miami vice

  • The Insider (1999) ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Tot mijn verbazing hadden we zowel Heat (1995) van regisseur Michael Mann besproken als Collateral (2004), Miami Vice (2006) en Public Enemies (2009), maar nog niet The Insider (1999). Hier is dan het inhaalmanoeuvre. De komende weken zal de Ali (2001) bespreking nog volgen.

    the_insider_1999_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Producer Lowell Bergman (Al Pacino) van het programma '60 minutes' ruikt een verhaal wanneer Jeffrey Wigand (Russell Crowe), voormalig onderzoeker bij tabaksfabrikant Brown & Williamson, niet met hem wil praten. Wanneer de fabrikant Wigand dwingt om een overeenkomst na te komen, besluit hij toch om Bergman in vertrouwen te nemen en de waarheid over zijn werkgever naar buiten te brengen. Zowel Bergman en Wigand komen er echter achter dat dit niet zo makkelijk is als gedacht.

    The Insider is niet alleen een verhaal van David tegen Goliath, maar in essentie eigenlijk een verhaal van journalistieke integriteit tegenover de belangen van de tabaksindustrie. Het is vooral een meeslepende thriller gebaseerd op een waar gebeurd verhaal. Michael Mann slaagt er in om een vrij saai proces uit 1996 om te buigen tot een bigger-than-life verhaal. Mann schreef het scenario samen met Eric Roth (Ali, Munich, Forrest Gump), maar het is niet meteen duidelijk in hoeverre wer afgeweken van datgene wat 'echt' is gebeurd. In ieder geval kloppen alle grote lijnen. Over de doodsbedreigingen die Wigand kreeg gaat Mann ook niet beginnen fantaseren met deep throat toestanden in de parking van Brown & Williamson. We zien nooit van wie deze dreigementen komen, maar uiteraard hebben we wel een flink vermoeden.

    Het acteerwerk van zowel Pacino als Crowe zijn bangelijk sterk. Vooral die laatste is onherkenbaar. Vergelijk deze vertolking maar eens met deze uit Gladiator (2000), een rol die hij een jaar later had vertolkt. De film werd dan ook genomineerd voor 7 Oscars en 5 Golden Globes, maar won uiteindelijk geen enkele award. De grote boosdoener was American Beauty (1999) die zo goed als alles in de wacht sleepte. The Insider was tevens een controversiële prent, omdat de reputatie van de gerespecteerde 60 Minutes reporter Wallace, gespeeld in de film door een indrukwekkende Christopher Plummer, een ferme deuk had gekregen. Volgens het script van Roth en Mann zou Wallace uiteindelijk hebben gekozen voor de CBS-top in het licht van een mogelijke rechtszaak die de geplande verkoop van CBS aan Westinghouse op de helling kon zetten. Volgens Bergman zou de populariteit van de film ervoor gezorgd hebben dat zowel Don Hewitt als Mike Wallace hem de rug hadden toegekeerd. Mann vindt van zichzelf dat hij recht in zijn schoenen staat. De regisseur hield geen rekening met de vrij naïeve voorstelling van de feiten door Wallace, en ging af op feiten die zwart op wit in de kranten stond gedrukt.

    the_insider_1999_blu-ray_pic01.jpgthe_insider_1999_blu-ray_pic02.jpg

    De karakters in het verhaal, met al hun zwakheden, complexen, frustraties en contradicties, worden tot het uiterste gedreven. Soms gedreven door hun ego, soms compleet verblind door de omstandigheden, stellen ze zichzelf en anderen teleur. Kortom, het zijn mensen van vlees en bloed. Bergman gaat er prat op dat hij zijn bronnen niet in de koude laat staan, terwijl het op zich een soort verkoopargument is naar diegene die hun verhaal kwijt willen. Anderzijds is er Wigand die voor een tabaksgigant gaat werken om zo zijn salaris te zien verdubbelen, met als smoes dat hij kan werken aan een minder schadelijke sigaret. Ze worden met de rug tegen de muur gezet en gedwongen keuzes te maken die hun gehele leven verder zal bepalen. Anderzijds is het ook een film over het juridische apparaat in de States en hoe machtige mannen met hun leger aan top-advocaten met alles kunnen wegkomen.

    De camera van Dante Spinotti zit letterlijk en figuurlijk op de huid van de personages. Je ademt met hen mee, voelt was ze voelen, zowel hun twijfels als hun angsten. Als toeschouwer voel je de onwennigheid van het hoofdpersonage als hij plots niet meer wat hij moet zeggen of hoe hij zich moet gedragen. Maar ook van de muziek van Pieter Bourke en Lisa Gerrard gaan onze nekharen rechtstaan. Kortom, een sterk verhaal vertolkt door talentvolle acteurs en in beeld gebracht door een meester, wat wil je nog meer.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 14 februari 2015

     

    *** The Insider trailer ***

  • Chris Hemsworth spoort cybercrimineel op in Blackhat van Michael Mann

    Pin it!

    We hebben het hier nog niet gehad over de nieuwe Michael Mann thriller Blackhat (2015). Net zoals in The Rock (1996) waar de overheid beroep doet op een gevangene om een andere schurk op te pakken, krijgen we hier een gelijkaardig plot, maar dan met hackers.

    blackhat_2015_picture.jpg

    Korte inhoud: Een nieuwe vorm van criminaliteit zaait terreur op de financiële markten en de overheden willen het kwaad bestrijden door er een andere hacker, Nicholas Hathaway (Chris Hemsworth), die in een Amerikaanse gevangenis een 15-jarige straf uitzit, in te schakelen. De speurtocht strekt zich uit van Chicago tot Los Angeles en van Hongkong tot Jakarta. De Amerikaanse en Chinese hackers zullen samen moeten werken om een grote computerinbraak te stoppen.

    De term 'blackhat' wordt geregeld wel in verband gebracht met hackers. Een blackhat hacker is een hacker die een computerbeveiliging neutraliseert met kwaadaardige intenties of voor persoonlijk gewin. Wanneer ze inbreken zorgen ze er in vele gevallen voor dat de gebruiker niet meer in staat is om toegang te krijgen tot zijn gegevens. Een white hat hacker is dan weer iemand die een systeem gaat controleren op mogelijke beveiligingsrisico's. Een grey hat hacker is dan weer iemand die zonder toelating inbreekt in een systeem om de gebruiker dan te wijzen op zijn falende beveiliging, en dan tegen vergoeding of tegemoetkoming zijn systeem kan verbeteren.

    Het onderwerp is in ieder geval behoorlijk actueel. In België worden jaarlijks honderdduizenden computers het doelwit van hackers. De kost van cybercriminaliteit werd geraamd op 3,5 miljard euro, iets wat zowat 1 procent is van ons bruto binnenlands product. En zoiets is aanzienlijk, maar bij mijn weten heeft de Belgische overheid nog geen hackers in dienst genomen om andere hackers op te sporen. Er was een tijd geleden wel sprake van een soort coalitie-frontvorming om van ons land een "cyberveiligheidsbewust" land te maken, en dat is niet te vroeg gezien recent nog de berichten over hacking bij de gamingsite 9Lives waar alle mailadressen, wachtwoorden en private berichten van forumgebruikers werden gekraakt.

    In ieder geval verklapt deze titel meer over de inhoud dan hun vorige titel 'Cyber'. In de casting zien we naast de hoofdacteur de twee detectives Viola Davis en John Ortiz met wie Mann al had gewerkt voor de film Miami Vice (2006). Daarnaast zien we ook Yorick van Wageningen (The Girl with the Dragon Tattoo) opduiken en Lust, Caution actrice Wei Tang.

    blackhat_2015_pic02.jpgblackhat_2015_pic01.jpg

    Normaal krijgen we in de films van Michael Mann altijd wel een tweestrijd tussen de ordediensten en de schurken, die op hun beurt zelf de grenzen gaan overschrijden. Hier hebben we een crimineel die een klopjacht begint naar een andere crimineel. De regisseur verlaat hiervoor zelfs zijn vertrouwde L.A. en reist af naar het verre Oosten. Toch wil hij werken met vertrouwd materiaal en heeft hij voor deze prent opnieuw zijn anamorfische filmlensen bovengehaald, die hij eerder had ingezet voor Heat (1995). Intussen is de trailer online en ik moet toegeven dat ik niet meteen onder de indruk ben. Het lijkt een soort 12-in-een-dozijn actie thriller die evengoed geregisseerd had kunnen worden door een nieuwkomer. Ook de casting van iemand die gemakkelijk als model door het leven kan lopen, strookt niet met het beeld van een beroeps-hacker. Op 25 maart 2015 komt de film bij ons uit, 2 maanden (!) nadat hij in de rest van de wereld vertoond wordt. Begrijpen wie begrijpen kan...

    ***Related Post***
    28/05/2015: Blackhat review

    *** Blackhat trailer ***

  • Top 10 Meest Iconische Filmlocaties

    Pin it!

    We hadden met het weergaloze succes van de Rode Duivels en het opkomende titanengevecht met Messi, gemakkelijk kunnen uitpakken met een Top 10 Beste Voetbalfilms. Was het niet dat we er nauwelijks 5 konden opsommen ... en soms nog van zeer bedenkelijke kwaliteit. Maar nu het verlof voor de deur staat en jullie misschien net als wij plannen hebben om een stapje in de wereld te zetten, waarom dan niet kiezen voor een echte filmlocatie?

    Reizen naar de zon of de sneeuw is allang niet origineel meer. Een themareis daarentegen is een perfect excuus voor een uitstapje naar het buitenland. En wat is een beter thema dan jouw favoriete film(s)? De regisseurs van grote producties weten precies waar ze de mooiste shots van landschappen, steden en gebouwen kunnen maken. Hieronder brengen we onze top 10 van enkele beroemde locaties. Waar ben je al geweest en welke staat nog op je verlanglijstje?

    Top 10 Meest Iconische Filmlocaties

     

    10. Las Vegas

    Eén van de bekendste films die zich in Las Vegas afspeelt is Ocean's Eleven (2001). Grote delen van deze kaskraker spelen zich in en rond het casino- en hotelcomplex Bellagio af. Wanneer het personage Basher Tarr met een druk op de knop het casino opblaast, lijkt het alsof hij op heuvel met uitzicht op de stad staat, maar in werkelijkheid staat hij op de parkeergarage van het casino. De beroemdste scène is misschien nog wel aan het einde van de film, wanneer het elftal bij de fontein voor het casino staat. Een andere film die Las Vegas alle eer aandoet is uiteraard The Hangover (2009), en in deze prent kwam het Caesars Palace in de picture.

    filmlocatie_las_vegas.jpg

    ©Shutterstock      

     

    9. Nieuw-Zeeland

    Een grote variëteit aan landschappen maakte Nieuw-Zeeland perfect voor de opnames van The Lord of the Rings films. Afgezien van de studio-animaties is de hele trilogie in Nieuw-Zeeland opgenomen, waar de toeristenindustrie gretig van profiteert. Zo creëerde Peter Jackson de Shire-regio van Middle-Earth bij het plaatsje Matamata op North Island. Voor The Hobbit -trilogie werd deze hergebruikt. De bossen bij Mount Victoria, net buiten Wellington, werden tot Hobbiton Woods omgedoopt, waar de Hobbits zich voor de zwarte ridders verstopten. En Mount Doom, vraag je je af? Die werd gebaseerd op de vulkaan Mount Ruapehu. Het is lastig om alle locaties van Lord of the Rings hier op te sommen, want er werd op maar liefst 150 plekken in Nieuw-Zeeland gefilmd!

    filmlocatie_nieuw_zeeland.jpg

    ©Shutterstock      

     

    8. Miami

    Scarface (1983) speelt zich grotendeels in Miami af. In remake die Brian de Palma in 1983 maakte, komen de art deco-gebouwen van de officieuze ‘hoofdstad van Latijns-Amerika’ uitgebreid in beeld. Hiervoor bezoek je Ocean Drive ter hoogte van 13th Street. In het gebouw van de Sun Ray Appartementen op 728 Ocean Drive, waar Tony’s broer met een kettingzaag werd bewerkt, zit nu een vestiging van hamburgerketen Johnny Rocket’s. De prachtige wijk Little Havana komt ook in Scarface voorbij, maar werd in het centrum van Los Angeles opgenomen.

