De FilmBlog

Al sinds de release van Dog Soldiers (2002) ben ik een grote fan van het werk van horror-regisseur & scenarist Neil Marshall. Neen, ik wil niet zondigen aan goedkope name-dropping maar deze man weet echt wel hoe hij spanning moet opbouwen en met zijn background als editor weet hij ook wel hoe hij zijn actie in beeld moet brengen en verknippen.

The Descent (2005) is zelfs één van mijn favoriete films geworden. Uiteraard keek ik dan ook uit naar Doomsday (2008) die tegemoet komt aan de verzuchtingen van de liefhebbers van hardcore post-apocalyptische actie-avonturenfilms. En de film stelt niet teleur, ook al is het niet meteen een hoogvlieger. Doomsday zou je kunnen zien als een vrouwelijke versie van Mad Max (1979) in een 28 Days Later … (2002) kleedje. En het mag duidelijk zijn dat de adrenaline op hoge druk door ons lijf zal spuiten wat aan actie is hier geen gebrek.

Korte inhoud: Een dodelijk virus beëindigt voortijdig de levens van honderdduizenden mensen in Schotland, waarna het land door een grote muur hermetisch van de rest van de wereld wordt afgesloten. Mensen die proberen te ontsnappen worden doodgeschoten en de muur zelf herbergt allerhande wapens om vluchten van besmetten te voorkomen. 30 jaar later duikt het virus, The Reaper genaamd, plots opnieuw op, ditmaal in hartje London. Een elite-team onder leiding van Eden Sinclair (Rhona Mitra) wordt achter de muur in Schotland gestuurd om op zoek te gaan naar het werk van dokter Kane (Malcolm McDowell), die voor de uitbraak 30 jaar geleden dicht bij een doorbraak was om het virus te stoppen.

De film werd opgenomen in London, Schotland en Cape Town. Ook al doen er geen echte filmsterren mee, ik denk dan aan Bob Hoskins, Nora-Jane Noone en David O' Hara, was het toch de bedoeling op een mainstream film af te leveren. Maar wanneer je de prent uiteindelijk te zien krijgt heb je meteen het gevoel dat het bestemd is voor een specifieke groep horror-geeks, die verzot zijn op de 80'ties nostalgie (cf. Escape from New York, Aliens, Mad Max, ...).

Rhona Mitra is tevens perfect gecast voor de rol. Ze heeft niet alleen de fysiek (mooi uiterlijk + atletisch lichaam), maar is tevens geen slechte actrice. Je gelooft dat haar personage een leidinggevende functie heeft, niet alleen omdat ze geregeld een klap kan uitdelen, maar omdat ze ook heel gevat (en vaak sarcastisch) uit de hoek kan komen. En zeggen dat Mitra is begonnen als Lara Croft model. In Skinwalkers (2006) kreeg ze in ieder geval de smaak te pakken voor heftige filmrollen, ook al wordt de actrice nog niet gezien als een A-list actrice. Maar misschien komt daar verandering is, gezien ze tevens in Loft (2013) opduikt, de Amerikaanse remake van Erik Van Looy (...uhmmm).

Doomsday is onversneden popcorn vertier die meer tijd spendeert aan kinetische actie dan aan de karakter-ontwikkeling van zijn personages. En op zich is daar niets verkeerd aan, hoewel ik zelf meer te vinden ben voor actiefilms waar iets meer vlees zit aan het been. Het spijtige aan deze prent is dat het verhaal behoorlijk teleur stelt. Ook het einde hebben ze wel heel simpel ingeblikt. Het voelt aan als een enorme anti-climax. En het lichtvoetige verhaal is toch wel iets van een gigantische smet op een anderzijds ontspannende actieprent. Had Rob Marshall zijn script laten herschrijven door een bekwaam scenarist, die niet enkel dacht aan coole actie & gore shots maar ook nog een plot kon uitschrijven die de moeite was om verteld te worden, dan had deze prent een cultfilm kunnen zijn. Dat wat werkte in Mad Max werkt hier niet, en dat heeft minder te maken met de casting, maar wel met de tijdsgeest (met een veeleisend publiek) en de halfbakken plot.

