De FilmBlog

Het is misschien niet het meest bekende personage uit de DC Comics stal, en tevens ook niet het meest evidente om te adapteren in een live-action film. Bij het lezen van zo’n strip weet je meteen dat de cgi een belangrijk aspect is bij een mogelijke verfilming, bijgevolg kan het prijskaartje behoorlijk oplopen. Green Lantern (2011) van Martin Campbell heeft dan ook 200 miljoen dollar gekost.

Korte inhoud: Testpiloot Hal Jordan (Ryan Reynolds) moet een noodlanding maken na een technisch defect in zijn straaljager. Hij overnacht in een onherbergzame zandvlakte waar hij gewekt wordt door een aanstormend felgroen gevaarte: een UFO is er gecrasht. Hal snelt ter hulp maar is te laat. De alien is stervende, maar draagt nog net voor zijn dood zijn magische ring over aan Hal om hem te bedanken. Al snel ontdekt Jordan dat de ring van hem tot een superheld kan omtoveren en dat hij nu deel uitmaakt van een intergalactische gilde die het universum moet beschermen tegen het kwaad…

Maar ook al heb je te maken met een film onder begeleiding van Warner Bros, een uitstekende regisseur en een solide cast, kan het altijd ergens wel ontsporen. En het grootste struikelblok bij Green Lantern was misschien wel het bronmateriaal. Het basisconcept van de strip is eigenlijk wel wat LAME: Elke Green Lantern beschikt over een zogenaamde Power Ring, waarmee ze met hun verbeeldingskracht wapens, voorwerpen of structuren kunnen materialiseren. Deze ringen zijn gemaakt met zeer geavanceerde buitenaardse technologie. Een ring moet dan ook om de 24 uur worden bijgeladen (wtf?!) met behulp van een lantaarnvormig apparaat (whaaa??). Vandaar ook de naam Green Lantern (groene lantaarn). Deze lantaarns krijgen op hun beurt hun energie van een centrale krachtbron op de thuisplaneet van de Guardians of the Universe.

De productie werd geplaagd door reshoots. Blijkbaar was de eerste montage niet overtuigend genoeg voor een testpubliek, en moest er extra beeldmateriaal gedraaid worden en werd er nog eens een budget van 9 miljoen dollar vrijgemaakt voor bijkomende visuele effecten. En de geruchtenmolen kwam op gang dat de film wel eens zwaar zou kunnen tegenvallen. Meer nog, de regisseur werd in het veld gestuurd om de film te gaan verdedigen. Maar je kon meteen zien dat Campbell, ondanks zijn talent als regisseur, geen kaas heeft gegeten van de wereld van de comic book. En hij is misschien de enige die verkeerd werd gecast in deze productie. Een super-helden-film kan per definitie nooit saai zijn, en toch slaagt hij hierin, ondanks het gigantische productiebudget en het aanwezige acteertalent.

Het positieve aan de film is dat het visueel allemaal wel verbluffend is, zowel de buitenaardse wereld als de visuele effecten. Ook het personage van Hal Jordan zag er overtuigend uit, met zijn cgi-glimmende pakje. Ryan Reynolds bewijst overigens met deze film dat hij echt wel die superhero allures heeft en perfect gecast werd voor de rol. Ook de vertolking van Blake Lively als Carol Ferris werkte goed. Anderzijds deden acteurs Peter Sarsgaard , Mark Strong en Tim Robbins wat ze moesten doen, maar zonder echt indruk te maken.

Maar de vraag blijft of je van een zwak verhaal, die bestaat uit een samenraapsel van betere comics, een geslaagde comic adaptatie kan maken. En deze film is in ieder geval een stevig argument dat het niet kan. Misschien hadden de makers toch iets dieper moeten graven in de verschillende Green Lantern comics, en er het beste uit gedestilleerd. Want wat nu voor ligt overtuigde mij niet. Ook al valt er op de vertolking van Reynolds niets op aan te merken, hebben we als toeschouwer geen voeling met hem. We leven niet mee met zijn carrière als piloot en zijn relatie laat ons tevens ijskoud. Anderzijds zijn de villains allesbehalve geloofwaardig en zien er echt wel te comicky uit. Je kunt ze nauwelijks au serieus nemen. Tevens werd de rol van Hector Hammond heel goedkoop uitgewerkt. In het beste geval lijkt hij op een driftkikkers die onder het gewicht van al zijn frustraties en tekortkomingen, zich draait naar de duistere kant, maar de echte reden van de transformatie in een Megamind-freak gaat aan ons voorbij.

Ook de gehele buitenaardse wereld mag er dan wel verbluffend uitzien, het heeft uiteindelijk zo goed als geen toegevoegde waarde. Achteraf gezien had de film misschien veel betere geweest mocht er niets van de buitenaardse wereld worden getoond. Je had gewoon meer tijd nodig om Hal uit te werken, alsook zijn relatie en zelfs zijn vijand. Nu worden er een pak personages geïntroduceerd, zonder dat je er echt voeling mee heeft. En nogmaals, qua acteerwerk was iedereen wel goed gecast, maar de CGI kwam hier teveel op de voorgrond en verdrong elke menselijke sprankel. Toch hoop ik dat ze hier nog een vervolg zullen aan breien (ook al maakte deze film geen brokken aan de box-office). De sequel Green Lantern 2 (2013) werd al aangekondigd, maar er zijn nog geen namen bekend van wie betrokken zal zijn bij de productie. Laten we hopen dat de scenaristen (Greg Berlanti, Michael Green, Marc Guggenheim, Michael Goldenberg) deze keer hun ringen dicht bij de lantaarn houden en zo een uitstekend script kunnen oproepen.

Anderzijds is de 3D blu-ray editie van de film wel een opsteker, en dit dankzij de vele visuele effecten. Ik ben zelfs geen voorstander van 3D, maar bij animatiefilms of dergelijke CGI-vehikels kan je er bij momenten wel van genieten. Maar ja, het is uiteindelijk een magere troost.

