De FilmBlog

Alex Ross is misschien wel 's werelds meest gerespecteerde comic-book artist en dat is niet te verwonderen wanneer men even een kijkje neemt naar zijn portfolio. Het lijkt alsof de man een onuitputtelijke inspiratie heeft en nog steeds miljoenen fans kan bekoren met zijn werk. Voor wie hem zou tegenkomen op straat zou nooit kunnen denken dat achter het gelaat van een kale, onaantrekkelijke, gezette man, zo een immens talent schuil gaat. Logisch dan ook dat hij een geweldige fan werd van Batman, "the man behind the mask" of Superman, die in het personage van Clark Kent eigenlijk maar een klunzig ventje was, of Peter Parker, enz...

Zijn illustraties doen een beetje denken aan die van zijn voorgangers uit de jaren '40 en '50, de bekende Norman Rockwell en Andrew Loomis. Beide hadden ze die foto-realiteit die Alex kon toepassen op zijn superhelden en zijn anti-hero's. Maar ook Salvator Dali heeft hem klaarblijkeijk geïnspireerd bij zijn tekeningen. Wat Peter Jackson nu heeft gedaan met het Fantasy genre, dat heeft Ross voor een stuk gedaan met de comic book, hij benaderde alles vanuit een realistisch oogpunt. De studie van de anatomie van de spieren, de karaktertrekken, de posities die de figuren innemen en vooral ook de urban settings en big-city surroundings brachten elk op hun manier de comic-book realiteit dichter bij ons. En we mogen uiteraard niet vergeten dat het ook mede door hem is dat producenten zich een film met een dergelijk super-hero personage konden voorstellen. Dus, ik dacht, in een periode waar de ene comic book verfilming en adaptatie, na de andere te zien is, moest ik wel naast Hildebrandt, zeker ook eens van Alex Ross praten.