neo-noir

  • Solace (2015) *½ review

    Pin it!

    Het is alweer een tijdje geleden dat we met een old school serial-killer thriller werden geconfronteerd, maar Solace (2015) bracht hier verandering in. Een film waarvan ik nog nooit had gehoord. Ondanks het feit dat deze Hollywood prent bezet was met een aantal A-list acteurs, was er niet veel geld over voor een adequate promotie. Enkele dagen voor de release was slechts deze miserabele Solace poster voor handen en onze Franse zuiderburen hebben dan maar een eigen affiche gemaakt onder de naam 'Prémonitions'. Toch een goede zaak dat E-One Solace heeft opgekocht van het failliete Relativity Media voor de Belgische markt, anders was deze prent gedoemd voor de DVD-markt.

    solace_2015_poster2.jpg

    Korte inhoud: John Clancy (Anthony Hopkins) is een gepensioneerde helderziende misdaadanalist. Wanneer de FBI-agent Joe Merriweather (Jeffrey Dean Morgan) en zijn partner Katherine Cowles (Abbie Cornish) te maken krijgt met een reeks bizarre moorden wordt Clancy erbij geroepen om te helpen bij het oplossen van de zaak en de seriemoordenaar te vinden.

    Gezien ik geen enkele trailer heb willen bekijken en zelfs geen korte inhoud heb gelezen kon ik spoiler free van deze neo-noir thriller genieten. En als je dit ook wil ervaren zou ik hier stoppen met deze review te lezen. Maar een prent met personages die in de toekomst kijken, en waar de regisseur Afonso Poyart het zo nodig vond om ad nauseam flash forwards te laten zien van wat komen zal, is de film één torenhoge spoiler op zich. Ja, net zoals het superieure Se7en (1995) wordt de identiteit van de serial killer pas op het einde onthult, maar wanneer ze overal uitpakken met de naam van Colin Farrell, weet je ondertussen al hoe laat het is. Sommige korte inhouden doen zelfs de moeite niet meer om deze naam te verbergen. Hadden ze het mysterie willen aanhouden, dat had de naam van Farrell niet bekend mogen worden in de outlets zoals Imdb, promo-affiches of had hij nergens moeten opduiken in trailers. Maar spijtig genoeg was een gebrek aan discipline het minste van de problemen met Solace. De film had tevens in een ver verleden (10 tot 15 jaar gelden) een sequel moeten zijn op Se7en, vandaar de vele gelijkenissen. Maar we zijn mijlenver van het werk van David Fincher en het script van Andrew Kevin Walker.

    De premisse van Sean Bailey en Ted Griffin was in essentie eigenlijk nog zo slecht niet, en met een andere regisseur achter de camera had dit nog wel een deftige thriller kunnen worden, mits een aantal broodnodige script-aanpassingen. Maar het was van de eerste minuten duidelijk dat de regisseur geen flauw benul had waarmee hij bezig was. De film begint met een oerlelijke close-up van het gezicht van een dode man. Het eerste slachtoffer van de serial killer. Alles werd heel statisch in beeld gebracht en de mise-en-scene leek wel op die van een eerstejaars student aan de filmschool. Momenten later, klaarblijkelijk op aangeven van de producer die in slaap was gedommeld, begint hij met zijn camera hevig te schudden. Zelfs bij scènes waar er NIETS in gebeurd en gewoon twee mensen een gesprek voeren. Hij zwiert er zelfs een aantal zoom-effectjes bij. Maar in de volgende scènes lijkt hij zich dan wat te herpakken, maar het blijft van een amateuristisch en smaakloos niveau, dat ik niet snap dat niemand van de productie het roer overnam. Dat je stuntelt bij een kortfilm, met beginnende acteurs en een minuscuul filmbudget kan ik nog begrijpen. Maar ik ga er van uit dat je met zo'n cast toch een regisseur achter de camera wil zetten met voldoende hersencellen om het verschil aan te voelen tussen actie-scène en een emotioneel dramatische scène.

