De FilmBlog

George Clooney, voor veel vrouwen een reden om zonder te weten waar de film over gaat, naar een film van hem én door hem te gaan kijken. Ook zo voor mij eigenlijk. Al kan ik me zijn eerder werk als regisseur (Confessions of a Dangerous Mind, Good Night and Good Luck, Leatherheads) niet meer echt voor de geest halen, ik ben er steevast van overtuigd dat het geen weggesmeten geld zal zijn. Toen ik onlangs naar zijn nieuwste politieke thriller The Ides of March (2011) ging gaan zien, kwam ik niet bedrogen uit. En vandaag is nu ook de blu-ray beschikbaar.

Korte inhoud: "The Ides of March" is een interessante politieke thriller. We volgen de strijd tussen Pullman een republikein en de zittende gouverneur van Ohio, Morris (George Clooney) tijdens de primary. Voor iemand die niet thuis is in de wereld van de Amerikaanse verkiezingsstrijd, een primary is een soort van voorverkiezing, waarvan de uitslag blijkbaar bepalend is voor de eindstrijd. Het gaat er dus heftig aan toe, want beide kandidaten willen niet alleen staten winnen, ze willen ook zoveel mogelijk onafhankelijken binnenhalen. Centraal in de verkiezingscampagne van Morris zitten Paul Zara (Philip Seymour Hoffman) en Steven Meyers (Ryan Gosling). Stevie, is een uitermate getalenteerde jonge dertiger die aan de leiding van de campagne van de gouverneur staat. Niets kan hem deren, zijn enthousiasme en volhardendheid zijn typisch voor een jonge kerel die denkt dat hij de wereld aan kan.

Wanneer de jonge stagiarie Molly in beeld komt, (een ravissante Evan Rachel Wood, die ik jaren geleden zal tiener zag in het drama Thirteen) kan zijn wereld niet stuk.

Clooney zou Clooney niet zijn, als hij door het binnenhalen van deze antagoniste, niet een dramatische wending zou geven aan het verhaal. De politiek die aanvankelijk het onderwerp van de film is, wordt opeens de context waarbinnen zich een persoonlijk drama afspeelt. Een beetje atypisch, maar het komt zeker de film ten goede en ook voor mensen die eigenlijk lak hebben aan dialogen die bol staan van de soms clichématige tegenstellingen tussen republikeinen en democraten. In feite is dit een soort coming-to-age-film, waarbinnen het hoofdpersonage Steven een gedaanteverwisseling ondergaat. Cynisch als hij is, verbeeldt Clooney dit in een knap gearrangeerd stukje cinema. Al is het ergens ook beetje makkelijker gevonden.

Het is niet makkelijk een verkiezingsstrijd boeiend te verfilmen, maar zijn gepuzzel met abstracte politieke scènes en shots en persoonlijke verhalen van de personages, maakt het docu-gehalte spannend genoeg om de aandacht erbij te houden.

Het is een praatfilm, maar niet zo moraliserend als The Contender (2000), niet zo vergaand als The Manchurian Candidate (2004). The Ides of March is iets realistischer, cynischer en ja ons beeld van de politiek wordt er ook niet echt beter op.

En in deze acteurs-showreel treffen we ook nog een schitterende Paul Giamatti aan als campagne manager van Clooney’s rivaal, maar ook Oscar-winnares Marisa Tomei, "24"-acteur Gregory Itzin en de taletvolle Jeffrey Wright. De film is gebaseerd op het toneelstuk van Beau Willimon, met hier en daar een verwijzing naar Julius Caesar.

***Related Post***
17/08/2011: Ides of March verwijst naar Julius Caesar

Zo te zien heeft Alecia Beth Moore, beter bekend als P!nk, opnieuw de weg naar het witte doek gevonden, want binnenkort is ze te zien in het komische drama Thanks for Sharing (2012) van Stuart Blumberg. Hierin zal ze bijgestaan worden door Gwyneth Paltrow, Mark Ruffalo en Tim Robbins.

P!nk speelt een vrije geest die bevriend raakt met een seksverslaafde. Haar rol in Thanks For Sharing is de eerste grote filmrol van de 32-jarige pop-zangeres. Ze was 4 jaar geleden ook in de horrorthriller Catacombs (2007) te zien en had een cameo-rol in Charlie's Angels: Full Throttle (2003).

Dit wordt de debuutfilm van Stuart Blumberg, die eerder al in de aandacht kwam met zijn scenario van The Girl Next Door (2004) met de blondine Elisha Cuthbert en Keeping the Fate (2000) met die andere blondine, Jenna Elfman.

In Thanks for Sharing wordt het in ieder geval ook uitkijken naar de vertolking van Gwyneth Paltrow die in de huid van een seksverslaafde zal kruipen, niet meteen een rol waar ze ervaring mee heeft. Paltrow speelt een succesvolle zakenvrouw die verliefd wordt op Ruffalo en Joely Richardson. En ja, in de film zitten heel wat vrouwen. Zo zien we ook nog een rol voor de Tunesische Poorna Jagannathan en de jonge twintiger Emily Meade. Ben echt wel benieuwd naar die eerste trailer…

Ondertussen heeft George Clooney opnieuw de weg gevonden naar de regisseursstoel, en gezien hij al wat ervaring heeft vertolkt hij tevens ook nog een hoofdrol in de opkomende The Ides of March (2011). Dit wordt de 4de film die Clooney zal regisseren, na het leuke Confessions of a Dangerous Mind (2002), het aangrijpende Good Night, and Good Luck. (2005) en de ietwat teleurstellende Leatherheads (2008).

Korte inhoud: Stephen (Ryan Gosling) is een ambitieuze persvoorlichter die onder campagneleider Paul Zara (Philip Seymour Hoffman) meewerkt aan de campagne van de democratische presidentskandidaat gouverneur Morris (George Clooney). Al snel valt Stephen, ondanks zijn goede intenties, ten prooi aan achterkamerpolitiek, verraderlijke manipulatie en wordt hij verleid door de jonge stagiaire Molly (Evan Rachel Wood). Hij probeert zich staande te houden, terwijl een journalist (Marisa Tomei) en de campagneleider van de andere grote kandidaat, Tom Duffy (Paul Giamatti), hem tegenwerken. Als Stephen vervolgens binnen zijn eigen team op een schandaal stuit, raakt hij volledig de weg kwijt.

The Ides of March is Latijn voor de 15de maart, en is best bekend als de datum wanneer Julius Caesar werd vermoord in de Senaat (44 voor Christus), met 23 messteken geleid door Marcus Junius Brutus, Gaius Cassius Longinus en nog 60 andere samenzweerders. Het zou dus wel kunnen dat we iets gelijkaardigs te zien krijgen in de film. Het zal uiteraard weer koorddansen zijn tussen conservatieven en liberalen, en gezien de reputatie van Hollywood is de kans groot dat de makers opnieuw met denkbeelden van de foute conservatief en de verheven liberaal uitpakken. Is Hollywood links? Eigenlijk niet. Hollywood heeft ook heel wat rechtse films (militaire propaganda films, harde aanpak Charles Bronson uitspattingen, american dream fabeltjes, …) maar op politiek vlak ligt het moeilijker een republikein sympathiek in te beeld brengen dan een democraat. Wie wil er een film zien over een man die meer geld wil geven aan de rijke 5% van Amerika en de kleine ondernemer failliet laat gaan omdat dit nu eenmaal de wetmatigheid is van het kapitalistische dogma. Anderzijds heeft Clooney bewezen dat hij niet zomaar interesse heeft in al te simpele uitgangspunten, dus het valt te verwachten dat de film niet vervalt in simpele links/rechts standpunten.

