legends of the fall

  • The Edge (1997) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een paar weken geleden hebben we The Spanish Prisoner (1997) besproken van David Mamet. In datzelfde jaar is ook The Edge (1997) uitgekomen, geschreven door Mamet, een bear-attack film met twee Hollywood acteurs in de hoofdrollen.

    the_edge_1997_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: De rijke Charles Morse (Anthony Hopkins) vergezelt zijn mooie vrouw Mickey (Elle Macpherson) bij een photoshoot in Alaska. De shoot wordt gemaakt door Robert Green (Alec Baldwin). Om specifieke indianen te vinden voor de shoot vliegen Green, Morse en nog een fotograaf naar goede locaties toe. Onderweg worden ze door vogels bestormd en storten ze neer in een meer. Om te overleven in de bossen waar een moordlustige beer rondhangt, moeten ze op elkaar kunnen vertrouwen. Morse is de enige met de kennis die hen zou kunnen redden. Morse vermoedt dat Green een affaire heeft met zijn vrouw. Dit zorgt voor complicaties tijdens hun overlevingstocht, waarbij ze constant een gevaarlijke beer tegenkomen.

    De regisseur van dienst is Lee Tamahori, die zowel in staat is van het meest verderfelijke (Die Another Die, Next, xXx: State of the Union) als het degelijke (Once Were Warriors). De man heeft ook The Devil's Double (2011) geregisseerd. Zelf vind ik deze The Edge nog één van zijn betere films, ook al mist de film net iets meer scherpte. Het script bood wel heel wat mogelijkheden; naast de beet-aanval is er ook een intrigerend conflict tussen twee mannen die van bij het begin van de film niet helemaal duidelijk is. Maar dat het personage van Baldwin een affaire had met de vrouw van het personage van Hopkins, was al meteen duidelijk.

    Het leuke aan het verhaal is dat de stoere Baldwin gaandeweg afhankelijk zal worden van de wijzere oude man. Het wordt zelfs nog interessanter wanneer het personage van Hopkins door heeft dat Baldwin waarschijnlijk voor geen meter te vertrouwen is, maar toch nog altijd het meest humane wil doen. De spanning is vaak om te snijden, en al zeker de scènes met de beer, die gespeeld wordt door Bart the Bear, een gedresseerde beer die al in heel wat filmproducties heeft gespeeld, zoals Into the Grizzly Maze (2015) en Legends of the Fall (1994) (ook al met Anthony Hopkins). Wat moet je doen wanneer een beer in je buurt is? Lopen kan fataal zijn, klimmen is ook al een bedenkelijke optie, een beer kan je ook volgen in het water en heeft een scherpe neus dus je verbergen achter een struik zal ook niet helpen. En er zijn al heel wat films geweest die ons hebben laten zien dat je weinig kan doen; zoals Backcountry (2014) en Grizzly Man (2005).

    Bart de Bear steelt misschien de show, maar de vertolkingen in deze film zijn best wel sterk en je voelt meteen wie deze karakters zijn. Het is misschien geen memorabele film maar er zijn toch wel een aantal knappe scènes in. Mamet zorgt ook voor een goede balans tussen een survival film en een psychologisch drama tussen twee mannen. Ik denk trouwens dat dit de eerste echte actie-film was voor Anthony Hopkins, en na deze film kwamen er nog meer.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 7 januari 2017

     

    *** The Edge trailer ***

  • Far from the Madding Crowd krijgt bijval bij Amerikaanse pers

    Pin it!

    En deze week hebben 20th Century Fox een tweede trailer online gezet van Far from the Madding Crowd (2015), de nieuwe film van Thomas Vinterberg (Jagten, Festen) met onze eigenste Matthias Schoenaerts. De film werd niet gedraaid op digitale HD camera's, maar wel op filmpellicule om zo die oude look weer te geven.