Je kan een hommage brengen, maar wanneer je uw inspiratiebronnen niet 'herwerkt' of 'innoveert' dan zit je op het niveau van de imitatie en de clichés, en dat kan en mag de bedoeling toch niet zijn van de 7de Kunst. Memorabel kan je deze Doomsday in ieder geval niet noemen, maar het is bij momenten enorm ontspannend en opwindend om naar te kijken.

De high school tienerkomedie is niet echt een genre dat uitblinkt in originaliteit. De vaste onderwerpen zijn seks (American Pie) of romantiek (Never Been Kissed), met uitzonderingen als shoppen (Clueless), cheerleaders (Bring It On of moord (Scream). Af en toe verschijnt er gelukkig ook een tienerkomedie die de schoolmuren en zijn doelgroep weet te overstijgen, en vaak komt daar een flinke dosis sarcasme aan te pas (bv. Mean Girls of Juno). Ook Easy A (2010), een vermakelijke komedie over een studente wiens leugentje om bestwil helemaal uit de hand loopt, is meer dan de zoveelste tienerfilm.

Korte inhoud: Olive Penderghast (Emma Stone) is een modelstudente: ze haalt goede cijfers, kan goed opschieten met haar leraars en heeft goede vrienden en een paar relativerende, liefhebbende ouders. Om niet te hoeven gaan kamperen met haar beste vriendin Rhiannon (Alyson Michalka) en diens wereldvreemde ouders, verzint Olive een vriendje voor het weekend. En bij dat leugentje blijft het niet want maandagmorgen vertelt ze aan Rhiannon dat ze seks hebben gehad…

Ze worden echter afgeluisterd door de zeer religieuze Marianne (Amanda Bynes), die Olives ‘ontmaagding’ meteen in het roddelcircuit gooit. Het nieuws verspreidt zich als een lopend vuurtje op East Ojai High School en levert Olive stande pede het etiket ‘schoolslet’ op. Wanneer de homoseksuele Brandon (Dan Byrd) haar smeekt (en betaalt) om te zeggen dat ze naar bed zijn geweest, is het hek helemaal van de dam en voor ze het weet zit Olive tot over haar oren in de leugens.

De grootste aantrekkingskracht van Easy A is Emma Stone. Net als Ellen Page in Juno, draagt Stone de volledige film en met haar luchtige, ietwat sarcastische, vertolking heeft ze onmiddellijk de sympathie van de kijker. Na enkele bijrollen (o.a. Superbad en Zombieland) toont Stone in Easy A dat ze ook een hoofdrol aan kan, en dat ze een mooie carrière voor de boeg heeft. Hilarisch zijn ook Olives hippie-ouders Dill en Rosemary, die zichtbaar met heel veel plezier gespeeld worden door Stanley Tucci en Patricia Clarkson. Met hun soms overdreven enthousiasme, begrip en een pak humor zorgen zij voor een luchtig tegenwicht voor Olives experimenten en leugens.

Verder zien we Cam Gigandet als Mariannes vriendje, Malcolm McDowell als het schoolhoofd, Fred Armisen als priester, Penn Badgley als Olives jeugdvriend Todd, Thomas Haden Church als Mr. Griffith en Lisa Kudrow als schoolpsychologe en Mrs. Griffith. De regie is in handen van Will Gluck, van wie onlangs nog Friends with Benefits te zien was. Het scenario werd geschreven door debutant Bert V. Royal, die zich uitstekend heeft ingeleefd in het tienergebeuren en de jongeren ook een eigen woordenschat geeft. De dialoog "There's a higher power that will judge you for your indecency." - "Tom Cruise?" werd onlangs overigens nog genomineerd voor een MTV Movie Award.

