michael haneke

  • Knock Knock van Eli Roth met Keanu Reeves poster & trailer

    Pin it!

    Horror-regisseur Eli Roth heeft vandaag een teaser online gezet van de opkomende Knock Knock (2015) met Keanu Reeves. Ik zal nooit begrijpen hoe Eli Roth zijn films gefinancierd krijgt. De man heeft tot op heden nog nooit een goede film gemaakt en deze film lijkt in lijn te liggen met zijn vorige werk, ook al kijk ik vreemd genoeg uit naar deze prent.

    knock_knock_2015_poster.jpgknock_knock_2015_poster02.jpgknock_knock_2015_poster04.jpgknock_knock_2015_poster03.jpg

    Korte inhoud: Evan Webber (Keanu Reeves) is een toegewijde echtgenoot en vader die alleen wordt thuis gelaten voor het weekend. Hij krijgt onverwacht geklop op zijn deur. Wanneer hij de deur opent ziet hij twee gestrande jonge vrouwen, Genesis (Lorenza Izzo) en Bel (Ana de Armas). Wat begint als een soort gebaar om hen te hulp te komen, resulteert in een gevaarlijke verleiding en een dodelijk kat en muis spel, die het leven van hem en zijn succesvolle vrouw Karen (Ignacia Allamand) met twee kinderen - overhoop zal gooien.

    Ik denk dat je het een beetje kan vergelijken met Funny Games (1997). He verhaal begint gewoontjes met de ontmoeting van ogenschijnlijk vriendelijke mensen, en alles draait uit in een bloedbad. Ook al betwijfel ik dat Eli Roth al zo vernuftig te werk zal gaan als Michael Haneke. Anderzijds staat Roth wel garant voor onversneden entertainment en gewaagde cinema. Lorenza Izzo zagen we tevens ook al opduiken in zijn kannibalen-film The Green Inferno (2013). Izzo is zelfs ondertussen zijn vrouw geworden.

    Er bestaat tevens ook al een B-horrorfilm genaamd Death Game (1977) met krak hetzelfde verhaal. Uiteraard verwacht ik wel een veel betere film. The Green Inferno is nooit bij ons uitgekomen en ook deze Knock Knock heeft bij ons nog geen releasedatum gekregen, ook al werd eerder gesuggereerd dat de film op 28 oktober 2015 zou uitkomen.

    knock_knock_keanu_reeves_pic02.jpgknock_knock_keanu_reeves_pic01.jpg

    *** Knock Knock trailer ***

  • Michael Haneke wint Goude Palm met Amour

    Pin it!

    Het 65ste filmfestival van Cannes, onder leiding van de Italiaanse acteur en regisseur Nanni Moretti (La Stanza del Figlio, Habemus Papam), is vanavond geëindigd met de traditionele prijsuitreiking. De Oostenrijkse 70-jarige regisseur Michael Haneke wint zijn tweede Gouden Palm met Amour (2012), een film over twee gepensioneerde muziekleerkrachten. Drie jaar geleden won hij de gouden palm voor A White Ribbon (2009).

    Het is een interessante tien dagen geweest, met een hele resem aan veelbelovende films, met Beyond The Hills (2012), het verrassende Holy Motors (2012) en Moonrise Kingdom (2012) op kop. In de wandelgang werd er gefluisterd wie er kans zou maken op de hoofdprijs van het festival. Het was voor Beyond The Hills en Amour die over de lippen van de journalisten gingen. Die twee films waren dan ook de grote winnaars van deze prijs uitreiking. Amour gaat over een ouder echtpaar waarvan de vrouw door een beroerte wordt getroffen.

    michael haneke,amour,cannes,Moonrise Kingdom,Holy Motors,Beyond The Hills,Nanni Moretti,A White Ribbon,Matthias Schoenaerts,De Rouille et dOs,Jacques Audiard,Mads Mikkelsen,jagten,Carlos Reygadas,Post Tenebras Lux,Marion Cotillardmichael haneke,amour,cannes,Moonrise Kingdom,Holy Motors,Beyond The Hills,Nanni Moretti,A White Ribbon,Matthias Schoenaerts,De Rouille et dOs,Jacques Audiard,Mads Mikkelsen,jagten,Carlos Reygadas,Post Tenebras Lux,Marion Cotillardmichael haneke,amour,cannes,Moonrise Kingdom,Holy Motors,Beyond The Hills,Nanni Moretti,A White Ribbon,Matthias Schoenaerts,De Rouille et dOs,Jacques Audiard,Mads Mikkelsen,jagten,Carlos Reygadas,Post Tenebras Lux,Marion Cotillard

