De FilmBlog

Als we de cijfers mogen geloven heeft de Belg de weg naar de bioscoop terug gevonden. Kinepolis kende een groei van 1% in vergelijking met vorig jaar met een bezoekersaantal van 9,6 miljoen bezoekers. De vereniging van de middelgrote en kleinere bioscopen (FCB), doet zelfs beter met een groei van 5% met een gelijkaardig bezoekersaantal. De stijging is echter markanter in het zuiden dan in het noorden van het land. Het grijzer wordende Vlaanderen tekent een stijging van 1,7% terwijl het iets jongere Wallonië een groei kent van maar liefst 8%. Dat heeft deels ook te maken met de opening van de Cinéscope in Louvain-La-Neuve die voor een boost in de cijfers heeft gezorgd.

In Brussel stagneerde de markt, maar officiële cijfers zijn nog niet bekend. In ieder geval is het duidelijk dat meer mensen opnieuw de weg naar de cinema hebben gevonden. Zo zou het bioscoopbezoek in België met 3% zijn gestegen (ruim boven de 21 miljoen bezoekers). De bezoekcijfers kenden trouwens in heel Europa een lichte groei van 0,4%, zo blijkt uit de cijfers die MediaSalles. De grootste groeimarkt is duidelijk Centraal- en Oost Europa met een stijging van niet minder dan 11.4%. In West-Europa doen naast België ook Frankrijk (+2,7%) en Italie (+11%) het goed. In landen zoals Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Spanje is er evenwel sprake van een terugval, te wijten aan het zwakke aanbod van films uit eigen bodem.

De meestbezochte films in België waren Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010), Alice in Wonderland (2010), Inception (2010), Twilight: Eclipse (2010), Avatar (2009), Toy Story 3 (2010) en Shrek Forever After (2010). In Vlaanderen kon ook die flauwe komedie van Jan Verheyen, Zot van A. (2010), een plaatsje verzilveren in de top tien. Aan Franstalige kant was het Mr. Nobody (2009).

En als we eerste resultaten van 2011 bekijken zou deze positieve trend zich wel kunnen verder zetten. Het jaar werd al goed ingezet, en in het bijzonder met een film uit eigen bodem zoals Rundskop (2011). Maar 2011 heeft ook een aantal kaskrakers op til, zoals de nieuwe Pirates of the Caribbean film On Stranger Tides (2011), The Hangover II (2011), Thor (2011), …

Ik vond 2010 niet zo'n uitzonderlijk filmjaar. Het waren hoofdzakelijk meer tegenvallers dan verrassingen en de beste films kwamen vaak uit onverwachte hoek. Maar het gros van de films vielen in de grijze zone: niet bijzonder goed of bijzonder slecht, maar gewoontjes. Films die je snel weer vergeet. Ik hoop in ieder geval dat 2011 stukken beter zal worden, maar na het zien van de wat tegenvallende trailers is mijn laaiend enthousiasme ondertussen tot in mijn schoenen gezakt.

Ik heb twee top 10 lijstjes, de eerste is mijn Top 10 van de Beste Films uit 2010, mijn tweede lijstje is dat van mijn Top 10 Slechtste Films uit 2010. Ik zal beginnen met de ere-lijst en nadien volgt de ‘list of shame’. Ik vertel er nog even bij dat ik films als Black Swan (2010), The King's Speech (2010) en True Grit (2010) nog niet heb gezien. Ik vermeld deze drie films omdat deze prenten potentiële kandidaten waren voor de prestigieuse Top 10.

Naast mezelf zullen jullie op De FilmBlog ook nog de top 10 lijst zien van de andere auteurs (Karen, Joris, Jeroen), en in het kader van de BlogTalk, een samenwerking tussen verschillende filmblogs, kunnen jullie ook een bezoekje brengen bij Timothy die zijn lijstje spoedig zal bekend maken op de filmblog At the Movies, alsook Stijn die zijn Top 10 lijstje zal plaatsen op Tagoean.

10. Despicable Me (2010) Pierre Coffin & Chris Renaud

Net zoals Megamind (2010) zet Despicable Me de villain in de kijker in plaats van de held, met dat verschil dat de tweede film veel origineler is. Daar waar de ene zich inspireert op Lex Luthor, zien we in Despicable Me een soort 007-villain-à-la-Ernst-Stavro-Blofeld, met dat verschil dat hij niet leeft in een ondergronds paleis en droomt van de verovering van de planeet. Het hoofdpersonage (ingesproken door Steve Carell) woont in zijn kelder in zijn ambitie is om de grootste slechterik te worden bij de kijkcijfers van een tv-station. Geen Pixar, maar wel de mensen van Universal Animation Studios hebben deze film in elkaar gestoken en het resultaat is opmerkelijk, zeker in 3D. Het verhaal is om van te schaterlachen en zit boordevol sentiment voor de gehele familie. Het is geen Pixar, maar het is wel één van de beste animatiefilms van 2010.