De trailer ziet er qua beeldvoering prachtig, maar ik heb nog niets gezien die erop zou kunnen wijzen dat we iets zullen zien wat we al niet eerder hebben gezien in tientallen andere politieke thrillers. De charismatische politicus met een verleden, de meer ervaren en wat ruwe tegenkandidaat, de jonge persattaché die in zijn idealen gekrenkt zal worden en het bloedmooie meisje die in het midden van de storm zal verzeilen. De dialogen zullen wel van niveau zijn, maar ik vraag me af of het ook de melodrama zal overstijgen...

Hopelijk vaart deze film beter dan dat andere politieke drama Lions for Lambs (2007). Het zijn tegenwoordig moeilijke films om verkocht te krijgen aan de box-office. Maar in tegenstelling tot die andere film heeft deze prent de jonge Ryan Gosling in zijn rangen en dat is meteen een middel om ook de jonge generatie aan te spreken. Maar ik verwacht niet dat The Ides of March een kaskraker zal worden. De film zou op 26 oktober 2011 bij ons in de zalen uitkomen.

***Related Post***
06/11/2011: Ides of March review

Het duo John Cusack en Dan Aykroyd delen voor een tweede keer de set van een komediefilm. Na Grosse Pointe Blank (1997) is er nu War, inc (2008) van Joshua Seftel. Het is een beetje van een anti-oorlogsfilm / politieke-satire in dezelfde lijn als Lord of War (2005), maar dan met een minder clever scenario. Als je een politieke satire verwacht wordt je bij aanvang bediend met de beeltenis van Dan Aykroyd op het toilet, en dan weet je meteen waar deze prent naar toe gaat.

Korte inhoud: Huurmoordenaar Brand Hauser (John Cusack) wordt naar Turaqistan gestuurd, een staat in het Midden-Oosten, waar het bedrijf van de voormalige vice-president van de Verenigde Staten oorlog voert tegen lokale opstandelingen. Hauser's opdracht luidt: doodt de bemoeizuchtige minister van olie. Om ongemerkt het land binnen te komen, doet Hauser zich voor als medewerker van een handelsconventie. Eenmaal in Turaqistan blijkt het niet eenvoudig om zijn opdracht te vervullen. Hij raakt verstrikt in allerlei bizarre situaties, zoals de trouwerij van de labiele popster Yonica Babyyeah (Hilary Duff) en hij wordt achtervolgd door de sexy en nieuwsgierige journaliste Natalie Hegalhuzen (Marisa Tomei). Als klap op de vuurpijl krijgt hij last van gewetensnood. De chaos in Turaqistan is compleet. En Hauser moet een keuze maken...

Dit is eigenlijk een John Cusack film. Hij schreef mee aan het scenario en trad ook nog op producer, maar ondanks zijn acteer-talent loopt hij verloren in deze onsamenhangende prent. Een satirische kijk en kritiek op het bedrijfsleven die de oorlogsindustrie financieren, de toestand in Irak, de controversiële rol van een voormalige Dick Cheney-achtige vice-president, en de invloed van dit alles op mensen. Stuk voor stuk interessante bouwstenen voor een film, maar de som van genoemde delen leidt spijtig genoeg niet tot een onderhoudende film.

In de andere rollen zien we de zus van John, Joan Cusack, die al eerder zijn assistente speelde, kan zich aardig uitleven, maar Dan Aykroyd heeft een minieme bijrol als vice-president, die geen recht doet aan zijn komische vaardigheden. Oscarwinnaar Ben Kingsley kan in een rolletje als de baas van Hauser weinig uitrichten en de vraag rijst wederom waarom een acteur van zijn kaliber altijd weer opduikt in onbenullige rollen (remember The Love Guru). Ook oscar-winnares Marisa Tomei heeft een rolletje als journaliste Nathalie Hegalhuzen. Het meeste tandengeknars zal echter worden opgewekt door Hilary Duff, die de popster Yonica Babyyeah waarvan het dramatische palet zich beperkt tot verleidend en kwaad kijken. Je begrijpt trouwens amper wat ze mompelt gezien dat nog eens in een soort Russisch-Moldavisch accent is. De namen van de karakters, zoals Hegalhuzen, Babyyeah, Ooq-Mi-Fay Taqnufmini en Omar Sharif – zijn waarschijnlijk bedoeld als grap (lachen wie lachen wil).

War, inc confronteert ons met de absurditeit van moderne oorlogsvoering door het uit zijn context te halen en ere en surrealistische parodie van te maken. Een film vol goede bedoelingen maar de uitwerking is teleurstellend. De film wordt uitgeven door Dutch Film Works op dvd en Blu-ray.

Het moet gezegd worden, 2008 was katholieker dan 2007. Weinig opvallend naakt maar slecht hier en daar een naakte borst of bil. Er was dus ook niet veel naakt te zien met kwalijke trekjes. Alles ruikt naar 'conventioneel naakt'. Ik lig er zelf niet echt wakker van maar gezien deze Top 10 Nude Scenes bij de meest gelezen blogposts behoort is hier een felbegeerde aanvulling. In de lijst steken naar goede gewoonte niet-pornografische films die elk een bioscooprelease hadden in 2008. Mocht ik films over het hoofd hebben gezien, gelieve deze aan te vullen in de commentaren.

10. Felon (2008) Ric Roman Waugh
Zij die vroeger naar de actie-serie « 24 » hebben gekeken zullen vast wel de knappe Marisol Nichols herkennen. In de independent film Felon (2008) kreeg je haar zelfs te zien met iets minder kleren aan. Het is een bijzondere prent, niet alleen omwille van de topless scène met Nichols, maar ook omwille van het strakke acteerwerk van zowel Stephen Dorff en Val Kilmer. Het verhaal met Hitchcociaanse trekjes over een onschuldige man die in een spiraal van geweld terecht komt. Nog meer opmerkelijk is de vrij realistische benadering van het gevangeniswezen in de States.

9. Mirrors (2008) Alexandre Aja
Mirrors (2008) mag dan wel een horrorfilm zijn waar je ‘s nachts voor het slapen gaan nog zal zitten rillen. Maar op een compleet onverwacht moment zien we naakte Amy Smart door het beeld lopen. Awesome! Niets beters om even wat stoom af te laten in deze anders ijzingwekkende seat-jumper. De naakt scène op zich stelt niet zo heel veel voor, maar zoals ik al zei, 2008 was nogal braafjes. Let wel, na de naakt-scène komt ze op brutale wijze om het leven (zeker niet iets voor gevoelige kijkers).

8. Hell Ride (2008) Larry Bishop
Hell Ride (2007) is niet meteen een film die ik jullie zou aanraden, maar in deze Top 10 lijst hoort hij zeker thuis. De fans van biker-films à la Easy Rider zullen hier zeker wel van genieten. De rest kan de film bekijken voor de naakte Cassandra Hepburn. Niet meteen een actrice waar men moet naar uitkijken maar wel iemand met een mooi balkon. Of het al dan niet natuurlijk is laat ik aan de specialisten over. En er zit nog meer schoon volk in de film met name Julia Jones en de knappe Chileense Leonor Varela. Mocht de film nu ook nog eens de moeite zijn …

7. Sex and Death 101 (2008) Daniel Waters
Het was de terugkeer van Winona Ryder als femme fatale in de romantische komedie Sex and Death 101 (2008), en ja, Winona’s ging uit de kleren. Misschien was dat wel de prijs die ze moest betalen. Spijtig genoeg heeft zo goed als NIEMAND deze prent gezien. Het was zowiezo niet Winona die de aandacht trok, maar wel de naakte verschijning van Sophie Monk. Had de film ook nog maar iets zinnigs te vertellen over ‘Death’ of ‘Sex’, maar niet dus.

6. The Reader (2008) Stephen Daldry
Eén van de beste actrices blijft zonder twijfel Kate Winslet, die vooral bekend was voor brave rolletjes, maar tegenwoordig zien we de actrice vaker schaars gekleed optreden. Geen silicone maar een 100% natuurlijke verschijning. The Reader (2008) vond ik niet zo’n bijster goeie film, en was het niet voor de acteerprestaties van de acteurs zou deze film nooit zijn opgevallen. Hoe deze film ooit 5 oscarnominatie kon krijgen blijft bij mij echter een gigantisch mysterie.

