mélanie laurent

  • Unbroken (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ze is niet alleen een talentvol en veelzijdig actrice, maar tevens een oogverblindende schoonheid en ze ontpopt zich nu ook nog eens tot een veelbelovend regisseuse. Ook al was haar debuutfilm In the Land of Blood and Honey (2011) - over de gruwelen tussen de verschillende bevolkingsgroepen tijdens de Bosnische Oorlog - niet meteen een schot in de roos. Ook dit prestigieus oorlogsdrama Unbroken (2014) zit vol goede bedoelingen, maar Jolie is nog zoekend naar een eigen vertelstijl en steunt wat op de beeldvoering van haar voorgangers.

    unbroken_2014_picture.jpg

    Korte inhoud: Het waargebeurde verhaal over Louis Zamperini (Jack O'Connell), een hardloper tijdens de Spelen van 1936, wiens vliegtuig neerstort op zee tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zamperini en twee bemanningsleden dreven 47 dagen en 2000 mijl op zee, totdat ze werden opgevist door de vijand en naar een Japans strafkamp gestuurd. Van jongs af heeft Louis zich door het leven geworsteld als een strijdlustig iemand, en deze wil wordt heftig op de proef gesteld wanneer de Japanners te horen krijgen dat er een Olympische kampioen in het kamp aanwezig is.

    De trailer van de film vertelde al zo goed als de gehele plot en ik koesterde toch even de hoop dat Angelina zou uitpakken met een diepgaande karakterstudie van Zamperini om dit verhaal echt tot leven te laten komen, maar dat kwam er hoegenaamd niet. Die andere actrice die achter de camera kroop voor W.E. (2011) had ook een visueel indrukwekkende prent, maar het verhaal was uiteindelijk een aaneenschakeling van pompeuze beeldjes zonder veel inhoud. Angelina is wel een beter actrice dan Madonna, en ook haar films getuigen van een meer intelligente aanpak, maar ze blijven toch wel in elkaars buurt.

    De grootste zwakte van In the Land of Blood and Honey was het script, en een zwak script kon bij deze film geen excuus meer zijn, want de film werd zowaar geschreven door de Coen Brothers, Joel Coen en Ethan Coen. Het is tevens ook gebaseerd op de bestseller van Laura Hillenbrand en twee ervaren scenaristen, William Nicholson (Gladiator, First Knight) en Richard LaGravenese (The Horse Whisperer, The Fisher King), hebben er ook aan geschreven. De Coen Brother hebben wel de laatste hand gelegd aan het script nadat Jolie aan boord kwam.

    unbroken_2014_pic01.jpgunbroken_2014_pic02.jpgunbroken_2014_pic03.jpg
    unbroken_2014_pic04.jpgunbroken_2014_pic05.jpgunbroken_2014_pic06.jpg

    Universal Pictures heeft 65 miljoen dollar in het project gepompt. Legendary Pictures heeft samen met Jolie Pas - het productiehuis van Angelina - de productie op zich genomen, met opnames in Australië en een casting van nieuwe gezichten. Een paar maanden geleden hebben we hier nog de Blu-ray besproken van The Railway Man (2014), ook al een waar gebeurd verhaal over een heldhaftige man die een Japans strafkamp in de 2de W.O. heeft overleefd. Deze film is toch iets ambitieuzer en nu en dan pakt het wel uit met dramatisch intense momenten. Unbroken werd uitgebracht in december om zo in pole-positie te komen voor de Oscars, en deze prent werd ook genomineerd voor maar liefst drie beeldjes - twee voor geluid (mix en montage) en één voor de prachtige fotografie van Roger Deakins. Helaas ging ze allen met lege handen naar huis.

    Vanaf 20 mei 2015 is de DVD en Blu-ray van Unbroken beschikbaar met een blik achter de schermen, deleted scenes en een docu over de echte Louis Zamperini. Spijtig genoeg hebben we geen audio-commentaar van Angelina Jolie gevonden. De actrice/regisseuse kwam in aanmerking voor de verfilming van een comic-adaptatie, maar dit is nog niet bevestigd. Maar Jolie gaat blijven filmen, en haar eerstvolgende project is het drama By the Sea (2015) die zich afspeelt in het Frankrijk van de jaren '70, en ja, deze keer speelt ze ook in haar eigen film aan de zij van haar man Brad Pitt en de Franse actrice Mélanie Laurent. En nadien gaat ze opnieuw de geëngageerde toer op met Africa, over de illegale ivoor-jacht en de bedreiging van de olifant.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 20 mei 2015

     

    *** Unbroken trailer ***

  • Enemy (2013) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het was één van de Beste Films van 2013, die uiteindelijk niet in onze Top 10 Beste Films van 2013 belandde. De simpele reden hiervoor was deze geen bioscooprelease heeft gekregen. Het heeft geduurd tot 27 augustus 2014 alvorens Enemy (2013) van de Canadese regisseur Denis Villeneuve (Incendies, Prisoners), bij ons op het witte doek verscheen. Maar sinds 20 januari 2015 is de film nu overal te verkrijgen op DVD en Blu-ray!

    enemy_2013_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Adam Bell (Jake Gyllenhaal) is een gescheiden leraar die een ongestoord leventje leidt met zijn vriendin Mary (Mélanie Laurent). Op een dag ontdekt hij zijn identieke dubbelganger in een film. Een acteur genaamd Anthony, woont samen met zijn vrouw Helen (Sarah Gadon), niet ver van waar Adam woont. Adam beslist op deze persoon te stalken, met de bedoeling hem van op een zekere afstand te observeren. Maar al snel raken de levens van deze koppels met elkaar verstrengeld en dit leidt tot een dodelijke conflict waarbij slechts één duo kan overleven.

