De FilmBlog

De 59-jarige Liam ‘Qui Gon-Jinn’ Neeson heeft zichzelf de laatste 3 jaar heruitgevonden door zich te laten casten in (doordeweekse) actiefilms allerhande. De vurige veramerikaniseerde Ier die bijna twee decennia geleden wereldfaam vergaarde door onder meer in de huid te kruipen van de Ierse verzetstrijder Rob Roy (1995) en Oscar Schindler in Schindler’s List (1994), heeft net als andere respectabele generatiegenoten (Kurt Russell, Val Kilmer…) enorm veel moeite om degelijke rollen te pakken te krijgen. Hij moet het afleggen tegen talentloze snotapen als Shia LaBeouf, Taylor Lautner en Sam Worthington. Hij wordt bovenal een dagje ouder en ondervindt de verloedering en commercialisatie (lees: moderne bedrijfscultuur) van Hollywood anno 21e eeuw.

Een mens moet dan keuzes maken. Neeson heeft een slimme zet gedaan door zich te profileren als ouder wordende actieheld. Hij wist reeds te overtuigen in Taken (2008). In het uiterst zwakke The A-Team (2010) kon hij toch een geloofwaardige Hannibal neerzetten en binnenkort gaat hij de survivaltour op in The Grey (2012).

Ook in Unknown (2011), niet te verwarren met Unknown (2006), behoudt hij zijn (geloof)waardigheid. Hij is dan ook in elke film een ‘class-act’: hij kan elk genre aan en acteert met volle overgave (met uitzondering van het wansmakelijke Clash of The Titans (2010), wat veel 'Cash for The Titans' in het laatje bracht). Liam heeft als één van de weinige gegadigden de gave om kleine producties toch naar een hoger niveau te tillen dankzij de passie voor het acteren en zijn charisma. Hij maakt er altijd een genietbaar geheel van.

Mede daarom is ook Unknown zeker geen slechte film. Het is echter een spijtige zaak dat de producenten van deze actiethriller overduidelijk een soort kopie van Taken wilden realiseren (lees: Cash-grab). De makers vallen op verschillende vlakken door de mand:

De posters en klederdracht (leren jekker) van Neeson zijn exacte kopieën, alsook het personage dat Neeson neerzet, tot zelfs een deel van het plot in de film. Dezelfde cinematografie, quasi dezelfde opbouw, tot zelfs een gelijkaardig einde: werkelijk alles doet denken aan Taken. Het enige verschil is hier dat de producent van de film niet Luc Besson heet maar wel Joel Silver. Deze parallellen worden bovendien nog eens gesterkt door de gratis kopie van Taken bij de aankoop van de Unknown Blu Ray.

Korte inhoud: Professor Martin Harris (Liam Neeson) is een gerespecteerde biochemicus die opgeroepen wordt voor een topbijeenkomst in Berlijn, waar alle toonaangevende wetenschappers, politici en enkele investeerders voor een baanbrekend project zijn uitgenodigd: de voorstelling van een revolutionaire technologie om maïs te kweken in elk klimaat op aarde. Deze doorbraak kan het einde van globale hongersnood betekenen…

Kort na het landen van hun vlucht nemen Harris en diens vrouw Elisabeth (een verrukkelijke January Jones) een taxi richting hun hotel. Kort na aankomst merkt Harris echter op dat hij zijn tas met identiteitskaart is vergeten op de luchthaven. Hij keert haastig terug om deze op te halen, maar dit blijkt catastrofale gevolgen te hebben: hij wordt onderweg het slachtoffer van een zwaar verkeersongeluk en belandt in een coma.

Harris ontwaakt na 4 dagen en keert onmiddellijk terug naar de bijeenkomst, daar hij het contact met zijn vrouw is verloren. Hij reageert geschokt als hij ontdekt dat ogenschijnlijk een bedrieger Marin Harris’ identiteit heeft overgenomen en arm in arm loopt met zijn vrouw. Bovendien herkent niemand hem. Harris panikeert en gaat als een gek op zoek naar antwoorden. Waarom zou iemand zijn leven overnemen, hoe komt het dat niemand hem nog herkent?