***Related Posts***
22/06/2011: Martin Campbell verdedigt Green Lantern
06/05/2011: Indrukwekkende 2de Green Lantern trailer
07/01/2011: Green Lantern zit met reshoots
26/11/2010: Nieuwe Green Lantern trailer is iets beter
10/08/2010: Green Lantern verfilmd door Martin Campbell
21/03/2009: Chris Pine in de running voor Green Lantern

Gisteren ging de 38ste editie van het FilmFestival van Gent van start met de bloedstollende voltreffer Tinker Tailor Soldier Spy (2011) van de Zweedse cineast Tomas Alfredson (Let the Right One In), die hier zijn eerste Engelstalige langspeelfilm regisseert. De thriller is gebaseerd op de roman uit 1974 van de Brit John le Carré, die ook al het verhaal schreef van The Tailor of Panama (2001) en The Constant Gardener (2005), waarvoor hij een Oscar-nominatie kreeg. Jawel, deze nieuwe prent is zeker ook wel een Oscar-kandidaat.

Korte inhoud: In de sombere dagen van de Koude Oorlog geniet de spionage veteraan George Smiley (Gary Oldman) van de Britse geheime dienst van zijn pensioen. Wanneer blijkt dat een oud-collega van Smiley een Russische spion is, wordt hij teruggeroepen door MI6 en gevraagd de spion op te sporen.

Ik had noch het boek gelezen of de tv-serie gezien, en werd dus voor de eerste keer blootgesteld aan de geneugten van een echte misdaad intrige met een ingenieus labyrint-plot. Het verhaal speelt zich af in het Londen van de jaren 70, in een verscholen draaikolk van spanningen tussen het kapitalistische Westen en de communistische Sovjet-Unie. Een spanningsveld die nog moet bekoelen na de Cuba Crisis in 1962, maar nog steeds zijn onderhuidse uitspattingen kent in gouvernementele organisaties en geheime diensten. Complotten worden gevormd, informatie doorgespeeld en gestolen, mensen worden verraden en nu en dan vallen er zelfs slachtoffers. En wanneer de Britse geheime dienst, onder leiding van 'Control' (John Hurt), hoogte krijgt van een mogelijke dubbelspion in hun organisatie, die informatie zou doorspelen aan Moskou, is het kot te klein en moeten er maatregelen worden genomen.

Een beetje overhaast stuurt hij agent Jim Prideaux (Mark Strong) op missie om een Hongaarse generaal te laten overlopen die blijkbaar meer weet over de zaak. Zijn rechterhand Smiley (Gary Oldman) wordt echter niet ingelicht. Maar alles loopt fout wanneer Prideaux gevangen wordt genomen en men niet zeker weet tot waar de invloed van de dubbelspion zich uitstrekt. Met het overlijden van Control een paar maand later wordt Smiley gedwongen met pensioen gestuurd. Maar het duurt niet lang alvorens Smiley wordt opgeroepen om een tip op te volgen van agent Ricki Tarr (Tom Hardy) en uit te zoeken waar Control mee bezig was. Voor deze missie krijgt hij een jongere assistent onder zijn hoede, genaamd Peter Guillam (Benedict Cumberbatch). Snel worden er 5 hoofdverdachten aangeduid als mogelijke mol van de Britse Geheime Dienst. Deze 5 hebben allemaal een codenaam gekregen afkomstig uit een kinderrijmpje: te beginnen bij Control’s opvolger Percy Allenine (Toby Jones) alias "Tinker", en gevolgd door zijn afdelingshoofden; Bill Haydon (Colin Firth) alias "Tailor", Roy Bland (Cíaran Hinds ) alias "Soldier", Toby Esterhase (David Dencik) alias "Poorman" en "Beggarman" is Smiley zelf. Wie van deze vijf is de dubbelspion?

De auteur van deze film heet trouwens David Cornwell en "Le Carré" was zijn codenaam wanneer hij nog actief was in de Geheime dienst. Hij spreekt dus uit ervaring. De man is ondertussen al 80 jaar, en heeft misschien de opportuniteit gemist om net zoals Ian Fleming een aantal James Bond verhalen uit te werken. Maar het zou misschien wel een compleet ander soort Bond zijn. De gespierde charmeur zou misschien wel ingeruild worden voor een grijze muis met bril, een beetje zoals het hoofdpersonage in Tinker Tailor Soldier Spy. In zijn verhaal is er ook geen sprake van megalomane schurken op exotische locaties, maar heeft alles een meer bureaucratische vertaling. Het grootste verschil is dat Fleming de klemtoon legt op actie, terwijl Cornwell de voorkeur geeft aan het narratieve en de dialogen. Maar heel wat zaken komen ook terug, zoals de codenaampjes. Hier hebben we te maken met 'Control', terwijl Fleming het had over een zekere ‘M’.

En in een spionage-thriller van 127 minuten waar de dialogen, en niet de actie, de plot uitbouwen zijn talentvolle acteurs van cruciaal belang. En dit is hier zeker het geval. De acteurs weten dat ze de film niet mogen verzuipen in ellenlange expositie, maar verwennen de toeschouwer met geraffineerde vertolkingen. Je krijgt zelfs kippenvel wanneer Gary Oldman op een gegeven moment een monoloog opvoert. Oldman heeft zich die rol volledig toegeëigend. Maar ook Tom Hardy blijft ons opnieuw verrassen met een uitstekende vertolking. Maar in deze mannenwereld duiken ook een paar vrouwen op die niet onopgemerkt de revue passeren, en dan met name Kathy Burke als een gepensioneerde SIS (MI6 / The Circus) medewerker. Zelf vond ik haar vertolking ver onder het niveau van de andere acteurs liggen, en dit is misschien één van de weinige minpuntjes aan deze prent. Burke mist ook wat geloofwaardigheid, iets wat je bij de andere acteurs nooit ervaart.

Het paranoïde sfeertje in de film wordt bijzonder wel in beeld gebracht door de Zwitser Hoyte Van Hoytema (Let the Tight One In, The Fighter), die in samenspraak met de production design de tijdsgeest perfect weet te schilderen met veel grijs en bruin-tinten in een korrelig, bleek en melancholiek geheel. De set decorateur heeft er tevens voor gezorgd dat de acteurs heel veel props hadden uit die tijd waarmee ze konden spelen tijdens hun dialogen. En het werk! Het oog voor detail zorgt ervoor dat onze aandacht wordt vastgehouden, en de muziekscore van Alberto Iglesias (die vaak samenwerkt met Pedro Almodóvar) help daarbij. Toch ben ik ervan overtuigd dat ik de film zelfs nog beter zal vinden na een tweede visie, gezien je niet alle informatie in een eerste zit kan opvangen en de film ook zal groeien naarmate je meer vertrouwd zal raken met de personages en de gebeurtenissen.

