musical

  • Disney's Into the Woods is de eerste ensemble sprookjesfilm

    Pin it!

    Disney is een paar jaar geleden begonnen met het ontwikkelen van een ambitieus project waarbij verschillende sprookjes in één film samengebracht worden, gebaseerd op het boek van James Lapine en tevens in scenario-vorm gegoten door de auteur. De muziek(-teksten) komen dan weer van Stephen Sondheim. Een beetje zoals Marvel deed met The Avengers (2012) en DC Comics binnenkort met zijn Justice League (2017). Deze week hebben ze hun filmposter van Into the Woods (2014) online gezet en onderaan kan je al een glimp opvangen van de film met de trailer.

    disney_into_the_woods_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: De film speelt zich af in een alternatieve wereld gebaseerd op de sprookjes van de Gebroeders Grimm. Zo weeft de film verschillende personages door mekaar en volgt de gevolgen van datgene wat ze hadden gewenst. In deze ensemble film zien we ondermeer Roodkapje / Red Riding Hood (Lilla Crawford), Rapunzel (Mackenzie Mauzy) en haar prins (Billy Magnussen), Assepoester / Cinderella (Anna Kendrick), haar prins Chris Pine en stiefmoeder (Christine Baranski) en de twee stiefzussen Lucinda (Lucy Punch) en Florinda (Tammy Blanchard), de Wolf (Johnny Depp), Jack (Daniel Huttlestone) en de reus (Frances de la Tour). Het verhaal draait wel rond een bakkers-gezinnetje. Wanneer een bakker (James Corden) en zijn vrouw (Emily Blunt) te weten komen dat ze door een heks (Meryl Streep) vervloekt zijn en kinderloos zullen blijven, beslissen ze een tocht naar het woud te maken om datgene te vinden wat de vloek ongedaan kan maken. Het resultaat is een boeiend sprookje over verantwoordelijkheidszin, de gevolgen van de wensen die we kunnen hebben en de erfenis die we laten aan onze kinderen

    Het werk van Lapine werd al eerder op een succesvolle manier in een musical gegoten, maar in deze trailer komt er geen gezang in voor. Toch had het de bedoeling moeten zijn hiervan een musical te maken, de vraag is of het 100% zang is of slechts sporadisch. Er zijn in het verleden al verschillende pogingen geweest om het verhaal in productie te brengen maar tot op heden is hiervan niets terecht gekomen; eerst met Robin Williams als bakker en Goldie Hawn als bakkers vrouw via Columbia Pictures, nadien met Billy Crystal en Meg Ryan. Maar Disney heeft er in 2012 dan toch werk van gemaakt en meteen Rob Marshall, iemand die eigenlijk al heel wat ervaring heeft met musicals (Nine, Chicago). Daarnaast heeft Anna Kendrick ook wel een zangstem en heeft Depp bewezen met Sweeney Todd (2007) het musical-genre onder de knie te hebben.

    Disney lijkt in ieder geval voor een iets ouder publiek te willen gaan in plaats van pubers. De sfeer lijkt "grimm'iger". Ook de tagline: "Be careful what you wish for" belooft niet veel goeds. Het oorspronkelijke verhaaltje had eigenlijk wel wat volwassen kantjes. Zo was de relatie tussen Roodkapje en de wolf seksueel van aard, Rapunzel werd vermoord en de prins had er een relatie met de vrouw van de bakker. Maar Disney heeft hier de schaar in gezet en wijzigingen doorgevoerd. Ik noem het "wijzigingen", want je kunt het evengoed puriteinse censuur noemen. Maar dat zijn nu eenmaal de regels binnenin de sprookjeswereld, die nog steeds afwijken van de regels uit het echte leven. Into the Woods komt bij ons uit op 31 december 2014.

    *** Into the Woods trailer ***

  • Les Misérables (2012) *** review

    Pin it!

    Ik ben zelf geen grote musical fan, maar wat je niet kan ontkennen is dat Les Misérables (2012) van Tom Hooper (The King's Speech) een behoorlijk ambitieuze prent is. In het begin heb je het gevoel, met alle acteurs die spontaan beginnen te zingen, dat deze prent snel zal ontsporen. Maar vreemd genoeg houdt de regisseur wel alles in balans. Ja, er zijn scènes waarvan je plaatsvervangende schaamte bij krijgt, maar anderzijds scènes waar je koude rillingen van krijgt. De film is meer een opera dan een musical, gezien er geen gesproken dialogen zijn maar enkel maar gezongen mono- en dialogen.

    les misérables,tom hooper,hugh jackman,russell crowe,eddie redmayne,amanda seyfried,samantha barks,musical,anne hathaway,sacha baron cohen,helena bonham carter

    Korte inhoud: Les Misérables is de verfilming van een bekende musical die gebaseerd is op de roman van Victor Hugo. In het Frankrijk van begin 19e eeuw wordt Jean Valjean (Hugh Jackman), een man die lang in een strafkamp heeft gezeten, voorwaardelijk vrijgelaten. Zijn verleden laat hem echter niet zomaar met rust, omdat hij wordt opgejaagd door de meedogenloze agent Javert (Russell Crowe), die hem wil oppakken wegens oplichting.

