michael pena

  • Een niet zo grappige CHiPs trailer met Michael Peña en Dax Shepard

    Pin it!

    In de slipstream van Baywatch (2017), 21 Jump Street (2012) en Starsky & Hutch (2004), is er een nieuwe komische adaptatie van een populaire tv-serie, met name CHiPs (2017), gebaseerd op een serie die liep van 1973 tot 1984.

    chips,starsky and hutch,baywatch,21 jump street,michael pena,dax shepard,vincent donofrio,jessica mcnamee,kristen bell

    Korte inhoud: Francis "Poncho" Poncherello (Michael Peña) en Jon Baker (Dax Shepard) werken als motoragenten bij de California Highway Patrol (CHiPs). Ze werken in en rond Los Angeles en zien toe op snelheidsovertreders en autodieven, helpen gestrande automobilisten, assisteren paramedici bij ongevallen en assisteren soms bij onderzoeken. Al snel komen ze in een situatie als geen ander, wanneer een sadistische voormalig agent en zijn huurmoordenaar een ravage aanrichten in de stad.

    Het is zowat de Dax Shepard show geworden want de man speelt niet alleen één van de hoofdrollen, hij heeft de film geschreven, geproduceerd en ook nog eens geregisseerd. De slechterik in de film wordt dan weer gespeeld door Vincent D'Onofrio. Bij de actrices zien we ondermeer Kristen Bell opduiken en Jessica McNamee.

    Daar waar Baywatch zich spiegelde aan het grofgebekte 21 Jump Street, lijkt deze prent zijn inspiratie te zoeken in het meer bravere en PG-13 Starsky & Hutch, zonder te moeten inboeten aan de nodige seksuele situaties, gedeeltelijk naakte scènes, stout taalgebruik en uiteraard actie en geweld. Maar het grote verschil met Starsky & Hutch is dat we hier niet meteen de chemie hebben van een Ben Stiller en een Owen Wilson. Daarnaast heb ik eigenlijk geen enkele keer moeten lachen met de grappen uit de trailer, die toch wel verondersteld de beste uit de film moeten zijn. De film lijkt ook niet die typische 70'ties stijl te hebben zoals dat wel het geval was bij Starsky & Hutch, en ook al was dat geen vereiste, maar nu voelt alles een beetje stijlloos uit.

    We zullen moeten afwachten wat het resultaat wordt. CHiPs komt in maart uit in de States en waarschijnlijk in die periode ook bij ons.

     

    *** CHiPs trailer ***

  • Ant-Man (2015) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vorig jaar waren er heel wat blockbusters en de ene al meer teleurstellend dan de andere, maar gelukkig behoorde deze Ant-Man (2015) tot de grote verrassingen. Mijn hoop zat al in mijn schoenen toen Edgar Wright aftrad als regisseur. Maar gelukkig heeft hij hoe dan ook invloed gehad op het project en het resultaat is behoorlijk ontspannend en grappig. Na Guardians of the Galaxy (2014) bewijst Marvel dat ze veel gevoel voor humor hebben, en hun formule werkt.

    ant-man,marvel,paul rudd,peyton reed,edgar wright,abby ryder fortson,judy greer,bobby cannavale,michael pena,david dastmalchian,ti,michael douglas,corey stoll,evangeline lilly,joe cornish,anthony mackie

    Korte inhoud: De zwendelaar Scott Lang (Paul Rudd) heeft zijn celstraf erop zitten en probeert een normale job te vinden in een hamburgerzaak. Maar wanneer zijn crimineel verleden aan het licht komt wordt hij aan de deur gezet. Hij lijkt ook de band te verliezen met zijn dochter Cassie (Abby Ryder Fortson), gezien zijn ex-vrouw Maggie (Judy Greer) en haar nieuwe man en politieagent Paxton (Bobby Cannavale), liever niet hebben dat hij in haar buurt komt.

