matthew libatique

  • Requiem for a Dream (2000) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Regisseur Darren Aronofsky heeft met deze Requiem for a Dream (2000) zijn stempel gezet als regisseur waar rekening mee moet gehouden worden. Niet al zijn films waren voltreffers - cf. The Fountain (2006) -, maar van zijn vijf langspeelfilms die hij heeft gemaakt zijn vier films absolute toppers; met name Pi (1998), Requiem for a Dream, The Wrestler (2008) en Black Swan (2010).

    Requiem for a Dream,darren aronofsky,jennifer connelly,Jared Leto,Marlon Wayans,trainspotting,Ellen Burstyn,pi,Black Swan,the wrestler,the fountain,Marlon Wayans,Hubert Selby Jr,Clint Mansell,Matthew Libatique

    Korte inhoud: De weduwe Sara Goldfarb (Ellen Burstyn) krijgt te horen dat ze uitgekozen is om in een spelshow mee te doen. Aangezien ze niet meer in haar favoriete jurk past, begint ze met dieetpillen, waar ze al snel aan verslaafd raakt. Sara’s zoon Harry (Jared Leto) en zijn vriend Tyrone (Marlon Wayans) zitten in de illegale drugshandel. Ze hoeven nog maar even door te gaan om genoeg geld te hebben verdiend om hun leven weer op orde te krijgen, maar dan wordt de aanvoer stopgezet en raken ze zelf steeds meer afhankelijk van hun product. Harry’s vriendin Marion (Jennifer Connelly) wil graag een eigen kledingwinkel waarin ze haar ontwerpen kan laten zien, maar haar drugsverslaving beheerst haar volledig. Alle vier personages hebben een beter leven voor ogen, maar uiteindelijk ontsporen hun levens op tragische wijze en verzeilen ze in een neerwaartse spiraal van angst, drugsgebruik, misdaad, prostitutie en uitzichtloosheid.

    Als er één film is die de paranoia op een treffend manier in beeld weet te brengen is het toch wel deze film. Niet alleen de donkere en grauwe visuele stijl, de close-up schouder-camera's van de personages met groothoeklens (a.k.a. snorricam), de afwisseling van schreeuwerige kleuren, de versnelde, bloedstollende jump-cut en time-laps montage, de 2000 cuts (wat drie keer zoveel is in vergelijking met een gemiddelde film) maar ook de uitstekende vertolkingen van de acteurs blijven nazinderen. Uiteraard is ook veel te danken aan het uitstekende bronmateriaal van Hubert Selby Jr. (boek: Last Exit to Brooklyn). In tegenstelling tot Trainspotting (1996), die ook draait rond het gegeven van drugs, is in Requiem niet veel ruimte voor humor. Het is een film die naar de keel grijp en waar je niet vrolijk van zal worden. Je krijgt een ferme dreun te verwerken en wie weet, heeft deze prent al heel wat jongeren kunnen wakker schudden en alert gemaakt van de mogelijke gevolgen van drugverslaving. Tevens ook een sterke poster met close-up van Jared Leto's oog met grote pupil, wat dan weer verwijst naar het druggebruik.

    Maar naast de schokkende hip hop montage maakt ook de onthutsende muziek van Clint Mansell van deze prent een overdonderend meesterwerkje. Het is net zoals het drama op het scherm niet meteen muziek die je vrolijk zal maken, en bepaalde nummers zijn zelfs ongelofelijk irriterend, maar het werkt perfect voor het verhaal. Geen plaats voor vrolijke pop-muziek zoals in Trainspotting maar wel lugubere klanken en psychedelische, minimalistische synthesizer muziek die volledig in de lijn liggen van een requiem, een gebed voor de zielenrust van de overledene. En met de personages die steeds dieper wegzakken in hun doffe ellende, wordt ook de muziek steeds killer en beangstigend.

