nicolas cage

  • Snowden (2016) *** recensie

    Pin it!

    Een paar jaar geleden was er een geslaagde documentaire Citizenfour (2014) over het verhaal van Edward Snowden. Twee jaar later hebben we de filmversie, en we moeten echter tot de conclusie komen dat de documentaire eigenlijk de betere film was van de twee.

    snowden_2016_poster.jpg

    De film werd een jaar vertraagd maar uiteindelijk komt Snowden (2016) in de bioscoop. En de reden waarom ik echt wel uitkeek naar deze prent, los van het onderwerp zelf, is dat deze prent geregisseerd werd door Mr. Anti-Establishment zelf, Oliver Stone. Het spijtige aan deze film is dat het hoofdpersonage niet meteen een JFK of Nixon was, maar een computergeek die eigenlijk maar een saai leven had tot hij het in zijn hoofd kreeg om het inlichtingensysteem te ondergraven. Een lovenswaardige daad, maar het levert spijtig genoeg geen vuurwerk op.

    Korte inhoud: Na een korte carrière in het Amerikaanse leger waar hij tijdens zijn opleiding beide benen brak was Edward Snowden (Joseph Gordon-Levitt) vastbesloten om zijn land te blijven dienen. Op die manier belandde hij bij de CIA waar zijn carrière bij de geheime dienst begon. Wanneer hij echter duizenden geheime documenten naar de pers lekt wordt Snowden gedwongen om de Verenigde Staten te ontvluchten en elders toevlucht te zoeken.

    En er duiken in deze prent heel wat bekende koppen op, te beginnen bij Nicolas Cage, die eerder al had samengewerkt met Stone in World Trade Center (2006). Anderzijds zien we Shailene Woodley, Scott Eastwood, Timothy Olyphant, Zachary Quinto, Melissa Leo, Tom Wilkinson en Joely Richardson. Met uitzondering van misschien Timothy Olyphant zijn het stuk voor stuk goede acteurs. De film is gebaseerd op het boek van Luke Harding, en in scriptvorm omgezet door Kieran Fitzgerald.

    Ik kon geen betere regisseur bedenken die dit verhaal beter kon benaderen als Oliver Stone. Stone is een patriot, maar ook iemand die zijn land kan bekritiseren wanneer foute dingen gebeuren. Wanneer je aan een Michael Bay vraagt het verhaal van Benghazi te vertellen dan krijg je 13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi (2016), een inhoudsloze Michael Bay actiefilm waar het moraal van het verhaal verloren gaat tussen de rondvliegende kogels en de schuddende camera. Geef deze film aan Oliver Stone en je hebt meteen voer voor discussie.

    snowden_2016_pic01.jpgsnowden_2016_pic02.jpgsnowden_2016_pic03.jpg

    Het zijn films gebaseerd op waar gebeurde feiten en personages, maar net zoals bij elke biopic worden bepaalde zaken aangepast ten voordele van de spanning en de intrige. De oefening blijft altijd een juiste middenweg te vinden tussen datgene wat echt is gebeurd en fictie, maar in de meeste van Oliver Stone zijn films probeert hij de geest van wat is gebeurd in ere herstellen. Maar hier had hij misschien iets meer moeten tonen van Edward en misschien ook de minder heldhaftige kantjes. Hij lijkt iets te glad gestreken en eigenlijk voelen we als toeschouwer weinig betrokken bij het hoofdpersonage. Toch zijn er ook geniale scènes in, zoals deze waarin CIA recruiter Corbin O'Brian (Rhys Ifans) op een reuzachtig scherm in close-up praat tegen Snowden, met een vette knipoog naar Big Bother en George Orwell's 1984. Snowden komt morgen op 2 november 2016 in de bioscoop.