5. Elegy (2008) Isabel Coixet
Tegenwoordig zien we heel veel van Penélope Cruz, onlangs nog als starlet in de musical Nine (2009), maar met Elegy (2008) haalt ze meteen een 5de plaats in dit allesbehalve prestigieuze lijstje.

4. The House Bunny (2008) Fred Wolf
The House Bunny (2008) is niet meteen een geslaagde komedie maar het bevat wel een paar scènes met een schaars geklede Anna Faris die hier alles uit de kast haalt om te overtuigen als leading actress. Dat de film onvoorstelbaar seksistisch is nam ze er blijkbaar bij, want hier wordt zonder verpinken verkondigd dat een vrouw pas aantrekkelijk is als ze zich als een hoertje gaat kleden en gedragen. Maar toch is het leuk om Faris te zien rondhuppelen in deze verkeerde prent.

3. Restraint (2008) David Denneen
Restraint (2008) is een niet onaardig langspeelfilm debuut van David Denneen. Een verrassende erotische thriller met een vleugje erotiek en mooie fotografie van Simon Duggan. Een stel op de vlucht van de flikken, gijzelt de rijke man en weet deze situatie financieel uit te buiten. En de naakte schoonheid van dienst is Teresa Palmer die in de film niets aan de verbeelding overlaat. Zeker de moeite om deze film te huren.

2. Wanted (2008) Timur Bekmambetov
Het zou een spijtige zaak zijn een naakt-lijstje op te stellen zonder de aanwezigheid van de aantrekkelijke Angelina Jolie. En jawel, zij ging ook uit de kleren voor Wanted (2008), een soort geüpdate versie van de Matrix - maar dan zonder latex pakjes. Maar alle eer gaat naar Mark Millar en J.G. Jones voor de creatie van deze comic, het verrassende verhaal en zijn coole personages. Het doet er mij aan denken dat ik dringend mijn Top 10 Killer Babes moet aanpassen of uitbreiden naar een Top 20.

1. The Wrestler (2007) Darren Aronofsky
The Wrestler (2008) is niet alleen een ijzersterke film maar we zien ook een halfnaakte Marisa Tomei rond een paal hangen in een striptent. Vorig jaar was Marisa nog te zien in een bizarre seks-scène met Philip Seymour Hoffman, maar haar scènes in dit drama zijn toch wel iets pittiger.

***Related Posts***
08/09/2011: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2009
03/01/2009: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2008
26/11/2008: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2007
05/03/2008: Top 10 Meest Verontrustende Naaktscènes
14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006

Het einde van het jaar nadert en we zullen om de oren worden geslagen met allerhande eindejaarslijstjes. De filmliefhebbers kijken dan ook uit naar de Top 10 lijstjes van de Beste en de Slechtste Films uit 2008. Het zorgt ieder jaar in ieder geval voor heftige discussies, gezien deze lijstjes voornamelijk gebaseerd zijn op 'smaak'.

Wat mij betreft was 2008 een teleurstellend jaar met weinig uitschieters. De Arthouse en independent films als Hunger (2008), Gomorra (2008) of Entre Les Murs (2008) staan er niet tussen, voor de simpele reden dat ik deze in de komende dagen/weken zal zien en we deze deadline al een tijdje hadden vastgelegd met het BlogTalk team. Films die vorig jaar net tussen de mazen van het net vielen, en op brutale wijze door mezelf over het hoofd werden gezien, waren: No Country For Old Men (2007) en There Will Be Blood (2007). Twee uitstekende films uit 2007 die pas in 2008 bij ons zijn uitgekomen. Maar gezien ik deze prenten al had vermeld in mijn voorwoord in de lijst van 2007, ga ik deze niet opnemen in deze lijst. Kwestie om misschien ook eens een licht te werpen op andere waardige kandidaten.

Slachtoffers die in de States al uit zijn maar nog niet bij ons (en dus niet in deze lijst voorkomen), zijn The Curious Case of Benjamin Button (2008) van David Fincher, Revolutionary Road (2008) van Sam Mendes, Milk (2008) van Gus Van Sant en Doubt (2008) van John Patrick Shanley. Het lijken mij in ieder geval 4 typische oscarfilms.

Deze BlogTalk wordt ook samengesteld door Mike, Timothy, Tagoean, Richard en Karen. Ga dus ook maar even een kijkje nemen op de blogs van deze die hard filmgeeks. Hier is mijn Top 10, reacties zijn welkom in de commentaren:

10. Iron Man (2008) Jon Favreau
The Dark Knight en Iron Man zijn twee comic-adaptaties die af en toe wel eens een loopje nemen met de wetten van de fysica, maar hoe dan ook trachten ze een min of meer realistische prent te maken. Het verschil tussen de twee is dat Iron Man geen serieus drama voor ogen had, maar eerder een ontspannende prent wou maken met de nodige dosis ironie en sarcasme. En daar is de film volkomen in geslaagd. Ook in deze comic steelt een acteur de show, en in dit geval is dat Robert Downey Jr., die het op het eerste gezicht vlakke karakter van Iron Man omvormt in een uiterst aantrekkelijk personage. Ook regisseur Jon Favreau deed een puike prestatie met zijn eerste actiefilm. De tweede beste comic-adaptatie van het jaar en mogen nog vele sequels volgens.

9. Definitely, Maybe (2008) Adam Brooks
OK, dit is quilty pleasure, maar ik heb hier werkelijk van genoten. Eindelijk nog eens een geslaagde romantische komedie. Definitely, Maybe is grappig en heeft een hart op de juiste plaats. De film is eigenlijk bestemd voor vrouwen, maar als man kan je er zeker ook wel van genieten, gezien het verhaal uiteindelijk verteld wordt vanuit het standpunt van Ryan Reynolds. De film vertoond wel een aantal zwaktes, maar het schittert hoe dan ook met een intelligent script en charmeert ons met uitstekende vertolkingen.

8. In Bruges (2008) Martin McDonagh
Laten we hier ook eens chauvinistisch doen, ook al is het een zuivere Britse film. Qua verhaal valt In Bruges al bij al nog mee, maar dit is een karakterfilm, en waarschijnlijk wel één van de beste karakterfilms die ik de laatste maanden heb gezien. De dialogen zijn zalig en het acteerwerk is verbluffend. Brendan Gleeson is fantastisch en Fiennes is wederom verbluffend. Er zitten heel wat interessante plotwendingen in en het einde is best wel een verrassend stukje cinema. Met een stortvloed aan dialogen worden verschillende relaties op virtuose manier ontbloot en uitgewerkt. We worden meegesleurd met vijanden die vrienden worden en vrienden die zich tot gezworen vijanden bekeren, en dit alles gekruid met intrige en humor.

7. Burn After Reading (2008) Ethan CoenJoel Coen
Burn After Reading begint met een Google Earth-achtige inzoom van ver boven de aarde tot diep in het hoofdkwartier van de CIA in Langley. En meteen is de toon gezet voor wat komen zal. Met een low-angle camerabeweging volgen we een paar glimmende schoenen onder een zwarte broek door de lange gangen. Niemand zal immers kunnen ontkennen dat Ethan Coen en Joel Coen achter de camera zitten en ook het scenario hebben geschreven van dit nihilistisch screwball festival met vertolkingen waar je nog lang mee zal moeten lachen. Hun Country For Old Men heeft net de Top 10 niet gehaald in 2007 (wegens release-delays) maar deze heb ik zeker niet over het hoofd willen zien.

6. Cloverfield (2008) Matt Reeves
Toen ik de promo-campagne en de teaser zag van Cloverfield van producer J.J. Abrams en regisseur Matt Reeves, had ik het gevoel een mislukte nakomeling te zien van Godzilla en The Blair Witch. Tot mijn grote verbazing kreeg ik een zenuwslopende en originele thriller te zien. Het bezeten camera-geschud en het popcorn-plot moet je er echter wel bijnemen, maar het is plezier verzekerd van begin tot eind. Cloverfield is zo één van die films die je ‘nog eens’ zou willen zien voor de eerste keer om die rush nogmaals te voelen, want bij een tweede visie (laat staan een sequel) zal het nooit meer hetzelfde zijn.