    Maar nergens werd er meer van Miami getoond in de serie Miami Vice serie (1984-1990) die alle hoeken en kanten van de stad in beeld heeft gezet. Daarentegen was er in de filmversie Miami Vice (2006) bitter weinig te zien van Miami. En andere serie die werd opgenomen in het Zuidoosten van Florida is uiteraard Dexter (2006-2013) met schitterde shots van de Everglades.

    filmlocatie_miami.jpg

    ©Shutterstock      

     

    7. Groot-Brittannië

    Er zijn talloze films in Groot-Brittannië opgenomen, maar de Harry Potter-serie weet het landschap en de sfeer van dit koninkrijk wellicht het beste vast te leggen. De Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry is een samenraapsel van gebouwen en locaties, maar één van de spectaculairste daarvan is Durham Cathedral. Voor de bibliotheek van Hogwarts stond de Bodleian Library van Oxford University model. Een opticienzaak in de Londense Leadenhall Market werd omgetoverd tot de pub Leaky Cauldron. De markt is een prachtig voorbeeld van een overdekte Victoriaanse markt met een uitbundig beschilderd plafond. In Schotland vind je Glenfinnan Viaduct, waarop de vliegende auto in Harry Potter and the Chamber of Secrets landt. Rond de grote vulkaan vallei Glen Coe zijn tevens veel van de spectaculaire landschappen van Hogwarts gefilmd. Ook voor andere films -bijvoorbeeld Highlander (1986) en Braveheart (1995) - vormde dit landschap de achtergrond.

    filmlocatie_groot-brittannie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    6. Frankrijk

    Een recente film die Parijs bezoekt is de thriller Inception (2010), met Leonardi DiCaprio in de rol van Cobb. Café Debussy, waar Cobb aan Ariadne uitlegt dat we in een droom leven, is in feite Da Stuzzi Patisserie op de hoek van Rue Cesar Franck en Rue Bouchut in het zevende arrondissement. Wanneer Ariadne haar nieuwe kijk op de wereld test, rolt ze de Rue Cesar Frank op en ‘bedenkt’ ze een voetbrug over Avenue du President Kennedy bij het metrostation Passy. Bij de Pont Bir Hakeim ondervindt Ariadne aan den lijve waarom het zo gevaarlijk is om plekken uit herinneringen in plaats van fantasie te vormen.

    De wijk Montmartre kwam in vele films voorbij: Rue Saint Vincent in Amélie en Rue du Chevalier de la Barre in Midnight in Paris (2011). Het appartement van Amélie heet in werkelijkheid Au Marche de la Butte en bevindt zich op de kruising van rue des Trois Freres en rue Androuet, terwijl de ingang naar haar appartement om de hoek op nummer 56 is. De bar waarin Gil (Owen Wilson) in Midnight in Paris de legende Ernest Hemingway ontmoet ziet er net zo uit in het dagelijks leven. Je vindt Le Polidor op nummer 41 in rue Monsieur le Prince.

    filmlocatie_parijs.jpg

    ©Shutterstock      

     

    5. Japan

    Lost in Translation (2004) laat prachtige beelden van Tokyo zien, maar een groot deel van de film vindt plaats binnenin het Park Hyatt Hotel. Op de 52e verdieping vind je New York Bar waar Bob (Bill Murray) en Charlotte (Scarlett Johanson) elkaar ontmoeten. Verder zie je Charlotte de tempel Jougan-ji bezoeken en komt de wereldberoemde kruising van Shibuya voorbij.

    Een heel ander genre film die ginder opgenomen was, is de Tom Cruise prent The Last Samurai (2003) van Edward Zwick. De Engyō-ji-tempel op de berg Shosa in Himeji kwam hierin uitgebreid in beeld. Het paleis van keizer Meji, dat in de film in Tokyo staat, is in werkelijkheid de 400 jaar oude boeddhistische tempel Chion-in, die in Kyōto staat. De trap die naar de tempel leidt is indrukwekkend.

    filmlocatie_japan.jpg

    ©Shutterstock      

     

    4. Australië

    Australische producties of Hollywood-sterren die Down Under hebben gefilmd zijn er genoeg. Eén van de meest iconische films die zich in de Australische woestijn afspeelt is misschien wel The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (1994). Tijdens de roadtrip naar Alice Springs doen de dragsters het mijnstadje Broken Hill aan. Het uitkijkpunt van de Mundi Mundi-vlakte is waar de bus van de hoofdpersonen het begaf. Voor Mad Max 2: The Road Warrior (1981) werd in de directe omgeving gefilmd, in het spookstadje Silverton. Een andere plek die in beide films voorkomt is het maanlandschap bij Coober Pedy, waar het zo warm en stoffig is dat de woningen ondergronds zijn gebouwd.

    En Sydney mag in dit rijtje natuurlijk niet ontbreken. De grootste stad van Australië vormde bijvoorbeeld het decor voor The Matrix-trilogie. Ook Mission: Impossible 2 (2000) en Superman Returns (2006) werden hier gedeeltelijk gefilmd. Er zijn zelfs georganiseerde ‘movie location tours’ waarbij je van de ene naar de andere filmlocatie in Sydney toert.

    filmlocatie_australie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    3. Tunesië

    Voor vier van de zes Star Wars-films werd er in Tunesië gefilmd. In het zuidwesten van het land zijn veel locaties te vinden. Bij Chott El Jerid staat bijvoorbeeld een kleine iglo 'in the middle of nowhere'. Dit was het huis van Luke Skywalker, dat in 2012 door fans van de film werd gerestaureerd. De filmset bij Mos Espa is door de locals intact gelaten, waardoor je de toegangspoort, de galerij, de markt en het café kunt zien. Wees er wel snel bij, want de woestijn rukt op. Op 23 kilometer van Tozeur vind je Sidi Bouhel, de kloof die George Lucas voor negen scènes gebruikte. Ook voor Raiders of the Lost Ark (1981) en The English Patient (1996) werd bij deze kloof gefilmd. Op het vakantie-eiland Djerba tref je het huis van Obi-one Kenobi en Toshi Station.

    filmlocatie_tunesie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    2. Fiji

    Deze archipel van ruim 300 eilanden ligt in het midden van de Stille Oceaan, wat voor filmploegen altijd een hele logistieke klus betekent. Toch komen ze er graag om het ongerepte natuurschoon vast te leggen. De film The Blue Lagoon (1980) werd op drie eilanden gefilmd: Nanuya Lailai, Nanuya Levu en Yasawa. Ook de film Cast Away (2000), die Tom Hanks een Oscar-nominatie opleverde, werd voor een groot deel in Fiji opgenomen. Hanks speelde op het eilandje Monuriki de aangespoelde Chuck Noland, die vier jaar op het onbewoonde eiland weet te overleven.

    filmlocatie_fiji.jpg

    ©Shutterstock      

     

    1. Thailand

    Maar de mooiste locaties zijn toch wel te vinden in Thailand. Voor de opnames van The Beach (2000) werden honderden kokospalmen naar een onbewoond Thais eiland versleept om een 'tropischer aanblik' te bieden, tot grote ergernis van natuurbeschermers. Het eiland, dat in een nationaal park ligt, is met een korte bootrit vanaf backpackereiland Koh Phi Phi bereikbaar. Voor de waterval stonden de Haeo Suwat Falls in Khao Yai National Park model, ver van het eiland waar de film zich afspeelt. De chaotische buurt in Bangkok waar de door Leonardo DiCaprio gespeelde Richard verblijft, ligt rond de altijd levendige Khao San Road.

    De meer alternatieve filmliefhebber kan dan weer de locaties opzoeken van Only God Forgives (2013) van Nicolas Winding Refn. Naast opnames in Bangkok, waren ook heel wat buitenwijken in de kijker gezet naast heel wat straten in het Watthana District. Voor de James Bond fanaten is er de eilandengroep in de Phang Nga Bay, waar ze oa.The Man with the Golden Gun (1974) hebben opgenomen.

    filmlocatie_thailand.jpg

    ©Thinkstock      

    All pictures licensed by tix.nl      

  • Top 50 Beste TV-series

    Pin it!

    Dit is een lijstje waar heel wat mensen op zitten te wachten. Het begon met een top 25 favoriete tv-series, maar deze heeft ondertussen een update gekregen naar 50. Opgelet, sitcoms not included! Dus hoewel ik zelf verzot ben op "The Simpsons" (1989), "Friends" (1994), Arrested Development (2003), "The Office" (2005) of "How I Met Your Mom" (2005), heb ik deze niet opgenomen in de lijst. Maar hiervoor kan je terecht in onze Top 10 Beste Sitcom.

    Tv-series zijn tegenwoordig enorm innoverend en overtreffen qua scenario-structuur vaak de doorsnee bioscoopfilm. Een aantal jaren geleden werden de filmsets nog bevolkt met regisseurs die afkomstig waren uit de reclame-sector; stilaan is er een nieuwe trend op komst waarbij heel veel cineasten komen uit het televisie-circuit. Vaak merk je dat de actie mise-en-scènes niet zo vlot lopen als bij echte film-regisseurs, maar op vlak van karakter-ontwikkeling gaan ze tot het uiterste en verleggen in vele gevallen de grenzen.