    De regisseur slaagt er niet alleen in om de film te verneuken met zijn onbegrijpelijk camerawerk en zijn pseudo-artistieke visuele effecten, Afonso Poyart liet zijn gebrekkige smaak ook tot uiting komen in de muziek. Die kerel laat geen kans onbenut om muziek te gebruiken, zelfs om momenten waar stilte het dramatisch effect van de scène enkel maar kunnen versterken. De score komt van Brian Wayne Transeau, beter bekend als BT, die eerder een knappe muziekscore schreef voor Dark Places (2015). De muziekscore in deze Solace is van het slechtste wat ik in jaren heb gehoord.

    solace_2015_pic02.jpgsolace_2015_pic01.jpgsolace_2015_pic03.jpg
    solace_2015_pic04.jpgsolace_2015_pic05.jpgsolace_2015_pic06.jpg

    Zoals ik al eerder zei heeft deze Solace geen slechte premisse. Het lijkt me een interessant gegeven een serial killer op te voeren die in de toekomst kan kijken. Maar op scenariovlak rammelt het aan alle kanten. Ondanks het feit dat de serial killer weet hoe alles zich zal ontrollen is het onlogisch voor de agenten om een "helderziende" te contacteren voor een moordzaak die op zich niets met 'helderziendheid' te maken heeft. Deze seriemoordenaar is geen John Doe uit Se7en, die met zijn intelligentie kon bepalen hoe alles zich ging afspelen of een soort duivel die de daden van agenten kan manipuleren. Eigenlijk had de FBI al tot de conclusie moeten komen dat deze killer in de toekomst kon kijken, om dan pas beroep te doen op een helderziende om hen bij te staan. Hier contacteren de agenten een helderziende, en toeval wil dat ook de serial killer een helderziende is. What are the odds?

    Solace - de originle titel van de film - wijst tevens op de boodschap die de film wil meegeven, daar waar 'Prémonitions' wijst op de eigenschap die de hoofdpersonages bezitten. Want ja, in plaats van een intelligente thriller uit te werken, wilden de makers blijkbaar ook nog eens een absurd verhaal vertellen over euthanasie van mensen die lijden of ongeneselijk ziek zijn. Een delicaat gegeven die hier bij de haren wordt bij gesleurd en waarover ik verder niet veel kan vertellen zonder het verhaal nog meer te spoilen, maar het slaat nergens op en te krankzinnig om het in woorden uit te leggen. Ook de figuur van Christus en de symboliek van het kruis komt hier aan bod. Maar ook het geloof heeft zo goed als niets met dit verhaal te maken. Daarbovenop krijgen we een potentieel dramatisch scène - compleet verknoeit door visuele effecten - waarin het personage van Hopkins de FBI agente Katherine wil confronteren met haar verleden waarin ze een kind heeft afgestaan voor adoptie. Dit had een sterke scène moeten zijn, al is het me een raadsel wat de bedoeling was. Het personage van Katherine kent op geen enkel moment een loutering, en bijgevolg komt zoiets bijzonder goedkoop over.

    Maar gelukkig is het altijd wel genieten om naar acteurs als Hopkins te kijken. Zij hebben geen regisseur nodig om een scene naar hen toe te trekken. Ook Abbie Cornish (pics) is een actrice die ik graag bezig zie, ook al wordt ze hier compleet onderbenut. Er zit ook een klein rolletje in de film voor de Bates Motel acteur Kenny Johnson. Maar het is allemaal verloren moeite. Volgende week op 16 september 2015 komt de film bij ons uit in de bioscoop.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 11 september 2015

     

    *** Solace trailer ***

  • A Company Man (2012) ***½ recensie

    Pin it!

