mathieu amalric

  • Robert Pattison in Cosmopolis van David Cronenberg

    Pin it!

    Twilight acteur Robert Pattison zal zijn teenager-imago een beetje kunnen bijstellen, nu hij te zien is in een David Cronenberg drama met veel geweld en seks. Met Cosmopolis (2012) duiken we in het losbandig nachtleven met een 28-jarige miljardair die zijn leven aan flarden scheurt en zijn fortuin op het spel zet. Financieel nihilisme als ik er een term moet kleven.

    cosmopolis,robert pattison,david cronenberg,samantha morton,juliette binoche,paul giamatti,mathieu amalric,jay baruchel,don delillo,bret easton ellis,david foster wallace,thomas pynchon,philip roth,cormac mccarthy,game 6,michael keaton

    Korte inhoud: Cosmopolis vertelt het verhaal van Eric Packer (Robert Pattinson), een net getrouwde multimiljonair die in een peperdure limousine door Manhattan reist in een poging om zijn haren te laten knippen. Tijdens zijn zoektocht naar een kapsalon probeert hij gewoon zijn zaken te regelen zoals altijd, maar in de chaos die op zijn pad komt - waaronder een presidentiële stoet, antiglobaliseringsprotesten en de begrafenis van een beroemdheid - maakt hij enkele verkeerde beslissingen.

    In de film zien we ook nog vertolkingen van Samantha Morton, Juliette Binoche, Paul Giamatti, Mathieu Amalric en Jay Baruchel. De film is gebaseerd op de roman van Don DeLillo uit 2003.

    DeLillo is een Amerikaans auteur die vooral bekend is vanwege zijn romans, die een gedetailleerd portret schilderen van het Amerikaanse leven aan het eind van de twintigste en het begin van de eenentwintigste eeuw. Critici beschouwen de auteur als een van de centrale figuren van het literaire postmodernisme. Veel jongere Engelstalige schrijvers zoals Bret Easton Ellis en David Foster Wallace zeggen door DeLillo te zijn beïnvloed. De criticus Harold Bloom heeft DeLillo een van de vier grote Amerikaanse romanciers van zijn tijd genoemd, samen met Thomas Pynchon, Philip Roth en Cormac McCarthy.

    DeLillo schreef ook het verhaal van de komedie Game 6 (2005) met een uitstekende Michael Keaton, rond een theaterschrijver die zijn kat stuurt naar de openingsnacht van zijn nieuw stuk omdat hij een belangrijke sportwedstrijd wil zien. Het grootste probleem van deze prent was de geloofwaardigheid, maar het zou me verbazen mocht dat hier een issue zijn. DeLillo en Cronenberg lijkt me wel een beloftevolle mix. Cronenberg staat bekend voor zijn drama met personages die vaak emotioneel in de knoop liggen met zichzelf, en dit extern tot uiting komt via geweld of seks. Meng dat met met post-modernisme van DeLillo en je maakt vuurwerk.

    Ik ben zelf niet echt onder de indruk van Robert Pattison, maar dat zal wel te maken hebben met de flutrollen die hij vertolkt (incluis de Twilight saga). Maar dit zou met deze film wel eens kunnen veranderen. Het boek kwam uit in 2003, maar na de financiële crisis lijkt deze film relevanter dan ooit. Hieronder vinden jullie al de teaser trailer.

    *** Cosmopolis teaser trailer ***

  • Quantum of Solace (2008) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Er is een periode geweest waarin James Bond een charmeur was, tegenwoordig is hij een ware killer. De tijd van de kitsch en de megalomane villains met witte poezen lijkt voor goed vervangen door corporate villains, brutaal geweld en onderdrukte gevoelens. Je kunt voor of tegen zijn, maar ik heb zelf lange tijd op m'n honger gezeten en sinds Casino Royale (2006), die ik toch wel beter vind dan deze Quantum of Solace (2008). Le Chiffre had van mijn part de vorige bondfilm best mogen overleven (kwam een beetje lullig aan zijn einde). De nieuwe villain vertolkt door acteur Mathieu Amalric is gewoon een maatje te klein (in figuurlijke zin).

    quantum_of_solace_2008_blu-ray.jpg

    Maar het grootste probleem met deze film is dat regisseur Marc Forster GEEN actie-regisseur is. Uiteraard kan hij wel rekenen op genoeg budget (225'000'000 dollar) en samenwerking met talentvolle speciale effect artists en stunt coördinators, maar dit is zichtbaar niet zijn ding. Hij probeert hopeloos Paul Greengrass (Bourne-films) achterna te zitten, maar het lukt hem niet. Met een betere regisseurs keuze had de actie niet alleen beter geweest, maar had het scenario misschien ook wat rijper geweest.