    All Time Top 50 Favourite Tv-Series

    50. "Scandal" (Shonda Rhimes)
    Van de maker van het 10-seizoenen tellende "Grey's Anatomy" en de 6-seizoenen tellende "Private Practice", twee tv-series uit de medische sector, komt een boeiende saga met verboden relaties, machtsmisbruik, en schokkende politieke intriges. De ABC-serie Scandal van Shonda Rhimes werpt een blik achter de gesloten deuren van Washington DC. Het is in ieder geval een verademing op al die getelefoneerde crimi-series uit binnen- en buitenland waarbij je een lichte vorm van narcolepsie ontwikkelt, naast occasionele migraines en misselijkheid. Elke aflevering lijkt ons telkens weer te verrassen. Nu is het nog afwachten op de komende seizoenen deze kwaliteit zullen verder zetten.

    scandal_poster_01_top_tv-series.jpgscandal_poster_03_top_tv-series.jpgscandal_poster_02_top_tv-series.jpg

    49. "The Mentalist" (Bruno Heller)
    Eigenlijk had het veel weg van een ordinaire zondags-series zoals die vele andere CBS tv-series zoals "Cold Case" en "NCIS", en misschien iets minder charismatisch dan hun top-reeks "CSI" met al zijn spin-offs (CSI: Miami, CSI: New York). Er was tevens al een gelijkaardige serie op de markt, genaamd Psych. Je zit niet meteen op het puntje van je stoel, maar het is net zoals fastfood, je komt er snel aan gewend. Het positieve van de serie is dat de schrijver van The Mentalist Bruno Heller er wel voor zorgt dat de kwaliteit van de serie een zekere niveau haalt. De dialogen blijven consistent doorheen alle afleveringen en seizoenen. Maar de gehele serie berust toch wel op de charmes van Simon Baker en zijn subtiele acteerspel.

    the_mentalist_poster_01_top_tv-series.jpgthe_mentalist_poster_03_top_tv-series.jpgthe_mentalist_poster_02_top_tv-series.jpg

    48. "Alias" (J.J. Abrams en Alex Kurtzman)
    Ik heb nooit begrepen dat Alias zo’n succes zou worden. Stond iedereen te wachten op een nieuwe Femme Nikita? Je zou als onervaren snuit dit concept moeten pitchen, dan hadden de studio’s jou waarschijnlijk een schop onder uw viool gegeven. Abrams moet een overtuigend spreker geweest zijn, want hij kon Alias voorzien van het nodige geld. Maar er steekt toch wat meer vlees aan deze spionnenfilm met sexy pakjes en een collectie uitzinnige pruiken dan je op het eerste gezicht zou vermoeden. Alias is goed geschreven, het is grappig, spannend, dramatisch, romantisch en heeft ook fijne karakters. Uiteraard is de hoofdattractie van de film, Jennifer Garner, in de rol van de speciale agente Sydney Bristow, een streling voor het oog. De serie steekt in ieder geval met kop en schouders boven "Nikita", die net buiten deze lijst is gevallen.

    alias_poster_01_top_tv-series.jpgalias_poster_03_top_tv-series.jpgalias_poster_02_top_tv-series.jpg

    47. "Justified" (Graham Yost en Elmore Leonard)
    Raylan Givens (Timothy Olyphant) is een flik die wel uit een western lijkt te komen, waarbij zijn gevoel van rechtvaardigheid primeert op de letter van de wet. Iets wat hem niet meteen populair maakt bij zijn oversten en al venmin bij de criminelen die hem maar al te graag zien als doelwit. Justified is één van die series die beter wordt naargelang het verhaal vordert. Zo vond ik het eerste seizoen maar zwak, maar het tweede seizoen was al wat beter. Het is net zoals vele andere series in deze lijst een soort hillbilly-noir film (neo noir uit de Zuidelijke Amerikaanse staten), met dit verschil dat je hier iets meer galgenhumor aantreft met een Olyphant als een soort goedaardige Engel des Doods. Maar het is vooral de inspiratie van Elmore Leonard die deze karakters zo aantrekkelijk maakt.

    justified_poster_01_top_tv-series.jpgjustified_poster_02_top_tv-series.jpgjustified_poster_03_top_tv-series.jpg

    46. "Band of Brothers" (Steven Spielberg & Tom Hanks)
    Band of Brothers is een geslaagde 10-delige spin-off serie die in goede banen werd geleid door de makers van de film, Hanks en Spielberg, en de focus ligt op de Easy Company van het 506th Parachute Infantry Regiment, US 101st Airborne Division. De serie begint met de boot-camp in Amerika voorafgaand aan de landing in Normandië en eindigt in het befaamde ‘Adelaarsnest’ van Adolf Hitler, aan het einde van de oorlog. Dit jaar komt trouwens "The Pacific" uit, een nieuwe 10-delige serie, van dezelfde makers. Deze serie zal de Tweede Wereldoorlog in Azië belichten. Zowel de regie, als de dialogen als het acteursspel is uitmuntend. Enkel de karakter-uitwerking viel me wat tegen, en daarom ook mijn iets lagere quotering. De serie is bij momenten ook iets te nostalgisch en vaart wat mij betreft te weinig een eigen koers. Ook de muziek viel wat tegen. Maar het gevoel dat het maar een aanhangsel is van de film (met dezelfde kadrages en gelijkaardige kleurcorrecties) verdwijnt al snel en maakt plaats voor een boeiende kijk in de wereld van de soldaten uit de 2de W.O.. Maar Saving Private Ryan (1998) blijft echter superieur.

    band_of_brothers_poster02_top_tv-series.jpgband_of_brothers_poster03_top_tv-series.jpgband_of_brothers_poster01_top_tv-series.jpg

    45. "Supernatural" (Eric Kripke)
    Supernatural gaat over de broers Winchester die in de voetsporen van hun vader lopen en het opnemen tegenover bovennatuurlijk kwaad. Dankzij hun vader groeien Sam en Dean op als demonenjagers en in elke aflevering lossen ze een mysterie op door met een bovennatuurlijke tegenstander af te rekenen. De mysteries hebben meestal iets te maken met kwaadaardige geesten, maar ook vampiers, weerwolven en andere demonen passeren de revue. Ondertussen zit de serie al aan zijn 10de seizoen en het blijft ontspannend als intrigerend. Het is geen serie die bij mij blijft nazinderen, maar doorheen de verschillende seizoenen hebben ze toch met succes heel veel risico's durven nemen. Supernatural begon met een vrij eenvoudige premisse - twee binken doden griezelige dingen - maar daar bleef het niet bij. De personages zijn letterlijk naar de hel en terug geweest, en langs hun pad hebben ze een ingewikkeld en meeslepende mythologie gecreëerd.

    supernatural_poster_01_top_tv-series.jpgsupernatural_poster_02_top_tv-series.jpgsupernatural_poster_03_top_tv-series.jpg

    44. "Lost" (J.J. Abrams)
    Lost geniet van een royaal productiebudget en overschot aan acteertalent, maar slaagt er niet altijd in om een verhaal te vertellen die kant noch wal raakt. Maar het is bij momenten fun om de kijker aan het lijntje te houden met het mysterie van wat er nu echt is gebeurd. Het is dan ook wel verdienstelijk te noemen dat J.J. Abrams er in slaagt een aantrekkelijke serie te maken aan de hand van tweederangsmateriaal, maar je moet als kijker wel een beetje geduldig zijn. In Lost zal je geen realisme vinden als in series als The Wire maar de karakters zijn bijzonder goed gedetailleerd en uitgewerkt, mede dankzij de flash-backstructuur. Op locatie gefilmd in Hawaii met science-fiction elementen blijft de serie wel iets exotisch uitstralen en is het ideaal escapisme voor een publiek die na een zware werkdag liever eens wil doorzakken met een charismatisch drama en occasionele schrikmomenten.

    lost_poster_01_top_tv-series.jpglost_poster_03_top_tv-series.jpglost_poster_02_top_tv-series.jpg

    43. "Starsky & Hutch" (William Blinn)
    Wat mij betreft is Starsky and Hutch de beste serie uit de jaren ’70. Twee knappe undercover agenten, Det. Dave Starsky (Paul Michael Glaser) en Det. Ken "Hutch" Hutchinson (David Soul) die in een glansrode Ford Torino met een witte Nike-streep door de straten van L.A. scheuren en regelmatig afgeblaft worden door hun kapitein en tipjes krijgen van de flamboyante pooier Huggy Bear. “The fiery Torino sped into the street and they spilled into action.”

    starsky_and_hutch_poster_01_top_tv-series.jpgstarsky_and_hutch_poster_03_top_tv-series.jpgstarsky_and_hutch_poster_02_top_tv-series.jpg

    42. "The Borgias" (Neil Jordan)
    Gezien de hoge kostprijs en de ietwat tegenvallende kijkcijfers is The Borgias afgevoerd en komt er geen 4de seizoen. Ook de filmversie die de serie had moeten afronden werd van tafel geveegd omwille van het te hoge prijskaartje. Iets wat spijtig is want de serie zat heel knap in mekaar en de aanwezige cast kon echt wel indruk maken, zeker Jeremy Irons in zijn rol van Rodrigo Borgia en later als paus Alexander VI. Toch mist de serie een scenarist die de verhalen iets beter weet uit te werken en de intrige wat kon aanscherpen. Alle ingrediënten zijn aanwezig, maar er is een reden waarom het publiek massaal is beginnen afhaken.

    the_borgias_poster_03_top_tv-series.jpgthe_borgias_poster_02_top_tv-series.jpgthe_borgias_poster_01_top_tv-series.jpg

    41. "Miami Vice" (Michael Mann & Anthony Yerkovich)
    Niet alle stories in Miami Vice zijn de moeite en sommige zijn zelfs ronduit melig en corny, maar sommige afleveringen zijn ronduit geniaal. Er werken dan ook meer dan 20 regisseurs aan de serie (gaande van the worst, zoals een Rob Cohen, tot the best Abel Ferrara). Wat de serie zo speciaal maakt is niet alleen het gestileerde en kleurrijke 80'ties Miami decorum, maar ook het gebruik van pop-muziek. Op bepaalde ogenblikken is het net alsof je aan het kijken bent naar een videoclip. Maar ook de karakters Det. James 'Sonny' Crockett (Don Johnson) en Det. Ricardo 'Rico' Tubbs (Philip Michael Thomas) waren zowel tragisch als enorm charismatisch. Tubbs verliest wel heel wat vrouwen op brutale wijze en met de gescheiden Crocket is het ook niet veel beter.

    miami_vice_poster_01_top_tv-series.jpgmiami_vice_poster_02_top_tv-series.jpgmiami_vice_poster_03_top_tv-series.jpg

    40. "American Horror Story" (Ryan Murphy & Brad Falchuk)
    American Horror Story is net zoals True Detective een anthology tv-serie, wat betekent dat bij elk nieuw seizoen we een nieuw verhaal krijgen met andere acteurs, maar de conventies en de stijl worden wel overgedragen. Een aantal van de hoofdrolspelers zien we wel opduiken in meerdere seizoenen, maar telkens in een andere rol. In het eerste seizoen volgen we de familie Harmon van Boston naar Los Angeles is verhuist nadat moeder Vivien een bevalling met een doodgeboren kind achter de rug heeft. Ze probeert haar relatie met haar man terug op de sporen te krijgen nadat die een relatie heeft gehad met één van zijn studenten terwijl haar dochter Violet te kampen heeft met een zware depressie. In Los Angeles aangekomen trekken ze in een gerestaureerd herenhuis in, onwetend dat het huis bezeten is. De serie is ingewikkelde maar desondanks behoorlijk efficiënt, American Horror Story is zo een beetje van een buitenbeentje, bloederig en voldoende geflipt om onze aandacht vast te houden.

    american_horror_story_poster_01_top_tv-series.jpgamerican_horror_story_poster_02_top_tv-series.jpgamerican_horror_story_poster_03_top_tv-series.jpg

    39. "CSI: Crime Scene Investigation" (Anthony E. Zuiker)
    Je kan veel kritiek uiten op een man als Jerry Bruckheimer, maar de man is een talentvol producer die van de meest ordinaire dingen iets sexy kan maken. De forensische detectives zijn in het echte leven waarschijnlijk al even saai als politiekers, maar hier zien ze er flashy en trendy uit. De visuele effecten in CSI zijn verbluffend, met voor het eerst een overvloedig gebruik van realistische 3D-animatie en uitgekiende digitale kleurcorrecties, zonder dat de verhalen hierdoor op de achtergrond geraken. CSI: Miami neigt dan weer iets teveel te vervallen in té mooie beeldjes maar je blijft gefascineerd kijken.

    csi_crime_scene_investigation_poster_01_top_tv-series.jpgcsi_crime_scene_investigation_poster_02_top_tv-series.jpgcsi_crime_scene_investigation_poster_03_top_tv-series.jpg