5. Wall•E (2008) Andrew Stanton
Misschien niet zo sterk als The Incredibles (2004) van Brad Bird, maar deze Wall•E kan - ondanks de iets zwakkere tweede helft - een beter verhaal vertellen zonder één woord te zeggen dan heel wat films volgepropt met dialogen. Het is een ode aan de stille film en een zoveelste bewijs van de genialiteit van de mensen van Pixar. We komen terecht in een post-apocalyptische wereld, een immense grauwe stortplaats, waar de mensen zijn vertrokken en de enig overlevende machine op aarde een ijverige opruimrobot Wall•E is. De gecreëerde wereld leunt dicht tegen het fotorealisme en is bij vlagen van een onwerkelijke schoonheid. Het contrast tussen de stortplaats en het spierwitte en reflecterende ruimteschip is al zo treffend als het desolate landschap en de energieke, plichtsgetrouwe robotje. Omdat we door de ogen van robots de menselijke verwoesting bekijken, is dit deel meteen het meest confronterend. Waar Finding Nemo de ecologische tragedie in de verf zette, drukt Wall•E je met de neus in de verf. Ontegensprekelijk een artistieke voltreffer.

4. The Wrestler (2008) Darren Aronofsky
The Wrestler werd opgenomen op super 16mm film in een recordtijd van 35 dagen met het strikte minimum aan middelen (7 miljoen dollar) en het resultaat is op z’n minst opmerkelijk te noemen. Het is tevens ook een film die een ander facet van Mickey Rourke laat zien. In The Wrestler is ook een rol weggelegd voor de bedwelmend mooie Marisa Tomei en de sensuele Evan Rachel Wood die elk bijzonder veel indruk maken. Het is een typisch Amerikaanse prent over de wereld van de roem, maar ook nog één die je niet onberoerd zal laten. Het is dus zeker niet alleen een film voor pro-wrestling fans. Misschien zelfs dé beste worstelaren film ooit, en hier worden de slagen niet ingehouden..

3. Slumdog Millionaire (2008) Danny Boyle & Loveleen Tandan
Slumdog Millionaire is één van de grootste verrassingen uit 2008. Het vertelt het verhaal van Jamal Malik, een jong weeskind dat besluit deel te nemen aan de Hindi versie van het programma 'Who Wants to be a Millionaire'. Het hele land kijkt toe terwijl Jamal nog maar één vraag verwijderd is van de hoofdprijs. Tijdens de pauze van het programma gebeurt er echter iets waar Jamal niet op had gerekend; hij wordt gearresteerd, omdat de politie zeker weet dat hij de boel aan het oplichten is. Ze kunnen het niet geloven dat een straatjongen zoals hij zoveel kennis heeft. Als fan van regisseur Danny Boyle heb ik deze low-budget prent gaan zien op het festival van Londen zo’n 3 maanden geleden en nu nog blijft de film (en vooral zijn emotionele conclusie) nazinderen, met briljante vertolkingen van een cast vol nobele niet-westerse onbekenden en een efficiënte melodramatische, suspensvolle regie. Warner Bros geloofde niet in het project, maar de slimmere Fox Searchlight pikte het op met het indrukwekkende resultaat als gevolg. Deze film is op dit moment nog totaal onbekend, maar hierover zal nog wel gepraat worden begin 2009 tijdens een prestigieuze awardshow.

2. Boy A (2008) John Crowley
Diegene die het filmfestival van Gent hebben bezocht hadden de mogelijkheid om deze Boy A te bewonderen. De officiële release van deze film is bij ons gepland op 11 maart 2009, maar het is zeker een film die jullie moeten meepikken. Een jonge man komt vrij uit de gevangenis nadat hij een straf heeft uitgezeten voor de moord op een meisje tijdens zijn kinderjaren. De aanklager meende dat hij het pure kwaad belichaamde. Jack hoopt op een nieuw leven en krijgt een baantje bij een transportbedrijf. Zijn begeleider Terry, een warme vaderfiguur, is trots op hem. Alles verloopt naar wens: Jack maakt vrienden en wint het hart van een niet onaardige secretaresse. Tot zijn dekmantel in gevaar komt, juist omdat hij een heldendaad verricht. Een Britse film die prangende vragen stelt over hoe je met schuld moet leven, zonder ooit maar te vervallen in platvloers exploitatie, met een indrukwekkende vertolking van Andrew Garfield en een voortreffelijke regie van John Crowley. Het is het soort film waarna je niet gezwind uit je stoel kan wippen.

1. The Dark Knight (2008) Christopher Nolan
De film die dit jaar bij mij het meeste indruk heeft gemaakt is The Dark Knight. De film is een bijna meesterwerkje, maar vertoonde toch iets teveel overbodige zwaktes. Ik denk dan maar aan de soms lachwekkende geforceerde stem van Christian Bale, de grote verdwijntruuk van Batman, de soms lullige mise-en-scène van de vechtsequenties of nog het scenario die het zo nodig vond om alles met de paplepel te willen uitleggen. Een rewrite van het script door iemand anders dan de regisseur zelf en zijn broer, had misschien wel geen overbodige luxe geweest. Desondanks is The Dark Knight superieur aan ALLE andere film die in 2008 zijn uitgekomen. Heath Ledger zet hier een kippenvel-inducerende vertolking neer, de muziek van Hans Zimmer en James Newton Howard is duister, experimenteel en bijzonder efficiënt, maar ook de visuele wereld die Nolan hier schildert met behulp van zijn talentvolle DoP Wally Pfister is verbluffend. Nolan slaagt er trouwens in om het comic-genre op het niveau te brengen van een intelligent drama en legt de lat nu wel erg hoog voor de komende comic-adaptaties.

10. Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008) Steven Spielberg
Ik had deze film hoger willen zetten in de lijst maar gezien de concurrentie dit jaar voor 'slechtste film' zo hevig was, moet deze George Lucas prent het doen met de 10de plaats. Maar wees gerust dat het een vuile, vieze en vettige 10de plaats is! Indy 4 is een praatbarak met tussenin wat versleten stuntwerk en opgekalefaterd met cgi diarree. Het is nog net geen schande te noemen - daarvoor ziet Harrison Ford er eigenlijk nog behoorlijk goed uit – maar het is ver beneden het peil van de vorige Indy films. Het is niet alleen een wegwerpproduct die je snel vergeet, maar wat mij nog meer stoorde is de oeverloze 'saaiheid'! Hoe kan een Indiana Jones film ‘saai’ zijn?! Deze sequel was in ieder geval niet geregisseerd door die Steven Spielberg van Jaws, ET, Munich en Shindler's List maar wel door die Steven Spielberg die flagrant over de schreef van het fatsoen strompelde met films als War of the Worlds en The Lost World. Die zou gewoon moeten stoppen met films maken, want het is niet meer om aan te zien. De film genoot van een unieke set-up, maar de pay-off’s waren om van te huilen. Ze hebben 19 jaar tijd gehad om hieraan te werken; het is bij deze een ode aan de verspilling van tijd, geld en energie.

9. Saw V (2007) David Hackl
Ik denk dat de makers zowat alle hoofdpersonages van de Saw franchise hebben vermoord, en toch blijven ze sequels uit hun duim zuigen. Het is pathetiek van de meest verwerpelijke soort met heel wat onbedoeld hilarische momenten. Saw V blijft in ieder geval verkopen, maar elk jaar een beetje minder. En als er geen geld meer binnen komt zullen ze er spoedig wel mee stoppen (ze hebben volgens mij nog net genoeg voor één sequel). Probeer niet te zoeken naar een verhaal in deze 5de Saw prent want het is al even nuttig als een interview in de Playboy. Ik heb hoe dan ook een idee voor een nieuwe perverse foltering in Saw VI, laat het slachtoffer kiezen tussen het bekijken van Saw V en Disaster Movie.

