metropolis

  • Alternatieve filmposters van Hitchcock tot Spider-Man

    Pin it!

    Deze posters zijn creaties uit eigen bodem. De professor aan de Brusselse school voor Reclame en Design, Laurent Durieux, heeft zijn versies gebracht van filmposters van bekende films. En er zitten echt wel een aantal pareltjes tussen. Van Hitchcock klassiekers tot popcorn films à la The Amazing Spider-Man. Het was voor ons in ieder geval de eerste keer dat we van deze designer hebben gehoord. Hopelijk kunnen we nog meer van zijn filmposters verwachten ... en wie weet ook voor films van bij ons.

    back_to_the_future_poster_laurent_durieux.jpgbuck_rogers_poster_laurent_durieux.jpgcharlie_brown_poster_laurent_durieux.jpgdie_hard_poster_laurent_durieux.jpg
    dracula_poster_laurent_durieux.jpgforbidden-planet_poster_laurent_durieux.jpgfrankenstein_poster_laurent_durieux.jpghellville_poster_laurent_durieux.jpg
    jacques_tati_francois_a_lamericaine_poster_laurent_durieux.jpgjaws_poster_laurent_durieux.jpgjourney_to_the_centre_of_the_eart_poster_laurent_durieux.jpgking_kong_2_poster_laurent_durieux.jpg
    king_kong_poster_laurent_durieux.jpgmetropolis_poster_laurent_durieux.jpgpeter_pan_poster_laurent_durieux.jpgpsycho_poster_laurent_durieux.jpg
    rear_window_poster_laurent_durieux.jpgthe_amazing_spider-man_poster_laurent_durieux.jpgthe_birds_poster_laurent_durieux.jpgthe_creature-of-the-black-lagoon_poster_laurent_durieux.jpg
    the_day_the_earth_stood_still_poster_laurent_durieux.jpgthe_iron_giant_poster_laurent_durieux.jpgthe_master_poster_laurent_durieux.jpgthe_mummy_poster_laurent_durieux.jpg
    the_wizard_of_oz_poster_laurent_durieux.jpgthe_wolfman_poster_laurent_durieux.jpgthings_to_come_poster_laurent_durieux.jpgvertigo_poster_laurent_durieux.jpg

  • Metropolis van Fritz Lang herwerkt

    Pin it!

    Dat sommige klassiekers beter ongemoeid kunnen blijven, kan ik volmondig bijtreden. Zeker na het zien van pakweg The Wicker Man (2006) met Nicolas Cage of Psycho (1998) van Gus Van Sant. Maar als een regisseur nu een idee zou hebben om een meesterwerk uit de jaren ’20 te herwerken naar een hedendaagse versie: be my guest. Dus neen, ik behoor deze keer niet tot de meute die zich druk maakt om de opkomende remake van Fritz Lang’s Metropolis (1927).

    Korte inhoud: Het jaar 2026: de mensheid is opgedeeld in een denkende en een werkende klasse en de zoon van een kapitalist ontdekt in welke slechte omstandigheden de arbeiders werken. Hij wordt verliefd op de charismatische Maria, die bij de arbeiders tegen het gebruik van geweld predikt. Het leiderschap van Maria is echter een bedreiging voor de rijke klasse, en ze besluiten de wetenschapper Rotwang in te schakelen om een robot te ontwikkelen die er hetzelfde uitziet als Maria, om zo haar plaats in te kunnen nemen.

    Metropolis pic

    De Duitse producent Thomas Schühly en de Amerikaanse producent Mario Kassar hebben de handen ineen geslagen om het science-fiction project van de grond te trekken. Op dit moment zitten ze al druk in bespreking met topregisseurs om de kar van het epische project te trekken.

