De FilmBlog

Het ziet er naar uit dat de videoclipmaker en pub-regisseur Noble Lincoln Jones met het idee speelt om als debuutfilm American Psycho (2000) van Mary Harron een remake te geven. Een schitterend idee wat mij betreft want ik vond dat de adaptatie van het werk van Bret Easton Ellis toch wel wat tegenvallen.

Korte inhoud: Patrick Bateman lijkt op het eerste zicht de perfecte man: hij is knap, intelligent en verdient veel geld. Hij mag dan wel door zijn uiterlijk geobsedeerd zijn, voor zijn omgeving lijkt hij een normale man. 's Nachts houdt Patrick er echter van om onschuldige mensen op een gruwelijke manier om het leven te brengen. Jaloezie, haat, woede, elke reden is goed om zowel onbekenden als vrienden te vermoorden. De politie vermoedt niets van zijn slachtpartijen, tot een detective lucht krijgt van zijn daden...

Jones zou al een scenario hebben geschreven en heeft de psychopathische seriemoordenaar en rijke bankier Patrick Bateman verplaatst naar het New York van nu. De regisseur heeft zijn plannen gaan verdedigen bij filmmaatschappij Lionsgate, dat de filmrechten heeft. Het boek van Easton Ellis werd in 2000 verfilmd met Christian Bale in de hoofdrol. Jones is bereid zijn versie te maken met beperkte middelen. Nu ja, het origineel werd ook gemaakt met beperkte middelen (naar Hollywood normen), en blikte de film in voor nog geen 8 miljoen dollar. De film haalde wereldwijd 35 miljoen dollar op aan de box-office en deed daar nog eens een pak bij via dvd verhuur/verkoop.

Ellis heeft op Twitter aangegeven een remake alleen goed te keuren als de hoofdrol wordt gespeeld door Scott Disick, de verloofde van Kourtney Kardashian, of Miles Fischer, die in het nog te verschijnen J. Edgar (2011) speelt. Ellis voegde daar later met een knipoog aan toe. "Ik wacht op de vraag van Scott Disick: Wie is Bret Easton Ellis in godsnaam?" De reality-ster had eerder al aangegeven zichzelf geknipt te vinden voor de rol van Bateman.

Jones werd genomineerd voor een Grammy voor zijn documentaire 10 Days Out: Blues from the Backroads (2007). Hij heeft samengewerkt met David Fincher aan zijn film The Social Network (2010) en is een protegé van de regisseur. Wat vinden jullie van het idee van een American Psycho remake?

Ik moet zeggen dat de verfilmingen van de boeken van Bret Easton Ellis niet altijd resulteren in boeiende films. Less Than Zero (1987) staat in bijna alle aspecten haaks op het boek en de film is nog nauwelijks vermakelijk voor zijn cheesy jaren ’80 nostalgie en de kleine cameo van Brad Pitt. Ook The Rules of Attraction (2002), over het reilen en zeilen van drie studenten op de kunstacademie Camden in New Hampshire, was één van de zwakste Roger Avery films. Enkel American Psycho (2000) van Mary Harron kon er nog net door en dat was hoofdzakelijk te danken aan de geflipte vertolking van Christian Bale. Zonder te vervallen in het dwaze cliché van 'het boek is beter dan de film', moet ik toegeven dat de film minder goed werkt zonder de stortvloed aan beschrijvingen van een every 80’ties man die in het boek voorkomt. De vraagt blijft of het boek wel de moeite was voor een verfilming.

Maar regisseur Gregor Jordan (Buffalo Soldiers, Ned Kelly) heeft hoe dan ook zijn gedachten gezet op Ellis' minder bekende literaire werk The Informers (2008). Dit zal de vierde verfilming zijn van een Ellis boek. Laten we hopen dat de verfilmingen alsmaar beter worden.

Korte inhoud: 'The Informers' speelt zich af in Los Angeles van de jaren ’80 waar filmproducent William Sloan (Billy Bob Thornton) en diens vrouw (Kim Basinger), een nieuwslezer (Winona Ryder), een rockster, een kidnapper (Mickey Rourke) en de vampier Jamie (Brandon Routh), er vrolijk op los leven zonder enige regels in acht te nemen.

The Informers is niet meteen een meeslepend epos, maar volgt net als Less Than Zero een groep immorele zielen in Los Angeles in de jaren ‘80 - weer in dezelfde stijl die Ellis' voor- en tegenstanders lijnrecht tegenover elkaar zet. The Informers is een soort bundel van dertien verhalen die losjes met elkaar verbonden zijn. En voor deze verfilming besloot de schrijver met nieuwkomer Nicholas Jarecki het script voor hun rekening te nemen. Een verstandige zet; met Less Than Zero nog in het geheugen wilde Ellis er blijkbaar zeker van zijn dat het publiek zijn afschildering van het 80’ties gevoel in Los Angeles nu wél in de film herkent.

Van de 13 verhalen zijn er 7 in het script verwerkt. Misschien wel één van de meest vermakelijke van deze segmenten gaat over vervallen rockster Bryan Metro, die - terend op het succes van zijn oude band - nu solo door Tokyo toert. Door alle drank en drugs lijkt hij er zelf weinig van mee te krijgen. Zijn manager probeert hem enigszins op de been te houden, wat tot dolkomische situaties leidt.

