martin scorsese

  • Top 10 Casino Films

    Pin it!

    Het is al een tijdje geleden dat we nog eens een Top 10 hebben gepubliceerd, en hier hebben we eens de beste casino films op een rijtje gezet. Het casino is een populaire locatie voor films, omdat je er van alles in kunt laten samenvloeien: spanning, misdaad, mooie vrouwen, geld, schuld en boete (met dank aan Dostojevski). Een typische sfeer die je in alle grote casino’s terugvindt en niet goed te beschrijven is. Een elektrische lading in de lucht vol beloftes, maar oh zo misleidend. We hadden eerst een Top 10 van Pokerfilms willen samenstellen, maar we kwamen gewoon niet aan 10. En gezien het succes van online casino games, zoals deze website, wilden we zeker ook dit publiek bereiken met wat passend filmmateriaal.

    Wat kun je eigenlijk als een casinofilm beschouwen? Als er een paar shots in zitten van iemand, die een paar keer aan de hendel van een gokkast trekt, dan kun je toch moeilijk van een casinofilm spreken. De meeste Bondfilms vallen dan ook af. Hier is slechts sprake van een kort bezoek, een los eind in een verhaal, waar Bond meestal een schone dame tegen het lijf loopt, altijd handig als je verderop in de film iemand tussen de lakens wilt krijgen. Het criterium voor deze Top 10 was dus: het casino of casinospel als onmisbaar element binnen het verhaal. Wat zijn nu de beste films? Het blijft een kwestie van smaak, maar hier is onze TOP 10:

    Top 10 Casino Films

    10. Croupier (1998) Mike Hodges
    Je zou denken dat Croupier een sollicitatie was van Clive Owen om de volgende James Bond te spelen, maar dat zou onrecht doen aan de kwaliteit van deze prent. Het is niet alleen de doorbraak-rol voor Owen, maar tevens een geslaagde suspense thriller over het leven van een koelbloedige croupier die duidelijk maakt dat hij geen gokker is. Hij gokt echter niet in het casino, dan wel met zijn persoonlijke leven.

    The Cincinnati Kid,steve mcqueen,norman jewison,casino,martin scorsese,casino royale,martin campbell,the sting,george roy hill,robert redford,paul newman,rounders,john dahl,matt damon,edward norton,john malkovich,the good thief,neil jordan,robert luketic,21,kevin spacey,kate bosworth,the gambler,karel reisz,james caan,bugsy,barry levinson,croupier,rain man,clive owen,mike hodges

    9. Bugsy (1991) Barry Levinson
    Is het verhaal van Ben 'Bugsy' Siegel, een legendarisch figuur uit de tijd dat Las Vegas als gokstad opkwam. Regisseur Barry Levinson heeft trouwens iets met casino's want hij had eerder ook Tom Cruise en Dustin Hoffman op de casino-vloer gezet in de film Rain Man (1988). Bugsy is misschien iets minder sterk maar deze prent mocht niet ontbreken aan de lijst van casino-films.

    The Cincinnati Kid,steve mcqueen,norman jewison,casino,martin scorsese,casino royale,martin campbell,the sting,george roy hill,robert redford,paul newman,rounders,john dahl,matt damon,edward norton,john malkovich,the good thief,neil jordan,robert luketic,21,kevin spacey,kate bosworth,the gambler,karel reisz,james caan,bugsy,barry levinson,croupier,rain man,clive owen,mike hodges

    8. The Gambler (1974) Karel Reisz
    In The Gambler speelt James Caan de rol van Axel Freed, een professor literatuur aan de universiteit en tevens ook een zwaar gokverslaafde. Zijn schulden zijn nu te hoog opgelopen maar zelfs een dreiging van de maffia lijkt niet genoeg om hem ervan te kunnen weerhouden alles in zijn leven te verspelen. Mooie rollen ook voor Paul Sorvino en Lauren Hutton.

    The Cincinnati Kid,steve mcqueen,norman jewison,casino,martin scorsese,casino royale,martin campbell,the sting,george roy hill,robert redford,paul newman,rounders,john dahl,matt damon,edward norton,john malkovich,the good thief,neil jordan,robert luketic,21,kevin spacey,kate bosworth,the gambler,karel reisz,james caan,bugsy,barry levinson,croupier,rain man,clive owen,mike hodges

    7. 21 (2008) Robert Luketic
    Een op ware feiten gebaseerd verhaal van zes studenten, die via het zogeheten 'kaarten tellen' casino's miljoenen afhandig maken. 21. De film heeft heel wat zwaktes maar we worden geheel ontwapend door een glamoureuze Kate Bosworth en een ijskoude slechterik vertolkt door Kevin Spacey.

    The Cincinnati Kid,steve mcqueen,norman jewison,casino,martin scorsese,casino royale,martin campbell,the sting,george roy hill,robert redford,paul newman,rounders,john dahl,matt damon,edward norton,john malkovich,the good thief,neil jordan,robert luketic,21,kevin spacey,kate bosworth,the gambler,karel reisz,james caan,bugsy,barry levinson,croupier,rain man,clive owen,mike hodges

    6. The Good Thief (2002) Neil Jordan
    In The Good Thief zien we Nick Nolte als de gokker Bob die al een tijdje veel verlies leidt. Hij probeert geld bij elkaar te krijgen door een casino in Zuid-Frankrijk te beroven. Nog voor hij hier aan kan beginnen blijkt de politie al van zijn plannen op de hoogte te zijn.

    The Cincinnati Kid,steve mcqueen,norman jewison,casino,martin scorsese,casino royale,martin campbell,the sting,george roy hill,robert redford,paul newman,rounders,john dahl,matt damon,edward norton,john malkovich,the good thief,neil jordan,robert luketic,21,kevin spacey,kate bosworth,the gambler,karel reisz,james caan,bugsy,barry levinson,croupier,rain man,clive owen,mike hodges

    5. Rounders (1998) John Dahl
    Eigenlijk een gedoodverfde nummer één, met een sterrencast waaronder Matt Damon, Edward Norton en John Malkovich. Gewoon kijken, alle beschouwingen erover zijn overbodig. Maar Rounders heeft een buitengewoon voorspelbaar script, ook al zijn er niet veel betere poker-films…ook al suckt Damon als pokerspeler in het echte leven.

    The Cincinnati Kid,steve mcqueen,norman jewison,casino,martin scorsese,casino royale,martin campbell,the sting,george roy hill,robert redford,paul newman,rounders,john dahl,matt damon,edward norton,john malkovich,the good thief,neil jordan,robert luketic,21,kevin spacey,kate bosworth,the gambler,karel reisz,james caan,bugsy,barry levinson,croupier,rain man,clive owen,mike hodges

    4. The Sting (1973) George Roy Hill
    Met twee acteurs, die los van elkaar fantastische carrières hebben opgebouwd, maar hier als duo meer waren dan de som der delen. Robert Redford en Paul Newman op één doek met onvergetelijke muziek erbij. Het is een typische Hollywoodprent, maar zelfs na 40 jaar heeft de film nog niet veel van zijn pluimen verloren.

    The Cincinnati Kid,steve mcqueen,norman jewison,casino,martin scorsese,casino royale,martin campbell,the sting,george roy hill,robert redford,paul newman,rounders,john dahl,matt damon,edward norton,john malkovich,the good thief,neil jordan,robert luketic,21,kevin spacey,kate bosworth,the gambler,karel reisz,james caan,bugsy,barry levinson,croupier,rain man,clive owen,mike hodges

    3. Casino Royale (2006) Martin Campbell
    Hoewel James Bond een geroutineerde casino bezoeker is, kan alleen deze film aanspraken maken op de titel 'casinofilm'. Casino Royale was het eerste verhaal overigens van Ian Fleming, maar het is pas later verfilmd in een echte Bond setting. Het blijft in ieder geval voor mij één van de beste Bondfilms en zeker een verdiende top 3 plaats in deze lijst.

    The Cincinnati Kid,steve mcqueen,norman jewison,casino,martin scorsese,casino royale,martin campbell,the sting,george roy hill,robert redford,paul newman,rounders,john dahl,matt damon,edward norton,john malkovich,the good thief,neil jordan,robert luketic,21,kevin spacey,kate bosworth,the gambler,karel reisz,james caan,bugsy,barry levinson,croupier,rain man,clive owen,mike hodges

    2. Casino (1995) Martin Scorsese
    Casino is misschien meer een gangsterfiml dan een gokfilm, maar deze mocht eigenlijk niet ontbreken aan de lijst van Casino films. Het vertelt het verhaal van Sam Rothstein (Robert De Niro), die vanwege zijn succesvolle gokmethoden de bijnaam Ace kreeg, is een jeugdvriend van Nicky Santoro (Joe Pesci). Als Ace een carrière krijgt in een casino in Las Vegas, volgt Nicky niet veel later, maar anders dan Ace laat hij zich in met misdadige organisaties.

    The Cincinnati Kid,steve mcqueen,norman jewison,casino,martin scorsese,casino royale,martin campbell,the sting,george roy hill,robert redford,paul newman,rounders,john dahl,matt damon,edward norton,john malkovich,the good thief,neil jordan,robert luketic,21,kevin spacey,kate bosworth,the gambler,karel reisz,james caan,bugsy,barry levinson,croupier,rain man,clive owen,mike hodges

    1. The Cincinnati Kid (1965) Norman Jewison
    Met een nog jonge Steve McQueen en de oude meester Edward G. Robinson. Er vallen geen schoten in The Cincinnati Kid, het is een puur verhaal van twee gokkers, een oude rot in het vak en een 'runner up kid' die het uiteindelijk tegen de oude baas aflegt. Schitterend plot van een psychologisch drama, waar de professionele gokker niet wordt neergezet als een roekeloze avonturier, maar als een gewoon mens, die toevallig van poker zijn beroep heeft gemaakt, misschien omdat er al genoeg treinconducteurs waren…

    The Cincinnati Kid,steve mcqueen,norman jewison,casino,martin scorsese,casino royale,martin campbell,the sting,george roy hill,robert redford,paul newman,rounders,john dahl,matt damon,edward norton,john malkovich,the good thief,neil jordan,robert luketic,21,kevin spacey,kate bosworth,the gambler,karel reisz,james caan,bugsy,barry levinson,croupier,rain man,clive owen,mike hodges

  • HBO vernieuwt Vinyl, de nieuwe serie van Martin Scosese

    Pin it!

    Vorige week werden we verwend op de projectie van de eerste episode van Vinyl (2016), de nieuwe serie van regisseur Martin Scorsese en adviseur Mick Jagger. Een serie die zich concentreert op de muziek-industrie in New York in de late jaren '70.

    vinyl_2016_tv-series_poster.jpg

    Korte inhoud: We bevinden ons in het New York van de jaren zeventig, zoals de aanmodderende punkrocker Kip Stevens (gespeeld door James Jagger, de zoon van Mick) het eloquent verwoordt, a bit of a shithole. De stad was zo goed als bankroet, met armoede, ongelijkheid, criminaliteit en drugs die omnipresent was. Uit deze desastreuze cocktail ontstond één van de meest opwindende periode in de geschiedenis van de muziek. Met New York als ideale creatieve broedplaats. In armetierige zaaltjes downtown werden pionierende punkrockers met bierflesjes bekogeld, in de trendy clubs van Soho werd gedanst op disco en op straat creëerden jongeren een nieuwe beat door de platen op hun draaitafel te laten scratchen. Een tijd waarin glamrock nog hoogtij vierde en het in de industrie al lang niet meer ging om de muziek, maar enkel om hoe hoog het vuurwerk kwam.

    In de serie volgen we er de levenswandel van de labelbaas van American Century Records Richie Finestra (Bobby Cannavale). De man is totaal gedesillusioneerd met de muziekindustrie waar hij ooit zo verliefd op was, en hij staat op het punt staat zijn platenlabel te verkopen aan een Duitse concurrent. In een minutenlange, opzwepende scène waarin Scorsese alles uit de kast trekt, lijkt Finestra na jaren zielloos hits najagen en drugs gebruiken, de liefde voor muziek weer te hervinden. Lijkt. Want waar het in totaal tien afleveringen tellende eerste seizoen na de prachtige pilot heengaat, wordt door de acteurs en makers angstvallig verborgen gehouden. Op een enkel tipje: Het zou nog veel donkerder worden.

    Ik had het persoonlijk minder voor het hoofdpersonage dan wel voor het nevenpersonage van Jamie (Juno Temple), een meisje die de koffie zet bij American Century Records maar die in de rommelpunk van Kip Stevens, en de rauwe boosheid die het oproept bij het publiek, de toekomst hoort. En dat is net wat het label nodig heeft, mensen die opnieuw echt muziektalent kunnen ontdekken. Spijtig genoeg komt haar karakter maar heel weinig aan bod. Anderzijds is er ook nog de vrouw van Richie, gespeeld door Olivia Wilde (pics).

    Vinyl is al bijna twee decennia in de maak. et was een soort passieproject van Jagger en Scorsese dat lange tijd niet van de grond wilde komen. Het was, zo gaat de legende, 1996 toen Mick Jagger voor het eerst regisseur Scorsese benaderde met het idee om een film te maken over de muziekindustrie. De film die The Long Play zou gaan heten, zou zich over meerdere decennia afspelen, verschillende personages en muziekstromingen uitlichten en een drie uur durend, episch kostuumdrama worden. Maar toen in 2008 de financiële crisis toesloeg, was geen studio nog geïnteresseerd in het kostbare project. Toen Scorsese niet lang daarna samen met schrijver Terence Winter (The Sopranos, Wolf of Wall Street) voor HBO het gangsterdrama Boardwalk Empire maakte, besloot hij het rock-’n-rollproject aan de betaalzender voor te leggen. HBO hapte toe en Winter herschreef het drie uur durende epos tot de serie die het nu is.

    vinyl_2016_tv-series_pic01.jpgvinyl_2016_tv-series_pic02.jpg

    Doordat ook veel muziek uit die tijd wordt gebruikt en echte personen als Robert Plant en Andy Warhol voorbijkomen, komt Vinyl dicht bij de werkelijke waanzin die de muziekindustrie was. Maar het blijft fictie, benadrukte schrijver Winter tegen de Canadese krant Globe and Mail. "Mensen uit de muziekindustrie gaan dit met een microscoop bekijken. Maar het is fictie. Richie lijkt wel de komen uit een aflevering van The Sopranos. Hij heeft veel praatjes, snuift bij regelmaat van de klok drugs en komt bij momenten - onder invloed van drugs en alcohol - wel heel geflipt over. Hij is allerminst een betrouwbaar rolmodel. Ik ben een grote Scorsese fan, maar zelf vond ik het hoofdpersonage stukken minder interessant in vergelijking met bijvoorbeeld Nucky uit Boardwalk Empire. Het verhaal gaat ook nergens naar toe en heb regelmatig naar het uur gekeken uit pure verveling, wat nooit echt een goed teken is. Maar misschien ben ik gewoon te jong en is deze serie vooral besteld voor de mannen en vrouwen die er ondertussen 50 of 60 zijn. Een 2 uur durende pilot is ook een dwaas idee! Je hebt niet dezelfde structuur als een langspeelfilm, en je voelt dat de structuur niet goed zit. Personages moeten geïntroduceerd worden en verhaallijnen mogen niet afgerond zijn.

    Het nieuws van de dag is dat HBO na de pilot aflevering nu heeft beslist om een tweede seizoen toe te kennen aan de serie, dit in tegenstelling tot The Leftovers, die geen 4de seizoen zal krijgen. Ook het derde seizoen van "True Detective" is onzeker.

     

    *** Vinyl trailer ***

  • Julian Rentzsch knappe filmregisseur posters

    Pin it!

    Mocht je de essentie van een regisseur in één beeld kunnen vangen, dan zouden we heel dicht bij de portret-tekeningen van illustrator Julian Rentzsch komen. In deze kleine kunstwerkjes zien we niet alleen personages uit hun films, maar tevens camerashots en filmquotes. Het zijn zwart-witte snapshots die meteen een idee geven van de wereld waarin deze regisseurs leven. Op deze site kan je tevens een stem uitbrengen voor de regisseur die jullie in zo'n tekening vervat willen zien.

    moviedirectorsposters-alfred_hitchcock.jpgmoviedirectorsposters-stanley_kubrick.jpgmoviedirectorsposters-david_lynch.jpg
    moviedirectorsposters-martin-scorsese.jpgmoviedirectorsposters-quentin_tarantino.jpgmoviedirectorsposters-tim_burton.jpg

    Bij de film regisseurs die ondertussen al hun tekening hebben zijn: Alfred Hitchcock, David Lynch, Martin Scorsese, Stanley Kubrick, Tim Burton en Quentin Tarantino. Als er nog regisseurs bijkomen zullen we deze post wel aanvullen. Van elke illustratie is een print gemaakt in een kleine oplage van 200 stuks, verkocht voor zo'n €90 per stuk. Laat in de commentaren weten wat jullie van deze tekeningen denken.

  • Revenge of the Green Dragons (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Hoe kon het ook anders. Revenge of the Green Dragons (2014) van Andrew Loo en Wai-Keung Lau hebben de hulp gekregen van uitvoerend producent Martin Scorsese probeert vooral de naam van deze laatste te gebruiken, maar heeft verder niets gemeen met hetgeen Martin Scorsese zelf aflevert als regisseur. De film telt maar liefst 18 producers, waaronder 8 uitvoerende.

    revenge_of_the_green_dragons_2014_blu-ray.jpg

    Korte Inhoud: Steven (Kevin Wu) en Sonny (Justin Chon) werden door mensensmokkelaars illegaal de VS binnen gebracht. Ze groeien op en worden geterroriseerd door de Green Dragons, een bende crapuleuze pubers die niets anders doet dan kleine kinderen martelen. Steven en Sonny worden ingelijfd en groeien in de bende op tot meedogenloze moordenaars. Paul Wong (Harry Shum Jr.) de charismatische leider van de bende is de enige, die samen met de leidster van de mensensmokkel maffia-allures heeft en hersenen lijkt te hebben. Wanneer er liefde in het spel komt begint Sonny zich steeds meer af te keren van de bende en wil hij de bende die hem gemaakt heeft tot wat hij is vernietigen.

    En daarmee is bijna alles gezegd. Het is een actiefilm gebaseerd op waargebeurde feiten. Het schetst aan de hand van het jonge leven van twee door de bende opgeslokte jongeren de wijze van werken en wreedheid van een van de meest gevreesde Chinese bendes in New York: The Green Dragons. Deze Green Dragons bestaan uit niet meer niet minder dan crapuul dat strijdt tegen de rivaliserende bendes. Buiten het oog van de politie omdat die geen belang hecht aan die Aziaten.... In die tijd besteedde de politie wel aandacht aan de Italiaanse maffia.

    Lijkt wel de plot voor een soort payback-film, maar Dit is het niet. Sonny gaat niet één voor één achter de bendeleden aan om ze af te knallen. Daarvoor ontbreekt het hem aan 'skills'. Hij neemt op een andere manier wraak. Hij blijkt uiteindelijk maar een gewone jongen in een context die hij zelf nooit wilde en waar hij niet uit kan geraken. De film neemt 2/3 van zijn tijd in beslag voor de expositie van het bendeleven. Niet meteen spannend, maar daarom niet minder saai.

    revenge_of_the_green_dragons_2014_blu-ray_pic01.jpgrevenge_of_the_green_dragons_2014_blu-ray_pic02.jpgrevenge_of_the_green_dragons_2014_blu-ray_pic03.jpg

    De liefdeshistorie is ook maar flauwtjes uitgewerkt, maar het kantelmoment waarmee Sonny zich uiteindelijk afkeert van de bende is gelukkig iets meer bevattelijk. Het verhaal neemt af en toe wat wendingen of probeert te verrassen, maar dat komt eerder over als vergezocht. Een genie als Scorsese zou er wel mee weggekomen zijn. Eén van zijn acteurs, Ray Liotta, moest er in ieder geval de schijn hoog houden dat dit duidelijk een Amerikaanse / Hong Kong productie was. Anyway, om even de hersenen op nul te zetten, is dit wel geschikt.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 19 mei 2015

     

    *** Revenge of the Green Dragons trailer ***

  • Dure kortfilm The Audition is reclamespot voor casino resort in Macau

    Pin it!