    Metropolis was destijds dé duurste film ooit gemaakt (7 miljoen mark) en gezien het budget met moeite bij elkaar te brengen was duurde het productieproces ook heel lang. Helaas voor de geldschieters deed de film het commercieel heel slecht en werd deze zelfs ingekort voor het grote publiek tot een speelduur van 80 min. Dat bracht met zich mee dat vrijwel alle controversiële scènes, zoals het verdrinken van de kinderen, ontmoetingen in nachtclubs met exotische danseressen en een scène waarin het bestaan van God ontkend wordt, werden verwijderd. Metropolis heeft hoe dan ook veel modernere sciencefictionfilms geïnspireerd, zoals Star Wars, The Matrix en Blade Runner. De film zal een meesterwerk blijven en de remake zal daar niets aan veranderen, integendeel, Metropolis kan herontdekt worden. Nu maar hopen dat ze dit project toevertrouwen aan een bekwame en geïnspireerde cineast.

    ***Related Posts***
    13/03/2006: The Devils zocht inspiratie in Metropolis
    19/10/2004: Metropolis één van de meest invloedrijke films

  • Superman Returns (2006) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Op het moment dat je de iconische muziek van John Williams hoort en de namen ziet voorbij vliegen tijdens de begingeneriek, weet je meteen dat het veel te lang geleden is dat je al vanaf de eerste seconden met zoveel spanning verlangt naar wat komen zal. De stem van Jor-El (Marlon Brando - de enige acteur uit de vorige films die opnieuw zijn intrede doet in deze versie) is om kippenvel van te krijgen. De verwachtingen waren torenhoog, maar Superman Returns (2006) doet wat het moet doen, maar de originele Superman blijft nog steeds met kop en schouders superieur aan deze. Brandon Routh is perfect gecast en het avontuur die we op het witte doek aanschouwen is op zijn minst 'machtig' te noemen. De film heeft een aantal zwaktes, maar zo zaten er ook een aantal onvolmaaktheden in de eerste Spider-Man (2002). Ik kijk vol spanning uit naar de sequel van deze DC Comic superheld.

    superman_returns_2006_blu-ray.jpg

    Toen ik zei dat de comic-book verfilmingen geschiedenis aan het schrijven waren, dat is hier nogmaals het bewijs. Deze film is veel meer dan een decadent dure zomer-blockbuster, veel meer dan het zoveelste exemplaar uit de populaire superhero-cultus, meer dan een man met een rode cape die de planeet weet te redden van megalomane schurken die haar willen vernietigen. Het is een analyse van menselijkheid, een morele discussie van wat ‘mens-zijn’ betekent en de immense verantwoordelijkheid van een wezen die heel dicht aanleunt bij wat God zou kunnen zijn. Nadat Superman de Aarde heeft verlaten, heeft Lois Lane een artikel geschreven: "Why We Don't Need Superman Anymore". Uiteraard een filosofische stelling die in een veel breder perspectief bekeken kan worden.

    In tegenstelling tot wat Christopher Nolan heeft aangevangen met het personage van Batman, maakt Bryan Singer geen breuk met de voorgaande films, Superman (1978) en Superman II (1980), maar haalt er zijn inspiratie uit. De film, die is opgedragen aan Christopher Reeve, kan je bijna zien als een soort hommage, met een upgrade van de visuals en een knipoog naar het Duitse expressionisme uit Metropolis (1927) van Fritz Lang.

    Het verhaal pikt de draad terug op na Superman II. Superman heeft toen al een affaire gehad met Lois Lane. In deze film keert Superman terug van een reis naar de ruïnes van zijn planeet Krypton, een reis die 5 jaar heeft geduurd. Hij crasht met zijn kristal-cocoon opnieuw in de buurt van het erf van zijn pleegmoeder Martha Kent (Eva Marie Saint) en weet zijn job als reporter bij de Daily Planet opnieuw te bemachtigen. Daar komt hij te weten dat Lois Lane (Kate Bosworth) een man (James Marsden) en een kind (Tristan Lake Leabu) in haar leven heeft. Verder heeft ze de Pulitzer-prijs behaald met haar artikel "Why The World Doesn't Need Superman". Het duurt niet lang vooraleer Superman zichzelf op spectaculaire wijze aan de wereld moet tonen en hoewel iedereen in extase leeft met zijn terugkeer, blijft Lois ongeïnteresseerd en afstandelijk. Maar dat is lang niet het enige probleem dat Superman te wachten staat. De megalomane Lex Luthor (Kevin Spacey) heeft een flink deel van zijn gevangenisstraf weten te ontlopen en is druk in de weer met een plan om de planeet te herschapen naar zijn model. Manneer vele levens op het spel staan zal Superman meteen moeten bewijzen hoe onmisbaar hij wel is.