    Daniel Craig heeft dan weer zijn eigen Bond gestalte gegeven, en is dus geen kloon van Connery, Moore of Brosnan. Een geheim agent wiens hart is gebroken en een koelbloedig zijn woede onderdrukt. Bond gaat liever zij eigen weg en schrikt er niet voor terug om orders naast zich neer te leggen. Dit is een echte Bond-film met veel actie, weinig one-lines, op exotische en glamour locaties en bijna geheel gezuiverd van al te flagrante product-placement.

    Korte inhoud: Na het verraad van Vesper Lynd moet James Bond (Daniel Craig) moeite doen om zijn gevoelens buiten zijn missie te houden. Samen met M (Judi Dench) ondervraagt hij Mr White (Jesper Christensen), wiens bekentenissen tot meer inzicht leiden wat betreft de complexe afperspraktijken waar Lynd mee te maken had. Een nieuwe ontdekking brengt Bond naar Haïti, waar hij de even mooie als mysterieuze Camille (Olga Kurylenko) ontmoet.

    Onder de regie van Marc Forster lijkt de actie de spuigaten uit te lopen, je vraagt je soms af "waarom eigenlijk". Quantum of Solace brengt ons een adrenaline stoot met auto-achtervolgingen, vluigtuig-crashes en speedboat botsingen. Alles wat een motor heeft en pieksnelheden kan halen op water, land of in de lucht, al dan niet vergezeld van een knappe babe, dan zit het in deze prent. Er zijn ook wat knipoogjes naar de Bond-franchise, zo denk ik aan de gevaarlijke skydive-scène uit The Spy Who Loved Me, het dumpen van lijkkisten in Haïti die ons doet denken aan de doodskisten voodoo uit Live and Let Die, en er zit zelfs een knipoogje in naar Goldfinger met een vrouw wiens lichaam net niet wordt bedekt met goud. Daarnaast blijft het 'luxe hotel' de locatie bij uitstek voor James Bond, waar we snelle wagens kunnen aantreffen, gevaarlijke vrouwen in gala kledij, moordenaars in de kamers, het mooie uitzicht, bars met martini’s en berichtjes aan de lobby.

    quantum_of_solace pic
    Quantum of Solace 001Quantum of Solace 002Quantum of Solace 003Quantum of Solace 004Quantum of Solace 005
    © Sony Pictures Releasing

    Mensen die zitten te wachten op de Bond-tune van John Barry zullen net zoals in Casino Royale ook moeten wachten tot op het einde van de film. Misschien een beetje spijtig, maar ik begrijp volkomen de strategie die hierachter steekt. Dit ruikt duidelijk naar een beslissing van producer Barbara Broccoli. De muziek van David Arnold daarentegen is wel omnipresent.

    Mijn grootste teleurstelling bij het zien van deze film was vreemd genoeg het gebrek aan dialoog en karakter-ontwikkeling. Het had er alle schijn van dat Forster en zijn schrijvers-team Paul Haggis, Neal Purvis en Robert Wade van mening waren dat de Bondfans enkel maar tevreden zijn als er iets ontploft. Spijtig geldt dit niet voor elke fan (zoals mij bijvoorbeeld). Zo’n spervuur van actie-scènes had ik van de makers van Crash (2005) eigenlijk niet verwacht. Maar Forster heeft niet hetzelfde gewicht als een Martin Campbell (regisseur van Casino Royale), dus misschien liet hij zich iets teveel onderdrukken door de producers met dictatoriale trekjes. En zoals ik al eerder had aangegeven laat de uitwerking van de villain te wensen over, en hij had toch een spilfiguur moeten zijn.