    Mocht je niet beter weten zou je denken dat we hier te maken hebben met een geflipte Charlie Kaufman prent, maar de toon is in ieder geval veel serieuzer, en heeft meer weg van een David Lynch meets David Cronenberg vehikel. De morele en sociale dilemma's uit zijn vorige films hebben plaats moeten ruimen voor abstracte en absurde zwarte humor, maar het blijft uiteindelijk een thriller, het genre die de cineast goed ligt.

    De film is gebaseerd op de Portugese roman van Nobelprijs winnaar José Saramago en bewerkt door scenarist Javier Gullón. Het unieke van het verhaal is dat het de levens van beide koppels gaat benaderen in plaats van enkel vanuit het perspectief van één koppel te praten. Ik had het boek niet gelezen op voorhand en probeerde zo weinig mogelijk te grasduinen in het reilen en zeilen van de film, al was het maar om het verhaal niet al teveel te spoilen voor mezelf. De sfeer is in ieder geval heel gespannen en beklemmend.

    Jake Gyllenhaal is een geweldig acteur en hier krijgen we er zelfs twee te zien. En hij wordt ook nog eens bijgestaan door twee knappe actrices. Sarah Gadon kennen we nog van Dracula Untold (2014) en Mélanie Laurent heeft indruk gemaakt met haar rol in Inglourious Basterds (2009). De personages voeren ons mee in een surrealistische reis doorheen de psyche van een man die de ondraaglijke drukte van zijn werkelijkheid ervaart en vreest voor zijn bestaan.

    enemy_2013_blu-ray_pic01.jpgenemy_2013_blu-ray_pic02.jpgenemy_2013_blu-ray_pic03.jpg

    En aan deze onthutsende sfeer, de pakkende muziekscore van Danny Bensi en Saunder Jurriaans en de warm-gele fotografie van Nicolas Bolduc is er nog de aanwezigheid van een enorme spin die dreigend schuilt in de periferie van de metropool. Het lijkt er wel op dat de spin symbool staat voor de vrouwen in zijn leven, met de grote spin als de moeder figuur die een blijvende impact heeft op zijn leven. Maar het staat ook symbool voor bindingsangst en angst voor het vaderschap. Het ligt in ieder geval open tot interpretatie.

    Enemy poster Jake GyllenhaalEnemy poster Jake GyllenhaalEnemy poster Jake Gyllenhaal

    Op de Blu-ray staan spijtig genoeg geen extraatjes, geen audio-commentaar, geen behind-the-scenes, geen deleted scenes. Noppes. Het is maar dat jullie het weten.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 28 januari 2015

     

    *** Enemey trailer #2 ***

  • La Rafle (2010) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het verleden verwerken, afrekenen met iets wat decennia lang verdrongen was. Een natie confronteren met haar eigen vuil verleden. Dat doet de Franse film La Rafle (2010). Critici kunnen gerust stellen dat dit de zoveelste holocaustfilm is en dat deze kleinere film in de schaduw is blijven steken van dat veel bekendere verhaal Elle s'appelait Sarah (2010).

    razzia,la rafle,jean reno,mélanie laurent,rose bosch,gad elmaleh,holocaust

    Mij maakt dit niets uit. La Rafle is een Franse film, wat het sowieso al een stuk anders maakt. Maar ondanks dat het een kleine film is, wordt het verhaal op een genuanceerde wijze verteld, in die zin dat de clichés beperkt blijven en het pathetisch gehalte gelukkig ook bescheiden blijft. Dat de film met deze troeven niettemin sterk aangrijpend is, maakt dat je het niet kunt catalogeren als een typische zaterdagavond-film.

    La Rafle van Rose Bosch vertelt het verhaal van een van de zwartste perioden van de Franse geschiedenis. De deportatie van ruim 13.000 joden bijeengebracht als vee in le Vélodrome d'Hiver en vandaar gedeporteerd naar interneringskampen als tussenstation tot de gaskamers van Auschwitz. De film baseert zich op dezelfde waar gebeurde feiten als Elle s'appelait Sarah, met dat verschil dat alle personages uit La Rafle echt bestaan hebben. We bekijken alles vanuit de ogen van de familie Weismann, de kinderen Noé en Simon, de joodse arts Sheinbaum (Jean Reno) en de verpleegster Monod (Mélanie Laurent).

    Het verhaal wordt ook verteld aan de hand van de ervaringen van een kleine Joodse familie met bijzondere aandacht voor de kinderen van het gezin. Het doet een beetje denken aan oude Italiaanse films. Er wordt in zomerse kleuren een rustiek beeld geschetst van de kleine drukke wijken in Parijs vol handelaars en ravottende jongeren. De oorlog lijkt ver weg maar de Joodse gemeenschap wordt steeds meer gestigmatiseerd. Uiteindelijk beslissen de Franse autoriteiten om hun goodwill aan de Duitsers te tonen door zoveel mogelijk Joden te verzamelen en te deporteren naar "het Joods grondgebied in het Oosten". Die fatale nacht wordt de familie Weismann opgepakt met duizenden anderen.