    38. "Fringe" (J.J. Abrams en Alex Kurtzman)
    Waar J.J. zijn inspiratie haalt om de ene na de andere indrukwekkende serie uit de grond te stampen is mij een mysterie, maar ook Fringe moet ik in dit lijstje opnemen. De reeks draait rond FBI agente Olivia Dunham (Anna Tory), de verwarde maar geniale professor Dr. Walter Bishop (John Noble) en zijn zoon Peter (Joshua Jackson), die worden belast met een aantal vreemde zaken die over de hele wereld gebeuren. Al die vreemde gebeurtenissen zijn blijkbaar op de een of andere manier aan elkaar gelinkt: er is duidelijk 'een patroon' te herkennen dat over alle zaken heen loopt. Het patroon kan tevens gelinkt worden aan ‘Massive Dynamic’, een firma die een aantal patenten houdt op een aantal nieuwe technologieën en enkele mysterieuze onderzoeken doet. Alle zaken draaien rond Fringe science, een tak van de wetenschap die zeer speculatief en omstreden is. Voorbeelden van deze tak van de wetenschap zijn levitatie, telepathie en onzichtbaarheid. Het duurt wat alvorens de serie op dreef is, maar eenmaal in de ban van het verhaal, zit je op het puntje van je stoel. Hopelijk een minder idioot slot als bij "Lost".

    fringe_poster_01_top_tv-series.jpgfringe_poster_02_top_tv-series.jpgfringe_poster_03_top_tv-series.jpg

    37. "Vikings" (Michael Hirst)
    Een beetje in de schaduw van Game of Thrones hebben we de Canadees-Ierse Vikings. De serie vertelt de saga van de Viking Ragnar Lothbrok (Travis Fimmel), die naar roem stijgt na zijn succesvolle invallen in Engeland met de steun van zijn familie en medestrijders. In tegenstelling tot veel andere hystorische drama's hebben we hier geen seks-getinte intermezzo's, maar blijft alles gefocust op karakter-ontwikkeling. Maar ook het geweld en de gore is gedoseerd, enkel spijtig dat er zo weinig intrige is. Het is een geslaagde serie maar gezien de kwaliteit van de soortgelijke series schiet deze toch wat tekort.

    vikings_poster_03_top_tv-series.jpgvikings_poster_02_top_tv-series.jpgvikings_poster_01_top_tv-series.jpg

    36. "Rectify" (Ray McKinnon)
    Het terdood veroordeeld hoofdpersonage in Rectify wordt na 19 jaar vrijgelaten uit een staatsgevangenis na nieuw bewijsmateriaal in een verkrachtings- en moordzaak van een 16-jarig meisje. Hij komt terecht in een wereld die niet helemaal bereid om hem terug te accepteren. In de loop van het eerste seizoen van zes afleveringen, die elk een dag vertellen in Daniel's (Aden Young) bestaan na zijn opsluiting, schildert McKinnon een tragisch beeld van hoe één gruwelijke daad de harmonie van een kleine stadje voor eeuwig kan verstoren. Met zijn lusteloze fotografie, trage verloop en luchtige dialogen is Rectify een modern gotisch verhaaltje uit de Zuiderse staten van Amerika, die tegelijk angst uitstraalt en misplaatste hoop terwijl de serie de klemtoon blijft leggen op de zelfontdekking en ontwikkeling van de personages.

    rectify_poster_03_top_tv-series.jpgrectify_poster_02_top_tv-series.jpgrectify_poster_01_top_tv-series.jpg

    35. "Hannibal" (Bryan Fuller)
    Nog een serie die gebaseerd is op een succesvolle film is Hannibal. Net zoals Bates Motel hebben we hier te maken met een prequel reeks op datgene wat zich heeft afgespeeld vóór de gebeurtenissen in The Silence of the Lambs. De ster van de serie is zonder twijfel Mads Mikkelsen, terwijl Hugh Dancy en Laurence Fishburne gedoemd zijn een beetje in de zijlijn te spelen. Maar de serie heet ook Hannibal, dus in principe is er niets verkeerd om het accent te leggen op het karakter van Hannibal. De tweede hoofdrol lijkt in ieder geval te gaan naar de gore en de gruwel, want zeker wel de ene kijker meer zal aantrekken dan de andere. Hannibal is niet zozeer een politie-drama, dan wel een gewiekste serial-killer thriller.

    hannibal_poster_03_top_tv-series.jpghannibal_poster_02_top_tv-series.jpghannibal_poster_01_top_tv-series.jpg

    34. "Bates Motel" (Anthony Cipriano)
    Een hedendaagse prequel op de Hitchcock klassieker Psycho (1960). Niet meteen een eenvoudige klus maar Bates Motel slaagt behoorlijk goed in zijn opzet, en dat zeker met de hulp van twee talentvolle acteurs, enerzijds Norman gespeeld door Freddie Highmore en de moeder gespeeld door Vera Farmiga. De serie speelt zich ook af in een andere fictieve met typische jaren 60 elementen (zoals de auto van Norma, de kleding, ...) in een hedendaags kader. De serie begint na de dood van Norma's man, die onder vreemde omstandigheden word gevonden door Norman. Het tweede seizoen vond ik ook iets beter dan het eerste seizoen, dus ben ik wel benieuw naar de komende episodes.

    bates_motel_poster_01_top_tv-series.jpgbates_motel_poster_03_top_tv-series.jpgbates_motel_poster_02_top_tv-series.jpg

    33. "Prison Break" (Paul Scheuring)
    Het uitgangspunt van Prison Break is zeer attractief. Een man wil zijn onterecht ter dood veroordeelde broer helpen ontsnappen uit de gevangenis, en zet hiervoor een tatoeage op zijn lichaam met de plattegrond van het gebouw en laat zich nadien oppakken na een opgezette bankroof. Schitterend! Het enige probleem is dat je zou denken dat dit concept niet oneindig lang kan worden aangehouden doorheen verschillende episodes. Aanvankelijk waren er dan ook 13 afleveringen besteld, maar door het grote succes werd dit aantal uitgebreid tot 22 afleveringen. En dat was nog maar het begin want de makers hebben ondertussen 4 seizoenen afgewerkt. En dat zal ook wel iets te maken hebben met de charmes en het charisma van hoofdrolspeler Michael Scofield, gespeeld door Wentworth Miller, alsook van de vertolking van de broer Lincoln Burrows gespeeld door Dominic Purcell en de knappe Robin Tunney die de rol van Veronica Donovan voor haar rekening neemt. Net zoals "24" is dit een zuiver plot-driven-quilty-pleasure-tv-series die het hoofdzakelijk moet hebben van zijn creatieve en intelligente plotwendingen, alsook van zijn heftige actie-sequenties. De adrenaline wordt hier dus hoog gehouden en dit alles in een The Shawshank Redemption-achtige omgeving. Het enige minpuntje aan de serie is dat het na verloop van tijd op de zenuwen begint te werken, en dit voornamelijk omdat er met logica en realiteit toch wel een loopje wordt genomen. En dit valt tegen gezien de serie, in tegenstelling tot een tv-serie als Lost, alles zo waarheidsgetrouw mogelijk wil houden.

    prison_break_poster_01_top_tv-series.jpgprison_break_poster_02_top_tv-series.jpgprison_break_poster_03_top_tv-series.jpg

    32. "Sherlock" (Mark Gatiss & Steven Moffat)
    Deze hedendaagse take op Sherlock is een verrassend spannende serie geworden met sublieme vertolkingen van Benedict Cumberbatch en Martin Freeman. Elk seizoen bestaat uit 3 episodes en bijgevolg hebben we hier te maken met een zeer compacte serie. De serie is een adaptatie van de verhalen van Sir Arthur Conan Doyle en speelt zich af in het heden, wat met zich meebrengt dat Holmes - gekleed in Spencer Hart pakken - gebruik maakt van cell phones en computers. Ook de pijp heeft mogen plaatsruimen voor de nicotinepleisters. Het resultaat is een geestig en goed onderbouwd drama, met dezelfde flair als de originele films en series. De makers hebben begrepen dat het personage het meer moet hebben van zijn charisma dan van het ingenieuze plot. En met een Cumberbatch in de hoofdrol zit je wel goed.

    sherlock_poster_01_top_tv-series.jpgsherlock_poster_02_top_tv-series.jpgsherlock_poster_03_top_tv-series.jpg

    31. "Firefly" (Joss Whedon)
    "Firefly" is een serie die blijft plakken. Joss Whedon is de eerste die het western genre combineerde met het science-fiction genre, en met succes. Niets te vergelijken met de puinhoop die Jon Favreau creëerde met Cowboys & Aliens (2011). De serie - die zich afspeelt in het jaar 2517 op verschillende planeten en manen in een door de mens gekoloniseerd sterrenstelsel - is vernoemd naar de protagonist, het ruimteschip van het type Firefly dat de vorm van een vuurvliegje heeft, en waarvan het achterlijf licht uitstraalt.

    Firefly,Joss WhedonFirefly,Joss WhedonFirefly,Joss Whedon

    30. "Rome" (John Milius)
    Het is geen eenvoudige taak om een film/tv-serie te maken rond een historisch figuur en dan zeker niet over iemand uit de periode vóór Christus. Een dergelijke serie kost veel geld (kostuums, decors, props,…) en is niet altijd bestemd voor een groot publiek. Maar met Gladiator (2000) kwam er een nieuwe wind en hebben filmmakers als John Milius (Conan the Barbarian) en Bruno Heller met het idee gespeeld om de moord op Caesar in een tv-serie te gieten. En met succes. Hoewel er behoorlijk wat kritiek kwam op Rome van oud-historici op de historiciteit van de plot. Maar dit was te verwachten gezien er een flinke dramatisering nodig is om een boeiende serie op de been te brengen. In grote lijnen komt het verhaal wel overeen met wat er in werkelijkheid is gebeurd, maar er zijn personages gecreëerd die nooit hebben bestaan, en er gaan enkele personages romantische relaties met elkaar aan terwijl er geen bewijzen zijn dat deze relaties ooit bestaan hebben. Hoe dan ook is de grote verdienste van de serie dat het een goed sfeerbeeld geeft van het tijdperk en enkele clichés uit de wereld helpt over het oude Rome zijn dictatoriale bestuur die berust op angst, geweld, onderdrukking en slavernij. Het spijtige aan de serie is dat het slechts 2 seizoenen telt, nadat letterlijk de studio in Rome in vlammen is opgegaan, maar vooral omdat het kostenplaatje (een slordige 100 miljoen dollar per seizoen) en de productie met zijn talrijke vertragingen toch wel een zenuwslopende bezigheid was voor de filmstudio.

    rome_poster_01_top_tv-series.jpgrome_poster_02_top_tv-series.jpgrome_poster_03_top_tv-series.jpg

    29. "Person of Interest" (Jonathan Nolan & J.J. Abrams)
    Dat iemand als Jonathan Nolan en J.J. Abrams achter Person of Interest stonden, was al voldoende om de serie te ontdekken, en ik was niet teleurgesteld. De kracht ligt hem in de kwaliteit van het script en het sterke acteerwerk van de personages. Het is ook een serie die uiteindelijk oneindig lang kan doorgaan. Na het zien van de eerste afleveringen denk ik dat ze net zoals de serie "24" hier minstens 5 kwaliteitsvolle seizoenen kunnen uit puren. Nadien zal waarschijnlijk gebeuren wat met de meeste series overkomt, de franchise zal iets teveel in herhaling vallen en heel wat van zijn kracht verliezen. Het kostte me een paar afleveringen om hieraan verslaafd te raken, maar het is wel degelijk een fascinerende serie.

