michael bay

  • Nieuwe Justice League trailer lijkt van koers te wijzigen

    Pin it!

    Het is duidelijk dat Warner Bros. Pictures en DC Entertainment een andere koers willen varen met hun nieuwe trailer van Justice League (2017). Het ziet er behoorlijk minder grimmig uit dat wat we van heel wat DC comic adaptaties gewend zijn. En het zou me niet verbazen dat het teleurstellende onthaal van het donkere Suicide Squad (2017) hiermee iets te maken heeft.

    justice_league_2017_poster.jpg

    Deze zomer wordt het voor DC uitkijken naar de prestaties van Wonder Woman (2017) en laten we de vingers kruisen voor de Justice League. Op zijn minst weten we dat regisseur Zack Snyder in staat is om visueel knappe scènes voor te schotelen en in tegenstelling tot die andere "beeldjes-maker" Michael Bay heeft hij bewezen dat hij ook wel een verhaal kan vertellen... los van de kwakkel Batman v Superman: Dawn of Justice (2016).

    Korte inhoud: Geholpen door zijn hernieuwde geloof in de mensheid en geïnspireerd door de onzelfzuchtige Superman, werft Bruce Wayne/Batman (Ben Affleck) zijn nieuwe kompaan Diana Prince/Wonder Woman (Gal Gadot) om een nog grotere vijand onder ogen te komen. Batman en Wonder Woman werken snel samen om meer rekruten te krijgen voor deze strijd. Maar ondanks deze helden - Batman, Wonder Woman, Aquaman (Jason Momoa), Cyborg (Ray Fisher) en The Flash (Ezra Miller) - is het misschien al te laat om de aarde te redden van een grootse aanval.

    Zal deze groep evengoed samen klitten als The Avengers, het valt nog te bezien. In ieder geval moeten de DC karakters niet onderdoen voor deze van Marvel. Bruce Wayne heeft trouwens veel weg van Tony Stark. Het personage is iets meer getormenteerd maar heeft in wezen ook geen superkrachten, gewoon stinkend rijk. En deze twee personages zijn wel leidersfiguren die kunnen zorgen voor de cohesie binnen de groep.

    justice_league_2017_poster_aquaman.jpgjustice_league_2017_poster_wonder_woman.jpgjustice_league_2017_poster_batman.jpgjustice_league_2017_poster_flash.jpgjustice_league_2017_poster_cyborg.jpg
    © 2017 Warner Bros.

    Anderzijds ben ik niet overtuigd van de nieuwe trailer. Ik denk dat DC met zijn meer serieuze toon wel een eigen wereld aan het schapen was. Het probleem met Suicide Squad én Batman v Superman was niet de serieuze toon, dan wel het compleet gebrek aan een goed verhaal en de krankzinnige motivaties van bepaalde karakters (denk maar aan het bespottelijke 'Martha-verhaal' bij Lex Luthor). Als DC gewoon een copy paste wil maken van wat Marvel met succes aan doen is, dan verliezen ze elke geloofwaardigheid. De nieuwe trailer is ook een cgi-fest met een opeenstapeling van actie-sequenties en ja zoiets baart mij zorgen. Last but not least; sommige visuele effecten zien er behoorlijk fake uit. Neem nu het karakter van Cyborg. Zijn kop lijkt er wel ingezet met een gratis programmaatje die gebruikt wordt door de mensen van De Ideale Wereld. Scenarist Chris Terrio had geen gemakkelijke taak, ik begrijp dat volledig. Ik hoop alleen op iets meer verhaal en iets minder stoere one-liners in de tweede trailer.

    ***Related Posts***
    03/03/2017: The Batman zal geregisseerd worden door Matt Reeves
    11/01/2017: Justice League teaser trailer
    28/11/2016: Suicide Squad filmbespreking
    14/08/2016: Wonder Woman film is geen puinhoop
    29/07/2016: Batman v Superman filmbespreking

     

    *** Justice League trailer ***

  • Transformers: The Last Knight trailer

    Pin it!

    We hebben het nog niet gehad over Transformers: The Last Knight (2017), de 5de Transformers film van Michael Bay. Het is tevens de duurste Transformers film uit de reeks met een productiebudget van 260 miljoen dollar. En los van hoe slecht deze film ook moge zijn, zal deze prent wel zijn geld verschillende keren terugwinnen.

    transformers_the_last_knight_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Cade Yeager (Mark Wahlberg) wordt in bescherming genomen door Autobots Bumblebee, Hound, Drift, en Crosshairs. Optimus Prime is nog steeds vermist, hij is namelijk alle uithoeken van het universum aan het afzoeken naar zijn schepper Unicron. Die is echter een plan aan het smeden om de aarde te vernietigen, en Optimus moet de Autobots aanvoeren in hun pogingen om Unicron te stoppen.