    De Amasia-reeks is op vele vlakken positief. Niet alleen wordt zo een breed gamma aan Aziatische films aan een wereldwijd publiek bekendgemaakt. Het biedt een kijk op de verschillende genres die de Aziatische cinema te bieden heeft. Al moet gezegd worden dat deze films zich toch concentreren op historische krijgerfilms of postmoderne film-noir-adaptaties, die wonderwel stukken kwaliteitsvoller zijn dan de Amerikaanse popcornfilms in het genre.

    A Company Man,neo-noir,Sang-yoon Lim,A Bittersweet Life,Ji-seob So,Mi-yeon Lee,A Man From Nowhere

    Zo ook de Zuid-Koreaanse A Company Man (2012) van Sang-yoon Lim. Het recept is ouwe koek. Eén tegen allen. Payback. Dit met het nodige schitterend in beeld gebrachte geweld, bliksemsnelle martial arts en meedogenloze cool. Terecht verwijst de hoes van deze Blu-ray naar A Bittersweet Life (2005). Jaren geleden was dit mijn eerste echte Aziatische actiefilm en wat voor één. Het dreigt met elke nieuwe film een herkauwing te worden van hetzelfde. Maar A Company Man slaagt er in de nodige diepgang te creëren en een verhaallijn uit te zetten die het karakter van het hoofdpersonage meer uitdiept dan het personage zelf wil onthullen.

    Korte inhoud:Ji Hyeong-do (Ji-seob So) is een beroepsmoordenaar. Hij werkt voor een bedrijf dat uiterlijk een gewoon bedrijf lijkt, maar achter de schermen een moordsyndicaat. Hij voert iedere klus uit met een extreem dodelijke precisie en met dezelfde extreme onverschilligheid tegenover zijn doelwitten. Elke dag trekt hij routineus een nieuw hemd aan en vertrekt voor een nieuwe werkdag. Vragen stellen komt niet bij hem op. Tot hij opeens toch ergens iets menselijks voelt. Door omstandigheden maakt hij kennis met Yuk Mi-yeon (Mi-yeon Lee). Een vrouw uit het arbeidersmilieu. Zij tracht zich te beredderen met twee tienerkinderen. Haar levensstijl is zo verschillend dan de zijne dat hij begint na te denken over wat hij doet. Wanneer hij verliefd wordt op Yuk, en de 'company' dat te weten komt, blijkt ontslag nemen uit het bedrijf moeilijker dan verwacht en moet hij alles uit de kast halen om zichzelf en zijn geliefde te redden.

    a company man,neo-noir,sang-yoon lim,a bittersweet life,ji-seob so,mi-yeon lee,a man from nowherea company man,neo-noir,sang-yoon lim,a bittersweet life,ji-seob so,mi-yeon lee,a man from nowherea company man,neo-noir,sang-yoon lim,a bittersweet life,ji-seob so,mi-yeon lee,a man from nowhere

    De opbouw van de film is knap in mekaar gezet met de nodige afwisseling tussen actie en 'romantiek'. De momenten waarop de regisseur de tijd neemt om de relatie tussen Yuk en Ji te vertellen zouden saai kunnen zijn en overbodig, maar ze zijn het niet. De vele dagdagelijkse scènes, bijna nietszeggende dialogen, het in beeld brengen van bijna banale dingen, het leven zoals het is: iets wat Ji niet kent. Iets wat de film sterkt tussen alle actie in. Want je merkt de gesloten onbeholpenheid van Ji tegenover de openheid van Yuk. Ji wordt bovendien verscheurd door de keuze tussen zijn loyauteit aan het bedrijf en zijn nieuwe liefde. Maar hij aarzelt ook niet om de consequenties van zijn keuze op zich te nemen indien nodig.

    De killer die mens wordt maar als puntje bij paaltje komt gewoon de meest efficiënte moordmachine blijft die hij altijd is geweest. Waar A Man From Nowhere (2012) misschien iets teveel bleef steken in de payback-premisse, biedt A Company Man zeker meerwaarde. Knap staaltje film in de typische Zuid-Koreaanse traditie. (quotering 3,5/5)

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 4 mei 2013

     

    *** A Company Man trailer ***

  • Parker met Jennifer Lopez en Jason Statham

    Pin it!