Liefhebbers van de bloederige pagina's in American Psycho zullen zich zeker vermaken met de aanwezige zwarte humor en het personage van de vampier. Net als in American Psycho is ook hier niet duidelijk of de hoofdpersoon zijn daden echt uitvoert, of dat ze slechts in zijn gedachten afspelen. Nog gruwelijker is het verhaal over drie junks die een jochie in een groezelig hotel kidnappen om van het geëiste losgeld hun drugsschulden te betalen. Dat loopt niet zoals gepland …

Het is afwachten hoe de zeven verhalen tot één film worden gesmeed. Filmt Gregor Jordan ze simpelweg achter elkaar, of worden ze verweven met elkaar zoals in Magnolia (1999)? Bret Easton Ellis heeft als scenarioschrijver vast en zeker alles uit zijn eigen materiaal gehaald wat er in zit. The Informers kan zoals het nu lijkt heel goed als beste van de 4 Ellis-verfilmingen uit de bus komen. Het volgende Ellis' boek die staat te wachten op een verfilming heet Lunar Park. Heeft iemand van jullie dit werk al gelezen?

Het moest er uiteraard een keertje van komen: de verfilming van het levensverhaal van de beroemdste pin-up girl aller tijden: Bettie Page. Ze was een beetje de zwartharige tegenhanger van Marlyn Monroe, die heimelijk door miljoenen mensen werd bewonderd. Heel mannelijk Amerika fantaseerde over Page dankzij haar ondeugende en uitdagende foto’s.

Maar dat was slecht de buitenkant van de beroemdste pin-up girl ooit. Wie was namelijk de vrouw achter de pikante pin-up, die wordt gezien als het eerste grote sekssymbool van Amerika, die uiteindelijk slachtoffer werd van de Amerikaanse senaat naar aanleiding van haar sm foto’s? De onthullingen gebeuren in The Notorious Bettie Page (2005), geregisseerd door de Canadese Mary Harron (American Psycho, I Shot Andy Warhol). In ieder geval zal deze verfilming stukken beter zijn dan het vorige misbaksel Bettie Page: Dark Angel (2005).

Actrice Gretchen Mol () vertolkt de rol van de playmate Bettie Page. De échte Bettie Page, ondertussen 83 geworden, heeft zich nog niet uitgelaten over haar verfilmde levensverhaal. En dat zullen we ook niet te weten komen gezien de dame er al jarenlang voor kiest om in de anonimiteit te leven. Ze wil dat de mensen haar onthouden als de pittige stoeipoes, en niet de ouder wordende vrouw.

"No, I don't think my fans want to see me old and fat. I've got to get another 20-25 lbs. off somehow - remember me as I looked when I was younger. I get sad when I see my favorite movie stars when they're old. Who wants to see Jack Lemmon and Walter Matthau now as the Odd Couple?"

Bettie zie ik als één van de belangrijke cultfiguren uit de jaren 50 en de vermenigvuldiging van haar video’s en foto’s - die nog net niet vernietigd waren door de Amerikaanse senaat - bevestigen haar status. Jullie kunnen hier de trailer bekijken. De film heeft bij ons nog geen release datum, maar hopelijk zal er via deze weg wat reclame worden gemaakt en krijgt de film alsnog een kans in onze zalen.

Update 11/12/2009: Bettie Page, de Amerikaanse pin-up uit de jaren vijftig en moeder aller stoeipoezen, is vanavond in een ziekenhuis in Los Angeles overleden. Eerder deze maand werd zij opgenomen na een hartaanval. Page, die wegens haar ongebreidelde seksualiteit uitgroeide tot een cultfiguur, werd 85. Bettie Page was één van de voortrekkers van de seksuele revolutie in de jaren zestig. Als pin-upmodel kreeg ze nationale bekendheid met foto's in tijdschriften waarop ze enkel een bikini of lingerie droeg. In 1955 poseerde ze naakt in Playboy, ze was een van de eerste Playmates of the Month. Page was ook de vrouw die in het puriteinse Amerika een lans brak voor seksspelletjes als bondage, SM en fetisjisme. Nadat ze echter in de jaren zestig de Heer zag en zich bekeerde tot het christendom en als missionaris in Angola ging werken, raakte ze in de vergetelheid.

In de jaren 80 werd ze echter terug opgepikt door een nieuwe generatie die de hele rockabilly-cultuur van de 50'ties herontdekte. Vrouwen verfden hun haar en maakten zich op om eruit te zien als 'The Dark Angel'. Page werd een cultfiguur en beïnvloedde tal van artiesten, van The Cramps tot de Vlaamse lingerieontwerpster Muriel Scheire. Sinds haar hartaanval is veel gespeculeerd over de toestand van Page. Haar impresario Mark Roesler zei dat Page niet meer bij bewustzijn is geweest sinds de hartaanval van negen dagen geleden. Die kreeg ze terwijl ze in het ziekenhuis, waar ze was opgenomen met een longontsteking. Volgens haar impressario is Page vredig gestorven.