Easy A is in feite een eerbetoon aan de tienerkomedie uit de jaren '80 en dan vooral die van John Hughes. Dat ontkennen de makers overigens niet want er wordt meermaals expliciet naar Hughes en zijn werk verwezen (Olive: "[…] I want John Cusack holding a boombox outside my window. I wanna ride off on a lawnmower with Patrick Dempsey. I want Jake from Sixteen Candles waiting outside the church for me. I want Judd Nelson thrusting his fist into the air because he knows he got me. Just once I want my life to be like an 80's movie, preferably one with a really awesome musical number for no apparent reason. But no, no, John Hughes did not direct my life.") Halverwege de film zit er bovendien ook een montage met beelden uit enkele van Hughes' films (zoals The Breakfast Club, Ferris Bueller's Day Off, Sixteen Candles).

De belangrijkste inspiratiebron van de film is echter Nathaniel Hawthornes 'The Scarlet Letter', die de klas van Olive in de film bespreekt. In het boek wordt hoofdpersonage Hester Prynne in de zeventiende eeuw gebrandmerkt voor overspel, in Easy A naait Olive een rode 'a' (van 'adultery') op haar jurk. En dan komen we bij het zedenlesje, dat natuurlijk in de film zit, maar gelukkig niet door je strot geramd wordt zoals in de meeste van dergelijke films.

Natuurlijk is Easy A ook niet perfect. Zo is het ietwat moeilijk te geloven dat Olive vrij onopgemerkt door het leven gaat op East Ojai en zelfs nog nooit gekust heeft, maar wel rondloopt met het uiterlijk van Emma Stone. Misschien hebben de high schoolboys wel schrik van Olives droge, intelligente humor? En hoewel de belangrijkste personages uitstekend zijn uitgewerkt en vertolkt, blijven andere — Bijbelfreak Marianne op kop — dan weer hangen in stereotiepe karikaturen.

Easy A is een film waar je met relatief weinig verwachtingen aan begint, maar uiteindelijk een meer dan aangename verrassing blijkt te zijn. En de charmante Olive Penderghast als hoofdpersonage is ook eens iets anders dan een film over de zoveelste queen bee die prom queen wil worden.

De blu-ray van de film staat boordevol extra’s zoals 'The Making of Easy A', 'Vocabularity of Hilarity', 'School of Pop Culture', de auditietapes van Emma Stone en bloopers. Er zijn ook twee commentaartracks met regisseur Will Gluck en Emma Stone en de mogelijkheid om tijdens het kijken pop-ups met interessante weetjes en achtergrondinformatie op je scherm te toveren.

***Related Posts***
07/11/2010: Emma Stone in Friends with Benefits
06/10/2010: Spiderman reboot kiest voor Emma Stone
12/04/2010: Strijdvaardige Emma Stone in Zombieland

Eén van de betere films uit de Blu-ray Warner Bros Essentials collectie moet wel deze A Clockwork Orange (1971) film zijn van Stanley Kubrick. Een film die destijds aangevallen werd vanwege zijn gewelddadige karakter en de nihilistische ondertoon, die zelfs zou hebben aangezet tot echte geweldplegingen. Nu zijn de gebeurtenissen in de film zeker gewelddadig, maar niet op zo'n manier dat je na het zien van de film zin krijgt in een flinke dosis geweld. Integendeel: je blijft met een benauwend en ongemakkelijk gevoel achter.

Het overgangsproces van een amoreel boefje tot gehersenspoelde deftige burger en terug vormt de dynamische boog in de shockerende toekomstvisie die Stanley Kubrick maakte van de roman van Anthony Burgess. Onvergetelijke beelden, verrassende muzikale contrastelementen, het fascinerende taalgebruik dat Alex en zijn kompanen gebruiken, alles gegoten in één schokkend geheel.