    Korte inhoud: Bathsheba Everdene (Carey Mulligan) is een mooie, trotse vrouw met een onafhankelijke geest. Ze wordt door drie zeer verschillende mannen het hof gemaakt: Gabriel Oak (Matthias Schoenaerts), een schapenhouder, Frank Troy (Tom Sturridge), een roekeloze sergeant en William Boldwood (Michael Sheen), een welgestelde en wat oudere vrijgezel. Een tijdloze verhaal de keuzes maken en passies van Bathseba, die meteen de aard van de relaties en liefde blootleggen, naast het menselijk vermogen om tegenslagen te overwinnen met veerkracht en doorzettingsvermogen.

    far_from_the_madding_crowd_2015_poster01.jpgfar_from_the_madding_crowd_2015_poster02.jpgfar_from_the_madding_crowd_2015_poster03.jpg

    De film is gebaseerd op het werk van Engels naturalistisch romanschrijver Thomas Hardy (Jude, Tess,...) en in scenario gegoten door David Nicholls. Het verhaal werd al eens verfilmd door John Schlesinger in 1967 met Julie Christie, Alan Bates en Terence Stamp, en nadien is er zelfs nog een tv-film van gemaakt in 1998. Het werd blijkbaar tijd om dit verhaal nog eens een facelift te geven.

    Zelf ben ik geen grote fan van het verhaal van Tom Hardy, ook al was het in zijn tijd behoorlijk normvervagend met een vrouw die de leiding nam van de boerderij naast de leiding in de liefde met meerdere mannen. Toch vond ik de karakters in het boek nogal banaal, alsook hun dialogen, en na het zien van de trailer heb ik de indruk dat ze vooral willen inzetten op de fotografie en de ietwat opgezwollen romantiek op een Legends of the Fall (1994)-achtige wijze. Het lijkt zelfs meer op een dure tv-film dan een waardige romantische langspeelfilm. Maar we zullen zien wat de regisseur ervan bakt. Het blijft toch wel een beetje van een vreemde keuze voor deze Deen, die drie jaar geleden had uitgepakt met het psychologisch drama Jagten (2012).

    far_from_the_madding_crowd_2015_pic01.jpgfar_from_the_madding_crowd_2015_pic02.jpg

    De film werd opgenomen in een 53 dagen - wat voor een dergelijke kostuumfilm toch wat aan de lage kant is. Wat betreft het accent van Schoenaerts die door Peter Bradshaw van de Britse krant The Guardian niet werd gesmaakt, dat is volgens mij een non-issue. Ik ken honderden acteurs met accenten die het allemaal heel ver hebben geschopt, gaande van de Peter Stormare's tot de Schwarzenegger's. De acteur spreekt tevens ook heel wat talen en ik hoorde niemand klagen over zijn Frans in De Rouille et d'Os (2012). Toch wordt de film goed ontvangen in de States met zowat 82% op Rotten Tomatoes. Maar ga het vooral zelf beoordelen vanaf 20 mei 2015 bij ons in de bioscoop.

    *** Far from the Madding Crowd trailer ***

  • Legends of the Fall (1994) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik ben er uiteindelijk toe gekomen Legends of the Fall (1994) van Edward Zwick te zien op Blu-ray, een dure soap opera die draait rond het blote bovenlijf van de langharige Brad Pitt.

    legends_of_the_fall_1994_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Nadat zijn vrouw hem in de steek gelaten heeft, blijft kolonel William Ludlow (Anthony Hopkins), een oud cavalerieofficier, alleen achter in zijn afgelegen huis in Montana om zijn drie zonen op te voeden. Alfred (Aidan Quinn), de oudste, is de meest redelijke. Hij heeft gevoel voor zaken en politiek. De onstuimige Samuel (Henry Thomas) staat altijd klaar om zich te engageren voor onverdedigbare politieke zaken. De kolonel koestert een bijzondere affectie voor Tristan (Brad Pitt), die zijn sympathieën voor de indianen deelt. Na zijn universiteitsstudies keert Samuel terug met een verloofde, Susannah (Julia Ormond). Verrukt door de aanwezigheid van een vrouw onder hun dak sloven de vier mannen zich uit om haar te leren paardrijden en schieten. Al snel klikt het bijzonder goed tussen Susannah en Tristan. Dan breekt de Eerste Wereldoorlog uit en Samuel vertrekt om aan de zijde van de Canadezen te vechten...