    Matthias Schoenaerts grijpt spijtig genoeg naast de acteursprijs voor zijn rol in De Rouille et d'Os (2012) van Jacques Audiard, naast de charmante Marion Cotillard. Mads Mikkelsen won de prijs voor beste mannelijke hoofdrol in Jagten (2012) waar hij de rol als kleuterleider speelt die ten onrechte van seksueel misbruik van een kind wordt beschuldigd.

    De prijs voor de beste regisseur werd toegekend aan de Mexicaanse cineast Carlos Reygadas. Zijn film Post Tenebras Lux (2012) (Het licht na de duisternis), was een metafoor van het zich uitbreidende geweld in Mexico. En als we de geruchten mogen geloven van de journalisten ter plekke zou de film over de visueel meest onvergetelijke openingsscène ooit beschikken. De film, gedraaid in de bossen van de deelstaat Morelos, volgt een familie van stedelingen die de hoofdstad de rug toekeren om zich op den buiten te installeren, waar hun steedse gewoonten botsen met de inheemse.

    De Gouden Camera, de beloning voor de beste debuutfilm, ging naar Beasts of the Southern Wild (2012) van de 29-jarige Amerikaan Benh Zeitlin. Hij won met deze filosofische prent over het zesjarig meisje Hushpuppy in Louisiana dat op zoek gaat naar haar moeder ook al de Grote Prijs op het indie-festival Sundance.

  • Michael Haneke wint Gouden Palm voor Das Weisse Band

    Pin it!

    Michael Haneke, de Oostenrijkse regisseur van ondermeer Funny Games (1997/2007) heeft op het 62ste Filmfestival van Cannes de Gouden Palm voor de beste film in de wacht gesleept voor zijn zwart/wit drama A White Ribbon (2009) (Das Weisse Band), een beklemmend drama over een Duits boerendorp in de aanloop naar de Eerste Wereldoorlog. De film duurt wél 150 minuten en bij afloop wordt je bediend met een open einde, hopelijk wordt dat voor veel toeschouwers geen afknapper.

    Het is de derde keer dat de 67-jarige Oostenrijker in de prijzen valt op het prestigieuze festival. Eerder gebeurde dat voor de briljante thriller Caché (2005) met Daniel Auteuil en Juliette Binoche en voor de veelgeprezen La Pianiste (2001) met Isabelle Huppert. De Grote Prijs van de Jury ging naar de Fransman Jacques Audiard voor het gevangenisdrama Un Prophète (2009). Het is zijn vijfde film in vijftien jaar tijd. Nadat hij enkele scenario's had geschreven, maakte hij in 1994 zijn regiedebuut met "Regarde les hommes tomber". Met Un Héros Très Discret kaapte hij twee jaar later in Cannes de prijs voor het beste scenario weg.

    Das Weisse Band pic Antichrist pic

    De onderscheiding voor de beste acteur ging naar de 52-jarige Oostenrijker Christoph Waltz voor zijn vertolking van een SS-officier in de film Inglourious Basterds (2009) van Quentin Tarantino. Charlotte Gainsbourg (pic) kreeg de prijs voor beste actrice voor haar rol in Antichrist (2009) van de Deense regisseur Lars Von Trier met Willem Dafoe. Tijdens haar dankwoord stond Gainsbourg even stil bij haar vader Serge. "Ik hoop dat hij trots is op mij, trots en erg geschokt, hoop ik", voegde ze er nog aan toe in een verwijzing naar de controverse die op het festival rond de film was ontstaan en de ietwat slechte kritieken.

    De Caméra d'Or voor het beste debuut was weggelegd voor Samson and Delilah (2009) van de Australiër Warwick Thornton, die daarmee Hunger (2008) van regisseur Steve McQueen opvolgt. Hij kreeg de prijs overhandigd door de Franse actrice Isabelle Adjani en voorzitter van de jury voor de Caméra d'Or Roschdy Zem. Samson and Delilah is een liefdesgeschiedenis tussen twee adolescenten in een gemeenschap van aboriginals middenin de Australische woestijn. Thornton is overigens zelf een aboriginal.