    Regisseur Martin Scorsese staat bekend om met select groepje van acteurs te werken, en om hem te zien opduiken in een kortfilm met Robert De Niro, Leonardo DiCaprio en Brad Pitt is dan ook geen verrassing. Martin heeft eerder al samengewerkt met De Niro en DiCaprio, en Pitt was producer op zijn The Departed (2006).

    De kortfilm waarin deze 4 mannen opduiken is uiteindelijk een lange reclamespot voor het nieuwe Melco-Crown casino resort in Macau en City of Dreams in Manila van James Packer. Melco is één van de oudste bedrijven van Hong Kong en Crown is één van de machtigste casino groepen uit Australië. Het resort zou volgens sommige bronnen een kleine 3,8 miljard dollar hebben gekost. En voor deze kortfilm, in regie van Scorsese, zou 70 miljoen dollar gekost hebben, waarvan de 3 acteurs tot 13 miljoen dollar hebben gekregen voor een shoot van 2 dagen. Met de overgebleven miljoenen werd de kortfilm gemaakt, wat uiteindelijk nog een gigantisch bedrag is.

    leonardo dicaprio,robert de niro,brad pitt,martin scorsese,Terence Winter,The Wolf of Wall Street,The Departed,brett ratnerstudio_city_macau_pic01.jpgstudio_city_macau_pic02.jpg

    De kortfilm werd geschreven door Terence Winter, die ook al het scenario schreef van The Wolf of Wall Street (2013). De productie van de kortfilm is in handen van Brett Ratner. In tegenstelling tot die dure Chanel n°5 campagnes zou dit filmpje nog wel eens de moeite kunnen zijn.

    Het filmpje heet The Audition (2015) en gaat over twee acteurs, De Niro en DiCaprio, die beide solliciteren voor dezelfde film. De film werd opgenomen door het pub-productiehuis van Ridley Scott, met name RSA. De volledige kortfilm zal midden 2015 worden voorgesteld. Om één of andere mysterieuze reden worden bijna alle linkjes naar de trailer verwijderd.

  • The Wolf of Wall Street (2013) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een paar jaar geleden werd er uitgekeken naar de beursfilm Wall Street: Money Never Sleeps (2010) van Oliver Stone, de sequel op de film uit 1987. Vooral na de kredietcrisis van 2007 was zo'n film bijzonder actueel. Een jaar daarop kwam Margin Call (2011) uit, over financiële spelletjes met grote consequenties aan de vooravond van de beurscrash. Vorig jaar was het de beurt aan Martin Scorsese met zijn The Wolf of Wall Street (2013).

    the wolf of wall street,martin scorsese,leonardo dicaprio,jonah hill,jordan belfort,terence winter,boardwalk empire,margin call,wall street,wall street 2,casino,hugo,goodfellas,matthew mcconaughey,jon favreau,cristin milioti,katarina cas,margot robbie,jean dujardin,kyle chandler

    Korte inhoud: Met The Wolf of Wall Street duiken we opnieuw in de jaren '80. Jordan Belfort (Leonardo DiCaprio) is een effectenmakelaar die stevig aan de drank en de drugs zit en er ook nog eens een seksverslaving op nahoudt. Door middel van fraude heeft hij echter zijn imperium weten op te bouwen en is hij nu een multimiljonair geworden. De ex-meubelhandelaar Danny Porush (Jonah Hill) speelt hierin een grote rol als zijn naaste zakenpartner. Ze gooien hierbij enorme sommen geld in het rond en verwennen zichzelf met excessieve braspartijen waarin drugs en mooie vrouwen de basis ingrediënten vormen. Maar stilaan ziet Belfort zijn carrière ten onder gaan na aanklachten wegens fraude, waarbij corruptie op Wall Street en invloed van de georganiseerd misdaad niet te ontkennen valt.

    Scorsese's vorige film Hugo (2011) mocht dan wel een sterke prent zijn, ik zie de regisseur liever bezig op dergelijke vehikels waar de geur van geld en corruptie onze bijnieren injecteren met nog meer adrenaline, genietend van de sensatie van onbegrensde macht die de karakters uitstralen. En hier worden de criminelen en fraudeurs op een wel heel charismatische wijze op te voeren, denk maar aan Goodfellas (1990) en Casino (1995), om hen nadien te laten botsen met de dagdagelijkse koude realiteit van het lot. En ook al is dit een duidelijke Scorsese film, is hij toch ook wel een buitenbeentje. Om te beginnen is het de meest cynische en meest grappige film uit zijn gehele carrière. Drie uur lang ga je mee in de trip van een beursgoeroe en val je van de ene krankzinnigheid in de andere. Je zou kunnen opmerken dat The Wolf of Wall Street niet diep genoeg in de karakters snijdt. Anderzijds kan je stellen dat alles heel trouw blijft aan het hoofdpersonage dat nauwelijks omkijkt naar zijn slachtoffers.

    De film is gebaseerd op het boek van Jordan Belfort zelf, en in scenario gegoten door Terence Winter, scenarist van ondermeer de hitserie Boardwalk Empire. En dit is ondertussen de 5de samenwerking van Scorsese met zijn fetish-acteur Leonardo DiCaprio, die hier wederom een fantastische rol neerzet, eentje die geheel op zijn lijf geschreven is. Leo vertolkt hier de rol van een moderne Caligula die met zijn trophy-wife uit Brooklyn Naomi Lapaglia, gespeeld door de Australische Margot Robbie, een extravagant en rijkelijk leventje leiden.

     The Wolf of Wall Street animated picture The Wolf of Wall Street animated picture

    Net zoals in Goodfellas zijn de personages hier verwerpelijk slecht en lijken ze niet in bezit te zijn van enig moreel besef. Ze leven van seks en drugs en maken ontzaglijk veel geld via illegale beurstransacties waarbij ze rommel-aandelen massaal verhandelen aan naïeve klanten, en terwijl Belfort grote winsten opstreek trok hij zich terug wanneer de waarden van het aandeel begon te kelderen. In plaats van het kapitaal opnieuw te investeren in het bedrijf, stak hij het in zijn eigen zak en dat van zijn brokers. Hoe dat concreet in zijn werking ging komen we niet te weten in de film. Belfort kijkt geregeld in de camera om ons aan te spreken, alsof hij aan soort celebrity programma deelneemt waarbij de camera hem op de voet volgt. Hij wil ons naar verluidt niet vervelen met al teveel details over de manier van werken. Wat hij ons wel wil verklappen is dat ze waanzinnig veel geld opstrijken via hun praktijken. Iets waarmee ze snel in het vizier komen van FBI agent Patrick Denham (Kyle Chandler).

    Ik heb me geen minuut verveeld met deze prent. En hoe kan het ook anders met al die grappige interventies, zoals deze met Matthew McConaughey, een acteur die zich de laatste jaren telkens weer opnieuw uitvindt, en die hier de jonge wolf de knepen van het vak leert en hem zijn geheim verklapt om succesvol te zijn. Zelfs regisseur Spike Jonze (Where the Wild Things Are, Being John Malkovich) heeft een acterende rol in de film, naast die andere regisseur Jon Favreau. Bij de actrices zien we ondermeer Cristin Milioti en Katarina Cas. Zelfs de Franse acteur Jean Dujardin is van de partij als de eigenaar van een Zwitserse bank, die zijn neus niet optrekt voor zwart geld.

     The Wolf of Wall Street animated picture The Wolf of Wall Street animated picture

    The Wolf of Wall Street is een foute en knettergekke zwarte komedie met een regisseur achter de camera die ons altijd een stapje voor is en acteurs die op hun hoogtepunt van hun carrière staan. Scorsese bekeek deze film door de ogen van zijn hoofdpersonage en stripte het verhaal van al datgene wat je zou verwachten bij een dergelijke film. Het was niet de bedoeling om een diepzinnige karakterstudie te maken of een catch-me-if-you-can drama te schrijven tussen een FBI agent en beurscrimineel, maar eerder een cynisch portret te maken van manische Wall Street schurken die terugkeren naar het infantiele niveau en voor geen seconde rekening houden met mogelijke collaterale schade. Verslaafd aan seks, geld en drugs laat Scorsese ons zien hoe gemakkelijk zoiets kan gebeuren, of erger nog, hoe alledaags dit zou kunnen zijn. Scorsese brengt ons de ultieme Wall Street trip, roekeloos en zonder scrupules. Een rusteloze en soms onsamenhangende film die zo rauw en roofzuchtige is als zijn hoofdpersonage.

    The Wolf of Wall Street komt op 30 mei 2014 uit op DVD en Blu-ray. Spijtig genoeg zonder audio-commentaar van de regisseur (dus gaan we nooit het fijne van de zaak weten omtrent de verlengde benen van Margot Robbie), maar we worden wel bediend met wat behind the scene materiaal met 'The Wolf Pack', 'Running Wild' en 'The Wolf of Wall Street Round Table'. De totale duurtijd van het bonusmateriaal bedraagt 40 minuten, wat niet verkeer is uiteraard. Een film die niet mag ontbreken aan de filmcollectie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 21 mei 2014

    ***Related Post***
    27/03/2007: DiCaprio en Scorsese in Wall Street film

     

    *** The Wolf of Wall Street trailer ***

  • World Soundtrack Awards met Alexandre Desplat

    Pin it!

    Zaterdagavond - op de laatste dag van het FilmFestival van Gent - was de tijd rijp om mijn filmmuziek kennis wat bij te schaven en voluit te genieten van de geneugten van klassieke muziek in ’t Kuipke en dit voor de 13e editie van de World Soundtrack Awards, iets waar ik elk jaar weer naar uitkeek. En voor een keertje kon ik het gehele gebeuren meemaken in het centrale gedeelte van de zaal, en dit met dank aan Ann van Skynet. De ster van de avond was de Fransman Alexandre Desplat (The King’s Speech, Argo, The Curious Case of Benjamin Button), een componist die ondertussen al 148 scores op zijn naam heeft staan met 5 Oscar-nominaties. De avond werd naar goede gewoonte weer aan elkaar gepraat door Thomas van der Veken.

    alexandre desplat,world soundtrack awards

    De avond startte met 3 vertoningen van de schokkende kortfilm The Big Shave (1968) van Martin Scorsese, waarop telkens een compositie werd gemonteerd door 3 geselecteerde jonge componisten. En het was blijkbaar de nacht van de frenchies want de prijs voor Beste Sabam Young Composer ging naar de Fransman Gilles Alonzo. En zo werd meteen aan het publiek duidelijk gemaakt dat muziek in grote mate de sfeer van een film meebepaalt.

    Toch viel het me op dan men had uitgepakt met een affiche met uitzonderlijk veel componisten, maar in vergelijking met voorbijgaande jaren waren er deze keer toch wel een pak minder grote namen aanwezig. De grote winnaar van de avond was de Canadese componist Mychael Danna (Life of Pi), en spijtig genoeg had hij zijn kat gestuurd. En dat moest tot tweemaal toe (Film Composer of the Year én Best Original Film Score of the Year) toegedekt worden met wat lullige en voorgekauwde acceptance speeches via Skype.

    De Ierse componist Brian Byrne (Albert Nobbs) had blijkbaar ook betere dingen te doen op een zaterdagavond, dan de traditie te volgen van de World Soundtrack Award om de Discovery of the Year componist van vorig jaar te eren met een orkestratie van één van zijn werken. De 'Best Original Song Written for a Film' ging naar de James Bond film Skyfall (2012), gezongen door Adele. Dan Romer en Benh Zeitlin werden dan weer verkozen tot 'Discovery of the Year' voor de score van Beasts of the Southern Wild (2012).

    Maar het beste van de avond kwam van de Turkse componist Rahman Altin (The Butterflies Dream), die ook nog eens de Public Choice Award won. Wat mij betreft een naam om in de gaten te houden. De Lifetime Achievement Award ging naar de 82-jarige Italiaan Riz Ortolani (Drive, Django Unchained) die zowat 224 titels schreef en waarvan we er een aantal mochten horen vergezeld van leuke filmfragmenten.

    En uiteindelijk mocht Alexandre Desplat de avond sluiten met een resem meeslepende composities en nam ook even het roer over van Dirk Brossé. Al bij al een zeer geslaagde avond.

    ***Related Post***
    23/10/2011: World Soundtrack Awards met Hans Zimmer en Elliot Goldenthal

  • Boardwalk Empire seizoen 3 op Blu-ray

    Pin it!

    En deze week komt het derde seizoen van de HBO serie "Boardwalk Empire" uit op Blu-ray, en net zoals het eerste en het tweede seizoen ontgoochelt deze 12 afleveringen van Terence Winter en Martin Scorsese voor geen minuut. Het leuke van de serie is dat ook alle hoofdpersonages echt hebben bestaan. Het is wat mij betreft de meest verkwikkende geschiedenislessen die ik ooit heb gehad. De regie van de serie wordt verdeeld onder een aantal regisseur waaronder Sopranos-regisseur Timothy Van Patten.

    boardwalk empire,terence winter,martin scorsese,michael pitt,bobby cannavale,steve buscemi,michael stuhlbarg,kelly macdonald,meg chambers steedle,charlie cox,shea whigham,gretchen mol,stephen graham,vincent piazza,paul sparks

    Korte inhoud: Na de schokkende gebeurtenissen op het einde van het tweede seizoen, en de dood van James 'Jimmy' Darmody (Michael Pitt) krijgen we de introductie van een nieuwe figuur, de sadistische en opvliegende gangster Giuseppe "Gyp" Rosetti (Bobby Cannavale). Tijdens een meeting met alle maffiabonzen uit de streek maakt Nucky Thompson (Steve Buscemi) duidelijk dat hij het allemaal wat voorzichtiger wil aanpakken en enkel nog maar zal leveren aan één klant, met name Arnold Rothstein (Michael Stuhlbarg). Dit is uiteraard niet naar de zin van Rosetti en hij begint een oorlog met Nucky door de Taber Heights weg in te palmen, een weg die leidt naar Rothstein.

    Maar wat Boardwalk Empire zo een sterke serie maakt zijn al die interessante nevenpersonages en nevenplots. Zo zit Nucky nog steeds tussen twee vuren op relationeel vlak, enerzijds tussen zijn vrouw Margaret Schroeder (Kelly Macdonald) en zijn showgirl minnares Billie Kent (Meg Chambers Steedle). Maar Margaret ondergaat de situatie nooit en voert haar plannen uit zoals het haar zint en flirt ondertussen nog wat met de handlanger van Nucky, Owen Slater (Charlie Cox)

    Ook Nucky’s broer Eli (Shea Whigham) is terug uit de gevangenis, uitgemergeld en wanhopig, maar lijkt beetje bij beetje het vertrouwen te herwinnen van Nucky. Maar het overlijden van Jimmy is nog niet geheel verwerkt, en dat is niet alleen te merken bij Nucky maar ook bij Gillian (Gretchen Mol), die een manier zoekt om deze tragedie van haar verloren zoon te verwerken. En uiteraard is er nog Al Capone (Stephen Graham) die soms heel agressief uit de hoek kan komen, maar alsnog een goede vader blijkt te zijn voor zijn doof zoontje. Ook agent Nelson Van Alden zorgt voor een leuke bijrol, samen met Lucky Luciano (Vincent Piazza), Meyer Lansky (Anatol Yusef) en de appetijtelijke Mickey Doyle (Paul Sparks).

    Boardwalk Empire season 3 animated pictureBoardwalk Empire season 3 animated pictureBoardwalk Empire season 3 animated picture
    Boardwalk Empire season 3 animated pictureBoardwalk Empire season 3 animated pictureBoardwalk Empire season 3 animated picture

    Op de Blu-ray is er naast de 733 minuten van filmplezier, ook nog heel wat extraatjes te rapen zoals 6 audio-commentaren met cast en crew, samenvattingen van vorige episodes (en goed dat deze er zijn, zeker om alles opnieuw op te frissen uit seizoen 2), en nog heel wat interessante weetjes via de Boardwalk Chronicle. Vanaf september komt het 4de seizoen van de serie in de States op televisie. Ik kan haast wachten en ik vermoed dat ik niet de enige ben.

    *** Boardwalk Empire seizoen 3 trailer ***

    ***Related Posts***
    30/03/2015: Boardwalk Empire seizoen 5
    27/08/2014: Boardwalk Empire seizoen 4
    08/09/2012: Boardwalk Empire seizoen 2
    29/01/2012: Boardwalk Empire seizoen 1

  • Luc Besson pakt uit met The Family op Scorsese's wijze

    Pin it!

    Kijk eens aan, Luc Besson heeft nog eens een film geregisseerd. Zijn laatste prent die ik nog de moeite vond was Léon (1994), en dat is ondertussen bijna 20 jaar geleden. In tussentijd heeft Besson nog 8 films geregisseerd die voornamelijk uitblonken in leeghoofdigheid (Angel-A, Adèle Blanc-Sec) en stuitende saaiheid (Arthur et les Minimoys, The Lady). Besson is ondertussen een pionier geworden in Frankrijk, en stilaan ook in Hollywood, als producent van mooi gefilmde maar oeverloos domme B-films die gigantisch veel geld opbrengen.

    luc besson,the family,martin scorsese,robert de niro,michelle pfeiffer,thierry arbogast,tonino benacquista,michael caleo,dianna agron,vincent pastore,tommy lee jones,taken,angel-a,leon,charles band

    En ook al krijgen we nu en dan een leuke guilty-pleasure-rollercoaster te zien, à la Taken (2008), wordt je niet echt opgewonden door het Besson-script, dan wel van het visuele, kinetisch-ontvlambare vertier op het scherm en de charismatische acteurs. En je kan ook nog wel lachen met de waslijst aan film clichés waar hij iedere keer schijnbaar mee wegkomt (cf. Eiffeltoren-cliché om Parijs te situeren of een Fransman typeren als iemand met een stokbrood onder de arm, …). Besson is een waardeloos scenarist, die zijn publiek beschouwt als dom kijkvee of zelf de intelligentie mist om het niveau van zijn films op te krikken. Hij doet me een beetje denken aan producer Charles Band, die op de begingeneriek van heel wat horrorfilms getiteld staat als 'from an original idea of Charles Band', ook al had de man met zijn 262 filmproducties in zijn leven geen enkel origineel idee.

    Besson komt op een idee (een basis plot), en dat laat hij uitwerken door een scenarist. Dit is een job die gemakkelijk door 85% van de inwoners van mijn straat volbracht kan worden. Iedereen kan een idee voor een film bedenken, maar de uitwerking ervan is vaak waar de echte creatie tot stand komt. Besson lijkt zelfs op regie-vlak weinig vernieuwing aan de dag te leggen. Besson is vervallen van een beloftevolle filmmaker (Nikita, Le Grand Bleu) tot een meedogenloze moneymaker, en dat begint zich ook af te stralen op zijn regie-werk. Ik heb er niets op tegen dat een regisseur commerciële films maakt, of nog, platte commerciële films om zo voldoende budgetten vrij te krijgen voor een meer persoonlijke film. Maar deze persoonlijke films zijn gewoon van even slechte kwaliteit. Angel-A is hiervan een schoolvoorbeeld. Het is een film met een flut-scenario waar de fotografie van Thierry Arbogast (Nikita, Léon) het enige verdienstelijke is.

    En het is nog steeds met diezelfde Arbogast dat Besson binnenkort The Family (2013) uitbrengt. Een film gebaseerd op het boek Malavita van Tonino Benacquista en een script van Besson en Michael Caleo. Na het zien van de trailer had ik zo een gevoel van: "Dit heeft een vies Besson geurtje".