    Zelf ben ik al afgehaakt van deze franchise na het tweede deel. Gewoon uit een zekere vorm van beroepsverplichting heb ik de andere delen ook wel gezien, maar het zijn geen films die aan mij besteed zijn. Ik verveel me rot en heb geen idee waarom jongeren hier massaal voor te vinden zijn. De box-office resultaten blijven hallucinant hoog, zeker in het licht van de flauwe verhaaltjes. Opvallend is dat deze film ook in Cuba is gaan draaien, nadat The Fate of the Furious (2017) daar blijkbaar wel een goede shoot hadden. Het is bij deze dan ook de 2de Hollywood film die gedraaid wordt in Cuba. Zelfs The Godfather part II met de bekende scènes in Cuba zijn gedraaid in de Dominicaanse Republiek. Het zal wel iets te maken hebben met het recente overlijden (op 25 november 2016) van de Cubaanse revolutionair en politicus Fidel Castro.

    In de film zien we ondermeer rollen voor Anthony Hopkins, Laura Haddock,Stanley Tucci, John Goodman, Gemma Chan, Josh Duhamel, Isabela Moner, John Turturro en Jean Dujardin. En ja hoor, Steven Spielberg is opnieuw een executive producer op deze productie, en ook hier geen flauw benul wat zijn uiteindelijke inbreng is los van het financiële aspect. Hetzelfde kan eigenlijk ook gezegd worden van Anthony Hopkins. Transformers: The Last Knight zou deze zomer bij ons moeten uitkomen.

     

    *** Transformers: The Last Knight trailer ***

  • 13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is duidelijk dat Michael Bay als geen andere weet hoe hij actie in beeld moet brengen. De beelden baden in geel en blauw tinten, ook al speelt het gehele verhaal zich voornamelijk 's nachts af, maar het voelt op geen enkel moment fake aan. Het oog voor detail en de creatie van visueel verbluffende shots maakt van deze 13 Hours (2016) een degelijke actiefilm, maar inhoudelijk weet je niets meer van wat er zich daar allemaal heeft afgespeeld.

    13_hours_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Op 11 september 2012 wordt het Amerikaanse consulaat en een CIA-basis in Benghazi Libië aangevallen door terroristen. Zes leden van het beveiligingsteam vechten voor hun leven om de overige Amerikanen te beschermen. Tijdens deze 13 uur durende aanval tonen de mannen daden van moed en heldhaftigheid om een tragedie op grotere schaal te voorkomen. Ex-navy seal Jack Silva (John Krasinski) vecht er samen met vriend Tyrone 'Rone' Woods (James Badge Dale), Kris 'Tanto' Paronto (Pablo Schreiber) en Dave 'Boon' Benton (David Denman). Zij zijn gestationeerd in een geheim CIA compound op een kleine afstand van de ambassade, maar krijgen tijdens de aanval niet de toestemming om in te grijpen.

    Michael Bay is een echte patriot en uiteraard worden de Amerikaanse militairen omschreven als helden die voor hun leven moeten vechten tegenover onmogelijke tegenstand, en de film doet wel wat denken aan Ridley Scott's Black Hawk Down (2001). Het verschil tussen deze twee films is dat de film van Ridley eigenlijk een vrij simpel verhaal was van een rescue missie, daar waar het verhaal van Benghazi toch wel wat ingewikkelder was. Eigenlijk had Bay de film van Ridley moeten maken en vice versa. Bay heeft niet de intelligente/passie van een Ridley of een Oliver Stone om een complex verhaal te vertellen met politieke implicaties en dialogen die de coole onliners overstijgen. 13 Hours heeft een simpele kijk op het verhaal, maar doet op geen enkel moment een poging om te begrijpen wat er die dag werkelijk gebeurd is.

    Het viel me meteen op dat er wel sterk wordt geacteerd en bepaalde tv-acteurs hier werkelijk tot leven komen, maar dat de karakters behoorlijk zwak zijn. We krijgen wel politiek geïnspireerde figuren te zien zoals Bob (David Costabile), maar hun inbreng is zo minimaal dat we nooit echt een duidelijk beeld hebben van wat de motivaties zijn. Er zit ook een mogelijk interessante vrouwelijke rol in met Sona Jillani (Alexia Barlier), maar ook haar inbreng is onderschikt aan het occasionele vuurgevecht en de exhibitie van vuurwapens. Het is duidelijk dat een geslaagde biopic meer moet zijn dan knappe cinematografie en knap camerawerk. Het verhaal leek geschreven door visuele effectenmakers en aan elkaar geknoopt door monteurs.

    13_hours_2016_blu-ray_pic02.jpgmichael bay,13 hours,john krasinski,james badge dale,pablo schreiber,david denman,black hawk down,david costabile,alexia barlier,chuck hogan,american sniper13_hours_2016_blu-ray_pic06.jpg
    13_hours_2016_blu-ray_pic01.jpg13_hours_2016_blu-ray_pic04.jpg13_hours_2016_blu-ray_pic05.jpg

    Toch vind ik deze één van de betere Michael Bay films, en misschien is dat ook het gevolg van de sterke casting. John Krasinski weet deze film toch te dragen en bij momenten vind je het jammer dat het script van Chuck Hogan niet van het niveau was van de vertolkingen. En gelukkig was er ook geen plaats voor Bay-product placement of Bay-strippers, en dat is op zich ook al een prestatie. Hoewel, in plaats van babes met lange benen pakt de regisseur nu uit met blote gespierde mannelijke torso's. Toch duurt de film veel te lang voor datgene wat het maar te vertellen heeft.