    Er komt binnenkort een nieuwe misdaadfilm uit met Jason Statham en die hete truffel van the Block Jennifer Lopez. Beide acteurs zijn niet vies voor B-films, dus tasten we een beetje in het donker over de kwaliteit van de Parker (2013). De filmposter is in ieder geval heel strak, met een evidente hint naar misdaad met een vleugje seductie.

    parker,Jason Statham,jennifer lopez,Taylor Hackford,payback,point blank,Donald E Westlake,nick nolte,u-turn,Michael Chiklis,emma booth,Wendell Pierce,neo-noir

    De film is geregisseerd door de oude bekende Taylor Hackford (Ray, The Devil's Advocate), één van die weinige regisseurs die een Oscar won voor zijn kortfilm én daarna nog een filmcarrière had van enig belang. Het is tevens ook een regisseur die zijn tijd neemt om aan een volgend project te werken. Dus ook al zit er een reukje aan de acteurs, zijn ze denk ik wel in goede handen.

    Korte inhoud: Parker (Jason Statham) is een professionele dief met een duidelijk levensmotto: steel van de rijken en doe geen onschuldige mensen pijn. Maar bij zijn laatste heist wordt hij verraden door zijn team, die er met de buit vandoor gaat en hem voor dood achter laten. Parker is vastbesloten ze hun verdiende loon te geven en spoort ze op in Palm Beach, waar de groep een grote overval beraamt. Vermomt als rijke Texaan neemt hij de knappe Leslie (Jennifer Lopez) aan als zijn partner. Samen bedenken ze een plan om de zaak recht te zetten.

    Het mag duidelijk zijn dat het niet de meest originele korte inhoud is die we al hebben gelezen. Ik moest meteen denken aan ondermeer The Italian Job (2003). En toch is het verhaal gebaseerd op de roman Flashfire van Donald E. Westlake, die ook al het boek schreef waarop de gelijkaardige film Payback (1999) is gebaseerd met Mel Gibson in de hoofdrol. Het diende ook als inspiratiebron voor Point Blank (1967) met Lee Marvin. Voor Hackford is het hoe dan ook zijn eerste neo-noir film.

    Naast de twee hoofdacteurs zien we ook nog Nick Nolte opduiken als Parker's mentor, The Shield acteur Michael Chiklis, The Wire acteur Wendell Pierce en de knappe Australische blondine Emma Booth. Voor Jennifer Lopez is het de tweede keer na U-Turn (1997) dat ze in een film speelt met Nick Nolte en een hele poos geleden dat ze nog eens een karakterrol kan neerzetten in plaats van een typetje.

    De film had al in oktober van vorig jaar in de zalen moeten draaien, maar de studio verschoof de datum omdat er naar hun mening iets teveel concurrentie aanwezig was. Parker zou op 13 maart 2013 bij ons in de zalen moeten draaien.

    *** Parker trailer ***

  • The Girl with the Dragon Tattoo (2011) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Dit is nu eens een geslaagde Amerikaanse remake. The Girl with the Dragon Tattoo (2011) van David Fincher (zie hier de poster) is wat mij betreft zelfs een betere film dan het origineel van Niels Arden Oplev.

    the girl with the dragon tattoo,david fincher,niels arden oplev,moa garpendal,steven berkoff,daniel craig,christopher plummer,rooney mara,stieg larsson,jeff cronenweth,steven zaillian,trent reznor,atticus ross,stellan skarsgard,robin wright,geraldine james,joely richardson,goran visnjic,neo-noir,yorick van wageningen,the girl who played with fire,the girl who kicked the hornets nest