    Korte inhoud: De Manzoni-clan, een beruchte maffia-familie uit New York, wordt naar Normandië in Frankrijk overgeplaatst als onderdeel van het witness-protection programma. De familie past zich echter moeizaam aan in de nieuwe omgeving en oude gewoonten blijken moeilijk af te leren. Al gauw beginnen ze de zaakjes dan ook op hun eigen manier af te handelen.

    luc besson,the family,martin scorsese,robert de niro,michelle pfeiffer,thierry arbogast,tonino benacquista,michael caleo,dianna agron,vincent pastore,tommy lee jones,taken,angel-a,leon,charles band,the wolf of wall streetluc besson,the family,martin scorsese,robert de niro,michelle pfeiffer,thierry arbogast,tonino benacquista,michael caleo,dianna agron,vincent pastore,tommy lee jones,taken,angel-a,leon,charles band,the wolf of wall streetluc besson,the family,martin scorsese,robert de niro,michelle pfeiffer,thierry arbogast,tonino benacquista,michael caleo,dianna agron,vincent pastore,tommy lee jones,taken,angel-a,leon,charles band,the wolf of wall streetluc besson,the family,martin scorsese,robert de niro,michelle pfeiffer,thierry arbogast,tonino benacquista,michael caleo,dianna agron,vincent pastore,tommy lee jones,taken,angel-a,leon,charles band,the wolf of wall streetluc besson,the family,martin scorsese,robert de niro,michelle pfeiffer,thierry arbogast,tonino benacquista,michael caleo,dianna agron,vincent pastore,tommy lee jones,taken,angel-a,leon,charles band,the wolf of wall street

    Het lijkt wel Flodder goes maffia, maar dan in Frankrijk met Hollywood sterren. Voor eerst is er het duo Robert De Niro die er heel oud uitziet in de film en de 15 jaar jongere Michelle Pfeiffer die nog steeds buitengewoon aantrekkelijk is. In ieder geval twee acteurs die ik graag bezig zie. Ook Tommy Lee Jones is van de partij, nog een veteraan met veel rimpels die hier de rol van een CIA Agent vertolkt. De dochter in de film wordt vertolkt door de 27-jarige Dianna Agron die hier blijkbaar een teenager moet neerzetten, en maffia-cliché Vincent Pastore mag ook nog eens zijn typetje komen spelen.

    Het begin van de trailer lijkt wel een rip-off van een Scorsese film, en ja, Martin Scorsese is zelfs uitvoerend producent op de film. Ik vraag me af in hoeverre hij betrokken was op de set, gezien hij waarschijnlijk al werk genoeg had met de productie en regie van The Wolf of Wall Street (2013). The Family wordt in ieder geval verkocht in de trailer als "from executive producer Martin Scorsese" in plaats van "a Luc Besson film". Ergens te midden van de trailer lees je wel "from Luc Besson, producer of Taken" (zelfs geen verwijzing naar eigen regie-werk), maar de shots van mensen die worden geslaan, het bazooka shot en de vele explosies laten er wel geen twijfel over bestaan dat we hier met een Besson prent te maken hebben. Het is in ieder geval een R-rated actieprent gemaakt vóór het Amerikaanse publiek, met Engels met Frans accent. De grap waarin Michelle Pfeiffer in het Frans Pindakaas wil zeggen komt dan ook niet goed over, gezien hier iedereen Engel praat. Ik heb er niet zo’n goed gevoel bij, maar we zullen zien wanneer deer R-rated film in de zalen draait vanaf 23 oktober 2013.

    *** The Family trailer ***

  • Hugo (2011) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Je zou het niet verwachten van een regisseur die bekend staat voor zijn films waar vuurwapens en scheldwoorden schering en inslag zijn, maar Martin Scorsese heeft gekozen voor de verfilming van een jeugdboek van Brian Selznick, The Invention of Hugo Cabret. En hij heeft dit met succes gedaan, want niet alleen is Hugo (2011) een pareltje van een film, maar kreeg daarbij ook nog eens de Golden Globe voor Beste Regie en zal naar alle waarschijnlijkheid ook genomineerd worden voor een Oscar.

    hugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3d

    We worden compleet in het verhaal gezogen vanaf het openingsshot, met een heerlijk panorama van het Parijs van de jaren ’30, met een camera die de 'city of light' in al zijn fonkelende pracht op digitale film zet. We zien er de 12-jarige Hugo (Asa Butterfield), die woont in het Monparnasse station die de gigantische klokken help onderhouden. Hij steelt er ook af en toe een croissant, buiten het zicht van de inspecteur voor weeskinderen (Sacha Baron Cohen). Alleen op de wereld na de dood van zijn vader (Jude Law), werd hij overgelaten aan een dronken oom (Ray Winstone).

    Korte inhoud: Parijs, 1930. Hugo Cabret is een 12-jarige wees die in de muren van een druk treinstation in Parijs woont. Sinds zijn oom spoorloos verdween, heeft hij in het geheim de zorg voor de stationsklokken op zich genomen. Dan komt hij in aanraking met een vreemd meisje (Chloë Grace Moretz) en een bittere oude man (Ben Kingsley) die de speelgoedwinkel in het station beheert. Plotseling komen Hugo's verborgen leven en het waardevolle geheim dat hij bewaart in gevaar.

    Dat grote cineasten meerdere filmgenres aan kunnen is bij deze bewezen. Scorsese heeft op een bevlogen manier het bronmateriaal vertaald naar het witte doek, en het plezier waarmee hij dit voor mekaar heeft gekregen druipt van het scherm. Het is een zuivere familiefilm met sterke karakters. Het scenario is van de hand van John Logan, die in tegenstelling tot heel wat andere Hollywoodfilms, geen hulp had van co-scenaristen. Er zijn uiteraard hier en daar een aantal verschillen met het boek, maar dat kan haast moeilijk anders.

    hugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3dhugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3dhugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3d
    hugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3dhugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3dhugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3d

    Dit is tevens de eerste keer dat Scorsese zich waagt aan een 3D film, dus zet maar dat verdoemde brilletje op de neus. En ik moet toegeven dat in tegenstelling tot vele andere 3D vehikels, deze Hugo echt wel de moeite is. De beelden blijven lange tijd nazinderen, ook al is de 3D-techniek ten dode opgeschreven. Scorsese verscherpt niet alleen zijn voorgronden en verspilt zijn tijd niet met objecten naar de lens te smijten. Daarentegen maakt hij gebruik van de nieuwste technologie om op de eerste plaats een uitstekend verhaal te brengen en een ode te brengen aan de roots van de cinema, van Georges Méliès tot de stille film. Jawel, achter deze afschuwelijke posters en media-campagne (1, 2, 3, 4, 5), schuilt een pracht van een film.

    Spijtig genoeg ontbreekt het audio-commentaar van Martin Scorsese op de blu-ray, maar zijn er wel voldoende extraatjes. De combo’s bevatten bijna een uur aan bonusmateriaal, waaronder een verhelderende making-of featurette, een terugblik op het buitengewone genie van cineast Georges Méliès, een blik op de mechanische man die centraal staat in HUGO, alsook interviews met cast en crew en nog heel wat meer. De film is tevens te verkrijgen in 3D voor de mensen met een 3D-toestel met brilletjes. (4/5)

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 6 juni 2012

    *** Hugo trailer ***

  • Steve Buscemi schittert in Boardwalk Empire

    Pin it!

    Een Amerikaanse serie waar de laatste jaren veel om te doen was, is "Boardwalk Empire" van Terence Winter (scenarist van ondermeer The Sopranos) en Martin Scorsese. En met de release van de dvd van het eerste seizoen is hier een korte bespreking, van wat één van de beste tv-series is van de laatste jaren.

    Steve Buscemi,Boardwalk Empire,Martin Scorsese,Terence Winter,Michael Shannon,The Sopranos,Stephen Graham,Michael Stuhlbarg,Vincent Piazza,Anatol Yusef,Greg Antonacci,Michael Pitt,Shea Whigham,Kelly Macdonald,Aleksa Palladino,Paz de la Huerta,Gretchen Mol,HBO,James Gandolfini

    Korte inhoud: Het hoofdpersonage van de serie is gedeeltelijk gebaseerd op Enoch "Nucky" Johnson (Steve Buscemi), een Republikeins politicus die in de periode van de jaren '20 - '30 in Atlantic City de touwtjes in handen had. In werkelijkheid was Johnson erg corrupt, maar hij heeft naar verluidt geen moorden op zijn geweten. Tijdens die periode werd hij ook op de hielen gezeten door de Federale politie, onder leiding van Agent Nelson Van Alden (Michael Shannon). Atlantic City was toen een trekpleister voor toeristen, en was ten gevolge van de drooglegging de bakermat van corruptie, gokken en prostitutie.

    Ook al is de gehele serie gedramatiseerd, zijn de personages in de film gebaseerd op werkelijk bestaande figuren. Zo zien we ondermeer Al Capone (Stephen Graham) opduiken, naast Arnold Rothstein (Michael Stuhlbarg), Lucky Luciano (Vincent Piazza), Meyer Lansky (Anatol Yusef) of nog Johnny Torrio (Greg Antonacci). Maar de serie draait ook rond de rol van de twee broers van Nucky, James 'Jimmy' Darmody (Michael Pitt) en Elias 'Eli' Thompson (Shea Whigham).

    De serie heeft ook een aantal rollen die uit de fantasie van de schrijver zijn ontsproten, zoals de rol van Chalky White, vertolkt door The Wire-acteur Michael Kenneth Williams. Maar alle rollen zijn stuk voor stuk vertolkt door talentvolle acteurs. En dat kan zeker gezegd worden van de actrices: Kelly Macdonald, Aleksa Palladino, Paz de la Huerta en Gretchen Mol.

    De pilot van de serie werd in beeld gezet door Martin Scorsese, en hij heeft hiervoor een groot deel van de luxueuze kustlijn van het Atlantic City uit de jaren '20 herschapen op een waarheidsgetrouw manier. Deze enorme set werd in Brooklyn gebouwd. Scorsese stond er zelfs op dat de planken van de boardwalk even groot waren als de echte planken van de oorspronkelijke kustdijk. Uiteindelijk hebben ze een strook gebouwd van zo’n 90 meter lang. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de pilot een slordige 18 miljoen dollar heeft gekost, maar het resultaat mag er zijn. Scorsese keek al langer uit om aan een HBO serie te werken. Hij zei hierover het volgende in een interview op Deadline:

    "What's happening the past 9 to 10 years, particularly at HBO, is what we had hoped for in the mid-Sixties with films being made for television at first. We'd hoped there would be this kind of freedom and also the ability to create another world and create longform characters and story. That didn't happen in the 1970s, 1980s and in the 1990s I think. And of course ...HBO is a trailblazer in this. I've been tempted over the years to be involved with them because of the nature of long-form and their development of character and plot."

    steve buscemi,boardwalk empire,martin scorsese,terence winter,michael shannon,the sopranos,stephen graham,michael stuhlbarg,vincent piazza,anatol yusef,greg antonacci,michael pitt,shea whigham,kelly macdonald,aleksa palladino,paz de la huerta,gretchen mol,hbo,james gandolfinisteve buscemi,boardwalk empire,martin scorsese,terence winter,michael shannon,the sopranos,stephen graham,michael stuhlbarg,vincent piazza,anatol yusef,greg antonacci,michael pitt,shea whigham,kelly macdonald,aleksa palladino,paz de la huerta,gretchen mol,hbo,james gandolfinisteve buscemi,boardwalk empire,martin scorsese,terence winter,michael shannon,the sopranos,stephen graham,michael stuhlbarg,vincent piazza,anatol yusef,greg antonacci,michael pitt,shea whigham,kelly macdonald,aleksa palladino,paz de la huerta,gretchen mol,hbo,james gandolfini
    steve buscemi,boardwalk empire,martin scorsese,terence winter,michael shannon,the sopranos,stephen graham,michael stuhlbarg,vincent piazza,anatol yusef,greg antonacci,michael pitt,shea whigham,kelly macdonald,aleksa palladino,paz de la huerta,gretchen mol,hbo,james gandolfinisteve buscemi,boardwalk empire,martin scorsese,terence winter,michael shannon,the sopranos,stephen graham,michael stuhlbarg,vincent piazza,anatol yusef,greg antonacci,michael pitt,shea whigham,kelly macdonald,aleksa palladino,paz de la huerta,gretchen mol,hbo,james gandolfinisteve buscemi,boardwalk empire,martin scorsese,terence winter,michael shannon,the sopranos,stephen graham,michael stuhlbarg,vincent piazza,anatol yusef,greg antonacci,michael pitt,shea whigham,kelly macdonald,aleksa palladino,paz de la huerta,gretchen mol,hbo,james gandolfini

    Scorsese heeft de stijl van de serie bepaalt, alsook de casting ervan, en heeft geen steken laten vallen. Niemand zou ooit op het idee zijn gekomen om bijvoorbeeld Steve Buscemi te casten als de nieuwe Tony Soprano, maar dit blijkt uiteindelijk een uitstekende keuze te zijn. Vreemd genoeg zag de werkelijke Nucky er meer uit als Tony Soprano (James Gandolfini); zwaar gebouwd, groot en kaalhoofdig – niets vergeleken met de acteur Buscemi. Maar qua vertolking moet de ene acteur niet onderdoen voor de andere. Het personage van Nucky is zowel misdadig als hartverwarmend, humoristisch als koelbloedig, en Buscemi weet al die gradaties perfect te doseren. Dit moet één van de meest fascinerende tv-personages zijn uit de laatste 10 jaar.

    Ik heb nog maar het eerste seizoen gezien, maar ik kijk nu al uit naar het tweede seizoen. Het cinematografisch talent van Scorsese en het dramatisch talent van Terence Winter, geeft vonken op het scherm. Boardwalk Empire is een serie die binnenkort zijn intrede zal maken in mijn Top 25 TV-Series.

    *** Boardwalk Empire trailer ***

    ***Related Posts***
    30/03/2015: Boardwalk Empire seizoen 5
    27/08/2014: Boardwalk Empire seizoen 4
    29/08/2013: Boardwalk Empire seizoen 3
    08/09/2012: Boardwalk Empire seizoen 2

  • Rundskop gaat naar de Oscars

    Pin it!

    Het is gebeurd. Zonet hebben ze in Los Angeles bekendgemaakt dat Rundskop (2011) van Michael R. Roskam is genomineerd voor de Oscar van beste Buitenlandse film. Dat is voor een Belgische film ondertussen al 11 jaar geleden.

    Korte Inhoud: Jacky Vanmarsenille (Matthias Schoenaerts) behoort tot een familie van veehouders annex vetmesters. Zo lang hij leeft heeft hij niet anders geweten dat het vee werd behandeld. Wanneer een hormonenmaffiajager gedood wordt, worden de Limburgse veehouders genoodzaakt een deal te sluiten met enkele West-Vlamingen. Terwijl de politie op zoek gaat naar de moordenaar ziet Jacky zich geconfronteerd met personages waarvan hij dacht dat hij ze al lang vergeten was. Een jeugdvriend Diederik (Jeroen Perceval) blijkt de connectie te zijn met de West-Vlamingen en via Diederik komt het verleden weer tot leven. Negeren lukt echter niet.

    rundskop,matthias schoenaerts,Jeroen Perceval,Michael R Roskam,Barbara SarafianRundskop,Michael R Roskam,hugo,martin scorsese,Brian Selznick,Sacha Baron Cohen,Asa Butterfield,Jude Law,chloe grace moretz,Ben Kingsley,John Logan,3drundskop,A Seperation,Monsieur Lazhar,hugo,martin scorsese,In Darkness,footnote,the artist

    Bullhead neemt het in de laatste ronde naar de Oscar op tegen de Israëlische prent Footnote (2011) (trailer), de Poolse film In Darkness (2011) (trailer), de Canadese inzending Monsieur Lazhar (2011) (trailer) en A Seperation (2011) (trailer) uit Iran. Een haalbare kaart als je het mij vraagt, ook al is A Separation de favoriet.

    Terwijl Meryl Streep haar zeventiende Oscarnominatie in de wacht sleepte voor The Iron Lady (2011) (en hiermee alle records breekt), viel Charlize Theron met Young Adult (2011), Tilda Swinton met We Need To Talk About Kevin (2011), Kirsten Dunst met Melancholia (2011), Kristen Wiig met Bridesmaids (2011) en Elizabeth Olsen met Martha Marcy May Marlene (2011) vreemd genoeg uit de boot in de categorie van Beste Actrice. Bij de mannen moeten Michael Fassbender met Shame (2011) en Ryan Gosling met The Ides of March (2011) een nominatie aan zich voorbij laten gaan, ondanks dat ze allebei in de running waren voor een Golden Globe. Ook Angelina Jolie werd niet genomineerd voor beste regie met haar film In the Land of Blood and Honey (2011), terwijl ze wel een Golden Globe nominatie kreeg.

    rundskop,A Seperation,Monsieur Lazhar,hugo,martin scorsese,In Darkness,footnote,the artistrundskop,A Seperation,Monsieur Lazhar,hugo,martin scorsese,In Darkness,footnote,the artistThe Descendants,golden globes,ricky gervais,matt leblanc,meryl streep,morgan freeman,homeland,johnny depp,Peter Dinklage,Game of Thrones,Claire Danes,the artist,jean dujardin,george clooney,martin scorsese,EpisodesThe Descendants,golden globes,ricky gervais,matt leblanc,meryl streep,morgan freeman,homeland,johnny depp,Peter Dinklage,Game of Thrones,Claire Danes,the artist,jean dujardin,george clooney,martin scorsese,Episodes

    Maar de film waar alles om draait is Hugo (2011) van Martin Scorsese is met elf nominaties de grote slokop. Opvallend is dat Leonardo DiCaprio niet genomineerd is voor zijn vertolking van J. Edgar Hoover in J. Edgar (2011). Voorts valt op hoe de leden van de Academy gecharmeerd zijn door de Franse stomme film The Artist (2011), die ook op de Golden Globes volop in de prijzen viel. Maar verwacht wordt dat ook hier George Clooney met de oscar zal lopen voor The Descendants (2011). Op 26 februari weten we of de film ook de hoofdvogel afschiet. Hopelijk halen we hem eens dit jaar binnen, en doen we beter dan die andere Belgische voorgangers die net naast grepen (Daens, Farinelli, Iedereen Beroemd)

    Hier vinden jullie de volledige lijst met de genomineerden.

    ***Related Posts***
    16/01/2012: De 69e Golden Globes winnaars
    01/10/2011: Beste Buitenlandse Films van 2011
    01/03/2011: Rundskop filmbespreking

  • De 69e Golden Globes winnaars

    Pin it!

    De Oscars-nominaties worden op 24 januari 2012 bekend gemaakt, en de Oscarshow is een maand later op 26 februari 2012. Maar bij wijze van 'voorspel' is er de 69e Golden Globes awardshow. Of zoals Gervais het omschreef: "De Golden Globes staan tot de Oscars als Kim Kardashian staat tot Kate Middleton: een beetje goedkoper, iets meer beschonken en eenvoudiger om te kopen". Niet The Academy, maar wel +/-90 leden van de Hollywood Foreign Press Association, een groep van journalisten die elk zo’n 55 landen vertegenwoordigen en een slordige 250 miljoen lezers, hebben zich gebogen over welke films en tv-series voor hen het beste was van het jaar. En de Beste Film in het Drama genre werd dit jaar The Descendants (2011) .

    Ricky Gervais was dit jaar opnieuw zijn grappige zelve, met snedige aanvallen op de sterren, zoals Johnny Depp aan wie hij vroeg of hij al The Tourist (2010) had gezien (zie video). Daarnaast waren er een paar verrassingen en dit vooral bij de tv-series. Zo ging Friends-acteur Matt LeBlanc met de Golden Globe lopen voor Beste Mannelijke acteur in een Komedie TV-Serie, en dit voor "Episodes".