Tinker Tailor Solder Spy is zeker een aanrader voor een volwassen publiek. Het is een film die in ieder geval zijn stempel zal zitten op komende filmfestivals, en in het bijzonder de Oscars, waar Brad Pitt meteen een belangrijke mededinger voor de Oscar van Beste Acteur zal krijgen. Ik moet Moneyball (2011) nog zien, maar deze film heeft de lat wel erg hoog gelegd. Reden genoeg om naar deze film te gaan. Ik ga ondertussen uitkijken naar de verfilming van de opvolger die le Carré schreef, The Honourable School Boy.

Ik moet toegeven dat mijn verwachtingen voor Green Lantern (2011) van Martin Campbell niet zo bijzonder hoog waren. Wel denk ik dat hij beter zal zijn dan Thor (2011). Collega Malkavian liet me weten dat er een nieuwe trailer online werd gezwierd door Warner Bros.

"Omdat concurrent DC natuurlijk hun eigen film te promoten heeft, hebben ze er niets beter op gevonden vandaag het publiek te vergasten op de 'theatrical trailer' van Green Lantern, de zomerblockbuster die op 17 juni in de VS in de zalen komt. De trailer toont ons heel wat meer van de film waaronder duidelijke beelden van the Guardians, Kilowog, Tomar-Re en natuurlijk iedereen's favoriete slechterik Sinestro."

De trailer is inderdaad stukken beter dan die waarin we hem zagen ontwaken na een wilde nacht. De film begint er beter en beter uit te zien en ik krijg voor het eerst goesting om deze comic-adaptatie in de bios te gaan ontdekken. Ik blijf wel zitten met een slechte smaak na die eerste trailers van de film (die ze beter NOOIT hadden uitgebracht), en mijn twijfels blijven over de keuze van Ryan Reynolds als Hal Jordan. Anderzijds ben ik wel tevreden met de casting van Mark Strong en Peter Sarsgaard, naast Geoffrey Rush, Michael Clarke Duncan en Tim Robbins. Vanaf 27 juli 2011 in onze zalen.

***Related Posts***
07/01/2011: Green Lantern zit mer reshoots
26/11/2010: Nieuwe Green Lantern trailer is iets beter
10/08/2010: Green Lantern verfilmd door Martin Campbell
21/03/2009: Chris Pine in de running voor Green Lantern

Toen de verfilming van Green Lantern (2011) 'groen licht' kreeg van Warner was ik zeer opgewonden. De comic is een topper in het Marvel-gamma en heeft een groot potentieel als filmadaptatie. De productie van de film zou ondertussen in een post-productie fase moeten zitten (montage van de beelden, opbouw van de visuele effecten, sounddesign,…) Maar volgens de collega’s van Daily Blam zitten er reshoots aan te komen.

Reshoot zijn nooit een goede zaak, ze kosten veel geld en zijn meestal noodzakelijk omdat het bestaande beeldmateriaal niet volstaat, niet werkt of verbetert moet worden. Warner zorgt er dan ook voor dat er zo weinig mogelijk informatie lekt hieromtrent. De opnames waren normaal afgerond op 7 augustus 2010, dus is het niet uitgesloten dat ze op dit ogenblik al een filmversie afgewerkt hadden en deze hadden laten zien aan een test-publiek die misschien niet helemaal overtuigt was. Ik ben in ieder geval benieuwd of de releasedatum van 17 juni 2011 nog steeds een haalbare kaart is.

Korte inhoud: Testpiloot Hal Jordan (Ryan Reynolds) moet een noodlanding maken na een technisch defect in zijn straaljager. Hij overnacht in een onherbergzame zandvlakte waar hij gewekt wordt door een aanstormend felgroen gevaarte: een UFO is er gecrasht. Hal snelt ter hulp maar is te laat. De alien is stervende, maar draagt nog net voor zijn dood zijn magische ring over aan Hal om hem te bedanken. Al snel ontdekt Jordan dat de ring van hem tot een superheld kan omtoveren en dat hij nu deel uitmaakt van een intergalactische gilde die het universum moet beschermen tegen het kwaad…

Martin Campbell, de man achter Casino Royale (2006) (één van de beste Bond-films ooit) en het mindere The Edge Of Darkness (2009) nam de regie voor zijn rekening. Ryan Reynolds mocht de titelrol spelen. Na het zien van Buried (2010) moesten criticasters hun mening herzien over zijn tot nog toe eendimensionale rollen (The Proposal (2009) , Van Wilder (2002) , X-men Origins: Wolverine (2009) ). Hij zette er een geweldige acteerprestatie neer.

De supporting cast kon me ook bekoren. Ik heb het onder andere over oude rot Tim Robbins, de onvermijdelijke Mark Strong en booswicht van dienst Peter Sarsgaard. De vrouwelijke hoofdrol is voor de aantrekkelijke Blake Lively. Ik ging er vanuit dat de hoge verwachtingen wel ingelost zouden worden met dergelijke bekwame figuren. Spijtig genoeg heb ik de trailer mogen aanschouwen en deze zorgt voor ontgoocheling. De serieuze donkere toon uit de comic moest plaats ruimen voor een luchtig, flitsend, goedkoop ogend geheel in de lijn van Fantastic Four (2005) .

Men lijkt hier te gaan voor een Ironman ‘light’ formule. Het is spijtig om te aanschouwen dat Ryan Reynolds daarom wederom teruggrijpt naar zijn onnozele Van Wilder typetje om voor komisch relaas te zorgen. De effecten zien er gedateerd en cartoonesk uit wat het geheel ongeloofwaardig maakt. Ik kreeg bij deze teaser een Batman & Robin (1997) déjà-vu. (Één van de slechtste films aller tijden).