8. The Women (2008) Diane English
The Women is niet beter of slechter dan die XX-chromosoom films The Hottie and the Nottie of Over Her Dead Body, maar deze film wordt bezet door een leger "talentvolle actrices" (in tegenstelling tot typetjes als Paris Hilton of Eva Longoria) die hier elk hun meest platvloerse kant etaleren. Eva Mendes zien we rondhuppelen in jartelles, Meg Ryan plagieert haar vertolking van When Harry Met Sally en Annette Bening speelt op automatische piloot. Het melige mode-marathon Sex and the City is een meesterwerk vergeleken met deze troep. Regisseuse Diane English heeft ervoor gezorgd dat het origineel uit 1939 een hippere film is. Proficiat!

7. Fool's Gold (2008) Andy Tennant
Fool's Gold had nochtans een geslaagde romantische komedie kunnen zijn, maar toen kwam Andy Tennant en hij verneukte zowat elke scène. De regisseur schreef niet alleen aan het script. Hij werd bijgestaan door het duo Daniel Zelman en John Caflin die al eerder hadden bewezen met Anacondas: The Hunt for the Blood Orchid dat hun enige verdienste was dat ze een scenario 'zonder schrijffouten' konden opmaken. Het resultaat is niet schokkerend, stout of gewaagd, het is gewoon dom en bezwijkt onder een stortvloed van clichés. En toen Tennant begon te twijfelen aan zijn prestatie, schakelde hij op het einde van zijn film in een andere versnelling, maar reed vast in platte gewelddadigheid. Je moet al echt verzot zijn op het lichaam van Matthew McConaughey om hier nog van te kunnen genieten.

6. The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor (2007) Rob Cohen
The Mummy 3 gaat lachwekkend genoeg niet over mummies, maar is wel al zo dood als een mummie en heeft vrijwel hetzelfde verhaal als de vorige films met dat verschil dat het zich nu allemaal afspeelt in China. Rob Cohen (xXx, Stealth) is een barslechte regisseur die er niet in slaagt, ondanks al die middelen die voorhanden waren (145 miljoen dollar), om maar één memorabele actie-scène in beeld te brengen. Maar dat het script van Smallville scenaristen Alfred Gough en Miles Millar zo’n productiebudget kreeg is onbegrijpelijk. Het is trouwens beschamend hoe deze twee mannen het publiek aanzien als een kudde schapen die tevreden zijn met slapstick en infantiliteiten. Razzies, here they come!

5. You Don't Mess with the Love Guru (2008) Dennis Dugan & Marco Schnabel
You Don't Mess with the Zohan en The Love Guru zijn aan elkaar gewaagd en verdienen beide een plaatsje op de 8ste plaats van deze Top 10. Ik heb niets tegen wacko komedies maar dan moet er tenminste een beetje humor in zitten voor mensen die de puberteit voorbij zijn. En dan nog, er zit meer intelligentie in de dikke teen van een puber dan in deze twee films samen. Adam Sandler en Mike Myers zijn ervan overtuigd dat ze gewoon hun typetje moeten spelen om het publiek aan het lachen te brengen. Spijtig genoeg voor hen is die tijd al lang voorbij. Het materiaal van deze twee films is misschien net genoeg voor een 20 minuten lange stand-up comedy act.

4. The Spirit (2007) Frank Miller
Nog maar pas gezien en ik vond het meteen nodig om Righteous Kill van zijn 10e plaats te wippen om zo ruimte te maken voor The Spirit. De film komt eind februari bij ons in de zalen en bij deze zijn jullie gewaarschuwd voor het treinongeluk die een waarschijnlijk strontbezopen Frank Miller hier in beeld heeft gezet. Je zou het kunnen beschouwen als zijn debuutfilm, gezien hij hier geen steun kreeg van Robert Rodriguez, maar het is een debuut om snel te vergeten (ook al zal dit na het zien van deze rotzooi spijtig genoeg niet mogelijk zijn). De acteursregie in deze prent is beschamend slecht met een Samuel L. Jackson die hier zelfs een nieuw laagterecord neerzet (laten we voor hem hopen dat ie er genoeg geld voor heeft gekregen). Maar Gabriel Macht spant hier de kroon en zal binnenkort beslist de Razzie van Worst Actor in ontvangst mogen nemen. De slimme manager van Macht heeft in ieder geval de acteur nog kunnen verkopen, met The Spirit als verkoops-argument, aan vier nietsvermoedende producties. Wacht tot de filmmakers en het publiek deze amateur te zien krijgen. Na deze film heb ik trouwens immens veel respect gekregen voor de acteurs van 'Thuis' en 'Familie'. Ik snap niet waarom de 3 executive producers hier niet hebben ingegrepen met de aanstelling van een acteurs-coach. Dit is gewoon krankzinnig! Je zou trouwens denken dat met zo veel talentvolle en aantrekkelijke femmes fatales (Eva Mendes, Jaime King, Scarlett Johansson) je niets verkeerd kan doen. Vraag mij dus niet hoe Frank Miller er toch in slaagt om de goede smaak met de voeten te betreden. De wereld van Sin City wordt hier zonder gêne gerecycleerd en het resultaat is een 2 uur lange verkrachting waar je achteraf met een bedrogen en compleet verloren gevoel naar huis strompelt. Maar als je de film gaat bekijken met vrienden zal je toch urenlang kunnen lachen met de vreselijke outfits die in deze film te zien zijn, of de onbegrijpelijke sequenties en de geforceerde stijl. Ik bekeek onlangs de promotie-campagne van The Spirit waar ze uitpakken met woorden als: Heart Pounding, Eye Popping, Mind Blowing, Wild Fun. Welke journalist wordt hier gequote!? Blijkbaar niemand! Het was gewoon het promotie-team die haar eigen film heeft opgeblazen met leugens. Foei, foei!

3. One Missed Call (2008) Eric Valette
De horror-remakes zijn tegenwoordig niet meer om aan te zien. One Missed Call, Shutter, Prom Night zijn stuk voor stuk miskleunen, maar One Missed Call leek wel in elkaar gestoken door een stelletje bavianen. Ik vraag me soms af wat erger is: dat ze in Azië dergelijke troep blijven maken of dat Hollywood die troep blijft reproduceren met een nog meer verderfelijk resultaat tot gevolg. One Missed Opportunity to NOT make a remake. Ben ik blij dat ze nauwelijks hun productiebudget hebben teruggewonnen bij hun bioscoop release in de States. Je zou denken dat het doelpubliek voor deze troep er ook genoeg van heeft. Halleluja!

2. Meet The Spartans in a Disaster Movie (2008) Aaron Seltzer & Jason Friedberg
Zowel Meet the Spartans als Disaster Movie zijn zo slecht dat ik zelfs geen woorden aan deze stompzinnigheid vuil wil maken. Laten we samen hopen dat Jason Friedberg en Aaron Seltzer het nieuwe jaar niet zullen halen. Please, please, please!