    Spring Fever pic De Helaasheid der Dingen pic

    De Prijs van de Jury ging ex aequo naar de Britse Andrea Arnold voor de prent Fish Tank (2009) en naar zijn Koreaanse collega Chan-Wook Park met de film Thirst (2009). De Chinees Lou Ye de prijs voor het beste scenario kreeg voor Spring Fever (2009). De Helaasheid der Dingen (2009) van Felix van Groeningen heeft op het Internationaal Filmfestival van Cannes de Prix Art et Essai gewonnen in de Quinzaine des Réalisateurs. Het is de derde film van Felix van Groeningen en gaat over de 13-jarige Gunther Strobbe die samenwoont met zijn vader en zijn drie nonkels bij zijn grootmoeder in het smerigste kot van Reetveerdegem. Hij wordt er dagelijks geconfronteerd met ontzaglijke volumes alcohol, vrouwen versieren en schaamteloos nietsdoen. Alles wijst er op dat Gunther hetzelfde lot beschoren is. Of kan Gunther toch ontsnappen aan de helaasheid der dingen? De film is een verfilming naar het gelijknamige boek van Dimitri Verhulst.

    Er was ook grote teleurstelling bij een aantal filmmakers. De grote favoriet van Cannes, Pedro Almodovar, mocht met lege handen naar huis. Ook actrice Penélope Cruz was de prijs van Beste Actrice niet gegund. Ook Brad Pitt of Quentin Tarantino grepen naast de erkenning, voor hun gewelddadige oorlogsprent.

    *** Antichrist van Lars Von Trier trailer ***

  • Funny Games met Naomi Watts en Tim Roth

    Pin it!

    Ik ga niet verder uitwijden over de noodzaak van remakes, en al zeker niet over remakes van een film die maar 10 jaar oud is, maar één ding is zeker, deze Funny Games U.S. (2007) van de eigenzinnige Oostenrijker Michael Haneke heeft een sterk promotieteam achter zich. De media-campagne is omni-present en hoewel je eigenlijk wel beter af bent met het origineel uit 1997, is de verleiding groot om zich nog eens te verwennen met deze treffende thriller van twee jonge mannen die een gezin terroriseren met psychologisch en fysisch geweld. De film ligt dan ook in de lijn van dit ander meesterwerkje Das Experiment (2001) van Oliver Hirschbiegel (Der Untergang, The Invasion). Deze remake is er gekomen om het Amerikaanse publiek te bekoren die liever geen ondertitels lezen en liever bekende koppen aan het werk zien.

    Korte inhoud: Ann (Naomi Watts), George (Tim Roth) en hun zoon Georgie (Devon Gearhart) zijn op weg naar hun buitenverblijf om er de zomer door te brengen. Hun buren, Fred (Boyd Gaines) en Eva (Siobhan Fallon), zijn al aangekomen en ze hebben afgesproken om de volgende ochtend met z'n allen een partijtje golf te gaan spelen. Terwijl haar man en haar zoon druk in de weer zijn op de zeilboot die ze onlangs hebben opgeknapt, begint Ann het avondeten klaar te maken. Plots komt ze oog in oog te staan met Peter (Brady Corbet), een uitermate beleefde jongeman. Hij is één van de gasten van haar buren en is door Eva gestuurd om enkele eieren te vragen. Ann maakt aanstalten om hem de eieren te geven, maar aarzelt plots. Hoe is Peter bij hen binnengekomen? De zaken nemen snel een vreemde wending. De vriend van Peter, Paul (Michael Pitt) komt ook langs en dan beginnen de zaken uit de hand te lopen. Al gauw zijn Ann en haar gezin gevangenen in hun eigen huis en worden ze onderworpen aan een reeks sadistische spelletjes... Hier is de trailer.