    Superman Returns 01 picSuperman Returns 02 pic
    © Warner Bros.

    Een film valt of staat met je acteurs en het risico die Singer heeft genomen met de nog onervaren Brandon Routh (uitgesproken zoals 'south'), is immens. Er kwamen bakken kritiek en ook ik had mijn bedenkingen toen ik de trailer bezag en vond dat Spacey gewoon de show aan het stelen was en dat Superman bijna niet opviel. Wel, de trailers waren niet zo moedig als de film, en onterecht, want Brandon Routh is perfect gecast als als Clark Kent en als Superman. Je ziet dat hij nog wat vertrouwen moet krijgen - merk je aan de kleine reacties – maar het potentieel is aanwezig om een schitterende Superman te worden. Zijn versie van Clark Kent is iets minder klungelig dan die van Christopher Reeve. Hij heeft ook net iets minder gevoel voor humor als de vorige Superman, maar dat is een mankement aan het script waar ik later nog zal op terug komen. Het zijn zaken die gemakkelijk nog kunnen evolueren.

    Kate Bosworth brengt een meer sexy en moderne versie van Lois Lane. Het is geen grote actrice, maar ze speelt de klus wel klaar en is stukken beter dan Katie Holmes (cf. Batman Begins) of Kirsten Dunst (cf. Spider-Man). Ze is knapper dan Margot Kidder en vreemd genoeg is de chemistry tussen Lois en Superman véél sterker aanwezig.

    Mijn enige teleurstelling in de film is Lex Luthor, die zijn rol iets gemener en directer speelt dan Gene Hackman. Zijn monologen zijn ook iets korter. Toch vind ik bij momenten dat Kevin Spacey iets teveel Spacey speelt en iets te weinig Luthor. Het zit hem in de kleine reacties, maar ik had veel meer plezier in de vertolking van Hackman dan in deze. Er zit weinig menselijkheid in zijn rol, in tegenstelling tot de vertolkingen van Bosworth en Routh. Misschien met een iets beter uitgeschreven script zou hij wel degelijk uit de karikatuur kunnen stappen die hij nu van het personage heeft gemaakt.

    Alle andere acteurs passen perfect in de film. Ook de man van Lois Lane, vertolkt door Cyclops-acteur James Marsden, is een efficiënte keuze. Bryan Singer heeft niet gekozen om er een saaie piet van te maken, maar accentueert dat hij wel degelijk een grote concurrent vormt voor Superman. Hij is heldhaftig, houdt enorm veel van Lois Lane en is heel attent en begripvol. Het is momenteel een intrigerende driehoeksrelatie die in de komende Superman films zeker nog uitgespit kan worden. Er is ook nog een zoontje aanwezig maar gezien ik niet wil spoilen ga ik daar niet verder op in. Maar ook met dit personage kan je alle kanten uit.

    Superman Returns 04 picSuperman Returns 03 pic
    © Warner Bros.

    Voor mij de beste scène uit Superman Returns de vliegtuigscène, waarmee Superman aan de wereld laat zien dat hij terug is, treffend in beeld gebracht door DOP Newton Thomas Sigel. Lois Lane vliegt in deze scène wel van de ene kant naar de andere zonder ook maar een schrammetje op te lopen (later krijgt ze ook nog eens een loeizware metalen deur op haar hoofd, maar ook dat laat geen sporen na ~ betekent dit dat Lois Lane misschien … ik zwijg), maar Superman red de dag op triomfantelijke wijze. De CGI in de scène is verbluffend en de emotie die ermee gepaard gaat is groot. De speciale effecten zijn zo geëvolueerd dat je geen seconde meer aarzelt dat Superman ECHT WEL kan vliegen. Het lijkt bizar om dat te zeggen, maar in de vorige Supermanfilms (26 jaar geleden) die nog niet zo ver stonden met hun CGI, voelde je zo af en toe de iets te lijnrechte bewegingen. Hier sta je er niet meer bij stil en geniet volledig van de actie.