    person_of_interest_poster_03_top_tv-series.jpgperson_of_interest_poster_02_top_tv-series.jpgperson_of_interest_poster_01_top_tv-series.jpg

    28. "Twin Peaks" (David Lynch)
    Twin Peaks is bekend als één van de meest fascinerende en grensverleggende projecten uit de geschiedenis van de televisie. Inhoudelijk is de serie niet alleen een uitzonderlijk geestige satire op de soap, maar graaft ook dieper in de obscure thema’s die David Lynch in zijn verschillende films aanhaalt. Ik denk zelfs dat Twin Peaks een goeie handleiding is om het werk van de regisseur beter te begrijpen, maar op de eerste plaats is de serie pure fun.

    twin_peaks_poster_01_top_tv-series.jpgtwin_peaks_poster_02_top_tv-series.jpgtwin peaks pic

    27. "Millennium" (Chris Carter)
    Frank Black (gespeeld door één van mijn top-acteurs, Lance Henriksen) is een voormalig FBI agent die samen met zijn gezin terugkeert naar zijn thuisstad Seattle. Black heeft een speciale gave, hij kan namelijk als het ware in de huid kruipen van moordenaars. Millennium is het soort serie waarvoor ik op zou blijven indien voor een laatavond millennium-marathon. Elke harde, donkere en gruwelijke episode begint met een onheilspellend spreuk van Nostradamus. De regie, het acteerwerk, de muziek, het plot, de dialogen en de toon van deze serie zijn ondraaglijk sterk.

    millennium_poster_01_top_tv-series.jpgmillennium_poster_02_top_tv-series.jpgmillennium_poster_03_top_tv-series.jpg

    26. "Misfits" (Howard Overman)
    Misfits is een Britse sci-fi reeks over een groep jonge delinquente twintigers die als straf enkele weken maatschappelijke dienstverlening hebben opgelegd gekregen. Maar tijdens een bizarre elektrische storm wordt de groep door de bliksem geraakt, en ontwikkelen ze allemaal superkrachten.. Het verhaal speelt zich af in Wertham, een fictieve buurt in Londen. Het resultaat is een dikke portie Britse humor met vernuftige speciale effecten. Het uitgangspunt lijkt van de pot gerukt, en dat is het ook. Maar de serie is ook briljant geschreven en bij momenten grijpt ze echt wel naar de keel en op andere momenten lig je dubbel van het lachen.

    misfits_poster_01_top_tv-series.jpgmisfits_poster_02_top_tv-series.jpgmisfits_poster_03_top_tv-series.jpg

    25. "Masters of Sex" (Michelle Ashford)
    Ik was aangenaam verrast door Masters of Sex . Op het eerste gezicht een wat oubollig drama met een seksueel getint onderwerp, maar de serie is zoveel meer. Het is een aanstekelijk en genuanceerd drama over de pioniers van de wetenschap van de menselijke seksualiteit wiens onderzoek aan de basis ligt van de seksuele revolutie. Michael Sheen en Lizzy Caplan zijn ook twee geweldige acteurs die voldoende diepgang en humor weten te brengen aan het verhaal. De personages worden beter en complexer naar gelang het verhaal zich ontvouwt en vreemde dingen gebeuren.

    masters_of_sex_poster_03_top_tv-series.jpgmasters_of_sex_poster_02_top_tv-series.jpgmasters_of_sex_poster_01_top_tv-series.jpg

    24. "Dexter" (James Manos Jr.)
    Het uitgangspunt van Dexter is vrij origineel, gezien we starten van een personage dat 'vendetta-gewijs' zich enkel vergrijpt op andere moordenaars die door de netten van het gerecht zijn geglipt of die simpelweg nog nooit zijn betrapt. Daarnaast leren we ook iets over zijn woelige jeugdjaren waar een zware traumatische ervaring zijn gevoelens compleet overhoop haalde. Maar het mooiste aan het plot is dat Dexter werkt als forensisch expert, gespecialiseerd in bloedspatten. En wanneer een andere serie-moordenaar op een heel ingenieuze manier zijn lichamen decapiteert, is hij meteen ook zijn grootste fan. Maar zijn fascinatie zal stilletjes uitlopen tot een ware nachtmerrie. Maar ik denk dat het grootste pluspunt van de serie de vertolking is van Dexter, door niemand minder dan Michael C. Hall (David Fisher uit de top-serie Six Feet Under"). De serie is gebaseerd op de roman van Jeff Lindsay, Darkly Dreaming Dexter, en speelt zich af in Miami waar de onopgeloste moorden worden opgestapeld. Maar wees gerust, het is toch wel verschillend van "CSI: Miami" (2002). Hier gaat het niet zozeer om de mooie kadrages, de kleurcorrecties en de coole Horatio, dan wel over een man die zijn moorddadige impulsen tot iets goeds wil ombuigen – en dat dankzij de opvoeding die hij kreeg van zijn pleegvader gespeeld door James Remar.

    dexter_poster_01_top_tv-series.jpgdexter_poster_02_top_tv-series.jpgdexter_poster_03_top_tv-series.jpg

    23. "Desperate Housewives" (Marc Cherry)
    Ik had nooit gedacht dat ik één aflevering kon uitkijken van Desperate Housewives, maar toen viel mij iets op; die serie is verschrikkelijk goed geschreven en de personages, alsook de actrices die de vertolkingen doen, zijn buitengewoon sterk. Mijn favoriete karakter is Bree Van De Kamp (Marcia Cross) en op de tweede plaats komt Lynette Scavo (Felicity Huffman). Maar ook Gabrielle Solis (Eva Longoria), Susan Mayer (Teri Hatcher) en Edie Britt (Nicollette Sheridan) zijn verrukkelijk. Ook het tweede seizoen ontgoochelt niet, want de opgebouwde intrige krijgt hier nog een venijnig staartje.

    desperate_housewives_poster_01_top_tv-series.jpgdesperate_housewives_poster_02_top_tv-series.jpgdesperate_housewives_poster_03_top_tv-series.jpg

    22. "Carnivàle" (Daniel Knauf)
    Wat mij het meest raakte is de fantastische sfeer die deze serie kenmerkt: de sombere tijdsgeest, de outcasts die op de kermis werken, de weinig gemotiveerde verlosser... Carnivàle gaat over de oerstrijd tussen goed en kwaad, vertolkt door een stel talentvolle acteurs (Clancy Brown, Carla Gallo, Nick Stahl,…) in de meest bizarre rollen. Met een geweldige cast in de rollen van hun leven, schitterende locaties en een tijdsgeest die tot in de details is uitgewerkt, neemt Carnivàle ons mee naar die stoffige, woelige dustbowl periode uit de Amerikaanse geschiedenis. Qua vormgeving, foto- en cinematografie, kostuum en sfeer moet het één van de strafste reeksen van de laatste jaren zijn. Het thema is misschien eeuwenoud, maar het werkt nog steeds. Tot mijn grote spijt heeft HBO een derde seizoen van de reeks afgeblazen. Ondertussen zitten we met een pak onbeantwoorde vragen na het zien van de laatste aflevering van het tweede seizoen.

    carnivale_poster_01_top_tv-series.jpgcarnivale_poster_02_top_tv-series.jpgcarnivale_poster_03_top_tv-series.jpg

    21. "Orange is the New Black" (Jenji Kohan)
    Qua komedie-series zijn er niet zo heel veel die in deze lijst staan. Dergelijke series vind je ook meestal terug in het formaat van de sitcom. Maar deze Orange is the New Black is de uitzondering op de regel. Het is het verhaal van Piper Chapman (Taylor Schilling) die eigenlijk zo goed als onschuldig in de vrouwengevangenis belandt. Het is uiteindelijk een scherpe mix van zwarte humor en drama met sterke karakters en een intelligente flash-back structuur. Met de nodige cliffhangers is het ook een zeer verslavende serie, jullie zijn bij deze gewaarschuwd.

    orange_is_the_new_black_poster_03_top_tv-series.jpgorange_is_the_new_black_poster_01_top_tv-series.jpgorange_is_the_new_black_poster_02_top_tv-series.jpg

    20. "House of Cards" (Beau Willimon & David Fincher)
    Met House of Cards is de meer geraffineerde versie van "The West Wing", met meer politieke intrige, chantage, duisternis maar tevens cinematografisch een streling voor het oog. Kevin Spacey speelt er de hoofdrol als Francis "Frank" Underwood, een genadeloos en ambitieus politicus in Washington D.C. De serie is gebaseerd op de gelijknamige Britse miniserie uit 1990. Ook al komt het idee van Beau Willimon, heeft Fincher echt wel de toon bepaalt van deze reeks. Fincher regisseerde 2 afleveringen en blijft betrokken als uitvoerend producent. Het script is spijtig genoeg niet van het niveau van een Aaron Sorkin (The West Wing, The Newsroom), maar de casting met namen als Robin Wright, Kate Mara, Corey Stoll en Michael Kelly trekt het niveau toch naar boven.

    house_of_cards_poster_01_top_tv-series.jpghouse_of_cards_poster_02_top_tv-series.jpghouse_of_cards_poster_03_top_tv-series.jpg

    19. "Nip/Tuck" (Ryan Murphy)
    Normaal loop ik niet echt warm van al te lichtvoetige series zoals Sex and the City waar constant wordt geleuterd over seks en Gucci-schoenen, maar Nip/Tuck is heerlijk stout en geeft in één episode meer maatschappij-kritiek dan in een compleet seizoen van Sex in the City. De drama-reeks is echter niet geschikt voor een al te jong publiek, niet zozeer omwille van de chirurgische ingrepen die in beeld worden gebracht maar voornamelijk omwille van de weinig verhullende seks (al even open en bloot als Rome), de geweldscènes en de volwassen onderwerpen zoals homoseksualiteit, transseksualiteit, promiscuïteit, abortus, euthanasie, mid-life crisis, silicone-botox-lipo ingrepen, … Nip/Tuck, die de vertelstructuur heeft gekopieerd van Six Feet Under, blijft onversneden quilty pleasure. Maar net omwille van het skin-deep verhaal, maakt het de wereld van de plastische chirurgie des te aantrekkelijker. Komt daar nog bij dat die oppervlakkigheid voortreffelijk gedragen wordt door de lichte trendy muziek, de elegante Armani-pakken, en de charismatische vertolkingen. Nip/Tuck is een serie met een duidelijk uitgangspunt om ons te vermaken en slaagt daar ook perfect in. Het enige teleurstellende aan de serie is de soms erbarmelijke production design, met een iets te nadrukkelijk niet-intentioneel studiogevoel, en in tegenstelling tot Dexter of CSI Miami krijg je ook vrijwel niets te zien van Miami.

    nip_tuck_poster_03_top_tv-series.jpgnip_tuck_poster_02_top_tv-series.jpgnip_tuck_poster_01_top_tv-series.jpg

    18. "The Walking Dead" (Frank Darabont)
    De serie "The Walking Dead", gebaseerd op de gelijknamige post-apocalyptische strip Robert Kirkman, begint groots, met een groep mensen die trachten te overleven in een wereld volgepakt met zombies. De pilot aflevering is adembenemend, ook al blijft de dramatische boog net altijd even groot in de volgende afleveringen. Maar toch houdt Frank Darabont er de spanning in en verlegt grenzen in het genre. Het is een serie waar het menselijk drama al even belangrijk is als de zombie-terreur, en dat maakt dat deze serie zeker niet mag ontbreken aan deze lijst.