    Scotts enige uitweg lijkt opnieuw een job aan te nemen als dief, nadat hij een interessant voorstel krijgt van zijn vriend Luis (Michael Peña) en diens twee handlangers Kurt (David Dastmalchian) en Dave (T.I.). Maar na een geslaagde kraak stoot hij niet op een schatkist, dan wel op een pak, eigendom van dokter Hank Pym (Michael Douglas). Nadat hij uiteindelijk wordt opgepakt krijgt hij van Pym de kans om zijn leven te beteren en voor hem te werken. Het pak zou hem in staat stellen om zo groot te worden als een mier en deze technologie dreigt nu in handen te vallen van Darren Cross (Corey Stoll) die de Yellowjacket heeft ontworpen, en de technologie wil uitwerken voor militaire doeleinden. Scott moet zijn mentor, Dokter Hank Pym en Hope (Evangeline Lilly), helpen om het geheim achter zijn spectaculaire Ant-Man pak te beschermen tegen een nieuwe generatie van bedreigingen. Tegenover ogenschijnlijk onoverkoombare obstakels, moeten Pym en Lang een overval plannen en uitvoeren die de wereld zal redden.

    Los van een aantal zwaktes hebben we hier te doen met een geslaagde comic-adaptatie, en veel is uiteraard te danken aan de uitstekende casting en het intelligente script van Edgar Wright en Joe Cornish. In tegenstelling tot veel andere blockbusters dit jaar hebben we hier te maken met personages waar we sympathie voor hebben en willen volgen. Op de eerste plaats is er Paul Rudd die zowel gravitas als lichtheid brengt. Hij kan zonder moeite de ene minuut grappig, de andere minuut een gevoelig mens en uiteindelijk ook geloofwaardig zijn als een superheld. Ook de casting van Michael Douglas als zijn sluwe mentor werkt bijzonder wel. In het begin van de film krijgen we zelfs even een jonge Michael Douglas te zien in een flash-back met een vlak gestreken gezicht.

    Ook House of Cards acteur Corey Stoll is perfect gecast als de kale villain, ook al had ik graag iets meer van hem willen zien mét en zonder kostuum. Evangeline Lilly werd niet gecast in een romantic interest cliché-rol, wat een goede zaak is. Het is een vrouw met ballen en op het einde van de film willen we haar personage zeker terug zien. De show wordt bij momenten wel wat gestolen door Michael Peña. Maar ook de bijrol van Boardwalk Empire acteur Bobby Cannavale als flik is om van te smullen. Zonder teveel te willen spoilen kan ik nog vertellen dat deze film een brug maakt naar The Avengers, *spoiler* met zelfs een heerlijke opstootje tussen Ant-Man en Falcon (Anthony Mackie) *end spoiler*.

    ant-man_2015_pic01.jpgant-man_2015_pic02.jpgant-man_2015_pic03.jpg
    ant-man_2015_pic04.jpgant-man_2015_pic05.jpgant-man_2015_pic06.jpg

    De grappen in de film komen niet altijd aan, ik zou zelfs durven zeggen dat 1/3 van de grappen gewoon niet grappig zijn en dat is dan weer te danken aan een slechte timing. Dit is in ieder geval het bewijs dat Marvel een slechte beurt heeft gemaakt door Edgar Wright te laten schieten in het voordeel van regisseur Peyton Reed (The Break-Up, Yes Man). Anderzijds biedt de film met zijn productiebudget van 130 miljoen dollar voldoende visueel vertier. Bepaalde visuele effecten zien er wel wat gedateerd uit, maar andere zijn dan weer bijzonder knap. Hoe kon het ook anders met de samenwerking van maar liefst 12 speciale effect huizen (waaronder Industrial Light & Magic). Het einde van de film is een ware rollercoaster, maar in tegenstelling tot vele andere Marvel adaptaties (Iron Man, Spider-Man, The Avengers, ...) is er geen publiek, geen toeschouwers en heb je nooit dat gevoel van een superheld die aan het werk is. Maar gezien de A-List casting en de vele visuele effecten, hebben de makers toch ergens op moeten besparen. Anderzijds moet ik toegeven dat deze 'less is more' aanpak hier wel werkt.

    Kortom, Ant-Man is een geslaagde en bijzonder grappige en inventieve origin comic adaptatie met een goeie casting en een slim script die zichzelf niet al teveel au serieus neemt en de rollercoaster actie en visuele effecten goed kan afwisselen met emotionele scènes en comic relief. De knisperende oneliners zijn aanwezig maar tot een minimum beperkt, en er ontstaat een vonkende chemistry tussen Scott en Hope, zonder dat het zeemzoeterig wordt. Met een betere regisseur achter de camera had dit een topfilm kunnen zijn, maar Peyton laat toch iets teveel steken vallen. Maar de film verveelt voor geen seconde en na afloop wil je dit personage zeker terug zien in sequels en spin-offs. Blijf tevens kijken tot na de credits, want er zijn maar liefst twee aparte after credit filmpjes (mid-credit & after-credit scene).

