook grappig uit de hoek kwam in Mr 3000 (2004), Bad Santa (2003)en Guess Who (2005) (was het niet dat Aston Kutcher de film om zeep hielp). De acteur was voornamelijk bekend voor zijn sitcom The Bernie Mac Show die maar liefst 5 seizoenen telde en 2 Golden Globe nominaties kreeg. Films die nog moeten uitkomen met de acteur zijn Soul Men (2008) met Samuel L. Jackson en Old Dogs (2009) met Robin Williams, John Travolta en Seth Green.

Bernie had vorig jaar aan David Letterman laten weten dat hij wou stoppen van acteren en verder gaan als producer, om zo iets meer van het leven te kunnen genieten. RIP, Bernie.

Na de opmerkelijk zwakke sequel Ocean’s Twelve (2004) keert regisseur Steven Soderbergh voor de derde film terug naar Las Vegas met Ocean’s Thirteen (2007), waarin Danny Ocean en zijn metgezellen wraak proberen te nemen op hoteleigenaar Willie Bank, gespeeld door niemand minder dan Al Pacino. En met deze film is het back to basics.

Ja, Soderbergh heeft met Ocean’s Eleven (2001) zeker de originele film uit 1960 overtroffen en is het zeker één van die remakes die echt wel de moeite was om te herbeleven. Superieur swingende entertainment die wereldwijd de kassa's liet rinkelen.

De derde film is een schoolvoorbeeld van een heist-film waar het plot belangrijker is dan de karakter-ontwikkeling of nevenplots. De machine moet vlotjes kunnen draaien en mag niet gehinderd worden door te veel psychologie. De expeditie is op voorhand uitgebakend en het resultaat van de film ligt vast. Hoe de machine uiteindelijk werkt is de essentie van de film, en het is wel degelijk fascinerend. Alle originele cast-leden zijn terug, met uitzondering van de twee vrouwen, Julia Roberts en Catherine Zeta-Jones. Alle oestrogene impulsen in deze macho-mannenwereld moeten dus maar komen van Ellen Barkin.

Toch zijn alle ogen gericht op Al Pacino, of wat had je gedacht. Hij ontgoochelt niet en bewijst dat hij nog niets van zijn pluimen heeft verloren met zijn hoog oplaaiende retorische uitspattingen. Terwijl de andere acteurs dit ritje al twee keer hadden meegemaakt, ziet Pacino er behoorlijk ontspannen uit alsof hijzelf het ritme van de film bepaalt. Ze zeggen wel dat er nooit een Ocean’s Fourteen zal komen, maar de manier waarop deze acteurs one-liners naar elkaar gooien is een nieuw vervolg zeker niet uitgesloten. Je ziet dat dit gewoon pure fun is voor hen.

De film is ons altijd een stap(je) voor, net genoeg zodoende we nooit kunnen gissen wat er gaat gebeuren maar ook niet te ver dat we verdwaald geraken in de plotwendingen. De actie is tot en minimum beperkt, maar gaat als een sneltrein vooruit en voor je het weet zit je te genieten van de atmosfeer en het gezelschap. Ik heb niet meteen kritiek op de film was het niet dat ik eigenlijk iets meer thriller-effect had verwacht (…gehoopt) zoals in de Scorsese film Casino (1995). Maar alles blijft gezapig als een beekje verder kabbelen. Elk personage heeft zijn ‘moment de gloire’, maar gezien het aantal personages duren deze passages ook niet al te lang.

Ik moet nog Die Hard 4.0 (2007) gaan zien, maar tot nu toe is deze Ocean’s Thirteen zeker de beste zomer-sequel tot nu toe. Ook al is er minder actie, in deze prent voel je de tintentelende nieuwe wind beter dan op het dek van Pirates. Het is tevens gewoon een genoegen om zoveel talentvolle bekende gezichten aan het werk te zien. We worden zelfs verwend met een beetje Hollywood nostalgie. Zoals ik eerder zei, het is een ‘back to basics’-film. Ocean’s Thirteen gaat niet de retro-toer op als de Grindhouse-films, maar maakt een knipoogje naar de originele Hollywood ‘Rat Pack’ en in het bijzonder naar Frank Sinatra. Beslist de moeite waard. De film draait al vanaf 13 juni 2007 in onze zalen. **½ op *****

***Related Posts***
08/05/2007: Ocean’s Thirteen posters
31/03/2007: Ocean’s Thirteen trailer

Of de nieuwe Ocean's Thirteen (2007) van Steven Soderbergh net zo knap zal zijn als het origineel Ocean's Eleven (2001), of net zo'n bittere teleurstelling als Ocean's Twelve (2004) is nog maar de vraag. De nieuwe trailer suggereert dat het slotdeel in de Ocean's trilogie wel eens in de eerste categorie kan vallen, maar schijn kan soms bedriegen. Maak zelf jullie oordeel of dit filmpje aanzet om de film in de bioscoop te gaan zien. Ik ga in ieder geval naar quasi alle films zien. Een bioscoop-abonnement kan dergelijke tijdrovende gewoontes snel in de hand werken.