Korte inhoud: In een niet nader beschreven toekomst is Alex (Malcolm McDowell) een jong boefje met weinig gevoel voor moraliliteit, maar een sterke passie voor muziek. Hij en zijn kompanen leven geheel volgens hun eigen wetten, met daklozen aftuigen, stelen, zingen, tapdansen, verkrachten, maar op een gegeven moment gaat Alex te ver. Hij wordt gearresteerd en heel zijn leven wordt ondersteboven gehaald op een wijze die hijzelf nooit had kunnen vermoeden.

De acties van de hoofdrolspeler zijn het toonbeeld van zinloos geweld en daarom volkomen verwerpelijk. Zonder enige reden of aanleiding slaat Alex met zijn kompanen een zwerver in elkaar en molesteert hij het huishouden van een getrouwd stel, waarbij de man wordt afgetuigd en de vrouw wordt verkracht. Het dieptepunt vindt plaats wanneer Alex op een avond wordt gearresteerd na een vrouw te hebben vermoord met een decoratieve reuzenpenis. De film roept alsvolgt heel wat vragen op. Hoe moeten we bijvoorbeeld als maatschappij optreden tegen een gemeenschap waarin bendes hoogtij vieren en er nauwelijks respect is voor de medemens? Meer politie op straat? Zwaardere straffen? Betere rehabilitatie? Onderwijs over "normen en waarden"? En welke oplossingen zijn daadwerkelijk bevorderend voor de maatschappij waarin we leven? Kubrick zei tevens in een interview hieromtrent het volgende: "Eén van de meest gevaarlijke fouten die veel politieke en filosofische denkers hebben gemaakt, is de gedachte dat de mens fundamenteel goed is en dat het de maatschappij is die hem slecht maakt."

Alex wordt berecht en opgesloten. Hij ondergaat het “normale” gevangenisleven en krijgt bijbelonderwijs. Dan wordt er een experimenteel project naar voren gebracht, de zogenaamde Ludovico Technique, wat wellicht opsluiting voor bepaalde gevangenen overbodig kan maken. De brutale en kwaadaardige Alex blijkt de ideale proefpersoon voor deze behandelingsmethode te zijn. Hij moet onafgebroken naar films kijken met de meest vreselijke geweldplegingen erin, terwijl hij geïnjecteerd is met een goedje dat hem misselijk maakt. Het gevolg is dat bepaalde afkeurenswaardige neigingen van Alex in de toekomst in de kiem gesmoord zullen worden doordat hij lichamelijk onwel wordt wanneer deze bij hem opkomen. In een demonstratie zien we hoe hij door een man verbaal en lichamelijk wordt aangevallen, maar dat hij door zijn behandeling niets terug kan doen. Hij moet zich zelfs verlagen tot het likken van de schoenzool van de man. Een procédé die uiteraard heel wat vragen omroept, gezien het wel alle de vrije wil compleet uitsluit.

Het acteerwerk van Malcolm McDowell is zo goed als feilloos. Hij kan zowel afkeer opwekken als sympathie. De soms overdreven theatrale optreden en het gekunstelde taalgebruik sluit volledig aan met de wereld waarin dit drama zich afspeelt.De compositie van de shots is vaak prachtig, evenals de sets, belichting, de kleding, de make-up en vooral ook de begeleidende elektronische synthesizer muziek van Wendy Carlos. Alex houdt van de muziek van Beethoven, wiens 9de symfonie als een leidmotov de prent aan elkaar knoopt. De muziek-composities zorgen soms voor een surreëel en vervreemdend effect, vooral wanneer de pracht in contradictie is met de inhoud van de scène. Maar er is toch geen sprake van het verbloemen van gewelddaden. Enkel bij momenten waarop de bendeleden met elkaar op de vuist gaat, wordt het artistieke register volledig opengetrokken met duidelijk geënsceneerde beelden en imposante achtergrondmuziek. Het zinloos geweld van Alex tegenover zijn onschuldige medemens, worden rauw en in-your-face in beeld gebracht, en creëren hiermee het gevoel van onbehagen en afkeuring.

