michael crichton

  • The Martian (2015) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    En terwijl Ridley Scott nog steeds werkt aan het script van de sequel Prometheus 2 (2016), is gisteren die andere science-fiction prent The Martian (2015), uitgekomen op DVD en Blu-ray (3D). Een film over een missie naar Mars die verkeerd afloopt, en tevens een interessante blik werp op de werking van de NASA. Bijzonder actueel, zeker in het licht van de beruchte Mars One missie.

    the_martian_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Zes dagen geleden werd astronaut Mark Watney (Matt Damon) één van de eerste mensen die een voet op Mars zette. Nu is hij er zeker van dat hij de eerste zal zijn die er zal sterven. Na een zandstorm blijft hij alleen achter. Zijn team waant hem dood en Mark kan geen contact opnemen met aarde om te laten weten dat hij nog leeft. En zelfs al zou hij daarin slagen, tegen de tijd dat een reddingsploeg hem bereikt zouden zijn levensvoorraden reeds lang zijn uitgeput. Maar de kans dat hij door honger zal omkomen is klein: de beschadigde machine, de genadeloze omgeving of een simpele menselijke fout zullen hem meer dan waarschijnlijk eerder fataal worden. Maar Mark geeft niet zomaar op. Met de hulp van zijn inventiviteit, zijn vaardigheden als ingenieur en zijn niet aflatende weigering om op te geven vat hij de ene hindernis na de andere aan.

    De film is gebaseerd op het boek van Andy Weir, een echte page turner. De hoofdrol wordt gespeeld door vaste waarde Matt Damon. De eerste draft van het script was geschreven door Drew Goddard die twee jaar geleden zijn indrukwekkende debuut maakte met The Cabin in the Woods (2012). Drew Goddard had deze film moeten regisseren, maar het project kwam maar niet van de grond. Nu is hij bezig zijn met de voorbereidingen van The Sinister Six (2016), geen onaardig vervang-project.

    Ridley Scott staat bekend om de films naar zijn hand te zetten, en dat gebeurt ook met deze prent, ook al werd hij vergeten bij de Oscar-nominaties. Het verhaal is een soort mengeling geworden tussen Cast Away (2000) en Apollo 13 (1995) met een astronaut die vergeten wordt op Mars en 4 jaar lang moet wachten tot de volgende ploeg op het Mars-oppervlak landt. Toch kijken we geen 2 uur lang op het gezicht van Damon, want er duiken nog heel wat andere acteurs op, zoals Jessica Chastain (pics), Mackenzie Davis, Kate Mara (pics), Sean Bean, Jeff Daniels, Chiwetel Ejiofor en Kristen Wiig. De film werd opgenomen in de Wadi Rum vallei in Jordanië, die met zijn roodkleurige rotswanden van zandsteen en graniet toch wel lijkt op de planeet Mars. Deze locatie werd tevens ook gebruikt voor de opnames van Lawrence of Arabia (1962) van David Lean.

    the_martian_2015_pic05.jpgthe_martian_2015_pic02.jpg
    the_martian_2015_pic04.jpgthe_martian_2015_pic03.jpgthe_martian_2015_pic01.jpg

    Het project is waarschijnlijk in een stroomversnelling gekomen na het succes van Gravity (2013), ook al over een personage die alleen is achtergebleven in de ruimte en moet zien te overleven. De stijl van Weir zijn boek doet in ieder geval een beetje denken aan deze van Michael Crichton, die op een geniale manier science fiction wist te linken aan dramatische gebeurtenissen.

    Scott was in ieder geval een geschikt persoon om deze prent te regisseren, en ook het script van Drew Goddard was sterk genoeg om ons 141 minuten lang te boeien. The Martian is niet alleen een film die ons emotioneel kan raken, maar is tevens een crowd pleaser, en dat is voornamelijk te danken aan de vele humor in de film. Maar laat me duidelijk zijn, in tegenstelling tot wat de Golden Globes beweren is deze prent wel degelijk een drama en geen komedie. In ieder geval draagt de charismatische Matt Damon deze film volledig op zijn schouders. Naast Prometheus 2 is het ook nog uitkijken naar een mogelijke Blade Runner sequel. De toekomst zal het uitwijzen. De vorige film van Ridley, Exodus: Gods and Kings (2014), was toch wel iets van een teleurstelling, maar deze is in ieder geval beter.

