De FilmBlog

The Experiment (2011) is de Amerikaanse remake van de Duitse film Das Experiment (2001) van Oliver Hirschbiegel. En daarmee is zowat het belangrijkste gezegd, want hoewel The Experiment op zich geen slechte film is, blijft natuurlijk de vraag waarom Amerikanen absoluut uitstekende buitenlandse films moeten herkauwen voor hun eigen markt. Dat mochten onlangs ook het Zweedse Låt den rätte komma in of het Oostenrijkse Funny Games nog ondervinden, en momenteel werkt ook Erik Van Looy natuurlijk aan een vergeamerikaniseerde versie van Loft. Buiten de Engelse taal en enkele bekende koppen in de cast voegt The Experiment dan ook weinig toe aan het origineel.

Korte inhoud: Voor een psychologisch experiment wordt een groep van 26 mannen opgedeeld in bewakers en gevangenen. Ze worden veertien dagen opgesloten in een afgelegen hangar, met enkele camera’s die hun handelen registreren. Als ze het zo lang kunnen uithouden zonder ongelukken, krijgen ze elk een flinke som bijgeschreven op hun bankrekening (ongeveer 1000 dollar per dag). Maar al na één etmaal begint het experiment te ontsporen en nemen de ‘bewakers’ hun rol iets te serieus. De bewakers deinzen niet terug voor geweld en terreur, en de gevangenen worden psychologisch gekweld en vernederd. Travis, ofwel gevangene nr. 77 (Adrien Brody), neemt het voortouw en onder zijn leiding breekt er een opstand uit.

Beide films zijn gebaseerd op het boek ‘Black Box’ van Mario Giordano die zijn inspiratie haalde uit één van de bekendste experimenten uit de sociale psychologie, namelijk het ‘Stanford gevangenisexperiment’. Professor Philip Zimbardo sloot in 1971 24 jonge mannen op in de kelders van de universiteit van Stanford. Bedoeling was om een gevangenissituatie te creëren en de reacties van de proefpersonen te registreren. Door lottrekking werd bepaald wie er tot de groep van 12 bewakers en wie tot de 12 gevangenen hoorde. Na amper zes van de geplande veertien dagen werd het experiment echter stopgezet, omwille van het gedrag van de bewakers en de stress en angst onder de gevangenen.

Het controversiële experiment leverde niet alleen belangrijke wetenschappelijke inzichten op over o.a. manipulatie, beïnvloeding en gezag, maar dus ook de inspiratie voor een boek en een paar films. En hoewel The Experiment een remake is van Das Experiment vallen er toch een paar belangrijke verschillen te noteren. Ten eerste is de Amerikaanse versie een half uur korter dan de Duitse, maar die laatste is dan weer een pak gewelddadiger, explicieter en, vooral, intenser.

Grootste verschil is echter dat in The Experiment de personages veel minder uitgewerkt worden dan in zijn Duitse variant. Daardoor blijf je grotendeels in het ongewisse over de precieze redenen waarom ze zo fanatiek in hun toegewezen rol vallen en blijven de meeste personages veel te karikaturaal geportretteerd. Dat geldt vooral voor Barris, het personage van Forest Whitaker, waarvan we weten dat hij op 42-jarige leeftijd nog bij zijn moeder woont, maar een dominante moederfiguur kan toch niet alleen de reden zijn waarom hij zich na amper één dag al ontpopt tot de meest sadistische bewaker? Een gemiste kans, zeker in een film die zijn mosterd haalt uit de psychologie.

Het is ook spijtig dat de onderzoekers grotendeels buiten beeld blijven. In tegenstelling tot hun Duitse collega’s beschikken zij in The Experiment over een rood licht dat ze kunnen aanzetten wanneer het te gortig wordt. Het is een soort virtuele aanwezigheid, want verder komen de wetenschappers alleen in beeld aan het begin van de film bij de selectieproeven en de uitleg wat het experiment concreet inhoudt. Het valt overigens maar moeilijk te vatten waarom de onderzoekers zo lang wachten om in te grijpen.