    Het scenario van Michael Dougherty en Dan Harris is een puike prestatie. Toch zijn er heel weinig scenario-hoogstandjes op te merken en op dit gebied kan alles véél beter. Het laatste halfuur raakt nog kant noch wal en is van het niveau van de peutertuin. Ook het personage van Luthor is niet charismatisch genoeg. Er is ook een gebrek aan goede humor in de film en dat vind ik persoonlijk echt wel jammer. In het begint zie je Kal El op het erf staan van zijn pleegmoeder. De hond geeft hem een basebal om te spelen, en hij werpt deze in de wolken. De hond neemt nog aanstalten om te lopen maar stopt en draait zijn hoofd met een jammerend huiltje. Schitterend! Maar helaas zijn die momenten van humor heel sporadisch. Het plot zelf, dat laat me eigenlijk gezegd koud. Ik ben blij op Superman terug te zien, maar het spreekt voor zich dat met een budget van 260 miljoen dollar je bijna ALLES kan doen met CGI. Bijgevolg kan je gemakkelijk door de mazen van het net glippen met een plot die eigenlijk het navertellen niet waard is. In tegenstelling tot Batman en Spider-Man heeft Superman ook niet echt veel interessante vijanden, dus wordt de komende Superman vooral voor de scenaristen een zware beproeving. Zoals ik al eerder zei, ‘je kan maar zoveel keer Kryptonite gebruiken vooraleer het vervelend begint te worden’.

    De muziek van John Ottman is op dit moment (de vliegtuig-crash) ook het beste, maar valt nadien een beetje weg. Toch slikt de componist zijn ego een beetje in door af en toe de muziek van Williams in te lassen én uiteraard WERKT HET. De score van Williams is gewoon onvergetelijk.

    En zo zit de film vol van de knipoogjes naar Richard Donner zijn film. Bryan Singer heeft misschien weinig Superman-comics gelezen, maar de film van Donner kent hij als geen ander. De film duurt 157 minuten maar de tijd gaat razendsnel voorbij. Je merkt ook geen kwaliteitsverlies met de video HD-opnames (High Definition). Superman Returns zit bij de betere comicbook verfilmingen. Mits het scenario iets beter wordt - nu de expositie achter de rug is – kunnen we er misschien nog meer van genieten. Daarom nog geen 4 sterren, maar dat belooft voor de toekomst...

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 17 augustus 2006

     

    *** Superman Returns trailer ***

  • The Devils (1971) ***½ recensie

    Pin it!

    Beste prent tot nu toe op het BIFFF is een film uit 1971 van Ken Russell, The Devils, die volledig werd gerestaureerd met een director’s cut waarin een eerder gecensureerde scène ('The Rape of Christ') opnieuw in de film werden gestoken.

    the_devils_1971_poster.jpg

    Korte inhoud: Het verhaal, gebaseerd op Aldous Huxley's The Devils of Loudon, gaat over een 17de eeuwse Franse priester wiens radicale politieke en religieuze ideeën en rijkelijk seksleven hem vele vijanden bezorgt. Wanneer een groep nonnen door hem “behekst" lijken te zijn, maken zijn rivalen gebruik van de resulterende massahysterie om de priester aan te houden. Deze film is zo geschift dat ik er met volle teugen heb van kunnen genieten.

    Als jullie maar één film kunnen zien op het festival mogen jullie deze film zeker niet missen. Ze spelen hem nog een keertje op 22u30 op de laatste dag van het festival in cinema Nova (25 maart om 22u30 in de Arenbergstraat 3, 1000 Brussel).