De trailer representeert totaal het tegenovergestelde van wat je van een Martin Campbell -film zou verwachten Het contrast tussen een ernstige prent als Casino Royale en The Green Lantern is immens: een stijlbreuk van jewelste. Campbell had mijn inziens dezelfde stijl moeten hanteren van deze actietopper en moeten gaan voor een donkere, iets soberdere aanpak (Beste voorbeeld is The Dark Knight (2008) . Het CGI-kostuum van Hal Jordan (wat het paradepaardje van deze film moet worden) ziet er betreurend goedkoop uit. Het Speciale Effecten team lijkt wel 10 jaar achter te lopen op de concurrentie en ik kan me niet van de indruk ontdoen dat ze tegen de klok moesten werken om al het grafisch geweld klaar te stomen voor de promotiecampagne.

Toch is het is desondanks al deze negatieve punten te vroeg om conclusies te trekken. De release is nog ver weg en aan de effecten kan gewerkt worden. De film zou wel eens een stuk serieuzer kunnen uitvallen dan de trailer doet uitschijnen. Ik hoop dat ik mijn kritiek binnenkort moet inslikken eens ik de release heb kunnen bekijken. I keep my fingers crossed…

***Related Posts***
26/11/2010: Nieuwe Green Lantern trailer is iets beter
10/08/2010: Green Lantern verfilmd door Martin Campbell
21/03/2009: Chris Pine in de running voor Green Lantern

Ik moet toegeven dat ik niet meteen onder de indruk was van de eerste trailer van Green Lantern (2011). Niet meteen door de beelden op zich maar wel de manier waarom ze werden gemonteerd. Het kwam niet meteen overtuigend over. Ik ben dus wel tevreden dat de makers hun montage herbekeken hebben en nu naar buiten komen met een betere filmtrailer voor de lang verwachte comic-adaptatie.

Korte inhoud: Ergens in het universum bestaat er een kleine maar krachtige strijdmacht die al eeuwen bestaan heeft. Beschermers van vrede en recht met de naam Green Lanterns, een broederschap van strijders die gezworen hebben de intergalactische orde te bewaren. Iedere lantern heeft een ring die hem superkrachten geeft, maar wanneer de nieuwe vijand Parallax dreigt de balans in het universum te verstoren ligt het lot van de aarde in handen van hun nieuwste recruit: de eerste mens ooit die ooit geselecteerd is, Hal Jordan (Ryan Reynolds).

Martin Campbell is een uitstekend regisseur, maar is zowel in staat van het beste (Casino Royale, The Mask of Zorro) als van het zwakste (The Legend of Zorro). Ik heb dus nog altijd mijn twijfels of hij dit moeilijk personage zal kunnen adapteren naar een volwaardige live-action prent. Ik kan mij niet ontdoen van het gevoel, bij het bekijken van de trailer, naar een zondags sci-fi tv-film te staren. De decors en de karakters komen nogal cartoony over, vooral die buitenaardse wezens. Maar ook het personage in de comic is wat 'lame', zeker met zijn ring, gemaakt met zeer geavanceerde buitenaardse technologie, die een groene beam uitstraalt die zich in alles kan omvormen. Hoe maak je met zo’n gegeven een geloofwaardige comic-prent in het tijdperk van de meer realistische The Dark Knight films.

Anderzijds moet ik toegeven dat deze DC comic in stripformaat er visueel indrukwekkend uitziet. Het behoort zeker tot één van de betere graphic novels die ik ken. Het lag dan ook voor de hand dat ze deze comic naar het witte doek zouden brengen. Ik ben een grote fan van Martin Campbell, maar misschien hadden ze een regisseur moeten nemen met meer gevoel voor humor, zoals een Jon Favreau (Iron Man). Green Lantern heeft niet dezelfde vibe als Batman of Spiderman, of zelfs Superman. Het lijkt me ook meer een effectenfilm, die zich uitstekend zou lenen aan de 3D-technologie. Ik kan me al inbeelden dat zo green hamer-beam door de bioscoopzaal vliegt.

Ik vermeld nog even de indrukwekkende cast, waaronder de knappe Blake Lively, the man of the hour Mark Strong en de uitstekende Peter Sarsgaard. De film komt bij ons uit in de zomer van 2010.

***Related Posts***
10/08/2010: Green Lantern verfilmd door Martin Campbell
21/03/2009: Chris Pine in de running voor Green Lantern

Fans van Romeinse oorlogsdrama’s zullen binnenkort kunnen genieten van The Eagle (2010) van regisseur Kevin Macdonald die eerder de niet onaardige The Last King of Scotland (2006) maakte. U ziet het meteen, de man is geboren in Schotland en heeft dus wel voeling met de streek en de mensen die er leven. En wil nu net dat de Romeinen op een zeker ogenblik ook in Schotland zijn verzeild – ook al werd dit gebied in die tijd niet zo genoemd en kwamen de Schotten, afkomstig van Ierland (Hibernian), pas veel later in actie (tussen 400 en 500 na christus).

Toen Macdonald het boek las van Rosemary Sutcliff was hij meteen voor het idee gewonnen hiervan een adaptatie te maken. Scenarist van dienst is wederom Jeremy Brock, die naast het scenario van The Last King of Scotland ook dat van Mrs Brown (1997) schreef.

Korte inhoud: Het jaar 140. Twintig jaar naar het verdwijnen van het Negende Legioen in de bergen van Schotland, gaat de centurio Marcus Aquila (Channing Tatum) op zoek naar de oplossing van dit mysterie. Zijn vader was commandant van deze eenheid en hij wil zijn reputatie in ere herstellen.

Channing Tatum is zo’n acteur die het tot nu toe vooral moest hebben van zijn fysiek, want veel acteertalent heeft hij tot nu toe nog niet kunnen etaleren. Maar misschien ligt het aan de dubieuze projecten die hij in zijn schoot krijgt geworpen (cf. She’s the Man, Step Up, Step Up 2, Fighting). Onlangs was hij ook al te zien in Public Enemies (2009), weliswaar in een kleine rol, en ook nog in G.I. Joe: The Rise of Cobra (2009). Met die laatste film had Tatum zijn doorbraak moeten forceren, maar het draaide anders uit. De film kon in de States zijn productiebudget van 170 miljoen dollar niet terugwinnen, maar wat nog erger was, zo goed als iedereen vond de film middelmatig tot ronduit slecht.