    Quantum_of_solace_001Quantum_of_solace_002
    © Sony Pictures Releasing

    Maar al bij al verveelt deze Quantum of Solace niet, en dat heeft wederom te maken met de aanwezigheid van Daniel Craig die Martin Campbell uitkoos als de nieuwe Bondfiguur. De sluwe blik in de ogen en de lippen die wrijvend op elkaar hunkeren naar de valstrik die zijn tegenstander voor hem in petto heeft en nog meer genietend van het antwoord die hij hierop zal brengen. In tegenstelling tot eerdere geruchten zit er geen homo-seksualiteit in deze prent (dus ook geen Bond die in spannend blauw zwembroekje uit het water stapt), maar is de actie zeker wel 'fysiek' te noemen. Qua intelligentie en elegantie komt Casino Royale beter uit de verf, maar deze brengt zeker meer kinetische energie naar het witte doek. Het eindresultaat is spijtig genoeg veel te conventioneel, maar de prestatie van Martin Campbell was moeilijk te overtreffen dus moeten we ook de twee films niet al teveel gaan vergelijken met elkaar.

    Wat betekent die rare titel? Quantum staat voor de misdaadsorganisatie (cf. Spectre) en de titel Quantum of Solace komt van een kortverhaal van Ian Fleming waar deze film verder niets mee te maken heeft. De titel betekent letterlijk 'een kleine hoeveelheid van troost' wat dan weer aansluit op het verdriet die James Bond heeft na de dood van zijn geliefde Vesper Lynd. Daarentegen sluit het nauw aan bij Casino Royale (een echte sequel dus) met misschien een paar minuten verschil tussen de twee films.

    Gelukkig draagt Daniel Craig de film en ik had zo een beetje de indruk dat Marc Forster gemakkelijk uitwisselbaar was. Op naar Skyfall (2012), hopelijk met een andere regisseur en … al dan niet met Craig die eerder te kennen gaf dat twee Bondfilms voor hem misschien wel voldoende was.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 3 november 2008

    ***Related Posts***
    04/11/2011: In Skyfall moet James Bond MI6 redden van de ondergang
    12/07/2011: Javier Bardem en Ralph Fiennes in Bond 23
    12/01/2011: Vakantie voor James Bond zit erop
    03/11/2010: Bond 23 in de problemen
    21/03/2010: Freida Pinto mogelijk nieuwe bondgirl
    28/09/2009: MGM op de rand van het faillissement
    30/12/2008: Casino Royale deed het beter dan Quantum of Solace
    03/11/2008: Quantum of Solace review
    30/09/2008: Quantum of Solace is en directe sequel op Casino Royale
    23/11/2006: Casino Royale review

     

    *** Quantum of Solance trailer ***

  • Quantum of Solace in voetsporen van Casino Royale

    Pin it!

    Dat de meningen uiteen lopen over de koers die Casino Royale (2006) heeft genomen is duidelijk. Maar één ding is zeker, we hebben (gelukkig) komaf gemaakt met die campy filmpjes van het laatste decennia. Casino Royale is wat mij betreft hét beste wat de franchise kon overkomen, met harde en realistische actie, een overtuigende Daniel Craig en een verhaallijn die steek houdt. Weg met die idiote wereldvernietigende lasers en de flauwe Q-humor waar enkel seniele Bond-films nog op zaten te wachten. Casino Royale van regisseur Martin Campbell was een succes, en al snel tekende Craig ervoor om opnieuw in de huid van Bond te kruipen, voor de 22ste film over deze Britse geheim agent: Quantum of Solace (2008) van regisseur Marc Forster. De regisseur krijgt voor deze prent zowat 225 miljoen dollar, want tot op heden het grootste productiebudget is van alle Bond-films.

    quantum_of_solace_banner.jpg

    De titel van de film komt van een kort verhaal - die niets van doen heeft met deze prent - uit het boek For Your Eyes Only van Ian Fleming, auteur van de boekenreeks over Bond. Het verhaal van Quantum of Solace is bedacht door producent Michael G. Wilson, die op het idee kwam nog tijdens het filmen van Casino Royale. Quantum of Solace vormt dan ook, in tegenstelling tot andere Bond-films, een sequel op zijn voorganger, en begint waar Casino Royale eindigde.