    Ondertussen zijn de DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D van de film te verkrijgen, met maar liefst 3 documentaires, een handleiding voor een kraag in mini-formaat, deleted en extended scenes, bloopers én audio-commentaar van de regisseur. Zondermeer een niet te missen Ant-Man release.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 13 januari 2016

     

    *** Ant-Man trailer ***

  • Fury (2014) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben op deze blog al een artikel geplaatst over de historische kanttekening die je moet maken bij het zien van Fury (2014) van David Ayer (End of Watch, Harsh Times). Het verhaal zal echter tot de verbeelding spreken van Amerikanen, maar historici zullen deze prent wel met een serieuze korrel zout nemen. Los van het historische aspect en het overdreven patriottisme is Fury toch een indrukwekkend en aangrijpend portret die laat zien hoe vuil en brutaal een oorlog wel kan zijn.

    fury_2014_poster_2_brad_pitt.jpg

    Korte inhoud: April, 1945. Terwijl de geallieerden op het Europese vasteland hun laatste offensief voorbereiden, volgen we de koppige strijd van een Amerikaanse sergeant genaamd Wardaddy 'Don' (Brad Pitt) die met zijn Sherman tank "Fury" en zijn vier-koppige bemanning - Boyd (Shia LaBeouf), Norman (Logan Lerman), Gordo (Michael Peña) en Grady (Jon Bernthal) op een dodelijke missie gaat achter de vijandelijke linies. In de minderheid en vrijwel kansloos, worden Wardaddy en zijn mannen geconfronteerd met het onmogelijke en zien we hun heldhaftige pogingen om toe te slaan in het hart van nazi-Duitsland.

    Wat meteen opvalt is niet zozeer het bloed, dan wel de modder. We krijgen shots van de tank die zich een weg baant door de doordrenkte aarde en alles in zijn pad platstrijkt, incluis gevallen soldaten. En meteen weet je waar het op staat. Het is de missie die telt, alle andere overwegingen zijn bijkomstig. Als kijker identificeren we ons meteen met de nog jonge Norman, die van zijn typemachine werd getrokken en naar het front verscheept. Zijn sergeant zal hem op korte tijd de klappen van de zweep aanleren. In een begin-scène wordt de jongen gedwongen een gevangen genomen Duitser neer te schieten, en dat is voor de onervaren jonge spruit een brug te ver. Maar gaandeweg ziet hij in dat zijn vijand wel gretig is om zijn kop of die van een bevriende soldaat eraf te schieten, mocht hij daartoe de kans krijgen. Er komt zelfs een ontgroeningsritueel aan te pas waarin de jongen onder toezicht van Don zijn eerste liefde zal kennen, met de mooie Duitse Emma (Alicia von Rittberg). Het lijkt bij momenten een soort zoon-vader relatie, die het gehele verhaal heel persoonlijk en tastbaar maakt. Maar het is in essentie een film die ons vertelt dat de oorlog zelfs van de meest timide persoon in een kille oorlogsmachine kan maken.

    Gezien het verhaal zich grotendeels afspeelt in een tank zou je deze oorlogsprent kunnen vergelijken met Patton (1970). Het verschil is uiteraard wel het rauwe realisme en het feit dat de strategie nu komt van binnen de tank in plaats van aan de generaalstafel ver weg van het spervuur van kanonschoten die voorbij de gepantserde voertuigen afketsen. Het is een intense prent die ons laat proeven van het leven van de soldaten in deze mechanische beesten en hoe zij zich in bochten moesten wringen tegenover de veel sterkere Duitse Tiger Tanks. Maar het is ook een film over de camaraderie tussen de soldaten, en al zeker tussen de leden van een tank-crew.

    Het script van Ayer is ook niet lijnrecht en neemt soms interessante bochten. Op een geven moment bevinden ze zich in een klein Duits dorpje waar Don en Norman een vrouw met haar jongere nicht ontmoeten die zich hadden verscholen van de geallieerden. Wat begint als een vrij ongedwongen ontmoeting ontaard al snel in een gespannen sfeer, waar je als kijker niet weet hoe het drama zich zal ontrollen. Het is een scene waar je je de vraag stelt of Don zich al dan niet zal vergrijpen aan de vrouwen en hen verkrachten. Het zijn kleine intermezzo's die bijzonder verhelderend zijn voor de karakteruitwerking van de personages.