Met deze film kan hij misschien meer indruk maken, zeker met een verhaal die op zijn gespierde lijf staat geschreven, en tevens met een regisseur die goed weet hoe hij acteurs moet begeleiden. Mocht dit echter ook een flop worden, dan kan de acteur zich alsnog bewijzen in het komedie-genre met The Dilemma (2011) van Ron Howard én in het thriller genre met Haywire (2011) van Steven Soderbergh. Twee regisseur die normaal gezien een acteur goed op weg kunnen zetten naar het sterrendom.

In The Eagle zien we ook nog Mark Strong, die niet meer weg te branden is van het witte, alsook Jamie Bell en Donald Sutherland. Wat me is opgevallen is dat er geen actrices aan te pas komen in deze prent. Er worden wel twee vrouwen opgevoerd in een veredelde figurantenrol, maar dit is vooral een film met veel testosteron en weinig romantiek…en gezien de PG-13 rating waarschijnlijk ook weinig homo-erotiek. Het tweede wat me is opgevallen is dat de film allesbehalve een getrouwe weergave is van wat er echt is gebeurd. Maar goed, dit is cinema geen geschiedenisles.

Gezien Ridley Scott en Russell Crowe hun succesverhaal niet konden herhalen met een Gladiator 2, gezien Maximus op het einde van de film uiteindelijk stierf (*sorry voor de spoiler*, maar als je de film nu nog niet hebt gezien, dan zal het er nooit van komen), dus hebben ze dan maar gekozen voor Robin Hood (2010). Qua marketing en charisma liggen de twee films wel echt bij mekaar.

Korte inhoud: Het legendarische verhaal over boogschutter Robin Hood (Russell Crowe), die vecht tegen de Noormannen in het leger van Richard Coeur de Lion. Na de dood van Richard reist Robin naar Nottingham, een stadje dat geteisterd wordt door de corruptie van een heerszuchtige sheriff. Hier valt hij voor de weduwe Marian (Cate Blanchett), maar zij vertrouwt deze onbekende man uit de bossen niet. Om haar vertrouwen te winnen, zal Robin er voor moeten zorgen dat hij het stadje redt.

De film is een tikkeltje beter dan Robin Hood: Prince of Thieves (1991), ook al vond ik deze film nog wel best te doen. Ok, het was melig met teveel Brian Adams en een regisseur die de pedalen verloor, maar bij momenten toch kick-ass in zijn actie-sequenties en misschien wel één van die meest memorabele Alan Rickman vertolkingen als Sheriff of Nottingham. Spijtig genoeg waren er bitter weinig memorabele momenten in deze Ridley Scott versie. En het moet gezegd worden, dit is misschien één van de zwakste Ridley Scott films uit zijn gehele carrière.

Ik had een historisch accurate benadering verwacht van een man die toch wel bij de meest intelligente en erudiete regisseurs behoort. Maar neen, het was Robin Hood goes Super Hero, waarbij de geschiedkundige feiten moesten plaats ruimen voor bombastische veldslagen in post-private ryan fotografie. De film werd vertoond in Cannes en je zou zich beginnen afvragen wie op dit lumineuze idee is gekomen, sinds de film de Fransen afschildert op vrij stereotype manier als een bende verraderlijke en doorslechte wreedaards. (maar dit bewijst misschien ook wel het gevoel voor humor van Cannes directeur Thierry Frémaux). Robin Hood moet het uiteindelijk hebben van zijn overtuigende cast, waaronder Mark Strong, Max von Sydow en William Hurt. Maar het volstaat niet. Cate Blanchett doet haar Katharine Hepburn routine uit The Aviator (2004) en Russell Crowe lijkt wel een hangover te hebben tijdens de gehele film.

Uiteraard is de fotografie geweldig John Mathieson is een vaste waarde voor Scott en je ziet meteen waarom. Ook de muziek, de costuums, de algemene production value, alles wijst erop dat dit een 200 miljoen dollar film is. Spijtig genoeg laat de regisseur teveel steken vallen en maakt hij de verkeerde keuzes. Een film die is overladen met zoveel talent moet zijn lat veel hoger leggen. Het is een beetje als een smaakloze soep in een sterren restaurant. Het ritme is tevens compleet zoek. De aanloop duurt allemaal veel te lang en in tegenstelling tot alle verwachtingen is deze Robin Hood film eigenlijk wat saai. Het neemt zich ook iets teveel au serieux en heeft het verhaal niet om ernstig genomen te worden. De directors cut op de blu-ray duurt een kwartier langer, maar eigenlijk had de film gerust een half uur korten gemogen. Er is teveel death space tussenin, teveel expositie en te weinig entertainment.

Meer woorden wil ik er eigenlijk niet aan vuil maken. Maar de extras op de blu-ray maken veel goed, alsof de producers alles in het werk hebben gezet om de put aan de box-office een beetje te dichten met een sterke dvd-release met de bioscoop-versie en de directors cut, aslook heel wat behind the scènes documentaires en deleted scenes. Spijtig hebben ze de regisseurs-commentaar over de gehele film vergeten.

***Related Posts***
30/12/2009: Robin Hood met Russell Crowe, ouder en dikker
21/06/2008: Sienna Miller misschien in Robin Hood

Van alle nieuwe comic-adaptaties die er zitten aan te komen, lijkt Green Lantern (2011) het meest beloftevolle. Er is slechts weinig beeldmateriaal uitgegeven op Comic-Con maar datgene wat vertoond werd schepte op z’n minst een gevoel van vertrouwen dat de meest talentvolle 007-regisseur Martin Campbell (GoldenEye, Casino Royale) dit project in goede banen leidt. Hij is iemand die zowel actie-sequenties in beeld kan brengen als een coherent en aangrijpend verhaal kan vertellen, en weet als de beste hoe hij voldoende drama en pathos moet generen. En er staat veel op het spel. Het is niet alleen één van de meest bekende superhelden uit het arsenaal van DC Comics, maar de film kreeg tevens van Warner Bros een monsterbudget toegewezen van 150 miljoen dollar.

Korte inhoud: Ergens in het universum bestaat er een kleine maar krachtige strijdmacht die al eeuwen bestaan heeft. Beschermers van vrede en recht met de naam Green Lanterns, een broederschap van strijders die gezworen hebben de intergalactische orde te bewaren. Iedere lantern heeft een ring die hem superkrachten geeft, maar wanneer de nieuwe vijand Parallax dreigt de balans in het universum te verstoren ligt het lot van de aarde in handen van hun nieuwste recruit: de eerste mens ooit die ooit geselecteerd is, de testpiloot Hal Jordan (Ryan Reynolds) die hierin gesteund wordt door zijn collega-piloot Carol Ferris (Blake Lively).