    Jean Reno speelt slechts een kleine rol als arts die met zijn kleine ploeg probeert zoveel mogelijk zieken en kinderen te helpen. Een grotere rol is weggelegd voor Mélanie Laurent, die als verpleegster het wel en wee en vooral het lijden deelt met de mensen waarvan ze niet kan begrijpen wat ze verkeerd hebben gedaan om zo'n lot te verdienen. Evenmin begrijpt ze niet hoe haar Franse landgenoten dit zonder nadenken toelaat, en zelfs actief meehelpen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Zo goed als kwaad ze kan, begeleidt ze de kinderen tot in het interneringskamp. Maar dan dreigen de eerste transporten naar het Oosten er aan te komen.

    razzia,la rafle,jean reno,mélanie laurent,Rose Bosch,Gad Elmaleh,holocaustrazzia,la rafle,jean reno,mélanie laurent,Rose Bosch,Gad Elmaleh,holocaust

    De film was een waar succes in Frankrijk en deels terecht. Het is geen Hollywoodproductie en ook geen typisch Franse film. De film is sober, maar tegelijk weet je als toeschouwer dat niet alles moet worden uitgelegd. In de cast treffen we ook de Franse stand-up comedy acteur Gad Elmaleh aan, die hier een geweldige vertolking neerzet. Een zoveelste holocaustverhaal, maar niettemin een aanrader. Te verkrijgen op dvd en blu-ray.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 12 april 2011

     

    *** La Rafle trailer ***

  • Top 10 Best & Worst Movies of 2009

    Pin it!

    Ik wens de lezers van deze filmblog een voortreffelijk filmjaar toe! 2009 was een jaar vol verrassingen maar ook een jaar met een aantal teleurstellingen. De moment is dus ook rijp voor de eindejaarstlijstjes. En zoals de traditie dit wil heb ik zowel mijn Top 10 van de Beste Films, alsook mijn Top 10 van de Slechtste films uit 2009.

    Uiteraard zijn die lijstjes uiterst subjectief en kunnen de meningen wel eens uiteen lopen. Gelieve dit dan ook kenbaar te maken op smakelijke wijze in de reacties. Ik heb niet ALLE films gezien die in 2009 zijn uitgekomen (er zijn er dan ook een slordige 5'000), maar toch een behoorlijk aantal. Voor de lijst van de slechtste films heb ik voornamelijk films opgesomd die veel beter konden. Het heeft trouwens geen nut om derderangs B-films te nemen die nauwelijks de intentie hadden beter te doen. Een film die ik niet meteen wist onder te brengen was Paranormal Activity. Op zich een knap staaltje cinema, was het niet dat de film eigenlijk niet zo heel fel verschilt van The Blair Witch - met dit verschil dat er in deze laatste toch heel wat meer gebeurt en Paranormal Activity nog veel verder kon gaan in de terreur.

    The Best of 2009

    10. The Hangover (2009) Todd Phillips
    The Hangover was de meest geslaagde komedie uit 2009, ook al was dat geen al te moeilijke bevalling. Zeker met belabberde films à la The Ugly Truth, The Proposal, The Pink Panther 2 of Bride Wars die de lat toch wel zeer laag hebben gelegd. Ook al zijn de karakters in The Hangover niet zo goed uitgewerkt, moet je toegeven dat het verhaal toch heel wat originaliteit aan de dag legt. Regisseur Todd Phillips bewijst opnieuw dat hij een buitengewoon talent heeft voor timing en ritme, maar ook het lef heeft om risico’s te nemen. De grappen zijn niet allemaal voltreffers (de gehele episode met Mike Tyson) maar als ze werken zijn ze simpelweg geniaal (met de compleet misplaatste masturberende baby op kop). Er zitten heel wat schunnige moppen in maar Phillips vertelt het met zoveel enthousiasme en schwung dat je er toch mee moet lachen. Indien dit scenario verteld werd door een B-regisseur viel deze Hangover plat op zijn gat. Ook de cast zit snor, met grotendeels onbekende gezichten die perfect op elkaar zijn afgespeeld en voldoende sympathie kunnen verwekken bij het publiek. Soms hoeft een film niet meer te zijn dan dat om ons te bekoren.

    10the-hangover

    9. Avatar (2009) James Cameron
    In tegenstelling tot wat beweerd wordt was Avatar met zijn productiebudget van 230 miljoen dollar niet de duurste film ooit (Pirates of the Caribbean had al in zijn eentje een productiebudget van 300 miljoen dollar - volgens Imdb) en was ook niet de grootste box-office recette tijdens het openingsweekend, want met zijn 77 miljoen dollar komt hij nog niet aan de hielen van pakweg The Dark Knight die meer dan het dubbele opbracht. Maar science-fiction/fantasy films zijn, in tegenstelling tot familiefilms, veel moeilijker te verkopen. En nochtans kan de film nog steeds uitgroeien tot één van de meest succesvolle films oot. Het is een opmerkelijke film die visueel overbluft en ons een filmbeleving bezorgt die we nog niet hadden ervaren maar tevens inhoudelijk niet teleurstelt. Avatar vertoont voldoende subtext voor menig debat over de 'clash van civilisaties' of de kritiek op de hoog-technologische oorlogsmachine die de laatste jaren al vele malen voor destructie heeft gezorgd. Maar het inhoudelijke blijft ondergeschikt aan de pracht die we te zien krijgen. Het lijkt er wel op dat Mr. Cameron nog steeds in zijn jeugdjaren zit en nog steeds verzot is op rollercoasters, en dat inhoud en karakterstudies in functie staan van het visueel geweld en niet omgekeerd. Maar Cameron blijft wel een van de betere cineasten om dergelijke films in beeld te brengen, zeker beter dan pakweg een Michael Bay – die nog meer met het visuele aspect bezig is. Hij weet alles goed te timen en te doseren, zuigt ons zo compleet in het verhaal en doet ons een beetje vergeten dat we toch voornamelijk naar cgi aan het kijken zijn. Dat we deze prent ook nog eens in 3D kunnen bewonderen, is mooi meegenomen (opgepast voor de mensen met hoogtevrees!) maar je zal er evenveel van kunnen genieten in 2D – ook al is dit misschien de eerste fictiefilm die met zijn 3D iets wezenlijks kan toevoegen.