Wat wel uitstekend werkt is de wisselwerking tussen Forest Whitaker en Adrien Brody. Zij leren elkaar tijdens de selectieproeven van het experiment kennen en bouwen een zekere kameraadschap op. Deze houdt bij het begin van de proef nog stand wanneer het personage van Whitaker zich geneert om dat van Brody te commanderen, maar algauw neemt het genot van de machtspositie van Barris de overhand op zijn vriendschap met Travis en escaleert hun hele relatie tot een machtspelletje. Het zijn natuurlijk twee Oscarwinnaars die hier tegenover elkaar staan, en dat zie je op het scherm.

The Experiment werd geregisseerd door Paul Scheuring die zijn weg wel kent in het gevangeniswezen, want Scheuring is ook de man achter de televisiereeks “Prison Break”. De regisseur heeft gekozen voor een flitsende stijl die meteen duidelijk wordt in de aanvangsminuten waarin je beelden te zien krijgt van allerlei diersoorten die elkaar niet al te zachtaardig te lijf gaan. Verder stouwt Scheuring zijn prent vol actie en geweld, en een beetje meer subtiliteit had best gemogen.

Kortom, The Experiment is een film over een belangrijk psychologisch experiment, maar gek genoeg zijn de makers erin geslaagd vrijwel alle psychologie uit de film te weren, ten koste van geweld en actie. Dat zal de invloed van Hollywood zijn, maar daardoor voegt de remake helemaal niets toe aan het Duitse origineel. Das Experiment is dan ook een pak beter en veel intenser dan The Experiment.

***Related Posts***
25/01/2011: Das Experiment remake

Mooi zijn betekent niet altijd dat je ook goed kan acteren. En toch zie je vaak dat knappe gezichtjes het meestal wel aan een job geraken in Hollywoodfilms. Neem nu Maggie Grace, een aantrekkelijke jonge dame die eerder al te zien was in de serie Lost, The Experiment (2010) en The Fog (2005), zal opnieuw verschijnen in de sequel van Taken (2008) aan de zij van Liam Neeson.

Een beetje vreemd dat hier nu uiteindelijk een sequel van komt, gezien het verhaal zo goed als afgewerkt was. Liam had zo goed als alle ontvoerders en aanverwanten aan flarden geschoten dat je niet zo goed weet waar deze film nu naar toe moet. Maggie was is de eerste film "toevallig" ontvoerd, dus zou het me verbazen dat ze nu opnieuw gekidnapt wordt. De collega’s van Deadline pakken in ieder geval uit met het nieuws.

Maggie Grace has wrapped up her deal with Luc Besson’s EuropaCorp to reprise the daughter role alongside Liam Neeson in Taken 2, the film that Transporter 3 (2008) helmer Olivier Megaton is poised to direct.

In ieder geval ligt Liam Neeson goed in de markt als actieheld, getuige nog maar zijn laatste film Unknown (2011) die eigenlijk heel veel weg heeft van Taken. Wat betreft de regisseur, hij is een product van Luc Besson. Zijn laatste film, Colombiana (2011), is tevens geschreven en geproduceerd door Besson. Hij maakt afgelikte en snelle actiefilms met mooie vrouwen, glimmende wagens, harde vechtscènes en heel wat explosies. Normaal had de film naar Pierre Morel moeten gaan die de eerste film had geregisseerd, maar na zijn tegenvallende From Paris With Love (2010) met John Travolta en Jonathan Rhys Meyers, die nauwelijks de helft van het productiebudget in het laatje bracht, heeft de Franse super-producers zijn zinnen gezet op zijn andere pupil.

Hieronder vinden jullie een mooie collectie HQ pics van Maggie Grace, die zichtbaar voldoende heeft geïnvesteerd in haar fotosessies. En ja, het is een aantrekkelijke jonge dame. Enkel spijtig dat ze zo op de zenuwen werkt…

*** high quality pictures Maggie Grace ***

Het is een tijdje geleden dat we Dwayne Johnson (a.k.a. The Rock) nog eens hebben gezien in een deftige film. De laatste jaren was hij nog maar te zien in verderfelijk vertier en leek hij net zoals zijn evenknie Vin Diesel. En net zoals Vin Diesel probeert Johnson nu het tij te keren met een harde vendetta-actieprent, Faster (2010). En zo te zien lijkt het genre hem beter te liggen dan al die komediefilms.