    Requiem for a Dream,darren aronofsky,jennifer connelly,Jared Leto,Marlon Wayans,trainspotting,Ellen Burstyn,pi,Black Swan,the wrestler,the fountain,Marlon Wayans,Hubert Selby Jr,Clint Mansell,Matthew LibatiqueRequiem for a Dream,darren aronofsky,jennifer connelly,Jared Leto,Marlon Wayans,trainspotting,Ellen Burstyn,pi,Black Swan,the wrestler,the fountain,Marlon Wayans,Hubert Selby Jr,Clint Mansell,Matthew LibatiqueRequiem for a Dream,darren aronofsky,jennifer connelly,Jared Leto,Marlon Wayans,trainspotting,Ellen Burstyn,pi,Black Swan,the wrestler,the fountain,Marlon Wayans,Hubert Selby Jr,Clint Mansell,Matthew Libatique

    De grenzen tussen realiteit en hallucinatie vervagen en Aronofsky sleurt ons in de ultieme nachtmerrie. Goede voornemens leiden naar foute plannen, die dan uiteindelijk uitmonden in ontsporingen en onherroepelijke fysieke en emotionele schade. En naarmate we het einde naderen is de film nog nauwelijks om aan te zien met electroshok-therapie, amputatie en seksploitation scènes. Je wordt verpletterd door de botte miserie, de agressieve muziek en montage, maar je blijft wel gekluisterd aan al die fascinerende beelden van Matthew Libatique. De film had meer nominaties moeten krijgen dan slechts die van Beste Actrice voor Ellen Burstyn, maar de concurrentie was dit jaar moordend met films van Steven Soderbergh, Ridley Scott, Ang Lee en Stephen Daldry.

    Het is dus met veel enthousiasme dat Universal al gezorgd heeft voor een Requiem for a Dream blu-ray versie. Een film die zeker niet mag ontbreken in jullie collectie. Het is niet alleen een visueel knap staaltje cinema, maar het is vooral een film die lang na het zien ervan blijft nazinderen.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 21 september 2011

     

    *** Requiem for a Dream trailer ***

  • Black Swan (2010) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Be Careful of What You Wish For zou de slagzin kunnen zijn van Black Swan (2010), de nieuwe prent van Darren Aronofsky die deze week genomineerd werd voor een Oscar in de categorie Beste Film (hier de poster).

    black_swan_2010_blu-ray.jpg

    Naast de regisseur heeft ook actrice Natalie Portman een Oscarnominatie op zak voor haar vertolking van Nina Sayers, een balletdanseres die zo graag de zwarte en witte zwaan wil spelen dat ze er mentaal ziek van zal worden. Het verhaal kwam van Andres Heinz en werd tot scenario bewerkt met de hulp van Mark Heyman (The Wrestler) en John J. McLaughlin.

    Korte inhoud: Black Swan volgt het verhaal van Nina (Natalie Portman), een ballerina in een balletgezelschap in New York City. Haar leven, net zoals dat van iedereen in dit beroep, staat volledig in het teken van de dans. Ze woont samen met haar moeder Erica (Barbara Hershey), die ooit ballerina was. Ze steunt de professionele ambities van haar dochter op zeer fanatieke wijze. Wanneer de artistiek directeur Thomas Leroy (Vincent Cassel) besluit de prima ballerina Beth Macintyre (Winona Ryder) te vervangen voor de eerste productie van hun nieuwe seizoen, 'Het zwanenmeer', is Nina zijn eerste keuze. Maar Nina heeft een rivale: een nieuwe danseres, Lily (Mila Kunis), die ook indruk maakt op Leroy. 'Het Zwanenmeer' heeft een danseres nodig die zowel de witte zwaan met onschuld en elegantie kan spelen als de zwarte zwaan, die staat voor bedrog en sensualiteit. De rol van witte zwaan is Nina op het lijf geschreven, maar Lily is de belichaming van de zwarte zwaan. Terwijl de twee jonge danseressen hun rivaliteit laten uitgroeien tot een vreemde vriendschap, begint Nina haar duistere kant steeds meer te omarmen en tot de zwarte zwaan te transformeren, met een obsessie die haar ondergang zou kunnen betekenen.