    Het meest irritante aan deze prent is de voice-over die met een onnozel Indiaans accent een poging probeert te forceren om deze prent een meer poëtische dimensie te geven. Maar dit is verre van een Terrence Malick film. En met die voice over voelt alles aan als een 10 uur durende tv-novelle die is samengeperst in 2 uur tijd. Ik verwachte een soort dramatisch ingekleed en sfeervol ingevulde 'Wilde Westen'-epos, maar ik kreeg een soort langgerekte Marlboro reclamespot. Maar Zwick slaagt er bij momenten wel in om onze aandacht te trekken, ook al wordt hij hierin toch wel voor een groot stuk geholpen door de Director of Photography John Toll en de muziek van James Horner.

    legends_of_the_fall_1994_pic01.jpglegends_of_the_fall_1994_pic02.jpglegends_of_the_fall_1994_pic03.jpg

    Als vertegenwoordiger van het mannelijke geslacht vermoed ik niet meteen het doelpubliek te zijn van deze prent, maar ik kan me inbeelden dat vrouwen en/of romantische zielen massaal in zweem vallen voor een bronstig kijkende Brad Pitt. Ik moest het stellen met de innerlijke verscheurdheid van een broze Julia Ormond. De Oscar-winnaar Anthony Hopkins valt dan weer verrassend tegen, al zal ik zijn opgejaagde overacting wijten aan het tegenvallende script van Susan Shilliday en William D. Wittliff. Maar deze film heeft in ieder geval een boost gegeven aan de carrière van Pitt en dat is op zich toch ook iets.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 25 december 2014

     

    *** Legends of the Fall trailer ***

  • Love and Other Drugs (2010) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Wat was me dat voor een rommelige film. De inspiratie voor deze Love and Other Drugs (2010) van Edward Zwick kwam van Jamie Reidy’s boek Hard Sell: The Evolution of a Viagra Salesman. De auteur was zelf een tijd lang vertegenwoordiger van Pfizer, de ontwikkelaar van het blauwe pilletje Viagra. Gelukkig was de prent geen 90 minuten lang promotiefilmpje voor de erectiepil, maar achteraf bekeken had het misschien een betere film kunnen zijn, want qua romantische komedie lag alles er maar "slapjes" bij.

    love_and_other_drugs_2010_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Maggie (Anne Hathaway) is een vrolijke vrije geest, die zich door niets en niemand laat binden. Ze komt haar gelijke tegen in Jamie (Jake Gyllenhaal), wiens onstuitbare en vrijwel feilloze charme hem goed van dienst is bij de vrouwen. Zijn kwaliteiten komen ook van pas in de moordende concurrentiestrijd in de verkoop van farmaceutische middelen. De ontluikende en onconventionele relatie van Maggie en Jamie overvalt hen allebei, wanneer hun zorgeloze verhouding voor beiden steeds belangrijker wordt. Ze raken verslaafd aan de ultieme drug: de liefde.

    Edward Zwick is de regisseur van onversneden Hollywood-vertier als Legend of the Fall (1994) en The Last Samurai (2003), maar is ook een regisseur vol verrassingen. Ik wist dus bij aanvang dat ik geen typische romantische komedie moest verwachten. Er zit bijvoorbeeld veel naakt in de film, naast ongecensureerd taalgebruik. Love and Other Drugs heeft dus ook een R-rating gekregen, iets wat toch ongewoon is voor het genre. Jamie is een notoir vrouwenversierder en wanneer hij Maggie ontmoet, vliegen de vonken eraf. En de chemie tussen die twee tortelduifjes (of stoeipoezen, het is maar hoe je het bekijkt) blijkt trouwens goed te werken en is een groot pluspunt in de film, misschien wel het enige pluspunt. We zien hier trouwens twee grote acteurtalenten aan het werk. Anne Hathaway presenteert tevens de Oscars dit jaar, en misschien maar goed ook, want met deze film zou ze nooit op dat podium gestaan hebben.