Met de hulp van zijn taxichauffeuse Gina (Diane Kruger) zoekt hij zijn toevlucht tot een ex-Stazi lid, Ernst Jürgen (de altijd uitstekende Bruno Ganz) die zich als hobby bezighoudt met dergelijke materie. Na wat onderzoek komen er intriges en complotten bovendrijven tegen Martin Harris die te onwaarschijnlijk lijken om waar te zijn. Bovendien wordt hij constant opgejaagd door 2 huurmoordenaars. Harris begint kritisch te denken en twijfelt aan zijn eigen identiteit: ben ik wel de man die ik denk te zijn, of ben ik iemand totaal anders…

Buiten enkele plotgaten en absurde wendingen is Unknown zeker een dragelijke film. Jaume Collet-Serra, die eerder de aardige horrorfilm Orphan (2009) regisseerde stelt dus niet teleur, maar blijkt anderzijds niet over het talent te beschikken (noch het originele scenario) om de film boven de middenmoot te laten uitstijgen. De finale plotwending weet te verrassen, de donkere sfeer biedt een meerwaarde en de actiescènes weten te vermaken. Dus vergis u niet: het is geen film die bij je Blu Ray collectie thuishoort: hij is het huren waard maar meer ook niet.

Een week na het bekijken ervan ben je helaas even radeloos als Liam Neeson’s personage: over wat ging de film, wat is er gebeurd? Het is hetzelfde oude verhaaltje, wat opgepimpt, met een slimme twist op het einde en een uitstekende Neeson als meerwaarde. Zoals te verwachten blijft deze film zoals zoveel Hollywoodproducties steken in de grijze zone van de middelmatigheid.

Warner heeft de film uitgebracht op een limited edition 2-disc Blu-ray & dvd met een making-off en een reportage over actieheld Liam Neeson.

***Related Posts***
08/04/2011: Liam Neeson en Maggie Grace in Taken 2
15/02/2011: Unknown heft veel wag van Taken
12/04/2009: Taken filmbespreking
22/03/2008: Holly Valance in Taken

Vendetta-films zijn in opmars. Maar naast de recente Liam Neeson films, Taken (2008) & Taken 2 (2011) en Unknown (2011), kregen we ook heel wat vrouwen te zien als wraakengels of lady hitman.

Zo waren er ondermeer Salt (2010), The Brave One (2007), The Last House on the Left (2009) en I Spit On Your Grave (2010). Nu is er Colombiana (2011), opnieuw een revenge-film van producent Luc Besson en in regie van zijn pupil Olivier Megaton .

Korte inhoud: Op haar 10de zag Cataleya Restrepo (Zoe Saldana) hoe haar ouders in Colombia werden afgeslacht door drugsbaron Don Luis. Ze groeit op als keiharde huurmoordenaar voor haar oom Emilio in Chicago. Maar in haar vrije tijd is ze op zoek naar het enige dat haar drijft: het vinden van de moordenaars van haar ouders.

Saldana heeft al wat ervaring als actie-ster. Zo was ze eerder al te zien in The Losers (2010) en stond haar vrouwtje in de Star Trek (2008) remake. En het lijkt haar wel af te gaan. Ze is knap, ze is lenig maar toch gespierd en ziet er uit alsof ze niet bang is om haar tegenstander in de ballen te trappen. Zoe kan tevens ook wel goed acteren en dat is altijd een groot pluspunt. Toen ik de trailer zag was ik blij om nog eens iemand te zien in een mainstream-film die gewoon aan roken was. Met al die censuur zou je haast vergeten dat er nog wel mensen op de aardbol rondlopen die een sigaret opsteken.

Maar goed, we hebben hier te maken met een Besson film, ook al wordt deze gepromoot met 'from the writers of Taken'. Besson heeft deze film geschreven met de hulp van Robert Mark Kamen. Beide mannen hebben het verhaal vermoedelijk neergepend op een paar bierviltjes terwijl ze nog maar eens naar Nikita (1990) en Léon (1994) aan het zien waren. Het zal wel boordevol clichés steken en niet zo heel veel voorstellen op vlak van plot en karakter-ontwikkeling. Maar zoals we van de producer gewend zijn, blijft hij guilty pleasure films maken die er geweldig uitzien en vol adrenaline steken. Dus zeker een film die ik zou aanraden aan mensen die op zoek zijn naar wat kinetisch vertier.

De film wordt bij ons verwacht op 27 juli 2011.

***Related Post***
08/04/2011: Maggie Grace en Liam Neeson in Taken 2
13/03/2011: HQ pics van Zoe Saldana
12/04/2009: Taken review
22/03/2009: Holly Valance in Taken
04/12/2007: Hitman review
16/08/2005: Amber Valletta en Kate Nauta tussen de brokstukken van The Transporter 2
16/05/2005: The Transporter 2 met Kate Nauta
05/07/2004: Popcorn afwisselen met kwaliteit

Mooi zijn betekent niet altijd dat je ook goed kan acteren. En toch zie je vaak dat knappe gezichtjes het meestal wel aan een job geraken in Hollywoodfilms. Neem nu Maggie Grace, een aantrekkelijke jonge dame die eerder al te zien was in de serie Lost, The Experiment (2010) en The Fog (2005), zal opnieuw verschijnen in de sequel van Taken (2008) aan de zij van Liam Neeson.

