next

  • The Devil's Double wint verrassend een prijs in Rusland

    Pin it!

    Wat beter om na onze nationale feestdag uit te pakken met een Belgische film die in de prijzen is gevallen. Het internationaal filmfestival van Sint-Petersburg in Rusland is niet meteen een festival van het niveau van Cannes, Sundance of Toronto maar zij hebben de Belgische The Devil's Double (2011) van Lee Tamahori een prijs voor films buiten competitie overhandigd (?? tja, zo heet de prijs). En dat tot ieders verbazing gezien de regisseur ondermeer één van de meest idiote James Bond films heeft geregisseerd, met name Die Another Day en ook in staat was om een Philip K. Dick verhaal om zeep te helpen met zijn Next (2008).

    the devils double,Lee Tamahori,dominic cooper,Die Another Day,paul breuls,shades,scarface,suite 16

    Hoezo Belgisch? Zowel de regisseur, scenaristen, acteurs, componist, cameraman, monteur, decorateurs tot zelfs de make-up artiesten zijn niet Belgisch en spreken waarschijnlijk zelfs nog geen enkele van onze landstalen. En toch, de film werd gemaakt door het Antwerps productiehuis Corsan van de beruchte producent Paul Breuls, verantwoordelijk voor gedrochten als Suite 16 (1994), Shades (1999), De Verlossing (2001), The Box Collector (2008) en The Hessen Affair (2009). Dit zou dan zijn eerste geslaagde prent worden…hoewel ik het ten zeerste betwijfel. De film gaat in België op vrijdag 9 september in première op het filmfestival van Oostende. Dan pas zal ik mijn vermoedens kunnen bevestigen.

    Maar mijn vermoeden na het zien van de eerste beelden is dat het vooral bestemd is voor mensen die gek zijn op pistool-psychopaten en Tony Montana klonen. Want ja, de wereld van Scarface (1983) is toch niet ver weg – met dit verschil dat we hier geen Al Pacino hebben voor de camera en een Brian De Palma achter de camera.

    Korte inhoud: Latif Yahia (Dominic Cooper), een luitenant in het Irakese leger gestationeerd aan de Iraanse grens, heeft een buitengewone gelijkenis met de belichaming van het kwaad, Uday Hussein (Dominic Cooper), de gevreesde zoon van Saddam Hussein. Latif wordt naar Saddam Husseins inner sanctum ontboden, waar hij voor een keuze wordt gezet; de dubbelganger van Saddams zoon worden... of sterven.

    Alles draait rond Dominic Cooper die zowel de zoon van Hussein als diens dubbelganger speelt, en dat is uiteraard een groot risico, gezien de man in kwestie eigenlijk geen bijster goed acteur was in zijn vorige films. Beeld je Scarface in en vervang Al Pacino door Rob Schneider, en je kan een voorsmaakje krijgen van wat de film zou kunnen zijn. Nochtans zijn er al krankzinnige geruchten dat Cooper genomineerd zou kunnen worden voor de Academy Awards. Ik gok zelf op de Razzie Awards, maar we zullen zien. Lee Tamahori is tevens een wacko regisseur die het vooral moet hebben van de extremen, en zeker niet in staat is om een evenwichtig en diepgravend portret te maken. Maar goed, het is al niet eenvoudig voor een Belgische producent om internationaal te scoren, dus proficiat aan Paul Breuls, en tevens aan de mensen van Ignition Print die weeral een te gekke filmposter hebben gemaakt.

    the devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition printthe devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition printthe devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition print
    the devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition printthe devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition printthe devils double,lee tamahori,dominic cooper,die another day,paul breuls,shades,scarface,suite 16,next,philip k dick,ignition print

    *** The Devil's Double trailer ***

    ***Related Posts***
    11/10/2011: The Devil’s Double filmbespreking
    19/09/2011: De FilmBlog stuurt 5 duo’s naar The Devil’s Double

  • Michael Crichton (1942-2008) overleden

    Pin it!