    Korte inhoud: Verraden door Vesper (Eva Green), de vrouw van wie hij hield, moet James Bond (Daniel Craig) de verleiding weerstaan om zijn aankomende missie niet persoonlijk te maken. In zijn vastberadenheid om de waarheid te achterhalen, ondervragen 007 en M (Judi Dench) diegene die verschillende zaken in werking zette, met name Mr. White (Jesper Christensen). Hij onthult dat de organisatie, die Vesper heeft gechanteerd, veel complexer en gevaarlijker is dan iedereen had kunnen indenken. Bij zijn zoektocht naar de waarheid komt Bond, door een identiteitverwisseling, in contact met de knappe maar opvliegende Camille (Olga Kurylenko), een vrouw met haar eigen vendetta. Camille leidt Bond rechtstreeks naar Dominic Greene (Mathieu Amalric), een meedogenloze zakenman en een belangrijk figuur binnen de mysterieuze organisatie. De missie die volgt leidt Bond door Oostenrijk, Italië en Zuid-Amerika. Bond ontdekt dat Greene, die samenzweert om de totale controle over ´s werelds meest belangrijke natuurlijke bronnen te verkrijgen, een deal smeedt met de verbannen General Medrano (Joaquin Cosio). Verwikkeld in een web van verraad, moord en bedrog, haalt Bond banden aan met oude vrienden in een strijd om de waarheid te achterhalen. Naarmate hij dichter bij de man komt die verantwoordelijk is voor Vespers verraad, moet 007 de CIA, de terroristen en zelfs M een stap voorblijven om Greene's duistere plannen te ontrafelen en zijn organisatie te stoppen.

    Geen megalomane terroristen of corrupte communisten, maar gevaarlijke mannen die we vandaag de dag ook kunnen aantreffen, iets wat geheel in de lijn ligt van de meer realistische aanpak. Zelfs de problematiek van de opwarming van de aarde en de milieuvervuiling zullen aan bod komen.

    Volgens Daniel Craig was Casino Royale op fysiek gebied niet veel zwaarder dan a walk in the park, in vergelijking met Quantum of Solace, en die eerste film had al voldoende stunts om van te duizelen. Ook schijnen er nóg meer spectaculaire gadgets in de film te zitten, hopelijk wél wat realistischer dan de belachelijke onzichtbare auto uit Die Another Day (2002). Vijand Greene wordt gespeeld door de Franse acteur Mathieu Amalric, en de Bond-girls door Brits nieuw talent Gemma Arterton en het Oekraïense model Olga Kurylenko, die naar verluidt van tevoren een boxset James Bond-films cadeau kreeg, omdat deze franchise in haar thuisland niet bekend is.

    Daniel Craig zelf is een fan van de films van Marc Forster (The Kite Runner) en speelde ook een rol in de beslissing van de producenten om Forster Quantum of Solace te laten regisseren. Forster, die niet bepaald fan was van Bond-films, was pas geïnteresseerd om de 22ste film over 007 te regisseren toen hij Casino Royale had gezien. Het feit dat deze film dieper ingaat op het personage Bond zelf, en zijn menselijke kant laat zien, sprak hem aan, en deze lijn zal nu dus ook voortgezet worden. Als 'second unit director' is Dan Bradley ingehuurd, die ook meewerkte aan The Bourne Supremacy en The Bourne Ultimatum, wat schijnt te betekenen dat Quantum of Solace ook qua actie de stijl die ook in Casino Royale gehanteerd werd door zal zetten.

    quantum_of_solace_pic
    © Metro-Goldwyn-Mayer

    Hoe spectaculair Casino Royale ook was, je had niet het idee dat je naar een James Bond-film zat te kijken. Aan de ene kant is dit logisch, want de film ging immers over hoe James Bond ooit begon als geheim agent, en zich nog moest bewijzen als 007. Langzaam aan werd Bond zichzelf, ontdekte hij dat hij zijn lievelingsdrankje (hoewel het hem eerst niet veel kon schelen of het shaken of stirred moest zijn), en was hij in het laatste shot eindelijk tot de geheim agent getransformeerd die we allemaal zo goed kennen uit eerdere films: hij verscheen in smoking, sprak de beroemde woorden 'the name is Bond, James Bond', en eindelijk schalde de bekende James Bond-tune door de bioscoop. Hoewel, de regisseur zei onlangs dat Daniel Craig zich zal onthouden om de fameuze woorden 'shaken not stirred' uit te spreken bij het bestellen van een martini.

    En hier gaat Quantum of Solace, wat een groots opgezette, enorm spectaculaire actiefilm belooft te worden, verder. Gelukkig is het tijdperk van de dandy Bond-films voor goed voorbij, evenals de droge Britse humor. Ook lig ik niet echt wakker van Q en Miss Moneypenny, die niet van de partij zullen zijn. De films zijn harde(re) actiefilms geworden en passen zich aan aan het moderne filmpubliek en aan de recentere films à la Jason Bourne. James Bond blijft met zijn tijd mee gaan, en dat is misschien maar goed ook.