Een beetje vreemd dat hier nu uiteindelijk een sequel van komt, gezien het verhaal zo goed als afgewerkt was. Liam had zo goed als alle ontvoerders en aanverwanten aan flarden geschoten dat je niet zo goed weet waar deze film nu naar toe moet. Maggie was is de eerste film "toevallig" ontvoerd, dus zou het me verbazen dat ze nu opnieuw gekidnapt wordt. De collega’s van Deadline pakken in ieder geval uit met het nieuws.

Maggie Grace has wrapped up her deal with Luc Besson’s EuropaCorp to reprise the daughter role alongside Liam Neeson in Taken 2, the film that Transporter 3 (2008) helmer Olivier Megaton is poised to direct.

In ieder geval ligt Liam Neeson goed in de markt als actieheld, getuige nog maar zijn laatste film Unknown (2011) die eigenlijk heel veel weg heeft van Taken. Wat betreft de regisseur, hij is een product van Luc Besson. Zijn laatste film, Colombiana (2011), is tevens geschreven en geproduceerd door Besson. Hij maakt afgelikte en snelle actiefilms met mooie vrouwen, glimmende wagens, harde vechtscènes en heel wat explosies. Normaal had de film naar Pierre Morel moeten gaan die de eerste film had geregisseerd, maar na zijn tegenvallende From Paris With Love (2010) met John Travolta en Jonathan Rhys Meyers, die nauwelijks de helft van het productiebudget in het laatje bracht, heeft de Franse super-producers zijn zinnen gezet op zijn andere pupil.

Hieronder vinden jullie een mooie collectie HQ pics van Maggie Grace, die zichtbaar voldoende heeft geïnvesteerd in haar fotosessies. En ja, het is een aantrekkelijke jonge dame. Enkel spijtig dat ze zo op de zenuwen werkt…

*** high quality pictures Maggie Grace ***

Ik had in het begin niet veel van deze prent verwacht. Ik bedoel, wie staat er te wachten op de zoveelste Luc Besson productie? Als je er één van hebt gezien, ken je ze allemaal. En dus was mijn verbazing enorm toen ik een degelijke en spannende actie-thriller voorgeschoteld kreeg. In Taken (2008) van Pierre Morel (Banlieue 13) zien we een Liam Neeson die de vendetta toer opgaat en iedereen op zijn pad in elkaar klopt. Het voelt aan als een geslaagde 80’ties actie thriller volgestouwd met clichés en buitengewoon harde confrontaties, zoals we ze nog maar weinig meer zien.

Korte inhoud: Bryan Mills (Liam Neeson) is een voormalige undercover CIA agent met een stevige reputatie. Zijn dedicatie voor zijn job heeft hem enkel zijn huwelijk gekost. En terwijl zijn ex-vrouw Lenore (Famke Janssen) de draad heeft opgepikt met een rijke vent (Xander Berkeley), probeert Bryan in ieder geval de relatie met zijn dochter Kim (Maggie Grace) in stand te houden. Bryan heeft heel wat duistere kanten van de wereld gezien en dat maakt hem tot een overbezorgde vader. Wanneer Kim met haar vriendin Amanda (Katie Cassidy) op vakantie wil naar Parijs ziet hij dat dan ook niet zitten. Lenore en Kim weten hem toch over te halen op voorwaarde dat Kim hem iedere dag belt zodat hij weet waar ze is. Meteen de eerste dag in Parijs gaat het al fout wanneer Kim en haar vriendin worden ontvoerd door nietsontziende vrouwensmokkelaars. Kim weet haar daddy nog net op het laatste moment te bellen. Wanneer deze een van de ontvoerders aan de telefoon krijgt laat hij op niet mis te verstane wijze weten dat hij over de middelen en capaciteit beschikt om de ontvoerders op te sporen en hen een lesje te leren.

Door het scherpe camerawerk van Michel Abramowicz en de getimde montage komt deze verder routineuze actiefilm toch boven de gemiddelde dertien in een dozijn film uit. De gevechts-choreograaf heeft zichtbaar zijn lessen getrokken uit de Bourne-films en de klappen komen dus dubbel zo hard aan. Het is toch altijd weer interessant wanneer een acteur, die doorgaans in het betere drama zit, eens flink wat kunst- en vliegwerk laat zien in een actiefilm als deze en dan ook nog goed uit de verf komt.

