matthew modine

  • Any Given Sunday (1999) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Regisseur Oliver Stone bracht vorig jaar Snowden (2016) uit, een film die evengoed geregisseerd kon zijn geweest door een andere regisseur. Er was niet meteen iets herkenbaars waarmee je kon zeggen dat we de hand van de meester hadden gevoeld. Daarentegen had ik dat wel bij films als Platoon, Natural Born Killers, JFK, Nixon,.... Zelfs bij deze sportfilm Any Given Sunday (1999) droeg zijn stempel.

    any_given_sunday_1999_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Coach Tony D'Amato (Al Pacino) is een levende legende in het American football. Maar sinds de drie nederlagen op rij ziet de toekomst van zijn Miami Sharks er niet bepaald rooskleurig uit. Tony vreest dan ook dat hij op het einde van het seizoen ontslagen zal worden door de jonge, ambitieuze voorzitster en mede-eigenares van de ploeg, Christina Pagniacci (Cameron Diaz). Om het lot van zijn spelers en zichzelf te redden kan hij echter niet meer rekenen op zijn belangrijkste pion, de geblesseerde quarterback Jack Rooney (Dennis Quaid). Wanneer ook zijn tweede quarterback sneuvelt, zit er voor Tony niets anders op dan een jonge, onbekende vervanger in te schakelen: Willie Beamen (Jamie Foxx).

    Het is misschien wel de ultieme sportfilm die vele andere sportfilms wegblaast met zijn technische virtuositeit , en de adrenaline en zweet die van het scherm druipt. De film duurt 162 minuten (director's cut is 6 minuten korter) maar raast als een pletwals over je heen. Het is als een opera in een grote arena met gladiatoren en luide muziek, en acteurs die als gedreven operazangers het vuur bij hun manschappen aanwakkeren. Maar het zou Stone niet zijn mocht hij niet tegen een paar schenen schoppen. En hier reageert hij tegen de commercialisering van het Amerikaanse voetbal, maar tussen de lijnen ook tegen de Amerikaanse cultuur die heel brutaal en gevoelloos kan zijn.

    Dieper gaat de film ook over de aflossing van de wacht, het conflict tussen jong en oud en de plaats van het individu in een teamsport. De montage is om knettergek van te worden met een versplinterende caleidoscoop aan verhaallijnen die op het einde van de rit allemaal samen lijken te komen. De intrige en het verraad wordt vermengt met de brutaliteit van de sport en de hallucinante toestanden in de kleedkamers. Twee jaar geleden is ook Concussion (2015) uitgekomen over de lijkschouwer die ontdekte dat american football aan de basis lag van heel wat hersenletsels met dodelijke gevolgen. Zijn onderzoek kwam 3 jaar na de productie van Any Given Sunday maar had Stone dit te weten gekomen had het ook wel een onderwerp geweest in deze prent, want Stone probeert vanalles in deze sport-opera te steken.

    any_given_sunday_1999_blu-ray_pic01.jpgany_given_sunday_1999_blu-ray_pic02.jpgany_given_sunday_1999_blu-ray_pic03.jpg

    Niet alleen de duizelingwekkende montage met zijn 4700 cuts (gemiddelde film is 800 cuts) is opmerkelijk maar ook de fotografie van Salvatore Totino - met zijn verschillende soorten pellicule, uitbundige belichtingsprocedés en Miami kleurenpalet - is opmerkelijk. Ook op vlak van muziek passeren heel wat nummers de revue, met maar liefst 125 liedjes. Maar tussenin al dat macho-geweld zijn er ook momenten van melancholie waar de kijker even tot rust kan komen. Wat ook opvalt is de immense hoeveelheid aan acteurs en extras. Naast bovenvermelde namen zien we ook nog rollen voor James Woods, LL Cool J, Matthew Modine, Jim Brown, Lauren Holly, Aaron Eckhart, Elizabeth Berkley en Ann-Margret.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 19 januari 2017

     

    *** Any Given Sunday - inspiration speech ***

  • Full Metal Jacket (1987) ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Gisteren las ik een artikel over het mogelijke kindermisbruik door Franse soldaten vorig jaar tijdens een VN-vredesmissie in de Centraal-Afrikaanse Republiek. Het deed me tevens denken aan onze para's in Somalië een aantal jaren geleden, die zich ook als beesten hadden gedragen tijdens een humanitaire actie. De geschiedenis blijft zich blijkbaar herhalen. Misschien moet de legertop vanavond maar maar eens goed kijken naar Stanley Kubrick's Full Metal Jacket (1987) op Canvas om 20u40, een Vietnam-film die de opleiding van jonge rekruten in oorlogsmachines op de korrel neemt. Een schokkende, hallucinante vertoning die heel veel verklaart over de ontmenselijking van militairen.

    full metal jacket,blu-ray,stanley kubrick,apocalypse now,r lee ermey,paths of glory,vincent d onofrio,vivian kubrick,vietnam,oorlog,matthew modine

    Korte inhoud: Een uit twee segmenten bestaande kijk op het effect van militaire gedachten en oorlog op mariniers uit het Vietnam-tijdperk. De film is opgebouwd uit twee helften. De opleiding van de mariniers in een trainingskamp, waar ze in feite worden afgebroken en weer opgebouwd en geprogrammeerd tot de perfecte marinier, is het eerste gedeelte. Het tweede gedeelte vindt plaats in Vietnam, waar we de handelingen van de overgebleven mariniers in daadwerkelijke oorlogssituaties meemaken.