    De man heeft een paar flauwe films geregisseerd, zoals Coma (1978), Looker (1981), The First Great Train Robbery (1979), Westworld (1973) en Runaway (1984), maar is voornamelijk bekend als bedenker van de ziekenhuisserie "ER" (1994), en door zijn 15 romans, waarvan The Andromeda Strain en Jurassic Park de bekendste zijn. Maar eergisteren in Los Angeles overleed Michel Crichton (66) aan de gevolgen van kanker, volgens de nieuwsgroep CNN.

    LookerComaGreat Train RobberyTwister

    Michael Crichton werd geboren in Chicago in 1942 en studeerde op Harvard summa cum laude af op de raciale geschiedenis van het oude Egypte. Na een docentschap antropologie aan Cambridge University werd hij arts in opleiding op Harvard Medical School, en begon hij geld bij te verdienen met het schrijven van thrillers onder een pseudoniem. Zijn eerste boek onder eigen naam, The Andromeda Strain, uitgebracht in 1972, over een dodelijke bacterie die door corrupte geleerden op de wereld wordt losgelaten, werd meteen aan Hollywood verkocht. Crichton verhuisde naar Los Angeles, schreef naast romans ook filmscripts en regisseerde zelf tussen de bedrijven door een aantal films. Vanaf 1994 schreef en produceerde hij de baanbrekende NBC-ziekenhuisserie E.R., die vijftien seizoenen en 350 afleveringen zou blijven lopen.

    Crichton heeft wel nooit geen literaire erkenning verkregen; daarvoor lazen zijn boeken te veel als een uitgeschreven filmscript en was zijn stijl te plat, met veel dialoog en weinig beeldspraak. "Ik denk dat je als schrijver de verplichting hebt om je publiek wakker en geboeid te houden," zei hij aan Vanity Fair, om daarna te benadrukken dat zijn maatstaf niet het overgestileerde werk van Henry James was, die hij zelf omschreef als: "incredibly badly written. It looks like a first draft", maar eerder geïnspireerd was door de originaliteit en verhalende kracht van Edgar Allan Poe, of Arthur Conan Doyle.

    CongoDisclosureThe Andromeda StrainJurassic Park

    Crichtons sterkte was de onheilspellende toekomst en de bijna griezelige actualiteit, van zijn oeuvre. De kloontechnologie in Jurassic Park, waarin onverantwoordelijke genetici met behulp van computers en biotechnologie dinosauriërs op de aarde zetten, bleek twee jaar na de publicatie in theorie mogelijk. De anti-Japanse teneur van het hi- tech-detectiveverhaal Rising Sun (1993) liep vooruit op een breed maatschappelijk debat in Amerika over Japanse investeringen en economische afhankelijkheid. In Disclosure (1994) keerde Crichton zich tegen de uitwassen van de processen wegens ongewenste intimiteiten, in de nog niet-verfilmde Prey uit 2002 ging hij tekeer tegen de nanotechnologie, en in zijn laatste boek Next uit 2006 van die van de biotechnologie en gentherapie. Crichton lag ook aan de bron van films als Congo (1995), Twister (1996) en Timeline (2003).

    Hij nam ook controle over The 13th Warrior (1999) van regisseur John McTiernan, een film die gebaseerd was op het boek van Crichton over een nomadische krijger die zich aansluit bij een groep Noormannen in de strijd tegen een beestachtig volkje. Het resultaat bleef hoe dan ook slecht. Je bent een regisseur of je bent het niet, en Crichton had verschillende malen bewezen dat hij dat niet was.