    ***Related Posts***
    04/11/2011: In Skyfall moet James Bond MI6 redden van de ondergang
    12/07/2011: Javier Bardem en Ralph Fiennes in Bond 23
    12/01/2011: Vakantie voor James Bond zit erop
    03/11/2010: Bond 23 in de problemen
    21/03/2010: Freida Pinto mogelijk nieuwe bondgirl
    28/09/2009: MGM op de rand van het faillissement
    30/12/2008: Casino Royale deed het beter dan Quantum of Solace
    03/11/2008: Quantum of Solace review
    30/09/2008: Quantum of Solace is en directe sequel op Casino Royale
    23/11/2006: Casino Royale review

     

    *** Quantum of Solace trailer ***

  • Quantum of Solace met bondgirls Gemma Arterton en Olga Kurylenko

    Pin it!

    Het is dan uiteindelijk Gemma Arterton geworden die het bed zal induiken met de notoire womanizer James Bond. De Britse nieuwkomer is gecast als Bondgirl voor de nieuwste film over de geheim agent, zo bevestigen filmproducenten Columbia Pictures en MGM aan Yahoo News. De titel van de 22e Bondfilm luidt Quantum of Solace (2008) (de bizarre titel is afkomstig van Ian Fleming uit de 'For Your Eyes Only' reeks).

    Quantum of Solace 300

    Arterton heeft nog weinig ervaring met filmrollen. De Britse brunette was vorig jaar te zien in de komedie St. Trinian's (2007), waarin ze een kostschoolmeisje speelt.

    Speculaties over de casting van Arterton deden al geruime tijd de ronde. De 21-jarige schone speelt een MI6 agente met de mysterieuze naam Fields. Verdere details over haar rol zijn nog onbekend.

    Ik weet wat jullie denken: Who the f@ck is this chick? Ze lijkt wel een jongere versie van Mia Wallace (Uma Thurman) uit Pulp Fiction (1994). Maar volgens Coming Soon zou zij misschien niet DE bondgirl worden, maar slechts een bondgirl. Olga Kurylenko zou de échte bondgirl zijn. Zij vertolkt de rol van de gevaarlijke Camille die Bond zal helpen om Vesper te vergeten. Olga kennen we nog van Hitman (2007), maar ook van de Franse thriller Le Serpent (2006). Een uitstekende keuze wat mij betreft.

    Korte inhoud: Na het verraad van Vesper Lynd moet James Bond (Daniel Craig) moeite doen om zijn gevoelens buiten zijn missie te houden. Samen met M (Judi Dench) ondervraagt hij Mr White (Jesper Christensen), wiens bekentenissen tot meer inzicht leiden wat betreft de complexe afperspraktijken waar Lynd mee te maken had. Een nieuwe ontdekking brengt Bond naar Haiti, waar hij de even mooie als mysterieuze Camille (Olga Kurylenko) ontmoet.

    Opnamen voor de nieuwe film, die de werktitel Bond 22 heeft, gingen onlangs van start in Londen. De film moet in november van 2008 in de bioscoop te zien zijn. Dat zou in principe voldoende tijd moeten zijn, gezien de voorbereidingstijd. Net als in de vorige Bond-film, Casino Royale (2006), is de rol van agent 007 weggelegd voor acteur Daniel Craig, M is nog steeds Judi Dench, Rene Mathis is nog steeds Giancarlo Giannini, Mr. White blijft Jesper Christensen en Felix Leiter wordt nog altijd vertolkt door Jeffrey Wright. De schurk van dienst is de Franse acteur Mathieu Amalric in de rol van Maurice Green. De regie ligt in handen van de Duitse filmmaker Marc Forster, die ook The Kite Runner en Monster’s Ball regisseerde.