    Het verhaal is zo intrigerend dat het zonde zou zijn om er teveel over te onthullen. Je moet dit pareltje ontdekken, ook al ben je geen grote fan van ballet. Maar wees gerust, dit is geen Billy Elliot (2000). Deze film tilt het balletdansen naar een compleet nieuw en tevens angstaanjagend niveau. Swan Lake van Tchaikovsky komt op een aangrijpende manier in beeld. Maar het is het soort film die geliefd en gehaat zal worden, ook al is deze veel meer toegankelijk dan bijvoorbeeld een Lars Von Trier prent. Toch laat filmstijl van Aronofsky geen ruimte voor meligheid of romantiek, maar graaft in de diepste zielenroerselen van een jong meisje die met haar fanatieke moeder leeft en wiens leven zich hoofdzakelijk afspeelt op de balletschool. Ik had er geen idee van dat een film over ballet zo erotisch en pervers kon zijn, en tevens zo huiveringwekkend.

    black_swan_pic01.jpgblack_swan_pic02.jpgblack_swan_pic03.jpg

    Het acteerwerk van Natalie Portman is wederom uitstekend. En het waren geen gemakkelijke scènes die Aronofsky haar had voorgeschoteld. Ondermeer een scene waar Portman moest masturberen. Een episode waar de actrice met enige verlegenheid terug op blikt: "Mijn gêne was even groot tijdens de opnames als toen ik de film bekeek terwijl mijn ouders naast me zaten", zei ze in een interview met MTV. En er zat ook een lesbisch onderonsje met Mila Kunis. "Toen we samen naar de film keken, heb ik mijn vader gevraagd niet naar die scène te kijken. Geen enkele vader moet zijn dochter dat zien doen", voegde Portman eraan toe. En op de set was het niet eenvoudig voor de actrice. Black Swan had een productiebudget van slechts 13 miljoen dollar (ietsje meer van het budget van een Belgische langspeler) en voor een Amerikaanse productie waar niet kan gesjoemeld worden met de lonen van de crew, is dit peanuts. Zeker voor de ambitieuze prent die Aronofsky wou maken. Bijgevolg moest Portman haar trailer inleveren in ruil voor een dokter op de set. En die was nodig, want ze hield er een gekneusde rib en een kleine hersenschudding aan over.

    black swan mila kunis natalie portman

    Maar ook de uitstraling van Vincent Cassel is uitmuntend, zoals we dat van hem gewend zijn. Hij is tevens perfect gecast als de ballet-meester, met zijn Frans-accent en zijn imponerende gestalte, die als een echte controle-freak zijn dansers met heel wat seksuele spanning begeesterd. Enkel Mila Kunis viel bij mij uit de toon. De actrice is knap, bekijk haar pics, maar in deze film merk je toch dat ze op acteervlak niet weet te overtuigen. Haar rol komt nauwelijks uit de verf. Anderzijds passen de twee aantrekkelijke dames goed bij mekaar. Ik denk dat ze samen amper 100 kilo wegen en hebben beiden een indringende en mysterieuze blik.

    black_swan_pic04.jpgblack_swan_pic06.jpgblack_swan_pic05.jpg

    De fotografie van de Filippijnse Matthew Libatique opnieuw om van te smullen, die bengelt tussen met hallucinerende beelden in een discotheek, esthetische topshots in de balletschool en ingetogen drama tussen moeder en dochter. En dat allemaal zonder 3D-effecten. Libatique is ook genomineerd voor een Oscar, maar hij moet het opnemen tegen stevige concurrenten. De muziek van Clint Mansell maakt mooie variaties op het werk van Tchaikovsky en dompelt de film onder in die hallucinante wereld, door de track achterstevoren te spelen. Het heeft meteen een twisted kantje aan de film.

    Het verhaal zelf is vrij eenvoudig. Ik bedoel, het meisje die de zwaan incarneert in haar echte leven is niet meteen de meest complexe metafoor die je kan bedenken. De weg die ze volgt naar haar doel heeft ook niet zoveel bochten en kronkels, enkel wat obstakels die haar tot het uiterste zullen drijven. Het personage van Nina is in essentie niet zo’n boeiend personage, zelfs een beetje een saai iemand, maar het zijn de omstandigheden die alles heel aangrijpend maken. Ook ten gevolge van de sterke vertolking ga je meteen meevoelen met haar, en ook al gaan we naar een verschrikkelijke finale, zijn we vreemd genoeg tevreden met haar gerealiseerde prestatie. De film heb ik gezien nadat ik mijn top 10 had samengesteld, maar deze film verdient uiteraard ook een plaats aan de top in de lijst. En ja, er zullen wel een paar Oscars vallen voor deze prent.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 27 januari 2011

    ***Related Post***
    20/08/2010: Natalie Portman in Black Swan

     

    *** Black Swan trailer ***