     

    *** Snowden trailer ***

  • Leaving Las Vegas (1995) ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben deze maand maar liefst twee Nicolas Cage films, Rage / Tokarev (2014) en Left Behind (2014), door het slijk gehaald. Jeroen kwam zelfs met de stelling dat Nicolas Cage films altijd slecht zijn. Ik voelde me dan ook een beetje geroepen om een uitstekende Cage film in de aandacht te brengen, en heb hiervoor 20 jaar in het verleden gedoken met Leaving Las Vegas (1995), waarvoor de acteur zelfs de Oscar won.

    leaving_las_vegas_1995_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Ben (Nicolas Cage), een gefaalde screenwriter uit Hollywood, is een onverbeterlijke alcoholist. Wanneer hij zijn gezin, zijn baan en ieder toekomstperspectief verliest, besluit hij z'n schepen achter zich te verbranden. Hij vertrekt naar Las Vegas waar hij in een lange uitbarsting van drank en zelfdestructie zijn einde tegemoet wil gaan. Dan ontmoet hij de prostituee, Sera (Elisabeth Shue), die wanhopig op zoek is naar liefde en op de vlucht is voor haar pooier. Ben en Sera raken verwikkeld in een relatie en vinden hierin enig respijt in hun tot dan toe uitzichtloze leven.

    In 1995 had ik een leuke studentenjob op het filmfestival van Brussel, en toen Leaving Las Vegas er vertoond werd in aanwezigheid van Elisabeth Shue, kon ik het uiteraard niet laten om haar te bewieroken met haar vertolking. Terwijl zij zich waarschijnlijk afvroeg of ik al oud genoeg was voor deze R-rated film. De brutale scène waarin Sera in een hotelkamer wordt aangerand door drie dronken studenten staat nog altijd op mijn netvlies gebrand. Maar uiteraard is het vooral de vertolking van Cage die de show steelt. Spijtig genoeg was hij die dag niet aanwezig in Brussel. Shue, die haar eerste en enige Oscar-nominatie kreeg voor Leaving Las Vegas, speelde een paar jaar later in de sci-fi horror Hollow Man (2000) tegenover Kevin Bacon. Daar viel haar vertolking veel minder op. Logisch, gezien ze ook niet veel weerwerk kreeg van haar tegenspelers.

    Shue had een A-list actrice kunnen worden, maar na haar indrukwekkende vertolking verzeilde ze nadien in heel wat filmflops (The Trigger Effect, The Saint, Palmetto, Cousin Bette, ...) en zo werd de actrice - die ons als teenagers deed wegdromen met Adventures in Babysitting (1987) , Cocktail (1988) en de Back to the Future films -verdreven naar de achtergrond. Shue besliste zelfs op een gegeven moment haar studies in Politieke Wetenschappen opnieuw op te pikken - in het gezelschap van Natalie Portman overigens.

    Las Vegas blijft een uitstekende filmlocatie. Het is een plek vol met fonteinen, gigantische casino's, flikkerende neonlichten en riante hotels. Maar in de schaduw van dat bruisende geweld leven er mensen in eenzaamheid en leegte, en worden de zorgen weg gedronken met een fles vodka. De call girls die in de straten lopen zien er allemaal ijzersterk en zelfverzekerd uit, maar diep vanbinnen zijn het fragiele en radeloze wezens, net zoals het personage van Sera. Hun grootste talent zit hem vaak in de manier hoe ze hun wanhoop kunnen verbergen.

    leaving_las_vegas_1995_blu-ray_pic01.jpgleaving_las_vegas_1995_blu-ray_pic03.jpgleaving_las_vegas_1995_blu-ray_pic02.jpg
    leaving_las_vegas_1995_blu-ray_pic05.jpgleaving_las_vegas_1995_blu-ray_pic04.jpgleaving_las_vegas_1995_blu-ray_pic06.jpg

    Ben en Sera zijn twee verloren zielen die zich aan mekaar vastklampen. Op hun manier exploreren ze een heel eigenaardige vorm van liefde. Hun "relatie" wordt niet gekenmerkt door passie, maar wel door verdriet. En verdriet met elkaar beter is uiteraard veel beter dan helemaal niets voelen. Hier wordt je niet vrolijk van, zoveel is duidelijk, maar de film neemt ons naar een plek waar we nog niet vaak zijn gekomen. Leaving Las Vegas gaat in tegen de feelgood romcoms, en houdt zijn slagen niet in. De film is gebaseerd op het semi-autobiografische verhaal van John O'Brien die een jaar voor de opnames zelfmoord pleegde.