Niet alleen inhoudelijk maar ook visueel is dit één van de betere films van Kubrick. En zoals bij heel wat films neemt de techniek een belangrijke plaats in. Hij filmt hier voor het eerst met een speciale zoomlens, die hem toelaat om bijvoorbeeld het openingsshot – een zoombeweging vertrekkende vanuit een extreme close-up van Alex en zeer langzaam uitzoomend naar een wide-shot van hem in de melkbar – mogelijk maakt. Sommige beelden blijven nog tot op de dag van vandaag onvergetelijk alsof ze op onze retina zijn gebrand. De oogklem die de oogleden openspert van Alex; het beginschot van het hoofd van Alex die, gekleed met een bolhoed en een geschilderde “wenkbrauw” rond zijn rechteroog, een demonische grijns laat zien; het shot van de vier bendeleden onder een brug, of de scène in de gestileerde maar decadente melkbar. Sociale satire, dilemma’s over vrije wil versus geconditioneerde reacties – zware kost, maar wel het soort van thema’s die tegenwoordig als typisch Kubrickiaans worden beschouwd. Een tijdloze en meesterlijke shock-opera met een demonische en satirische toekomstvisie, die ofwel afschuw en haat zal oproepen of verbijstering en adoratie.

Op de Blu-ray vinden jullie de audio-commentaar van Malcolm McDowell alsook 2 making-off documentaires.

***Related Posts***
26/01/2010: 2001: A Space Odyssey review
20/01/2010: Full Metal Jacket review
13/10/2009: The Shining review

En hier is dan de eerste teaser trailer van de nieuwe Halloween 2 (2009) van shock-regisseur Rob Zombie. De eerste Halloween (2007)-remake was een beetje van een ontgoocheling na de geslaagde exploitation film The Devil's Rejects (2009). Het ontrafelen van de psychologische drijfveren van Michael Myers was op het randje van het belachelijke, en wat krijgen we in deze teaser…the secret will be revealed. (WTF?!) Heeft hij dan niets begrepen van de kritiek van de eerste film? Opvallend is dat deze film in een recordtijd is opgenomen en na het zien van de teaser voel je wel dat de makers hun inspiratie hebben gezocht in Halloween II (1981). Ik ben een horrorfan, en ik ben verzot op minstens 2 films van Rob Zombie, maar hier heb ik mijn twijfels over. Inspirerend kan je dit allemaal niet echt noemen.

Korte inhoud: Nadat Laurie Strode (Scout Taylor-Compton) een pistoolschot in het gezicht van Michael Myers (Tyler Mane) afvuurde liep ze weg om hulp. Ze werd opgepikt door sheriff Lee Brackett (Brad Dourif) die haar naar een lokaal hospitaal overbracht. Maar Myers is nog niet dood en met de bezieling van zijn overleden moeder Deborah (Sheri Moon) zet hij de achtervolging in. Laurie zal met de hulp van Dr. Samuel Loomis (Malcolm McDowell) moeten vluchten voor haar leven.

***Related Posts***
13/02/2009: H2: Halloween 2 dan toch voor Rob Zombie
26/11/2008: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2007
24/10/2008: Friday the 13th trailer
30/08/2008: Halloween 2 zonder Rob Zombie
31/01/2008: A Nightmare on Elm Street zonder Robert Englund
09/04/2007: Halloween trailer
13/03/2007: Halloween remake behoudt de originele muziek
21/06/2006: Rob Zombie maakt Halloween remake
12/02/2006: Freddy vs. Jason vs. Michael Myers
11/10/2005: Top 10 Beste Horror
10/10/2005: Top 10 Beste Horror volgens Total Film

Het ziet er dan toch naar uit dat Rob Zombie de regie van H2: Halloween 2 (2009) op zich heeft genomen, nadat eerder bericht werd dat de sequel in handen zou vallen van twee Franse cineasten.