    De gebeurtenissen hebben een enorme politieke storm veroorzaakt in de States, met Hillary Clinton die een stapje opzij moest zetten als Secretary of State. Clinton had gefaald om de ambassade voldoende te beveiligen in een gebied dat op springen stond. Maar daar draait deze film niet rond. De naam van Clinton wordt zelfs op geen enkel moment vernoemd. Het is een ode aan militairen die hun leven op het spel zetten tegenover een meute gestoorde moordzuchtige terroristen. American Sniper (2014) is in ieder geval een brave tekenfilm in vergelijking met 13 Hours, want hier vliegen de kogels en de rpg-raketten in het rond en is de sfeer constant gespannen en bedreigend.

    13 Hours komt op 17 augustus 2016 uit op DVD en Blu-ray. Het enige spijtige is dat de film geen extra beeldmateriaal bevat, maar ook geen making of filmpjes of audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 1 augustus 2016

     

    *** 13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi trailer ***

  • Make America Great Again met The Purge: Election Year

    Pin it!

    In het Frans zeggen ze vaak "Jamais deux sans trois" en dat is ook voor rekening van van de Purge franchise. De eerste film, The Purge (2013), was gemaakt met een relatief bescheiden budget van 3 miljoen dollar, maar bracht voor Universal zomaar eventjes 89 miljoen dollar binnen. The Purge: Anarchy (2015) deed zelfs nog beter. Het haalde met 9 miljoen dollar een slordige 111 miljoen dollar op. Het stond dus in de sterren geschreven dat The Purge: Election Year (2016) niet lang op zich zou laten wachten.

    the_purge_election_year_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: Het is twee jaar geleden dat Leo Barnes (Frank Grillo) zich ervan weerhouden heeft om wraak te nemen tijdens de Purge-avond. Inmiddels is hij hoofd beveiliging van senator Charlie Roan (Elizabeth Mitchell), met als missie haar te beschermen in de strijd om het presidentschap en het overleven van het jaarlijkse ritueel waarop alle misdaad voor 24 uur legaal maakt. Wanneer er vervolgens verraad plaatsvindt, worden ze gedwongen de straat op te gaan. Uitgerekend op de avond dat er geen hulp beschikbaar is.

    Dit jaar zijn er tevens verkiezingen in de States en dus kwam deze film als geroepen. En de slogan op hun affiche is 'Keep America Great' wat toch op twee druppels water lijkt op de slogan van Donald Trump: Make America Great Again. Dit lag ook zo voor de hand dat het een beetje zonde zou zijn om het niet te gebruiken.

    De film is opnieuw in regie van James DeMonaco, die niet alleen de drie films heeft geregisseerd maar ook geschreven. En ook al vond ik de sequel net iets beter dan de eerste film had ik gehoopt op vers bloed achter de camera. Maar als deze derde film in dezelfde lijn verder gaat kan dit wel eens een sterke thriller worden. De trailer vind ik zelf niet meteen overtuigend of origineel, het lijkt een beetje getelefoneerd en luister eens naar de geluidseffecten in de trailer; het is allemaal bijzonder repetitief. Weliswaar geen BAM effect, maar wel de geluids-slomo-effect - en dat zelfs verschillende keren na elkaar.

    the_purge_election_year_2016_poster01.jpgthe_purge_election_year_2016_poster02.jpgthe_purge_election_year_2016_poster03.jpgthe_purge_election_year_2016_poster04.jpgthe_purge_election_year_2016_poster05.jpgthe_purge_election_year_2016_poster06.jpg

    Het filmbudget blijft aan de lage kant met slechts 10 miljoen dollar, maar toch wordt verwacht dat ze dit bedrag gaan vertienvoudigen tijdens zijn bioscooprelease. De productie van de film is in ieder geval nog steeds in handen van Platinum Dunes, het productiehuis van Michael Bay. Je zou denken dat zo iemand toch een paar tientallen miljoenen meer in dit filmproject kon steken. Al was het maar voor wat uitzinnige massa-scènes. Op 29 juni 2016 wordt de film bij ons verwacht in de bioscoop.

     

    *** The Purge: Election Year trailer ***

  • Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik wist waaraan ik me kon verwachten met Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) en het resultaat bleek precies datgene wat ik had gedacht: popcorn-vertier van de domste soort op de beats van 'Shell Shocked' van Juicy J, Wiz Khalifa, en Ty Dolla $ign. De muziek is wat mij betreft nog het enige verdienstelijke. Voor de rest ben je als kijker ook wel "shell shocked" van al die nonsens en gratuit geweld op het scherm. En net zoals je een Luc Besson kan herkennen los van de regisseur achter de camera, weet je ook dat het hier om een Michael Bay prent gaat, ook al staat zijn Platinum Dunes pupil Jonathan Liebesman (The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning, Wrath of the Titans, Battle Los Angeles) achter de camera.

    teenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster05.jpg

    Korte inhoud: De stad heeft helden nodig. De duisternis heeft zich genesteld in New York City. Shredder (William Fichtner) en zijn boosaardige Foot Clan houden de politie en politici in een ijzeren greep. De toekomst ziet er grimmig uit tot vier onwaarschijnlijke outcast broers uit de riolen komen en hun lot als Teenage Mutant Ninja Turtles gaan ontdekken. Raphael (Alan Ritchson), Michelangelo (Noel Fisher), Donatello (Jeremy Howard) en Leonardo (Pete Ploszek) moeten werken met de onverschrokken reporter April (Megan Fox) en haar bijdehante cameraman Vern Fenwick (Will Arnett) om de stad te redden en de duivels plannen van Shredder te ontrafelen.