Korte inhoud: Faster vertelt het verhaal van de getaway driver, genaamd…eu Driver (Dwayne Johnson), een man die net vrijkomt na een jarenlange gevangenisstraf. Hij zat vast omdat hij er tijdens een bankoverval is ingeluisd. Daarnaast is zijn broer toen vermoord. Nu wil Driver maar één ding; zijn broer wreken. Een flik op een paar weken van zijn pensioen (Billy Bob Thornton) krijgt de zaak in zijn schoot geworden, en samen met zijn partner (Carla Gugino) zetten ze de jacht op de ex-gevangene in. Maar ook een hitman (Oliver Jackson-Cohen) zit hem op de hielen.

De regisseur van dienst is George Tillman Jr. (Notorious, Men of Honor), die als regisseur ook wel eens zijn stempel wil zetten op een geslaagde actie-thriller. Het scenario is van Tony Gayton en diens broer Joe. De film draait hoofdzakelijk rond car-chases en vuurgechten. Hopelijk is er tussen de slachtpartijen ook nog een zweem van een verhaal te bespeuren. Laten we tevens hopen op iets meer Dwayne Johnson en iets minder The Rock.

Fans van A Man Apart (2003) zullen deze prent wel kunnen smaken. Toch zou ik aanraden om de trailer niet te bekijken. Mocht er al een verhaal zijn, laat de trailer toch wel veel zien. Als jullie het toch niet kunnen laten, dan zullen jullie tevens de sexy blondine Maggie Grace zien opduiken. Meteen weer een reden om Faster alsnog te zien op 16 februari 2011 in de bioscoop.

Het lijkt fel op een soort True-Lies-meets-Mr-and-Mrs-Smith met heel veel ove the top actiesequenties en overladen met humor. En als Tom Cruise en Cameron Diaz van de partij zijn, met James Mangold (Copland, 3:10 to Yuma) achter de camera, dan weet je dat dit een zuivere Hollywood zal worden met genoeg ontspanning voor het gehele gezin.

Korte inhoud: Knight & Day gaat over een eenzame vrouw (Diaz) wiens ogenschijnlijk onschuldige blind date haar leven op kop zet wanneer een superspion (Cruise) haar meeneemt op een gewelddadige wereldreis om een batterij te beschermen die de sleutel bevat tot een oneindige krachtbron.

Als ik mocht kiezen tussen een Mel Gibson en een Tom Cruise, dan kies ik resoluut voor de Mel. Toch kan ik het acteerwerk van Cruise zeer waarderen. Hij is één van die weinige Hollywood-acteurs die een actiefilm een zekere gravitas kan geven. En in dergelijke rollen is hij er uiteraard voor geknipt. Voor de eerste keer dat deze twee filmiconen samenkomen 'in een actieprent' lijkt de chemie tussen die twee goed te werken. Het zal in ieder geval een hit worden en voor Cruise is dit toch wel belangrijk nadat de acteur zijn publiek leek te verliezen. Ook voor Cameron Diaz is het zes jaar geleden dat ze nog eens opdook in een actieprent. Laten we gewoon hopen dat haar rol niet hoofdzakelijk zal bestaan uit luid schreeuwen en snel weglopen. De trailer is in dat opzicht anders niet echt hoopgevend.

In de film zien we ook nog de Lost-actrice Maggie Grace, Peter Sarsgaard en Paul Dano. Op de casting kan je in ieder geval niets op aanmerken. De film zal in de zomer van 2010 bij ons in de bioscopen draaien. Geniet in ieder geval van die gekke trailer: "I'm going to kill myself, then I'm going to kill her" :)

***Related Post***
05/08/10: Knight and Day wordt Night and Day

Ik had in het begin niet veel van deze prent verwacht. Ik bedoel, wie staat er te wachten op de zoveelste Luc Besson productie? Als je er één van hebt gezien, ken je ze allemaal. En dus was mijn verbazing enorm toen ik een degelijke en spannende actie-thriller voorgeschoteld kreeg. In Taken (2008) van Pierre Morel (Banlieue 13) zien we een Liam Neeson die de vendetta toer opgaat en iedereen op zijn pad in elkaar klopt. Het voelt aan als een geslaagde 80’ties actie thriller volgestouwd met clichés en buitengewoon harde confrontaties, zoals we ze nog maar weinig meer zien.