    The Descendants,golden globes,ricky gervais,matt leblanc,meryl streep,morgan freeman,homeland,johnny depp,Peter Dinklage,Game of Thrones,Claire Danes,the artist,jean dujardin,george clooney,martin scorsese,EpisodesThe Descendants,golden globes,ricky gervais,matt leblanc,meryl streep,morgan freeman,homeland,johnny depp,Peter Dinklage,Game of Thrones,Claire Danes,the artist,jean dujardin,george clooney,martin scorsese,EpisodesThe Descendants,golden globes,ricky gervais,matt leblanc,meryl streep,morgan freeman,homeland,johnny depp,Peter Dinklage,Game of Thrones,Claire Danes,the artist,jean dujardin,george clooney,martin scorsese,EpisodesThe Descendants,golden globes,ricky gervais,matt leblanc,meryl streep,morgan freeman,homeland,johnny depp,Peter Dinklage,Game of Thrones,Claire Danes,the artist,jean dujardin,george clooney,martin scorsese,Episodes

    Een andere verrassing was de verdiende Golden Globe voor Beste Mannelijke Bijrol in een Mini-Serie die naar Peter Dinklage ging, voor het uitstekende Game of Thrones. Ook de serie "Homeland" werd in de bloemetjes gezet met de Golden Globe voor Beste Drama Serie en Claire Danes mocht de Golden Globe in ontvangst nemen voor Beste Actrice in een Drama serie.

    Een mooi moment in de show was de spontane speech van Meryl Streep die de Golden Globe won voor Beste Actrice voor The Iron Lady (2011), alsook de uitreiking van de Cecil B. DeMille Award voor Morgan Freeman, die overhandigd werd door Helen Mirren. Een actrice die terecht haar beklag deed dat ze maar in één film met hem had gespeeld. Voor de rest waren er uiteindelijk niet zo heel veel verrassingen. Martin Scorsese won zijn Golden Globe voor Beste Regisseur voor Hugo (2011), Beste Scenario ging naar Woody Allen voor Midnight in Paris (2011), George Clooney won Beste Acteur voor The Descendants (2011) en Jean Dujardin won Golden Globe voor Beste Acteur in Komedie/Musical voor The Artist (2011) die ook de Golden Globe kreeg voor Beste Film in het Musical/Komedie genre.

    De volledige lijst vinden jullie hier.

    *** Ricky Gervais openingsspeech ***

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2011

    Pin it!

    Het is bijna voorbij, maar ik heb van 2011 genoten, ook al waren er niet meteen véél hoogvliegers. Toch een filmjaar met heel wat verrassingen, en naar goede oude traditie komen de beste films op het einde van de rit. Vorig jaar waren er zo 3 films die aan mijn lijstje ontbraken, maar op dit ogenblik had ik ze dus nog niet gezien. En dit jaar is het niet anders. Nope, ik heb niet ALLE films uit 2011 gezien, maar toch wel een behoorlijk aantal, en voldoende veel om een top 10 lijstje met De Beste en Zwakste Films van 2011 samen te stellen.

    Films die net uit mijn top 10 van beste films vielen zijn Carnage (2011) van Roman Polanski, Rise of the Planet of the Apes (2011) van Rupert Wyatt, La Piel Que Habito (2011) van Pedro Almodovar, Rundskop (2011) van Michael R. Roskam en The Help (2011) van Tate Taylor. Onderaan de ladder heb ik getwijfeld om The Hangover part II (2011) een plaats te geven in de 'Hall of Shame', maar er waren andere kandidaten die zelfs nog zwakker deden. Ook I Am Number Four (2011) heeft net de dans ontsnapt, ook al stonk deze prent van mijlenver, en Jack and Jill (2011) vond ik zelfs de vermelding in een top-lijstje niet waard. Maar uiteraard zullen er nog wel films zijn die ik uit het oog heb verloren, maar dat zal ik wel lezen in de commentaren.

    The Best Movies of 2011

    10. Fast Five (2011) Justin Lin

    Ik had niet veel verwacht van nog een nieuwe Fast & Furious film. Wie wel trouwens? Maar dan kwamen ze met deze testosteron-rollercoaster, die volledig immuun is tegen alle wetten der fysica en zichzelf tevreden stelt met snelle car-races, mooie vrouwen en spierbundels. Het is misschien niet de beste film van het jaar, laat staan dat het verhaal de moeite is om na te vertellen, maar wat was dat voor een plezierrit. Fast Five is meteen ook de beste F&F film uit de reeks, en zo zie je dat de zoveelste sequel van een film niet noodzakelijk als verwerpelijk moet beschouwd worden.

    Fast Five

    9. Hugo (2011) Martin Scorsese

    Hugo was een aangename verrassing en dan nog wel voor het eerste 3D project van Scorsese. In ieder geval mocht deze knappe familiefilm niet ontbreken aan deze lijst. Het is 3D-cinema zoals ik het graag zie, en reikt met kop en schouders boven frivoliteiten als Avatar (2009). Hugo is de film die je kan aanraden aan iemand die wil kennis maken met de techniek, en hopelijk zullen ze er nu mee ophouden. Ook Ben Kingsley komt terug op de voorgrond met een geweldige prestatie, maar de show wordt hier toch wel gestolen door de regisseur.

    hugo

    8. The Artist (2011) Michel Hazanavicius

    Film-experimenten leveren ook zelden geslaagde films op, maar The Artist is hier wel een uitzondering op. Het is een feilloze recreatie van een stille film met een geweldige Jean Dujardin en Bérénice Bejo in de hoofdrol. Zonder enige twijfel de meest originele prent van 2011 die zeker wel een impact zal hebben op de komende Oscar-uitreiking in 2012. Ultiem vermaak uit de jaren stillekes.

    The Artist

    7. Tinker Tailor Soldier Spy (2011) Tomas Alfredson

    Ik had noch het boek gelezen of de tv-serie gezien, en werd dus voor de eerste keer blootgesteld aan de geneugten van een echte misdaad intrige met een ingenieus labyrint-plot. Het verhaal van Tinker Tailor Soldier Spy (2011) speelt zich af in het Londen van de jaren 70, in een verscholen draaikolk van spanningen tussen het kapitalistische Westen en de communistische Sovjet-Unie. Complotten worden gevormd, informatie doorgespeeld en gestolen, mensen worden verraden en nu en dan vallen er zelfs slachtoffers. En in een spionage-thriller van 127 minuten waar de dialogen, en niet de actie, de plot uitbouwen zijn talentvolle acteurs van cruciaal belang. En dit is hier zeker het geval. De acteurs weten dat ze de film niet mogen verzuipen in ellenlange expositie, maar verwennen de toeschouwer met geraffineerde vertolkingen. Je krijgt zelfs kippenvel wanneer Gary Oldman op een gegeven moment een monoloog opvoert.

    Tinker Tailor Soldier Spy

    6. Warrior (2011) Gavin O'Connor

    Ik heb het normaal niet zo voor vecht-films, maar deze Warrior heeft me al evenveel kunnen bekoren als The Fighter, en dat allemaal door het scenario die zich niet tevreden stelt met karikaturen, en acteurs die de ziel uit hun lijf spelen. De plotpunten zijn herkenbaar en je weet snel naar waar deze prent naar toe wil, en toch blijf je op het puntje van je stoel. Ik kan me op dit moment geen betere MMA film voor de geest halen.

    Warrior

    5. Midnight in Paris (2011) Woody Allen

    Dit jaar zijn er geen Pixar films in mijn Top 10, maar wel een romcom. Midnight in Paris was één van de meest verfrissende komedies van 2011. Net zoals Polanski of Scorsese, is ook Woody Allen nog helemaal niet uitverteld. Maar ook Owen Wilson laat hier één van zijn meest interessante vertolkingen zien. De kracht van Midnight in Paris is de manier hoe het de spot kan drijven met de teleurstellingen van de mens, met zijn ongebreidelde verlangen naar betere tijden. Hartverwarmende en buitengewoon verrassende prent.

    Midnight in Paris

    4. Mission: Impossible – Ghost Protocol (2011) Brad Bird

    De perfecte actieprent van 2011 is Mission: Impossible – Ghost Protocol, van de Pixar-regisseur Brad Bird, tevens zijn eerste live-action film. De film heeft misschien iets minder charisma als de opkomende nieuwe Dark Knight film, maar het brengt al evenveel vuurwerk, stunts en heroïsme om van te rillen. Het verhaal is nog steeds 'impossible', maar net zoals Fast Five hebben de makers de franchise tot de essentie kunnen herleiden en deze tot de perfectie gebracht. Ook Tom Cruise bewijst nog maar eens dat hij nog steeds een geniaal acteur blijkt te zijn, die zijn personage nog steeds voldoende kan stofferen om er een intrigerend figuur van te maken. Zelfs al duurt deze film meer dan twee uur, de adrenaline blijft pompen in onze aderen vanaf de begincredits tot lang na de eindcredits.

    Mission: Impossible – Ghost Protocol

    3. Moneyball (2011) Bennett Miller

    Ook al had ik er meer van verwacht heeft Moneyball me kunnen bekoren met een uitstekende Brad Pitt in de hoofdrol, waarvoor hij waarschijnlijk zal beloond worden op de komende Oscar-uitreiking (Tenzij George Clooney de eer wegkaapt, gezien hij zowat de chouchou blijft van The Academy). En ook al ben je geen fan van baseball, mensen die fan zijn van een goed verhaal zullen hier met volle teugen van genieten. Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, werd alles verrijkt met sterke vertolkingen en een slim verhaal van de hand van Steven Zaillian en Aaron Sorkin (The Social Network). Een sportfilm die in tegenstelling tot zijn soortgenoten, niet de prestatie, dan wel de strategie op het voorplan plaatst. Iets wat alles een stuk interessanter maakt. Sterke plot + relevante inhoud + fijne dialogen en karakters + knappe vertolkingen en strakke regie + hoge ontspanningswaarde + film die blijft hangen = mijn nummer één.

    moneyball

    2. The Girl with the Dragon Tattoo (2011) David Fincher

    Wie had ooit kunnen denken dat een Hollywood remake van een geslaagde, twee jaar oude, Zweedse prent, mij zo kon omver blazen. The Girl with the Dragon Tattoo is op vele vlakken een betere film dan het origineel. En de troef van deze prent is dat je het niet gaat beschouwen als remake, dan wel als een andere adaptatie van eenzelfde boek. David Fincher voelt zich in ieder geval kiplekker met het aangereikte materiaal. En desondanks de grauwe natuur van de film, ziet Zweden er heel elegant en rustgevend uit. Maar het is een rust die ons ook wel onwennig maakt. Achter het mooie plaatje schuilt een wereld van verderf en terreur. En toch is het niet Fincher’s beste film, maar dat heeft dan weer te maken met het respect die hij had voor het bronmateriaal en hij er geen persoonlijke film wou van maken. Het is een keuze die je als regisseur moet maken, en deze is zeker wel een verdienstelijke. Maar misschien nog belangrijker dan de regisseur, zijn de acteurs die stuk voor stuk krachtige vertolkingen neerzetten. Een brutale en hard prent, die een tijdlang zal blijven nazinderen.

    the girl with the dragon tattoo

    1. Drive (2011) Nicolas Winding Refn

    Ook al heeft de schrijver James Sallis voor zijn Drive wel heel veel inspiratie gezocht bij Thief (1981) van Michael Mann, blijft het een schitterende prent, en dit dankzij de ingetogen en efficiënte filmstijl van regisseur Nicolas Winding Refn, en de ontroerende vertolkingen van Carey Mulligan en de nieuwe James Dean, Ryan Gosling. De intelligente actiefilms zijn schaars, en Drive slaagt er wonderwel in op de adrenaline-opstootjes te doseren met levenskwesties over het lot en boetedoening. Arthouse of mainstream thriller? Deze prent kan je gewoon niet in een hokje duwen. In ieder geval is dit voor mij dé beste en meest verrassende film van het jaar.

     drive

    The Worst Movies of 2011

    10. Green Lantern (2011) Martin Campbell

    Het grootste struikelblok bij Green Lantern was misschien wel het bronmateriaal. Het basisconcept van de strip is eigenlijk wel wat LAME: Elke Green Lantern beschikt over een zogenaamde Power Ring, waarmee ze met hun verbeeldingskracht wapens, voorwerpen of structuren kunnen materialiseren. Deze ringen zijn gemaakt met zeer geavanceerde buitenaardse technologie. Een ring moet dan ook om de 24 uur worden bijgeladen (wtf?!) met behulp van een lantaarnvormig apparaat (whaaa??). Misschien hadden de makers toch iets dieper moeten graven in de verschillende Green Lantern comics, en er het beste uit gedestilleerd. Want wat nu voor ligt overtuigde mij niet. Ook al valt er op de vertolking van Reynolds niets op aan te merken, hebben we als toeschouwer geen voeling met hem.

    Green Lantern

    9. Sucker Punch (2011) Zack Snyder

    Visueel verbluffend en de trailer was veelbelovend, maar wat voor een zootje was Sucker Punch. En begrijp me niet verkeerd, aan de film heeft heel wat talent gewerkt, maar net daarom verdient hij ook zijn plaats in deze list of shame. Dit rot scenario was een flauw excuus om een lange videoclip te draaien met een verzameling van fetish-scènes. Ook Kill Bill heeft zich laten gaan in een visuele manga-stijl; maar die film had tenminste nog een verhaal, en personages die de moeite waren om te volgen. En wat nog erger is, met al de aanwezige erotische spanning in deze prent is dit één van de saaiste films van 2011. Onvergefelijk!

    Sucker Punch

    8. The Tree of Life (2011) Terrence Malick

    En de film die zelfs nog meer talent heeft achter de camera en nog dieper zinkt is The Tree of Life. Door sommigen geprezen als een geniale film, door nuchtere mensen beschouwd als een klucht. Als fan van Terrence Malick vond ik dit misschien één van mijn grootste teleurstellingen van 2011. Het had er alle schijn van dat de regisseur, net zoals bij Sucker Punch, een film wou maken waar hij zin in had zonder stil te staan bij zijn publiek...laat staan zijn eigen acteurs die nauwelijks wisten wat ze op de set deden (cf. reactie van Sean Penn). Het lijkt bij momenten wel op een studentenfilm die zichzelf heeft vast gereden tijdens een spirituele trip. Maakt mij niet veel uit dat de film de Gouden Palm op Cannes heeft gewonnen. Hun vorige winner, Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives (2010), was nu ook niet meteen de beste film van 2010. Dit hebben gezegd verdient de cameraman een Oscar voor beste fotografie.

    The Tree of Life

    7. Cowboys & Aliens (2011) Jon Favreau

    Cowboys & Aliens is gewoon niet goed. Het verhaal – die door maar liefst 8 scenaristen (!) werd neergepend hangt met haken en ogen aan elkaar, staat bol van de clichés (cf. Ford die een mes geeft aan een jongen en die dit mes dan gebruikt om een alien mee te "prikken", de scène waarin een barman voor schut wordt gezet door een foute cowboy met triggerfinger,...) en is ronduit bespottelijk (cf. de aliens zoeken naar goud - maar nemen nog even de tijd om mensen te kidnappen, … whatever). De acteurs (Ford, Wilde, Craig) zijn compleet verkeerd gecast en lopen er ook in rond als kartonnen borden, zonder echt te weten van welk hout pijlen te maken. En de enige pijlen in deze science-fiction western komen van een bende Indianen - Cowboys and aliens AND Indians dus - die halverwege het verhaal op vrij nutteloze wijze hun intrede maken. In de film zegt Craig op een gegeven moment "They came here for the Gold", waarop Ford antwoordt "Gold? That’s ridiculous. What are they gonna do with it? Spend it? " Een sentiment die waarschijnlijk gedeeld wordt door de gemiddelde bioscoopbezoeker.

    Cowboys & Aliens

    6.World Invasion: Battle Los Angeles (2011) Jonathan Liebesman

    Spijtig voor de uren die het speciale effecten team heeft gesleten aan World Invasion: Battle Los Angeles, maar het is een kandidaat voor de Razzie Awards van volgend jaar. De film is één groot cliché: over de efficiënte Amerikaanse oorlogsmachine, de militaire helden die alles in het werk stellen om de bevolking te beschermen en de moordlustige aliens die alles met de grond gelijk willen maken en de wereld koloniseren. Koloniseren? Wat? Blijkbaar zijn ze uit op onze water reserves. Hoe weten we dat? Wel, CNN staat in voor de invulling van het verhaal, en het toedekken van de hiaten. En CNN was voor mij de 'enige echte held' in het verhaal, want zij slagen erin om desondanks de verschroeide en platgebombardeerde aardbol toch nog een mooie uitzending te maken met journalisten ter plaatse en statistieken over het waterpeil die blijkbaar zou gedaald zijn.

    World Invasion: Battle Los Angeles

    5. Conan the Barbarian (2011) Marcus Nispel

    Indien jullie gek zijn van goedkope 3D effecten, halfgare dialogen, levenloze karakters en hersenloos stoot- en hakwerk, is deze Conan the Barbarian voor u bestemd. Nispel vangt niets nieuws aan met het gegeven en lijkt weinig interesse te hebben om zijn acteurs beter te coachen. Alle vertolkingen in de film zijn beschamend zwak en is de chemistry vrijwel onbestaand tussen Jason Momoa en Rachel Nichols. En dat zijn van die zaken, zelfs in een barbarenfilm, die een film om zeep kunnen helpen. Maar deze versie laat ons onberoerd. We voelen weinig voor Conan en de moord op de ouders heeft zo goed als geen impact. Kon ook niet anders als je weet dat ze achter de camera meer geïnteresseerd waren in de visuele effecten en de 3D-shots. Maar het probleem van de film ligt hem uiteindelijk niet in de 3D, dan wel is het zwak script en de ongeïnspireerde regie.

    Conan the Barbarian

    4. PotC: On Strangers Tides (2011) Rob Marshall

    De meest irrelevante en zinloze sequelfilm van het jaar is Pirates of the Caribbean: On Strangers Tides . Het is ook compleet onduidelijk wat de relatie uiteindelijk is tussen Johnny Depp en Penélope Cruz. Soms hebben ze een haat-relatie, soms blijken ze elkaar niet te kunnen missen, soms wantrouwen ze elkaar, soms is er gewoon liefde, soms lijken ze elkaar nauwelijks te kennen. Zou dit geen gevolg zijn van het versnipperde script, die door een 4tal scenaristen met lijm en plakband aan mekaar is geplakt? Maar regisseur Rob Marshall kan je uiteindelijk niets verwijten. Hij heeft gedaan wat iedere filmkenner al maanden van tevoren had kunnen voorspellen: slapstick humor brengen met idiote choreografieën en cartoony actie-sequenties - geheel in de lijn van zijn vorige films. Deze PotC 4 kan enkel gesmaakt worden door kijkers die niet veeleisend zijn; zoals pubers.

    Pirates of the Caribbean: On Strangers Tides

    3. The Smurfs (2011) Raja Gosnell

    Het was meteen duidelijk dat The Smurfs (2011) niet aan mij besteed was. Ik had immers de puberjaren met succes volbracht en de makers van deze prent hadden niet meteen de interesse om een film te maken voor +16 jarigen. Maar dat zal Hollywood een zorg wezen, want zij mikken immers op deze impulsieve Teletubbie-consumenten. Toch is het een vrij smaakloze prent met enkel Hank Azaria die nu en dan een glimlach kan opwekken. Een recyclage van Alvin and the Chipmunks (2007), zonder enige toegevoegde waarde. Het pathetische is dat er nu ook nog een sequel in de maak is.

     The Smurfs

    2. Season of the Witch (2011) Dominic Sena

    Jullie dachten toch niet dat Nicolas Cage kon ontsnappen aan de lijst? Zijn meest opmerkelijke bijdrage is toch wel Season of the Witch. Er zitten (los van Ron Perlman en Christopher Lee) meer overtuigende vertolkingen in De Leeuw van Vlaanderen (1985) dan in deze gehele film. Maar ook al is het acteerwerk vaak om van te schaterlachen, die cgi in deze prent was gewoon ronduit lachwekkend. Mocht je niet beter weten zou je denken dat je naar een Uwe Boll film aan het kijken bent. Season of the Witch kwam uit in het prille begin van 2011, maar toen wist ik al dat deze film stand zou houden in mijn Top 10.