    Het grootste probleem die ik had, naast het constante gezang, was dat ik de indruk had dat de makers ons iets teveel wilden imponeren met de decors en diva-nummers. Het beste van de film is echter niet de regie, dan wel de vertolkingen van de getalenteerde cast. Diegene die het meest indruk heeft gemaakt is Eddie Redmayne, een 30-jarige Brit die ons al kon flatteren met zijn vertolking in My Week with Marilyn (2011). Maar ook de onherkenbare Hugh Jackman maakt indruk als Jean Valjean. Jackman heeft al bewezen dat zang en dans iets wat op zijn lijf geschreven staat. In schril contrast was het zang-aspect van Russell Crowe die een pak minder overtuigend was. Hooper lijkt bij het begin van de film alles een beetje op te peppen met een snelle montage tussen de personages. Een verkeerde keuze wat mij betreft. Het komt allemaal heel stuntelend over en misschien had hij de toon moeten zetten met een sterk emotioneel zang-moment. De film is op zijn best wanneer de regisseur zijn camera met rust laat en de acteurs die alom bekende nummers brengen. Eén van de beste scènes vond ik trouwens het zang-trio met Marius (Eddie Redmayne), en zijn love-interest Cosette (Amanda Seyfried) en Éponine (Samantha Barks).

    Maar het hoogtepunt is toch de performance van 'I Dreamed a Dream' door Anne Hathaway, die met haar uitgeputte en magere, frêle lichaam, haar ruwe korte haarsnit en vooral haar stemgeluid, een melodramatische tour de force realiseert waar je niet onberoerd kan van blijven. Dat Hathaway hiervoor één van de drie Oscars (Beste Vrouwelijke Bijrol) in ontvangst mocht nemen, ook al had ze maar 15 minuten van screentime, was niet meer dan verdiend. De beslissing van Hooper om zijn acteurs life te laten zingen in plaats van beroep te doen op post-synchronisatie (lip synch) vergroot enkel maar de spontaniteit van de vertolkingen. Ook het gebruik van een steadycam liet de acteurs toe om op een vrije manier zich voort te bewegen op de set. Maar ook Helena Bonham Carter en Sacha Baron Cohen brengen een humoristische noot in een anders deprimerend verhaal.

    Op 19 juni 2013 komt de Blu-ray uit van Les Misérables met audio-commentaar van de regisseur en heel wat behind the scenes beeldmateriaal. Het zal geen film zijn die iedereen zal kunnen bekoren, maar één ding is zeker, de kwaliteit van de vertolkingen overstijgt ruim de dans en zang-act van Hathaway en Jackman tijdens de Academy Awards show. De film had oorspronkelijk 4 uur en 15 minuten geduurd, maar werd wijselijk ingekort tot een film van 2 uur en 15 minuten.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 27 mei 2013

     

    *** Les Misérables trailer ***

  • Christina Aguilera's Burlesque ruikt naar flop

    Pin it!

    Christina Aguilera mag dan wel één van de meest talentvolle zangeressen zijn uit de pop-industrie, haar come-back was niemand echt opgevallen, en al evenmin de halve come-back van Britney Spears wat dat betreft. De reden hiervoor was de rivaliserende pop-diva Lady Gaga die alle aandacht naar zich toe trok.