1. Star Wars: The Clone Wars (2008) Dave Filoni
Ik ben begonnen met een George Lucas film, ik zal er ook mee eindigen, en dan nog wel met een visueel niet-onaardige maar totaal verderfelijke snoozefest als The Clone Wars. Wie dacht dat met Star Wars: Episode II - Attack of the Clones het absolute dieptepunt was bereikt voor de Star Wars franchise, moet nog bekomen van deze aberratie. De Star Wars mythologie wordt hier met de voeten betreed door een onbenullig regisseur die waarschijnlijk nog nooit van een Star Wars film heeft gehoord. Het resultaat is een irritant spektakel van lawaaierige cliché actie-sequenties en puberale dialogen en synthetiseert ALLES wat verkeerd is gelopen met Star Wars sinds The Phantom Menace met uitzondering van Jar Jar Binks. Als de tv-serie dezelfde kwaliteit heeft als dit afkooksel zal het een kort leven beschoren zijn, dat zeg ik nu al. Zelfs het eerste beste Star Wars game heeft een beter plot. De zoon van Jabba The Hut is ontvoerd (zonder zever) en The Republic stelt alles in het werk om de verloren zoon terug te vinden. WTF!? Wie willen ze hiermee bereiken?! En of dat allemaal nog niet genoeg was wordt Anakin Skywalker (Matt Lanter) vergezeld door de vreselijk ergerlijke teen-sidekick Ahsoka Tano (Ashley Eckstein) die Anakin aanspreek met 'Sky Guy' of R2-D2 met 'D-Twooey'. Ik had bij momenten zin om met een Darth Vader wurggreep dat irritant mormel het zwijgen op te leggen. Lucas heeft na hevig protest Jar Jar Binks uit de film gehaald, maar bij wijze van ironie een al even tergend equivalent ge-excrementeerd op de Star Wars saga. Dank u wel Lucas, je hebt in 2008 je best gedaan, ga nu maar snel genieten van je miljoenen dollars en stop met 'uw eigen fans' nog langer te kwellen.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

The Curious Case of Benjamin Button (2008), de nieuwste film van David Fincher, is genomineerd voor vijf Golden Globes. Dat heeft de organisatie van de Amerikaanse filmprijzen bekendgemaakt tijdens een ceremonie in Beverly Hills. Ook de historische film Frost/Nixon (2008) van Ron Howard en de religieuze dramafilm Doubt (2008) van John Patrick Shanley maken kans op vijf gouden beeldjes.

Heath Ledger werd postuum genomineerd in de categorie Beste Bijrol voor zijn vertolking van The Joker in The Dark Knight (2008). Vreemd genoeg werd die laatste film niet genomineerd voor Beste Film, en dat is toch wel een blunder. Zelfs In Bruges (2008) kreeg een nominatie (nu ja, ik vind dit zelf ook wel een geweldige film…maar zeker niet beter dan TDK).

Bij de acteurs zien we dat actrice Meryl Streep sleepte twee nominaties in de wacht, in de categorieën beste actrice in een komedie of musical en beste actrice in een dramafilm, voor respectievelijk Mamma Mia! en Doubt. De Britse filmster Kate Winslet maakt eveneens kans op twee van de prestigieuze filmprijzen, voor beste actrice in Revolutionary Road en beste bijrol in The Reader. In de categorie beste actrice in een dramafilm neemt Streep het op tegen Anne Hathaway (Rachel Getting Married), Angelina Jolie (Changeling) en and Kristin Scott Thomas (I've Loved You So Long). Bij de heren nemen Leonardo DiCaprio (Revolutionary Road), Frank Langella (Frost/Nixon), Brad Pitt (The Curious Case of Benjamin Button), Sean Penn (Milk) en Mickey Rourke (The Wrestler) het tegen elkaar op.

In de categorie beste regie zijn Danny Boyle (Slumdog Millionare), Stephen Daldry (The Reader), David Fincher (The Curious Case of Benjamin Button), Ron Howard (Frost/Nixon) en Sam Mendes (Revolutionary Road) genomineerd. De 66ste editie van de Golden Globes vinden op 11 januari plaats in Beverly Hills. Hieronder vinden jullie de volledige lijst met nominaties:

Best Motion Picture:
The Curious Case of Benjamin Button
Frost/Nixon
The Reader
Revolutionary Road
Slumdog Millionaire

Best Motion Picture - Musical or Comedy:
Burn After Reading
In Bruges
Happy-Go-Lucky
Mamma Mia!
Vicky Cristina Barcelona

Best Director:
Danny Boyle - Slumdog Millionaire
Steven Daldry - The Reader
David Fincher - The Curious Case of Benjamin Button
Ron Howard - Frost/Nixon
Sam Mendes - Revolutionary Road

Best Actor (Drama):
Leonardo DiCaprio - Revolutionary Road
Frank Langella - Frost/Nixon
Sean Penn - Milk
Brad Pitt - The Curious Case of Benjamin Button
Mickey Rourke - The Wrestler

Best Actor (Musical or Comedy):
Javier Bardem - Vicky Cristina Barcelona
Colin Farrell - In Bruges
James Franco - Pineapple Express
Brendan Gleeson - In Bruges
Dustin Hoffman - Last Chance Harvey

Best Actress (Drama):
Anne Hathaway - Rachel Getting Married
Angelina Jolie - Changeling
Meryl Streep - Doubt
Kristen Scott Thomas - I've Loved You So Long
Kate Winslet - Revolutionary Road

Best Actress (Musical or Comedy):
Rebecca Hall - Vicky Cristina Barcelona
Sally Hawkins - Happy-Go-Lucky
Frances McDormand - Burn After Reading
Meryl Streep - Mamma Mia!
Emma Thompson - Last Chance Harvey

Best Supporting Actor:
Tom Cruise - Tropic Thunder
Robert Downey Jr. - Tropic Thunder
Ralph Fiennes - The Duchess
Philip Seymour Hoffman - Doubt
Heath Ledger - The Dark Knight

Best Supporting Actress:
Amy Adams - Doubt
Penelope Cruz - Vicky Cristina Barcelona
Viola Davis - Doubt
Marisa Tomei - The Wrestler
Kate Winslet - The Reader

Best Screenplay:
The Curious Case of Benjamin Button: Eric Roth, Robin Swicord
Doubt: John Patrick Shanley
Frost/Nixon: Peter Morgan
The Reader: David Hare
Slumdog Millionaire: Simon Beaufoy

Best Original Score:
Changeling: Clint Eastwood
The Curious Case of Benjamin Button: Alexandre Desplat
Defiance: James Newton Howard
Frost/Nixon: Hans Zimmer
Slumdog Millionaire: A.R. Rahman

Best Animated Film:
Bolt
Kung Fu Panda
WALL·E

Best Foreign Language Film:
Der Baader Meinhof Komplex
Maria Larssons eviga ögonblick
Gomorra
Il y a longtemps que je t'aime
Waltz with Bashir

***Related Post***
12/01/2009: Golden Globe winnaars 2009

In vergelijking met 2006 was het filmjaar 2007 nogal schaars gekleed, en nu staat zelfs al vast dat dit nog meer het geval was dan in 2008. Zelfs niet alleen "mooi naakt" maar ook af en toe met kwalijke trekjes. Wegens tijdsgebrek komt dit lijstje misschien een beetje laat. Maar bij deze beter laat dan nooit. In de lijst steken naar goede gewoonte niet-pornografische films die elk een bioscooprelease hadden in 2007. Mocht ik films over het hoofd hebben gezien, gelieve deze aan te vullen in de commentaren.

10. Hitman (2007) Xavier Gens
Hitman (2007) vertelt het verhaal van huurmoordenaar Agent 47 (Timothy Olyphant) die werkt voor The Agency en die terecht komt in een politiek complot. Hij wordt achtervolgd door zowel Interpol als het Russische leger terwijl hij door Oost Europa heen trekt. Tijdens dit avontuur loopt hij de schone Nika Boronina (Olga Kurylenko) tegen het lijf, en dat zorgt meteen voor heel wat spannende scènes. Zo spannend dat de dame meteen werd gevraagd om Bondgirl te spelen in Quantum of Solace (2008). Spijtig genoeg was haar vertolking allesbehalve memorabel.

9. Shoot 'Em Up (2007) Michael Davis
Mr. Smith (Clive Owen), helpt bij een bevalling in Shoot 'Em Up (2007). Hij belandt ter plekke in een vuurgevecht, waarbij de moeder wordt gedood. De daders, die banden lijken te hebben met enkele politici, bleken het echter op de baby voorzien te hebben, en aan Mr. Smith de taak om deze vervolgens te beschermen, met behulp van een aanstekelijke prostituee, die gespeeld wordt door niemand minder dan Monica Bellucci. En dit is meteen ook de reden dat deze film de 9de positie wegkaapt in deze bijzonder intelligente Top 10.