    the walking dead,Frank Darabontthe walking dead,Frank Darabontthe walking dead,Frank Darabont

    17. "House M.D." (David Shore)
    House M.D. volgt de levenswandel van de anti-sociale, aan pijnstillers verslaafde, geestige maar arrogante arts Gregory House. De dokter lijdt ook aan een geweldige pijn in zijn rechterbeen en loopt rond in het hospitaal met wandelstok. Hij en zijn team van artsen proberen om zwaar zieke mensen te genezen op een soms heel onconventionele manieren en we zien de genialiteit van House voor een stuk afstralen op zijn pupillen. De kracht van de serie zit hem niet alleen in de knappe vertolking van Hugh Laurie, die als Brit een bijna feilloos Amerikaans accent neerzet, maar zeker ook in het script die zich duidelijk heeft laten sturen door de kennis van echte chirurgen.

    house_md_poster_01_top_tv-series.jpghouse_md_poster_02_top_tv-series.jpghouse_md_poster_03_top_tv-series.jpg

    16. "Sons of Anarchy" (Kurt Sutter)
    "Sons of Anarchy" heb ik vrij laat ontdekt, omdat ik zelf niet meteen wild ben van biker-films, maar deze serie is toch wel aangrijpend. De uitvalsbasis van deze reeks is de (on-bestaande) stad Charming in Californië waar we de levensstijl van een motorbende volgen. Naast het reilen en zeilen van de club, zien we ook de invloed die ze uitoefenen op de stad. De makers vinden een bijna perfecte balans tussen grimmigheid en sensatiezucht. Ze nemen ons mee in een wereld gekenmerkt door geweld, omkoop praktijken, afpersingen en raciale verdeeldheid, maar houden steeds de klemtoon op de dubbelzinnige moraal en de persoonlijke en familiale bagage die gevormd wordt door het leven op de grens de criminaliteit.

    Sons of AnarchySons of AnarchySons of Anarchy

    15. "Mad Men" (Matthew Weiner)
    Mad Men is een serie waar de karakters op het voorplan komen, waar de actie-scènes zo goed als onbestaand zijn, waar de inhoud duidelijk mikt duidelijk mikt op een volwassen publiek van +26’ers, en waar de dynamische camera en de frivole visuele effectjes moet plaats ruimen voor een trage, sfeerscheppende en stijlvolle retro-beeldvoering. Het plot van de serie is vrij eenvoudig. Mad Men is de benaming van de reclamemannen van Madison Avenue in New York eind jaren '50, en de serie vertelt over hun levens, hun gezinsituatie, hun werk-ervaringen, hun frustraties en hun ambities. Het zal jullie ook niet verwonderen dat het van de makers van The Sopranos is. En de crème van de serie zit hem in de complexe details en de glansrijke vertolking van Jon Hamm. De serie zit ondertussen al aan zijn 4de seizoen.

    mad_men_poster_03_top_tv-series.jpgmad_men_poster_02_top_tv-series.jpgmad_men_poster_01_top_tv-series.jpg

    14. "The Americans" (Joseph Weisberg)
    In The Americans volgen we de KGB-agenten Mischa en Nadezhda werden in de Sovjet-Unie opgeleid om zich daarna op het einde van de jaren zestig in de Verenigde Staten te gaan nestelen onder de namen Philip (Matthew Rhys) en Elizabeth Jennings (Keri Russell). Overdag werken ze als reisagenten en 's nachts werken ze verdoken als spionnen. Hier hebben we een serie waar niet zozeer het acteerwerk op de voorgrond treedt, dan wel de kwaliteit van het script. En voor authenticiteit konden ze rekenen op Weisberg, gezien hij jarenlang heeft gewerkt voor de CIA. Het enige nadeel is dat hij elk scenario dat hij schrijft voor een spionagethriller ter goedkeuring moet worden voorgelegd aan de inlichtingendienst, -zodat ze er kunnen op toezien dat er geen staatsgeheimen worden gelekt.

    the_americans_poster_01_top_tv-series.jpgthe_americans_poster_02_top_tv-series.jpgthe_americans_poster_03_top_tv-series.jpg

    13. "Deadwood" (David Milch)
    Een goede serie begint met interessante karakters en dat ontbreekt niet in Deadwood. De serie mengt de grauwe realiteit van de pioniersjaren van het Wilde Westen met een pessimistische hedendaagse visie op geweld en corruptie, en is daardoor uitzonderlijk in zijn soort. Bedenker David Milch – de man achter tv-successen als NYPD Blue en Murder One, put met gulle hand uit het rijke verleden van het echt bestaande Deadwood, in Zuid-Dakota, een stadje die toen beheerd werd door de goudkoorts. Het lijkt moeilijk te geloven, maar zowat alles wat er gebeurt in de serie is gebaseerd op ware feiten (weliswaar geromantiseerd). De betrokkenheid van de kijker wordt bovendien nog versterkt door een casting die spijkers met koppen slaat. Timothy Olyphant is als Seth Bullock het morele centrum van de reeks en kan dan ook op het meeste sympathie rekenen. Al even goed is Ian McShane als bareigenaar Al Swearengen. Hij zegt je recht voor de raap hoe hij over dingen denkt, is niet te beroerd zelf de handen vuil te maken en vloekt dat het een lieve lust is. Hij lijkt wel een voorouder van Tony Soprano, maar dan duizend maal tactlozer, geldhongeriger en koelbloediger. Maar het succes van de serie ligt voornamelijk in de kwaliteit van het script. De mengeling van realiteit en fictie werkt feilloos, en het taalgebruik is daarenboven van de hoogste orde. Het klinkt net archaïsch genoeg om voor 19de-eeuws door te gaan, met tal van western-jargon, maar modern genoeg om het tv-publiek van vandaag niet te vervreemden. Let wel, net zoals in The Wire en The Sopranos wordt geen blad voor de mond genomen en wordt er bij elke zin gescheld of gevloekt.

    deadwood_poster_01_top_tv-series.jpgdeadwood_poster_02_top_tv-series.jpgdeadwood_poster_03_top_tv-series.jpg

    12. "The Newsroom" (Aaron Sorkin)
    The Newsroom was al een hype geworden nog voor de eerste aflevering op antenne was, en dat had uiteraard alles te maken met de reputatie van Aaron Sorkin, de man die het scenario schreef van The Social Network (2010). De serie heeft een interessante blik achter de schermen van een nieuwsorganisatie, met een hoofdpersonage vol contradicties. Maar niet alleen het hoofdpersonage, ook de andere karakters zijn om van te smullen. Het is zeker één van de meest intelligente HBO series van de laatste jaren.

    The NewsroomThe NewsroomThe Newsroom

    11. "The X-Files" (Chris Carter)
    Begonnen als een low-budget serie groeide dit concept uit tot een ware cult-serie. The X-Files loopt al negen seizoenen en draait rond de FBI agenten Fox Mulder (David Duchovny) en Dana Scully (Gillian Anderson). Mulder gelooft in het paranormale, terwijl zijn partner Scully de verschijnselen wetenschappelijk benadert. Samen moeten zij de meest bizarre zaken oplossen die door de FBI worden aangeduid als onoplosbaar, een X-file. Aangrijpend, humoristisch en vaak angstaanjagend. Hoef ik jullie nog te vertellen dat ik uitkijk naar de filmsequel…?

    the_x-files_poster_03_top_tv-series.jpgthe_x-files_poster_02_top_tv-series.jpgthe_x-files_poster_01_top_tv-series.jpg

    10. "Homeland" (Howard Gordon)
    "Homeland" is in ieder geval duidelijk dat deze serie, in vergelijking met de andere post 9/11 drama’s, iets meer uitstraling heeft. En dat is dan weer te wijten aan het sterke acteerwerk van Claire Danes, die hier een bevlogen vertolking neerzet. Ook een pluim voor het puzzel-plot, duidelijk geladen met voldoende spanning en intrige. De pilot heeft me niet meteen kunnen overtuigen (maar dat gebeurt wel vaker bij de eerste aflevering van een nieuwe serie) maar episode 2 en 3 des te meer. Ik ben bijgevolg meteen een fan geworden.

    homeland,Claire Daneshomeland,Claire Daneshomeland,Claire Danes

    9. "Boardwalk Empire" (Terence Winter & Martin Scorsese)
    Het is opnieuw een product van scenarist Terence Winter die eerder ook werkzaam was op de succesvolle serie The Sopranos. Het is Martin Scorsese die Boardwalk Empire toch dat extraatje heeft weten te geven dat ons terug in de tijd brengt van die maffia klassiekers zoals The Godfather en The Untouchables, met de flair van Goodfellas. Scorsese heeft duidelijk de stijl van de serie bepaalt, alsook de casting ervan, en heeft geen steken laten vallen. Niemand zou ooit op het idee zijn gekomen om bijvoorbeeld Steve Buscemi te casten als de nieuwe Tony Soprano, maar dit blijkt uiteindelijk een uitstekende keuze te zijn. Het personage van Nucky is zowel misdadig als hartverwarmend, humoristisch als koelbloedig, en Buscemi weet al die gradaties perfect te doseren. Dit moet één van de meest fascinerende tv-personages zijn uit de laatste 10 jaar.

    boardwalk_empire_poster_01_top_tv-series.jpgboardwalk_empire_poster_02_top_tv-series.jpgboardwalk_empire_poster_03_top_tv-series.jpg

    8. "The Sopranos" (David Chase & Matthew Weiner)
    Het heeft een tijdje geduurd om de zes seizoenen van The Sopranos te verslinden, maar na het eerste seizoen was ik meteen verkocht voor de vernieuwende aanpak van het aloude Italiaanse maffia cliché (hoewel er ook heel wat stereotypen bewaard bleven – en maar goed ook). De vrij ingetogen aanpak en de afwijkende en originele vertelstructuur waren de doeltreffende ingrediënten van dit succes-verhaal. Naar het einde toe begonnen de droomsequenties van Tony en de psychiater-sessies iets teveel op het gemoed te werken, maar je kan er niet omheen dat de makers hier een uitmuntende serie hebben neergezet. En zoals bij de meeste series zijn de vertolkingen dan ook van cruciaal belang, en in The Sopranos liep heel wat acteertalent rond (al dan niet afkomstig uit Goodfellas), zoals het hoofdpersonage Anthony Soprano (James Gandolfini), Carmela (Edie Falco), Christopher Moltisanti (Michael Imperioli), Paulie (Tony Sirico),.. Het zesde seizoen vind ik zelf een beetje eindigen in mineur. De gespannen maar kalme sfeer had hier toch iets minder ingetogen kunnen zijn, zeker wanneer belangrijke personages het leven lieten. Net zoals elk seizoen eindigt de serie met een onconventioneel open einde, maar in tegenstelling tot de andere seizoenen is het finale einde van The Sopranos een beetje van een teleurstelling, maar hoe dan ook blijft deze serie één van de beste drama reeksen ooit gemaakt.

    the_sopranos_poster_01_top_tv-series.jpgthe_sopranos_poster_02_top_tv-series.jpgthe_sopranos_poster_03_top_tv-series.jpg

    7. "Breaking Bad" (Vince Gilligan)
    Breaking Bad is een verrassend knappe serie. Walter White (Bryan Cranston) is een leraar chemie. Zijn privéleven zorgt voor heel wat problemen. Naast familieperikelen zijn er ook nog gezondheidsproblemen voor Walter. De dokter heeft namelijk vastgesteld dat hij terminaal ziek is. Walter heeft longkanker en lijkt niet lang meer te leven. Om er voor te zorgen dat zijn gezin na zijn dood niet in een financiële put belandt, besluit Walter over te schakelen naar een leven als misdadiger. Met de hulp van Jesse (Aaron Paul), één van zijn studenten, maakt en verkoopt hij methamfetamines. Sterk acteerwerk en een goed verhaal met knappe dialogen. De serie zit momenteel al aan zijn derde seizoen. (Merk op dat in het logo van de serie de twee eerste letters van elk woord uit de titel omkaderd zijn. Zij verwijzen naar chemische elementen uit de tabel van Mendeljev. "Br" staat voor broom en "Ba" verwijst naar barium.)

    breaking_bad_poster_01_top_tv-series.jpgbreaking_bad_poster_02_top_tv-series.jpgbreaking_bad_poster_03_top_tv-series.jpg

    6. "24" (Robert Cochran & Joel Surnow)
    Het geprezen 24 is een ijzersterke plot-driven thriller-serie met een originele opzet: elk van de totaal 24 afleveringen toont in real-time precies een uur van de dag. Het is fascinerend hoe hoog de adrenaline kan oplopen met een aantal telefoongesprekken tussen CTU en de heftige Jack Bauer, vertolkt door de charismatische acteur Kiefer Sutherland. En net zoals goede wijn wordt de serie met de jaren beter. Bangelijke plotwendingen, acteurs op niveau, harde actie en vooral ook heel verslavend.