    Season of the Witch

    1. New Year's Eve (2011) Garry Marshall

    En ik dacht dat Jan Verheyen de ultieme rotzooi feelgood-romcom-emsemble-film had gemaakt met zijn Zot van A. (2010), maar New Year’s Eve van Garry Marshall stinkt nog een stukje erger en spant hiermee de kroon van meest verderfelijke schijtfilm van 2011. Welk kieken bij New Line vond het een goed idee om een scenario van Katherine Fugate te gaan verfilmen? Was haar Valentine’s Day (2010) al niet voldoende qua afgang?! Straks bederft ze ook nog eens Halloween voor ons!

    New Year's Eve

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Top 10 Beste Films van 2010

    Pin it!

    blog_talk.jpg Hieronder volgt in het kader van de Blogtalk mijn lijstje met de tien beste films van het voorbije jaar. En in tegenstelling tot Dave en Stijn vond ik 2010 best wel een interessant jaar op filmgebied. Het was zeker een divers filmjaar met voor ieder wat wils in elke genre en dat zal zeker een paar zeer verschillende top 10’s opleveren.

    In vergelijking met vorige jaren had ik vrij snel tien films gevonden om in mijn lijstje te zetten en dus zijn er helaas enkele goede films gesneuveld (zoals Scott Pilgrim vs the World, Kick-Ass, Buried, The Runaways, I Love You Phillip Morris of Date Night). Sommige films vielen dan weer (een beetje) tegen (zoals Machete, The Crazies, Chloe, Alice in Wonderland of Nine), en andere heb ik dan weer nog niet gezien (zoals Mr. Nobody, The Fighter, Despicable Me of Harry Potter and the Deathly Hallows).

    Een lijstje met de slechtste films van 2010 krijgen jullie van mij niet, maar Sex and the City 2 en Twilight: Eclipse waren alvast grote kanshebbers op de eerste plaats.

    10. A Single Man (2009) Tom Ford

    Dat deze debuutfilm van mode-ontwerper Tom Ford visueel een erg knappe film is, ligt misschien nog in de lijn der verwachtingen gezien ’s mans hoofdberoep, maar Ford levert met A Single Man bovendien een van de indringendste films van het jaar af. Centraal staat George, een schitterende Colin Firth, die na de dood van zijn partner Jim alle levenslust verloren is en met verregaande plannen voor zelfmoord rondloopt. De film volgt George terwijl hij afscheid neemt van het leven en de weinige mensen die hem nog genegen zijn (waaronder een sterk acterende Julianne Moore). Een ontzettend knap debuut dat emotioneel als een mokerslag aankomt.

    A-Single-Man.jpg

    9. The Town (2010) Ben Affleck

    Dat Gone, Baby, Gone geen toevalstreffer was en Ben Affleck wel degelijk een film kan regisseren, bewijst hij met zijn tweede film The Town, een misdaadthriller die zich wederom afspeelt in zijn hometown Boston. De titel verwijst naar Charleston, een wijk in de stad waar misdaad welig tiert en er niet op een bankoverval meer of minder wordt gekeken. Zoals in zijn debuut wordt er ook in The Town veel aandacht besteed aan de karakteruitwerking, met naast het personage van Affleck zelf ook een vermelding voor Rebecca Hall als zijn love interest.

    The-Town.jpg

    8. How To Train Your Dragon (2010) Dean DeBlois & Chris Sanders

    Dat Pixar niet het monopolie heeft op sterke animatiefilms, bewijst dit jaar Dreamworks met How To Train Your Dragon, een grappig en ontroerend verhaal over de jonge Viking Hiccup die door zijn stam verstoten wordt omdat hij nog nooit een draak heeft gedood. Hiccup sluit echter vriendschap met de gevaarlijke draak Night Fury en ontdekt dat de draken er eigenlijk helemaal niet op uit zijn om mensen te doden. How To Train Your Dragon kan rekenen op een sterk scenario, frisse humor en een uitstekende stemmencast. Een film voor jong en oud.

    How-To-Train-Your-Dragon.jpg

    7. The Ghost Writer (2010) Roman Polanski

    Er is zoveel te doen geweest rond Roman Polanski dit jaar, dat we haast nog zouden vergeten dat er van de Poolse regisseur ook nog een film is uitgekomen dit jaar. En The Ghost Writer is een sterke politieke thriller waarin schrijver Ewan McGregor ontdekt dat de Britse premier Pierce Brosnan niet helemaal zuiver op de graat is. Sfeervol gefilmd in de beste traditie van Alfred Hitchcock en Polanski’s eigen Rosemary’s Baby. Te vermelden valt ook nog de sterke score van Alexandre Desplat.

    The-Ghost-Writer.jpg

    6. Shutter Island (2010) Martin Scorsese

    Na Clint Eastwood (Mystic River) en Ben Affleck (Gone, Baby, Gone) besloot ook Martin Scorsese zich te wagen aan de verfilming van een boek van Dennis Lehane. En met succes, want ondanks het ingewikkelde scenario, weet Scorsese de dreigende sfeer en de talrijke plottwisten uit het boek uitstekend over te brengen naar het grote scherm. Shutter Island is een film waar je je aandacht geen seconde mag laten verslappen, maar je wordt beloond met een intrigerende en spannende thriller vol twists and turns.

    Shutter-Island.jpg

    5. The Social Network (2010) David Fincher

    Toen bekend raakte dat er een film over de sociale netwerksite Facebook zou worden gemaakt, werd er menig wenkbrauw gefronst, en toen de naam van David Fincher als regisseur uitlekte, bleven mijn wenkbrauwen bijna in een permanente frons staan. Maar Fincher heeft met The Social Network een zeer boeiende film afgeleverd die vooral draait om vriendschap en verraad en ons meeneemt achter de schermen van een van de grootste hypes van de laatste jaren. Jesse Eisenberg en Andrew Garfield zijn perfect gecast en als je zelfs Justin Timberlake kan doen acteren, dan ben je een groot regisseur.

    The-Social-Network.jpg

    4. The Kids Are All Right (2010) Lisa Cholodenko

    The Kids Are All Right van Lisa Cholodenko gaat over de zoektocht van twee kinderen naar hun biologische vader. Het is een thema dat wel vaker opduikt in films, maar deze keer worden de kinderen opgevoed door het lesbische koppel Jules en Nic die beide een beroep deden op dezelfde spermadonor. Cholodenko slaagt erin clichés te vermijden en brengt een menselijk en realistisch portret van een familie die plots te maken krijgt met problemen. De film weigert een politiek standpunt in te nemen en wil vooral tonen dat uiteindelijk iedereen ook maar gewoon mens is. De uitstekende vertolkingen van Julianne Moore, Annette Benning en Mia Wasikowska mogen bovendien best erkenning krijgen van The Academy.

    The-Kids-Are-All-Right.jpg

    3. Toy Story 3 (2010) Lee Unkrich

    En ook Pixar mag dit jaar niet ontbreken in het lijstje van beste films, en dit jaar is het opnieuw de beurt aan Woody en Buzz Lightyear. Toy Story 3 is misschien wel de donkerste Pixarfilm tot dusver, maar er mag gelukkig ook nog gelachen worden (Ken en Barbie zijn nu al klassiekers). Het is een film voor jong en oud, laat je lachen en huilen en heeft een van de ontroerendste eindes van het filmjaar. Bij Pixar weten ze nog altijd perfect wat de ingrediënten zijn van een goede film.

    Toy-Story-3.jpg

    2. Inception (2010) Christopher Nolan

    Inception heeft alles wat een goede film moet hebben: een ijzersterk scenario, een cast die perfect op elkaar is ingespeeld en waar niemand bovenuit steekt, dreigende muziek, fabelachtige special effects en een onderwerp dat veel meer is dan de zoveelste brainless actiefilm. Het is een droom van een film.

    Inception.jpg

    1. Black Swan (2010) Darren Aronofsky

    Inception leek lange tijd op weg om deze eerste plaats te bezetten, maar op de valreep kwam Darren Aronofsky nog met deze indrukwekkende thriller aanzetten. Een thriller die zich afspeelt in de balletwereld lijkt op het eerste gezicht misschien niet erg interessant, maar zoals we van Aronofsky gewoon zijn, maakt hij van Black Swan een uitermate boeiend kijkstuk en een doordringende studie van de menselijke psyche en de relatie tussen goed en kwaad, en dat op de tonen van Tsjaikovski’s Zwanenmeer. De regisseur wordt daarbij geholpen door uitstekende vertolkingen van Natalie Portman, Mila Kunis, Barbara Hershey, Winona Ryder en Vincent Cassel.

    Black-Swan.jpg

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Psycho (1960) ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is 50 jaar geleden dat Psycho (1960) in de bioscoop kwam. Toen deed Alfred Hitchcock er alles aan om de plot zo geheim mogelijk te houden. Mensen die niet op tijd in de bioscoopzaal waren, mochten er niet meer in. Er stond trouwens op de affiches dat je niets over de film mocht vertellen aan je vrienden na het zien van de prent.

    psycho_blu-ray.jpg

    En het publiek was zo ingenomen door Psycho dat ze dan ook de lippen stevig op mekaar hielden. Het circus die werd opgezet rond de film was zo intrigerend dat je het als gewone sterveling niet kon laten om naar de film te gaan. Enkel de journalisten waren misnoegd. Die sukkelaars kregen geen persvisie en moesten ook in de rij gaan staan om de film te gaan zien én op de koop toe nog hun toegangs-ticket betalen uit eigen zak. Maar dat de elite zich mocht gaan mengen met de plebs was om deze Hitchcock-prent te zien, hebben de journalisten moeilijk kunnen verteren. Het was dan ook niet te verwonderen dat heel wat reviews de film met de grond gelijk maakten. Het heeft enkele maanden geduurd alvorens de eerste goede en weloverwogen reviews de kop opstaken.

    Korte inhoud: Bediende Marion Crane (Janet Leigh) werkt hard, maar verdient te weinig. Ze zou dolgraag gaan samenwonen met haar vriend Sam (John Gavin), maar ook hij moet rondkomen met een schamel loon. Op een dag krijgt ze van haar baas de opdracht een grote som geld naar de bank te brengen. In een vlaag van wanhoop besluit Marion zich het geld toe te eigenen en vervolgens slaat ze op de vlucht. Onderweg komt ze in een hevige storm terecht en moet ze noodgedwongen overnachten in het Bates Motel. Daar ontmoet ze Norman Bates (Anthony Perkins), de mysterieuze, jonge eigenaar die een obsessie heeft voor zijn moeder.

    Psycho viert zijn 50ste verjaardag en de nagelnieuwe blu-ray is dan ook een leuk cadeau om te geven aan een filmliefhebber. De zwart/wit fotografie komt werkelijk tot leven in hi-def en de urenlange extra’s van de film geven werkelijk een dieptezicht in de productie van de film. Zo vind je er gesprekken met de acteurs, de schrijvers, de cameramensen, alsook gesprekken met andere filmmakers en fragmenten uit films van Martin Scorsese, Brian De Palma, Steven Spielberg en François Truffaut. Het is een heerlijke uitgave die simpelweg niet mag ontbreken uit jullie collectie...mocht deze er al niet in staan...naast die 53 andere films van Hitchock.

    Psycho is niet van het niveau van een Rebecca (1940), een Vertigo (1958) of zelfs een North by Northwest (1959). Maar het was ook een beetje van een buitenbeentje. Hitchcock wou waarschijnlijk terugkeren naar die typische horror gotiek uit de jaren stillekes en besloot de film te draaien met minder dan 1 miljoen dollar (meestal bewoog Hitchcock geen poot voor minder dan een miljoen dollar) en alles in het zwart/wit te draaien om minder het accent te leggen op het bloed en de gore en meer op de verdraaide psychologie en de gruwel. Het werd tevens één van de meest succesvolle zwart/wit films ooit. Maar desondanks het kleinere budget wou Hitch toch beroep doen op de (dure) muziek van Bernard Herrmann. De componist componeerde dan maar enkel met een strijkorkest in plaats van een compleet filharmonisch orkest. En het resultaat werd trouwens één van de meest populaire werken van Herrmann.

    psycho_janet_leigh_04.jpgpsycho_anthony_perkins_alfred_hitchcock.jpgpsycho_janet_leigh_03.jpg

    Ik heb op de filmschool de roman gelezen van Robert Bloch waarop de film werd gebaseerd, en dit boek staat mijlenver van wat we uiteindelijk op het witte doek te zien kregen. Het is in essentie een slecht geschreven stationsromannetje, de scènes zijn absurd, de gruwel is gortiger (in de douche-scène is er sprake van onthoofding) en verre van subtiel en ook de dialogen zijn niet zo verfijnd. En dit is niet enkel de verdienste van de regisseur maar zeker ook van de talentvolle scenarist Joseph Stefano.

    Maar één van de kenmerken van een Hitchcock film zijn de sterke vertolkingen van de acteurs. Anthony Perkins is geweldig, en ik begrijp niet dat hij in dat Norman Bates karakter is gebleven in al die waardeloze sequels. In ieder geval was hij de geschikte man om deze rol te vertolken. In tegenstelling tot het boek waar het hoofdpersonage zwaarlijvig, ouder, slordig en onsympathiek was , heeft Hitchock en Stefano het personage sympathiek, jong, slank en gevoelig gemaakt. Het zal Hitchcock niet ontgaan zijn dat Perkins homoseksueel was en een grotere band had met zijn moeder dan een hetero acteur. En het werkt. Je bent als kijker aangetrokken door het intrigerende personage met zijn broze stem. Je leeft met hem mee, je hebt zelfs medelijden met hem, en bij momenten voel je trouwens dat er mogelijks een relatie zou kunnen bloeien met Marion. Bijgevolg is de film op de eerste plaats een tragedie en daarna een horrorfilm.

    psycho_janet_leigh_06.jpgpsycho_janet_leigh_anthony_perkins_01.jpg

    Wat de meeste mensen is bijgebleven is uiteraard die fameuze douchescène, die werd opgenomen in 7 lange dagen met ongeveer 70 camera standpunten. Wat weinigen weten is dat deze scène eigenlijk werd gefilmd zonder Anthony Perkins en dat er ook voor de meeste shots beroep werd gedaan op een naakte body double (ook al krijg je geen edele delen te zien, enkel maar een hint van een halve borst, en dit omwille van de strenge censuur regels). Het storyboard voor deze scène werd getekend door Saul Bass, die op incorrecte wijze het gerucht deed verspreiden dat hij de fameuze scène geregisseerd zou hebben. Maar dat was dus niet het geval. Hitchcock had Saul de opdracht gegeven verschillende standpunten uit te tekenen, en Hitchock heeft de scène dan ook op de set geregisseerd. Wat ook zo bijzonder was aan deze scène – en hiervoor moet je je i de geest plaatsen van een publiek in de jaren 60 – was dat de hoofdactrice in het begin van de film op de meest gruwelijke wijze werd vermoord. De kijker moest nu plots een ander personage volgen, Norman Bates, en later werd een nieuwe actrice geïntroduceerd, de zus van Marion, Lila Crane (Vera Miles)

    De film was grensverleggend in een periode waar horror eigenlijk iets was uit een ver verleden (cf. Frankenstein, Dracula,…). Het shock-element in de film is met de tijd iets minder choquerend, maar de manipulatieve verhaal-techniek en de vertolkingen blijven meesterlijk. Het is een film die menig andere thrillers en horrorfilms heeft geïnspireerd (Raging Bull, Jaws, Cape Fear, Halloween, Dressed to Kill, ...) en trouwens een nieuw filmgenre in leven riep, met name de slasher film. Maar deze film overstijgt uiteraard het slasher-genre, overstijgt zelfs het horror genre of de zwarte komedie. Het is een monument van de cinema die elke echte filmliefhebber meermaals gezien moet hebben.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 3 november 2010

     

    *** Psycho trailer ***

  • De Niro, Pacino en Joe Pesci in maffiafilm van Scorsese?!

    Pin it!

    Toen ik het nieuws op MTV en andere bronnen las dat deze 3 heren in een verfilming van het boek The Irishman gingen spelen, geloofde ik er niets van. Te mooi om waar te zijn dacht ik pessimistisch. En met reden want na het eindeloos wachten op de steeds uitgestelde maffiafilm Frankie Machine van Michael Mann met Robert De Niro in de titelrol en daarenboven het falen van Righteous Kill (2008) (wat een gemiste kans) kan een mens niet anders dan alle hoop verliezen in de productie van een nieuwe maffiafilm.

    De nieuwe filmplannen zijn gebaseerd op de roman 'I Heard You Paint Houses' van Frank Sheeran, een maffiahuurmoordenaar die als bijnaam 'The Irishman' had. De carrières van deze 3 acteergoden zitten muurvast en dit is dé kans om terug in de schijnwerpers te komen. En dit in een droomproductie, met übermaffiafilmer Martin Scorsese achter de camera. Dat kan niet mislukken.

    robert_de_niro.jpgal_pacino.jpgjoe_pesci.jpg

    Maar warempel, het nieuwtje lijkt geen gerucht na het zien van dit interview met De Niro op MTV. Ik (samen met duizenden anderen) hunker naar een gewelddadige maffiaprent van het kaliber Casino (1995) of Goodfellas (1990). Ja, The Departed (2006) was goed maar het miste toch enkele elementen die de oudere gangsterfilms van Scorsese zo geniaal maakten. Het recente Eastern promises (2007) was ook een mooie film in dit genre, maar kon net niet tippen aan oudere klassiekers.

    Gelukkig maar hebben we jaar na jaar het geniale The Sopranos mogen bewonderen, maar deze HBO-productie is ondertussen ook al weer 3 jaar afgelopen. Een op hol geslagen sadomasochist zoals Joe Pesci op het scherm zien daveren is steeds een genot geweest en een stevige karaktervertolking van De Niro wordt al jaren gemist in het hedendaags filmlandschap. Om nog te zwijgen over de energieke tirades van levende legende Al Pacino die het witte doek vroeger sierden. Ik hoop met heel mijn hart dat dit alles terugkomt in deze op til staande superproductie.

    Dat Scorsese terug grootse plannen heeft met oude goudhaantjes was al langer bekend. Concreet voorbeeld: De op til staande biopic over Frank Sinatra (2011) die in de steigers staat met als vermoedelijke cast –jawel- De Niro en Pacino. Heerlijk toch? Even stilstaan trouwens bij het feit dat ons trio acteurs echt wel behoorlijk oud aan het worden zijn en het dan ook opportuun is dat ze nog in zo veel mogelijk topproducties gecast worden. Fans blijven al jaren op hun honger zitten. Ze zien de ene slechte productie na de andere. De Niro schiet hierbij de hoofdvogel af. Zijn recent oeuvre is om te wenen.

    Opkomende films als Little Fockers (2010) en Stone (2010) zullen ongetwijfeld geen hoogvliegers worden en dit staat in schriel contrast met zijn hoogdagen van de jaren '80 en '90 met onder andere zijn hoogtepunt Raging Bull (1980), Scorsese’s beste film en De Niro's beste acteerprestatie tot op heden.

    goodfellas.jpgcasino.jpgraging_bull.jpgrighteous_kill.jpg

    En Joe Pesci, wel, die hebben we al jaren niet meer op het grote scherm gezien. Zijn laatste optreden was een klein rolletje in The good Shepard (schokkend trouwens hoe hij verouderd is). Maar Joe maakt binnenkort wel zijn comeback met Love Ranch. Dit zou een topper moeten worden als we critici mogen geloven.

    Pacino zien we ook nog weinig, zijn recente 88 minutes was een barslechte film en A righteous kill daar zijn geen woorden voor… Maar ja wat wil je, de machine van Hollywood evolueert en deze wil jonge opgetutte teenagers in grote rollen met een zo min mogelijke karakterontwikkeling en zo veel mogelijk CGI met als het kan een vleugje sex zodoende dat acteurs als Pacino en De Niro daar gewoon uit wegvallen. Een noemenswaardig gerucht dat Scorsese wat ruzie had met Robert De Niro de laatste jaren, droeg logischerwijze bij tot het opbergen van nieuwe projecten. Bovendien kan je het Marty niet verwijten dat hij andere stijlen en acteurs ging opzoeken om zijn carrière fris en veelzijdig te houden.