    De Teenage Mutant Ninja Turtles zagen voor het eerst het daglicht in comic-vorm in 1984. De Turtle-mania breidde zich uit op het tv-scherm met animatie-series en er kwamen zelfs 3 live-action bioscoopfilms, alsook een full 3D animated versie TMNT (2007) die qua verhaal uiteindelijk nergens op sloeg maar visueel wel indrukwekkend was. Het bleef weliswaar een product voor pubers. Hier hebben de makers geprobeerd om er een meer volwassen film van te maken. Toch ben ik van mening dat geen enkele volwassene hier plezier mee zal beleven. Het doelpubliek waarbij ze zullen scoren ligt tussen de 8 en 14 jarigen (en dan vooral niet de slimste onder hen).

    En uiteindelijk heeft Teenage Mutant Ninja Turtles veel weg van Michael Bay's Transformers franchise: het zijn films die populair waren in de vorm van speelgoed en tv-series, het is luidruchtig, er zit veel actie in, het verhaal is van minder belang en staat in functie van de visuele effecten en er is Megan Fox of een gelijkaardig slecht acterende bimbo met voldoende sexappeal om Bay op te winden. Het enige pluspunt in vergelijking met Transformers: Age of Extinction (2014) is dat het 64 minuten korter is!

    De turtles zijn in 3D, net zoals de Transformers. Het enige verschil is dat ze werden opgenomen met motion capture, maar geen enkele van de vier maakt echt indruk. Je kunt ze met - uitzondering van Donatello (die een beetje de 'Ghostbuster' Dr. Egon Spengler is van de bende) - uit mekaar houden. Ik had ook de indruk dat ze iets teveel het verhaal wilden ophangen rond de oninteressante figuur van April O'Neil en haar goofy vriendje. Ook al lijkt de villain Shredder in de film echt wel bad-ass, loopt hij in dit flutverhaaltje een beetje verloren. Ik heb zelden zo'n saaie film gezien, ondanks de actiescènes op snowboards, ninja-stealth-moves en rooftop stand-off's. Waar zit de spanning? Waar zijn de geslaagde grappen? Waar zit de lol? De film is misschien vanwege zijn visueel meer verfijnde karakter beter dan de originele Teenage Mutant Ninja Turtles (1990), maar het is verre van een geslaagde reboot.

    teenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster01.jpgteenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster02.jpgteenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster03.jpgteenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster04.jpg

    Het is moeilijk om te geloven, maar hier hebben drie ervaren scenaristen op zitten zwoegen; Josh Appelbaum, André Nemec en Evan Daugherty. Wat ze bij elkaar hebben geschreven is nauwelijks het navertellen waard en het einde is al zo teleurstellend als de StarMeal reclame met Tia Hellebaut. Je verwacht veel, maar is uiteindelijk op het randje van het beschamende. Het zal echter Michael Bay een zorg wezen, gezien zijn films massaal worden bekeken, incluis de product placement voor Victoria Secret.

    Met zijn productiebudget van 125 miljoen dollar haalt de film al 334 miljoen dollar op en is dus volledig klaar voor de sequel Teenage Mutant Ninja Turtles 2 (2016). En is de ruzie tussen Michael Bay en Megan Fox dan bijgelegd nadat zij hem met Hitler had vergeleken? Ik denk van niet. Lijkt meer op een genadestoot van haar filmcarrière als actrice.

    Volgende week woensdag op 25 februari 2015 komt deze Teenage Mutant Ninja Turtles uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. Let op, de film werd niet opgenomen met 3D technologie maar achteraf in post-productie omgezet in 3D-formaat. Op de Blu-ray is er geen audio-commentaar van de regisseur, wel heel wat making-of filmpjes, de muziekvideo 'Shell Shocked' en de making-of van de de clip.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 17 februari 2015

     

    *** Teenage Mutant Ninja Turtles trailer ***

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2014

    Pin it!