    *** Hieronder vinden jullie een aantal foto's uit de nieuwe Bondfilm ***
    Gemma Arterton as Agent FieldsDaniel Craig as James BondMathieu Amalric as Maurice GreenOlga Kurylenko as Camille
    Giancarlo Giannini as René MathisJudi Dench as MJeffrey Wright as Felix Leiter
    © Metro-Goldwyn-Mayer

    ***Related Posts***
    03/11/2008: Quantum of Solace review
    03/10/2008: Quantum of Solace videoclip Another Way to Die
    30/09/2008: Quantum of Solace in voetsporen van Casino Royale
    30/06/2008: Quantum of Solace trailer
    14/02/2008: Al Pacino als Bond-villain in Quantum of Solace?
    10/12/2007: Mathieu Amalric wordt nieuwe Bondschurk
    20/11/2007: Bondgirl casting
    14/09/2007: Een blik op Bond 22
    25/05/2007: Worden de Olson Twins gecast in Bond 22?

  • Mathieu Amalric wordt nieuwe Bondschurk

    Pin it!

    Gisteren stond hier de review van Munich (2005), en vandaag maak ik bekend dat Mathieu Amalric, de acteur die het personage van Louis – de Franse contactman van Avner – vertolkt, binnenkort te zien is als de nieuwe 007 villain in Quantum of Solace (2008). In een interview zei hij: "Het is waar. Ik speel de nieuwe schurk. Om de schurk in een Bondfilm te zijn is erg grappig. Dit soort rollen is niet wat ik met mijn carrière wil doen, maar ach, ik heb kinderen en het is zo leuk om het ook voor hen te doen. Het betekent echter niet dat ik geen kleine Franse films meer met mijn vrienden zal maken."

    Mathieu Amalric pic
    Quantum of Solace © Sony Pictures Releasing

    Meer details over zijn rol en over Bond 22 wilde Almaric verder niet kwijt. Enkel dat zijn personage Maurice Green heet. Toch lijkt Almaric de perfecte Bondschurk te zijn, niet alleen omdat hij Frans is en dus een heerlijke buitenlandse engerd, maar ook omdat hij die ene kwaliteit heeft die hem tot een uitstekende schurk kan maken: die verwilderde blik in zijn ogen. Binnenkort is de acteur te zien in The Diving Bell and the Butterfly (2007), waarin hij de hoofdrol speelt. Eerder vorige maand werd bekend dat de Zweed Rafael Edholm ook was genoemd om een villain-rol te spelen in de nieuwe Bondfilm.

    ***Related Posts***
    03/11/2008: Quantum of Solace review
    03/10/2008: Quantum of Solace videoclip Another Way to Die
    30/09/2008: Quantum of Solace in voetsporen van Casino Royale
    30/06/2008: Quantum of Solace trailer
    14/02/2008: Al Pacino als Bond-villain in Quantum of Solace?
    09/01/2008: Bondgirls Gemma Arterton en Olga Kurylenko
    20/11/2007: Bondgirl casting
    14/09/2007: Een blik op Bond 22
    25/05/2007: Worden de Olson Twins gecast in Bond 22?

  • Munich (2005) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Steven Spielberg en ‘controversieel zijn’ lijken op het eerste gezicht niet meteen samen te gaan. We hebben het hier immers over één van de meest geliefde en gekende regisseurs die ons eerder al trakteerde op luchtige blockbusters zoals Indiana Jones, Jurassic Park, Jaws, ET, Catch me if you can, … Anderzijds heeft de man van één van de meest rakende Holocaust-films ooit gemaakt, waarvoor hij dan ook volledig terecht een Oscar kreeg. Schindler’s List blijft echter veilig politiek correct. Ieder rationeel mens is het er mee eens dat de massale Jodenvervolging onder geen enkel beding goed te praten is.

    Munich poster

    Bij Munich (2005) lijkt die partijdigheid verdwenen te zijn. Dagelijks worden we op het nieuws geconfronteerd met het blijkbaar eindeloze geweld tussen Joden en Palestijnen. In dit conflict kies je niet zo maar partij voor de ene of voor de andere. Misschien wel omdat het één van de meest complexe conflicten is. Beide volkeren hebben hun eigen redenen om hun plek aan de Jordaan op te eisen. Ook Spielberg, zelf een praktiserende Jood, blijft opvallend onpartijdig. Hij observeert, als een wetenschapper die zo objectief mogelijk de verschillende stadia van een escalerend proces wil beschrijven. In de taal van film laat hij zien hoe terrorisme en bloedvergieten alleen maar meer terrorisme en bloedvergieten oproepen. Er is geen typische overduidelijke moraalles, geen wijzende vinger; er zijn enkel de feiten die het publiek zelf moet plaatsen en interpreteren. Het feit dat de Joden de film als pro-Palestijns, en de Palestijnen de film als pro-Israëlitisch bestempelen, zegt al genoeg.