09. Scott Pilgrim vs. the World (2010) Edgar Wright

De comic-adaptatie Scott Pilgrim vs. the World is een te gekke film, ook al was het een flop aan de Amerikaanse box-office. De reden hiervan is dat de film bestemd is voor een heel select publiek van jongeren en mensen die comics wel kunnen smaken. Deze prent kan jij bijna zien als een letterlijke samensmelting van de filmwereld en de strip, en dat levert vaak hilarische en fascinerende beelden op. Acteur Michael Cera is perfect gecast voor deze romance uit de 21e eeuw. Het lijkt bij momenten wel een soort Quentin Tarantino film voor teenagers. Dit moet één van de leukste films zijn uit 2010.

08. The Ghost Writer (2010) Roman Polanski

The Ghost Writer heeft ook geen brokken gemaakt aan de kassa, maar het was wél één van de beste thrillers uit 2010 en zeker één van de betere films van Roman Polanski. Het is onversneden Polanski materiaal, die net zoals een Alfred Hitchcock het thriller-genre volledig naar zijn hand zet en doorprikt met ironiserend toontje en incidentiële humor. De melodramatiek is nooit ver weg, maar tezelfdertijd blijf je in de ban van de vertelling en de visuele poëzie die op het scherm wordt uitgesmeerd door Polanski en zijn Poolse Director of Photography Pawel Edelman.

07. Mr. Nobody (2010) Jaco Van Dormael

Mr. Nobody is een film uit eigen bodem, en dan nog wel een film waar we fier op mogen zijn, want zelden straalt een Belgische filmproductie zoveel charisma en overtuigingskracht uit als deze van Jaco Van Dormael (Le Huitième Jour, Toto Le Hero). Het is een soort science-fiction film, met een romantische liefdesdrama als plot, die ons in een fascinerende wereld meesleept naar de Big Bang, vliegende fietsen via het Butterfly-effect, met geweldig acteerwerk van Jared Leto, Diane Kruger, Sarah Polley en Rhys Ifans. Het is een droomwereld die op je netvlies zal blijven plakken. Zonder twijfel dé beste Belgische film van 2010, in een jaar met heel wat Belgische-competitie.

06. The Crazies (2010) Breck Eisner

Een degelijke horror-remake mag ook eens in de kijker worden gezet, en het gaat dan nog wel om een zombie film zoals er zovele zijn gemaakt de laatste jaren. En toch weet The Crazies (2010) zich min of meer te onderscheiden van de andere films door zijn strakke regie, zijn behoorlijk sterke acteurswerk en zijn nooit aflatende spanningsboog die de juiste knipoog maakt naar Romero’s 70’ties horrorfilms. Deze film werd niet gemaakt om het publiek aan het denken te zetten, maar is er om de mensen de stuipen op het lijf te jagen. Ik heb deze gezien op het filmfestival van de Fantastische film en mede door het enthousiasme van het publiek was dit één van de leuke verrassingen. Het is onversneden escapisme, zonder noodzakelijk "brainless" te zijn.

05. The Fighter (2010) David O. Russell

Ik was aangenaam verrast bij het zien van The Fighter (2010), naar het waar gebeurde verhaal van de bokser Mickey Ward, maar dat had je al kunnen vermoeden met Christian Bale en Amy Adams in de credits. Maar alles draait uiteindelijk rond Mark Wahlberg die hier één van zijn beste rollen neerzet. Ook Melissa Leo zet hier een sterke rol neer. U hoort het, het is een acteursfilm, met meer drama buiten dan binnen de boksring.

04. The Social Network (2010) David Fincher

De halve biopic The Social Network (2010) is een schot in de roos, ook al kreeg het maar een bescheiden recette aan de Amerikaanse box-office. Maar dit is nog maar eens een film waar de opkomst niet recht evenredig is tot de kwaliteit van de prent. Het is een hedendaagse verhaal die heel nauwkeurig de geest van de internet-generatie weergeeft. Dit is nog maar eens een meesterwerkje van David Fincher, die ontegensprekelijk één van de meest talentvolle cineasten van de laatste 15 jaar is geworden. Het is een drama met Shakespeariaanse trekjes en een hoofdpersonage die je gemakkelijk kan omschrijven als een onvoorstelbare etter en genie. Dé antipool op zijn Fight Club (1999).

03. Inception (2010) Christopher Nolan

Er zijn uiteraard heel wat films geweest waar het onderbewustzijn en de droomwereld centraal stonden in het verhaal en waar illusie en realiteit nauwelijks te onderscheiden zijn van elkaar, maar het is sinds The Matrix dat we met Inception (2010) nog eens te maken hadden met zo’een visueel indrukwekkende en realistische wereld met zo’een adembenemend plot. Het is tevens het soort film die je kan herbekijken om er telkens nieuwe zaken in te ontdekken. Inception heeft een slim en weldoordacht script en wat mij betreft een verademing op het voorgekauwde materiaal die we dikwijls aangereikt krijgen. De terra-forming scènes waar een straat over een andere komt te liggen of wolkenkrabbers wegzakken in de zee, zien er verbluffend uit. Maar ook de zero-gravity sequenties uit de Matrix, worden in deze film her-uitgevonden op een fascinerende manier. Het is de ultieme rollercoaster-film die ons geen minuut tot rust laat komen.