    The 13th WarriorSphereRising SunJurassic Park The Lost World

    Maar de auteur maakte zich niet echt populair nadat hij in 2004 zelfs het onderwerp was van controverse door zijn roman State of Fear, waarin hij onder meer tekeer ging tegen de milieubeweging, de ecologische beweging en de anti-globalisten. Hij beschouwde de milieubeweging als een soort religie. Zijn ontkrachting van het broeikaseffect maakte hem naar verluidt tot een van de moderne schrijvers die de goedkeuring van George W. Bush kunnen wegdragen. Maar de auteur kreeg heftige kritiek van de wetenschappelijke wereld omdat zijn "fictie" boek voetnoten had die verwezen naar bestaande cijfers die compleet uit de context werden gerukt en gebruikt om zijn theorie te staven en de schijn over te brengen van een wetenschappelijk werk. Maar het was duidelijk dat Crichton eigenlijk zelf geen flauw benul had van wat hij op papier had gezet, en eigenlijk niet beter was dan Dan Brown (The Da Vinci Code). En nadat de literaire wereld hem de rug toekeerde, kreeg hij het dan ook aan de stok met de wetenschappelijke wereld.

    Zoals zijn grote literaire voorbeelden (Poe, Conan Doyle en Jules Verne) hun verhalen graag doorspekten met wetenschappelijke details en logische redeneringen, zo wisselde Michael Crichton zijn verrassende plotwendingen af met academische verhandelingen die soms wel een paar bladzijden achter elkaar beslaan. Wie Crichtons romans vanaf 1972 goed heeft gelezen kan dan ook een aardig mondje meepraten over uiteenlopende dingen als neurobiologie, het sociaal gedrag van mensapen, biofysica, internationale economie, tijdreizen, het ‘zogenaamde’ broeikaseffect, en niet te vergeten het klonen van dinosauriër. En van zijn werk zijn toch een paar knappe films afgeleverd.

  • Bangkok Dangerous met Nicolas Cage

    Pin it!

    Eén van de betere Thaise films die elke filmfan hoort te zien is Bangkok Dangerous (1999) van Oxide Pang Chun en Danny Pang (beter bekend als de gebroeders Pang). Hoewel de film de International Critics' Award won op het filmfestival van Toronto en razend populair was in Azië, was de release in het Westen beperkt tot een aantal filmfestivals en een paar grote steden. Bij mijn weten werd de film zelfs niet verdeeld bij ons (buiten misschien één of twee bioscoopzalen), en moest je de film bekijken op DVD.

    Bangkok Dangerous poster

    En gezien er nauwelijks mensen waren die Bangkok Dangerous hadden gezien, besloot Nicolas Cage een remake te produceren met dezelfde regisseurs maar deze keer in het Engels én met hem als hoofdacteur. Cage stapelt ondertussen de ene flop na de andere op (The Wicker Man, Ghost Rider, Next, National Treasure 2) en heeft dringend nood aan een nieuwe hit. Maar ik heb zo mijn twijfels dat dit zal gebeuren met deze film. Voor de filmfreaks blijft het origineel heilig en is deze compleet overbodig. Het grote publiek heeft trouwens ondertussen begrepen dat Cage in de hoofdrol geen garantie meer is in een geslaagde prent.

    Korte inhoud: De huurmoordenaar Joe (Nicolas Cage) is naar Bangkok gekomen om in opdracht van maffiabaas Surat vier vijanden om het leven te brengen. Als Joe in Bangkok is gearriveerd neemt hij een plaatselijke straatcrimineel Kong (Shahkrit Yamnarm) in dienst met de bedoeling om deze aan het einde van al zijn opdrachten eveneens te doden. Op die manier hoopt hij ervoor te zorgen dat al zijn sporen worden uitgewist. Het loopt alleen nu anders dan Joe in gedachten had. Joe wordt Kongs mentor, neem hem onder zijn hoede en leert hem de fijne kneepjes van het vak. Wat Joe echter niet had voorzien is dat hij verliefd zou worden op de doofstomme vrouw Fon (Charlie Young), met wie hij in een hartstochtelijke affaire belandt. Joe wordt ineens met zijn eigen geïsoleerde leven geconfronteerd en gaat twijfelen aan zijn bestaan. Dan besluit zijn opdrachtgever Surat dat het tijd wordt om iedereen uit de weg te ruimen.