    Regisseur Mike Figgis heeft een aangrijpend en compromisloos portret gemaakt over alcoholisme, met twee briljante acteurs op het toppunt van hun acteercarrière, en dat allemaal met een beperkt productiebudget van 3,6 miljoen dollar wat hem dwong om alles op 16mm te filmen in plaats van 35mm in amper 5 weken. De productie had zelfs niet alle toelatingen om te draaien op de Strip in Las Vegas en gingen dan maar 'one-take-shots' nemen zonder toelating. Iets wat het acteerwerk enkel maar ten goede kwam. En gezien het laag budget nam Figgis zelfs de beslissing om zelf de muziek te schrijven. Op alle vlakken een meesterwerkje en het soort Nicolas Cage film die ik lever wat meer heb willen zien. Het is tevens de meest oncommerciële film Cage film ooit.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 30 maart 2015

     

    *** Leaving Las Vegas trailer ***

  • Left Behind (2014) ½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een paar dagen geleden pakte Jeroen nog uit met de nietsverhullende stelling: "Films met Nicolas Cage zijn altijd slecht!" en ook al voel ik mezelf niet geroepen om deel te nemen aan collectieve verketteringen is deze Left Behind (2014) geen uitzondering op de regel. De Cage-bashers krijgen nog maar eens gelijk. Maar wat verwacht je van een stuntman die zich waant een regisseur te zijn. Vic Armstrong (de stunt-double van Harrison Ford in drie Indiane Jones films) mag tevreden zijn dat Nicolas Cage (blijkbaar) geen scenario's leest.

    left_behind_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Zonder waarschuwing verdwijnen miljoenen mensen over de hele wereld. De verdwijningen zorgen ervoor dat onbemande voertuigen verongelukken en uitbranden. Rellen en plunderingen beheersen de steden en er is niemand die kan helpen of antwoorden kan geven. De apocalyps nadert. Voor Rayford Steele (Nicolas Cage), de piloot van een jumbo jet, betekent dit dat hij zijn hysterische passagiers moet zien te kalmeren en zijn gehavende toestel ergens aan de grond moet zien te zetten. Tegelijkertijd probeert de beroemde journalist Buck Williams (Chad Michael Murray) de situatie te begrijpen en voor Chloe Steele (Cassi Thomson), de dochter van Ray, haar moeder en dochter terug te vinden.

    Zowat alles in deze prent rammelt en het doet ons verlangen naar die goeie ouwe Uwe Boll tijd waar je nog kon genieten van een hilarisch slechte film. Het verhaal is gebaseerd op de flutroman van Jerry B. Jenkins en Tim LaHaye en in scenariovorm gegoten door Paul Lalonde en John Patus. Het zijn vier mensen die wat mij betreft dringend aan een nieuwe job toe zijn, want als verhalenvertellers komen ze nog niet aan de hielen van onze Vlaamse soap-scenaristen. Het verhaal is al zo krankzinnig en bespottelijk dom als de dialogen. En ja, deze zooi werd al eens verfilmd - waarschijnlijk in opdracht van geflipte Amerikaanse religieuzen.

    Maar het is vooral de regisseur die er niks van bakt. De stuntman is voornamelijk geïnteresseerd in ... 'stunts' en wil zo meteen uitpakken met vliegtuigen die uit de lucht vallen, schoolbussen zonder chauffeur die op onverklaarbare wijzen van een brug rijden of dolgedraaide voertuigen die supermarkten inrijden. Het is te denken dat de producers de ogen hebben gesloten, hopend dat deze draak van een low budget prent met de naam van Nicolas Cage alleen, alsnog een break-even kan verwezenlijken (iets wat niet werd gehaald want deze 30 miljoen dollar film haalde amper 20 miljoen op aan de box-office). Left Behind zou wel eens dé slechtste Cage film ooit kunnen zijn, en geloof me, dat is op zich al een prestatie. Spijtig genoeg heeft de "goddelijke interventie" in het verhaal deze prent niet kunnen redden. Dit voorspelbare vliegtuigongeluk kreeg van de Amerikaanse critici een 2% op Rotten Tomatoes. Zo'n publieke lynchpartij is zelden gezien: zelfs de Loft (2014) van Erik Van Looy deed het nog beter.