Korte inhoud: Bryan Mills (Liam Neeson) is een voormalige undercover CIA agent met een stevige reputatie. Zijn dedicatie voor zijn job heeft hem enkel zijn huwelijk gekost. En terwijl zijn ex-vrouw Lenore (Famke Janssen) de draad heeft opgepikt met een rijke vent (Xander Berkeley), probeert Bryan in ieder geval de relatie met zijn dochter Kim (Maggie Grace) in stand te houden. Bryan heeft heel wat duistere kanten van de wereld gezien en dat maakt hem tot een overbezorgde vader. Wanneer Kim met haar vriendin Amanda (Katie Cassidy) op vakantie wil naar Parijs ziet hij dat dan ook niet zitten. Lenore en Kim weten hem toch over te halen op voorwaarde dat Kim hem iedere dag belt zodat hij weet waar ze is. Meteen de eerste dag in Parijs gaat het al fout wanneer Kim en haar vriendin worden ontvoerd door nietsontziende vrouwensmokkelaars. Kim weet haar daddy nog net op het laatste moment te bellen. Wanneer deze een van de ontvoerders aan de telefoon krijgt laat hij op niet mis te verstane wijze weten dat hij over de middelen en capaciteit beschikt om de ontvoerders op te sporen en hen een lesje te leren.

Door het scherpe camerawerk van Michel Abramowicz en de getimde montage komt deze verder routineuze actiefilm toch boven de gemiddelde dertien in een dozijn film uit. De gevechts-choreograaf heeft zichtbaar zijn lessen getrokken uit de Bourne-films en de klappen komen dus dubbel zo hard aan. Het is toch altijd weer interessant wanneer een acteur, die doorgaans in het betere drama zit, eens flink wat kunst- en vliegwerk laat zien in een actiefilm als deze en dan ook nog goed uit de verf komt.

Alles begint heel braaf en ingetogen waarbij nog geen enkele notie bestaat van hetgeen dat komen gaat. Er zit in het begin wel een kleine scène in waarin we de Neeson zien ontpoppen als de ideale bodyguard voor de tiener popster Sheerah gespeeld door de Australische popster Holly Valance, maar verder is het familie-stuff-drama tussen ex-vrouw en dochter. Vanaf het moment dat Bryan echter in Parijs aankomt en contact neemt met zijn oude contacten is het hek van de dam en zien we de One-Man-American-Army tot leven komen. Bryan knokt zich een weg door de onderwereld, laat een spoor van dood en verderf achter zich en de ontvoerders weten niet wat hen overkomt.

De zwaktes in Taken liggen vooral in het script die na de ontvoering iets te weinig branie laat zien, zélfs voor een vendetta-prent. Laten we in ieder geval hopen dat Jan Verheyen met zijn sequel op De Zaak Alzheimer, de Jef Geeraerts thriller Dossier K. (2009), iets meer diepgang geeft aan de Albanese maffia, want hier is het huilen met de pet op. De badguys zijn kartonnen borden zonder diepgang, wat dan weer perfect past in het plaatje. Je stelt je als kijker nooit echt de vraag of het doel de middelen wel heiligt. Je bent gewoon opgetogen dat Neeson die slechteriken één voor één naar de hel stuurt. De scenaristen, Robert Mark Kamen en Besson, hebben alle morele dilemma’s ontweken en uitgepakt met een eenduidige film die zich als volgt vertaalt: “Geef mijn dochter terug of ik trek uw oogbollen uit”. Vervang echter Neeson door een minder overtuigende acteur en de film valt met zijn filterdun stereotype verhaaltje en super-slechte dialogen plat op zijn gat, zoals die vele andere recente Besson-actie-vehikels. Dit is fast-food, maar dan wél met een onweerstaanbare smaak.

Taken wordt uitgegeven door Warner Bros en is dte verkrijgen op DVD en Blu-ray.