    fury_2014_jon_bernthal_pic05.jpgfury_2014_logan_lerman_brad_pitt_pic02.jpgfury_2014_shia_labeouf_pic03.jpg
    fury_2014_michael_pena_pic04.jpgfury_2014_logan_lerman_alicia_von_rittberg_pic01.jpgfury_2014_brad_pitt_pic06.jpg

    Qua actie ontgoochelt Fury voor geen seconde en schotelt ons een denderde finale voor met een kapotte tank en een 300 tal gewapende SS-soldaten op hun pad. Ook in deze scène weet je niet hoe alles zal uitdraaien, maar je vermoedt wel een ferm bloedbad. In tegenstelling tot het wat luidruchtige personage die Brad Pitt vertolkte in Inglourious Basterds (2009) krijgen we hier een heel ingetogen vertolking. Don heeft zijn principes maar is niet het soort soldaat die schuimbekkend met zijn wapen op een meute nazi's zal inbeuken. De twee personages delen wel een uitgesproken aversie voor de SS en volgens hen is de enige goede nazi, een dode nazi. Ook de vertolking van Shia, die al dan niet zijn acteercarrière na deze film on-hold heeft gezet, is doeltreffend. Maar over het algemeen zijn de rollen bijzonder knap gebracht.

    Jawel, Fury toont zonder al teveel scrupules het Amerikaanse heroïsme en het verhaal wordt ook in deze logica opgebouwd en is bij momenten al zo lomp en compromisloos als een rollende tank, maar anderzijds toont het als geen andere oorlogsfilm de ware gruwel op het terrein en neemt het de tijd om zijn personages te doorgronden. En tussen de modder en de kanonnenvuurwerk voelen we die kleine momenten van menselijkheid toch doorwegen. Het is misschien wel de meest indrukwekkende WO II prent sinds Saving Private Ryan. Ook al denk ik niet dat het veel Oscars zal winnen, bleef het in ieder geval een hele poos nazinderen.

    De DVD en Blu-ray ligt vanaf 12 februari 2015 in de winkelrekken. Op de 4K Blu-ray versie vind je voor 50 minuten verwijderde en uitgebreide scènes, een gevechtsdagboek van de regisseur en een reportage over hoe je met een tank van 30 ton manoeuvreert en ook extra beeldmateriaal met de cast en crew die praten over de film.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 7 februari 2015

    ***Related Post***
    27/06/2014: Fury of WO II door de ogen van Hollywood

     

    *** Fury trailer ***

  • Fury of WO II door de ogen van Hollywood

    Pin it!

    Dat Hollywood wel eens de geschiedenis wil herschrijven is al langer dan vandaag bekend. Het meest pijnlijke zijn films rond de Tweede Wereldoorlog waarin de rol van de Amerikanen net iets te heroïsch wordt voorgesteld tot zelfs ronduit verzonnen. Indiana Jones bestrijdt ook nazi, maar iedereen weet dat het pure fictie is los van elke historische waarde, en daar ligt niet het probleem. Het wordt pas problematisch wanneer films zich baseren op historisch accurate gebeurtenissen en hier een loopje nemen met de feiten. Uiteraard zijn films 'Based on true events' OOK fictie, maar als regisseur zou je de morele plicht moeten hebben wanneer je historische films maakt (cf. Shindler's List, Saving Private Ryan, ...) om de waarheid geen onrecht aan te doen.

    fury,brad pitt,David Ayer,Shia LaBeouf,Logan Lerman,Jon Bernthal,michael pena,U-571,wo ii,saving private ryan,shindlers list,tony blair,bill clinton

    Komt daar nog bij dat de gemiddelde Amerikaan waarschijnlijk - mede door zijn opleiding op de Amerikaanse schoolbanken - er vast van overtuigd is dat Amerikanen WO II hebben gewonnen tegen nazi-Duitsland. Ga maar eens lezen op diverse fora en je zal geschokt zijn door stellingen alsof de Amerikanen de oorlog zouden beslecht hebben na het droppen van twee atoombommen op Hiroshima en Nagasaki. Los van het feit dat Hitler al lang verslagen was nog voor de bommen werden gegooid, kan je je zelfs de vraag stellen of deze bommen eigenlijk iets hebben opgeleverd. De Japanners waren meer getroffen door de Amerikaanse blokkade door de marine, die het land compleet aan het uitputten was, dan wat 100 atoombommen hadden kunnen verwezenlijken. De Japanners waren zelfs klaar om zich over te geven. Maar de Amerikanen wilden blijkbaar laten zien hoe machtig zij waren. Spijtig genoeg bewezen ze hiermee dat ze al even grote massa-moordenaars waren als hun tegenstanders. Maar door deze 'foutieve voorstelling van historische gebeurtenissen' kan je de zaken wel in een iets beter daglicht gaan plaatsen voor het thuisfront. Maar ook de veldslag in Europa is compleet anders verlopen dan wat bepaalde films zoals Fury (2014) ons willen verkopen.