    Korte inhoud: Op 29 september 1966 is de 16 jaar oude Harriet Vanger (Moa Garpendal) spoorloos verdwenen. Nu, 40 jaar later, krijgt journalist Mikael Blomkvist (Daniel Craig) een ongewone opdracht: hij wordt via een advocaat (Steven Berkoff) in contact gebracht met grootindustrieel Henrik Vanger (Christopher Plummer) die hem vraagt de geschiedenis van zijn familie te schrijven. Wat hij eigenlijk wil is de waarheid achterhalen over Harriet. Mikael vindt dat hij wel even uit zijn sleur bij het tijdschrift kan komen en samen met computerdeskundige Lisbeth Salander (Rooney Mara) begint hij aan de opdracht. Ze graven dieper en dieper in het verleden van de familie en komen steeds donkerder geheimen tegen.

    Het is een vrij trouwe adaptatie van het ijzersterke boek van Stieg Larsson, en is zoals we van Fincher gewoon zijn visueel heel strak gestileerd en inhoudelijk heel brutaal. Maar de kracht zit hem niet alleen in de koude en grijze fotografie van Jeff Cronenweth (geheel gefilmd op Red), het script van Steven Zaillian, de perfecte score van Trent Reznor en Atticus Ross, maar op de eerste plaats de sterke vertolking van de acteurs, en in het bijzonder deze van Rooney Mara. Het is een karakter-gedreven verhaal en de acteurs spelen de pannen van het dak. Maar naast de hoofdcast zien we ook knappe vertolkingen van Stellan Skarsgård, Robin Wright, Geraldine James, Joely Richardson en Goran Visnjic. Niet meteen voor de hand liggende namen, zelfs actrices die nu niet meteen een grote carrière hebben gemaakt op het witte doek, maar ze hebben hun hart en ziel in de rol gelegd.

    David Fincher voelt zich in ieder geval kiplekker met het aangereikte materiaal: neo-noir, seriemoordenaar, gothic toestanden, design interieurs, intrige, mysterie, seks, dood, perverse toestanden, buitengewone locaties, nacht-scènes, pokkeweer, en noem maar op. En desondanks de grauwe natuur van de film, ziet Zweden er heel elegant en rustgevend uit. Maar het is een rust die ons ook wel onwennig maakt. Achter het mooie plaatje schuilt een wereld van verderf en terreur. En toch is het niet zijn beste film uit zijn gehele oeuvre, maar dat heeft dan weer te maken met het respect die hij had voor het bronmateriaal. Het is een keuze die je als regisseur moet maken, en deze is zeker wel een verdienstelijke.

    the girl with the dragon tattoo,david fincher,niels arden oplev,moa garpendal,steven berkoff,daniel craig,christopher plummer,rooney mara,stieg larsson,jeff cronenweth,steven zaillian,trent reznor,atticus ross,stellan skarsgard,robin wright,geraldine james,joely richardson,goran visnjic,neo-noir,yorick van wageningen,the girl who played with fire,the girl who kicked the hornets nestthe girl with the dragon tattoo,david fincher,niels arden oplev,moa garpendal,steven berkoff,daniel craig,christopher plummer,rooney mara,stieg larsson,jeff cronenweth,steven zaillian,trent reznor,atticus ross,stellan skarsgard,robin wright,geraldine james,joely richardson,goran visnjic,neo-noir,yorick van wageningen,the girl who played with fire,the girl who kicked the hornets nestthe girl with the dragon tattoo,david fincher,niels arden oplev,moa garpendal,steven berkoff,daniel craig,christopher plummer,rooney mara,stieg larsson,jeff cronenweth,steven zaillian,trent reznor,atticus ross,stellan skarsgard,robin wright,geraldine james,joely richardson,goran visnjic,neo-noir,yorick van wageningen,the girl who played with fire,the girl who kicked the hornets nest