Ondertussen zit de productie erop en begint de post-productie fase en zijn er nu al plannen met scenarist Michael Goldenberg (Harry Potter and the Order of the Phoenix) om te brainstormen over een Green Lantern 2, indien de eerste film uiteraard brokken kan maken aan de kassa. Maar het feit dat Warner Bros al zo snel de diensten van Goldenberg wil inhuren voor een sequel, kan een indicatie zijn dat de studio, na het zien van de beelden, er alle vertrouwen in heeft. Ik hoop wel dat Campbell zich niet meteen stort op deze sequel (mocht hij al geïnteresseerd zijn) maar eerder voor de derde keer de James Bond franchise uit het slop haalt.

De villain in deze superhelden film is door het genie Hector Hammond die in de strips zelfs een affaire had met Carol Ferris. Hammons wordt in de film vertolkt door Peter Sarsgaard. De rol van Sinestro, de mentor van Hal Jordan wordt gespeeld door Mark Strong. Green Lantern zou in de zomer van 2011 bij ons in de bioscoop moeten draaien.

***Related Post***
21/03/2009: Chris Pine in de running voor Green Lantern rol

Guy Ritchie, de man achter topfilms als Snatch (2000) en Lock, Stock and 2 Smoking Barrels (1998) alsook die twee blamages Revolver (2005) en Swept Away (2002) en de wisselvallige Rock’n’Rolla (2008), werd verrassend gekozen om een 21-eeuwse adaptie van het klassieke detectiveverhaal Sherlock Holmes (2009) te verfilmen, na zijn flamboyante. "The right man for the job? " Jazeker blijkt achteraf. Warner Brothers nam een risico door deze zeer wisselvallige regisseur aan te werven voor een franchise met dergelijk hoog potentieel, maar gokte goed want het werd een leuke film.

Ontelbaar veel bronmateriaal van boeken tot strips tot de meeste verfilmingen ooit voor een personage, naambekendheid én Hollywood’s goudhaantje Robert Downey Jr. als kers op de taart maakten het er wel veel makkelijker op voor Ritchie om dit project tot een goed einde te brengen. Hij nam dit geschenk dan ook met twee handen aan en kijk: ‘De film is goed’.

Niet van een buitengewoon hoog niveau, maar een ontspannende doch ietwat hyperkinetische film (typisch voor de moderne blockbuster natuurlijk) die zich weliswaar losrukt van de middenmoot door een mooie vertelstijl, een verrassend plot (voor de één wat meer dan voor de ander), sterke acteerprestaties en sfeervolle inkleding. Londen wordt namelijk mooi in beeld gezet. Een donkere Victoriaanse stijl wordt gehanteerd wat de film een zeer grauwe sfeer geeft die bijblijft. Voortreffelijk gedaan dus, net als bij From Hell (2001) en Sleepy Hollow (1999) waar de production-design ook van een gelijkaardig niveau waren.

Een zelfde filmstijl van shots uit Ritchie’s oudere films - de zogenaamde ‘MTV-videoclip-stijl’ gooit af en toe wat roet in het eten, maar in zijn geheel is het een mooi in beeld gezette film. Als je een fan bent van deze ‘chap’ zijn oudere films, vallen namelijk de gerecycleerde actiescènes op. Vooral de scène waarbij Sherlock Holmes voor de fun een boksmatch uitvecht in een wijnkelder wekt herinneringen op aan een vechtende Brad Pitt in Snatch.

Al moffelt Ritchie dit falen van originaliteit deels weg door telkens een lekker vernuftig voorwendsel op die actiesequenties op te voeren: steeds als Holmes in een benarde situatie terechtkomt zie je op voorhand hoe hij er zich uit gaat helpen door middel van mooi in beeld gezette slow-motion shots, waarna de scène opnieuw in normale snelheid wordt weergegeven. Zeer vernuftig.

Maar vooral de acteerprestaties tillen de film naar een hoger niveau. Mark Strong is echt een topacteur in wording. Zijn talent kwam al naar boven in Body of Lies (2008), waar hij een kleurloze Di Caprio onder tafel speelde, en onlangs nog schitterde als villain in Kick-Ass (2010). Zijn keuze als Lord Blackwood klopt als een bus en hij zet hier met verve een sterk karakter neer. Al opgemerkt trouwens dat de man enorm veel uiterlijke gelijkenissen vertoont met Andy Garcia?

Maar ook Jude Law staat goed te acteren als Holmes’ sidekick Watson. Eindelijk eens een waardige rol voor deze toch wel ondergewaardeerde acteur. En dan hebben we nog de wulpse deerne van dienst: een prachtige Rachel McAdems die als divegge Irene Adler die goed staat te acteren en zorgt voor een haat-liefde affaire die de ontwikkeling van Sherlock Holmes’ personage ten goede komt. Ook over Robert Downey Jr. alleen maar positieve commentaar. Het is even onwennig om hem met een Engels accent bezig te zien maar dat went. Downey geeft een ongemeen prettige chaos en humoristische "schwoong" aan zijn personage zodoende dat hij gemakkelijk de film kan dragen maar zonder een one-man-show op te voeren.

Opletten trouwens voor de prachtige bijrol van Robert Maillet, ex-worstelaar bij de WWF, die een zekere ‘Dredger’ speelt. Een Franse huurmoordenaar die Holmes een kopje kleiner moet maken. De man is fantastisch. Een Franssprekende kolos van 2m13 die een halve film lang Holmes op de hielen zit met een hamer van 50 kilo en alles op zijn weg verpulverd. Onderweg laat hij in zijn vernielzucht zelfs een groot zeeschip kapzeisen! Dat is entertainment van de bovenste plank. Geloofwaardigheid primeert niet in deze film, wel een flinke dosis fun. Al wordt de film nooit ordinair of goedkoop. En zo hoort het!