    Korte inhoud: April, 1945. Terwijl de geallieerden op het Europese vasteland hun laatste offensief voorbereiden, volgen we de koppige strijd van een Amerikaanse sergeant genaamd Wardaddy (Brad Pitt) die met zijn Sherman tank "Fury" en zijn vijf-koppige bemanning op een dodelijke missie gaat achter de vijandelijke linies. In de minderheid en vrijwel kansloos, worden Wardaddy en zijn mannen geconfronteerd met het onmogelijke en zien we hun heldhaftige pogingen om toe te slaan in het hart van nazi-Duitsland.

    In oorlogstijden werden dergelijke films aanzien als oorlogspropaganda en Quentin Tarantino had hierover zelfs al eens mee gespot in zijn Inglourious Basterds (2009). In realiteit waren in die periode de Duitsers in de minderheid en had dit scenario uiteindelijk veel meer accuraat geweest met nazi's die het moesten opnemen tegenover een overgewicht van Russische strijders. Maar Amerikanen hebben geen interesse om dit verhaal te vertellen, maar wel iets wat hun doelpubliek rauw lusten: Amerikaanse helden in actie om de wereld te redden van het kwade. Het is de ticket verkoop die primeert op de historische feiten, en bijgevolg creëer je dan ook een heel vertekend beeld voor de massa die nauwelijks nog boeken leest en hun geschiedenis les krijgen van Hollywood.

    soviet_union_on_top_of_the_german_reichstag.jpgww2_invasion_france.jpgrussian_soldiers.jpg

    Het feit is dat de Duitsers ondanks hun numerieke minderheid het meest performante en gedisciplineerde leger hadden . En nog een geluk dat de megalomanie van Hitler zo groot was dat hij ook nog eens een oorlog ontketende tegen de Russen, anders spraken wij hier overal Duits. Het waren de Duitsers die in 1940 in de minderheid waren en in enkele weken tijd Frankrijk hadden veroverd (wiki). De geallieerden hebben de Duitsers gestopt - niet met geniale blitzkriegs of heroïsche tactieken - maar wel met de macht van het nummer. De Russen hadden het meest chaotische leger en hun sadistische, bloeddorstige generalen - al dan niet onder invloed van de vodka - hadden er geen probleem mee om duizenden van hun soldaten naar een gewisse dood te sturen. Waarschijnlijk was deze krankzinnigheid ingegeven door de pragmatische gedachte dat op een gegeven moment de Duitsers wel zonder kogels en bommen zouden vallen. De echte morele helden in deze oorlog waren diegene in de lucht - niet die gekken van het Britse Bomber Command maar wel de The Royal Air Force in '42 en '43 die het moesten opnemen tegen een sterke Luftwaffe. Op de grond was het pure chaos en daar waar de Duitsers iets hadden veroverd op een week tijd, moesten de geallieerden vaak maandenlang strijd leveren om het terug te winnen. Dat is wat er is gebeurd, en dit verhaal vind je niet terug in de films die Hollywood ons voorschotelen.

    De Amerikanen zijn tevens maar zeer laat in de oorlog gestapt, gezien ze niet meteen betrokken partij waren, en het voor hen tevens behoorlijk goed uitkwam dat de dominante positie van Europa tot puin werd herleid. Om nog maar een voorbeeld te geven - onze filmindustrie stond veel verder dan Hollywood, maar dat is met de oorlog compleet veranderd. Amerikanen konden ondertussen genieten van Duitse technologie en plannen maken om de wereld-orde te herverdelen in hun voordeel, want vergeet niet dat de Amerikanen toen in een financiële crisis zaten en na de oorlog plots alles beter ging. Om dan om de haverklap films te zien waarin Amerikanen de strijd aanbinden als helden in het hart van nazi-Duitsland, daar krijg ik het soms van. Het zijn de Russen die het grootste gewicht in de schaal hebben gelegd en het meeste pijn hebben gedaan aan het nazi-apparaat. Het strijdtoneel van de Amerikanen tijdens WO II was de Pacifische Oceaan, waar ze met de hulp van de Britten strijd leverden met de Japanners. En niet de bommen maar wel de Russen hebben dit conflict ook beslecht (lees Hiroshima Nagasaki).