    Er zijn geen extra’s te vinden op de Blu-ray van Full Metal Jacket, maar dit kon me uiteindelijk niet veel schelen gezien de film uiteindelijk geen extra’s van doen heeft. Stanley Kubrick wilde de Vietnam-film op een compleet andere manier benaderen dan zijn vorige oorlogsfilm, Paths of Glory (1957), die wat meer straight-forward was. Full Metal Jacket geeft ons een les in de absurditeit van de Amerikaanse-oorlogsmachine tijdens de Vietnamoorlog.

    De meeste mensen zullen zich nog de eerste helft van de film voor de geest kunnen halen, en dit is voornamelijk te danken aan de buitengewone acteerprestaties en de unieke vertolkingen van de 'echte' drill sergeant R. Lee Ermey, die nota bene zo goed als geen acteerervaring had. Maar gezien hij uiteindelijk een personage moest spelen die hij in zijn dagelijkse leven elke dag speelde, was hij de meest geschikte persoon voor deze job. Ten tweede opmerkelijke rol is die van Leonard, gespeeld door Vincent D'Onofrio, die heel wat kilootjes is bijgekomen voor deze rol. Hij speelt de dikke, emotionele Leonard met brio, en zijn vertolking brengt ons meteen in verroering. Op gegeven ogenblik steekt hij zijn wapen in mekaar met heel veel liefde alsof hij zijn geliefde aanraakt en met haar praat. Op een ander ogenblik marcheren de mariniers door hun slaapzaal in hun ondergoed maar met hun geweer, één hand op het pistool, de andere hand houdt hun geslachtsdelen vast. "This is my rifle, this is my gun – this is for fighting, this is for fun."

    De film zit vol bedoelde tegenstrijdigheden wat meteen duidelijk maakt dat ‘oorlog voeren’ niet eenduidig is. Zo is iedereen zo politiek incorrect als maar kan, hoewel ze dat niet zo ervaren. Het hoofdpersonage vol dualiteiten is tevens een vredesactivist én oorlogsmachine. Het hoogste goed is niet het menselijk leven, dan wel de militaire unit waarin je je bevindt. De Vietnam-oorlog is ook een media-event is. Het is deels een geconstrueerde oorlog, en eentje waarvan de doelen en details niet altijd even duidelijk zijn: we kennen de oorlog alleen door wat ons wordt verteld, waarvan de soldaten zich bewust zijn. Een tekenende scène hiervoor is het moment dat een filmploeg gehurkt langs vechtende soldaten trekt, die vaak nog even naar de camera lachen en iets meedelen – zonder twijfel een knipoog naar Francis Ford Coppola’s Apocalypse Now (1979).

    Full 001Full 002

    Mijn favoriete scène uit het iets mindere tweede gedeelte is de sequentie waarin de soldaten belaagd worden door een vrouwelijke scherpschutter. Niet enkel is de beeldvoering zo efficiënt maar ook de muziek van de dochter Vivian Kubrick bespeelt op efficiënte wijze onze gevoelens. Het hoofdpersonage Joker (Matthew Modine) maakt ook zijn eerste slachtoffer en dat is meteen ook een hoogtepunt in het verhaal. De scène drukt verschillende dingen uit. Het is een daad van genade, maar tegelijkertijd is het de transformatie van Joker tot Killer. Hij schudt hier voorgoed zijn onschuld van zich af. Tezamen met het zingen van de mariniers in het laatste shot van de film zorgt dit voor een ongemakkelijk gevoel bij de toeschouwer.

    Full 003 Full 004

    Het feit dat Kubrick koos voor een film in twee helften zorgt er ook voor dat we met een gevoel zitten dat de film niet "volmaakt" is. Maar gezien de context is dit misschien nog zo geen verkeerde aanpak. Een constante doorheen Kubrick’s werk is zijn obsessie met machinerie, en met de relatie tussen mens en machine, en deze boodschap laat ons wederom perplex achter. De mariniers komen aan op Parris Island en het eerste dat we zien gebeuren, is hoe hun haar wordt afgeschoren. Hun identiteit afgenomen – ze worden allemaal hetzelfde: moordmachines zonder doodsangst. Of zoals de sergeant het zelf uitdrukt:"Het geweer is maar een werktuig, doden doet het bevroren hart." De mens afgeschilderd zoals hij is, of om het met de woorden van Joseph Conrad te zeggen: "Hoewel de mens een zwakkeling is, is hij vaak ook een idioot." Het is niet Kubrick's beste film, maar toch wel een film die zal blijven nazinderen, zeker het geniale eerste gedeelte van de film.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 1 mei 2015

    ***Related Posts***
    26/01/2010: 2001: A Space Odyssey review
    22/01/2010: A Clockwork Orange review
    13/10/2009: The Shining review

     

    *** Full Metal Jacket trailer ***