    Naar goede gewoonte pakken we hier op De FilmBlog uit met de Top 10 Beste Films van 2014, en net zoals elk jaar zit het neusje van de zalm weer in de staart. Ik denk dan maar aan het schitterende A Most Violent Year (2014) van J.C. Chandor, die ik al in persvisie mocht bekijken, maar pas op 31/12 in de States in de bioscoop zal komen en later op 4 februari 2015 bij ons in de bioscoop. En ook al vermoed ik dat deze film wel eens met een aantal Oscar-beeldjes zal lopen, zal ik hem vanwege zijn late release niet opnemen in de Top 10.

    inherent_vice_2014_poster2.jpgbirdman_2014_poster.jpgthe_imitation_game_2014_poster.jpga_most_violent_year_2014_poster.jpg

    Hetzelfde kan gezegd worden van het magnifieke The Imitation Game (2014) met Benedict Cumberbatch, die in de States op 25 december in de bioscoop komt en bij ons pas op 14 januari 2014. Ook de geniale Birdman (2014) kan ik niet opnemen in de Top 10, gezien deze film pas op 28 januari 2015 ons land aandoet met een ruime release. Ook Inherent Vice (2014) komt pas op 25 februari bij ons uit en Foxcatcher (2014) is voor 21 januari 2015. Ik had ook The Interview (2014) in de Top 10 willen opnemen, al was het maar uit pure solidariteit met Sony en met een dikke opgestoken middelvinger naar die Noord Koreaanse hackers. Maar gezien de plaatsen beperkt waren in onze Top 10 en we de film in kwestie zelfs nog niet hadden gezien in persvisie, staat de film er niet tussen.

    En net zoals elk jaar hebben we voor de Top Slechste films van 2014 niet alleen op zoek gegaan naar films die slecht gemaakt zijn, maar ook films die eigenlijk geen enkel excuus hadden om een teleurstellende film af te leveren en bijgevolg noodgedwongen in deze lijst moesten staan.

    The Best Movies of 2014

    10. Under the Skin (2013) Jonathan Glazer

    Under the Skin (2013) is zo een bizarre en originele prent dat ik zelfs moeite had om er een review over neer te pennen. Daar waar een Lost Highway (1997) nog op een psychologische manier te doorgronden was, is deze prent echt wel 'out there'. Na het zien ervan kan je het WTF-moment nauwelijks onderdrukken. Maar de beeldvoering, de muziek, de vertolkingen (die deels geacteerd waren en deels verborgen camera met niet-acteurs) is dermate fascinerend dat je er meer wil over te weten komen. Under the Skin kruipt werkelijk 'onder je huid'. En dan stoot je op het boek van Michel Faber, die echt wel de sleutel is om deze prent op een logische manier te doorgronden en te verklaren. Maar los van het boek blijft het een fascinerende film die mensen aanzet tot het bedenken van de meest uitzinnige theorieën, en dat is iets waar veel science-fiction films maar van kunnen dromen. Het is bij mijn weten zelfs de eerste "cinema-vérité-science-fiction" film ooit gemaakt en is in ieder geval iets wat ik nog nooit eerder heb gezien.

    Under the Skin

    9. The Drop (2014) Michaël R. Roskam

    Het was misschien niet het meest originele en verrassende verhaal dat Roskam kon vertellen, maar de manier waarop hij zijn acteurs opvoert en de beklemmende sfeer die hij installeert was om van te smullen. Het moet trouwens de eerste keer zijn dat een film gemaakt door een Belg, allesbehalve aanvoelde als een Belgische film. The Drop (2014) heeft wel zwaar geflopt in de States, maar het verwachtingspatroon van de gemiddelde Amerikaanse bioscoopbezoeker is anders dan wat wij verlangen van een film. Een Amerikaan wil actie zien om de zoveel minuten en hier moet je werkelijk kunnen genieten van de ontplooiing van het (trage) drama om dan op een andere manier te kunnen proeven van die harde conflict-momenten. The Drop werd ook niet echt gepromoot - te wijten aan het beperkte productiebudget - en dat betaal je cash aan de box-office. Het is geen sensationele prent en er komt geen echt onthutsende finale, maar het fascinerende zit hem in de ontwikkeling van die complexe personages. En uiteraard heb je ook nog eens briljante vertolkingen van Tom Hardy, James Gandolfini, Noomi Rapace en Matthias Schoenaerts.

    The Drop

    8. Interstellar (2014) Christopher Nolan

    Ook al blijft Interstellar (2014) wat nazinderen, hebben we hier - gezien de reputatie van de talentvolle Nolan - veel meer van verwacht. Het is niet dat je er met volle teugen van zal genieten, en toch is het iets van een evenement wat ongetwijfeld de moeite waard is. Er zijn ongetwijfeld veel zaken die niet werken, maar deze film is en blijft episch - en niet alleen omwille van de beeldvoering. Mijn grootste probleem met de film is dat hij net iets teveel de zaken verbaal wou uitleggen, terwijl alles al visueel duidelijk genoeg was. Desondanks was de ambitie van Nolan's visie zo verfrissend in dit tijdperk van films die op 'safe' spelen, voorspelbare sequels en spin-offs.

    Interstellar

    7. Fury (2014) David Ayer

    Los van de historische kanttekening die je moet maken bij het zien van Fury (2014) en het overdreven patriottisme is het een indrukwekkende en aangrijpende oorlogsprent die heel wat interessante bokkensprongen maakt. Net zoals een rollende tank is Fury zowel lomp als compromisloos, en tussen de modder en de kanonnenvuurwerk voelen we die kleine momenten van menselijkheid toch doorwegen.