8. Halloween (2007) Rob Zombie
De Halloween (2007) remake heeft niet alleen gezorgd voor meer gore, maar zeker ook voor meer naakt. En dan in het bijzonder de sequentie met de naakte Danielle Harris die topless de moordzuchtige Michael Myers probeert te ontvluchten. Enkel spijtig dat die killer zo snel is om haar tegen de grond te kwakken. Maar het gaat de dame hoe dan ook voor de wind want ze stapelde zowat een 6tal filmdeals op…hoewel, voornamelijk B-films zelfs C-films.

7. Hostel: Part II (2007) Eli Roth
Hostel: part II (2007) volgt deze keer drie Amerikaanse studentes van de kunstacademie in Rome. Ze besluiten een weekendreisje te maken en komen onderweg een prachtige dame tegen, die bij hen in de klas model heeft gestaan, en ook een tripje maakt. Ze nodigt de drie uit met haar mee te gaan, maar van een ontspannen reisje blijkt al snel geen sprake meer te zijn. Wat volgt zijn rituele seksspelletjes die meestal fataal eindigen. Het lelijke eendje van dienst is de snotterende Heather Matarazzo die nog maar eens beklemtoont hoe knap die andere dames wel zijn, gespeeld door Lauren German, Bijou Phillips, Jordan Ladd en de Finse Vera Jordanova.

6. Good Luck Chuck (2007) Mark Helfrich
Niet meteen een film die het bekijken waard is maar Good Luck Chuck (2007) vertoont heel wat schaars geklede dames, met niemand minder dan Jessica Alba als prijsbeest. In de film maakt Chuck het uit met zijn vriendin en hierna krijgt hij te horen dat ze de ware heeft gevonden en gaat trouwen. Met Chuck's nieuwe (ex)vriendin gebeurt hetzelfde. En zo herhaalt dit patroon zich. Het blijkt dat Chuck een soort geluksbrenger is voor alleenstaande jongedames. Ze willen allemaal met hem omgaan, om daarna de ware te vinden. Chuck echter moet een manier vinden om dit patroon te doorbreken en een vriendin voor zichzelf te houden.

5. Feast of Love (2006) Robert Benton
Feast of Love (2007) is een soort moderne versie van A Midsummer Night’s Dream die een ode brengt aan de liefde. Professor Harry Stevenson, gespeeld door Morgan Freeman, waakt als het ware over zijn kennissenkring. Vanaf een afstandje ziet hij de onderlinge relaties veranderen. Van vriendschap tot verliefdheid en soms van verliefdheid tot verdriet. Al deze relaties samen en de verbanden ertussen vormen een eigentijdse romantische fabel. De stoeipoezen van dienst zijn Hellboy-babe Selma Blair, de Australische Radha Mitchell en de sensuele Franse Alexa Davalos.

4. Before the Devil Knows You're Dead (2007) Sidney Lumet
Before the Devil Knows You're Dead (2007) prijkt op de 10e plaats van mijn Top 10 Meest Verontrustende Naaktscènes, maar het is niet allemaal kommer en kwel. In de film zien we twee broers die besluiten uit geldnood een overval te plegen. Zorgvuldig voorbereid gaan ze ervan uit dat alles goed gaat. Geen geweld, geen doden en dus geen slachtoffers. Maar als een van hen zich niet aan afspraak houdt, valt het hele plan in het water en moet er haastig een nieuwe uitweg bedacht worden. En terwijl dit allemaal aan de gang is gaat de New Yorkse Marisa Tomei gezwind uit de kleren.

3. Lust, Caution (2007) Ang Lee
Voor wie houdt van gestileerd naakt moet zeker Lust, Caution (2007) (Se, Jie) van Ang Lee bekijken. Het verhaal speelt zich af in China tijdens de Tweede Wereldoorlog. De bevolking wordt hevig onderdrukt door de Japanse bezetter en uit wanhoop beraamt een groep Chinese studenten een aanslag. Met deze aanslag wil men het hoofd van de Chinese inlichtingendienst ombrengen. De bloedmooie studente Wong, gespeeld door Wei Tang, krijgt de opdracht het vertrouwen van Mr. Yee's echtgenote te winnen om zo een affaire te beginnen met Yee zelf. Het plan gaat echter faliekant de mist in, en Wong slaat op de vlucht. Enige jaren later ontmoet ze haar oude vrienden weer, die haar vragen de dodelijke missie op te pakken. Yee heeft specifieke seksuele voorkeuren en bij een eerste rendez-vous verkracht hij haar tijdens een SM-ontmoeting. Wong is ontzet, maar ontdekt bij zich zelf ook huiverend dat zij zich desondanks tot hem aangetrokken voelt. En dankzij de nodige seksscènes is Lust, Caution zowel spannend als broeierig.

2. Grindhouse (2007) Quentin Tarantino & Robert Rodriguez
De meningen lopen uiteen maar ik vond Death Proof (2007) van Quentin Tarantino toch maar een mager beestje. Maar die andere Grindhouse film, Planet Terror (2007) van Robert Rodriguez, was daarentegen dolle pret. Beide films hadden wel de sexy stoeipoes Rose McGowan, en dat zorgt meteen voor heel wat erotiek. Je ziet niet alle dagen een striptiseuse met één been.

1. Rise (2007) Sebastian Gutierrez
Rise (2007) mag dan wel straight-to-dvd zijn, het bevat een aantal smakelijk pikante scenes met een altijd prikkelende Lucy Liu. In deze prent speelt ze de verslaggeefster Sadie Blake die ontwaakt na een lange tijd buiten bewustzijn te zijn geweest in een lijkenhuis. Ze weet te ontsnappen en gaat op zoek naar de mensen die haar dit aan hebben gedaan. Het blijkt een religieuze sekte te zijn en Sadie is uit op wraak. De film begint trouwens met een sexy lapdance met Lucy die wordt geprikkeld door de onweerstaanbare Cameron Richardson.

***Related Posts***
08/09/2011: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2009
03/01/2009: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2008
26/11/2008: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2007
05/03/2008: Top 10 Meest Verontrustende Naaktscènes
14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006

Na een teleurstellende The Fountain (2006) heeft de 39-jarige Amerikaanse cineast Darren Aronofsky dan toch indruk gemaakt op de 65ste editie van het filmfestival van Venetië. Zijn film The Wrestler (2008) sleepte de Gouden Leeuw in de wacht. De film, met de intussen bijna 52-jarige Mickey Rourke in de hoofdrol, ontlokte zowel bij de critici als bij het publiek in Venetië heel enthousiaste reacties.

Korte inhoud: The Wrestler vertelt het verhaal van Randy "The Ram" Robinson (Mickey Rourke), een professioneel worstelaar die inmiddels met pensioen is. Hij stapt opnieuw in de ring en baant zich een weg in het onafhankelijke circuit. Randy wil nog één keer een grote finale worstelen tegen zijn voormalige rivaal.

Deze super 16mm film werd opgenomen in een recordtijd van 35 dagen met het strikte minimum aan middelen (7 miljoen dollar). Voor Rourke betekent The Wrestler een onverhoopte comeback. Toch kaapte de Amerikaan niet de prijs voor de beste acteur weg. Die onderscheiding ging naar de 51-jarige Italiaan Silvio Orlando, die een verscheurde vader vertolkte in Giovanna’s Father (2008) van Pupi Avati. De 46-jarige Franse actrice Dominique Blanc won de onderscheiding voor de beste vrouwelijke vertolking met haar prestatie in L’Autre (2008), een film van Patrick Mario Bernard en Pierre Trividic.