    09avatar

    8. Moon (2009) Duncan Jones
    Het jaar 2009 was voor mij een jaar waar de science-fiction films terrein hebben gewonnen op de comic-book adaptaties, te beginnen met deze originele en inspirerende Moon. Een intelligente thriller die ons even deed terugdenken aan Stanley Kubrick’s 2001: A Space Odyssey, maar dan iets meer ingetogen. De film is niet 100% accuraat maar het roept toch een resem interessante vragen en stellingen op. Desondanks zijn complexiteit straalt de film 'eenvoud' uit en dat maakt deze film ook zo bijzonder. Je voelt letterlijk de isolatie van de ruimte, via de koude settings en de vaste kadrages. Ook al is de film beangstigend, wordt dit toch bij momenten ontkracht door sporadische momenten van humor. Moon is een verfrissende verademing op de science-fiction troep die we geregeld voorgeschoteld krijgen en de bioscopen gedomineerd in recente jaren.

    08 Moon

    7. The Girl with the Dragon Tattoo (2009) Niels Arden Oplev
    Niet Antichrist van de Deen Lars Von Trier, maar wel de Zweedse film The Girl with the Dragon Tattoo maakte het meest indruk op mij. Het is een kille thriller met karakters van vlees en bloed en een verhaal die meteen naar de keel grijpt. Het feit ook dat je niemand van de acteurs kent, en deze ook nog eens knap staan te acteren, wordt je hierdoor volledig in het verhaal gezogen. De 'mannen' in de film hebben zeker wel een kwalijke reputatie maar het verhaal (die als een trilogie zal uitkomen) is allesbehalve gratuit. Het is een adembenemend verhaal over een serie-moordenaar in een corporate wereld met rijke industriëlen. Er komen weinig merkwaardige filmproducties uit Zweden, maar deze is een voltreffer.

    07 tattoo

    6. Inglourious Basterds (2009) Quentin Tarantino
    Als Tarantino een film maakt dan weet je meteen dat je iets ongewoons zal aantreffen. Net zoals elke filmgeek is de regisseur ook verzot op filmgenres en met deze nazi-film vond hij het een uitstekend idee om er een western van te maken. En enkel Tarantino komt hier ook mee weg. De muziek, de kadrages, de opbouw en sfeer van Inglourious Basterds, alles klopt. Maar de film is meer dan een genrefilm die blijft steken op het niveau van hommage of parodie. Er wordt niet alleen voortreffelijk geacteerd door Mélanie Laurent en Christoph Waltz, maar door de voltallige cast, die ook voldoende ruimte krijgen om hun personages een gezicht te geven. De originaliteit, de kwaliteit van de dialogen en de set-up van elke scène zijn buitengewoon fascinerend. Misschien had hij hier en daar de sequenties naar het einde wat mogen inkorten, maar het blijft toch één van de betere Tarantino films.

    06 inglorious

    5. Drag Me to Hell (2009) Sam Raimi
    Wat mij betreft is Drag Me to Hell de beste horrorfilm van de laatste jaren. Meester Sam Raimi keert terug naar zijn Evil Dead periode en laat hier zien dat hij nog niets van zijn pluimen heeft verloren. De titel van de film nestelt zich al volledig in het B-film circuit waar het juist zijn kracht put om ons de stuipen op het lijf te jagen en ons tezelfdertijd ontzettend veel plezier verschaft. Sam Raimi heeft niet de bedoeling een serieuze horrorfilm te maken, maar vervalt evenmin in de parodie. Het is die ziekelijke, zwarte humor die we kennen vanuit zijn begin-periode. Op acteervlak levert de scream queen van dienst, Alison Lohman, een bijzonder knappe prestatie, en weet ze precies waar de regisseur naar toe wil met deze film. Niet iedereen zal de humor van de regisseur aanvoelen, maar fans van The Evil Dead films zullen hier zoals mij hun vingers van aflikken.

    05 drag me to hell

    4. Watchmen (2009) Zack Snyder
    Snyder snuift met Watchmen de overgestileerde sfeer van de comic op, de verschillende lagen van het verhaal en de karakters; en maakt een eigenzinnige, niet-commercieel, niet-mainstream, cinematografisch meesterwerk waar de verbluffende inhoud primeert op de impressionante vorm. Het is een triomf van de comic-adaptatie die sinds Spider-Man 2 (2004) de 7de Kunst nieuw leven inblaast op een visionaire en intellectuele manier. Watchmen serveert geen hapklare entertainment en brengt zelfs niet meteen datgene wat we verwachten. Het is zelfs confronterend. En is dat nu net de essentie van wat filmkunst vertegenwoordigt. Alles blijft in zijn context heel geloofwaardig, al moet je in het begin de drempel wel oversteken. Het is een comic-adaptatie waar je je even schrap moet voor zetten. De ideeën en de emoties komen hier op de voorgrond. En op het einde van de rit besef je dat de beste momenten niet die scènes zijn waar individuen elkaar klappen verkopen, of de één of andere explosieve stunt of nog de vernuftige cgi-beelden. Een comic-adaptatie volledig naar mijn smaak.

    04 watchmen

    3. Up (2009) Pete Docter & Bob Peterson
    Elk jaar komt Pixar met een hoogvlieger voor de dag, en met de film Up kunnen we dit zelfs letterlijk nemen. De mensen van Pixar onderscheiden zich van de andere animatiehuizen door hun oog voor detail, hun voorliefde om risico’s te nemen op visueel én inhoudelijk vlak en hun verhaal dat zowel een jong als een iets ouder publiek weet aan te spreken. De actiescènes zijn fantastisch in beeld gezet - met heel wat knipoogjes naar avonturenfilms uit de jaren 30, en de humor is vaak hilarisch. Pixar heeft alweer een pareltje afgeleverd.