    The Martian komt is op 3 februari 2016 uitgekomen op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D, met heel wat extraatjes gaande van making of filmpjes over de kostuums, het script, de regie, casting, de Ares III missie en niet te vergeten de bloopers. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur. Hoe dan ook, een film om zeker toe te voegen aan de collectie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 4 februari 2016

     

    ***The Martian trailer ***

  • Jurassic World (2015) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Volgende week is het zover en komt de meest succesvolle film van 2015, Jurassic World (2015), uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. Het heeft zowat 15 jaar geduurd alvorens een nieuwe episode met de dino's van InGen werd uitgebracht, en het leek er wel op dat de franchise niets van zijn mojo had verloren.

    jurassic_world_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: We bevinden ons tweeëntwintig jaar na de gebeurtenissen van Jurassic Park, Isla Nublar beschikt nu over een volledig functionerende dinosaurus themapark, Jurassic World, zoals oorspronkelijk voorzien door John Hammond. Het nieuwe park is eigendom van de Masrani (Irrfan Khan) en nadat het bezoekersaantal in dalende lijn ging kwam hij met het idee een nieuwe attractie te creëren om er opnieuw de vonk in te steken. De nieuwe attractie was een genetisch gemanipuleerde dinosaurus die werd gecreëerd door Dr. Henry Wu (BD Wong) op basis van allerhande DNA-materiaal van dino's en reptielen. Een beslissing die niet zonder gevaren blijkt te zijn. Owen (Chris Pratt), een lid van de Jurassic World personeel ter plaatse, voert gedragsonderzoek op de Velociraptors en werkt voor Hoskins, gespeeld door Vincent D'Onofrio, die de veiligheid van de InGen operatie moet garanderen. De dagdagelijkse leiding van het park werd verzorgd door Claire (Bryce Dallas Howard) die op de dag dat de kooi van de nieuwe dino, de hybride Indominus Rex, moest gekeurd worden, zich moest ontfermen over de kinderen (Ty Simpkins en Nick Robinson) van haar zus (Judy Greer).

    Ik keek hier eigenlijk wel naar uit, maar misschien had ik net iets te hoge verwachtingen. In Jurassic World word je 2 uur lang voor debiel versleten met een idioot plot, tenenkrullende dialogen, acteerwerk dat het niveau van de SyFy Channel niet overstijgt en een regisseur die alles veel te luchtig heeft verpakt dat je nauwelijks één angstmoment zal ondervinden. Maar anderzijds is het voor geen seconde echt vervelend en kijkt de film al even snel weg als een episode van Dexter. Verstand op nul, popcorn binnen handbereik en laat de 'running and screaming' maar beginnen

    Visueel ziet het er wel indrukwekkend uit, en dat mocht wel met een productiebudget van 180 miljoen dollar. Het meest in het oog springende waren de scènes met het imposante onderwatermonster (waarvan dezelfde animatie in 2 verschillende situaties werd herhaald - zie onderstaande afbeeldingen). Deze uit de kluiten gewassen Mosasaurs kan je echter niet beschouwen als een dinosaurus, maar paleontologische nauwkeurigheid was het minste van mijn problemen (inclusief het feit dat dino's naar alle waarschijnlijkheid eerder veren hadden dan schubben). Spijtig genoeg mist regisseur Colin Trevorrow de flair van een Steven Spielberg en weet hij niet hoe hij de spanning op een efficiënt manier moet opbouwen. Zijn eerste ruime shot van het Park is ook allesbehalve indrukwekkend. We zien een travelling shot richting de centrale piramide van het park, maar het shot is leeg; geen wolken, geen vogels, geen sfeer. Zo'n belangrijk mastershot had Spielberg toch met iets meer dramatiek in beeld gezet. Ook de muziek van Michael Giacchino kon de zaak niet redden.