Korte inhoud: Het verhaal gaat over de recentste zaak die Sherlock Holmes en zijn trouwe kompaan Dr. Watson weten op te lossen. Na 5 gruwelijke moorden, gepleegd door een zekere Lord Blackwood, die zich bezighoudt met zwarte magie en sadistische experimenten, komt Inspecteur Holmes op de proppen om prompt een einde te stellen aan de tirade van rituele slachtingen die Engeland in de ban houden.Dit nadat hij eigenhandig Blackwood opspoort in een ondergrondse kerker in hartje London om hem daar op heterdaad te betrappen en in stijl in te rekenen.

‘Case solved’ denkt onze meester-detective dan: achter de tralies met Blackwood, de strop er rond en klaar. Maar dat is nog maar het begin van de terreur. Want enkele dagen later komt er een ogenschijnlijk bovennatuurlijke twist naar voren wanneer na zijn ophanging Lord Blackwood opgestaan blijkt uit de dood! Hij loopt terug vrolijk rond en begint als vanouds aan zijn moordpartijen. Bovendien houdt hij zich in het geniep bezig met een sekte op te richten met maar één doel: de gehele Westerse beschaving domineren met als wapen zijn bovennatuurlijke magie. Hij gebruikt bruut geweld om zijn doel te bereiken en niemand kan hem stoppen. "My death was only the beginning" kraamt hij uit.

De enige die dit weglacht en de zaken helder ziet is Sherlock Holmes natuurlijk, die voor de eer en niét voor het geld Blackwood koste wat kost opnieuw wil vinden en voor een tweede maal een einde wil brengen aan zijn waanzin. Het loopt echter goed fout wanneer Holmes’ ex liefje, stoeipoes ’slash’ dievegge Irene Adler in de weg komt te lopen en al snel Watson en Sherlock in de problemen brengt. Wat zich afwikkelt is een spannend verhaal waar avontuur, humor, sfeer en veel actie centraal staan.

Deze film bewijst dat Guy Ritchie nog steeds een degelijke cineast is en terug in ‘goeden doen’ verkeert. Je kunt stellen dat hij het gemakkelijk had met een dergelijke cast en kapitaal voorhanden maar er zijn genoeg voorbeelden voorhanden van andere regisseurs die het verpesten tot en met. Recentelijk: Mike Newell met de prul Prince of Persia: The Sands of Time (2010) op kop. Guy Ritchie die terug bachelor is lijkt herboren. Hij is verlost uit de klauwen van verdorven popkoningin Madonna en zie, hij levert als vanouds puik werk. Hij verdient alle lof bij deze plezierige film die niets meer wil zijn dan amusante popcorn-fun voor jong en oud. Er wordt trouwens volop gewerkt aan een Sherlock Holmes sequel. Nu even genieten van deze film: uit op DVD en Blu-Ray.

En ja, als jullie zich afvragen waar de scène is gebleven met Rachel McAdams in sexy lingerie, ik weet het zelf niet. Deze erotische scène zat in de eerste trailers en pics, maar niet in de final cut. Onbegrijpelijk dat deze scène geknipt werd. Ze staat zelfs niet op de extras op de blu-ray schijf. Als je dan nog weet dat de audio-commentaar van Guy Ritchie ontbreekt heb je het gevoel dat de wisselvallige regisseur kort aan het lijntje werd gehouden binnen WB, en hij hierover niets mocht vertellen. Ik zie anders geen enkele mogelijke verklaring om de jartelles van McAdams uit de prent te knippen en te vervangen door een ietwat brave scène waar Sherlock verdoofd wordt. En dat was trouwens niet de enige scène met McAdams die werd geknipt. Enkel al om die reden verliest de film al een halve ster.

***Related Posts***
15/05/2010: De Ultieme Sherlock Holmes Quiz
28/01/2010: Sherlock Holmes 2
19/05/2009: Sherlock Holmes volgens Guy Ritchie
01/04/2009: Sherlock Holmes poster

Een filmpje die nu al in mijn eindejaarslijstje van Beste Films van 2010 zal zitten is deze Kick-Ass (2010) van Matthew Vaughn (Layer Cake, Stardust), gebaseerd op de Icon/Marvel comic van Mark Millar en John Romita Jr. het slimme scenario van Jane Goldman en Matthew Vaughn zelf die ruimte maakt tussen de hardcore actie en de parodie. Hebben jullie nooit eens een superheld willen zijn? Wel in deze film zet een jonge knaap zijn dromen in de praktijk. Gekleed in een groen pak en gewapend met twee stokken gaat hij de misdaad te lijf, met dit verschil dat hij NIET beschikt over bovennatuurlijke krachten. En hij is blijkbaar niet de enige verklede vigilante in de stad.

Korte inhoud: 'Kick-Ass' vertelt het verhaal van Dave Lizewski (Aaron Johnson). Dave is een sul op de middelbare school, heeft weinig vrienden, leeft alleen met zijn vader en is een enorme fan van stripboeken. Op een dag besluit hij dat hij een superheld wil worden, net als in één van zijn stripboeken. Probleem is echter dat hij geen superkrachten heeft en gedoemd lijkt om te mislukken. Zijn zelfgemaakte pak en bravoure kunnen daarom niet voorkomen dat hij in zijn eerste confrontaties met echte criminelen een flink pak slaag krijgt. Op zijn pad ontmoet hij echter enkele medestanders, waaronder de 11-jarige zwaardvechtster Hit-Girl (Chloe Moretz), haar vader Big Daddy (Nicolas Cage) en de mysterieuze Red Mist (Christopher Mintz-Plasse).

Dit is nog niet de nieuwe The Dark Knight van 2010, maar het scheelt niet veel. Deze comic-adaptatie kent een aantal zwaktes, vooral in zijn aanloop, het overaanbod aan personages en een aantal overbodige scènes, maar is buitengewoon grappig, vernieuwend en intelligent. Deze adaptatie heeft misschien wat jeugdpuistjes, maar heeft geen beugel nodig. Het comic-genre heeft zich al een aantal jaren ontpopt als een volwaardig genre met uiteenlopende facetten, maar verlegt hier nog maar eens de grenzen en neemt hiervoor geen blad voor de mond. Het is allemaal best leutig, maar deze post-moderne prent is ook spectaculair gewelddadig en grof gebekt. Duidelijk een teenager-film die bestemd is voor een eerder volwassen publiek die tegen een stootje kan. Maar het geweld is niet zomaar gratuit, integendeel, er steekt een geniale choreografie in met knip-oogjes naar de John Woo en de Kill Bill films, die volledig afstand neemt van de Jason-Bourne-shaky-camera actie-sequenties, en alles staat in functie van de analyse van de superhero-mythe die de misantrope weldoeners in onze maatschappij doorzeeft met kogelgaten en bazooka-geweld. Net wanneer je dacht dat het genre zo goed als uitgeput was, komt deze Kick-Ass. Ik hoor nog de woorden van mijn docent op de filmschool "Film is dood". Nope, it still kick's ass!