***Related Post***
22/03/2008: Taken trailer

De Noord-Ierse Liam Neeson blijft een indrukwekkende acteur. Dankzij Schindler’s List van Steven Spielberg werd hij wereldberoemd en zette nadien heel wat meeslepende rollen neer, zoals in Nell, Rob Roy, Michael Collins, Batman Begins, K19 The Widowmaker en Kinsey. Stuk voor stuk leverden deze films hem daarna veel lof en prijzen op. Ondanks zijn reputatie als gentle giant (hij is 1.93 meter) en het feit dat hij meestal zachtaardige figuren vertolkt, voel je dat hij het ook in zich heeft een vechtjas neer te zetten. Dat hij zijn carrière ooit is begonnen als bokser. Binnenkort zal de acteur opnieuw uitblinken in de Franse thriller Taken (2008).

Korte inhoud: Bryan (Liam Neeson) is een voormalig agent van de Amerikaanse geheime dienst. Hij zal opnieuw in actie moeten komen, aangezien zijn zeventienjarige dochter Kim (Maggie Grace) in de handen is gevallen van een Albanese bende die gespecialiseerd is in vrouwen-ontvoeringen en slavernij. Vanuit Los Angeles reist hij naar Parijs om haar te zoeken. Hoewel hij eruit ziet als een keurige huisvader is hij de fijne kneepjes van zijn oude vak nog niet verleerd. Nietsontziend gaat hij recht op zijn doel af, daarbij het geweld niet schuwend. Hier is de trailer.

Het tweeslachtige charisma van de acteur bleek exact te zijn wat de Franse cineast Pierre Morel zocht voor het hoofdpersonage in zijn nieuwste prent. Maar wie is die regisseur feitelijk? Wel, Morel heeft eerder indruk gemaakt met zijn gewelddadige Banlieue 13 (2004) - hoewel de film eigenlijk in alle opzichten een Luc Besson prent was en Morel het schoothondje van de producer en scenarist bleek te zijn. En wat blijkt, ook met deze Taken gaat de ex-Director of Photography het handje vasthouden van peetvader Luc Besson. Of deze film een nieuwe Besson film zal worden of een eerste Morel film valt nog af te wachten.

Naast Neeson duikt ook Famke Janssen op en de veelbelovende Maggie Grace (The Jane Austen Book Club, Lost) te zien, evenals Xander Berkeley (bekend van ondermeer 24), Leland Orser (Daredevil) en het pop-idool uit Neighbours en Prison Break Holly Valance. Blijkbaar zou ze wel een heel klein rolletje hebben, maar de geruchten doen de ronde dat Holly staat te trappelen om meer in de picture te komen. Misschien moet ze maar eerst uit de kleren gaan in Playboy, dat schijnt ook te helpen. Een andere belangrijke acteur uit deze film blijkt de Franse hoofdstad te zijn, die Morel bewust niet als sprankelende toeristentrekpleister wou afbeelden. "Ik wilde een toeristisch Parijs laten zien, zonder dat het echt toeristisch werd. Ik wilde geen gebruik maken van clichés, door bijvoorbeeld personages voor de Eiffeltoren te zetten, maar wilde er wel voor zorgen dat aan alles te zien was dat de actie zich in Parijs afspeelt."

De trailer van Taken ruikt naar de zoveelste spin-off van de Bourne-films, vooral wat sfeer en opzet betreft. Als je te vinden bent voor platte Besson actie en niet vies van geweld en snelle montages, dan zal deze film jullie vast kunnen bekoren. Ik betwijfel echter dat deze prent nog maar aan de hielen van één van de Bourne-films zal komen, al dan niet met Liam Neeson als hoofdacteur. Maar ik vind het zeker wel een goede zaak dat Frankrijk eindelijk heeft ingezien dat ze hun filmindustrie rendabel kunnen houden door Engelstalige films uit te brengen met grote filmnamen. Ze zijn één van de weinige Europese landen die hiertoe financieel in staat is. En dat is dan weer te danken, tot spijt van wie het benijdt, aan Luc Besson. Taken komt op 3 april 2008 uit in Nederland. Wij hebben tot op vandaag nog steeds geen releasedatum.

*** Holly Valance picture gallery ***