02. Toy Story 3 (2010) Lee Unkrich

Pixar heeft zijn reputatie hoog te houden en levert elk jaar een meesterwerkje van formaat af. Deze keer valt de eer te beurt aan de threequel Toy Story 3 (2010), en het is me der eentje. Het is een buitengewoon grappige prison-break film. Ik denk niet dat er zoiets bestaat als een 'perfecte film', maar mocht er ooit zoiets bestaan dan zou het waarschijnlijk lijken op deze Pixar-film. Naar goede gewoonte is het een vehikel voor jong en oud, met geniale dialogen, sterke karakters, een schattige romance, Barbie & Ken en uiteraard voldoende spanning en actie. Je kunt er enkel met bewondering naar kijken en hopen dat de Pixar-batterij nooit uitgeput raakt.

01. Kick-Ass (2010) Matthew Vaughn

Maar de film waar ik verzot op was het voorbije jaar is en blijft Kick-Ass. Deze adaptatie heeft misschien wat jeugdpuistjes, maar heeft geen beugel nodig. Het is een intelligente comic-adaptatie die wederom grenzen verlegt. Het is allemaal best leutig, maar deze post-moderne prent is ook spectaculair gewelddadig en grof gebekt. Duidelijk een teenager-film die bestemd is voor een eerder volwassen publiek die tegen een stootje kan. Maar het geweld is niet zomaar gratuit, integendeel, er steekt een geniale choreografie in met knip-oogjes naar de John Woo en de Kill Bill films, die volledig afstand neemt van de Jason-Bourne-shaky-camera actie-sequenties. Alles staat in functie van de analyse van de superhero-mythe die de misantrope weldoeners in onze maatschappij doorzeeft met kogelgaten en bazooka-geweld. Net wanneer je dacht dat het genre zo goed als uitgeput was, komt deze Kick-Ass. Ik hoor nog de woorden van mijn docent op de filmschool "Film is dood". Nope, it still kick's ass!

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Gregg Araki is voor velen geen onbekende. Voor mij was hij dit wel tot deze geflipte sexy horrorkomedie mij aangenaam verraste op het filmfestival van Gent en mij uit mijn middagdip rukte. Sex, drugs, rock 'n' roll en wat geflipte paranoia. Dit zijn de elementen die Araki doorheen zijn flitsende komedie Kaboom (2010) mixet.

Korte inhoud: Ergens aan een campus vult Smith (Thomas Dekker) zijn dagen met leeghoofdig rondhangen met zijn vriendin Stella. Een paar vreemde personages kruisen zijn pad. Zijn kamergenoot lijkt een typische surfboy te zijn die zijn pik achterna loopt. Stella's vriendin krijgt opeens obsessieve trekjes, een andere maat van hen loopt constant high rond en wanneer Smith denkt getuige te zijn van een moord beginnen de vreemde voorvallen zich op te stapelen en samen met Stella tracht hij het raadsel op te lossen. Hoe dieper hij graaft in het verleden van het vermoorde meisje, hoe vreemder de gebeurtenissen. Wat is droom en wat is werkelijkheid? Begint hij te flippen of is hij tegen wil en dank getuigen van een duister complot? Ook de kijker kan het onderscheid niet altijd maken maar dit draagt bij tot de lekkere paranoia sfeer die Greg creëert.

Gregg Araki weet ons te boeien met deze tienersoap die bol staat van de knappe energieke scènes. Veel seks jawel maar het blijft plezant, grappig en uitermate sexy zonder in platvloerse goedkoop te vervallen. De kolder krijgt zijn plaatsje en afgewisseld met de horror-elementen zorgt dit voor een heerlijke brok energie, de ene keer ijzig spannend, de andere keer gewoon lekker opwindend.

Ook de cast is bijzonder goed gekozen vind ik. Thomas Dekker als Smith is wat je noemt een androgyne persoon. Even vrouwelijk als mannelijk en de homoseksuele scenes zijn absoluut niet taboedoorbrekend. Juno Temple, ook wel bekend van rolletjes Mr. Nobody (2009), The other Boleyn Girl (2008) en Atonement (2007), steelt hier de show en als je wilt weten waarom: she's the hottest girl on earth.

Wat soort film Araki wilde maken weet ik niet, hij heeft zich duidelijk geamuseerd en dat doet de kijker ook. Al bij al moet je niets serieus nemen tenzij je vriendin, als ik hem goed begrijp, en als je je laat meevoeren door zijn staaltje dolgedraaide vrolijke cinema is dit echt wel een verademing tussen al die cineasten die zich net iets ter serieus nemen.

Te zien in studioskoop. De film duurt 86 min en in de film zien we ook nog de Road House en Cocktail blondine Kelly Lynch opduiken, naast Nicole LaLiberte, Haley Bennett, Roxane Mesquida, Andy Ficher-Price, Brandy Futch en James Duval.