    De Pang broers spelen vaak met het concept van het ontbreken van zintuigen, of nog het bezitten van extra zintuigen. De huurdoder in de originele versie was doofstom; in deze versie betreft het de vrouw op wie Joe verliefd wordt. Het fenomeen "zintuigen" zien we ook terug in andere werken van de gebroeders Pang zoals The Eye (2002) en The Messengers (2007). De regisseurs schetsen een rauw beeld van de gewelddadige onderwereld in Bangkok in de vorm van vuurgevechten en wilde achtervolgingen en leggen de dilemma's bloot waarmee Joe te maken krijgt.

    Bij het bekijken van de trailer heb ik toch de indruk dat de makers – waarschijnlijk onder invloed van Cage en Jason Richman - het innerlijke conflict tot een minimum beperkt hebben om zo de focus te leggen op de actie. De vraag is dan ook of deze Bangkok Dangerous (2008) de innerlijke tweestrijd van het hoofdpersonage geloofwaardig zal kunnen maken. Toch ziet het er niet naar uit dat het een spektakelfilm is, maar eerder een eenvoudige thriller wil blijven. Op 3 september 2008 is de film bij ons in de zalen, maar ik raad iedereen het origineel aan te schaffen/te huren op DVD!

    *** Bangkok Dangerous trailer ***

  • Nicolas Cage en Rose Byrne in Knowing

    Pin it!

    Dat Nicolas Cage de laatste jaren steeds meer opduikt in waardeloze kitsch is betreurenswaardig, tot op het punt dat beloftevolle projecten soms onder de rader van de aandacht vallen.

    Neem nu de nieuwe Alex Projas film Knowing (2009), een film met de allures van een M. Night Shyamalan film maar toch duidelijk doordrenkt met de gestileerde visuele aanpak van het genie die ons het donkere Dark City en The Crow bracht. Maar deze film heeft qua stijl meer weg van zijn vorige – iets conventionelere – SF-prent I, Robot (2004). Proyas maakt weinig films, maar als hij er zijn zinnen op zet moet alles tot in de perfectie uitgewerkt worden. Het zal er dus allemaal wel opnieuw fraai uitzien.

    Korte inhoud: Een leraar, Ted Myles (Nicolas Cage), opent een tijdcapsule op de basisschool waar ook zijn zoon Caleb (Chandler Canterbury) zijn lessen volgt. Vijftig jaar eerder is de capsule gevuld door leerlingen tijdens een oprichtingsceremonie van de school. Bij het onderzoek naar de cryptische boodschappen die zich in de capsule bevinden doet hij een verbazingwekkende ontdekking: de boodschappen voorspellen met zeer grote precisie de data, aantal slachtoffers en geografische coördinaten van iedere grote ramp van de afgelopen 50 jaar. Andere voorspellingen die in de documenten staan moeten nog plaats vinden. Eén daarvan voorspelt een totale vernietiging van de aarde op zeer korte termijn. Ted doet er vervolgens alles aan om de autoriteiten voor het komende drama te waarschuwen, maar tevergeefs. Ted en Beth (Rose Byrne), de dochter van een vrouw die de tijdcapsule heeft begraven, moeten nu alles op alles zetten om de dreigende catastrofe af te wenden.

    De profetische premisse heeft spijtig genoeg meer wansmakelijke rotzooi verwekt (denk ondermeer aan Next (2007), The Mothman Prophecies (2002) of The Number 23 (2007)) dan eender welk kritisch filmjournalist had kunnen voorspellen. Maar toch ben ik hoopvol dat dit uiteindelijk een enorm ontspannende prent zal worden. Ikzelf had in geen duizend jaar Nicolas Cage willen casten in die rol. Niet enkel zit hij dramatisch vaak op automatische piloot te spelen, maar hij wekt de indruk dat het hem allemaal niet zo heel veel kan schelen. Anderzijds heeft hij zoals ik al had vermeld de perceptie tegen zich na die tientallen pijnlijke flops. Maar misschien kan het genie Proyas de klok terugdraaien voor Cage en hem een nieuwe start geven. Vermeld ik er nog even bij dat het verhaal is geschreven door Ryne Douglas Pearson, die ooit nog een eerste draft heeft geschreven van Donnie Darko (2001).