Ook al zijn er iets teveel personages, en is het misschien wat wennen bij een eerste visie, zijn de uitwerkingen van de karakters is hilarisch. Het hoofdpersonage, is vreemd genoeg misschien wel het minst interessante personage van allemaal. Maar toch, Dave Lizewski alias Kick-Ass, zit opgesloten in het keurslijfje van de knullige, nerdy student die regelmatig ten prooi valt aan boefjes die zijn gsm en drinkgeld afpakken. Zijn zelfvertrouwen is volledig in zijn schoenen weggezakt, en de enige uitlaatklep waar de hormonen kunnen uitspatten, is in zijn fantasieën – over de rondborstige lerares maar ook zijn grote liefde voor de comic-helden. En op een dag neemt hij de beslissing om tot actie over te gaan en een dubbel leven te leiden, en op te komen voor diegene die onderdrukt worden. En regisseur Vaughn benadert het personage ook lijnrecht zonder hem ongekende superkrachten toe te schrijven. Het duurt dus niet lang tot het personage met zware breuken bij de spoeddiensten belandt. Het wordt meteen duidelijk dat Kick-Ass geen doorsnee comic-film wordt. Alle clichés zijn overboord gegooid en het genre wordt nog maar eens heruitgevonden.

En toch zitten we niet ver van de Peter Parker comicbook mythe – over de onderdrukte en gefrustreerde student die de wereld wil gaan redden – maar alles krijgt een andere invulling. Dave was niet gebeten door een radioactieve spin, maar werd wel zo hard geslagen dat hij zo goed als gevoelloos werd op bepaalde plaatsen van zijn lichaam. Maar hij blijft een gewone teenager en dat zorgt ervoor dat wij met hem zullen meevoelen en dat we volledig achter hem staan wanneer hij een YouTube/MySpace fenomeen zal worden. Kick-Ass is GEEN superheld, verre van. Hij is het prototype van de wannabe-held met een buitengewoon talent om zich in de problemen te werken. Maar hij wordt een held door de beeldvoering die er is gebeurd op de sociale netwerk platforms.

Maar er zijn ook "echte helden" in de film. De Batman-lookalike Damon Macready alias Big Daddy gespeeld door een efficiënte Nicolas Cage is geen gewone kerel. We weten allemaal dat de acteur bijna Superman was geworden, maar hier zet hij toch wel een niet-onaardige vertolking neer van een superheld. DIT is de rol die Nicolas Cage weer in de spotlight zal zetten, na tal van miskleunen. Hij neemt het op tegen de schurk van dienst, de maffiabaas en drug dealer Frank D'Amico (Mark Strong), en bij momenten ziet hij er gevaarlijker uit dan The Dark Knight himself. De sequentie in het warenhuis waar hij op de muziekvan John Murphy uit 28 Weeks Later (2007) een schoonmaak operatie doorvoert zal nog een lang tijdje blijven plakken in ons filmgeheugen. Maar het personage die de show steelt in de film is Mindy Macready alias Hit Girl, de dochter van Damon. Een uber-geweldadig 11-jarig meisje die een meester blijkt te zijn in martial arts en vuurwapens. Opgegroeid in ongewone omstandigheden is ze een would-be-assassin van de ergste soort. En dit alter-ego zit schuil achter het gelaat van een lief, vertederend meisje met vlechtjes. Maar schijn bedriegt, want achter dit schattig uiterlijk schuilt een misleidende killer, die niet op haar tong is gevallen en intellectueel en fysiek op scherp staat. ZIJ IS DE WARE KICK ASS in de film. Ik ben zelfs niet zeker dat de film ooit van de grond had kunnen komen zonder haar aanwezigheid. Maar nu denk ik zeker dat we nog van dit personage zullen horen in mogelijke sequels. De tijd van de lieve Fannings meisjes is bij deze ook goed voorbij. Zelfs in horrorfilms, zoals Orphan (2009), duiken lieve meisjes op die eigenlijk niet zo lief zijn.

Ik zal niet in detail treden over bepaalde scènes, want dit is het soort film waar de boodschap geleidelijk aan duidelijk moet worden via de verschillende verrassende plotwendingen en alles een verband heeft met elkaar. De film gaat over opgroeien, de overdreven obsessies van populariteit en idolen, de hedendaagse onverschilligheid, de "virtuele vrienden" die graag kijken hoe je in elkaar wordt geslaan, de nieuwe generatie gsm-nieuwsmakers die alles ongecensureerd uploaden op YouTube,…de prent is gewoon ontzettend actueel. Het is bijna een soort anti-superhero film, die al begint bij de aanvang van de film met een misgelopen stunt van een wannabe-superheld. Een beeld die los van zijn komisch karakter, meer diepte heeft dan wat je op het eerste gezicht zou kunnen denken. Waar zijn de superhelden met verheven idealen in onze maatschappij?

Maar alle lof ook aan de regisseur die met deze film bewijst dat hij beschikt over een talent om zowel actie in beeld te brengen alsook beschikt over een exceptionele komische timing. De film was de afsluiter op het Filmfestival van de Fantastische film (Bifff) en is al vanaf 21 april te zien in onze zalen. Ik kan deze prent alleen maar aanraden, het barst van de zwarte humor, buitengewoon nerdy, slim, schattig, vol met crowd-pleasing-rollercoaster-actie, terzelfdertijd absurd, super gewelddadig, en bovenal onvoorstelbaar COOL! Politiek incorrecte entertainment van de bovenste plank!

***Related Post*** 21/02/2012: Kick-Ass filmbespreking
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
14/03/2010: Een Kick-Ass poster collectie