Tot nu toe werd de plot angstvallig geheim gehouden, maar gelukkig geeft de trailer nu wel het een en ander prijs. Al Pacino’s karakter blijkt Reuben (Elliott Gould) belazerd te hebben, waardoor Danny Ocean (George Clooney) en zijn jongens geen andere keus hebben dan wraak te nemen. That’s it, en meer moet dat voor dergelijke films eigenlijk niet zijn. Ocean's draait om de coole dialogen, de coole personages, de coole situaties. En na het zien van de eerste beelden wordt duidelijk dat Matt Damon - die voorheen slechts een bijrol had - wel eens de show kan stelen van Clooney en Pitt. Ocean's 13 gaat op 13 juni in de Belgische bioscopen draaien.

***Related Posts***
19/06/2007: Ocean’s Thirteen filmbespreking
08/05/2007: Nieuwe Ocean's Thirteen posters
19/12/2006: Ocean’s Thirteen teaser + korte inhoud
29/03/2006: Ocean’s Thirteen casting
26/10/2004: Ocean’s Twelve, een magere sequel

Wat was de gouden regel in Hollywood ook al weer: "Jamais deux sans trois". Volgens MSNBC gaan George Clooney en Brad Pitt weer op rooftocht, want in juli beginnen de opnames van Ocean’s Thirteen (2007), het vervolg op Ocean’s Eleven (2001) en Ocean’s Twelve (2004). De derde uit de reeks speelt in Los Angeles en Las Vegas.

Ook weer van de partij zijn onder meer Andy Garcia, Matt Damon en tot spijt van wie het benijdt, Jennifer Lopez, die stiekem hoopt op haar zoveelste come-back. Sommige actrices willen maar niet opgeven. Geen Julia Roberts of Catharine Zeta-Jones, maar wel Ellen Barkin. Onlangs werd nog bekend dat de actrice bijna stikte, toen zij een maaltijd at in een restaurant in Los Angeles waar Sylvester Stallone op dat moment ook aanwezig was. Maar onze Rambo a.k.a. Rocky verklaarde niet door te hebben dat de actrice in nood verkeerde.

"Ik had er geen weet van dat Ellen in het restaurant aanwezig was. Als ze bezig was dood te gaan, dan deed ze dat heel discreet. Ik zou meer dan bereid zijn geweest om mijn hand in haar keel te steken of haar fijn te persen. Zat ik daar als verstomd? Kom nou! Alleen al om de rekening te ontlopen, zou ik bij mijn positieven zijn gekomen."

Gelukkig voor de dame-in-nood was er ook nog een oplettende ridder aanwezig. Hollywood agent Kevin Huvane redde haar van een gewisse dood met de welbekende Heimlich manoeuvre. Zo zie je maar dat de echte helden in het leven meestal diegene zijn waarvan men hun bestaan niet kent.

Soit, de nieuwe Ocean’s film kan dus rekenen op wat onverwachte publiciteit rond de bijna-dood actrice. Of ze die extra promotie nu al dan niet konden gebruiken is nog maar de vraag, want de eerste twee delen van de film brachten wereldwijd zomaar eventjes meer dan 800 miljoen dollar op. Ocean’s Eleven, gebaseerd op de gelijknamige film uit 1960 met Frank Sinatra, planden Danny Ocean en Rusty Ryan (Pitt) een bende boeven die met een gecompliceerd plan toeslaan in Las Vegas. De tweede film draaide in Amsterdam, Parijs en Rome. Er is nog niets bekend over de verhaallijn van de derde.

Update 22/04/2006: De Ocean’s Eleven filmserie puilde al uit van de sterren, nu is er opnieuw een grote naam aan de cast toegevoegd: Al Pacino.Julia Roberts en Catherine Zeta-Jones keren niet terug in Ocean’s Thirteen, maar om dat te compenseren is Ellen Barkin in de belangrijkste vrouwelijke rol gecast. Barkin zal in deze derde Ocean’s crimecaper vooral aan het karakter van Matt Damon verbonden zijn, die wel weer meedoet evenals George Clooney, Brad Pitt, Andy Garcia, Don Cheadle, Casey Affleck, Scott Caan, Carl Reiner, Elliot Gould en Bernie Mac. Toegevoegd aan deze lijst van sterren is inmiddels ook Al Pacino, die casino-eigenaar Willie Banks zal spelen.