    Zijn recentste productie is daar het ontegensprekelijk bewijs van: Hugo Cabret. Wie had er 15 jaar geleden gedacht dat Martin dit genre van film ging omhelzen? Wat denken jullie van deze nieuwe filmplannen? Kan Scorsese opnieuw een meesterwerk afleveren en kunnen Pesci, De Niro en Pacino hun carrières nieuw leven inblazen en terug iconische rollen neerzetten zoals weleer… Of zullen ze vervallen in een karikatuur van hun vroegere personages?

    *** Joe Pesci met lof voor Robert De Niro ***

  • Shutter Island (2009) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Shutter Island (2009) van regisseur Martin Scorsese is gebaseerd op de roman van bejubeld auteur Dennis Lehane (Mystic River). Het verhaal speelt zich af in 1954 en gaat over US Federal Marshal Teddy Daniels (Leonardo DiCaprio) en zijn partner Chuck (een sterk gecaste Mark Ruffalo) die naar de psychiatrische instelling Ashcliffe Hospital varen op het geïsoleerde Shutter Island. Reden: de mysterieuze verdwijning onderzoeken van kindermoordenares Rachel Solando. Hier is de toch wel geslaagde poster.

    shutter_island_2009_blu-ray.jpg

    Mysterie en verdachtmakingen troef al blijkt dat directeur dr. Crowley (een uitstekende Ben Kingsley) geheimzinnig doet over deze verdwijning alsook wat er gaande is in 'The Lighthouse' of 'Ward C', waar alle zware psychopaten opgesloten zitten. Bovendien stijgt de spanning als Teddy een dreigende omgeving gewaar wordt, waarbij iedereen wel iets te verbergen lijkt te hebben & waar iedereen zich tegen hem lijkt te keren.

    De film heeft van het begin af een hoog Things-are-not-what-they-seem –gehalte. Hier wordt echter mooi omheen gewerkt door een orgie van duistere sfeer, spanning, actie en een solide plot. Deze film is een soort ode aan thrillers uit de jaren '50, overgoten met een sausje van stilistische grandeur die weinig gezien kan worden in de hedendaagse popcorn-cinema. Het fifties B-film gevoel blijft tevens overeind in dit emotioneel drama. Alfred Hitchcock comes to mind bij vele scènes, en Le Procès (1962) van Orson Welles diende duidelijk als inspiratie voor deze prent.

    Buiten het wat voorspelbare, uitgerokken einde is dit een sterke film en een lust voor het oog. Je wordt geprikkeld door emoties, angst en medeleven. De rauwe flashbacks van Teddy zijn overleden vrouw en zijn belevenissen in WOII maken van deze film een emotioneel geladen schouwspel dat je na een tijdje meer en meer bij de keel grijpt, eens je dieper in de verwikkeling van intriges, leugens, complottheorieën en psychoses op het eiland terecht komt. De setting en sfeer zuigt je mee in het verhaal. Je krijgt het gevoel alsof je zelf een patiënt was in de instelling.

    Martin Scorsese speelt al zijn troeven uit in Shutter Island. Karaktervolle, angstaanjagende locaties, een pakkende claustrofobische sfeer en een stevige dosis gruwel en geweld. Dit alles stijlvol, strak en met oog voor detail in beeld getoverd: de cinematografie is de drijvende kracht van de film. De dialogen zijn spits, doordacht. De casting is nagenoeg perfect en de personages krijgen allemaal mooi de tijd om zich te ontplooien. De hedendaagse klassieke muziek past perfect in deze mix en geeft een stevige boost aan de al beangstigende sfeer. De meester onderscheidt zich wederom van de mediocriteit van Hollywood-Blockbuster-regisseurs. Shutter Island is een film die hij al jaren wilde maken, zonder al te veel druk van buitenaf, puur om zijn klasse als visionair regisseur opnieuw aan de wereld te kunnen tonen. Geen film die gemaakt werd met het oog op de Oscars, maar een duistere thriller pur-sang, die puur dient om te entertainen en schokken.

    shutter_island_001shutter_island_002

    Het is Di Caprio’s beste acteerprestatie tot nu toe. Dit is de ultieme bevestiging voor Leonardo "babyface" Di Caprio die de criticasters het nakijken geeft. De karaktervolle, met vuur en passie gespeelde vertolking van Leo als Teddy Daniels was buitengewoon sterk. Zijn personage is zo diepzinnig en emotioneel geladen in beeld gezet dat dit bij momenten angstaanjagend wordt. Zoveel emotie en diepgang... Met elke film die hij met beschermengel Scorsese draait groeit zijn talent en kunnen. Mensen moeten gaan begrijpen waarom Marty steeds voor deze knaap kiest en niet voor gevestigde/oudere karakteracteurs. Hoe ouder Leo wordt, hoe meer karakter en zelfzekerheid hij begint te vertonen in gelaatsuitdrukkingen en fysieke handelingen. De babyface opmerkingen kunnen niet meer gelden als een excuus om hem af te breken.

    Kortom, deze prent hoort niet thuis in het rijtje van klassiekers als Goodfellas, Raging Bull of Mean Streets, maar Scorsese vestigt zich toch weer bij de top in de hedendaagse cinema. Deze film kan hoger geplaatst worden dan The Departed (2006) en zou probleemloos bij de Oscars de concurrentie aan kunnen gaan met films als Up in the Air , The Hurt Locker of Crazy Heart. Spijtig dat Paramount er voor koos om de film nà de selectie van de Oscarnominaties uit te brengen. Maar dit is een ijzersterke thriller die de gemiddelde cinemabezoeker absoluut niet over het hoofd mag zien. Deze film blijft je achtervolgen, zo hoort het ook.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 4 maart 2010

    ***Related Post***
    31/07/2009: Leonardo DiCaprio op Shutter Island van Martin Scorsese

     

    *** Shutter Island trailer ***

  • Leonardo DiCaprio op Shutter Island van Martin Scorsese

    Pin it!

    Mijn eerste gedacht bij het zien van de trailer van de nieuwe Martin Scorsese prent Shutter Island (2009) was: "Waarom moeten ze zoveel verklappen?!?" Ik heb het boek van Dennis Lehane waarop de film gebaseerd is niet gelezen, maar bij het zien van de eerste beelden weet ik al hoe de film zal eindigen. Dit is een mystery-ghost-thriller en hoe meer je laat zien in een trailer hoe meer je op voorhand het mysterie zal blootleggen en het thriller-effect uiteindelijk zal uitdoven.

    shutter_island poster

    Korte inhoud: De film speelt zich af in 1954. De U.S. Marshalls Chuck Aule (Mark Ruffalo) en zijn nieuwe partner Teddy Daniels (Leonardo DiCaprio) gaan op zoek naar een moordenares die ontsnapt is uit T.B.S.-kliniek 'Ashecliffe Hospital' voor langgestraften op Shutter Island, een eiland voor de kust van Massachusetts. Aangenomen wordt dat ze zich daar nog verborgen houdt. Een web van intrige en misleiding zorgt er al snel voor de nodige problemen. Zo krijgt Daniels van de plaatselijke doctoren geen toegang tot de archieven van het hospitaal die hem de broodnodige informatie zouden kunnen verschaffen. Een plotseling opstekende orkaan verbreekt de verbinding met het vasteland waardoor ze nu op zichzelf zijn aangewezen. Diverse langgestraften maken van de verwarring gebruik om uit de kliniek te ontsnappen. Teddy begint zo langzamerhand aan zijn geheugen, zijn partner en zelfs zijn gezondheid te twijfelen.

    Dit is in ieder geval de eerste speelfilm van Scorsese sinds The Departed in 2006. In tussentijd heeft de Oscar winnende regisseur zich voornamelijk bezig gehouden met Shine a Light (2008), de documentaire over de Rolling Stones. Blijkbaar had de cineast bereikt wat hij wou bereiken, nadat zijn buddies Spielberg en Coppola hem voor hadden geweest met hun oscars. Scorsese werd 5 keer genomineerd voor Beste Regisseur maar het was pas in 2006 dat hij die erkenning ook kon verzilveren. En nu hij zijn doel heeft bereikt kan hij zichtbaar opnieuw freewheelen met documentaires, kortfilms en genre-thrillers voor het grote publiek.

    Maar ook al is dit een populaire genrefilm, toch barst Shutter Island van het acteer-talent, te beginnen met zijn fetish-acteur DiCaprio, maar ook Mark Ruffalo, Ben Kingsley, Patricia Clarkson en Max Von Sydow. Ik verwacht er toch niet zo heel veel van, maar een beetje in de lijn van Cape Fear (1991) kan dit best nog ontspannend worden. Ik hoop alleen niet dat de trailer de film voor mij heeft verpest. De film komt bij ons uit op 14 oktober 2009.

    *** Shutter Island trailer ***

  • Martin Scorsese waagt zich aan Frank Sinatra

    Pin it!

    Martin Scorsese gaat een biopic maken over acteur en zanger Frank Sinatra, bijgenaamd The Voice. Scorsese is normaal op zijn best in films over de maffia, en dus heeft het er alle schijn van dat Sinatra een voltreffer wordt. Het magazine Variety schreef het volgende:

    De productie van de prent is in handen van Universal Pictures en Mandalay Pictures. Het scenario is van de hand van Phil Alden Robinson (Field of Dreams). De voorbereidingen van de film zijn al jaren aan de gang. Het duurde namelijk een tijdje vooraleer de familie eruit was, hoe het verhaal van Sinatra het beste verteld kon worden. Dat doet vermoeden dat het element georganiseerde misdaad behoorlijk op de achtergrond zal verzeilen. Voorts nam het verkrijgen bij de maatschappij Frank Sinatra Enterprises van de muziekrechten ook veel tijd in beslag.

    Wie de rol van The Voice zal spelen, is nog niet bekend, maar er wordt gefluisterd dat Scorsese de taak zal toevertrouwen aan zijn huidige fetish-acteur, Leonardo DiCaprio. In zijn ruim een halve eeuw omspannende carrière won de zanger met de blauwe ogen 11 Grammy's; als acteur hield hij het bij één Oscar voor de (uiteraard) mannelijke bijrol als het heethoofd Private Angelo Maggio in het Pearl Harbor-drama From Here to Eternity (1953) van Fred Zinnemann. Sinatra trad op in 58 films, waaronder de baanbrekende prent over drugsverslaving The Man with the Golden Arm en het verbluffende The Manchurian Candidate van John Frankenheimer. Met onder andere Dean Martin en Sammy Davis Jr vormde hij de zogenaamde Rat Pack, entertainers die in de sixties de casino's en de vrouwen in Las Vegas onveilig maakten.

    Sinatra overleed op 82 jarige leeftijd in 1998 aan een hartaanval. Zijn laatste woorden waren niet "And now the end is near, and so I face the final curtain" (uit My way), maar "I'm losing". De 66-jarige meervoudige Oscarwinnaar Martin Scorsese heeft in zijn vruchtbare carrière tot nu toe éénmaal een biopic gerealiseerd: 'Aviator', over het leven van de excentrieke miljardair Howard Hughes, en heeft voor het genre blijkbaar de smaak te pakken gekregen.

    Er was reeds een film gemaakt over The Rat Pack (1998) van Rob Cohen met niemand minder dan Ray Liotta als Frank Sinatra, maar de film scheerde geen hoge toppen en werd meteen versluisd naar het kleine scherm. Uiteraard zal dit project wel meer succes boeken. Het wordt in ieder geval uitkijken naar wie uiteindelijk de rol zal krijgen. Een fascinerend verhaal wordt het zeker.

  • Wall Street 2 met Michael Douglas & Oliver Stone

    Pin it!

    Met de wereldwijde recessie en de banken-crash kon het langverwachte vervolg op Wall Street (1987) niet uitblijven. En een paar dagen geleden hebben ook Oliver Stone én Michael Douglas toegezegd om terug te keren voor de sequel.

    Een jaar gelden werd bekend dat Martin Scorsese interesse vertoonde in The Wolf of Wall Street (2013) van Jordan Belfort en dacht aan Leonardi DiCaprio voor de hoofdrol. Maar hierover is dus nog maar weinig bekend. Variety schreef het volgende:

    Twentieth Century Fox wants to return to Wall Street. Studio's launching development of a sequel to Oliver Stone's 1987 drama as a potential starring vehicle for Michael Douglas, who won an actor Oscar for his role as cold-hearted takeover artist Gordon Gekko. Fox has signed deals with Edward Pressman, who produced the original, and writer Stephen Schiff to pen an updated version of a look into the underside of the financial world. Project is titled "Money Never Sleeps," but Stone's not involved as a writer or director.

    Stone's screenplay, written with Stanley Weiser, and Douglas' performance captured for many the essence of the win-at-all-costs culture of the 1980s. Script features such nuggets as "greed is good," "lunch is for wimps" and "if you need a friend, get a dog." Edward R. Pressman was a producer on "Amazing Grace" and an exec producer on Thank You For Smoking (2005).

    Het personage van Gordon Gekko was losjes gebaseerd op de veroordeelde bankier Michael Milken. Het vervolg zal naar verluidt gaan over Gekko die net vrijgekomen is en terug keert in het recente Wall Street. Verschillende media weten te melden dat Shia LaBeouf in onderhandeling is om een jonge onervaren beurshandelaar te gaan spelen, een soort update van de rol van Charlie Sheen in het eerste deel. Hij zou onder de hoede komen van mentor Gekko.

    Waarom moeten ze altijd weer terugvallen op Shia LaBeouf? Ik heb niets tegen de knul, maar ik ben er op uitgekeken. Hij is mede-verantwoordelijk voor het Indy 4 treinongeluk en de enige reden waarom ik uitkijk naar Transformers 2: Revenge of the Fallen (2009) (een titel die ook werkt voor Wall Street 2) is de hoop dat Megatron die knul onder zijn metalen hiel verbrijzelt. Ik zou eigenlijk liever Charlie Sheen willen terug zien. Waarom niet trouwens? Dit gaat over de beurs en is niet de zoveelste popcorn-actie film die we van Shia gewend zijn. Deze film moet gaan over de karakters en het drama, niet zozeer over explosies en waanzinnige stunts. Het spijtige aan de zaak is dat er bitter weinig mannelijke hoofdrol-acteurs zijn jonger dan 30 in Hollywood. Maar de film is nog niet opgenomen dus er kan nog heel wat veranderen…

    ***Related Posts***
    28/09/2010: Wall Street 2 review
    29/01/2010: Wall Street: Money Never Sleeps trailer

  • The Terminator opgenomen in Amerikaans Filmarchief

    Pin it!

    Toch een beetje van een verrassing. Volgens het volkje van de Daily Press zou de Library of Congress 25 films gekozen voor opname in het US National Film Registry, het nationaal filmarchief van de VS. Bedoeling is dat "cultureel, historisch of esthetisch relevante prenten" voor de eeuwigheid worden bewaard. Met de opname van het nieuwe pakket telt het archief nu precies 500 titels. Het leuke is dat zowaar The Terminator (1984) van James Cameron tot de prestigieuze lijst is opgenomen.

    One of Arnold Schwarzenegger's most famous one-liners will be back for generations to come, now that 1984's "The Terminator" has been selected for preservation in the nation's film archive. The low-budget film directed by James Cameron set a new standard for science-fiction and made Schwarzenegger, now California's governor, a star. The Library of Congress announced Tuesday morning that it's one of 25 films being added to the National Film Registry. The formal unveiling was scheduled for 8 a.m.

    The Invisible Man 01 The Terminator 01 deliverance 01 In Cold Blood 01

    Al sinds 1989 wordt de keuze gemaakt uit nominaties van het publiek, alsook van leden van de National Film Preservation Board, waartoe onder andere topregisseur Martin Scorsese behoort, de director of photography Caleb Deschanel, de Mexicaanse regisseur Gregory Nava en de bekende filmcriticus Leonard Maltin. Dat er nood is om de levensduur van films te verlengen, moge blijken uit de vaststelling dat van alle Amerikaanse films gemaakt voor 1950 ongeveer de helft als 'verloren' mag worden beschouwd. Voor prenten uit de periode van de zwijgende film loopt dat verlies op tot 90 procent. Van de films die nieuw in het archief worden opgenomen, is Foolish Wives (1922) van Erich von Stroheim uit 1922 de oudste. Meer bekendere films zijn ondermeer en Deliverance (1972) van John Boorman, The Invisible Man (1933) van James Whale, In Cold Blood (1967) vanRichard Brooks en The Pawnbroker (1964) van Sidney Lumet. Hier is de volledige 2008 aanwinst.

    Deze films zullen de reeds opmerkelijke lijst van filmklassiekers vervoegen zoals: 2001: A Space Odyssey, Alien, Apocalypse Now, Back to the Future, Badlands, Ben-Hur, Blade Runner, Blazing Saddles, Casablanca, Chinatown, Citizen Kane, Close Encounters of the Third Kind, The Conversation, Fargo, The Godfather I & II, Goodfellas, The Graduate, The Great Dictator, Manhattan, North by Northwest, Raiders of the Lost Ark, Rear Window, Schindler's List … en ga zomaar door. De lijst heeft dus ook heel wat populaire namen zoals Back to the Future, Halloween, Jaws en Rocky dus past The Terminator eigenlijk wel best in dit lijstje.

    Deze films zullen niet enkel digitaal worden opgeslaan met de hoogst mogelijke resolutie, maar tevens zullen originele filmkopieën met diverse methoden worden beschermd. Spijtig dat Europa nog niet aan zo een instituut toe is, maar het zou er toch wel eens van moeten komen. Zeker gezien wij hier eigenlijk de filmkunst tot stand hebben gebracht met pioniers als Georges Méliès, Friedrich Wilhelm Murnau en Fritz Lang.

  • Top 10 Most Anticipated Movies of 2009

    Pin it!

    Nog een paar uurtjes en 2008 is voor goed voorbij en de vraag die ik me stel is "Naar welke film kijk jij uit in 2009?" Laten we bij deze cruciale levensbeschouwelijke vraag dan ook eens peilen naar wat 2009 zoal in petto heeft met een lijstje van de Top 10 Meest Geanticipeerde Films. En enquête die werd gesteld aan afzonderlijk mannen en vrouwen. En gezien opiniepeilingen waarbij men een handvol mensen naar hun meningen vraagt nooit fout kan zijn, is hier de lijst die werd vrijgegeven via mijn trouwe dienaars van Deadline Hollywood.

    Angels & Demons Star Trek UP GI Joe watchmen

    Als het aan de MANNEN lag:

    1. Star Trek (2009) 23%
    2. Transformers: Revenge of the Fallen (2009) 17%
    3. Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) 14%
    4. X-Men Origins: Wolverine (2009) 9%
    5. Terminator Salvation (2009) 7%
    6. Watchmen (2009) 7%
    7. Angels & Demons (2009) 5%
    8. Public Enemies (2009) 3%
    9. G.I. Joe: Rise of Cobra (2009) 3%
    10. New Moon (2009) 3%

    Als het aan de VROUWEN lag:

    1. Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) 25%
    2. New Moon (2009) 15%
    3. Transformers: Revenge of the Fallen (2009) 11%
    4. Angels & Demons (2009) 9%
    5. X-Men Origins: Wolverine (2009) 7%
    6. Star Trek (2009) 6%
    7. Public Enemies (2009) 5%
    8. Night at the Museum: Battle of the Smithsonian (2009) 4%
    9. The Lovely Bones (2009) 3%
    10. Where the Wild Things Are (2009) 2%

    Wat mij zo meteen opviel is dat blijkbaar niemand echt wakker ligt van de nieuwe James Cameron film Avatar (2009) of nog de Tintin (2009) film van Steven Spielberg. Ik kijk in ieder geval zelf uit naar Public Enemies, X-Men Origins: Wolverine, Star Trek, Terminator: Salvation, Watchmen, maar ook naar Shutter Island (2009) van Martin Scorsese, The Tree of Life (2009) van Terrence Malick, Pixar’s gloednieuwe Up (2009), Inglourious Basterds (2009) van Quentin Tarantino en in de hoop ik evenveel zal moeten lachen als met de eerste film, Old School Dos (2009) van Todd Phillips en misschien ook wel voor de terugkeer van Mel Gibson in Martin Campbell's Edge of Darkness (2009) en Roland Emmerich's 2012 (2009). Welke films heb ik over het hoofd gezien…tell me!