    Funny Games

    Iedereen die het origineel heeft gezien weet dat Funny Games een behoorlijk heftig avontuurtje is. Het verhaal is eenvoudig maar slaat in als een bom. Haneke wou dan ook niet erg veel veranderen aan het oorspronkelijke verhaal, de boodschap is volgens hem duidelijk en nog steeds relevant. Haneke beweert dat hij het Amerikaanse publiek voor ogen had bij het maken van de originele versie van Funny Games. "It is a reaction to a certain American Cinema, its violence, its naiveness, the way American cinema toys with human beings. In many American films violence is made consumable." Maar omdat het gros van de Amerikaanse bioscoopbezoekers het liefst hapklare brokken krijgen voorgeschoteld en nog altijd geen zin hebben om ondertiteling te lezen, kreeg Funny Games in de VS geen poot aan de grond. Toen de Britse producent Chris Coen Haneke in 2005 benaderde om een Engelstalige remake te maken, stemde de regisseur vrijwel direct toe. Onder één voorwaarde: hij wilde Naomi Watts in de hoofdrol. Zij hapte toe na lang aarzelen en besloot zelfs om de film mede te produceren. Haneke besloot om er een shot-by-shot remake van te maken. Het enige dat anders is in deze nieuwe versie ten opzichte van het origineel, zijn de acteurs, de taal en de locatie waar een en ander zich afspeelt. De rest is een exacte kopie - zelfs de decors werden trouwens volledig nagebouwd.

    Maar voor de mensen die het origineel al hebben gezien heeft deze film geen echte meerwaarde. De films van Michael Haneke (Caché, Code Inconnu) zijn vaak zware kost en je blijft na afloop met meer vragen zitten dan dat je antwoorden hebt gekregen. Een bewuste keuze van de regisseur, die zijn kijkers nadrukkelijk een spiegel voorhoudt en bedrieglijk speelt met gewetensvragen, schuld- en verantwoordelijkheidsgevoelens. "I'm trying to find ways to show violence as it really is: it is not something that you can swallow. I want to show the reality of violence, the pain, the wounding of another human being." Heb je nog geen of weinig ervaring met het werk van Haneke, dan zou deze Amerikaanse uitvoering van de cultklassieker wel eens een overdonderende kennismaking kunnen zijn. De film komt bij ons uit op 16 april 2008.

    *** Related Post ***
    02/10/2007: Funny Games trailer

  • Funny Games in Amerikaans jasje

    Pin it!

    Funny Games poster

    De Duitste cineaste Michael Haneke heeft dan uiteindelijk de vrij zinloze remake van zijn film Funny Games (1997) achter de rug. In deze herwerkte versie, Funny Games U.S. (2007), heeft de cineast een slordige 15 miljoen dollar verkregen, vergezeld met twee talentvolle Hollywood sterren. Uiteraard is het hier om de poen te doen en minder om de artistieke driftbuien van een filmmaker die het Duitse filmlandschap een nieuw gezicht had gegeven, maar bon, als jullie deze film nog niet hebben gezien en een hekel hebt aan ondertitels (in het geval je het Duits niet meester bent), dan mogen jullie deze prent niet missen.

    Korte inhoud: Twee schijnbaar beschaafde jongemannen, Pauk Michael Pitt en Peter Brady Corbet, terroriseren en mishandelen zonder duidelijk motief een gezin . Anna (Naomi Watts), George (Tim Roth) en hun zoontje Georgie (Devon Gearhart) zijn net aangekomen in hun vakantiehuis in New York. Al gauw blijkt dat de ontspannen begonnen zomervakantie verandert in een gruwelijke nachtmerrie.

    Met een dergelijke cast kan deze film hoe dan ook niet mislopen. Neem nu Tim Roth. De acteur verwierf heel wat populariteit na zijn rol in twee Tarantino-films (Reservoir Dogs, Pulp Fiction), en bleef zijn rollen sindsdien goed uitkiezen (Little Odessa, Rob Roy, No Way Home, Don't Come Knocking, The War Zone,…). Het maakte hem niet veel uit dat het geen grote Hollywood-prenten waren, zolang de rol interessant genoeg was. Maar met al die kleinere films zou je de acteur bijna vergeten. Bij deze staat hij opnieuw even in de spotlight en dan nog aan de zij van een knappe en talentvolle actrice.

    Haneke probeerde in ieder geval dezelfde sfeer te behouden uit het origineel en deed daarvoor beroep op de production designers die de blueprints van het oorspronkelijke huis uit de filmversie van 1997 hebben gebruikt om een exacte kopie te bouwen in een Amerikaanse filmstudio. De remake zou in april van 2008 bij ons in de zalen moeten draaien. Geniet hieronder al van de YouTube trailer.

    *** Related Post ***
    02/10/2007: Funny Games in Amerikaans jasje