    En hoe is het gesteld met Cage? Wel, hij doet zelfs geen inspanning meer om zijn vertolking nog maar te kruiden met een Cageaanse pirouette, zoals een psychotische monoloog, een moment van beheerste over-acting, of een ingenieus in elkaar gestoken onnozel haarstukje. Neen, de periode van Wild at Heart (1990) en Red Rock West (1993) lijkt een eeuwigheid verwijderd. Cage heeft in een interview verteld dat hij aan deze film heeft deelgenomen op aanraden van zijn priester-broer Marc Coppola. Persoonlijk heb ik het gevoel dat hij de film heeft aanvaard om mee te spelen aan de zij van de blonde Australische eye-candy, Neighbours en Patsy-Kensit-look-alike actrice Nicky Whelan (pic01, pic02, pic03).

    left_behind_2014_blu-ray_pic01.jpgleft_behind_2014_blu-ray_pic02.jpgleft_behind_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Kortom, Left Behind die ondertussen uit is op DVD en Blu-ray is een amateuristische rampenfilm met lamlendige speciale effecten en iets van een religieuze insteek, gemaakt door iemand die geen verstand heeft van mise-en-scenes, karakter-ontwikkeling, laat staan acteursregie. De dialogen zijn ronduit beschamend, de soundtrack leek wel een losse verzameling van stockmuziek-fragmenten en het acteerwerk is om van te huilen en halverwege heb je de drang dat Blu-ray schijfje in een hoek van de kamer te zwieren. En neen, er staan geen extraatjes op de schijf, misschien wel het enige positieve aan deze gehele ervaring. Is het nu werkelijk gedaan met de carrière van Cage? Natuurlijk niet. Hij is één van die weinige acteurs die hiermee keer op keer wegkomt.

    rating

    Beoordeling: 0,5 / 5
    Recensie door op 12 maart 2015

     

    *** Left Behind trailer ***

  • Rage / Tokarev (2014) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Films met Nicolas Cage zijn altijd slecht! Voilà, ofwel hebt u boos dit venster dicht geklikt ofwel heb ik uw aandacht. Ik ben de laatste jaren, zeg maar decennium, geen fan meer van Nicolas Cage. Ik kan die mens zijn smoel niet meer zien.

    rage_tokarev_2014_blu-ray.jpg

    Nu hij ouder is geworden ziet 'm er beetje Kevin Spacey uit, lol. Hij zal zijn fans zeker hebben, daar niet van. Dus laat ik even abstractie maken van meneer Cage en de film Rage / Tokarev (2014) van Paco Cabezas bespreken zonder vooroordelen. Wat uiteindelijk een revenge-film en payback-film is, en tegenwoordig gelijk kruid uit de grond schiet. En toch blijven we er naar kijken en soms slaat het bij momenten wel degelijk aan. Deze film zal vooral een jonger publiek boeien. Ik denk dat ik werkelijk te oud begin te worden for this kinda shit. Of hoe het met een goeie ouwe premisse toch fout kan gaan door er een minder dan doordeweekse film van te maken die zelfs je popcorn niet waard is. Ik vermoed daarentegen dat 2BE en VT4 deze wel zullen kunnen smaken.

    Korte inhoud: Paul Maquire (Nicolas Cage) is een ex-maffioso die nu een rijke zakenman is. Het verleden ligt diep begraven achter hem en hij wil niets anders dan lekker rustig jetset spelen met zijn gezin, een knappe jonge vrouw Vanessa (Rachel Nichols) en een puberale dochter Caitlin (Aubrey Peeples). En dan wordt die dochter ontvoerd. En breekt het verleden weer open. En zoekt Maguire samen met zijn twee oude kompanen, Kane (Max Ryan) en Doherty (Michael McGrady), de schuldigen. Tegen alle politieadvies in trekken ze een bloedbad doorheen het criminele milieu van de stad.