Alles begint heel braaf en ingetogen waarbij nog geen enkele notie bestaat van hetgeen dat komen gaat. Er zit in het begin wel een kleine scène in waarin we de Neeson zien ontpoppen als de ideale bodyguard voor de tiener popster Sheerah gespeeld door de Australische popster Holly Valance, maar verder is het familie-stuff-drama tussen ex-vrouw en dochter. Vanaf het moment dat Bryan echter in Parijs aankomt en contact neemt met zijn oude contacten is het hek van de dam en zien we de One-Man-American-Army tot leven komen. Bryan knokt zich een weg door de onderwereld, laat een spoor van dood en verderf achter zich en de ontvoerders weten niet wat hen overkomt.

De zwaktes in Taken liggen vooral in het script die na de ontvoering iets te weinig branie laat zien, zélfs voor een vendetta-prent. Laten we in ieder geval hopen dat Jan Verheyen met zijn sequel op De Zaak Alzheimer, de Jef Geeraerts thriller Dossier K. (2009), iets meer diepgang geeft aan de Albanese maffia, want hier is het huilen met de pet op. De badguys zijn kartonnen borden zonder diepgang, wat dan weer perfect past in het plaatje. Je stelt je als kijker nooit echt de vraag of het doel de middelen wel heiligt. Je bent gewoon opgetogen dat Neeson die slechteriken één voor één naar de hel stuurt. De scenaristen, Robert Mark Kamen en Besson, hebben alle morele dilemma’s ontweken en uitgepakt met een eenduidige film die zich als volgt vertaalt: “Geef mijn dochter terug of ik trek uw oogbollen uit”. Vervang echter Neeson door een minder overtuigende acteur en de film valt met zijn filterdun stereotype verhaaltje en super-slechte dialogen plat op zijn gat, zoals die vele andere recente Besson-actie-vehikels. Dit is fast-food, maar dan wél met een onweerstaanbare smaak.

Taken wordt uitgegeven door Warner Bros en is dte verkrijgen op DVD en Blu-ray.

***Related Post***
22/03/2008: Taken trailer

Paul Verhoeven (70), die gisteren nog op bezoek was bij Frieda in De Laatste Show voor de voorstelling van zijn boek over de wetenschappelijke benadering van Jezus Christus, gaat de spirituele toer op met plannen voor de verfilming van het levensverhaal van de Franse heilige Jeanne d'Arc. Toen hij enkele jaren geleden een biografie van haar las, raakte hij gefascineerd door de middeleeuwse verzetsheldin, die hij eerder wat truttig vond, maar onlangs zijn mening moest herzien.

De reden dat de cineast al een paar jaartjes geen films meer maakte had uiteraard alles van doen met de voorbereidingen van zijn boek Jezus van Nazaret waarvoor hij naar eigen zeggen duizend boeken had gelezen. Verhoeven ging niet naar de filmschool maar studeerde wiskunde en wetenschappen aan de Universiteit van Leiden. Zijn fascinatie voor de profeet begon met een verlangen om diens leven te verfilmen, een plan dat Verhoeven inmiddels heeft laten varen, zeker nu een paar Amerikaanse kranten hebben uitgepakt met een paar van zijn controversiële stellingen zoals: Jesus Was Son of Mary and Roman Rapist, die uiteraard heel wat stof deed opwaaien in conservatief Amerika. Maar Verhoeven heeft deze energie dan maar omgezet in een ander verhaal. "Hoe meer ik me erin verdiep, hoe vaker ik denk: al dat zwoegen op Jezus was een goede voorbereiding voor een film over Jeanne d'Arc."

Of zijn nieuwste project ooit het witte doek zal halen, blijft een mysterie. "Misschien is het ook een bevlieging, het opvullen van een gat", stelt hij. "Dat kan ik nog niet beoordelen. Voorlopig houdt het me erg bezig." Verhoeven heeft de komende tijd niet stil te zitten. Hij heeft de draad opgepakt van het filmproject Joanna's Passions, dat in de jaren 70 in gang werd gezet. De film speelt in het München van de jaren twintig, tijdens de opkomst van Hitler. En onlangs werd bekend dat de filmmaker in gesprek was over een nieuwe erotische thriller. Ook werkt hij aan een vervolg op The Thomas Crown Affair 2 (2010), met opnieuw Pierce Brosnan in de hoofdrol.