    24_poster_01_top_tv-series.jpg24_poster_02_top_tv-series.jpg24_poster_03_top_tv-series.jpg

    5. "True Blood" (Alan Ball)
    De beste vampierenreeks, na tal van losse tv-flodders en oneindig veel vampierenfilms, is True Blood, gemaakt door het tv-genie Alan Ball ("Six Feet Under", American Beauty). De reeks is gebaseerd op de boekenreeks The Southern Vampire Mysteries van Charlaine Harris. In de serie wordt de wereld in de nabije toekomst getoond. Vampieren zijn 'uit de kist' gekomen dankzij de ontwikkeling van synthetisch bloed door een Japans bedrijf. Mensen zijn voor vampieren nu niet langer nodig als voedselbron en de wereld probeert een balans te vinden in het samenleven van mensen en vampieren. De serie draait om de levens van de telepathische serveerster Sookie Stackhouse (Anna Paquin) en de vampier Bill Compton (Stephen Moyer) in het fictieve stadje Bon Temps, Louisiana. Stevig acteerwerk, bijzonder knappe sfeer en een hoge dosis cynisme, humor, seks, horror en suspens. Een uitstekende serie bestemd voor jong (+16) en oud. Een serie om "Buffy the Vampire Slayer" (1997) en "Angel" (1999) voor goed en altijd te vergeten.

    true_blood_poster_03_top_tv-series.jpgtrue_blood_poster_02_top_tv-series.jpgtrue_blood_poster_01_top_tv-series.jpg

    4. "The Wire" (David Simon)
    Na de terroristische aanslag van 11 september zijn de ordediensten met man en macht bezig in de war on terrorism context. Hierdoor gebeurt het, dat er te weinig mankracht is om de alledaagse criminaliteit zoals drugsdealers en moordenaars te onderzoeken. En in deze sfeer ontrolt een schokkend drama met "echte karakters"; politieagenten, junkies, drugdealers, corrupte politici, officieren, journalisten en noem maar op. In tegenstelling tot de vele andere politie-series, laat men in The Wire de twee lanten van de medaille zien. Er is ook niet meteen zoiets als 'the good guys' en de ‘bad guys’. Zowel bij de flikken zit er uitschot en bij de ex-drugdealers zitten ook grote weldoeners. Het resultaat heeft een bijna bijna documentair karakter en geeft een bijna authentiek beeld weer van het leven op de straten van Baltimore. De vergelijking met The Shield is natuurlijk snel gemaakt maar het wezenlijke verschil tussen deze twee series is dat The Wire minder op sensatie is belust en eerder mikt op karakter-ontwikkelingen en situationele conflicten. Let wel, in The Wire steekt ook wel geweld, naakt en moordpartijen, maar tekens binnen een specifieke context. Het acteerwerk staat hier dus centraal en de mix van acteurs en echte mensen (echte journalisten, politiemannen) zorgt voor een groter gevoel van realisme. Het personage dat het meest in de kijker komt is Jimmy McNulty, gespeeld door de Engelse Dominic West.

    the_wire_poster_01_top_tv-series.jpgthe_wire_poster_02_top_tv-series.jpgthe_wire_poster_03_top_tv-series.jpg

    3. "Game of Thrones" (David Benioff & D.B. Weiss)
    Zonder het succes van Lord of the Rings had deze serie er waarschijnlijk nooit gekomen, en dat zou spijtig geweest zijn. Game of Thrones is één van de beste middeleeuwse fantasy series ooit gemaakt, en dat is hoofdzakelijk te wijten aan het uitstekende script, gebaseerd op de boeken van George R.R. Martin. Meteen al na de uitzending van de eerste aflevering van het eerste seizoen werd besloten dat er een tweede zou komen, gebaseerd op het tweede boek in de serie. Het verhaal gaat over de strijd voor de troon tussen verschillende heerschappen en verteld zich als een soort Sopranos/Rome, met heel veel intrige, drama, seks, geweld en complotten. Anderzijds is de kracht van de serie ook het acteursgeweld, met knappe vertolkingen van Sean Bean, Peter Dinklage en Lena Headey.

    game_of_thrones_poster_01_top_tv-series.jpggame_of_thrones_poster_02_top_tv-series.jpggame_of_thrones_poster_03_top_tv-series.jpg

    2. "True Detective" (Nic Pizzolatto)
    True Detective is een pareltje van een anthology serie, die net zoals American Horror Story zijn volledige cast zal vervangen voor een nieuw seizoen. Hopelijk kunnen ze hun succes evenaren, want de sterke vertolkingen van Woody Harrelson en Matthew McConaughey waren hier echt wel doorslaggevend. Maar dit wil in geen geval zeggen dat de serie op andere vlakken geen kwaliteiten toont. Alles klopt in True Detective, zowel de rijke dialogen, de prachtige zuiderse fotografie als de intrigerende plotwendingen en bizarre neven-personages. De regisseur weet ook perfect de wereld van het Zuiden van Amerika weer te geven, maar blijft niet steken in die typische hillbilly noir stijl, maar graaft in de psyche van zijn karakters en hun gevecht met elkaar en met zichzelf. En de muziek van T Bone Burnett maakt het plaatje compleet.

    true_detective_poster_01_top_tv-series.jpgtrue_detective_poster_02_top_tv-series.jpgtrue_detective_poster_03_top_tv-series.jpg

    1. "Six Feet Under" (Alan Ball)
    Opmerkelijk aan Six Feet Under is dat het lijkt alsof de serie tegen zoveel mogelijk heilige huisjes probeert aan te trappen. Zo wordt er zonder verpinken omgegaan met zaken als 'homofilie', 'drugsgebruik', 'seks' en uiteraard 'de dood'. Dit alles heeft echter een duidelijke functie binnen de narratie. Het is dus niet "shockeren enkel om te shockeren". Daarnaast is de setting, een uitvaartbedrijf, een fascinerende leefomgeving. Het maakt dat Six Feet Under boven de meeste andere TV-series uitsteekt, zoals bijvoorbeeld The Sopranos, die zeker zijn sterren verdient maar minder innoverend als Six Feet Under. Alle castleden, waarvan de meeste hebben genoten van een uitgebreide theater-opleiding, passen perfect in hun respectievelijke rol. En uiteraard is de kwaliteit van de scripts, en dit is zijn grootste troef, buitengewoon. Alle verhaallijnen zijn intelligent en goed uitgeschreven, en zitten vol diepzinnige, gevoelige en scherpe dialogen met een stevige dosis (zwarte & cynische) humor. Six Feet Under is voor mij nog altijd de ultieme serie.

    six_feet_under_poster_03_top_tv-series.jpgsix_feet_under_poster_02_top_tv-series.jpgsix_feet_under_poster_01_top_tv-series.jpg

    ***Related Posts***
    06/12/2011: Top 10 Beste Sitcom
    17/01/2008: Dexter met Michael C. Hall
    29/09/2007: X-Files sequel in productie
    09/06/2006: Het 2de seizoen van Desperate Housewives ontgoochelt

  • Chris Pratt en Danny McBride in de running voor Knight Rider film

    Pin it!

    Al in 2006 waren er geruchten over een mogelijke Knight Rider (2014) film, gebaseerd op de gelijknamige populaire serie met David Hasselhoff. Maar het filmproject kwam maar niet van de grond. Nu lijkt de filmadaptatie opnieuw stuiptrekkingen te vertonen met een nieuwe casting en een nieuw script van Brad Copeland (Wild Hogs, Yogi Bear).

    knight rider,david hasselhoff,chris pratt,danny mcbride,justin bruening,the a-team,macguyver,magnum pi,miami vice,brad copeland,21 jump street,evan goldberg

    Het is allemaal verkeerd beginnen lopen met het idee om David Hasselhoff te laten opdraven en zijn voertuig aan zijn zoon zou geven. Een concept die later vertaald zou worden in een nieuwe tv-serie. Maar begin maar eens een filmscript te schrijven die voldoende screentime geeft aan Hasselhoff en tezelfdertijd het nieuwe hoofdpersonage niet overschaduwd. Orlando Bloom, die in aanmerking kwam voor de rol van de zoon had er in ieder geval geen zin in.

    En zo werd het project op de lange baan geschoven. Mijn vermoeden is dat de stekker uit het project werd getrokken nadat de reboot-serie "Knight Rider" (2008), met een Ford Shelby GT500KR Mustang als paradepaardje, al na één seizoen werd afgevoerd. Lag ook een beetje in het verschiet gezien de serie eigenlijk niet goed genoeg was , de cgi bespottelijk slecht en hoofdacteur Justin Bruening weinig charismatisch. KITT had tot overmaat van ramp ook meer weg van een Transformer.

    Maar volgens Schmoes Know zouden The Weinstein broers hun gewicht in de schaal hebben gelegd en met twee nieuwe namen voor de dag zijn gekomen. Geen Bloom of Hasselhoff, maar wel Chris Pratt in de rol van Michael Knight en Danny McBride als de stem van KITT. Het lijkt er dus wel op dat het een komediefilm zal worden, in dezelfde lijn als 21 Jump Street (2012), in plaats van een spannende actieprent. Maar als ze regisseur Evan Goldberg kunnen strikken als regisseur, kan dit nog leuk worden.

    De Amerikaanse serie bestaat uit 90 afleveringen van 45 minuten lang, en liep van 1982 tot 1986. Een loepzuivere 80'ties serie, die in die periode furore maakte naast die andere actie-series zoals The A-Team en Miami Vice, waarvan ondertussen al filmadaptaties van bestaan. Nog een andere 80'ties tv-serie die verfilmd zou worden is Magnum P.I., maar deze mogelijke adaptatie is ook al een tijdje in comateuze toestand. Idem voor de MacGuyver film die op sterven na dood is.

    ***Related Posts***
    07/10/2006: Knight Rider poster
    02/09/2006: Orlando Bloom misschien Knight Rider
    15/05/2006: David Hasselhoff maakt zich klaar voor Knight Rider film

  • Top 10 ruzies tussen acteurs op de filmset

    Pin it!