    Het is al bij de begin-generiek dat je compleet in de film wordt gezogen. Het heeft veel weg van een aparte tv-spot, maar het was één van de meest indrukwekkende sequenties van de laatste 5 jaar. De zwarte olie beloofde ons ook een duistere prent, en dat was zeker niet verkeerd. En de troef van deze prent is dat je het niet gaat beschouwen als remake, dan wel als een andere adaptatie van eenzelfde boek. Eén van de meest ijzingwekkende momenten is ondermeer de scene waar Lisbeth Salander ten prooi valt aan de sadistische en perverse Bjurman – fantastisch gespeeld door de Nederlander Yorick van Wageningen. Ook al zullen de meeste mensen (die het boek hebben gelezen of de vorige film gezien) wel weten wat hen te wachten staat, de brutaliteit van de montage en de keuze van de shots zorgen opnieuw voor een hevige dreun in de onderbuik en een krop in de keel. Ook al was de vorige actrice (Noomi Rapace) die de rol van Lisbeth had vertolkt, buitengewoon sterk, is de plaatsvervanger al even knap.

    the girl with the dragon tattoo,david fincher,niels arden oplev,moa garpendal,steven berkoff,daniel craig,christopher plummer,rooney mara,stieg larsson,jeff cronenweth,steven zaillian,trent reznor,atticus ross,stellan skarsgard,robin wright,geraldine james,joely richardson,goran visnjic,neo-noir,yorick van wageningen,the girl who played with fire,the girl who kicked the hornets nestthe girl with the dragon tattoo,david fincher,niels arden oplev,moa garpendal,steven berkoff,daniel craig,christopher plummer,rooney mara,stieg larsson,jeff cronenweth,steven zaillian,trent reznor,atticus ross,stellan skarsgard,robin wright,geraldine james,joely richardson,goran visnjic,neo-noir,yorick van wageningen,the girl who played with fire,the girl who kicked the hornets nestthe girl with the dragon tattoo,david fincher,niels arden oplev,moa garpendal,steven berkoff,daniel craig,christopher plummer,rooney mara,stieg larsson,jeff cronenweth,steven zaillian,trent reznor,atticus ross,stellan skarsgard,robin wright,geraldine james,joely richardson,goran visnjic,neo-noir,yorick van wageningen,the girl who played with fire,the girl who kicked the hornets nest

    En ik steek niet weg dat ik nu al verlang naar de twee opvolgers (The Girl Who Played With Fire, The Girl Who Kicked the Hornet’s Nest) die Fincher back-to-back zal filmen, en zo zal hij ook een trilogie op zijn naam hebben, net zoals Spielberg, Coppola, Jackson, Raimi,… De twee sequels zijn ook verhalen die nauw verbonden zijn met elkaar, en bijgevolg is er niets verkeerd aan om de film na elkaar te filmen. Trouwens is het voor de opkomende sterren als de regisseur geen must om 4 jaar lang vast te zitten in Zweden.

    De shooting zou eind 2012 van start gaan. Laten we hopen dat scenarist Steven Zaillian een betere versie kan klaarstomen voor de twee sequels, dan datgene wat verfilmd werd in de originele films. Niet dat het slechte verhalen zijn, maar het stak toch wel een beetje af in vergelijking met het ijzersterke eerste deel. The Lord of the Rings werd ook back-to-back gefilmd, en het leverde behoorlijke knappe films op, maar The Matrix en Pirates of the Caribbean waren wel grote teleurstellingen – maar die laatste twee trilogieën zijn dan ook niet gebaseerd op een literair werk. Ik heb er dus alle vertrouwen in.

    Tot onze enorme spijt kunnen we hier geen uitvoering bespreking brengen van de blu-ray gezien we de dvd in onze bus aantroffen. Op de dvd vinden jullie echter wel de audio-commentaar van David Fincher, die zoals we gewend zijn, de beste audio-commentaar is die je op een film kunt aantreffen (met voldoende insights over karakter, set dressing, belichting en leuke weetjes). Maar ook al hebben we deze niet gezien, raden we jullie toch de blu-ray aan gezien hier massa's veel extraatjes zijn; zoals een blik op de generiek via verschillende standpunten alsook een pak reportages.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 09 mei 2012

    ***Related Posts***
    02/06/2011: The Girl with the Dragon Tattoo trailer
    29/07/2010: David Fincher werkt aan Millennium remake

     

    *** The Girl with the Dragon Tattoo trailer ***

  • Blade Runner prequel of sequel

    Pin it!