    Fury

    6. Locke (2013) Steven Knight

    Een andere film met Tom Hardy die niet mocht ontbreken aan deze Top 10 is Locke (2013). We hadden al veel gelijkaardige filmprojecten gezien waarin we slechts één personage zien op één locatie gedurende 90 minuten (Brake en Buried), maar deze is wel de meest geslaagde prent van de drie. En dat zal ook wel te maken hebben met de meesterlijke vertolking van de hoofdacteur. Zelden was een film over een man die van Birmingham naar Londen rijdt zo fascinerend.

    Locke

    5. Nightcrawler (2014) Dan Gilroy

    Nightcrawler (2014) moet de meest boeiende debuutfilm zijn van het jaar met een onherkenbare maar steengoede Jake Gyllenhaal, die met zijn ingevallen wangen en diepe oogkassen bij momenten lijkt op een griezelige vampier. Een intens en heerlijk ongepast personage waar je spontaan verliefd op zal worden ... of misschien van zal walgen. Nightcrawler ontrolt zich in een gruwelijke en zwartgallige satire op de journalistiek, de arbeidsmarkt en de cultuur van het 'ik'. Het werk van de reporters is smerig. De redactrice van een lokaal tv-station zegt meteen waar het op staat: 'Het publiek wil bloed zien'. Ik heb vooral een uitstekende film gezien.

    Nightcrawler

    4. Edge of Tomorrow (2014) Doug Liman

    Mijn verwachtingen waren in het begin niet al te hoog, maar deze Edge of Tomorrow (2014) heeft me van begin tot eind op de 'rand' van mijn stoel doen zitten. Het is het soort film die gemakkelijk gaat vervelen, wanneer je weet dat alles zichzelf zal herhalen met personages die telkens iets aan de loop der zaken willen veranderen. Maar het script is voldoende bij de pinken om de kijker telkens een stapje voor te zijn. En met twee klasbakken als Cruise en Blunt ga je volledig mee met hun klaarblijkelijk onmogelijke strijd. Je zou het kunnen zien als een science-fiction adaptatie van D-Day tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar het heeft bij momenten ook een middeleeuws karakter met ridders die door de modder ploeteren in veel te zware harnassen. Gezien het gewaagde plot waarin personages terugkeren in de tijd, al dan niet met behoud van geheugen, is er al heel wat inkt gevloeid over de mogelijke plotholes, maar die zijn er bijna niet. Je kunt bijna alles op een logische manier verklaren. In ieder geval is Edge of Tomorrow een film waar je urenlang kan over discussiëren.

    Edge of Tomorrow

    3. Guardians of the Galaxy (2014) James Gunn

    Tegen alle verwachtingen in is dé science-fiction film van het jaar is zonder twijfel Guardians of the Galaxy (2014), met zijn offbeat en soms clevere humor op melige 70'ties muziek komende van een mix cassette-tape. De kracht van deze prent zit hem niet in het verhaal, maar wel de toon waarop het verhaal wordt verteld. Je moet immers al ver terug in de tijd gaan om een science-fiction film te zien waarmee je echt kunt lachen. Het is een plezier om B-list underdogs te zien opboksen tegen serieuze en zwaarwichtige villains. Het was meteen duidelijk dat je James Gunn niets van humor moet aanleren. Guardians of the Galaxy is zeker een geslaagd experiment, met een goeie balans tussen knetterende actie en zwarte humor. Tevens de enige comic adaptatie die de moeite was te vernoemen in 2014.

    Guardians of the Galaxy

    2. Gone Girl (2014) David Fincher

    Als grote fan van het werk van David Fincher, heb ik ook genoten van deze Gone Girl (2014) met zijn a-typische serial killer. De geraffineerde wijze waarmee de regisseur zijn verhaal vertelt is simpelweg betoverend, onthutsend en aangrijpend. Het resultaat is een gewiekste psychologische thriller waar de subtiele humor nu en dan de sombere sfeer doorprikt, met een Rosamund Pike hier een intense en verrassende vertolking neerzet. Wat centraal staat in Gone Girl is de grens tussen perceptie en realiteit, slogans en feiten. Datgene wat we zien is niet altijd datgene wat is, en zo krijgen we hiervan honderden voorbeelden uitgewerkt op verschillende niveaus. Het lijkt op een 12-in-een-dozijn thriller, maar dat is het allesbehalve.

    Gone Girl

    1. Boyhood (2014) Richard Linklater

    Maar je kunt er moeilijk om heen dat dé film van het jaar toch wel Boyhood (2014) is van Richard Linklater. De film werd opgenomen in stukken over een tijdspanne van maar liefst 12 jaar met het hoofdpersonage dat opgroeide van puber tot volwassene. De eerste draaidag vond plaats in de zomer van 2002 en werd afgewerkt in oktober van 2013, met een productiebudget van slechts 2,4 miljoen dollar. Het resultaat is een fascinerende coming-to-age film. Maar mede door de subtiele regie zonder melodrama of overdreven pathos en de overtuigende acteerprestaties, komt het nooit gekunsteld over en worden we meegezogen in dit herkenbaar verhaal. Het is als het ware een soort statement over het leven die voorbij vliegt en waarvan wij getuige mogen zijn. En gezien de aard van het beestje gaan we niet zo snel gelijkaardige films te zien krijgen.