Binnenkort mogen we ook het misdaadverhaal Azazel (2009) verwachten met Milla Jovovich in de hoofdrol, die eerder de rol van Jeanne d'Arc vertolkte in de iets te mager uitgevallen versie, The Messenger: The Story of Joan of Arc (1999), van Luc Besson.

Eén van mijn grootste ontgoochelingen van 2008 tot nu toe was The Bank Job (2008) met Jason Statham. Het was geen slechte film, maar ik had er gewoon veel meer van verwacht en was hoopvol om eens een "nieuwe" Jason Statham aan het werk te zien. Maar de acteur blijft in die typische ‘i-am-gone-kick-your-ass rolletjes, binnenkort in Crank 2 (2009) en als we Coming Soon mogen geloven ook in Transporter 3 (2008).

Lionsgate announced today that it has acquired U.S. and Canadian distribution rights to Transporter 3. Jason Statham returns as iconic action hero Frank Martin in the third installment of the EuropaCorp-produced series. The announcement was made today by Lionsgate’s Jason Constantine, head of Acquisitions and Co-Productions, and Tom Ortenberg, President, Theatrical Films.

Olivier Megaton directs from a script written by Luc Besson and Robert Mark Kamen. The movie is produced by EuropaCorp, TF1 Films Productions, Grive Productions and Apipoulai Production, in association with Current Entertainment. Besson produces for EuropaCorp. Lionsgate will release the film at Thanksgiving, on November 26, 2008. The film will be distributed in Canada by Maple Pictures.

Statham maakt het voor iedereen duidelijk, hij heeft geen ambitie - mocht hij al over de dramatische mogelijkheden beschikken - om een ander acteer-register aan te kaarten. Hij neemt wat er te rapen valt van commerciële hoeren als Luc Besson en hopeloze randgevallen als Philip G. Atwell, Tony Giglio en Uwe Boll. Staham wordt stilaan synoniem aan inhoudsloze adrenalinetrips en B-film junk, maar er is een publiek voor en ik moet bekennen dat ik de eerste Crank en The Transporter nog wel leuk vond. Maar het blijft toch allemaal mijlenver van Snatch (2000).

Wat betreft deze Transporter-sequel, kan ik vandaag al vertellen dat dit een zuivere Besson-productie zal worden met alle voorspelbaarheid die dit met zich meebrengt. Besson neemt een nog onervaren pub-regisseur onder de arm die hij volledig naar zijn hand kan zetten, en dus niet meer Louis Leterrier. Frank Martin (Jason Statham).moet deze keer uitkomst bieden als de dochter van een Oekraïense politicus (Jeroen Krabbé) wordt ontvoerd. De villain in deze film wordt vertolkt door Prison Break acteur Robert Knepper en het model Sasha zal fungeren als eye-candy. Hopelijk wordt deze beter dan The Transporter 2 (2005).

De Noord-Ierse Liam Neeson blijft een indrukwekkende acteur. Dankzij Schindler’s List van Steven Spielberg werd hij wereldberoemd en zette nadien heel wat meeslepende rollen neer, zoals in Nell, Rob Roy, Michael Collins, Batman Begins, K19 The Widowmaker en Kinsey. Stuk voor stuk leverden deze films hem daarna veel lof en prijzen op. Ondanks zijn reputatie als gentle giant (hij is 1.93 meter) en het feit dat hij meestal zachtaardige figuren vertolkt, voel je dat hij het ook in zich heeft een vechtjas neer te zetten. Dat hij zijn carrière ooit is begonnen als bokser. Binnenkort zal de acteur opnieuw uitblinken in de Franse thriller Taken (2008).

Korte inhoud: Bryan (Liam Neeson) is een voormalig agent van de Amerikaanse geheime dienst. Hij zal opnieuw in actie moeten komen, aangezien zijn zeventienjarige dochter Kim (Maggie Grace) in de handen is gevallen van een Albanese bende die gespecialiseerd is in vrouwen-ontvoeringen en slavernij. Vanuit Los Angeles reist hij naar Parijs om haar te zoeken. Hoewel hij eruit ziet als een keurige huisvader is hij de fijne kneepjes van zijn oude vak nog niet verleerd. Nietsontziend gaat hij recht op zijn doel af, daarbij het geweld niet schuwend. Hier is de trailer.