    Klassiek verhaal dus, alleen zijn de aanwijzingen wel correct? De verdachten van het eerste uur leken zich van geen kwaad bewust, maar gaan al snel in de tegenaanval en oude wonden worden opgereten en de tijd is aangebroken om oude rekeningen te vereffenen zo lijkt het wel.

    rage_tokarev_2014_blu-ray_pic01.jpgrage_tokarev_2014_blu-ray_pic02.jpgrage_tokarev_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Ik kan niet meer tegen Cage zijn pathetische kop, het spijt me. Dit is nog zwakker van de Taken-trilogie waar Liam Neeson een mistroostige depressieveling speelt. Acteerprestaties? Tjah je hebt de good guys en de bad guys, de peetvaders en de echt gehaaide criminelen. Allemaal goed gecast, zolang je maar moet handelen zoals je eruit ziet. Om positief te eindigen. Ik denk dat ik dit wel leuker gevonden zou hebben mocht ik 15 geweest zijn.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 7 maart 2015

     

    *** Rage / Tokarev trailer ***

  • Oliver Stone cast Nicolas Cage in Edward Snowden film

    Pin it!

    Als er één regisseur is die een controversiële film kan brengen over het Amerikaanse establishment, dan is het toch wel Oliver Stone. En ondertussen zijn de opnames begonnen van de Snowden (2015) film. Het script heeft hij samen geschreven met Kieran Fitzgerald en draait rond de beruchte klokkenluider Edward Snowden, die de vuile van het NSA (National Security Administration) heeft uitgehangen.

    snowden,edward snowden,oliver stone,nicolas cage,joseph gordon-levitt,shailene woodley,scott eastwood,timothy olyphant,zachary quinto,tom wilkinson,melissa leo,joely richardson,rhys ifans,kieran fitzgerald,joe,left behind,the fifth estate

    En het grote nieuws van de dag is dat Stone niemand minder dan Nicolas Cage heeft gecast voor een rol van een voormalige veiligheidsagent. De rol van Edward Snowden zal vertolkt worden door Joseph Gordon-Levitt. In de casting zien we ook nog Shailene Woodley, de zoon van Clint, Scott Eastwood, Timothy Olyphant, Zachary Quinto, Tom Wilkinson, Melissa Leo, Joely Richardson en Rhys Ifans.

    De film is gebaseerd op twee boeken rond de figuur van Snowden, Time of the Octopus geschreven door de advocaat van Snowden, Anatoly Kucherena, en The Snowden Files, The Inside Story of the World’s Most Wanted Man van Luke Harding.

    Cage is de laatste jaren gekend voor zijn meer excentrieke rollen in B-films, maar laten we niet vergeten dat het een talentvol acteur is die ons ook heel wat bangelijke vertolkingen heeft gebracht. Misschien kan deze film hem terug op het "betere pad" zetten. Ik weet niet of jullie al Left Behind (2014) hebben gezien... in het geval van niet: DON'T! Ga liever naar Joe (2013) kijken, één van zijn betere rollen.

    Op 14 juni 2013 werd op last van het FBI een arrestatiebevel wegens spionage tegen de Edward Snowden uitgevaardigd. De landen die Snowden eventueel asiel willen verlenen waren Nicaragua, Venezuela en Bolivia. Op 9 juli 2013 accepteerde Snowden het aanbod voor asiel door Venezuela. Mede doordat de Verenigde Staten zijn paspoort introkken per 22 juni werd een vlucht naar Zuid-Amerika problematisch. Op 12 juli 2013 organiseerde Snowden een bijeenkomst waarvoor hij bepaalde personen uitnodigde die voor diverse mensenrechtenorganisaties werken. Tijdens deze bijeenkomst maakte hij bekend dat hij tijdelijk asiel in Rusland had aangevraagd. Het verzoek werd behandeld door de Russische migratiedienst. Op 1 augustus 2013 werd Snowden tijdelijk politiek asiel van één jaar in Rusland verleend.

    Snowden zou in december van 2015 in de zalen moeten komen. Laten we hopen dat de film het beter doet dan de Julian Assange film The Fifth Estate (2013) die zwaar onderuit ging aan de box-office.

  • Nicolas Cage en Paul Schrader verwerpen hun eigen Dying of the Light

    Pin it!

    Het gebeurt niet vaak dat een regisseur, de uitvoerend producent én de hoofdacteur niet willen dat het publiek hun nieuwste film gaat bekijken. Toch valt dit te beurt aan Dying of the Light (2014) van regisseur Paul Schrader met Nicolas Cage in de hoofdrol en Drive en Only God Forgives-regisseur Nicolas Winding Refn als uitvoerend producent.

    dying_of_the_light_2014_poster2.jpg

    Korte inhoud: Evan Lake (Nicolas Cage), is een ouwe CIA-agent die wordt gedwongen om met vervroegd pensioen te gaan wanneer hij tekenen van dementie begint te krijgen. Tegelijkertijd ontdekt hij dat de jihadist Muhhamed Banir (Alexander Karim) niet dood is, zoals twee decennia lang is gedacht. Hij blijkt nog te leven en ondergaat een experimentele medische behandeling. Maar Banir's precieze locatie is echter niet bekend.