    Steven Spielberg speelde al met het idee voor een nieuwe invalshoek voor de franchise tijdens de productie van Jurassic Park III (2001). Eén van deze ideeën was om een apart eiland te hebben waar hybride dino's werden ingezet voor reddingsoperaties en in 2004 kwam scenarist John Sayles met het idee van een programma met "getrainde raptors". Maar het script kwam nooit echt van de grond, en met de dood van Michael Crichton leek het project ook ten dode opgeschreven. In de zomer van 2011 reanimeerde Spielberg het project met scenarist Mark Protosevich (The Cell, Thor). Dit script werd echter ook opgerold in één reusachtige joint, waarvan de rook werd geblazen in het gezicht van de scenarist.

    Uiteindelijk werden Rick Jaffa en Amanda Silver aangesteld om het project te schrijven en dat was de aanzet van de aanstelling van "Hollywood nieuwkomer" regisseur Colin Trevorrow (Safety Not Guaranteed). Trevorrow was niet geheel tevreden met het script en begon aan een rewrite met Derek Connolly (Safety Not Guaranteed). Het resultaat werd dit pulpy verhaaltje dat we hier voorgeschoteld kregen en waarbij ik me afvraag welk greintje inspiratie deze twee kerels aan het script van Sayles hebben toegevoegd: de glazen-bollen voertuigen? De dino met een gps-implant? De dino-holograms? Maar liefst 15 jaar heeft dit dino-ei nodig gehad om uit te broeden, en het resultaat is om van te huilen. Er zit naar het einde toe een brokje nostalgie in met een iets te vanzelfsprekende hommage met de helm met nachtkijker en de JP voertuigen, ... ik had spontaan heimwee naar de eerste film - ook al trachtte ik hardnekkig deze 1993 versie uit mijn hoofd te zetten. Maar je kon er niet omheen om vast te stellen dat alle creatie uit deze prent werd gekopieerd uit de eerste film (de kids die worden aangevallen in hun voertuig, de nerdy techneuten in de controle-ruimte, de T-Rex finale, de hybride dino, ...). Het lijkt zelfs bij momenten op een remake/reboot, gemaakt met meer middelen maar in handen van een minder talentvolle regisseur en scenarist.

    jurassic_world_2015_pic01.jpgjurassic_world_2015_pic02.jpgjurassic_world_2015_pic03.jpg
    jurassic_world_2015_pic04.jpgjurassic_world_2015_pic05.jpgjurassic_world_2015_pic06.jpg

    Wie had kunnen denken dat de eerste (foute) clip die Universal de wereld instuurde, eigenlijk een goede samenvatting was van wat deze spektakelfilm te bieden had? In de clip zien hadden we zoiets in de aard van Chris Pratt die op een onhandige manier Bryce zat wil voeren met tequila om haar zo te overtuigen in een three way met één van zijn getrainde raptors in zijn bungalow (of zoiets). De personages zijn al zo dom als een achterdeur, de dialogen zijn een Hollywood scenarist onwaardig, er is geen chemistry te bespeuren tussen de hoofdacteurs (en dat verbetert niet naar het einde toe) en het acteerwerk ruikt naar Razzies. De clip werd zelfs door Joss Whedon bestempeld als seksisme uit de jaren stillekes. En dat gebeurt niet vaak dat een regisseur het werk van een andere regisseur publiekelijk aanvalt. Hoe bedorven moeten al die vorige scenario's - stuk voor stuk naar de prullenmand verwezen door Spielberg - dan wel niet geweest zijn?

    De film heet Jurassic WORLD dus laten we er voor zorgen dat alle landsdelen voldoende vertegenwoordigd zijn. Naast de Amerikanen krijgen we een onbenullig rolletje van een Engelse oppas gespeeld door de Ierse Katie McGrath, de eigenaar van het park (Irrfan Khan) moet een beetje het Midden-Oosten vertegenwoordigen en de wetenschap is nog steeds in handen van de Aziaten (BD Wong). Europa en Afrika worden dan weer vertegenwoordigd door de verkeerd gecaste en verdomd slecht spelende Franse acteur Omar Sy. Het werd meteen duidelijk dat het geld niet alleen moest komen van de Mercedes product placement. Met een dergelijke casting zou je verwachten dat ze wel een aantal leuke karakters konden uitwerken; maar niets, noppes, nada. Als kijker ben je nauwelijks geïnteresseerd in hen en maakt het je niet uit wie door dino's verslonden wordt. Toch wel een gigantisch contrast met de eerste film waar we echt werden meegevoerd met de vertolkingen van Sam Neill, Laura Dern, Jeff Goldblum, Richard Attenborough tot zelfs de twee kids Ariana Richards en Joseph Mazzello. We werden zelfs opgezadeld met twee irritante kinderen (een iets oudere teenager die succes heeft bij de meisjes en een kloon van Tim Murphy uit de eerste film) die nauwelijks van belang zijn in het verhaal. Die twee snotneuzen werden achtergelaten bij de 'worst babysitter ever' en zijn voor de rest verspilling van tijd en ruimte in deze al veel te lange spektakelfilm. De enige dramatische verandering die de hoofdpersonages hier doormaken zijn trouwens make-up & wardrobe changes. Meer nog, de Indominus Rex is het enige wezen die meer karakter-uitwerking krijgt dan de voltallige cast.