    03 up

    2. Star Trek (2009) J.J. Abrams
    Ik ben geen hopeloze fan van de Star Trek serie. Een stel nichterige acteurs in pastelkleurige pyama’s die in een studio dingen staan te roepen als "We were just HIT with an ion-canon in sector C4-8! Put the shield on and go to warp-speed." terwijl de camera heen en weer schommelt. Het was me allemaal een beetje te belachelijk. Maar ik ben hoe dan ook verzot op de Star Trek film. Mijn verwachtingen waren misschien wat aan de lage kant, maar dit oversteeg mijn wildste dromen en verbaasde me in positieve zin op verschillende vlakken. En veel is te danken aan het acteerwerk van Chris Pine die in deze film een knappe Captain Kirk neerzet. De dynamische cinematografie van Daniel Mindel met zijn overvloed aan lichtflitsen en lensflares, zoals we dit al konden ervaren in M:I 3 eveneens van J.J. Abrams, werkt perfect voor dit genre film en sluit nauw aan met de bijna feilloze cgi. Dit was trouwens de enige film dit jaar waar ik nu al op de mogelijke sequel zit te hunkeren. Waar de originele reeks vooral houterig en moeizaam op gang kwam, is deze reboot fris, bijzonder grappig, bijzonder goed geacteerd en adembenemend, met verkwikkende actie-sequenties die geen beroep moeten doen op een opgefokte stress-montage. De plot zelf heeft wellicht wat twists die het grote publiek niet zal smaken, maar alles zit in feite nog redelijk goed in elkaar voor zo'n grootschalige sci-fi productie.

    02 star trek

    1. District 9 (2009) Neill Blomkamp
    De film die dit jaar bij mij het meeste indruk heeft gemaakt is District 9, het regiedebuut van de Zuid-Afrikaan Neil Blomkamp. De film trekt op een orginele en goed onderbouwde manier een parallel met het apartheidsregime in Johannesburg. De aliens in de film genaamd de Prawns, worden met de vinger gewezen en beschouwd als subwezens zonder veel bestaansrecht. Een liga voor de alien-rechten bestaat er niet en de wezens zijn gedoemd om de oppressie van het menselijke ras te ondergaan, ook al bestaat er een bureaucratische schijnwetgeving die de illusie moet wekken dat er gelijke rechten zouden zijn. Het is bovenal een spannend verhaal die adrenaline en brains perfect weet af te wisselen, met een knappe documentair-achtige beeldvoering die ons geen seconde rust gunt. Children of Men was misschien nog net iets beter, maar dit is veruit de meest indrukwekkende film uit 2009.

    01 district 9

    The Worst of 2009

    10. Angels & Demons (2009) Ron Howard
    Ik zou dit lijstje vol kunnen zetten met films als Street Fighter Legend of Chun-Li, maar waarom zou ik. Het is niet dat we bij dergelijke troep hoge verwachtingen hadden. Daarentegen waren de verwachtingen wel stukken hoger bij Angels & Demons. Ron Howard had opnieuw een dikke portefeuille om deze Vanticaan-thriller in kannen en kruiken te gieten, en hij kon ook leren uit de fouten van zijn vorige The Da Vinci Code. Maar spijtig genoeg was het opnieuw huilen met de pet op. Meer nog, ik had de indruk dat de regisseur iets teveel zijn fouten wou herstellen en hierbij vergat om een spannend verhaal te vertellen. Op een gegeven moment vraagt Langdon (de droge versie van Indiana Jones) een kaart van alle kerken in Rome, wat op zich al een vrij hilarische quote is. Hij had evengoed een map kunnen vragen met alle bistro’s in Parijs. Dit laatste had misschien wel een betere film afgeleverd. Angels & Demons is 2 uur lang staren naar een saai personage dat van de ene kant naar de andere loopt, terwijl het publiek zich afvraagt waarom ze hiervoor 9,20 euro voor betaald hebben. Er was zelfs nergens een zelfkastijdende albino monnik te bespeuren! WTF!

    010 angels

    9. Obsessed (2009) Steve Shill
    Obsessed had de nieuwe Fatal Attraction moeten worden, maar werd uiteindelijk een domme thriller waarin Beyoncé kan fungeren als de ultieme crowd pleaser voor Afro-Amerikaanse vrouwen die met veel hilariteit kunnen genieten hoe een slanke, blanke, sletterige blondine op haar bek krijgt. En mocht je al in een zaal zitten met een dergelijk publiek zou je in de waan zijn een show van Jerry Springer bij te wonen. Het hoofdpersonage, gespeeld door The Wire acteur Idris Elba, in tegenstelling tot Michael Douglas in Fatal Attraction is de perfecte rijke zakenman. Hij doet niets verkeerd – zegt niets verkeerd – gedraagt zich niet verkeerd, hij is het stereotype van de ideale man zonder fouten of zonden; Mr. Proper als u wilt. En ook al draait het “drama” rond hem, maakt deze karakterisering hem juist compleet oninteressant als filmpersonage. Zelfs de eerste de beste tekenfilm brengt meer diepgang en dualiteiten in hun karakters dan deze film. Obsessed is een erotische thriller zonder erotiek (laat staan een hint van een naakte bil) en zonder thriller (eigenlijk een niet-intentionele komedie), met een idioot script bestaande uit clichés. Het is trouwens een film waar je met schaamrode wangen de filmzaal uitloopt in de hoop niemand jou hier aantreft.