    Aguilera’s film Burlesque (2010), die haar terugkeer in de verf had moeten zetten, komt bijgevolg een beetje ongelegen en voelt zelf wat passé aan. De film werd gemaakt door de nobele onbekende Steven Antin, en komt een beetje in het vaarwater van Chicago (2002), maar meer recent Fame (2009) en Nine (2009), die allebei een geweldige marketing-campagne hadden. Burlesque komt dus ongelegen en véél te laat.

    burlesque-1.jpgburlesque-2.jpg

    Korte inhoud: Ali Rose (Christina Aguilera) is een zangeres met een grote stem uit een kleine stad die vlucht voor ontbering en een onzekere toekomst om haar dromen waar te maken in Los Angeles. Ze belandt in The Burlesque Lounge, een majestueus maar in verval geraakt theater waar een bezield muzikaal gezelschap onderdak heeft. Tess (Cher), eigenares van de club en tevens ook de hoofdact, geeft Ali een baantje als serveerster. De overweldigende kostuums en de gedurfde choreografie in Burlesque verrukken de jonge zangeres, die zweert ooit zelf op het podium te staan. Met de hulp van de gevatte podiummeester Sean (Stanley Tucci) en de barman Jack (Cam Gigandet), belandt Ali vanachter de bar op het podium. Met haar spectaculaire stem herstelt ze The Burlesque Lounge in haar oude glorie, tot een charismatische zakenman met een aanlokkelijk voorstel komt.

    Ik heb nog maar zelden zo’n slechte trailer gezien als deze. Het heeft alles weg van een opgekuiste familieversie van Showgirls (1995), met nog slechtere dialogen en acteurs die zelfs de moeite niet meer doen om een acteurswaardige vertolking neer te zetten. Ditalles gemonteerd door een bejaarde kwiet die is blijven hangen in de 90’ties en een soundtrack die ik nog niet op een tv-film zou plaatsen. En wie is dat ding met masker en zwarte pruik die wel een paar uiterlijke kenmerken vertoont van Cher. Deze film zou nog wel eens meer kunnen zuigen dan Glitter (2001) met Mariah Carey, en deze muziekfilm was al niet om aan te zien. De enige mogelijke reden waarom deze film toch nog een beetje zou scoren aan de box-office is Aguilera topless on high heels, I am just sayin’… Maar na het zien van de trailer, denk ik dat er op elke frame flop staat geschreven.

    ***Related Post***
    06/05/2009: Christina Aguilera in Burlesque

    *** Burlesque trailer ***

  • Stacy "Fergie" Ferguson in Nine van Rob Marshall

    Pin it!

    Voor de liefhebbers van musicals zit er opnieuw een spektakelfilm aan te komen van de hand van Rob Marshall (Chicago, Memoirs of a Geisha). De film heet Nine (2009) en is gebaseerd op een scenario van Federico Fellini. Een musical die een soort mix is tussen het autobiografische 8 ½ (1963) (Otto e Mezzo) en All That Jazz (1979), die nu reeds bezet is met tal van bekende koppen.

    Korte inhoud: De film gaat over de filmregisseur Guido Contini (Daniel Day-Lewis), die een persoonlijke en creatieve crisis doormaakt terwijl hij probeert een balans te vinden tussen alle vrouwen in zijn leven, zijn sexy maîtresse Carla (Penélope Cruz), zijn vrouw Luisa (Marion Cotillard), zijn moeder (Sophia Loren), zijn muse Claudia (Nicole Kidman), zijn Parijse producer Liliane La Fleur (Judi Dench) en zijn protégé Stephanie (Katie Hudson).

    En aan dit rijtje van ster-acteurs is nu ook een popster toegevoegd. Zangeres Stacy Ferguson, beter bekend als Fergie uit de groep Black Eyed Peas. Zij zal de rol vertolken van een hoertje Saraghina. In de musical zal ze het nummer 'Be Italian' zingen met haar tegenspeler Day-Lewis. Fergie zei hierover: "Het nummer dat ik zing is erg sterk en ik kijk ernaar uit om te zingen als een personage in plaats van als mezelf." Hoewel, in de musical is Saraghina de dorps-prostituée waar de nog jonge Guido mee kennis maakt.

    De opnamen van de film beginnen in oktober. Fergie speelde al eerder in Planet terror en Poseidon, twee actiefilms waarin haar personage al vrij gauw om het leven komt. Dit keer zou ze iets meer screentime krijgen, afwachten of ze ook indruk kan maken tussen al dat acteergeweld.

    *** Slash ft. Fergie - Beautiful Dangerous [unrated] ***

  • Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street

    Pin it!

    Zoals ik al eerder zei lijkt de musical Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007) voor Tim Burton geschreven te zijn. De film is gebaseerd op Stephen Sondheim prijswinnende musical, over een kapper (Johnny Depp), die onterecht naar de gevangenis wordt gestuurd. En daar ondergaat hij een metamorfose. De hoofdrollen in Sweeney Todd worden vertolkt door Johnny Depp, Burtons vrouw Helena Bonham Carter, Alan Rickman en Sacha Baron Cohen. Het scenario van de film is van de hand van John Logan (Gladiator, The Aviator, The Last Samurai).