    jurassic world animated picturejurassic world animated picture
    jurassic world animated picturejurassic world animated picture

    Mijn grootste probleem is dat het verhaal nauwelijks spannend was. Op geen enkel moment zit je te huiveren van wat er komen zal. En ondanks de luchtige/ family friendly toon, is er ook quasi geen humor te bespeuren, met uitzondering van twee momenten waar je even je lachspieren kan inzetten. Aan onbedoelde humor is echter geen gebrek, met belachelijke scènes waarin men het een goed idee vindt om een Tyrannosaurus Rex en "getrainde raptors" los te laten als redmiddel tegen de Indominus Rex hybride. En kan iemand mij uitleggen waarom die raptors bijna de kop afbijten van Pratt in de kooi, maar dan in een andere scene doodleuk naast zijn motorfiets lopen. Trouwens, op het einde van de film (spoilers ! ... pff , nobody cares) wanneer de Indominus Rex opgepeuzeld wordt op een miraculeuze manier door een zeemonster, heb je een scene waarin de raptors en T-Rex het blijkbaar op een akkoordje gooien in een 'enough is enough' reflex. WTF? Indominus Rex is dood en alle problemen zijn van de baan?!? Hebben die mensen de eerste Jurassic Park films gezien??

    Maar ook de personages zijn torenhoge clichés, met als kers op de taart de stijve businessvrouw Claire, die de gehele film 'rondloopt' op straatstenen, modder en gras, in hoge hakken. Ze loopt zelfs weg van een T-Rex trwijl we uit de eerste film weten dat zoiets nauwelijks mogelijk is met een voertuig. Maar op dit ogenblik hebben we alle rationaliteit al LANG opgegeven. Hoe komen ze met zoiets weg, want ja, Bryce is niet al te groot en hakken maakt haar wel iets meer sexy? Wel, regel 22 van de scriptwriting for dummies: als je wil wegkomen met een flagrante dwaasheid die de toeschouwer meteen zal opmerken, laat dit dan door één van je personages zeggen, in dit geval Owen. Je zou denken dat deze Jurassic World werd gemaakt voor pubers, maar 12 jarigen hebben tegenwoordig het gehele oeuvre van J.K. Rowling en J.R.R. Tolkien gelezen, en verwachten toch ook een iets meer intelligent plot en een diepere karakterisering van de personages die het niveau van een Andy Dwyer overstijgt.

    Was dit de eerste film van een nieuwe franchise, dan had ik deze rollercoaster-mikmak nog met de mantel der dino-liefde bedekt. Maar gezien de royale middelen die voorhanden waren (het gigantische filmbudget, de knappe set-design van Ed Verreaux, de sfeervolle fotografie van John Schwartzman, de interessante plot-elementen en het advies van één van de meest talentvolle regisseurs uit de States), kan ik mijn teleurstelling nauwelijks wegsteken. Ik hield van de eerste Jurassic Park films en keek echt wel uit naar deze prent, maar dit was gewoon ondermaats. Toch is deze Jurassic World, net zoals die crappy Michael Bay cgi-volgestouwde-verstand-op-nul Transformers: Age of Extinction (2014), een MEGA succes geworden en mag je er vanuit gaan dat er nog vele vervolgfilms zitten aan te komen.