Het tweeslachtige charisma van de acteur bleek exact te zijn wat de Franse cineast Pierre Morel zocht voor het hoofdpersonage in zijn nieuwste prent. Maar wie is die regisseur feitelijk? Wel, Morel heeft eerder indruk gemaakt met zijn gewelddadige Banlieue 13 (2004) - hoewel de film eigenlijk in alle opzichten een Luc Besson prent was en Morel het schoothondje van de producer en scenarist bleek te zijn. En wat blijkt, ook met deze Taken gaat de ex-Director of Photography het handje vasthouden van peetvader Luc Besson. Of deze film een nieuwe Besson film zal worden of een eerste Morel film valt nog af te wachten.

Naast Neeson duikt ook Famke Janssen op en de veelbelovende Maggie Grace (The Jane Austen Book Club, Lost) te zien, evenals Xander Berkeley (bekend van ondermeer 24), Leland Orser (Daredevil) en het pop-idool uit Neighbours en Prison Break Holly Valance. Blijkbaar zou ze wel een heel klein rolletje hebben, maar de geruchten doen de ronde dat Holly staat te trappelen om meer in de picture te komen. Misschien moet ze maar eerst uit de kleren gaan in Playboy, dat schijnt ook te helpen. Een andere belangrijke acteur uit deze film blijkt de Franse hoofdstad te zijn, die Morel bewust niet als sprankelende toeristentrekpleister wou afbeelden. "Ik wilde een toeristisch Parijs laten zien, zonder dat het echt toeristisch werd. Ik wilde geen gebruik maken van clichés, door bijvoorbeeld personages voor de Eiffeltoren te zetten, maar wilde er wel voor zorgen dat aan alles te zien was dat de actie zich in Parijs afspeelt."

De trailer van Taken ruikt naar de zoveelste spin-off van de Bourne-films, vooral wat sfeer en opzet betreft. Als je te vinden bent voor platte Besson actie en niet vies van geweld en snelle montages, dan zal deze film jullie vast kunnen bekoren. Ik betwijfel echter dat deze prent nog maar aan de hielen van één van de Bourne-films zal komen, al dan niet met Liam Neeson als hoofdacteur. Maar ik vind het zeker wel een goede zaak dat Frankrijk eindelijk heeft ingezien dat ze hun filmindustrie rendabel kunnen houden door Engelstalige films uit te brengen met grote filmnamen. Ze zijn één van de weinige Europese landen die hiertoe financieel in staat is. En dat is dan weer te danken, tot spijt van wie het benijdt, aan Luc Besson. Taken komt op 3 april 2008 uit in Nederland. Wij hebben tot op vandaag nog steeds geen releasedatum.

*** Holly Valance picture gallery ***

Hier is dan de duurste Franse film aller tijden, Astérix aux Jeux Olympiques (2008), de derde Asterix film na Astérix et Obélix contre César (1999) van Claude Zidi en Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre (2002) van Alain Chabat. De eerste film deed het minder goed dan de sequel die zijn productiebudget van 47 miljoen dollar minstens verdubbelde (111 miljoen dollar waarvan 74 miljoen enkel en alleen in Frankrijk).

Verwacht wordt dat het derde deel deze monsterscore kan evenaren. Maar de film zit wel, volgens Imdb, met een loeizware productiekost van 94 miljoen dollar en dat is nog altijd 4 miljoen dollar meer dan Le Cinquième Elément (1997) van Luc Besson. Ik zeg dat er even bij omdat er heel wat foutieve berichten de wereld werden ingestuurd alsof de film van Luc Besson de duurste was.

Korte inhoud: De beeldschone prinses Irina (Vanessa Hessler) wordt door menig man aanbeden, zo ook door Caesars (Alain Delon) zoon Brutus (Benoît Poelvoorde). Ze heeft haar hart echter al verloren aan de Galliër Alafolix (Stéphane Rousseau). Prinses Irina rest niets anders dan te verklaren dat ze zal trouwen met de winnaar van de Olympische Spelen. Asterix (Clovis Cornillac) en Obelix (Gérard Depardieu) worden uitgekozen om als afgevaardigden van de Galliërs deel te nemen aan deze Spelen. Samen slaan ze de handen ineen tijdens de meest opzienbarende Olympische Spelen van de Oudheid.

De regisseurs van dienst zijn deze keer Frédéric Forestier (Le Boulet) en Thomas Langmann die het zoontje is van de beroemde Franse cineast Claude Berri die hiermee ook zijn debuut maakt. Een beetje een vreemde samenstelling. Langmann zat al in het productie-team van de eerste Asterix-films maar heeft geen enkele regie-ervaring en blijkbaar wordt hij hier een beetje gecoached door Forestier.