    Terwijl bijna elke min-of-meer geslaagde film een facelift heeft gekregen - zij het een remake, prequel of sequel - zien we dat een paar prenten gespaard blijven van deze nevenwerking. Zo is er Blade Runner (1982) van Ridley Scott, gebaseerd op de roman van Philip K. Dick. Niet meteen een eenvoudig en goedkoop vehikel, dat je zomaar niet kan heruitvinden. Komt daar nog bij dat deze science-fiction thriller in de bioscoop alles behalve een goede beurt heeft gemaakt, maar pas veel later werd aanzien als een meesterwerkje.

    blade runner,sequel,prequel,ridley scott,film noir,Harrison Ford,Philip K Dick,Andrew Kosove,Broderick Johnson

    Korte inhoud: Los Angeles, 2019: Rick Deckard (Harrison Ford) is een 'Blade Runner': een politieagent die ingezet wordt om 'replicants' uit te schakelen, omdat onze planeet na een gewelddadige opstand verboden terrein is voor hen. Hij wil eigenlijk stoppen, maar moet z'n baantje weer oppakken wanneer vijf replicants een ruimteschip kapen en terugkeren naar de Aarde.

    De donkere 'cyberpunk' stijl was van grote invloed op heel wat sciencefictionfilms (gaande van The Matrix tot Artificial Intelligence), maar Blade Runner heeft op zijn beurt zijn inspiratie gezocht in de 'film noir'. Dat nieuwe film noir genre wordt ook wel neo noir genoemd. Ik raad trouwens aan elke filmgeek het boek aan over de making of van de film, geschreven door Paul M. Sammon. Een kleine bijbel die de productie van een film volledig uit de doeken doet, met de leuke en minder leuke kantjes.

    Maar ook deze film zal misschien nog een staartje krijgen in de vorm van een prequel of sequel. De mensen van Alcon Entertainment hebben volgens Variety hebben de tv- en filmrechten van Blade Runner gekocht. Ze mogen er alleen maar geen remake van maken… misschien maar goed ook. De science-fiction heeft trouwens een aantal versies en ik ben zelf niet zeker of ik nu uiteindelijk de 'director’s cut' heb gezien of de 'final cut' of nog de 'international cut'.

    Alcon topmensen Andrew Kosove en Broderick Johnson hebben tegen Variety gezegd dat ze nog niet precies weten hoe ze het project zullen aanpakken en of Ridley Scott al dan niet betrokken zal worden: "We're at a very preliminary stage where we're still formulating strategy as to whether we'll hire a filmmaker or a writer first and whether we'll do a prequel or a sequel," zei Kosove. "The one thing for sure is that neither Broderick nor I will direct."

    Ik vond het een geweldig boek en een uitstekende verfilming. Dat ze nu van plan zijn om er een vervolg aan te breien of een soort prequel, vind ik op zich wel interessant. Veel interessanter trouwens dan de alien prequels die ondertussen naar de prullenmand zijn verwezen. De wereld is zo complex dat je er alle kanten mee uit kan. De film verschilt wel wat van het boek, dus weet ik niet precies of ze zullen terugkeren naar het bron-materiaal of gewoon zullen freewheelen op het materiaal die reeds beschikbaar is in de film. In het boek is er immers sprake van een grote kernramp die de genetische code van de mensen heeft gewijzigd. Er wordt ook meer ingegaan op het personage van Deckard, enz…