    Op 8 oktober 2015 komt de film uit op DVD, Blu-ray en in een superset editie met een Blu-ray 3D schijf. Ik heb geen audio-commentaar van de regisseur gevonden, maar wel een hele resem extraatjes over de karakters, de dino's, de conceptie van de film, deleted scenes en nog veel meer. Het was niet meteen my cup of thee maar ik ben er zeker van dat deze Blu-ray ook records zal breken op de Blu-ray markt.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 9 juni 2015

    ***Related Post***
    25/11/2014: En hier zijn dan de nieuwe Jurassic World posters en trailer #2
    26/06/2012: Jurassic World eerste trailer
    26/06/2012: Er wordt gewerkt aan Jurassic Park 4
    11/04/2007: Laura Dern over Jurassic Park IV

     

    *** Jurassic World trailer #2 ***

  • Jurassic World heeft een nieuwe poster

    Pin it!

    We hebben een nieuwe poster binnen van Jurassic World (2015), die waarschijnlijk wel een reboot zal worden in plaats van een zoveelste sequel. Qua verhaal kunnen ze in ieder geval nog veel ideeën halen uit het boek van Michael Crichton die nog niet verfilmd zijn. Het project ligt al langer dan vandaag op tafel, zo was er al in 2007 sprake van een 4de Jurassic Park. Niet Steven Spielberg, maar wel Colin Trevorrow (pic) zal Jurassic World gaan regisseren voor Universal Pictures en Amblin.

    colin trevorrow,jurassic park,jurassic world,safety not guaranteed,steven spielberg,universal,amblin entertainment,joe johnston,jurassic park 3,star wars vii,rick jaffa,amanda silver,michael crichton,derek connolly,judy greer,vincent donofrio,jake johnson,bryce dallas howard,chris pratt

    Er is op dit ogenblik nog geen korte inhoud, maar we hebben wel een bijna volledige cast, met namen als Chris Pratt, Bryce Dallas Howard, Jake Johnson, Vincent D'Onofrio en Irrfan Khan. Ook Arrested Development actrice Judy Greer vervoegt de cast. Niet meteen veel ronkende namen voor een film met een productiebudget van 150 miljoen dollar. Maar misschien valt er nog wel een grote naam binnen een paar maanden.

    Colin Trevorrow is een vrijwel onbekende naam. De man heeft een kortfilm gemaakt, een tv-film en de langspeelfilm Safety Not Guaranteed (2012). Hoe ze bij hem zijn terecht gekomen in een torenhoog raadsel, maar het "goede nieuws" (althans voor de fans van de franchise) is dat Spielberg toch betrokken blijft als uitvoerend producent en dat de film er effectief zal komen. Toch is het wel een serieuze gok, want hier hebben we toch te maken met een grootschalig commercieel project en geen kleine auteursfilm. De man heeft trouwens ook geen ervaring in actie, laat staan dat hij weet hoe hij met ver gevorderde CGI-speciale effecten moet werken. De man blijkt wel een fan te zijn van Jurassic Park - dat zou iedereen wel zijn mocht je weten hoeveel een regisseur zal verdienen – en heeft toch veel prijzen in de wacht kunnen slepen met zijn time-travel film in 2012.

    De man was zelfs lange tijd getipt als de mogelijke regisseur van Star Wars: Episode VII (2015). Ik weet niet wie zijn agent is, maar ik zou die kerel ook wel willen als vertegenwoordiger. Nu ben ik wel benieuwd wat deze onbekende snuiter met de franchise zal aanvangen. Jurassic Park III (2001) werd geregisseerd door Joe Johnston, en die had wél ervaring met actie en CGI (die was zelfs art director visual effects op Star Wars episode V en VI !), maar zijn film trok toch op de ballen, dus je weet maar nooit. Ik denk dat Spielberg op een gegeven moment moet gezegd hebben, 'we hebben geen ervaringsdeskundige nodig, wel iemand die de franchise nieuw leven kan inblazen'. En nieuw bloed kunnen ze gebruiken want aan het concept zit al wat slijt aan. Wat kunnen ze nog vertellen wat we nog niet weten? Welk prehistorisch monster kunnen ze nu nog reanimeren?