    In eerste instantie had Nicolas Winding Refn de film moeten regisseren, gebaseerd op het script van Schrader met Harrison Ford of Channing Tatum in de hoofdrol, maar Refn kreeg toen de regie van Drive (2011) in de schoot geworpen en dat project leek hem veel boeiender. En we kunnen hem geen ongelijk geven. Hij bleef wel betrokken bij de film als producent. Uiteindelijk kwam Schrader zelf aan het roer met een beperkt productiebudget en er werd besloten om te gaan draaien in het goedkopere Hongarije.

    Een film maken doe je drie keer: op de eerste plaats is er het scenario, nadien is er de productie en uiteindelijk is er de montage. En soms kan het gebeuren dat de film wel drastisch gaat veranderen qua stijl en zelfs qua verhaal. En dit moet ook gebeurd zijn op deze productie en dat was niet naar de zin van Grindstone Entertainment die de regisseur uit de montagekamer liet verwijderen en de film uiteindelijk zelf ging monteren en afwerken. Zoiets is uiteraard 'not done', ook al gebeurd het wel vaker. Meestal komt een dergelijke ingreep de film nauwelijks ten goede, en al zeker niet wanneer de regisseurs en acteurs zich afzetten van het project. Maar gezien er contractuele verplichtingen zijn mogen ze niet in de aanloop van de filmrelease de productie onderuit halen. Nu hebben Cage, Refn, Schrader en co-acteur Anton Yelchin een foto laten maken waarop ze een protest t-shirt dragen om zo hun ongenoegen te uiten.

    De t-shirt zegt dus niet 'Don't go and see the movie' - want strafbaar zou zijn, maar geeft wél de clausule weer van het contract waar de artiest aangemaand wordt om geen negatieve commentaren te spuwen over de studio, de film, het werk van de artiesten of zij die betrokken zijn met de filmproductie. Twee woorden zijn wel zijn wel uitgelicht in een kadertje; en deze woorden zijn 'derogtory' en 'picture', en een goed verstaander weet meteen hoe laat het is.

    Nicolas Cage,Paul Schrader,Dying of the Light,Nicolas Winding Refn,Alexander Karim,Anton Yelchin,babylon addying_of_the_light_2014_pic02.jpg

    We hebben het hier niet over een regisseur die van de set wordt getrapt omdat de financiering uit de pan begint te swingen, zoals dat gebeurde met Mathieu Kassovitz op de Babylon A.D. shoot. Dit gaat over een creatief meningsverschil. Uiteraard zal er wel een keerzijde zijn aan het verhaal, maar niet het geld, wel de artistieke prestatiemoet primeren. En zo zet je niet zomaar een regisseur (en dit geval regisseur/scenarist) aan de kant. Bij ons heerst er wel zoiets als het recht van een final cut voor een regisseur (tenzij er dwingende redenen zijn), maar aan de overkant van de oceaan liggen de kaarten wel anders en heeft de studio meer rechten om de productie over te nemen.

    Soms zijn de aanpassingen gerechtvaardigd en bewijzen de test-screenings dat het publiek de film "beter" vindt. In dit geval houdt de regisseur de lippen op mekaar. Soms gaat hij er alles aan doen om zijn naam van de affiche te verwijderen (lees het verhaal van Tony Kaye met American History X). Mijn ervaring leert me dat in de meeste gevallen de versie van de regisseur ook de betere film blijkt te zijn (cf. Blade Runner, Brazil, Mimic, ...). We hadden de poster en de trailer kunnen verwijderen uit dit bericht, maar het is wat ons betreft aan de toeschouwer om geïnformeerd te zijn en de juiste beslissing te nemen. Maar zolang we die keerzijde van het varhaal niet horen gaan we deze film ook niet uitvoerig gaan bespreken uit respect voor de getroffen filmmakers.