    Boyhood

    The Worst Movies of 2014

    10. Exodus: Gods and Kings (2014) Ridley Scott

    Net zoals in 2013 hebben we dit jaar opnieuw een Ridley Scott prent op de 10de plaats van de slechtste films. Exodus: Gods and Kings (2014) komt nauwelijks goed op gang, halverwege dommel je bijna in slaap, en het einde is misschien het meest troosteloze wat ik ooit in een 140 miljoen dollar film heb gezien. Het grootste probleem met deze Bijbelverfilming is dat Ridley alles heeft benaderd alsof het ging om historisch accurate feiten. Alle poëzie uit het verhaal werd met de scalpel uit het script gesneden ten voordele van een min-of-meer "plausibel" relaas van een man die zijn volk uit de slavernij haalde. We krijgen dan ook van de pot gerukte theorieën voorgeschoteld; zoals reuze krokodillen die vissers in stukken bijten om zo de zee rood te kleuren of een komeet die de terugtrekking van de zee zou verklaren. Komt daar nog bij de witter-dan-wit casting (met meer "gekleurde" en authentieke acteurs onderaan de sociale ladder), dialogen die vertalingen van het Oude Testament mixen met hedendaagse replieken, buitengewoon slecht acteerwerk en een saaiheid die in 2014 nauwelijks overtroffen werd.

    Exodus: Gods and Kings

    9. Transformers: Age of Extinction (2014) Michael Bay

    En naar goede gewoonte hebben we ook een Michael Bay film, en dit jaar is dat Transformers: Age of Extinction (2014), een langgerekte showreel van het visuele effectenhuis Industrial Light & Magic. En hun expositie van hun kunnen, opgenomen met echte 3D technologie, duurt zelfs 2u45 minuten! Voor mij volstond de trailer van dit dolgedraaid pandemonium van explosies en cgi-vuurwerk.

    Transformers: Age of Extinction

    8. Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) Jonathan Liebesman

    En van Michael Bay gesproken, kon je dit jaar ook niet omheen Teenage Mutant Ninja Turtles (2014), popcorn-vertier van de domste soort. Bay nam de productie op zich, maar net zoals de Transformers draait alles rond actie, visuele effecten, Victoria Secret product placement en bimbo's. Het is allemaal net niet dom genoeg of grappig om hier plezier aan te beleven.

    Teenage Mutant Ninja Turtles

    7. The Expendables 3 (2014) Patrick Hughes

    Ze hadden het bij die ene film moeten laten maar de geur van dollars heeft er voor gezorgd dat we ondertussen The Expendables 3 (2014) hebben, en het is alweer een onbegrijpelijk en veel te lange cocktail van testosteron en buskruit met een gezelschap van has-been actiesterren én Jason Statham. De nieuwigheid van de eerste film is eraf en zelfs het zelfbewuste campy kantje uit de sequel zijn weg, en we blijven over met een levenloos script die zichzelf net iets te ernstig neemt, ook al krijgen we een spervuur aan onnozele one-liners en tenenkrullende overacting van Mel Gibson en Wesley Snipes. Persoonlijk denk ik dat ijs zien smelten aan de Noordpool veel boeiender is dan deze catwalk van actie-veteranen.

    The Expendables 3

    6. Deliver Us from Evil (2014) Patrick Hughes

    Een mode-trend van de laatste jaren zijn de hybride films waarbij verschillende filmgenres worden gemixt (cf. Shaun of the Dead, Kill Bill, Guardians of the Galaxy, ... ), maar deze excorcist / politiefilm is allesbehalve een geslaagde mix. Nochtans waren alle ingrediënten aanwezig voor een spannende thriller. Een monsterfilm is pas goed wanneer je als kijker gelooft in het monster, net zoals exorcisme werkt wanneer je als kijker begint te geloven in wat je voorgeschoteld krijgt - hoe absurd het op papier ook moge klinken. Deze Deliver Us from Evil (2014) slaat de bal volledig verkeerd. Hier is er NUL angst of spanning, en dat heeft dan weer te maken met het feit dat het verhaal nergens op slaat en je ook geen voeling hebt met de karakters. Deliver Us from Evil bestaat hoofdzakelijk uit een samenraapsels van clichés en getelefoneerde schrik-momenten. Op de koop toe worden we opgezadeld met goedkope Jesus Christ propaganda, die je gezien de context nauwelijks serieus kan nemen. Zelfs de nummers van The Doors worden er bij de haren bijgetrokken in een poging alles nog wat diepte te geven.

    Deliver Us from Evil

    5. Left Behind (2014) Vic Armstrong

    Het zou geen Top 10 Worst Movies zijn zonder een Nicolas Cage film, en hier hebben we Left Behind (2014), misschien wel de meest amateuristische end of time/disaster film aller tijden, en we hebben al heel wat rampzalige prenten gehad. De speciale effecten lijken hier wel gemaakt met Microsoft Paint en het scenario geschreven door een groepje apen met een VDAB-getuigschrift scenarioschrijven. Het is onbedoeld lachwekkend, maar laat dit een steun zijn voor alle talentloze regisseurs in de wereld. Er is ook hoop voor jullie in Hollywood voor een langspeelfilm debuut. Maar de professionele stuntman Vic Armstrong heeft toch wel eventjes met Nic Cage kunnen draaien, en de acteur heeft hier zowat zijn meest tenenkrullende rol neergezet uit zijn gehele carrière. Proficiat aan al diegene die betrokken waren in dit treinongeluk.