    royal_airforce_pilots.jpgatomic_bombing_of_japan.jpgluftwaffe_pilots.jpg

    Komt daar nog bij, om even terug te keren naar onze Fury film, dat de regisseur, David Ayer, in kwestie eigenlijk ook al een beetje van een recidivist is. Hij heeft zijn carrière als scenarist begonnen met U-571 (2000), een verhaal over een grootscheepse infiltratie-operatie tijdens de Tweede Wereldoorlog in 1942. De opsporingsdiensten hadden noodsignalen onderschept die afkomstig waren van de U-571, een Duitse onderzeeër die wegens technische defecten ergens op de Noord-Atlantische Oceaan dreef met aan boord de Enigma, de beruchte machine die de Duitse berichten kon ontcijferen. Maar in de film waren het de Amerikanen (met Matthew McConaughey, Bill Paxton en Harvey Keitel in de hoofdrollen) die de operatie hadden opgezet, in realiteit waren het de Britten. De Britse premier Tony Blair heeft toen openlijk gesteld dat de film een 'aanslag was op de nagedachtenis van diegene die hierbij betrokken waren'. Zelfs president Bill Clinton voelde zich gedwongen een brief te schrijven dat deze film pure fictie was. Ayer heeft toen zijn excuses aangeboden en de belofte uitgesproken deze "verminking van de waarheid" nooit meer te doen. Ayer (End of Watch, Street Kings) is een talentvol scenarist (Training Days, Harsh Times) wanneer het gaat over criminele bendes in L.A.; maar misschien moet hij zich maar in de toekomst onthouden van historische films.

    Ga deze film dus zien met meer dan een korreltje zout. Fury draait vanaf 22 oktober 2014 bij ons in de zalen. Naast Brad Pitt, treffen we er ook Shia LaBeouf, Logan Lerman, Jon Bernthal en Michael Peña aan.

    *** Fury trailer ***

  • Edgar Wright treed af als regisseur bij Ant-Man

    Pin it!

    Vreemde toestanden bij de productie van Ant-Man (2015) . Regisseur Edgar Wright (Shaun of the Dead, Hot Fuzz, Scott Pilgrim vs. the World, the World's End ), die al bij het project betrokken was sinds 2006, is vrijdag opgestapt omwille van creatieve meningsverschillen (zoals dat beschaafd heet).

    ant-man,marvel,edgar wright,Joe Cornish,Paul Rudd,Evangeline Lilly,Michael Douglas,Patrick Wilson,michael pena,Corey Stoll,the avengers,fantastic four

    Twee dagen later lijkt de echte reden voor de breuk tussen Marvel en Wright (pic) naar boven te komen. Blijkbaar zou de comic studio twee bijkomende scenaristen hebben aangesteld, om het script van Joe Cornish en Wright glad te strijken. Ik hoef hier geen tekening bij te maken dat zoiets wel heel slecht is aangekomen bij de regisseur die zo goed als klaar stond om in productie te gaan met zijn script.

    Volgens Latino Review zou Marvel al hebben aangestuurd om het moraal in het verhaal te wijzigen, alsook de introductie van franchise karakters (Avengers of Fantastic Four karakters), als nog een aantal andere zaken. Wright heeft twee nieuwe versies van het script geschreven, maar blijkbaar was zijn compromis niet voldoende. Marvel stelde 6 weken gelden twee onervaren scenaristen aan om het script te bewerken naar hun wensen. Toen Wright het resultaat in handen kreeg was de teleurstelling veel te groot om nog aan te blijven. Het script zou compleet overhoop zijn gesmeten, armer qua inhoud, glad gestreken en ontdaan van de visie van de cineast. De regisseur en scenarist Joe Cornish waren geschokt door Marvel's wegvallende geloof in hun talent. Anderzijds heeft de regisseur ook wel lang zitten treuzelen en had deze comic-adaptatie al veel langer in productie moeten gaan. Wright wou echter eerst The World's End (2013) afwerken, een prent die in vergelijking met Hot Fuzz (2007) wel een beetje van een teleurstelling werd.