    De overleden auteur Michael Crichton heeft de twee eerste films geschreven, maar bij mijn weten heeft hij geen derde verhaal meer bedacht. De grondlaag voor het script werd geschreven door scenaristen Rick Jaffa en Amanda Silver (Rise of the Planet of the Apes). De regisseur, samen met scenarist Derek Connolly, hebben het definitieve scenario afgeleverd. De film komtop 10 juni 2015 bij ons in de bioscoop, één dag vóór de release in zowat de rest van de wereld!

    *** Jurassic World trailer ***

    ***Related Post***
    24/11/2014: Ontdek hier de eerste Jurassic World teaser trailer
    26/06/2012: Er wordt gewerkt aan Jurassic Park 4
    11/04/2007: Laura Dern over Jurassic Park IV

  • Sphere (1998) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Er is een periode geweest eind jaren 80 waarin onderwater-films erg in trek waren, gaande van Cocoon (1985) en Le Grand Blue (1988) tot films als DeepStar Six (1989), Leviathan (1989) of The Abyss (1989). Het heeft een tijdje geduurd alvorens Hollywood opnieuw de smaak van water de pakken kreeg, maar na het succes van Titanic (1997), kwam de onderwater thriller Sphere (1998) er als geroepen.

    sphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathan

    Korte inhoud: De Amerikaanse zeemacht stuit op de bodem van de Stille Oceaan op een mysterieus ruimteschip dat meer dan 300 jaar geleden is neergestort. Psycholoog Norman Goodman (Dustin Hoffman), de wiskundige Harry Adams (Samuel L. Jackson), biochemicus Beth Halperin (Sharon Stone) en astrofysicus Ted Fielding (Liev Schreiber), die deel uitmaken van een gouvernementele missie, krijgen de opdracht de vreemde structuur van het wrak te bestuderen. Onder leiding van Harold C. Barnes (Peter Coyote) daalt de groep wetenschappers af in de oceaan waar zijn een vreemde ontdekking doen. Ze vinden een reusachtige gouden bal die alles weerspiegelt behalve mensen, en een computer. Deze geeft aan dat het gaat om een Amerikaanse ontdekking uit het jaar 2048.

    De film werd geregisseerd door Barry Levinson (Rain Man, Sleepers, Wag the Dog), iemand die vooral veel ervaring heeft in het drama-genre, maar nog geen kaas heeft gegeten van het actie-thriller genre, laat staan een science-fiction thriller. Nochtans kon hij genieten van een verhaal die werd geschreven door Michael Crichton (Jurassic Park, Twister) en bewerkt door Kurt Wimmer (The Thomas Crown Affair, Equilibrium). Het gebrek aan ervaring van Levinson zorgde ervoor dat het vooropgestelde productiebudget overschreden werd tot ver boven de 100 miljoen dollar, en dat de onderwaterscènes in de film toch heel bescheiden bleven.

    Ik had de indruk dat Levinson een compleet andere film in gedachten had, dan wat het publiek had verwacht. In plaats van bloedstollende achtervolgingen in smalle gangen van een onderzeeër, vuurgevechten en aliens, kregen we een praatfilm voorgeschoteld met een onzichtbaar wezen die onheil brengt. Het is misschien een verdienste dat we voor een keertje geen grijze mannetjes te zien krijgen, maar alle vreemde verschijnselen die zich in het schip onttrekken hebben geen enkele coherente verklaring. Het ligt aan de cijferblinde mathematicus in de film om alle losse verhaallijnen aan elkaar te knopen, hoe onlogisch en bespottelijk deze ook moge zijn. In een Scooby Doo tekenfilm zit er meer logica dan in deze prent. Sphere doet waar het goed in is, en prikkelt onze interesse met vreemde verschijnselen, maar net zoals een aflevering van Lost, biedt het geen antwoorden en blijven we op onze honger zitten.

    sphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathansphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathansphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathan
    sphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathansphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathansphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathan

    Levinson had waarschijnlijk nog maar net Solyaris (1972) gezien, een briljante film gebaseerd op de roman van Stanislaw Lem, waarin een buitenaards wezen begint te spelen met de verbeelding van mensen. Maar net zoals je van een Belgisch trekpaard geen Arabische volbloed kan maken, kan je van het werk van Michael Crichton geen psychologisch meesterwerk distilleren, of toch niet op de whodunit-manier die Levinson heeft willen uitwerken. Toch spijtig om tot een dergelijk belabberd resultaat te komen met zoveel talent voor en achter de camera.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 16 februari 2013

     

    *** Sphere trailer ***

  • Michael Crichton (1942-2008) overleden

    Pin it!