    Korte inhoud: München, 1972. In de nacht van 5 september verschaft een commando van de Palestijnse organisatie Zwarte September zich toegang tot het Olympisch dorp, dringt binnen in het Israëlische paviljoen, doodt twee van zijn bewoners en neemt de negen anderen in gijzeling. 21 uur later zijn ze allemaal dood en 900 miljoen televisiekijkers hebben live het nieuwe gezicht van terrorisme leren kennen. Nadat ze elk compromis met de gijzelaars geweigerd hebben, start de regering van Golda Meir een ongekend harde represaillecampagne. Avner, een jonge Mossad - agent, staat aan het hoofd van een vierkoppig team dat belast wordt met het opsporen van de verantwoordelijken voor de terreurdaad...

    Spielberg is ongetwijfeld een goed, of zelfs een zeer goed, regisseur, maar lang niet al zijn films zijn hoogvliegers? Munich is een beklemmende-prent en mag zeker gerekend worden tot één van zijn betere werken. In elke scène, in elke shot voel je het vakmanschap. De film staat nooit stil. Als het niet de personages zijn die bewegen, dan is het hun omgeving zoals flikkerende of kruipende schaduwen, donkerder kleurgebruik die je, net als bij Avner, naarmate de film verder gaat, minder en minder gemoedsrust gunnen. Paranoia en vermoeidheid beginnen toe te slaan. Nooit verliest deze prent haar vaart. Spielberg’s steeds bewegende regie laat dat simpelweg niet toe, en wordt hierin ook geholpen door de wederom prachtige fotografie van Janusz Kaminski.

    001002
    © DreamWorks & Universal Pictures

    Allemaal goed en wel natuurlijk, maar als je als publiek niet kunt meeleven met de personages of de gebeurtenissen, kan zelfs voortstuwende regie de boel niet redden. Deze betrokkenheid hangt natuurlijk ook veel af van de acteursprestaties en het script. Eric Bana is erg overtuigend als Avner. Zijn overgang van gezonde en gelukkige Mossad-agent naar getormenteerd en emotioneel "wrak" is zeer indrukwekkend. Je ziet het licht uit zijn ogen verdwijnen; in de plaats verschijnt holle, lege vervolgingswaanzin. Geoffrey Rush en Ciarán Hinds zijn zoals altijd hun degelijke zelf en ook Daniel Craig en Matthieu Kassovitz ('Nino' uit Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain) laten zich niet van het scherm spelen. Mathieu Amalric, in de rol van Louis en Michael Lonsdale die zijn vader speelt, zetten ook voortreffelijke rollen neer.

    Voor het script hebben Tony Kushner (jullie misschien bekend van het beklijvende Angels in America) en Eric Roth schitterend werk geleverd. Het objectieve karakter van de film staat enkele erg emotionele momenten niet in de weg, die doorheen de film steeds verder worden opgebouwd: van 'Avner' die een onschuldig praatje laat met de man die hij moet en gaat vermoorden tot een gesprek over het belang van culturele identiteit en het hebben van een thuisland met een PLO-terrorist (de tegenpartij!) Ironisch genoeg leeft 'Avner' op het einde zelf als uitwijkeling in de USA. Goed en kwaad worden nog verder verstrengeld wanneer ‘Avner’ en zijn team uiteindelijk zelf ook vergeldingsacties op poten zetten. Spijt of berouw komt, als het al komt, altijd te laat. Het benadrukt nog meer dat alles enorm snel uit de hand kan lopen. Dat lijkt ook de eindshot van die twee beroemde torens in New York te willen zeggen.

    003004
    © DreamWorks & Universal Pictures

    Had een andere regisseur over zo een explosief onderwerp een film durven/kunnen brengen? Zou het resultaat echter even genuanceerd zijn zonder hierbij de minste betrokkenheid van de kijker te verliezen? We betwijfelen het. Munich werd genomineerd voor 5 oscars (Beste Film, Beste Regie, Beste Script, Beste Montage en Beste Muziek) maar won geen enkele. Een spijtige zaak want de film verdiende minstens één beeldje, maar met films als Crash en Brokeback Mountain (2005) was de concurrentie groot.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 9 december 2007

     

    *** Munich trailer ***