Over het verhaal van Ocean’s Thirteen wordt niets losgelaten, maar op 21 juli beginnen de opnames van de sequel in de Warner Bros studio’s in Burbank. Net als Ocean’s Eleven uit 2001 zal Ocean’s Thirteen zich voornamelijk in een casino afspelen, maar dit keer worden de opnames niet in een echt casino gemaakt (Ocean’s Eleven werd in het Bellagio in Las Vegas opgenomen), omdat het volgens de producenten teveel gedoe is om de opnames van de film rond alle activiteiten in een echt casino te organiseren. Daarom wordt nu een fictief casino in de studio nagebouwd.

Update 29/06/2006: Actrice Angelina Jolie, onze Lara Croft, zou meespelen in Ocean's Thirteen. Ze zou momenteel gesprekken voeren met de regisseur en de producers. Als Jolie tekent, dan speelt ze samen met haar 'man' Brad Pitt in een film. Pitt speelt een van de hoofdpersonages in de Ocean's-films. Ook Clooney (Danny Ocean) en Matt Damon (The talented Mr Ripley), Andy Garcia, Bernie Mac, Casey Affleck and Scott Caan zullen terug te zien zijn.

Het zou niet de eerste keer zijn dat Angelina Jolie en Pitt samen in een film te zien zijn, ze vertolkten beiden de hoofdrollen in Mr en Mrs Smith, maar wel de eerste sinds ze officieel een koppel geworden zijn. Jolie is op dit moment zwanger van Brad Pitt en zou vermoedelijk volgende maand bevallen. Over waar dat zal gebeuren (Namibië, Parijs of de Verenigde Staten), bestaat geen zekerheid.

Update 20/08/2006: Steven Soderbergh heeft gezegd dat als er een Ocean's Fourteen gemaakt wordt, hij deze niet zal regisseren. Soderbergh bevestigde dit tijdens het Edinburgh Film Festival. Volgend jaar in juni zal Ocean's Thirteen - het tweede vervolg op Ocean's Eleven - in première gaan. Met uitzondering van Julia Roberts zal de originele cast daarin weer te zien zijn.

Soderbergh zegt dat ook hoofdrolspeler George Clooney op grootse wijze met Ocean's Thirteen wil eindigen. Aan de Oceancast zijn Sea of Love-sterren Ellen Barkin en Al Pacino toegevoegd. Volgens Soderbergh is Pacino in de nieuwe film een geweldige 'bad guy'. Verder vertelde Soderbergh dat de vorige sequel een vrij lastige film was om te maken. Naar verhouding met de eerste film was Ocean's Twelve dan ook een minder groot succes bij de pers en publiek. Het nieuwe vervolg zal de tegenvaller volledig goed moeten maken.

Het nieuws dat er na 'Ocean's Thirteen' geen vervolg door Soderbergh gemaakt zal worden, is ongetwijfeld een grote teleurstelling voor producent Jerry Weintraub. Voordat Soderbergh zijn mening verkondigde, vertelde de producent namelijk dat hij de gehele cast weer bij elkaar wilde krijgen voor nog een vervolg.

***Related Posts***
31/03/2007: Ocean’s Thirteen trailer
19/12/2006: Ocean’s Thirteen teaser + korte inhoud
26/10/2004: Ocean’s Twelve, een magere sequel

Na de paar grafische teasers van Ocean's Twelve, kan je uiteindelijk genieten van de echte trailer. En ja, het ziet er opnieuw knap uit. But looks can deceive. Om eerlijk te zijn denk ik dat de film stukken minder goed zal zijn als de eerste. Ocean's Twelve gaat over de bende van Danny Ocean, die opnieuw bij elkaar komen. De bende telt nu een nieuw lid in dit allegaartje van gentlemen inbrekers, nl. de knappe Tess. Voor dit tweede deel van hun avonturen zetten ze drie inbraken van internationale allure op punt: drie banken in drie verschillende Europese steden: Rome, Londen en Berlijn. Maar Terry Benedict heeft nog steeds een eitje te pellen met Ocean. Hij wil weerwraak nemen en zit de bende op de hielen. Voor meer info kan je terecht op de officiële website.

***Related Posts***
31/03/2007: Ocean’s Thirteen trailer
19/12/2006: Ocean’s Thirteen teaser + korte inhoud
29/03/2006: Ocean’s Thirteen casting