    009 obsessed

    8. Whiteout (2009) Dominic Sena
    Ik dacht, een film met Kate Beckinsale on ice kan toch zo slecht niet zijn, en regisseur Dominic Sena (niet meteen de meest fijnzinnige cineast) weet ons toch altijd wel te ontspannen met opwindende actie-sequenties. Maar was deze Whiteout een gigantische teleurstelling. In vergelijking met die andere Zuidpool-whodonit The Thing is deze een smaakloze B-film die ons helemaal 'ijskoud' laat. Slecht acteerwerk, slechte dialogen, slechte cgi, een idioot verhaal, het was zelfs slechte camp. Nieuwkomer Gabriel Macht (The Spirit) is er in ieder geval in geslaagd om twee jaar op een rij te spelen in films die in mijn Top 10 Worst Movie List staan. Maar de man kan ook niet acteren. Ik weet niet met welke studio-exec hij geslapen heeft maar het is niet normaal dat zo iemand in dergelijke Hollywoodfilms wordt gecast. Als hij in beeld is, is het altijd lachen geblazen en hij slaagt erin om zijn dialogen nog ridiculer te doen klinken dan ze al zijn. Hij was zowaar de enige penguin in de film. Los van het feit dat je al na 10 minuten weet wie de dader is, worden we nog eens bekogeld met irritante, geel-getinte flash-back’s die we uiteindelijk kunnen missen als kiespijn. Spijtig genoeg was er in de bioscoop geen black-out tijdens deze Whiteout…

    008 whiteout-

    7. Jennifer’s Body (2009) Karyn Kusama
    Met lichte druk van wat vrienden ben ik er toch in geslaagd om deze Jennifer's Body twee keer te zien, en bij de tweede visie was alles trouwens nog een stuk slechter. Had ik hoge verwachtingen? Wel, ik was me ervan bewust dat de scenariste van deze prent niemand minder was dan Diablo Cody die toch het oscarwinnende script van Juno heeft geschreven. Maar dit is niet meer dan een slasher-horrorgrap. De enige reden om naar deze film te gaan is Megan Fox (let’s face it), en uiteindelijk gaan de oneliners haar nog goed af en met haar komische timing zit het wel snor. Alleen krijg je niet de indruk dat ze daar nu echt serieuze inspanningen voor heeft moeten leveren. Maar mijn kritiek was minder bij Fox, dan wel bij de regisseuse van dienst Karyn Kusama, die er zelfs niet in slaagt om met een actrice als Fox een sexy prent af te leveren. De hoofdactrices zijn mooi om naar te kijken, ja, maar om een opwindende scène op te bouwen dien je best ook wel iets méér te doen dan even in te zoomen op het decolleté van Megan Fox. Het sfeertje is een beetje stout, maar niet stout genoeg. Opwindend is het al evenmin. Kusama doorbreekt constant de spanning door bruusk te verspringen van een griezelige scène naar komisch intermezzo. Iets wat aanvoelt als met een deux-chevaux op de autosnelweg van 4de naar 1ste te schakelen en terug. Dit scenario in handen van een meer bekwaam regisseur had misschien alles naar een hoger niveau kunnen tillen. Het hoogtepunt van de film is een onbedoeld hilarische scene waar Kusama een cross-cut maakt tussen Fox die een slachtoffer verorbert en Seyfried (de nerdy vriendin) die haar maagdelijkheid verliest. Uiteindelijk is het een zware teleurstelling voor heel wat zaterdag-avond filmkijkers die veel seks en bloed verwachten, want Jennifer’s Body is uiteindelijk een heel braaf filmpje.

    007 jennifer_s_body01

    6. Surrogates (2009) Jonathan Mostow
    Surrogates is niet alleen een slechte film, het is één van de zwaarste teleurstellingen uit 2009 gezien de film gebaseerd is op de verheven graphic novel van Robert Venditti en Brett Weldele. Dit had een spannende science-fiction mysterie thriller kunnen zijn, maar is uiteindelijk al even interessant als 85 minuten lang kijken naar een Duracell-konijntje in beweging. Het is Blade Runner gemaakt door een 10-jarige. Het script van de film lijkt het werk van twee robotten op automatische piloot die elke emotie in de kiem hebben gesmoord, de belichting is al zo krankzinnig als het blonde toupetje van de Bruce Willis avatar (het ideale beeld dan nog wel!), de stijl is voornamelijk vorm boven inhoud en Bruce Willis zelf probeert zijn voorgevoel dat dit een flop zal worden zoveel mogelijk te verbergen. En als ik niet beter wist zou ik denken dat niemand op de set de intentie had een goede film af te leveren en tevreden was met een monotone cliché-formulefilm. Een emotieloze troep die zichzelf teveel au serieus neemt en zich nauwelijks bekommert om de wereld en zijn personages te exploreren. Ik had hier naar uitgekeken, en ergens tijdens de voorstelling was het net of ze bij mij de stekker uit het stopcontact hadden getrokken.

    006 surrogates

    5. The Unborn (2009) David S. Goyer
    Ik heb er in ieder geval het raden naar waarom een talentvol acteur als Gary Oldman hierin verzeilt is geraakt. Mocht het een Jason Statham of een Nicolas Cage zijn zou ik het nog begrijpen, maar Oldman leek me toch een intelligente acteur te zijn met heel veel inzicht en smaak. De scène met de Nazi-dokters die met naalden in de oogbollen van kinderen prikken had toch een duidelijke aanwijzing moeten zijn dat dit een belachelijke B-film zou worden. The Unborn is een samenvatting van alle creepshow-clichés uit de aziatische horror-markt van de laatste 10 jaar, gebundeld in een voorspelbare montage die iets meer dan 80 minuten duurt. Het was op de koop toe zelfs een beetje van een rip-off van Mirrors (2008), want ook hier zijn spiegels de bron van alle ellende. En voor wie The Reader van Stephen King heeft gelezen zal hier ook wel een déjà-vu gevoel aan overhouden. Hoe verder naar het einde toe, hoe meer de regisseur de pedalen kwijtraakt en hoe minder spannend of griezelig het allemaal wordt. De film is ZO slecht dat hij zelfs NOOIT goed wordt.