    Wat zijn de onmiddellijke gevolgen voor de reeds aangestelde cast? Geen, gezien de acteurs onder contract staan bij Marvel en niet gebonden zijn aan de regisseur. Tot nader order blijft Paul Rudd nog steeds het gezicht van Scott Lang/Ant-Man, naast rollen voor Evangeline Lilly (pics), Michael Douglas als Hank Pym, Patrick Wilson, Michael Peña en Corey Stoll.

    Het Marvel-personage Ant-Man begon bij de wetenschapper Dr. Henry 'Hank' Pym, die een superheld wil worden nadat hij een chemische substantie had ontdekt (de Pym Particules) die de gestalte van de gebruiker kan wijzigen. Met een helm met antennes waarmee hij de controle kan overnemen van mieren kan hij zo groot worden als een insect. Maar de film draait rond het personage van Scott Lang, een dief, die het Ant-pak had gestolen om zijn dochter te redden van een hart-conditie. Met de aanmoediging van Hank bekeerde Scott zich en werd hij Ant-Man. Hij werd tevens lid van de Fantastic Four en The Avengers. Ant-Man had deze zomer in productie moeten gaan, maar zonder regisseur zal dat moeilijk worden. De toekomst ziet er niet meteen rooskleurig uit voor een anders veelbelovend project.

    Avengers regisseur Joss Whedon heeft in ieder geval zijn ongenoegen laten weten via Twitter, met een foto waarin hij een cornetto in de hand heeft - een knipoog naar de Three Flavours Cornetto trilogy van Edgar Wright. Kan iemand Wolverine terug in de tijd sturen om Marvel op andere gedachten te brengen en het vertrek van Edgar Wright alsnog te verhinderen?!?

  • Gangster Squad (2013) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Regisseur Ruben Fleischer is een nobele onbekende in filmland, al prijken er een aantal tv-producties op zijn palmares waarvan ik nog nooit heb gehoord. Ik wist dus niet meteen wat ik moest verwachten, maar recente geschiendenis leert ons dat debuutregisseurs soms met de meest verrassende prenten voor de dag komen (cf. regisseur Neill Blomkamp met zijn District 9 of Joseph Kosinski met zijn Tron: Legacy). Zijn film Gangster Squad (2013) kan teren op de ware feiten van een gangster uit de jaren 40, met de typische elementen van the good guys die buiten de lijntjes kleuren om the bad guys er van langs te geven. Maffia, een femme fatale en karakterkoppen die tegen een stootje kunnen.

    gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stone

    Maar spijtig genoeg is Gangster Squad de zoveelste imitatie van wat al tientallen keren is gedaan en in veel gevallen zelfs stukken beter, denk maar aan L.A. Confidential (1997), The Black Dahlia (2006), The Intouchables (1987), en noem maar op. Fleisher heeft wel de knappe jonge Ryan Gosling kunnen strikken net als Sean Penn in een van zijn meest cartooneske rollen ook. De film op zich gaat snel vooruit en over verveling kan je niet echt spreken, maar dit gangsterepos stijgt helaas niet boven de middelmaat uit.

    Korte inhoud: Los Angeles, 1949. De meedogenloze maffiakoning Mickey Cohen (Sean Penn) voert het bewind in de stad en verrijkt zich door de inkomsten uit drugs, wapens, prostitutie en – als het even kan – elke weddenschap die afgesloten wordt ten westen van Chicago. En hij doet dit alles dankzij de bescherming van niet alleen z’n eigen crew, maar ook van de politie en de politici die hij onder de duim houdt. Hij schrikt zelfs de moedigste en hardste politieagenten af, behalve een kleine geheime afdeling van de LAPD die, onder leiding van Sgt. John O'Mara (Josh Brolin) en Jerry Wooters (Ryan Gosling), hun krachten bundelen om Cohen neer te brengen.

    Sean Penn speelt voortreffelijk de ultra-gewelddadige en gemene Mickey, maar zijn smoelwerk lijkt wel soms iets te karikaturaal en het deed met bij momenten denken Al Pacino in één vande meest foute films van de 90’ties, Dick Tracy (1990). Maar gelukkig voor hem is hij niet de enige karikatuur in de film, en dat wijst er dus op dat het een duidelijke keuze was van de regisseur. Maar het verschil met een film als Dick Tracy en Sin City (2005) is dat deze film gebaseerd zijn op comic books, en deze Gangster Squad zich de comic stijl wil opmeten, zonder er ooit echt in te slagen. Het was een poging om van The Untouchables (1987) een soort comic versie te maken, maar het komt niet verder dan een samenraapsel van voorverwarmde clichés en schaamteloze hommages, alsof deze film nog maar kin tippen met B-film Mobsters (1991). Ja, Gangster Squad had een betere cast en meer middelen (60 miljoen dollar), maar daar blijft het ook bij.