Ook de X-Men acteur Tyler Mane (2m08 voor diegene die het zich afvroegen) zal opnieuw het masker aantrekken van Michael Myers. De Weinstein broers produceren de film en Rob zal opnieuw het scenario verzorgen, ook al kreeg hij de volle lading van de fans nadat zijn eerste filmversie iets teveel de psychoanalytische toer wou opgaan. Of Malcolm McDowell terug keert als Dr. Samuel Loomis is nog niet bekend, maar ik verwacht van wel.

De film deed het zelfs niet zo buitengewoon goed aan de box-office met een recette van slechts 58 miljoen dollar in de States (wereldwijd 78 miljoen), maar de film had slechts een productiebudget van 20 dus was dit reden genoeg voor de producers om aan een sequel te denken. Zit er echter iemand te wachten op een sequel? Ik ken in ieder geval niemand. Ik heb uitgekeken naar de reboot, was gedeeltelijk teleurgesteld, maar nu heb ik het toch ook wel gehad. Maar misschien weet Rob Zombie (een filmmaker met een visie die al eerder heeft bewezen het horrorgenre meester te zijn) te leren uit zijn fouten en misschien de horror terug te brengen in het personage en minder de pseudo-psychologie. Toch zal alles heel snel moeten ingepakt worden, want de studio wil een release voor deze zomer.

De sequel zal beginnen waar de eerste film (die eigenlijk een stand-alone film had moeten zijn) mee eindigde. Dus inderdaad, Michael Myers heeft dat “fatale pistoolschot in zijn gezicht at close range” van zijn zus Laurie Strode (Scout Taylor-Compton) dus toch overleefd. Ik zie toch geen gapende wonde of een dichtgenaaid gezicht in het model van het nieuwe masker.

Benieuwd of ze daar ook een psychologische draai zullen aan geven. Aan de andere kant moet je toegeven dat Michael Myers eigenlijk al voor hetere vuren heeft gestaan in de originele films en is een geweerschot in het gezicht in vergelijking maar klein bier. Zombie laat in ieder geval al weten dat de film niet gebaseerd zal zijn op Halloween II (1981). Maar er zullen toch heel wat slachtoffers vallen, of wat had je gedacht.

Hebben jullie er hoop in? Laat het weten in de reacties. Wat vinden jullie trouwens van de terugkeer van Rob Zombie?

***Related Posts***
25/04/2009: H2: Halloween 2 teaser trailer
26/11/2008: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2007
24/10/2008: Friday the 13th trailer
30/08/2008: Halloween 2 zonder Rob Zombie
31/01/2008: A Nightmare on Elm Street zonder Robert Englund
09/04/2007: Halloween trailer
13/03/2007: Halloween remake behoudt de originele muziek
21/06/2006: Rob Zombie maakt Halloween remake
12/02/2006: Freddy vs. Jason vs. Michael Myers
11/10/2005: Top 10 Beste Horror
10/10/2005: Top 10 Beste Horror volgens Total Film

De tijd dat Disney de plak zwaaide op alles wat naar animatie rook is ondertussen voor goed voorbij. Disney is ondertussen onder invloed gekomen van de mannen van Pixar en concurrent DreamWorks (Shrek) begint ook steeds meer interessante animatiefilms uit te brengen. Dankzij Steve Jobs kreeg Pixar het voor elkaar om ondanks de overname van Disney toch zelfstandig aan de slag te blijven. Die andere Pixar-man John Lasseter werd samen met Ed Catmull aangesteld als manager van Disney Features Animation. Een stap die waarschijnlijk gezet is om Disney uit het slop te halen, aangezien de studio sinds CGI zijn intrede deed geen enkel doorslaand succes meer heeft gehad sinds Tarzan (1999). Disney hield krampachtig vast aan tradities maar begon in te zien dat hun films niet meer konden overtuigen aan de box-office. Maar het tij is gekeerd en hier is het nieuwe Disney met Bolt (2008).