    005 The unborn

    4. G.I. Joe : The Rise of Cobra (2009) Stephen Sommers
    G.I. Joe : The Rise of Cobra is nog zo’n zware teleurstelling uit 2009. Het is iets beter dan een Transformers-prent met iets leukere actie-sequenties, maar dit kan je moeilijk zien als een compliment. Het verhaal is ontdaan van elke mogelijke logica of interessant verhaalelement, en gebracht naar het niveau van een puber. Eye-candy Sienna Miller is het enige lichtpuntje in deze film, en doet volledig het personage van de zwak acterende Channing Tatum vergeten, die uiteindelijk de hoofdrol speelt.

    004 gi joe

    3. Transformers: Revenge of the Fallen (2009) Michael Bay
    Transformers: Revenge of the Fallen heeft een onsamenhangend non-verhaal dat letterlijk alle kanten uitzwiert, met een debiele plot die Eddy Wally had kunnen bedenken. Voeg daar nog wat personages aan toe die veel weg hebben van stereotype kartonnen borden, een ongegeneerde liefdesverklaring aan het Amerikaanse leger, een ADHD-montage, een tinitus-verwekkende klankband en een slordige videoclipstijl waarbij de camera geen nanoseconde stil staat, en je krijgt de perfecte cocktail voor 150 minuten oeverloze irritatie druipend uit de anus van worstendraaier van dienst, Michael Bay. Waar de eerste Transformers-film nog sporadisch het evenwicht vond tussen actie, avontuur en humor, is deze Bigger-Faster-Better een samenraapsel van cgi-beelden met onherkenbare robotten die elkaar te lijf gaan en waarbij de menselijke factor tot een minimum herleid wordt. Het veel te lange stuk in Egypte dat de ultieme climax moet voorstellen is dan ook nog eens een verschrikkelijk overbodige oefening in het opblazen van alles wat lichtontvlambaar is en een zoveelste excuus om de borsten van Megan Fox in beeld te brengen. Je kunt het vergelijken met zo’n all-in buffet, waar het vlees niet warm genoeg is, de groenten slap, de frisdrank met teveel water vermengd en de dessert smaakloos is. Maar je keert er niet terug van de honger.

    003 transformers

    2. Dragonball Evolution (2009) James Wong
    Ik had moeten weten dat een film met 'Evolution' in zijn title te mijden is als de pest, maar tegen beter weten in heb ik toch Dragonball Evolution gezien. Mijn verwachtingen waren laag maar zo’n opgefokt, van de pot gerukt tienerspektakel had ik niet verwacht. De fout van de makers was dat ze iets te trouw aan de originele cartoon hebben vastgehouden, en was deze film nu net het omgekeerde wat ze hadden moeten doen. We worden niet alleen geconfronteerd met een ridicuul plot maar ook het acteerwerk is van een pathetisch over-acting niveau. Indien je beelden uit de comic had verwerkt in de film, had je met moeite het verschil gezien. Kortrom, de regisseur heeft er een puinhoop van gemaakt en leefde in de waan de fans te kunnen bekoren door dicht bij het bron-materiaal te blijven. Dat die fans nu allemaal hun maturiteit hebben bereikt en zelfs kinderen hebben die te oud zijn om nog naar Dragonball te kijken, is de regisseur compleet ontgaan. A complete waste of money and my time!

    002 dragonball

    1. New Moon (2009) Chris Weitz
    Wie dacht dat met New Moon een spannende vampieren-sequel aan te treffen is van een saaie en levenloze reis teruggekeerd. New Moon is misschien al even slaapverwekkend als het origineel, maar deze sequel doet nog erger met rommelige cgi, houterige acteerprestaties die een paspop doet blozen, een verhaal die niet alleen vampieren koud laat, en ons fortune coockie wijsheden verkoopt over de liefde, verbloemd met zwaarwichtige en zwartgallige terminologieën. De twee hoofdfiguren, Edward en Bella, hebben al evenveel chemistry met elkaar als Tobey Maguire en Kirsten Dunst in de Spider-Man films. De film neemt zich ook teveel au serieus met personages die het gewicht van de wereld op hun schouders dragen en herhaaldelijk pseudo-intellectueel zwartgallig gezwets uitkramen. En of dit nog niet allemaal genoeg was, stinkt deze prent naar platvloerse marketing bestemd voor tiener-meisjes die hopelijk allemaal ook de soundtrack zullen kopen met alle popnummers die gepast en ongepast de revue passeerden. Ze zouden misschien beter hun geld sparen voor de dvd-box van True Blood.

    001 new moon

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Inglourious Basterds een rasechte Tarantino prent

    Pin it!

    Inglorious Bastards picInglourious Basterds (2009) heeft ondertussen al een spellingcorrectie ondergaan om misschien nog meer afstand te nemen van de originele prent, The Inglorious Bastards (1978). Verwacht dus geen remake maar eerder een rasechte Quentin Tarantino film die zijn inspiratie heeft gezocht in deze Italiaanse actieprent en ook wel een beetje in de klassieker The Dirty Dozen (1967) van Robert Aldrich. Toch wel een risico op zo maar je titel te veranderen, want dat zorgt ervoor dat niemand nu nog echt weet hoe je de titel van de film moet schijven. En zoiets kan niet bevorderlijk zijn voor de on-line promotie van de film.

    Korte inhoud: In het door Duitsers bezette Frankrijk is Shosanna Dreyfus (Mélanie Laurent) getuige van de brute moord op haar familie, onder leiding van nazi-kolonel Hans Landa (Christoph Waltz). Ze weet maar net te ontsnappen en vlucht naar Parijs, waar ze een filmtheater gaat runnen. Ondertussen, ergens anders in Frankrijk, is een joodse groep soldaten, onder leiding van Lt. Aldo Raine (Brad Pitt) bezig met het organiseren van wraakaanvallen op de nazi's. De groep die bij de vijand bekend staat als ´The Basterds´, moet angst zaaien door de nazi's op brute wijze te vermoorden. Ze stuiten op Shosanna Dreyfus en geheim agent Bridget Von Hammersmark (Diane Kruger), waarmee ze samen een missie zullen ondernemen om de leiders van het Derde Rijk uit te schakelen.