    Korte inhoud: Benjamin Barker (Johnny Depp) komt door toedoen van Judge Turpin (Alan Rickman) onterecht in de gevangenis. Na zijn gevangenschap zint hij op wraak en besluit een partner in zijn plan te betrekken: Miss Lovett (Helena Bonham Carter). Barker begint een kapperzaak boven de pastei winkel van Miss Lovett. Samen rekenen ze af met de vijanden en tegenstanders van Barker die nu Sweeney Todd genoemd word.

    Sweeney Todd pic

    Ik ben opgelucht dat er in de trailer geen gorilla’s of Oompa Loompas rondlopen. Het enige waar ik nog zal moeten aan wennen is de zang-scènes. Burton heeft ervaring met het musical genre via zijn freaky cartoons Corpse Bride (2005) en The Nightmare Before Christmas (1993), maar dit zou zijn eerste echte live-action musical zijn, in een soort cross-mix van Edward Scissorhands (1990) en From Hell (2001).

    De trailer ziet er opnieuw heel ‘fantastisch’ uit zoals we dat van Burton ondertussen gewoon zijn. De kwaliteit van de Yahoo trailer is niet van al te beste kwaliteit, maar ik verwacht een fotografisch gitzwarte prent. De overgang van bijna zwart-wit beelden, naar verzadigde kleuren is intrigerend. Ik hoop gewoon dat Johhny Depp zijn Jack Sparrow tikjes goed zal kunnen wegmoffelen en dat de plotse zang-scènes geen mood-spoilers worden. In de trailer zie je ook maar één zangnummer, maar in de musical komen er uiteraard een heleboel zangnummers. Vraag blijft dus of Tim Burton dit heeft beperkt tot een minimum, of dat de monteur van de trailer er heeft voor gekozen om de zangnummers eruit te halen om zo meer mensen naar de bioscoop te trekken…? In dit laatste geval had de monteur dan misschien beter ALLE zangnummers weggelaten! Nu zaait hij verdeeldheid bij het publiek over de aard van het beestje. Ik kijk hoe dan ook wel uit naar de release van deze visueel verbluffende prent, bij ons op 23 januari 2008.

    *** Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street trailer ***

    ***Related Post***
    26/07/2008: Sweeney Todd filmbespreking
    02/08/2007: Sweeney Todd verfilmd

  • Across the Universe, een moderne musical

    Pin it!

    Musicals zijn tegenwoordig een moeilijke bevalling. Er is ooit een lange traditie geweest met prachtige musicals gaande van Top Hat (1935), Singin’ in the Rain (1952) tot West Side Story (1961). Tegenwoordig is het genre niet meer zo in trek, behalve in animatiefilms. Elk jaar heb je zo wel een uitschieter, ik denk dan aan Moulin Rouge (2001), Chicago (2002) of binnenkort Dreamgirls (2006), maar het publiek houdt het liever op realisme en vindt het steeds minder cinematografisch verantwoord om acteurs plots te zien zingen en dansen. De films lijken ook meestal gedateerd te zijn. Dit jaar komt Across the Universe (2007) uit, genaamd naar het nummer van de Beatles, en hoopt met deze moderne musical het genre weer helemaal op de agenda te zetten.

    Korte inhoud: Een fictief liefdesverhaal over de Engelse jongen Max (Joe Anderson) die naar de Verenigde Staten komt en verliefd wordt op het Amerikaanse meisje Lucy (Evan Rachel Wood) gedurende de jaren '60. Dit alles tegen de achtergrond van de groeiende problemen tussen de V.S. en Vietnam. Een reis doorheen hoge scholen en universiteiten van Massachusetts, Princeton en Ohio, langs de Lower East Side van Manhattan, tussen de Detroit-riots, en de haven van Liverpool tot de killing fields in Vietnam. En uiteraard een overdosis Beatles-songs, die de tijd hebben gemarkeerd.

    Across the Universe trailer

    De trailer van de film spreekt me enerzijds wel aan, hoewel ik altijd een hekel heb gehad aan musicals die iets te letterlijk de lyrics van een muzieknummer volgen. Ik heb ook een hekel aan slechte zangers. Ik zit nog altijd met een kater van Richard Gere die zo nodig moest zingen in Chicago. Wat denken jullie trouwens van musicals: hate them, don’t care or love’em? Deze prent zou in april bij ons in de zalen moeten draaien, maar er is op dit ogenblik nog geen releasedatum bekend. Met dank aan Sven voor de head’s up. De film komt bij ons uit op 12 december 2007.