    De eerste trailer van de film ziet er knap uit, maar mocht ik kiezen dus deze film en The Day the Earth Stood Still (2008), zou ik misschien geneigd zijn om voor de laatste te kiezen. Maar galukkig voor Proyas komt zijn prent véél later uit bij ons, namelijk in de zomer van 2009. Gezien de late release denk ik dat deze film nog heel wat CGI voor de boeg heeft.

  • Next met Nicolas Cage en Julianne Moore

    Pin it!

    Ik begrijp nog altijd niet waarom Lee Tamahori nog steeds wordt aangesproken voor dergelijke multi-miljoen-dollar-producties. Hij is een onbekwaam en smaakloze regisseur die niet alleen de zwakste James Bond film ooit regisseerde (Die Another Day) maar tevens de zwakste Sopranos episode. De man houdt er tevens een wel heel excentrieke levensstijl op na.

    next,trailer,julianne moore,preview,nicolas cage,lee tamahori,jessica biel,spill

    Komt daar nog bij een slecht acterende Nicolas Cage in belachelijke scènes en je voorspelt meteen dat het publiek weg zal blijven van deze science-fiction drol. Je zou met de premisse best wel een boeiende Sci-Fi kunnen maken, maar hier zal 70 miljoen dollar verspild worden aan slechte visuele effecten en de royale gage van Nicolas Cage (ik schat 15 tot 20 miljoen). Next is spijtig genoeg hetzelfde lot beschoren als, die andere film gebaseerd op een Philip K. Dick verhaal, Paycheck (2003): een prikkelend idee wordt opgeofferd aan het altaar van de leeghoofdige actie. Spijtig dat Julianne Moore hier ook een onderdeel van moet maken.

    De premisse van Next (2007) lijkt zelfs een soort Déjà Vu, met dit verschil dat deze film gebaseerd is op een novelle van Philip K. Dick (Blade Runner, Total Recall, Paycheck, A Scanner Darkly, Minority Report).

    Korte inhoud: Cris Johnson (Nicolas Cage) is een showroom-illusionist in Las Vegas die met een voor hem kwellend geheim leeft: hij kan enkele minuten verder in de toekomst kijken. Als kind onderging hij tal van onderzoeken opgezet door de overheid en de medische wereld, die hem uiteraard een interessante aanwinst vonden. Omdat hij deze interesse kotsbeu is, duikt hij onder een valse naam onder in Vegas waar hij leeft van goochel-optredens en kleine gokwinsten. Maar wanneer een terroristische groep ermee dreigt om een nucleaire opslageenheid in Los Angeles te laten ontploffen, tracht overheidsagente Callie Ferris (Julianne Moore) hem op te sporen. Het kost haar enorm veel moeite om Cris te vinden en hem te overtuigen om haar te helpen om deze grote ramp stop te zetten.

    Wat betreft het privé-leven van de regisseur, ik maak er mij echt niet druk om. De regisseurs Roman Polanski en Victor Salva hebben ook een aantal slippertjes gehad met minderjarigen, maar dat belet hen niet om nog films te maken, en soms van kwalitief hoogstaand niveau. Maar Tamahori moet voor mij nog de eerste goede actiefilm maken. Ik ben geen fan van hem, zoveel is duidelijk, maar ik ben wel verzot op het werk van Philip K. Dick. De trailer zit boordevol cgi, maar bepaalde scènes zien er toch behoorlijk fake uit. Ik heb trouwens een afkeer voor het acteerwerk en verschijning van cover-babe Jessica Biel. En...wat is trouwens met dat kapsel van Cage? Deed me op een pijnlijke manier denken aan dat van Da Vinci Code Robert Langdon. Toch denk ik dat ik ook deze film zal zien in de bioscoop…maar ik ga dan ook naar quasi alle films gaan zien. Bij ons uit op 13 juni 2007.