    Opmerkelijk aan de film zijn de expressieve vertolkingen van Oliver Reed en vooral ook de rol van geschifte Vanessa Redgrave. Werkelijk om van te smullen. Maar ook de uitzinnige en compleet foute decors van Derek Jarman, die zijn inspiratie zocht in het expressionisme van Fritz Lang's Metropolis (1927), springen meteen in het oog. De flamboyante regie van Ken Russel doet daar nog een schepje bij en stuwt de film in een nooit eerder geziene barokke beeldenorgie van seks en geweld. De film legt het machtsmisbruik bloot waartoe mensen in staat zijn om hun geloofssystemen te handhaven. Russell analyseert de politieke machtsstrijd binnen het christelijke geloof, met sekten die elkaar bestoken terwijl de staat toekijkt. Hij brengt een obscene wereld in beeld van hypocrisie, waanzin en corruptie waar zowel de georganiseerde religie als de overheid kan overgaan tot de meest gruwelijke daden in naam van hun God en in het belang van hun eigen zelfbehoud. En ja, deze film is gebaseerd op ware gebeurtenissen.

    Toen de film in 1971 uitkwam werd deze in de ban geslagen door christelijke belangengroepen en nagenoeg overal op woede onthaald, Jawel, censuur is van alle tijden en daarmee kampen we nog steeds de dag van vandaag. Maar deze film was/is zo grof dat de Britse regering in die tijd de meest religieus controversiële en seksueel expliciete scènes uit de film had gehaald. De acteurs Reed en Redgrave riskeerden zelfs gevangenisstraf indien ze het grondgebied van Italië zouden betreden. Meer dan 30 jaar lang was deze film enkel te zien in geknipte versie. Het zou de filmcriticus, Mark Kermode, geweest zijn die in 1999 een bobijn met gecensureerd beeldmateriaal ontdekte, waaronder de beruchte "verkrachting van Christus" scène. Zo begon een moeizaam proces van 5 jaar om de film in oorspronkelijke staat uit te brengen, wat meteen getuigt van The Devil's blijvend actuele shock value. Dit zal uiteindelijk resulteren in het uitbrengen in Groot-Brittannië van de director's cut op dvd later dit jaar.

    the_devils_1971_pic01.jpgthe_devils_1971_pic02.jpg
    © Russo Productions / Warner Bros.

    Maar hier bezorgt het BIFFF ons de kans om de film in zijn volle glorie te ontdekken op het witte doek. Dit is geen film voor het grote publiek, maar wel voor de fijnproevers van het genre. Deze film, gebaseerd op waar gebeurde feiten aldus Ken Russell, is op zijn minst geniaal te noemen. Niettegenstaande de schokkerende beelden is de film zeer relevant. Zeker wanneer we zien welke vreselijke dingen mensen elkaar aandoen in de naam van het geloof. In die zin is de boodschap van The Devils dat we moeten leren uit de fouten van vroeger en dat we enkel door in de mond te kijken van de Duivel zijn tanden kunnen onderzoeken.

    Opgelet ! Als jullie niet te vinden zijn voor mensen op brandstapels, lichamen op de folterbank, hoofdschroeven, douches met kokend water, kruisigingen, uitgerukte tongen, veelvuldig braken, dode zuigelingen, mensen die bezeten zijn door de duivel, travesties, verkrachtingen en naakte orgieën met nonnen, blijf je best ver weg uit de buurt van The Devils. Dit is geen film voor doetjes.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 13 maart 2006

     

    *** The Devils trailer ***

  • Top 10 Meest Invloedrijke Films

    Pin it!

    Een tijd geleden ging Cinema ZED te rade bij de Vlaamse filmcritici en –journalisten (van de Patrick Duynslaegher tot om een lijst samen te stellen van de 10 meest invloedrijke films aller tijden. De mensen die deelnamen aan de poll waren Namen deel aan de poll waren o.a.