    Dat het niet altijd dikke leute is op een filmset hebben we hier al geregeld bewezen op De FilmBlog, onlangs nog met een clash tussen regisseur en acteur op de set van de laatste Fabrice du Welz film, of de Kevin Smith / Bruce Willis clash. Maar tussen acteurs kan het ook wel eens fout lopen. En hieronder hebben we een top 10 van de meest heftige ruzies tussen acteurs tijdens een filmshoot. Mochten er nog voorbeelden zijn kunnen jullie deze altijd in de reacties kwijt.

    Top 10 opstootjes tussen acteurs op de set

    10. Harrison Ford vs. Josh Hartnett in Hollywood Homicide (2003)

    Acteur Harrison Ford is geen gemakkelijke figuur om mee te werken. Zo was er de fenomenale clash met regisseur Ridley Scott tijdens het filmen van Blade Runner (1982). Na de actie-thriller Air Force One leek het er wel op dat de acteur op zoek was naar grote paycheques in plaats van deftige filmscripts. En zo stapelde hij films op als Sabrina, Firewall, Random Hearts en die Indianes Jones and the Last Christal Skullf#ck of Doom. Dit zou meteen ook kunnen verklaren waarom hij er steeds "grumpier" begon uit te zien. En toen hij het gezicht van Josh Hartnett zag, sloegen de stoppen door. Naar verluidt zou hij de jonge snuit aangesproken hebben met woorden als "punk", die op zijn beurt riposteerde met "you old fart". Dit resulteerde in een koude oorlog waarbij de acteurs nauwelijks een blik met elkaar wisselenden, samen uren in een auto zaten zonder een woord te zeggen tot zelfs naar elkaar uit te halen in persconferenties. En om alles nog erger te maken flopte de film ook aan de box-office met een put van 100 miljoen dollar.

    Hollywood Homicide,Harrison Ford,Josh Hartnett

    9. Patrick Swayze vs. Jennifer Grey in Dirty Dancing (1987)

    Naar verluidt zouden Patrick Swayze en Jennifer Grey niet meteen 'the time of their lifes' gehad hebben op de set. En blijkbaar zou de ruzie tussen beiden begonnen zijn op de set van Red Dawn (1984), en drie jaar later zou het stof nog niet gaan liggen zijn. Zo zou Swayze zich ergeren aan Jennifer's "kinderachtig" gedrag. Zo zou ze regelmatig in lachbuien uitstorten tijdens een scene wat resulteerde in onnoemlijk veel takes. En als ze al eens een opmerking kreeg zou ze snel in tranen uitbarsten. Maar kan je het haar kwalijk nemen? Haar personage heette dan ook ‘Baby’. Maar voor Swayze was het vaak teveel want hij was niet alleen urenlang bezig met rewrites van zijn teksten, maar had ook dansrepetities tot in de vroege uurtjes.

    patrick swayze,jennifer grey,dirty dancing

    8. Val Kilmer vs. Tom Sizemore in Red Planet (2000)

    Ook die twee hadden het moeilijk met mekaar, en het begon allemaal toen Tom Sizemore een duur fitness-toestel wou hebben die de productie moest overbrengen van Engeland naar de set in Australië. En van een kleine vonk kwam een groot vuur. Val Kilmer zou naar verluidt zelfs niet uit zijn trailer willen komen als Tom op de set was. Veel van hun scènes samen werden ook over-shoulder gefilmd met een dubbelganger. Het werd zo erg dat Kilmer zelfs de naam van het personage dat Sizemore speelde niet in zijn mond wou nemen en in de plaats hem aansprak met "Hey you!" En ook deze film flopte aan de box-office en sloeg een enorm gat in de kassa van de studio van een slordige 125 miljoen dollar.

    val kilmer,tom sizemore,red planet

    7. Claire Danes vs. Leonardo DiCaprio in Romeo + Juliet (1996)

    Een film die het dan wel goed deed aan de box-office was deze Baz Luhrmann film, ondanks het feit dat de twee hoofdacteurs elkaar eigenlijk moeilijk konden uitstaan. Claire Danes had een hekel aan het onvolwassen gedrag van haar tegenspeler, iets wat we ook al hadden opgevangen van Kate Winslet op de set van Titanic (1997) en Virginie Ledoyen op de set van The Beach (2000). Blijkbaar zou Leonardo DiCaprio geregeld grapjes uithalen, naast het occasionele zwijn uit te hangen met scheten en boeren. Het vreemde was dat Claire nog op school zat tijdens de shoot en zij pas op de set kwam tijdens de middag en veel tijd stak in het leren van haar Shakespeare-tekst (waar ze niet mocht van afwijken), naast haar andere schoolvakken. Om dan rekening te moeten houden met een DiCaprio die als Chinees vuurwerk non-stop knettert op de set, kan een helse klus zijn. DiCaprio zelf had hier geen oog voor en verweet Claire zelfs dat ze te stil zou zijn.

    Claire Danes,Leonardo DiCaprio,romeo and juliet

    6. Robert Shaw vs. Richard Dreyfuss in Jaws (1975)

    De reputatie van Robert Shaw als een onverbeterlijke dronkaard was al gekend en bijgevolg was hij ook de perfecte man om de rol te spelen van een roekeloze visser. Het steekspel tussen het personage van Shaw en het personage van Richard Dreyfuss was op het scherp van de snee. En wat weinig mensen weten was dat deze vertolking zo sterk was omdat het er in het echt op de set ook zo aan toe ging tussen die twee. Dreyfuss zei letterlijk dat Shaw hem de stuipen op het lijf jaagde. Shaw verklaarde: "Robert totally intimidated me. I knew that on the first day I met him. He was a great gentleman, but he was also a terrible bully and he was really big." Tijdens het fameuse USS Indianapolis verhaal zou Shaw zelfs compleet zat zijn geweest, dat Spielberg de opnames vroegtijdig moest eindigen omdat Shaw gewoon een black-out kreeg.

    Robert Shaw,Richard Dreyfuss,jaws

    5. Rip Torn vs. Norman Mailer in Maidstone (1970)

    En hier is wat kan gebeuren wanneer twee acteurs tegenover elkaar staan in een avant-garde film waarbij improvisatie en drugs de motors van een scene worden. Acteur Rip Torn, die ook al een opstootje had met Dennis Hopper tijdens de voorbereiding van Easy Rider (1969), ging zijn tegenspeler en regisseur te lijf met een kleine hamer (al dan niet een speelgoed hamer), om vervolgens gebeten te worden in het oor door het slachtoffer Norman Mailer. In het script stond dat het personage van Norman, die in de running was voor president, vermoord zou worden. Maar die laatste scene werd niet gedraaid en toen besliste Torn om die scène maar te improviseren. Wat volgde was een onstuimige vechtpartij waarin Torn zijn tegenspeler naar de keel greep terwijl de camera’s, geheel in cinema vérité stijl alles registreerden zonder in te grijpen en de kinderen van Norman achter de camera in paniek stonden te huilen terwijl ze hun moeder zagen die haar man te hulp kwam. In het begin zag het er naar uit dat Mailer eigenlijk Rip Torn aan het uitdagen was om iets te doen, maar zo heftig had hij het blijkbaar niet verwacht. Verbazend is dat de acteur blijft acteren terwijl Mailer, die een vermaard auteur was en tevens regisseur van deze film, eigenlijk compleet teruggetrokken is en nauwelijks iets weet terug te zeggen. Bijgevolg valt hij compleet uit zijn eigen personage. Dit had onversneden real cinema kunnen zijn, maar de regisseur bleek een lichtgewicht te zijn. Desalniettemin steekt de scene in de film en moeten we even over het feit heen kijken dat de echte namen worden gebruikt in plaats van de namen van hun personages. Op het einde zegt Mailer nog iets van: Stop de camera’s maar want hij is zo saai dat hij zal blijven praten zolang de camera’s draaien, gevolg door een "Ooooooo" reactie van Torn die hem klaarblijkelijk aanziet als één grote hypocriet. Spijtig dat hij de klus niet klaren zoals het script omschreef. Bekijk hier de video.

    Rip Torn,Norman Mailer,Maidstone

    4. Bill Murray vs. Lucy Liu in Charlie's Angels (2000)

    Acteur Bill Murray zou nog zo een moeilijk mens zijn op de set en Lucy Liu mocht dat aan de lijve ondervinden. Het verhaal is dat Murray een scène stopte, en naar Drew Barrymore, Cameron Diaz en Liu wees, en in volgorde zei, "Ik snap waarom jij hier bent. En jij hebt talent. Maar wat in godsnaam doe jij hier? Jij kan niet acteren." Wat de Kill Bill actrice meteen in kill-mode dreef en met vuistslagen naar Murray vloog. Het was dan ook niet verbazingwekkend dat Murray niet in de sequel tezien was, en dat bleek uiteindelijk ook een goede beslissing te zijn.

    charlies angels,Bill Murray,Lucy Liu

    3. Val Kilmer vs. Marlon Brando in The Island Of Dr Moreau (1996)

    Een andere film waarin Val Kilmer het aan de stok kreeg met zijn medespeler was dat vreselijke gedrocht, The Island Of Dr Moreau. Brando zou op een gegeven moment zijn uitgevlogen met de niet mis te verstane woorden: "You're confusing your talents with the size of your paycheque." In verdediging van Val moet ik bekennen dat Brando tijdens zijn laatste jaren van zijn carrière ook al een vreselijk iemand was om mee te werken. Op de set deed hij zelfs al de moeite niet meer op zijn tekst te leren en moesten er overal spiekbriefjes liggen. Ook op vlak van acteren was er niet al teveel te rapen en sleepte de acteur gewoon zijn gewicht door de sets heen.

    val kilmer,marlon brando,The Island Of Dr Moreau

    2. Colin Farrell vs. Jamie Foxx in Miami Vice (2006)

    Er valt hier weinig over te lezen maar blijkbaar zouden Colin Farrell en Jamie Foxx het niet met elkaar kunnen vinden. En dit is misschien meteen ook een reden waarom de sequel maar niet van de grond komt. Als we de geruchten mogen geloven zou Foxx primadonna kuren hebben vertoond en was hij dus dringend aan een Snickers toe, en dat allemaal nadat hij de Oscar kreeg voor Ray. Het werd zelfs zo erg dat Michael Mann zijn eindscene helemaal moest aanpassen en enkel Colin Farrell in het laatste shot had, en dit omdat Foxx zich onveilig voelde op de Dominicaanse Republiek.

    Colin Farrell,Jamie Foxx,miami vice

    1. Ryan Reynolds vs. Wesley Snipes in Blade Trinity (2004)

    Dat er heel wat misliep op de set van Blade Trinity was al duidelijk en alles wees erop dat Wesley Snipes aan de bron zat van elk conflict. Net zoals Foxx zou hij te kampen hebben met diva-karaktertrekjes. Het zou zelfs zo ver gaan dat hij met de regisseur communiceerde via briefjes getekend met ‘Blade’. Dat het ook niet goed verliep met Ryan Reynolds lag in de sterren geschreven. Wesley moest de enige ster van de franchise zijn en de up-and-coming Reynolds was een doorn in zijn oog. Zo zou hij ook geen zin hebben om veel met hem op de set te staan en moest Reynolds zich maar behelpen met dubbelgangers. Snipes zou enkel maar uit zijn trailer komen voor de close-up shots. Maar Reynolds ging niet in een hoekje zitten mopperen, maar begon de film naar zich toe te trekken en bracht wat veranderingen aan, die uiteraard niet werden gesmaakt door de Blade.

    Ryan Reynolds,Wesley Snipes,Blade Trinity