    Left Behind

    4. Sex Tape (2014) Jake Kasdan

    De slechtste komedie van het jaar is toch wel Sex Tape (2014). Het ontbreekt deze prent niet alleen aan geslaagde grappen, maar ook aan een basis-kennis van moderne technologieën. Het had misschien grappig geweest zo'n 5 jaar geleden, maar wie kan er nog lachen over het functioneren van i-Pads en Clouds, los van de mensen van Apple die er gratis reclame in zien? In ieder geval niet het doelpubliek die deze prent wil aanspreken. Laat staan dat deze gehele 'seks tape' onzin, gewoon al zo versleten is als 'found footage' films. Het pijnlijke is dat deze prent eigenlijk meer wil zijn dan een domme komedie, maar heeft geen flauw benul van hoe ze dit moet verwezenlijken. Het blijft dan ook steken bij onnozele slapstick humor, karikaturale figuren (een nieuw dieptepunt voor Rob Lowe) en overgehaalde karakters uit andere films en series, zoals Comedy Central-acteur Rob Corddry en The Office-actrice Ellie Kemper. En zoals bij elke van die tapes is het leuker voor diegene die het hebben gemaakt, dan voor diegene die er naar moeten kijken.

    Sex Tape

    3. Grace of Monaco (2014) Olivier Dahan

    En voor wie dacht dat ze met Diana (2013) het dieptepunt hadden bereikt van de royal biopics, komen ze met Grace of Monaco (2014) aandraven. Je zou denken dat Harvey Weinstein na Diana zijn lesje had geleerd maar de uitschuiver is bij deze prent zowaar nog groter. Het zag er allemaal zo veelbelovend uit, maar het resultaat is beschamend. Nicole Kidman zet hier tevens één van heer slechtste vertolkingen neer ooit, maar ook hier is de regisseur echt wel de grote verantwoordelijke. De Franse cineast Olivier Dahan maakt (naar eigen zeggen) geen biopics, hij maakt fictie gebaseerd op echte personages. En daar wringt het schoentje op vele vlakken want het resultaat is bespottelijk, met een regisseur die historische feiten vermengd met eigen verzinsels omdat hij denkt dat een welbepaalde scène nood heeft aan een bepaald personage of context. Het acteerwerk is rotslecht, het script is absurd, de mise-en-scenes zijn gruwelijk, de fotografie met zijn extreme close-ups is puberaal en de grondgedachte van de film is ... wait for it ... hoe nobel het is om belastingen te ontduiken. WTF?!

    Grace of Monaco

    2. 47 Ronin (2014) Carl Rinsch

    Ook Keanu Reeves kon niet uit deze lijst blijven en met Ronin 47 (2014) maakt hij meteen indruk. Maar in alle eerlijkheid is de grote verantwoordelijke van deze audio-visuele drek niemand minder dan de regisseur, Carl Rinsch. Hij is net iets teveel opgewonden door visuele effecten, dat hij zijn karakters vergat. OK, er zijn 47 samurai en nog heel wat nevenpersonages, maar als regisseur moet je keuzes maken en voldoende het vuur aanwakker bij de acteurs zodat ze dieper gaan graven in hun personages. Het resultaat is dat je eigenlijk niet echt gaat meevoelen met de karakters. Je weet trouwens niet wie hier uiteindelijk het hoofdpersonage is, Keanu Reeves of Hiroyuki Sanada. Met een script dat bestaat uit goedkope en houterige one-liners en vertolkingen is dit misschien de grootste gemiste kans op een uitstekende fantasy-samurai film. Hopelijk krijgt dit verhaal snel een nieuwe reboot, want hier was veel meer mee te doen.

    47 Ronin

    1. I, Frankenstein (2014) Stuart Beattie

    Maar de grootste stinker van 2014 is hands-off deze I, Frankenstein (2014). De roman van Mary Shelley wordt hier door het slijk gehaald en onderworpen aan een wel heel afstotelijke adaptatie. Meer nog: I, Frankenstein is zonder enige twijfel één van de zwakste monster-films die er de laatste jaren is uitgebracht. De horror zit hem niet in de karakters, de sfeer en het verhaal, maar wel in de manier waarop alles werd uitgewerkt. Het acteerwerk is beschamend, de personages ééndimensionaal, het plot is een lachertje met ongezien veel plotgaten en de CGI hopeloos gedateerd. Hoe Eckhart zijn naam aan een dergelijk project kan verbinden blijft voor mij een torenhoog mysterie. Je kan bijna spreken van een so-bad-that-it’s-good film, die altijd een hogere quotering verdient omwille van zijn herbekijkbare waarde vanwege de onbedoelde hilariteit... ware het niet dat de film zo onmenselijk saai en lusteloos is. Hoe zoiets de weg heeft gevonden naar de bioscoop is voor mij een torenhoog raadsel.

    I Frankenstein

    ***Related Posts***
    23/12/2013: Top 10 Best & Worst Movies of 2013
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005