  • Casino (1995) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Deze Martin Scorsese-klassieker was in de periode van zijn release niet echt een mega-kassucces. Casino (1995) had een budget van 52 miljoen dollar maar haalde in de States slechts 42 miljoen binnen aan bioscoop-inkomsten. De film werd wel een succes in het buitenland met een omzet van 116 miljoen. Niemand durfde het woordje flop in de mond nemen maar de Amerikanen lagen er niet wakker van. Maar de prent kreeg een tweede leven op dvd en werd een echte hype.

    robert de niro,robert richardson,joe pesci,dvd,blu-ray,casino,martin scorsese,raging bull,review,filmbespreking,nicholas pileggi

    Korte inhoud: Sam Rothstein (Robert De Niro), die met zijn succesvolle gokmethoden de bijnaam Ace kreeg, is een jeugdvriend van Nicky Santoro (Joe Pesci). Als Ace een carrière krijgt in een casino in Las Vegas volgt Nicky niet veel later, maar anders dan Ace begeeft hij zich wel met misdadige organisaties. Dan ontmoet hij Ginger (Sharon Stone), een vrouw die de mannen in haar zak heeft, maar geen nee kan zeggen tegen haar vorige vriend. Hij trouwt met haar, maar dat had hij beter niet kunnen doen.

    Voor wie verzot was op Goodfellas (1990) zal ook hier van genieten, want de twee films vertonen een pak gelijkenissen op vlak van vorm als inhoud, en de twee prenten moeten niet onderdoen voor elkaar. Casino mocht wel iets meer ingekort worden, want met zijn bijna 3 uur is het af en toe een beetje teveel van het goede. Maar de visuele stijl die Scorsese toepast in wederom heel fascinerend en neemt de toeschouwer telkens bij verrassing. Hij springt namelijk van een flashy, glamoureus, kunstlicht, Vegas-stijl naar een iets documentair realistisch portret. En het zou geen Scorsese-film zijn zonder een nostalgische soundtrack en hier krijg je muziekstukken uit 3 decennia.

    En er zit vaart achter want al bij de eerste minuut zien we Sam Rothstein door de lucht vliiegen nadat zijn auto werd opgeblazen. Daarna schieten we terug naar het begin van zijn loopbaan. De camera baant zich een weg door de pracht en praal van het gokleven in Las Vegas en achter de schermen. Het talent van Scorsese ligt hem hier dat alles heel authentiek aanvoelt, en dat is dan weer voor een groot stuk te danken aan het knappe boek & scenario van Nicholas Pileggi. De auteur kende vroeger iemand dat namens de maffia vier casino’s runde. Aan de hand van zijn verhaal heeft hij Casino geschreven.

    Halverwege neemt de film een ongeziene wending en krijgen we een liefdesromance die eindigt in een haat-relatie, tussen Ace en zijn glamour callgirl Ginger. En met de jaren komt er ook steeds meer drugs en komen de verhoudingen tussen de mensen compleet anders te liggen. De toon van Casino verandert dan ook van swingende glamour naar hectisch en gewelddadig. Scorsese laat de teloorgang van een mens zien die ooit een talent had, succes kende, maar gaandeweg alles verloor. Het duurt allemaal misschien wel wat lang, maar het is zo episch in beeld gezet dat je begrijpt dat Scorsese moeilijk iets kon wegknippen. De drie hoofdpersonages krijgen alle ruimte om zich uit te drukken en de negatieve spiraal waar zij in belanden wordt dan ook op een efficiënte manier uitgewerkt.

    02 01 03

    De vertolkingen zijn op een hoog niveau met een De Niro die bij momenten herinneringen oproept van zijn Raging Bull (1980) rol. Ook Joe Pesci komt uit de sterk uit de hoek als de enige die zo enthousiast kan razen en tieren en anderen op de pijnbank leggen. Sharon Stone schittert eveneens en zet hier één van haar beste vertolkingen neer. Ditalles met prachtig camerawerk van Robert Richardson is deze film beetje bij beetje uitgegroeid tot een meesterwerkje. Casino was eerder uitgebracht op HD DVD, maar ondertussen ligt ook de Blu-ray versie op de markt. En als je thuis echt wil genieten van de mooie belichting van Robert Richardson, dan is dit ook het formaat die je in huis moet halen.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 5 november 2008

     

    *** Casino trailer ***

  • Paul Newman (1925-2008) overleden

    Pin it!

    Opnieuw een groot verlies in het filmlandschap. Paul Newman, de oscar-winnende acteur is gisteren op 83-jarige leeftijd overleden na een lange, slepende strijd tegen kanker. Dat meldt zijn woordvoerster Marni Tomljanovic. Newman was één van de grootste Hollywoodsterren ooit, een wereldicoon in zijn gloriejaren. En hoewel hij een sekssymbool was, slaagde hij erin de liefde van zijn leven sinds 1958 tot zijn dood trouw te blijven. Hij was ook een groot filantroop en schonk naar schatting gedurende zijn leven voor een half miljard euro weg aan goede doelen.

    Newman stopte de chemotherapie in augustus, en iedereen wist dat het een kwestie van weken was voordat hij zou overlijden. In mei dit jaar trok hij zich terug uit het filmproject Of Mice and Men, een film naar de roman van John Steinbeck die hij zou gaan regisseren. Toen klonk het nog vaag 'wegens gezondheidsredenen'. Eerder klonken al geruchten als zou Newman kanker hebben, maar die werden door zijn vertegenwoordiger Toni Howard weggewuifd als 'uit de lucht gegrepen'. Nochtans getuigde een buurman van de acteur dat hij vorig jaar al door de acteur op de hoogte werd gebracht van zijn strijd tegen kanker.

    Paul Newman ging in 2006 op pensioen, na een carrière van meer dan 50 jaar. Hij speelde onder meer in The Hustler (1961), Butch Cassidy And The Sundance Kid (1969), The Sting (1973), Hud (1963) and Cool Hand Luke (1967). Hij werd 10 keer genomineerd voor een Oscar en won er uiteindelijk één als ‘Beste Acteur’ voor zijn rol in The Color of Money (1986), het quasi-vervolg op de klassieker The Hustler.

    Paul Newman werd in 1925 geboren in Shaker Heights, een plaatsje nabij Cleveland, Ohio. Tijdens de Tweede Wereldoorlog ging hij bij de marine. In 1946 ging hij naar Kenyon College. Later ging hij Drama volgen bij de Universiteit van Yale. Via rollen bij de tv kwam hij in 1953 op Broadway, waar hij zijn debuut maakte in het stuk Picnic. Hierna kreeg hij een filmcontract bij Warner Bros. Zijn eerste film, The Silver Chalice (1954), was een grote flop. In 1956 had hij zijn eerste succes te pakken, met de boksfilm Somebody Up There Likes Me (1955). Tijdens de opnamen van zijn volgende film, The Long, Hot Summer (1958), ontmoette hij zijn tweede vrouw, actrice Joanne Woodward. Ze zouden hierna vaker samen in een film verschijnen. Met zijn rol in Cat on a Hot Tin Roof (1958), met Elizabeth Taylor, werd hij voor de eerste maal genomineerd voor een Oscar.

    Paul Newman heeft uit zijn eerste huwelijk met Jackie Witte drie kinderen en ook uit zijn tweede huwelijk met Joanne Woodward ontsproten drie kinderen. Zijn vijf dochters schonken Newman acht kleinkinderen. Zijn eerste huwelijk duurde van 1949 tot 1958. Toen trouwde hij met actrice Joanne Woodward. Een relatie die duurde tot zijn dood. Newman koos er dan ook voor niet te leven in wat hij de 'Hollywood environment' noemde. Hij settelde in Westport, Connecticut. Gevraagd waarom hij zijn Joanne al die jaren trouw was gebleven terwijl zovele vrouwen hem aanbaden, antwoordde hij: "Waarom ergens een hamburger gaan eten als je thuis steak krijgt." De jaren 60 ging hij in als een grote ster. Hij speelde in een rij kassuccessen, zoals Exodus (1960), The Hustler en Hud. Voor de laatste twee kreeg hij zijn tweede en derde Oscarnominatie. Na een dipje van twee jaar keerde hij terug met Hitchcock's Torn Curtain (1966).

    The VerdictThe Hudsucker ProxyRoad to PerditionShadow Makers

    In 1968 kreeg hij zijn vierde Oscarnominatie, voor Cool Hand Luke. Datzelfde jaar volgde zijn regiedebuut, Rachel, Rachel (1968), met Joanne Woodward in de hoofdrol. Hij kreeg een Oscarnominatie voor Beste Film, en werd door de New York critics uitgeroepen tot beste regisseur van 1968. Datzelfde jaar voerde hij samen met zijn vrouw campagne voor Eugene McCarthy, de presidentskandidaat voor de Democraten. Hierdoor kwam hij op de "Enemies list" van Richard Nixon, de Republikeinse tegenkandidaat terecht. In 1969 kwam hij voor de eerste keer in aanraking met de autosport, in de film Winning. Wat begon als een hobby, leidde tot een tweede carrière. Vanaf 1972 doet hij aan professionele wedstrijden mee. In 1979 werd hij tweede in een Porsche 935 in de 24 uur van Le Mans, en in 1995 won hij op zeventigjarige leeftijd de 24 uur van Daytona. Door Newmans passie voor wagens konden de makers van Cars (2006) hem strikken om de stem te doen van Doc Hudson. Hij richtte in 1983 Newman-Haas Racing op, een erg succesvol raceteam dat ondermeer meedeed in de champcar en indycar-series, de Amerikaanse versies van Formule 1.

    In 1969 speelde hij met Robert Redford in de western Butch Cassidy and the Sundance Kid. Het werd de meest succesvolle western aller tijden, en betekende de grote doorbraak van Redford. In 1973 speelde hij weer samen met Redford in The Sting, die de Oscar voor Beste Film won. Andere succesvolle films uit de jaren zeventig waren de rampenfilm The Towering Inferno (1974) en de sportfilm-parodie Slap Shot (1977).

    The Color of MoneyThe StingThe Towering InfernoHud

    In 1971 richtte hij samen met Barbara Streisand en Steve McQueen de productiemaatschappij First Artists op, waarvoor hij enkele films regisseerde. In 1978 stierf zijn enige zoon Scott Newman aan een overdosis. In zijn naam stichtte hij de Scott Newman Foundation, een stichting die zich inzet voor het genezen van drugsverslaafden. In de jaren tachtig speelde hij nog in een enkele succesvolle films, waaronder Absence of Malice (1981) en The Verdict (1982), waarvoor hij zijn zesde en zevende Oscarnominaties kreeg. In 1986 werd hij door de Academy geëerd met een ere-Oscar. Voor The Color of Money van Martin Scorsese met Tom Cruise, de sequel van The Hustler, kreeg hij uiteindelijk zijn eerste echte Oscar. Na Shadow Makers (1989) deed hij het iets rustiger aan. In 1995 kreeg hij nog een Oscarnominatie voor Nobody’s Fool (1994), en nadien voor Road to Perdition (2002). Hij speelde ook een merkwaardige rol in de Coen Brother's The Hudsucker Proxy (1994).

    In de jaren tachtig begon Newman ook een nieuwe carrière. In 1982 startte hij Newman's Own, een bedrijf dat verscheidene voedselproducten produceert, waaronder saladedressing, pastasaus en popcorn. De winst van het bedrijf wordt geschonken aan goede doelen, voornamelijk aan kinderen met kanker. Newman gaf zo meer dan 250 miljoen euro weg. Het was slechts één van de goede doelen die hij steunde. Op 25 mei 2007 verklaarde hij nog in een interview met de Amerikaanse zender ABC dat hij zou stoppen met acteren omdat hij "niet meer kan werken op het niveau dat ik zou willen", en omdat hij naar eigen zeggen zijn geheugen, zijn vertrouwen en zijn vindingrijkheid begon te verliezen. Hij wilde zich voortaan concentreren op zijn restaurant en op projecten voor terminaal zieke kinderen.

    Rest in Peace.

  • Welke filmposter hangt in jouw kamer?

    Pin it!

    Ik heb nogal wat vrienden die het behangpapier in hun kamer vervangen hebben met filmposters, en vaak kan je via de filmposters ook een idee krijgen van 'wie' de persoon is. Vergeet dus, 'kleren maken de man' of 'de theorie van het schudden van handjes', kijk gewoon naar wat de persoon aan zijn (of haar) muur heeft hangen. Jongeren in een identiteitscrisis en zij die gewoon op zoek zijn naar een identiteit met posters van Tokio Hotel en Britney Spears komen hier niet in aanmerking. Dit postje legt ook de nadruk op mannen in plaats van vrouwen, gezien vrouwen minder geneigd zijn hun behangpapier of muurverf op te offeren.

    Als er een persoon gigantisch veel posters aan zijn muur heeft hangen, moet je op zoek gaan naar de exemplaren die een belangrijke positie bekleden in de kamer (boven de haard, dicht bij het bed,…). Er zijn uiteraard uitzonderingen aan de theorie, maar over het algemeen kan je de volgende conclusies trekken wanneer je de volgende affiches zou aantreffen. Voel jullie vrij om de theorie aan te vullen in de reacties.

    RockyRocky, Million Dollar Baby

    Een poster die je regelmatig aantreft is deze van Rocky (1976). Bij meisjes zal dit dan Million Dollar Baby (2004) zijn. Meestal heb je dan ook te maken met ambitieuze én sportieve mensen. De film is voor hen een bron van inspiratie en in vele gevallen hebben ze ook wel ergens de CD liggen met "The Eye of the Tiger".

    Het zijn vaak heel joviale mensen die regelmatig eens een blockbuster op dvd zien, maar niet echt wakker liggen van de nieuwe David Cronenberg. Ze lopen ook niet te koop met hun filmkennis en zijn zich goed bewust dat het om entertainment gaat.

    Een paar jaar gelden trof ik nog Bloodsport (1988) posters aan, maar deze zijn ondertussen helemaal verdwenen nadat JC iets teveel met een scheef oog wordt bekeken.

    Star WarsStar Wars, Star Trek

    Welkom in het huis van een gepassioneerde filmgeek! In dit geval is hij ook meestal mannelijk én vrijgezel. Je weet maar best "iets" af van Star Wars (1977) of Star Trek als je met zo iemand een relatie wil beginnen.

    Bij mijn weten zijn de Star Trek fans iets ouder en iets meer geeky, dan de Star Wars posterboys. Maar wees gerust, er zitten ook geeks bij de SW-fans. Ze bekijken ook hopen films en hebben een enorme filmbagage, waaronder ook film noir films of Amerikaanse exploitation films. Een discussie over Star Trek en Star Wars schepen, en welke beter zijn, is stof voor een uitdeinende discussie waar zelfs Einstein en andere geleerden bijgesleurd kan worden. Maar ook op filosofisch of psycho-analitisch vlak weten de SW-fans heel wat. The Lord of the Rings begint stilaan een gelijkaardige fanbase.

    the matrixThe Matrix

    Wees op je hoede van mensen die The Matrix (1999) poster aan hun muur hebben hangen. In veel gevallen zijn ze ook verzot op wapens en steekt er ene in het nachtkastje of in een kartonnen doos in de kleerkast.

    Ze zijn iets intelligenter dan het doosnee NRA-lid, maar diepgaande filmdiscussies ga je niet met hen hebben. Buiten de Matrix-filosofie hebben ze een vrij beperkte filmkennis.

    Ze zijn ook verzot op computer-spelletjes, grunge en hardrock muziek. Ze zijn vaak opvliegend wanneer je hun favoriete films durft te bekritiseren. Hun levensstijl kan vaak ook heel excentrieke vormen aannemen. Maar bon, het zijn niet allemaal 'problem childs' ... sommigen zijn gewoon verzot op latex, trenchcoats en Keanu Reeves.

    SpidyX-Men, Spiderman, Batman

    In tegenstelling tot Matrix fans, bezitten de superhero-posterboys geen wapens, wel poppetjes van hun helden (tot 500 euro per figuurtje) en heel wat comic t-shirts in hun kast. Ze lezen nu en dan eens een comic en zijn verzot op vintage issues die geïmporteerd zijn uit de States of uit Azië. Ze bezitten quasi allemaal een universitair-diploma (filosofie/geschiedenis) of hebben een Master-Degree uit een kunst-academie (film of animatie), en denken daarmee de top bereikt te hebben. Ze staan echter even ver in hun leven als de dag wanneer ze hun studies hebben aangevat. Ze zijn niet getrouwd en hebben moeite om 'de ware' te vinden. Ze zijn ook verzot op het Fantastische genre en beluisteren heel wat filmmuziek. Het zijn ook meestal vegetariërs en onverbeterlijke betweters.

    Zij hebben net zoals de Star Wars posterboys een enorme filmbagage. They love Bryan Singer, they hate Brett Ratner. Van mensen als Lindsay Lohan of Sarah Michelle Gellar krijgen ze spontaan braakneigingen, maar je kunt met hen op café urenlang discussiëren over het Batman-pak in de Schumacher-films of de Spiderman-villains. Ze weten niets van musicals of romantische komedies, of beter, ze willen er niets van weten.

    SmokeClerks, Dogma, Smoke

    Zij bezitten geen poppetjes of vuurwapens, maar misschien wel een plastiekzakje met marihuana. In tegenstelling tot de Rocky posterboys hebben zij geen grotere ambitie dan genieten van het moment. Ik weet niet hoe het komt, maar ze hebben bijna allemaal CD’s van Prins, The Police of Public Enemy in hun kast liggen, en situeert zich hun muziekvoorkeur tussen de late jaren ’80 en beginjaren ’90. Ze liggen niet wakker van hedendaagse muziek, en zijn niet echt verzot op videogames, maar wel op een spelletje poker.

    Clerks-posterboys zijn plezierige mensen met een groot gevoel voor humor en een zachtaardig karakter. Zij hebben meestal geen diploma’s, maar zijn veruit de meest intelligente mensen die je zal tegenkomen, met niet alleen een enorme filmbagage maar tevens ook heel wat levenswijsheid – al lopen er ze niet mee te koop.

    Zij hebben geen problemen om de ideale vrouw te vinden, ze vinden quasi elke vrouw geschikt. Het probleem is dat vrouwen niet zo verzot zijn op mensen wiens enige ambitie is om 'status quo' te blijven.

    03Planet Terror, Dukes of Hazzard, Barbarella, Death Proof

    Als je verzeilt in een kamer vol met sexy posters van Barbarella (1968), Planet Terror (2007) of zelfs The Dukes of Hazzard (2005), let dan vooral goed op waarop je gaat zitten.
    Tip: breng een fluorescerend licht mee, rubber handschoenen en wat anti-bacteriën crème. Handen schudden doe je beter niet. Groet de persoon in kwestie van op een veilige afstand en vergeet uw handen niet te wassen na vertrek.

    requiemTop Gun, Brokeback Mountain, Requiem for a Dream

    De jongen in deze kamer is homoseksueel, en is er zich (nog niet) van bewust. Indien hij er voor uit komt zal je er ook wel een poster aantreffen van Brokeback Mountain (2005), maar zij die het weten dat ze gay zijn, maar nog geen "coming-out" ondernomen, hebben meestal ook nog een filmposter hangen van Y Tu Mama También (2001) en/of Requiem for a Dream (2000).

    Het zijn geen grote filmkenners en gaan ook niet bijster veel naar de bioscoop … om naar een film te kijken (if you know what I mean), maar ze weten wel welke films in de prijzen is gevallen op filmfestivals en lopen maar lopen er niet mee te koop.