Korte inhoud: Bolt (stem: John Travolta) is een superhond. Althans, dat is hij wekelijks in zijn eigen tv-serie 'American Dog'. Al denkt hij daar zelf heel anders over. Want als hij pardoes van Hollywood in New York terechtkomt, kan hij ineens niet meer op z'n superkrachten terugvallen. Samen met de zielige huiskat Mittens (stem: Susie Essman) en Rhino (stem: Mark Walton), een aan tv verslaafde hamster in een plastic bal, moet Bolt zijn weg terug naar Hollywood proberen te vinden.

Bolt is een film die niet zonder slag of stoot is ontstaan, want de ambities waren hoog en eveneens het prijskaartje van 150 miljoen dollar. Gezien Disney-films meestal strompelen op de 90 miljoen dollar grens aan de Amerikaanse box-office was dit geen evidente keuze. Regisseur Chris Sanders (Lilo & Stitch) werkte sinds 2005 aan de film onder de naam American Dog. Een grappig verhaal van een tv-hond die poker speelt in Las Vegas en Martini’s drinkt; een volwassen animatiefilm die op creatieve manier in elkaar stak. In 2006 werd Sanders echter aan de deur gezet en bedankt voor bewezen diensten. Men wilde een meer kindvriendelijke film (lees: meer Disney) Lasseter zei het volgende over het ontslag van de regisseur: "Chris Sanders is extremely talented, but he couldn’t take it to the place it had to be.".

De regisseurs Byron Howard en Chris Williams verschenen op het toneel en meteen werd het project omgedoopt tot Bolt. De hond Bolt is nog steeds een populaire tv-ster, maar dit keer één die in zijn show over bovennatuurlijke krachten beschikt. Zijn baasje is de twaalfjarige Penny (Miley Cyrus), met wie hij de misdaad bestrijdt. Hij beseft echter niet dat hij in het dagelijkse leven maar een doodgewone hond. Dit wordt pijnlijk duidelijk wanneer hij na een reeks onvoorziene omstandigheden in Los Angeles belandt en zijn weg naar New York moet zien terug te vinden.

De motivatie voor de radicale ommezwaai lag niet alleen in de voorkeur voor een meer kindvriendelijke film, maar Lasseter en Catmull hadden ook niet meteen interesse in een film volgepropt met cgi. Disney Features Animation moest zich concentreren op traditionele 2D-animatie (waarschijnlijk om niet in het vaarwater te belanden van Pixar). En dus is het scenario ook compleet herschreven. Wil dit zeggen dat er geen cgi in zit? Wel, laat het me zo zeggen, als ik naar de trailer kijk ziet het er allesbehalve "traditioneel" uit. Bekijk de schilderachtige cgi decors geïnspireerd door de Amerikaanse schilder Edward Hopper en de cinematograaf Vilmos Zsigmond, of de karakter-animatie, dat heeft nog maar weinig te maken met klassieke animatie (... en maar goed ook).

Maar het is geen Pixar deze keer! Het voelt echt aan als de nieuwe Disney. Spijtig van de iets te populaire namen in de casting die niet altijd even goede stemacteurs zijn. John Travolta is dus ook niet de meest ideale acteur voor de job. Ook het tienersterretje Miley Cyrus is misschien iets teveel ingegeven vanuit een box-office logica en minder vanuit een artistiek perspectief. Het is trouwens niet voor niets dat het meisje ook de themesong zingt, dus zie je al waar dit allemaal naar toe gaat. Mark Walton daarentegen vind ik wel een leuke aanwinst, alsook de stem van Malcolm McDowell als Dr. Calico.