Christian Clavier, die in de eerste twee films de rol van Astérix op zich nam, keert niet terug in de rol van de dappere Galliër. Clovis Cornillac (Le Serpent, Un long dimanche de fiançailles) vertolkt nu de hoofdrol. Gérard Dépardieu is wederom te zien als de dikke Obélix. Een andere ronkende naam is die van Alain Delon, die in de huid van Julius Caesar kruipt. Het Italiaanse model Vanessa Hessler vertolkt de rol van de Prinses Irina. En Panoramix wordt vertolkt door de vader van Vincent Cassel, Jean-Pierre Cassel, die net na de opnames stierf aan kanker. Dit is dus meteen ook zijn laatste filmrol. Maar de ster van deze film is zonder enige twijfel de Belg Benoît Poelvoorde in de rol van Brutus.

Veel aandacht is besteed aan het visuele aspect van de film. Twee vaste teamleden van Jean-Pierre Jeunet, de decorontwerpster Aline Bonetto en de kostumière Madeline Fontaine, verleenden hun medewerking aan de film. Grootste struikelblok was het Olympisch Stadion, maar door een slim concept werd een groots decor bedacht, dat inzetbaar was voor zowel de hardloopscènes, het speerwerpen en eveneens de race met strijdwagens. Maar ga niet met al te hoge verwachtingen naar deze film. Voor diegene die verzot zijn op de vorige Asterix-films zal dit wel een aanrader zijn. De film draait vanaf 30 januari 2008 in onze zalen.

Onze Agent 47 (Timothy Olyphant) krijgt het aan de stok met een aantal zware jongens. Maar het is vaak onduidelijk wie die zware jongens zijn. Laat staan dat we weten waarom ze niet tevreden zijn of wat er eigenlijk gaande is. Regisseur Xavier Gens weet het ook niet, maar probeert kost wat kost een film te maken die op zijn minst « mooi » oogt.

En met een royaal productiebudget van 70 miljoen dollar was dit meteen een moeilijke taak (om een idee te geven, de comic-adaptatie 300 had een budget van 65 miljoen dollar en The Bourne Identity deed het met 60 miljoen dollar). Maar na het zien van de trailer was ik niet overtuigd, en verwachtte ik van deze game-adaptatie niet veel goeds. En met het ontslag van de regisseur tijdens de post-productie, leek het er wel op dat ik het bij het rechte eind had. Na het zien van de prent zijn de vermoedens ingeruild voor een klaar en duidelijke overtuiging dat Hitman (2007) een gemiste kans is voor een knappe actieprent. De film haalde in zijn openingsweek amper 13 miljoen dollar en zal naar alle waarschijnlijkheid zelfs nooit aan de helft van zijn productiebudget komen.

Korte inhoud: Agent 47 is opgeleid tot professioneel huurmoordenaar, met als krachtigste wapen zijn moed, vastberadenheid en trots. 47 staat voor de twee laatste cijfers van de barcode achter in zijn nek en is tevens de naam waaronder hij bekend staat. De rollen worden omgedraaid wanneer de deze hitman het slachtoffer wordt van een politiek spel. Zowel Interpol als de Russische geheime dienst zitten hem op de hielen, terwijl hij probeert te achterhalen door wie en waarom hij er wordt ingeluisd.

Alles is enorm gestileerd en net zoals in de montagecel van Live Free or Die Hard (2007) is ook hier alle overtollige bloed eruit geknipt. En daar ligt niet meteen het probleem, integendeel, het volgt volledig de logica van de game. Maar al van bij aanvang van het project had ik twijfels bij de casting, en daar wringt voor mij het schoentje – naast de keuze van de regisseur Xavier Gens en het flutscenario van Skip Woods (Swordfish).

Timothy Olyphant is niet geloofwaardig als hitman, hij ziet er een tikkeltje te jong uit en legt weinig tot geen emotie in zijn vertolking, en zijn innerlijk conflict komt nauwelijks tot uiting. De regisseur weet trouwens niet hoe hij de acteur overtuigend genoeg moet overbrengen. Een pathetisch schouwspel zondermeer. Net zoals met de Hulk, zou deze film meteen een remake moeten krijgen met een andere regisseur en een andere acteur. Mijn voorkeur blijft nog steeds Richard Burgi als Agent 47.

Het laat me volledig koud of de makers al dan niet afwijken van de game, als ze maar een aangrijpend verhaal weten te vertellen die mijn aandacht 100 minuten lang kan vasthouden. Hier heb ik dat gevoel dus niet. Er zijn uiteraard wel aanknopingspunten met de game, maar alles is zo onsamenhangend dat je nooit echt op het puntje van je stoel zit. Het karakter van Nika, gespeeld door het Oekraiense model Olga Kurylenko, het hoertje van president Mikhail Belicoff (Ulrich Thomsen), is met haar Anna Karina-charmes een streling voor het oog, maar de relatie tussen de twee is veel te oppervlakkig uitgewerkt en komt gekunsteld over. Hetzelfde kan gezegd worden van Mike Whittier (Dougray Scott), de Interpol agent die aast op Agent 47.