    4American Gigolo, Risky Business, Swingers

    Op zoek naar een playboy, in deze kamer heb je hem gevonden – of toch iemand die denk van zichzelf een playboy te zijn. Maar in realiteit zijn ze niet bijster knap of intelligent, en hebben ze ook niet veel geluk met vrouwen. Het is te zeggen, ze zijn voor vrouwen véél te doorzichtig.

    Hij weet niet dat de regisseur van American Gigolo (1980) het scenario schreef van Taxi Driver (1976), maar heeft wel overwogen een cursus Zweeds te volgen of een paar lessen gitaar of drum, om zo indruk te maken.

    Ze zijn niet vies om hun haar vol met gel in te wrijven, ook al worden ze hierdoor vrijwel kaal op hun 35e. Ladies, you have been warned!

    4Rebel Without A Cause, Taxi Driver, Reservoir Dogs

    Dit zijn rustige zielen die klassiekers kunnen waarderen en ze zelfs verkiezen boven blockbusters. Voor hen zijn er een duidelijke verschillen tussen een gewone film en een artfilm en ja, met hen kan er grondig gediscussieerd worden over smaak.

    Maar hij is geen conformist, zoals de superhero’s posterboys wel kunnen zijn. Hij maakt geen regeltjes en laat zich graag verrassen. Toch zal hij liever naar het filmmuseum trekken dan naar een groot filmcomplex.

    Ze zijn meestal ook gek op regisseurs als Spike Jonze en Wes Anderson.

    4Scarface, Goodfellas, Lost Highway

    Er zijn 3 soorten mensen die deze posters hebben hangen. Enerzijds heb je de echte fans van Martin Scorsese, Brian De Palma of David Lynch. Ze zijn ook in het bezit van de boeken en in het geval van de Lynch ook de filmmuziek. Ze hebben ook een duidelijke voorkeur voor bepaalde films en vinden niet noodzakelijk alles goed.

    Het tweede soort mensen, die posters van Scarface (1983) en Goodfellas (1990) ophangen, zijn de materialisten. Alles wat ruikt naar geld, vrouwen en macht is hun ding.

    De derde soort – en zij behoren tot de overgrote meerderheid – zijn de "posers" of nog, de echte conformisten. Zij hebben regeltjes nodig omdat ze zich heel onzeker voelen. Dus, "blockbusters zijn bij voorbaat verderfelijk en alternatieve films moet je gezien hebben". Ze pakken graag uit met klassieke voorbeelden van regisseurs met ronkende namen, maar weten vaak niet veel meer dan de quotes uit de film. Ze beschouwen zichzelf als filmkenners omdat ze af en toe een alternatieve film zien, maar zouden in geen geval weten wat ze ervan moeten denken als het niet op voorhand door prominente filmcritici is beoordeeld. Zelden heb ik er al ontmoet met een 'eigen mening'. Meestal heb ik hun mening al ergens gelezen in een filmmagazine.

    4Audition, Chungking Express, Sympathy for Mr. Vengeance

    Dat zijn geeks die verzot zijn op goeie entertainment, zoals Odishon (1999), Sympathy for Mr. Vengeance (2002), Chungking Express (1994). Zij die deze posters hebben hangen kunnen gerust urenlang zitten palaveren over aziatische remakes, of Wong Kar-Wai al dan niet overroepen is of de analyse van Blue Velvet (1986).

    Na deze post zou het kunnen gebeuren, maar in de meeste gevallen zijn dit geen 'posers', maar echte filmliefhebbers die zowel thuis zijn op de markt van blockbusters als independent producties. Ze houden niet van Vlaamse films en zijn niet vies om naar Transformers te gaan zien.

  • The Hoax (2006) ***½ recensie

    Pin it!

    Wanneer Richard Gere via zijn neusvleugels een lachje blaast, krijg ik meteen het gevoel dat de acteur – die trouwens om de maand de plastische chirurg een bezoekje brengt, oa. voor zijn neus – opnieuw op automatische-piloot speelt. Als er al een acteur bestaat bij wie je de verschillende vertolkingen gemakkelijk kan uitwisselen met elkaar, dan is hij dat wel.

    The Hoax poster

    Maar met The Hoax (2006) ruilt hij zijn gigolo-pakje in voor de rol van Clifford, een obsessieve charlatan die zijn eigen verzinsels voor waarheid aanneemt. En ik moet bekennen, dit zou wel eens zijn beste rol kunnen zijn sinds…ooit. En dit mirakel heeft uiteraard ook wel zijn oorsprong in de meesterlijke acteursregie van de Zweed Lasse Hallström (What's Eating Gilbert Grape, The Cider House Rules) en het niet onaardige script van William Wheeler. De film begint als een soort Catch Me If You Can (2002) komedie, maar wordt na verloop van tijd steeds grimmiger. Je wordt geleidelijk aan meegesleurd in de schemerzone tussen realiteit en illusie, waarheid en leugen.

    Korte inhoud: Het waargebeurde verhaal van Clifford Irving (Richard Gere). Clifford is de wanhoop nabij als hij maar geen succesvol boek kan afleveren. Ten einde raad overtuigt hij zijn uitgever ervan, en later ook zichzelf, dat hij is verkozen om de officiële biografie over Howard Hughes te schrijven. Wat begint als een uitweg voor de schrijver, die op het randje van de vergetelheid staat, eindigt in een schandaal dat uiteindelijk zelfs reikt tot aan het Witte Huis. Overmand door hebzucht en een vurig verlangen naar succes, weet Clifford de wereld te overtuigen, maar verliest stilaan meer dan hem lief is.

    The Hoax heeft inhoudelijk veel weg van The Talented Mr. Ripley (1999) waar het personage verklaart: "It's better to be a fake somebody than a real nobody." En hoever kan je daarin gaan blijft de existentiële vraag. Clifford kan het succes voelen en wil duidelijk meer. Op een gegeven moment in de film wordt hij zelfs één met Howard Huges. Hij imiteert zijn stem en maakt fake interviews op band. Op een bepaald moment kan/wil hij zelfs niet meer terug, uit vrees alles te verliezen.

    We komen maar sporadisch iets te weten van Howard Hughes, die door de Amerikanen een beetje wordt gezien als de incarnatie van 'the American dream' en waaraan al heel wat verfilmingen zijn gewijd, zoals Martin Scorsese's The Aviator (2004). Lasse kiest ervoor om Clifford niet te laten overschaduwen door de excentrieke Hughes, die het toonbeeld is van onze verwrongen, egoïstische maatschappij die hunkert naar mannen met geld en macht. En gezien Clifford geen van beide heeft, zal hij er alles aan doen om dat plaatje te veranderen. En in wezen steekt Clifford hem zelfs naar de troon, of toch voor heel even. Clifford geeft een speech voor honderden mensen met achter hem de cover van zijn nieuwe boek, Howard Huges die met gehaaide blik naar de auteur kijkt: "Jij krijg ik nog wel."

    Naast Richard Gere zien we ook een uitstekende vertolking van Alfred Molina, die een duidelijke contrasterende tegenspel biedt met heel wat spanningsvelden en dolgeestige momenten. De spanning tussen deze twee hoofdfiguren is een belangrijk element in het verhaal, dat eigenlijk nooit aan kracht inboet. Het is niet de beste film van het jaar, maar is een film die me hoe dan ook toch zal bijblijven. Al was het maar voor de vertolkingen, het bizarre en dolkomische verhaal. Lasse blijft bescheiden op de achtergrond, maar weet desondanks toch goed de spanning te onderhouden, zodat je je geen minuut verveelt. Een mooie 70’ties prent die ik zeker kan aanraden.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 30 oktober 2007

     

    *** The Hoax trailer ***

  • Righteous Kill met Al Pacino en Robert De Niro

    Pin it!

    Een hele batterij aan bekende acteurs is niet altijd een garantie op een geslaagde prent, denk maar aan de recente Bobby (2006) van Emilio Estevez. Het oogt als een Oscar-film, maar is uiteindelijk een holle, oninteressante en zinloze vertelling met emotioneel einde. De parade aan bekende acteurs kon niet meteen de film opkrikken naar een hoger niveau en kon de vertelling gemakkelijk ingeruild worden voor een aflevering van "The Love Boat". En neen, het is niet allemaal de schuld van Lindsay Lohan.

    Righteous Kill poster

    Robert Altman had eveneens een voorliefde om zijn films te bezetten met bekende koppen en dat was ook niet altijd raak. Ik denk dan maar aan het rampzalige Prêt-à-Porter (1994).

    En nu is het aan de beurt met de toch wel wisselvallige regisseur Jon Avnet (The War, Red Corner, 88 Minutes) om ons te verblinden met een sterrencast in Righteous Kill (2008). Maar in tegenstelling tot zijn voorgangers heeft hij wél zijn handen kunnen leggen op een veelbelovend script, van één van de betere opkomende scenaristen in Hollywood, Russell Gewirtz (Inside Man).

    Korte inhoud: Twee politieagenten moeten verplicht samen werken om een beruchte moordenaar op te sporen en vervolgens te stoppen. Hun karakters botsen echter voortdurend en de vele conflicten maken hun zoektocht niet eenvoudiger. Maar als een van hen de ware identiteit van de moordenaar ontdekt, lijkt het einde van de samenwerking in zicht.

    Robert De Niro en Al Pacino vertolken de rol van de twee agenten. Het zal niemand ontgaan zijn dat die acteurs worden beschouwd als de twee beste acteurs van hun generatie en dus is hun samenwerking iets waar vele filmfreaks naar uitkijken. Pacino en De Niro deelden eerder al een film in The Godfather: part II (1974) waarin De Niro de jonge versie van de vader van Al Pacino's personage Michael Corleone speelde. Er was dus geen enkele scène waarin ze beide te zien waren. We moesten wachten tot Michael Mann kwam opdraven met Heat (1995) waarin Al Pacino, een gedreven agent vertolkt die op zoek gaat naar een al even gedreven crimineel, gespeeld door De Niro. Buiten een lange dialoogscène halverwege de film en de laatste scène van de film, is er geen enkel ander moment waarin ze beide te zien zijn. In deze film spelen ze collega's en zullen ze dus vaak samen te zien zijn.

    Al Pacino pic Robert De Niro pic

    En daarmee houdt het niet op, want ook John Leguizamo, Carla Gugino, Donnie Wahlberg, 50 Cent, Brian Dennehy en nieuwkomers Dan Futterman en Trilby Glover van de partij zijn. Zelfs regisseur Martin Scorsese zou een rol overwegen.

    ***Related Posts***
    15/09/2008: Righteous Kill review
    11/02/2008: Righteous Kill trailer en korte inhoud
    22/05/2007: Righteous Kill brengt Pacino en De Niro samen

  • Ingmar Bergman, Michelangelo Antonioni en Michel Serrault overleden

    Pin it!

    Gisteren hebben twee iconen van de cinema ons verlaten; de Zweedse regisseur Ernst Ingmar Bergman en de Franse acteur Michel Serrault, maar zullen ze via hun films een eeuwig bestaan mogen kennen. Hoe kan het dan ook anders om ze even te vermelden op deze blog. Beiden zijn overleden op vrij late leeftijd. Michel Serrault is op 79-jarige leeftijd in Honfleur aan kanker overleden. Bergman is thuis op het Zweedse eiland Farö in zijn slaap overleden op 89jarige leeftijd.

    De meesten onder jullie zullen waarschijnlijk de acteur niet meteen kennen, nochtans heeft Serrault zomaar eventjes 135 films op zijn naam staan en stak hij 3 Césars op zak. Hij blonk uit als acteur in zowel serieuze rollen, zoals de Mathieu Kassovitz thriller Assassin(s) (1997) en de award-winnende Docteur Petiot (1990), maar is door het grote publiek bekend voor zijn komische rollen, zoals zijn vertolking van één van de twee homoseksuelen in La Cage aux Folles (1978). Zijn beste film voor mij blijft in ieder geval Garde à Vue (1981) van Claude Miller met Lino Ventura.

    Regisseur Bergman maakte meer dan 40 films, 126 toneestukken en 39 hoorspelen en is een echt begrip in de filmwereld en bejubeld als 'meester van de Zweedse film'. Zijn oeuvre omvat Wild Strawberries (1957), Through a Glass Darkly (1961), Persona (1966), Cries and Whispers (1972), Scenes from a Marriage (1973), Autumn Sonata (1978) en Fanny and Alexander (1982). Als regisseur vond hij het zijn opdracht het beste uit de acteurs te halen, ook als dat betekende dat het personage compleet anders werd dan hij eerst voor ogen had. Anders zou het geheel onnatuurlijk zijn. Dankzij deze visie op acteursregie, werden vooral zijn latere films meer gekenmerkt door dialogen ontstaan uit improvisatiesessies. Bergman trok dan met uitgewerkte ideeën naar de filmcrew die zelf de dialogen tot stand bracht. Daardoor moest hij wel op zoek gaan naar talentvolle acteurs en deze kwamen voornamelijk uit Zweden.

    Hij werkte ook liefst met dezelfde mensen, van acteurs tot cameramensen. Onder andere Bibi Andersson, Harriet Andersson, Gunnar Björnstrand, Ingrid Thulin, Max von Sydow en Liv Ullmann behoorden tot zijn acteursgroep en voor het camerawerk hield Bergman vast aan Sven Nykvist, waarmee ook Woody Allen mee werkte. Bergman was voor Woody Allen altijd al een inspiratiebron geweest. Woody Allen beschreef Bergman ooit als "probably the greatest film artist ... since the invention of the motion picture camera." Ook voor Steven Spielberg was hij een groot meester: "I have always admired him, and I wish I could be a equally good filmaker as he is, but it will never happen. His love for the cinema almost gives me a guilty conscience." Maar Bergman had zijn mening over heel wat filmmakers, en die was niet altijd vleiend te noemen:

    Over Orson Welles zei Bergman het volgende: "For me he's just a hoax. It's empty. It's not interesting. It's dead. Citizen Kane (1941), which I have a copy of - is all the critics' darling, always at the top of every poll taken, but I think it's a total bore. Above all, the performances are worthless. The amount of respect that movie's got is absolutely unbelievable. I've never liked Welles as an actor, because he's not really an actor. In Hollywood you have two categories, you talk about actors and personalities. Welles was an enormous personality, but when he plays Othello, in The Tragedy of Othello: The Moor of Venice (1952), everything goes down the drain, you see, that's when he's croaks. In my eyes he's an infinitely overrated filmmaker."

    Van de beruchte Franse Nouvelle Vague cineast Jean-Luc Godard en de gerenommeerde Michelangelo Antonioni had hij ook niet veel goeds te zeggen: "I've never gotten anything out of his [Godard] movies. They have felt constructed, faux intellectual and completely dead. Cinematographically uninteresting and infinitely boring. Godard is a fucking bore. He's made his films for the critics. One of the movies, Masculin, Féminin (1966), was shot here in Sweden. It was mind-numbingly boring. Michelangelo Antonioni has done two masterpieces, you don't have to bother with the rest. One is Blowup (1966), which I've seen many times, and the other is La Notte (1961), also a wonderful film, although that's mostly because of the young Jeanne Moreau. In my collection I have a copy of Il Grido (1957), and damn what a boring movie it is. So devilishly sad, I mean. You know, Antonioni never really learned the trade. He concentrated on single images, never realising that film is a rhythmic flow of images, a movement. Sure, there are brilliant moments in his films. But I don't feel anything for L'Avventura (1960), for example. Only indifference. I never understood why Antonioni was so incredibly applauded. And I thought his muse Monica Vitti was a terrible actress."

    Maar Bergman was wel geboeid door het werk van een aantal hedendaagse cineasten: "Among today's directors I'm of course impressed by Steven Spielberg and Martin Scorsese, and Francis Ford Coppola, even if he seems to have ceased making films, and Steven Soderbergh - they all have something to say, they're passionate, they have an idealistic attitude to the filmmaking process. Soderbergh's Traffic (2000) is amazing. Another great couple of examples of the strength of American cinema is American Beauty (1999) and Magnolia (1999)."

    Bergman werd negen keer genomineerd voor een Oscar voor Beste Regisseur, maar won nooit. Wel kreeg hij in 1971 een ere-Oscar voor zijn gehele oeuvre. Een soort troostprijs die ook Alfred Hitchcock mocht in ontvangst nemen nadat hij ook werd gepasseerd zonder één beeldje voor beste regisseur. In 1997 ontving hij wel de 'Gouden Palm der Gouden Palmen' op het filmfestival van Cannes. Regisseurs als Martin Scorsese, Woody Allen, Robert Altman, Francis Ford Coppola, Akura Kurosawa en Wim Wenders eerden hem toen als de beste regisseur aller tijden.

    Update 31/07/2007: Nadat gisteren bekend werd dat Ingmar Bergman en Michel Serrault niet meer onder ons zijn, komt vandaag het bericht dat ook regisseur Michelangelo Antonioni is overleden. De Italiaan stierf maandagavond op vredige wijze in zijn stoel, in bijzijn van zijn vrouw. Antonioni, die al tijdens de Tweede Wereldoorlog als filmmaker actief was, werd beroemd met films als La Signora Senza Camelie (1953), Identificazione di una Donna (1953) en de Gouden Palm film BlowUp. Antonioni is de oudste van de drie geworden, 94 jaar.

    Hij werd genomineerd voor een oscar voor BlowUp, maar verloor deze aan Fred Zinnemann voor A Man For All Seasons (1966). Hij kreeg wel een Honorary Award Oscar voor zijn oeuvre - zoals dat gewoonlijk gaat binnen de Academy - en dit beeldje werd dan nog eens gestolen in zijn huis tijdens het kerstverlof.

  • DiCaprio en Scorsese in Wall Street film

    Pin it!

    Het ziet er naar uit dat Martin Scorsese waarschijnlijk Leonardo DiCaprio zal regisseren in de verfilming van Jordan Belforts autobiografie The Wolf of Wall Street (2013). Belfort was een aandelenhandelaar die 20 maanden de gevangenis in ging, omdat hij weigerde mee te werken aan een het onderzoek in een enorme fraudezaak, waarbij Wall Street, grote banken en de maffia in de jaren ’90 betrokken waren. In het boek The Wolf of Wall Street vertelt Belford met naam en toenaam hoe de fraude in zijn werk ging. In september komt het boek in de boekhandel. Dit zal ondertussen de 4de samenwerking zijn tussen Scorsese en DiCaprio, en ook de 5e film zit eraan te komen met The Rise Theodore Roosevelt (2008). Welke film hij eerst zal draaien is nog niet duidelijk.

    Volgens Coming Soon zal DiCaprio de rol van Belfort spelen. Verwacht wordt dat de film dezelfde lijn zal volgen als die andere DiCaprio film van Steven Spielberg, Catch Me if You Can (2002). Blijkbaar zou Belfort ook een band gehad hebben met een FBI agent die hem zover probeerde te krijgen dat hij informant werd. Rare jongens die Feds. Maar zo zie je maar dat geniale criminaliteit altijd loont.

    Gezien Robert De Niro steeds maar ouder wordt en hij ook al is ontpopt tot een talentvol regisseur, lijkt het wel of Scorsese op zoek was naar een nieuwe mannelijke muze. En DiCaprio is geen slechte keuze, hoewel de acteur een "jongens-achtig" gezicht blijft hebben. DiCaprio is ondertussen al 3 keer genomineerd geweest voor beste acteur bij de Academy Awards, en zou toch binnenkort eens in de prijzen moeten vallen. Misschien rekent Scorsese daar ook wel een beetje op. Catch Me If You Can vond ik een fascinerende prent en als deze film zowat in de buurt komt ben ik al tevreden.

    Het is trouwens al een tijdje gelden dat we nog konden genieten van een Wallstreet-film. Twee beursgenoteerde films die ik me nog voor de geest kan halen zijn de briljante Wall Street (1987) van Oliver Stone en de oerslechte Rogue Trader (1999) met Ewan McGregor (een film die trouwens dringend aan een remake toe is – De Weinstein-broers zouden zich beter eens daarmee bezig houden dan pareltjes als Das Leben Der Anderen te remaken).

    ***Related Post***
    04/01/2013: The Wolf of Wall Street review