    De man heeft een paar flauwe films geregisseerd, zoals Coma (1978), Looker (1981), The First Great Train Robbery (1979), Westworld (1973) en Runaway (1984), maar is voornamelijk bekend als bedenker van de ziekenhuisserie "ER" (1994), en door zijn 15 romans, waarvan The Andromeda Strain en Jurassic Park de bekendste zijn. Maar eergisteren in Los Angeles overleed Michel Crichton (66) aan de gevolgen van kanker, volgens de nieuwsgroep CNN.

    Looker Coma Great Train Robbery Twister

    Michael Crichton werd geboren in Chicago in 1942 en studeerde op Harvard summa cum laude af op de raciale geschiedenis van het oude Egypte. Na een docentschap antropologie aan Cambridge University werd hij arts in opleiding op Harvard Medical School, en begon hij geld bij te verdienen met het schrijven van thrillers onder een pseudoniem. Zijn eerste boek onder eigen naam, The Andromeda Strain, uitgebracht in 1972, over een dodelijke bacterie die door corrupte geleerden op de wereld wordt losgelaten, werd meteen aan Hollywood verkocht. Crichton verhuisde naar Los Angeles, schreef naast romans ook filmscripts en regisseerde zelf tussen de bedrijven door een aantal films. Vanaf 1994 schreef en produceerde hij de baanbrekende NBC-ziekenhuisserie E.R., die vijftien seizoenen en 350 afleveringen zou blijven lopen.

    Crichton heeft wel nooit geen literaire erkenning verkregen; daarvoor lazen zijn boeken te veel als een uitgeschreven filmscript en was zijn stijl te plat, met veel dialoog en weinig beeldspraak. "Ik denk dat je als schrijver de verplichting hebt om je publiek wakker en geboeid te houden," zei hij aan Vanity Fair, om daarna te benadrukken dat zijn maatstaf niet het overgestileerde werk van Henry James was, die hij zelf omschreef als: "incredibly badly written. It looks like a first draft", maar eerder geïnspireerd was door de originaliteit en verhalende kracht van Edgar Allan Poe, of Arthur Conan Doyle.

    Congo Disclosure The Andromeda Strain Jurassic Park

    Crichtons sterkte was de onheilspellende toekomst en de bijna griezelige actualiteit, van zijn oeuvre. De kloontechnologie in Jurassic Park, waarin onverantwoordelijke genetici met behulp van computers en biotechnologie dinosauriërs op de aarde zetten, bleek twee jaar na de publicatie in theorie mogelijk. De anti-Japanse teneur van het hi- tech-detectiveverhaal Rising Sun (1993) liep vooruit op een breed maatschappelijk debat in Amerika over Japanse investeringen en economische afhankelijkheid. In Disclosure (1994) keerde Crichton zich tegen de uitwassen van de processen wegens ongewenste intimiteiten, in de nog niet-verfilmde Prey uit 2002 ging hij tekeer tegen de nanotechnologie, en in zijn laatste boek Next uit 2006 van die van de biotechnologie en gentherapie. Crichton lag ook aan de bron van films als Congo (1995), Twister (1996) en Timeline (2003).

    Hij nam ook controle over The 13th Warrior (1999) van regisseur John McTiernan, een film die gebaseerd was op het boek van Crichton over een nomadische krijger die zich aansluit bij een groep Noormannen in de strijd tegen een beestachtig volkje. Het resultaat bleef hoe dan ook slecht. Je bent een regisseur of je bent het niet, en Crichton had verschillende malen bewezen dat hij dat niet was.