    Erik Stockman (Humo), Marc Bussens (Zone 02, 03,...), Ronnie Pede (Film & Televisie), Jan Ruysbergh (Het Nieuwsblad / Het Volk), Dave Mestdach (Deng), Ward Verrijken (Het Laatste Nieuws), Bernard Van De Popeliere (P-Magazine, Ché), Linda Crivits (Film, Bo, Medevents), Jan Temmerman (De Morgen), Roel Van Bambost (TV1), Erik Engelen (Film3001), Nic Balthazar (Canvas), Ruben Nollet (De Tijd, StuBru), Ben Van Alboom (Klara), Hans Dewijngaert (Moviegids), Steven de Foer (De Standaard), Kurt Vandemaele (King Kong, Humo, WTV), Chris Craps (Belang Van Limburg / Gazet Van Antwerpen), Jan Sulmont (FM Brussel), Freddy Sartor (Cinemagie), Patrick Duynslaegher (Focus Knack). Het lijstje zag er alsvolgt uit:

    1. Citizen Kane (Orson Welles - 1941)
    2. The Godfather (Francis Ford Coppola -1972)
    3. 2001: A Space Odyssey (Stanley Kubrick - 1968)
    4. The Seven Samurai (Akira Kurosawa -1954)
    5. Pantserkruiser Potemkin (Sergei M. Eisenstein - 1925)
    6. Psycho (Alfred Hitchcock - 1960)
    7. Apocalypse Now (Francis Ford Coppola - 1979)
    8. Metropolis (Fritz Lang - 1927)
    9. Andrei Rublev (Andrei Tarkovsky - 1969)
    10. Sunset Boulevard (Billy Wilder - 1950)

    Ik was niet meteen geschrokken van de voorgekauwde cliché-antwoorden. Maar ze hadden misschien beter kunnen vragen welke 10 films een grote indruk in hun leven hebben nagelaten. Het lijstje trekt immers een beetje teveel op het bidprentje aan de schouw van mijn bomma. Maar natuurlijk zit de gemiddelde leeftijd van de heren waarschijnlijk ver boven de 30. (uhum…)

    Ik heb de 10 films gezien, en het zijn stuk voor stuk films die hun stempel hebben gezet op de filmgeschiedenis. Maar het zijn allemaal films die waarschijnlijk de nieuwe garde filmmakers niet meteen zal inspireren. Maar zoals gezegd, had de vraag iets relevanter kunnen zijn. Trouwens ontbrak er volgens mij één belangrijke film; nl. Star Wars. Ik ken anders geen andere films die jarenlang zo een publiek in de Darth Vader en de Jedi-hype kon meesleuren. Misschien was Star Wars: The Return of the Jedi nu misschien niet meteen een film om waar je uw serieus bij kon houden, maar het zijn en blijven films die hun stempel hebben gezet op de filmgeschiedenis. En George Lucas zal niet alleen de geschiedenis ingaan van de oprichter van het non-lineaire en revolutionaire montage-systeem, later bekend onder de naam Avid (de grondlegger van Final Cut), maar vooral als stichter van Skywalker Sound (later THX), Industrial Light & Magic en maker van tal van geniale films, waaronder Star Wars en Indiana Jones. Hoewel moet je hem het regisseren van films misschien wel blijven afraden. Hij is op de eerste plaats een verhalenverteller. Het is niet voor niets dat Steven Spielberg en Ron Howard "The single greatest filmmaker of our time" noemden. En ik geef ze gelijk, … al mag je hem niet laten regisseren.

    En dat nog mensen zijn invloed hoog inschatten zal getuigen in de ontvangst van de 33ste Lifetime Achievement award door het Amerikaanse Film Instituut, in juni 2005. Dit valt namelijk te lezen op Coming Soon

    "George Lucas has been selected by the American Film Institute's (AFI) Board of Trustees to receive the 33rd AFI Life Achievement Award, the highest honour for a career in film, it was announced today by Sir Howard Stringer, chair of the AFI Board of Trustees. George Lucas is a master storyteller, but he is first and foremost a moving image pioneer," said Stringer. "He has advanced the art of the moving image like few others, and in the process has inspired a new generation of filmmakers around the world. AFI is proud to present him with its Life Achievement Award."

    Een welverdiende prijs voor iemand die onze kijk op films op verschillende vlakken drastisch heeft gewijzigd. Je kan van science-fiction walgen, je kan Star Wars onzin vinden, maar niemand kan ontkennen wat hij voor de filmindustrie heeft verwezenlijkt. Voor wie in de wonderwereld van Lucas wil betreden, raad ik de volgende site aan. May the Force be with you.