    En in de trailer maakt Brad Pitt meteen duidelijk wat je kan verwachten van deze exploitation film. "We gonna do one thing and ONE thing only. Killing Nazi’s." De scène met Hostel-regisseur Eli Roth die met baseball knuppel zich klaar maakt om het hoofd van een Nazi te bewerken is gewoon te gek. Ja, ik kijk uit naar deze prent, dat mag duidelijk zijn.

    De film komt op 29 september 2009 uit in de zalen.

    *** Inglourious Basterds trailer ***

    ***Related Posts***
    07/05/2009: Nieuwe Inglourious Basterds posters
    25/02/2009: Inglourious Basterds posters
    12/08/2008: Brad Pitt in Tarantino's Inglourious Basterds
    10/02/2005: Quentin Tarantino's Inglourious Basterds

  • Brad Pitt in Tarantino's Inglourious Basterds

    Pin it!

    Eindelijk nog eens "echt" nieuws over Quentin Tarantino in plaats van die Britney Spears bullshit. Brad Pitt zou getekend hebben voor die andere Quentin Tarantino-film Inglourious Basterds (2009), de remake van het origineel uit 1978 van Enzo G. Castellari met Bo Svenson en Fred Williamson. De film speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog en Pitt zal er de lomperik uit Tennessee spele. Klink alvast veelbelovend. Pitt heeft nog niet met Tarantino gedraaid, maar heeft wel in True Romance een klein rolletje vertolkt van een geflipte junky, de film geregisseerd door Tony Scott en geschreven door QT. Het zijn de mensen van Rope of Silicon die met het nieuws voor de dag komen.

    The Inglorious Bastards poster

    Today we get word that Brad Pitt has signed on the dotted line and will star in Tarantino's Inglourious Basterds and joining him in early casting are Eli Roth (director of Hostel) and B.J. Novak (The Office, Knocked Up). Pitt will play a Tennessee hillbilly who assembles a team of eight Jewish-American soldiers. Eli Roth will play the role of Sgt. Donnie Donowitz, and Tarantino is locking in the other seven American actors who make up the Bastards team. Novak is expected to play PFC Utivich, described as a soldier of slight build who comes from New York.

    The film centers on a band of U.S. soldiers facing death by firing squad for their misdeeds are given a chance to redeem themselves by heading into the perilous no-man's lands of Nazi-occupied France on a suicide mission for the Allies. Picture begins production Oct. 13 in Germany and Tarantino has said how he hopes to have the film ready for the 2009 Cannes Film Festival, which begins May 13, 2009.

    Inglourious Basterds wordt dit najaar gefilmd in Frankrijk en Duitsland. Veel dialogen zijn ook Frans- en Duitstalig en worden ondertiteld. De film volgt een groep van acht Joods-Amerikaanse soldaten die vechten tegen de nazi's in bezet Frankrijk. Andere namen die opduiken als mogelijke castleden zijn Simon Pegg, David Krumholtz en Nastassja Kinski. Nu nog afwachten op de casting van Tim Roth of Michael Madsen. De rol van de Duitse SS Colonel Hans Landa zou eerder gaan naar Leonardo DiCaprio, maar QT verkiest toch om de rol te geven aan een Duitse acteur.

    De laatste film van QT die ik echt goed vond was Kill Bill part 1, en dat is ondertussen 5 jaar geleden. Ben benieuwd wat hij ervan zal bakken. Maar één ding is zeker, ik kijk er meer naar uit dan die Faster Pussycat remake. QT heeft een decennia lang aan het script gewerkt, ik verwacht dan ook iets krankzinnig goed.

    Update 17/08/2008: Quentin Tarantino heeft Mike Myers een kleine rol gegeven in zijn oorlogsfilm Inglourious Basterds. Myers speelt een Britse generaal, die samen met hoofdrolspeler Brad Pitt het plan heeft alle Nazi-leiders m zeep te helpen. Nu is het nog wachten op wie Tarantino cast in de rollen van een Frans tienermeisje en een belangrijke nazi-Duitser (waar eerst Leonardo DiCaprio voor genoemd werd). Wat betreft Mike Myers heb ik zoiets van, WTF!?!

    Update 10/09/2008: Een paar Franse websites melden vandaag dat de knappe 25-jarige Franse actrice Mélanie Laurent door Quentin Tarantino is gecast als de vrouwelijke hoofdrol in zijn komende WO2-film Inglourious Basterds, waarin Brad Pitt de mannelijke hoofdrol vertolkt. Laurent zou de rol van Shoshanna Dreyfus spelen, een Frans/Joods meisje dat voor de Nazi's vlucht en in Parijs een bioscoop erft. De geruchten gingen dat Natalie Portman de rol zou krijgen, maar dat werd al snel door Tarantino naar het land der fabelen verwezen. Laurent speelde een paar jaar geleden een indrukwekkende rol in de met een Oscar genomineerde film Indigènes (2006).

    ***Related Posts***
    25/02/2009: Inglourious Basterds posters
    12/02/2009: Inglourious Basterds trailer
    09/07/2008: Faster Pussycat remake
    23/10/2007: Top Gun the gay way volgens Quentin Tarantino
    29/05/2007: Grindhouse Death Proof review
    27/05/2006: Tarantino en de Weinsteins sluiten Aziatisch pact
    09/07/2008: Faster Pussycat remake
    10/02/2005: QT maakt zich klaar voor Inglourious Basterds film