Bolt lijkt toch meer een berekend marketingsproduct te zijn dan een animatiefilm die tot stand is gekomen door gepassioneerde en creatieve producenten. Visueel ziet alles er wel verbluffend uit, maar wat had je gedacht met een budget van 150 miljoen dollar. Maar het publiek is ook veeleisend geworden en wil niet alleen vertroeteld worden met mooie beeldjes, het wil een meeslepend verhaal een slimme, grappige, subtiele dialogen. Als je de film wil uitbrengen in de bioscoop kan een film niet alleen maar zijn pijlen richten op de allerjongsten, maar moet hij ook in staat zijn een volwassen publiek aan te spreken. De critici zijn vrij positief over de film, maar het box-office resultaat blijft deze keer steken op 110 miljoen dollar in de States en dat is misschien net iets te weinig voor dit project. Op 11 februari 2009 komt de film bij ons in de bioscoop.

De fans van John Carpenter kunnen rustig ademhalen, want het ziet er naar uit dat de originele melodie (mits een kleine bewerking) dan toch bewaard zal blijven in Rob Zombie’s versie van de serial killer Michael Myers. De film heet Halloween (2007) (zie poster), los gebaseerd op Halloween (1979) van Carpenter. Waarom de commotie? Blijkbaar was er een interview verschenen op MTV waarin de regisseur had meegedeeld dat hij het idee had om de muziek heruit te vinden:

"The plan was at some point to [remake it], to change it around, the actual way it sounds now doesn't really work with what we're doing."

Maar de mensen van Aint It Cool hebben dit dus recht gezet met een kleine correctie op MySpace.

"Now I get it, MTV misunderstood what I was saying about the music. Oh well, I am still shooting and haven't even begin to explore the music side of things yet. I always planned on using the original theme since the beginning."

Korte inhoud: Na de bloederige slachtpartij die Michael Myers als 10-jarig kind aanrichtte, werd hij opgenomen in een psychiatrische inrichting. Nu, 17 jaar later, komt hij per ongeluk vrij en keert hij onmiddellijk terug naar zijn woonplaats Haddonfield, op zoek naar zijn jongere zus. Iedereen die zijn pad kruist, loopt de kans kennis te maken met zijn psychopatische moordspelletjes.

Zombie is wel niet van plan om cameo’tjes in zijn film te steken van acteurs uit de originele film, want ik op zich niet erg vind. Integendeel. Laat hem maar zijn ding doen. Ik ben trouwens een van de weinige mensen die echt van The Devils Reject’s (2005) (zie poster) heb genoten en ik hoop dat deze prent meer een "heruitvinding" van Halloween zal worden, dan een gewone remake. Zijn clips zijn soms van bedenkelijke kwaliteit, maar geloof me, de man weet hoe hij een horrorfilm moet maken.

In de cast treffen we Malcolm McDowell (A Clockwork Orange) aan als Dr. Loomis, uiteraard de vrouw van Zombie, Sheri Moon als Deborah Myers, en Brad Dourif als Sheriff Leigh Brackett. Naast deze rollen zien we ook William Forsythe en Danny Trejo terug. Michael Myers zelf wordt vertolkt door X-Men’s Sabretooth, Tyler Mane. De film zou in het najaar van 2007 moeten uitkomen. De studio had tevens plannen voor een prequel op Halloween, met Myers in het asiel. Het zal dus niet het laatste zijn wat we horen van deze gestoorde gek. Als we alle Halloweenfilms optellen zitten we nu aan Halloween 9.

***Related Posts***
25/04/2009: H2: Halloween 2 teaser trailer
11/06/2007: Nieuwe Halloween poster
22/04/2007: The Devil's Rejects special 2 disc dvd
09/04/2007: Halloween trailer
21/06/2006: Halloween remake door Rob Zombie
18/03/2006: The Devils Reject’s review
12/02/2006: Freddy vs. Jason vs. Michael Myers
11/10/2005: Horror Top 10
31/07/2005: The Devil’s Rejects trailer