Kortom, Hitman schiet naast. Het is een verspilling van middelen en ideeën die het niveau van game-cinematicals nauwelijks overstijgt. Verhaal en karakteropbouw zijn onderschikt aan gladde geweld-scènes, en dat doet dan weer denken aan de vele producties van Luc Besson, de co-producer van Hitman. Ik had met plezier de omvangrijke bodycount willen inruilen voor slechts één kill, maar dan ook één die onderbouwt is met sterke personages en waarvan de scène mij compleet van streek brengt. Als ik een bodycount wil bijhouden, dan speel ik wel het spel. Dan heb ik er ten minste nog plezier aan.

***Related Posts***
11/10/2007: Hitman regisseur ontslagen
27/06/2007: Ontgoochelende trailer van Hitman
07/12/2006: Vin Diesel wordt geen Hitman
22/10/2005: Wordt Vin Diesel Hitman?

De eerste trailer van Hitman (2007) is on-line, en om het in alles omvattende termen te omschrijven: "the trailer Sucks !" Het lijkt een film te zijn voor softies! Wat is dat toch met die vloek over game-adaptaties? Wanneer zullen studio's snappen dat je bekwame regisseurs aan boord moet hebben wil je een geslaagde Hollywood actie-prent afleveren?

Ok, het spel was nu niet meteen het beste wat er op de markt was. Maar in tegenstelling tot veel andere games had Hitman een duidelijke stijl en een doorgedreven cinematografische feel. De regisseur van deze verfilming, de Fransman Xavier Gens, had blijkbaar geen flauw benul waar hij mee bezig was – ofwel moet hij zijn monteur (die onder zijn toezicht de trailer heeft gemonteerd) de nek omwringen, want dit trekt nergens op.

Op de Ave Maria van Schubert zie je een aantal explosies en wat mugshots van ons hoofdpersonage en voor je het weet zijn de 110 sec voorbij en blijf je over met het gevoel van: "WTF?!" Deze Hitman verfilming stond nochtans op mijn verlanglijstje. Ik twijfel nu zelf of ik die film wel ga zien in de bioscoop.

Korte inhoud: Een huurmoordenaar die werkt voor 'The Agency' en wiens naam alleen bekend staat als Agent 47 (Timothy Olyphant) komt terecht in een politiek complot. Hij wordt achtervolgd door zowel Interpol als het Russische leger terwijl hij door Oost Europa heen trekt.

Je hoeft geen ingewikkeld verhaal te hebben om een goede film af te leveren, maar wel goed uitgetekende personages en een kick-ass en originele regie met overtuigende acteurs en een scenarist met wat relevante ervaring en die vooraf niet jarenlang werkloos is geweest. Deze trailer probeert uit te pakken met de mooiste beeldjes om de fans van de strip te plezieren, maar het ziet er allemaal zo versleten uit als de met Duvel-bezopen paus na een heftig fuifweekend. Dit lijkt wel straight-to-video B-film materiaal, in plaats van een stijlvolle en adembenemende thriller van een geslepen huurdoder. Misschien hebben die vervelende titels die de trailer in stukken hakken er ook wel iets mee te maken, of misschien is het de babyface van Timothy Olyphant die er voor iets tussen zit, of het feit dat de regisseur de plaatjes in de strip wou nadoen in plaats van zich te bekommeren een stevige actie-thriller af te leveren, of heeft producer Luc Besson opnieuw het project te commercieel willen maken?

Ben ik de enige, trouwens? Had ik er iets teveel van verwacht? Laat me toch duidelijk zijn, de eerste beelden zien er ontgoochelend uit, maar nog altijd véle malen beter dan eenderwelk Uwe Boll vehikel…wat niet noodzakelijk een compliment hoeft te zijn. Op 21 november 2007 zullen we ons definitief oordeel mogen vellen, maar mijn verwachtingen zijn met dit filmpje al tot in mijn schoenen gezakt.

Update 05/08/2007: Hier is de HQ trailer.

***Related Posts***
04/12/2007: Hitman review
11/10/2007: Hitman-regisseur Xavier Gens ontslagen
07/12/2006: Vin Diesel dan toch geen Hitman
22/10/2005: Vin Diesel misschien Hitman