    De film gebaseerd op het boek van Paul Lieberman en het scenario van Will Beall heeft ook geen duidelijke hoofdacteur, maar dans uiteindelijk tussen de no-nonsense 'cop' Josh Brolin en de gladde Ryan Gosling, die aanpapt met het liefje van Mickey, Grace Faraday (Emma Stone). Ik denk dat Emma misschien 10 minuten in beeld komt en moet haar meest eenzijdige vertolking zijn sinds haar deelname in The House Bunny (2008). Haar relatie met Jerry (Gosling) heeft nul meerwaarde in het verhaal. Grace is geen femme fatale die een dubbel spel speelt, noch wordt ze gebruikt als belangrijke informatie van de 'Gangster Squad'. Meer dan wat flaneren en zwoele blikken werpen zat er dus voor Emma Stone niet in. Maar in die typische jaren 40 jurkjes ziet ze er wel behoorlijk appetijtelijk uit. Nick Nolte zien we ook passeren als de hoofdcommissaris die de opdracht geeft om Mickey aan te pakken. Moddervet en met haperende zware gromstem wordt ook hier gestalte gegeven aan de macho-stijl van toen. Screentime misschien 4 à 5 minuten.

    gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stone
    gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegiovanni ribisi,gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stone

    In de bijrollen zien we ook nog Michael Peña, Robert Patrick en Anthony Mackie. Verdienstelijke prestaties maar net iets te weinig in beeld om voldoende indruk te kunnen maken. Zoals ik al eerder zei heeft de film eigenlijk 2 good guy hoofdacteurs en één bad guy, bijgevolg blijft er nog maar weinig plaats over voor de andere acteurs. Komt daar nog bij dat er heel wat actie-scènes in de film steken.

    De grootste verdienste van deze misdaadprent is dat hij met zijn 110 minuten nooit echt verveelt. Er zitten nu en dan wat knappe shots tussen, en de charismatische acteurs vullen voldoende het scherm en alles is best wel stijlvol in beeld gezet. Ook de muziek van Steve Jablonsky (de componist van heel wat Michael Bay films) mocht er zijn, met een interessante mix tussen retro en moderne muziek. Jablonsky heeft Carter Burwell vervangen op de productie en heeft er uiteindelijk het beste van gemaakt. Toch hoop ik dat de componist eens een niet-actie film zal componeren, zodoende we eens een andere kant van hem kunnen horen. Het enige spijtige aan de score is dat er geen centraal thema in zit wat alles een stuk meer memorabel zou maken, maar desondanks een verdienstelijke soundtrack. Gangster Squad is ook een mooi promo-spotje voor rokers, dus mocht je net gestopt zijn met roken is dit misschien niet meteen de beste film om te zien. Het aantal shots van Emma die sigarettenrook uitblaast zijn nauwelijks bij te houden.

     Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture
     Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture
     Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture

    Kortom, het verhaal stelt niets voor. En gezien de regisseur duidelijk geen ervaring heeft met actie zijn veel scènes ook heel onduidelijk. Je weet bij momenten niet precies wie er nu op wie aan het schieten is. Ook al vliegen de kogels je rond de oren, heeft de Gangster Squad een nogal de domme strategie om geen strategie te hebben en er gewoon pif-poef-paf op af te stormen. Gezien de middelen die voorhanden waren en de aanwezige cast zat er heel wat meer in mits er een andere regisseur achter de camera zou staan. Op de Blu-ray valt er gelukkig nog iets te rapen, met de audio-commentaar van de regisseur waarin hij ons een rondleiding geeft in zijn parcours van foute beslissingen. Maar ook een pak deleted scènes. Ik heb echter geen bioscoop-shootout-scène gezien waarover heel wat te doen was. De Blu-ray ligt sinds vorige week (12 juni 2013) in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 19 juni 2013

    ***Related Post***
    24/08/2012: Gangsterfilm Lawless met Tom Hardy en Shia LaBeouf
    24/07/2012: Gangster Squad genoodzaakt om gevoelige scène te verwijderen

     

    *** Gangster Squad trailer ***