Ben ik blij dat Nicolas Cage de rol van Randy niet heeft vertolkt, want hij kwam hiervoor eerst in aanmerking. Mickey Rourke straalt gewoon zoveel meer uit dan Cage. Ik herinner me nog The Pledge (2001) waarin hij misschien 2 minueten screentime had en gewoon zoveel indruk maakte als vader wiens dochter is verdwenen. Ik zal duimen dat de acteur een nominatie mag krijgen voor Beste Acteur bij de Oscars.

In The Wrestler is ook een rol weggelegd voor de bloedmooie Marisa Tomei en de sensuele Evan Rachel Wood. Er is nog geen releasedatum bekend, maar we houden deze film wel in de gaten.

We hebben op deze blog al genoeg vrouwelijk schoont tentoongespreid, dat de tijd rijp was om eens was mannelijke en vrouwelijk 'onschoon' te presenteren, en dan nog wel met een Top 10 van de Meest Verontrustende Naakstscènes. Dit als antwoord op mijn toch wel frequent bezochte en felbegeerde Top 10 van de Beste Naaktscènes. De Top 10 wordt gracieus geopend door de zwalpende dikke kont van Oscarwinnaar Philip Seymour Hoffman die de niet onaardige naakte Marisa Tomei een flinke beurt geeft langs achteren in Before the Devil Knows You're Dead (2007). Geniet van het lijstje en laat het vooral jullie middagmaal niet verpesten.

10. Before the Devil Knows You're Dead (2007)

Before the Devil Knows You're Dead is de nieuwe film van regisseur Sidney Lumet (Dog Day Afternoon, The Verdicht, Network). Twee broers, Henry (Ethan Hawke) & Andrew Hanson (Hoffman), besluiten uit geldnood een overval te plegen. Zorgvuldig voorbereid gaan ze ervan uit dat alles goed gaat. Geen geweld, geen doden en dus geen slachtoffers. Maar als een van hen zich niet aan afspraak houdt, valt het hele plan in het water en moet er haastig een nieuwe uitweg bedacht worden. Hier is de trailer en hieronder is een fragmentje uit de fameuze seks-scène. Wees gerust, ik heb jullie gespaard van al te schokkende vleeswaren.

9. Space Cowboys (2000)

Het is de vader van Kiefer die alle eer verdient om in dit lijstje te pronken. In Space Cowboys zien we een naakte Donald Sutherland die niet veel zin heeft om zijn genitaliën te verbergen nadat een verpleegster de onderzoekskamer binnenkomt. Van the wrong stuff gesproken. Donald staat in zijn halve maan te paraderen in een prent vol met Hollywood fossielen zoals Tommy Lee Jones, James Garner en Clint Eastwood. Een Russische satelliet heeft problemen, en dreigt neer te storten op aarde. Een crew van oude mannen moet 'm redden, aangezien zij de enige zijn die de verouderde technologie begrijpen.

8. About Schmidt (2002)

De enige vrouw in het rijtje is Oscar-winnares Kathy Bates die haar plaats dankt aan een klein maar opzichtelijk rolletje in About Schmidt, waarin ze met met Jack Nicholson in de jacuzzi springt. Bates is trouwens niet aan haar proefstuk toe, want in At Play in the Fields of the Lord (1991) liep ze al met haar naakte lichaam, volledig ingesmeerd met modder, door de jungle. Gezien ik mijn ogen dicht had geknepen voor deze scène en dus niets heb kunnen gezien, staat deze prent niet in mijn lijstje...mijn nederige excuses hiervoor.

7. The Cooler (2003)

En om deze top 10 niet te ontzien van het nodige maagzuur vermeld ik even die gruwelijke clash tussen de opdringerige blondine Maria Bello die zich in The Cooler als een oude Mustang manoeuvreert onder de versleten en oliedruipende minivan William H. Macy. Bernie Lootz (Macy) is een gokker die zoveel ongeluk heeft dat hij van een gelukshand van een ander een slechte hand met kaarten kan maken als hij alleen al aan de speeltafel komt staan. De casinobaas eist van Bernie dat hij hem helpt in het casino, vanwege een oude schuld. Maar wanneer de schuld afbetaald is, wil hij Bernie houden om de schatkist van het casino vol te houden. Dan ontmoet Bernie de mooie serveerster Natalie (Bello).

6. Some Girls (1988)

Patrick Dempsey, de ster uit Grey’s Anatomy, bezet een eervolle plaats in deze Top 10 met zijn 'full-frontal' naaktscène in de comedy Some Girls uit 1988. Dempsey speelt er een student die de Kerst doorbrengt bij zijn vriendin Gabriella en haar familie, in Canada. Daar aangekomen vertelt zij hem dat ze niet meer van hem houdt. Bovendien zijn de leden van Gabriella's familie stuk voor stuk nogal bizar te noemen…In de belastende scène zien we de acteur in zijn naakie achter Jennifer Connelly hollen. We zien trouwens ook even zijn slurf hangen, of moet ik zeggen zijn zwam-worstje, want het plasbuisje ziet er verontrustend klein uit.

5. Along Came Polly (2004)

In Along Came Polly komt een naakte Hank Azaria de badplaats onveilig maken waar Ben Stiller probeert te genieten van zijn honeymoon met Jennifer Aniston. Hank heeft voor de scène zijn lichaam wat afgetraind, maar dit kon niet beletten dat zijn achterkant toch maar een teleurstellende verschijning was. Of toch vergeleken met mijn David-kontje…uhum.

4. Rogue Trader (1999)

Een paar maanden geleden was beurs-specualtie nog een hot topic nadat de trader Jérôme Kerviel zomaar eventjes 4,9 miljard euro wist te verkwanselen van de Societé Générale, de tweede grootste bank van Frankrijk. In 1995 deed zich net hetzelfde voor. De beurshandelaar Nick Leeson bracht de Barings Bank in Groot-Brittannië naar de ondergang. Wel daarover werd een film gemaakt met Ewan McGregor in de hoofdrol. Rogue Trader (1999) had gemakkelijk een tweede Wall Street (1987) kunnen zijn, mits een betere regie, meer talentvolle acteurs, een bekwamer scenarist en Director of Photography, een betere producer, meer geld en een beter einde. Zelfs de blote platte kont, tot tweemaal toe, van McGregor kon de film niet redden.

3. Old School (2003)

Quasi alle films met Will Ferrell vertonen bezwarend naakt materiaal, maar in deze Old School doet hij werkelijk geen moeite om zijn behaarde borsten en billen te verhullen. Deze man is véél te trots op zijn pens met appendix-litteken. Ik heb hier het desbetreffende filmpje gevonden dus wegkijken wie wegkijken kan.

2. Failure to Launch (2006)

Mocht je een naakte Matthew McConaughey aan het werk zien zou niemand klagen, maar wat had je gedacht van een 60-jarige Terry Bradshaw van wie het lichaam al in een vergevorderde staat van ontbinding is? McConaughey speelt in Failure to Launch een 35-jarige loser die nog steeds bij zijn ouders woont. Altijd had hij wel een reden om nog bij paps en mams te blijven hangen. Helaas hebben zijn ouders inmiddels schoongenoeg van hem, maar ze kunnen hun zoon maar niet zover krijgen dat hij op zichzelf gaat wonen. Ze besluiten de aantrekkelijke en succesvolle Paula in te huren, die garandeert dat dat ze Tripp binnen niet al te lange tijd 'zelfstandig' kan maken.

1. Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan (2006)

Maar de kers op de bedorven taart is deze prent. Dit moet de meest schokkende naakt-scène zijn uit de geschiedenis van de naakt-scènes. In Borat zien we een naakte Sacha Baron Cohen die de naakte tientonner Ken Davitian te lijf gaat. Het resultaat is al zo wansmakelijk als de verkrachte covers van Kate Ryan. Het filmpje was wél beschikbaar op het net, te bekijken op eigen risico.

***Related Posts***
08/09/2011: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2009
03/01/2009: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2008
26/11/2008: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2007
05/03/2008: Top 10 Meest Verontrustende Naaktscènes
14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006