    The 13th Warrior Sphere Rising Sun Jurassic Park The Lost World

    Maar de auteur maakte zich niet echt populair nadat hij in 2004 zelfs het onderwerp was van controverse door zijn roman State of Fear, waarin hij onder meer tekeer ging tegen de milieubeweging, de ecologische beweging en de anti-globalisten. Hij beschouwde de milieubeweging als een soort religie. Zijn ontkrachting van het broeikaseffect maakte hem naar verluidt tot een van de moderne schrijvers die de goedkeuring van George W. Bush kunnen wegdragen. Maar de auteur kreeg heftige kritiek van de wetenschappelijke wereld omdat zijn "fictie" boek voetnoten had die verwezen naar bestaande cijfers die compleet uit de context werden gerukt en gebruikt om zijn theorie te staven en de schijn over te brengen van een wetenschappelijk werk. Maar het was duidelijk dat Crichton eigenlijk zelf geen flauw benul had van wat hij op papier had gezet, en eigenlijk niet beter was dan Dan Brown (The Da Vinci Code). En nadat de literaire wereld hem de rug toekeerde, kreeg hij het dan ook aan de stok met de wetenschappelijke wereld.

    Zoals zijn grote literaire voorbeelden (Poe, Conan Doyle en Jules Verne) hun verhalen graag doorspekten met wetenschappelijke details en logische redeneringen, zo wisselde Michael Crichton zijn verrassende plotwendingen af met academische verhandelingen die soms wel een paar bladzijden achter elkaar beslaan. Wie Crichtons romans vanaf 1972 goed heeft gelezen kan dan ook een aardig mondje meepraten over uiteenlopende dingen als neurobiologie, het sociaal gedrag van mensapen, biofysica, internationale economie, tijdreizen, het ‘zogenaamde’ broeikaseffect, en niet te vergeten het klonen van dinosauriër. En van zijn werk zijn toch een paar knappe films afgeleverd.

  • The Andromeda Strain mini-series

    Pin it!

    Michael Crichton kennen we natuurlijk van de verhalen als Jurassic Park en Sphere, maar de man lag ook aan de bron van de 70’ties science fiction film The Andromeda Strain (1971) van Robert Wise. Geen meesterwerk, maar ik heb er wel van genoten toen ik deze film zag op een laat uur op BBC.

    The Andromeda Strain poster

    Het was Crichton zijn eerste werk en zette meteen de toon van de komende werken met het onfeilbare premisse: 'revolutionaire technologieën blijven best in handen van intellectuelen, anders breekt de hel los'. Sorry dat ik het werk van de romanschrijver in één zinnetje samenvat.

    Korte inhoud: Bij het dorpje Piedmont in New Mexico stort een satelliet neer. De satelliet werd gebruikt om micro-organismen in de bovenste lagen van de atmosfeer te onderzoeken voor biologische oorlogvoering. Als de regering experten naar de crash-site stuurt, blijkt iedereen in het dorp te zijn gestorven op bizarre wijze. Sommigen hebben zelfs zelfmoord gepleegd. De doodsoorzaak wijst naar een spontane vorming van bloedklonters. Een groep wetenschappers wordt ingezet om uit te zoeken wat er is gebeurd. De satelliet wordt met de twee overlevenden uit het dorp ter observatie meegenomen naar een ondergronds complex in de Nevadawoestijn genaamd "Wildfire". De gemuteerde micro-organische levensvorm die is meegebracht door de satelliet wordt de Andromeda strain genoemd.

    Binnenkort mogen we ons verwachten aan een 4 uur durende mini-serie/remake van The Andromeda Strain, geproduceerd door Ridley en Tony Scott en geregisseerd door de Deense ex-DOP (Backdraft, Arachnophobia, The Abyss) en tv-regisseur Mikael Salomon. Geen grote regisseur maar toch zeker een bekwaam iemand die een verhaal weet te vertellen.

    In de cast treffen we een aantal bekende koppen aan zoals Benjamin Bratt, Eric McCormack, Christa Miller, Daniel Dae Kim, Viola Davis, Rick Schroder en Andre Braugher.

    Van zover ik heb kunnen uitmaken uit de screener is de mini-serie allesbehalve trouw aan het ene boek van Crichton, maar probeert het een soort mengelmoes te maken met een ander Crichton-boek, Sphere (1998). Voor de mensen die het origineel niet kennen of het boek niet hebben gelezen zullen waarschijnlijk niet wakker liggen van de wijzigingen, maar ik denk dat de die hard fans niet opgezet zullen zijn met het nieuws. Op 26 mei 2008 komt de mini-serie uit in de States, hopelijk later ook bij ons.

    ***The Andromeda Strain trailer***