    blade_runner.gif

    Persoonlijk zou ik iets meer willen zien over de 'replicants' en of zij nu werkelijk in opstand zullen komen (…dus eerder een soort sequel in plaats van prequel). Er is voldoende informatie aanwezig om een boeiend en fascinerend verhaal te vertellen. Ik hoop alleen dat ze niet in de val zullen trappen van veel andere sequels, die eigenlijk een soort remake zijn met een paar kleine wijzigingen. Ze moeten afstappen van het plot van Blade Runner en nieuwe paden bewandelen. Een tweede mogelijke vergissing is dat ze er een domme science-fiction actiefilm van maken. De fan-base van Blade Runner zijn mensen die zowel filmgeeks als mensen die af en toe eens een science-fiction boek lezen (of op z’n minst interesse hebben in het genre). Als ze een sequel of prequel in gedachten hebben, zal het er één moeten zijn van het niveau van Philip K. Dick…

    *** Op de set van Blade Runner ***

    ***Related Posts***
    28/02/2006: Top 10 Favoriete 80’ties Film
    27/08/2004: Top 10 Beste Science Fiction Film volgens wetenschappers

  • Frank Miller's The Spirit trailer

    Pin it!

    Frank Miller heeft zijn genie aan het werk gezet voor de bewerking van Will Eisner´s legendarische stripverhaal The Spirit (2008), de klassieke actie-avontuur-romance die al even duister is als de wereld van Sin City. Het is het verhaal van een voormalig jonge politieagent die op mysterieuze wijze uit de dood herreist als de Spirit (Gabriel Macht) om de misdaad te bestrijden vanuit de schaduwen van Central City. Zijn aartsvijand de Octupus (Samuel L. Jackson) heeft een andere missie: deSpirit´s geliefde stad met de grond gelijkmaken in zijn eigen streven naar onsterfelijkheid.

    The Spirit Eva Mendes 01The Spirit Scarlett Johansson 02The Spirit Jaime King 03The Spirit Sarah Paulson 04

    The Spirit jaagt deze koelbloedige moordenaar na van Central City´s vervallen pakhuizen, naar de vochtige catacomben, tot aan de stormachtige waterkant... waarbij hij steeds in aanraking komt met een stel vrouwen die onze gemaskerde strijder of willen verleiden, of liefhebben of vermoorden. Bij elke beweging wordt hij gevolgd door Ellen Dolan (Sarah Paulson), de bijdehante girlnext-door, Silken Floss (Scarlett Johansson), een punk secretaresse en frigide feeks, Plaster Of Paris (Paz Vega), een moordlustige Franse nachtclub danseres, Lorelei (Jaime King), een spookachtige sirene, en Morgenstern (Stana Katic), een sexy, jonge, politieagente. En natuurlijk hebben we dan nog Sand Saref (Eva Mendes), de juwelendief met gevaarlijke rondingen. Zij is de naar de slechte kant overgelopen liefde van zijn leven. Zal hij haar redden of zal zij hem vermoorden?

    De trailer ziet er niet uit zoals ik had voorgesteld en is in schril contrast met de teaser op muziek van The Untouchables, en dat is voor mij een teleurstelling wat ik vond die atmosfeer en stijl van die teaser geniaal. Nu weet ik niet echt wat ik er moet denken. Enerzijds ziet het er heel Sin City uit, maar anderzijds zit het mijlenver van de classic noir van Will Eisner. Verwacht dus geen Sin City rip-off maar misschien wel kitsch uit de jaren 80 met minuscule mannetjes die aan de lippen hangen van een vrouw, cheesy karma effecten en een overdosis aan sexy femmes fatales die allemaal bekender zijn dan het hoofdpersonage Gabriel Macht.

    Zoals ik zei, Frank Miller is een genie, maar ik hoop dat dit gewoon een slechte trailer was en dat deze neo-noir prent uiteindelijk wel iets is wat ik wil zien. Vanaf 4 februari 2009 gaat de film bij ons in première.

    ***Related Post***
    25/04/2008: The Spirit korte inhoud + eerste poster