    Maar het zou Zwick niet zijn mocht er ook niet wat drama zitten tussen de opwindende seksscènes van het verliefde koppel. Maggie heeft namelijk Parkinson wat bij haar heel wat onzekerheid meebrengt. En dit verhaal komt in de tweede helft echt naar voor. De onstuimige vrijpartijen moeten dan bruusk plaats ruimen voor bittere ernst, iets wat de gemiddelde fan van romcom films misschien niet meteen zal lusten. Op een gegeven moment gaat Jamie zelf de baan op in een wanhoopspoging om een middel te vinden tegen deze verschrikkelijke aandoening. Een beetje een bizarre wending in het verhaal.

    love_and_other_drugs_movie_image_jake_gyllenhaal_anne_hathaway.jpg

    Sommige genres werken perfect met elkaar, zoals romantiek en avontuur, of actie en humor, maar romcom en drama is al een even moeilijke mix als horror en komedie (cf. Slither). Mensen die naar een romantische komedie gaan willen op de eerste plaats ontspannen worden door romantische verhalen, en niet al teveel lastig gevallen worden door de problematiek van Aids of Parkinson. Anderzijds, mensen die liever wat meer realiteit willen in hun films, zullen tijdens de melige romantische scènes in hun vingers zitten draaien en zelfs teleurgesteld zijn dat de problematiek van bijvoorbeeld Parkinson zo vluchtig wordt aangeraakt. Een film duurt nog altijd 90 minuten en als je de helft van die tijd spendeert aan romantiek blijft er niet veel tijd meer over voor de uitdieping van het drama-gedeelte. Het zorgt trouwens voor heel wat verwarring. De kijker weet niet precies of hij nu moet huilen of lachen.

    Kortom, Love and Other Drugs is een teleurstellende en frustrerende romantische komedie die niet alleen maatschappij-kritiek wil geven maar tevens als dramatische film aanzien wil worden (een beetje in contradictie met de luchtige marketing-campagne van de film). Maar een film die op verschillende paarden wil spelen komt meestal bedrogen uit. En het bewijs werd onlangs geleverd aan de box-office, waar de prent in de States met moeite zijn productiebudget wist terug te winnen. Verantwoordelijke nummer één is voor mij de scenarist Charles Randolph (The Life of David Gale, The Interpreter) die er toch een zootje van heeft gemaakt. Nog een geluk konden de twee hoofdrolspelers de meubels nog enigszins redden. Ik vind het geen aanrader, tenzij je Anne Hathaway naakt wil zien. Maar in dit geval raad ik jullie aan te wachten op de dvd-release. Dan kunnen jullie de fast-forward knop gebruiken.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 9 januari 2011

     

    *** Love and Other Drugs trailer ***

  • The Curious Case of Benjamin Button met Brad Pitt

    Pin it!

    Het is vreselijk tricky om het verouderingsproces bij een acteur realistisch te maken met make-up. Denk maar aan de weinig overtuigende make-up van Anthony Hopkins in Legends of the Fall (1994) of Mel Gibson Forever Young (1992). Maar tegenwoordig is de techniek zo verbeterd dat je nauwelijks nog aan make-up moet denken. En in The Curious Case of Benjamin Button (2008) is ook het gros van het geld gespendeerd aan deze revolutionaire Contour camera-techniek waarbij een perfect 3D model van het gezicht wordt gemaakt en achteraf in post-productie bewerkt. En als je de trailer bekijkt hebben ze hiermee werkelijk grenzen verlegd.

    Benjamin Button

    Het gevaar bij films die qua technologie grensverleggend willen zijn is dat ze op dramatisch vlak voor teveel afleiding zorgen. Neem nu Beowulf (2007), een film die 3D animatie naar een nieuw niveau tilt, maar uiteindelijk was de film maar koeltjes onthaald. De kritiek dat de film zich achter het karretje van de nieuwste technologische snufjes laat spannen is dan ook niet onterecht. Maar hier heb je een film van David Fincher, en dat is niet de eerste de beste regisseur. Hij is een regisseur die open staat voor nieuwe technologieën (HD, Red Cam, realistische 3D, …), zonder dat hij zijn oog verliest op de sfeer van de film en de acteerprestaties.

    Korte inhoud: "Ik ben geboren onder bizarre omstandigheden." Zo begint Benjamin Button, gebaseerd op het klassieke verhaal uit de jaren 20 van F. Scott Fitzgerald over een man (Brad Pitt) die wordt geboren rond zijn tachtigste en steeds jonger wordt. Een man, zoals ieder van ons, machteloos tegen de tijd. We volgen zijn verhaal, gesitueerd in New Orleans, vanaf het einde van de eerste wereldoorlog in 1918 tot de 21e eeuw. Een verhaal, even bizar als het leven van ieder ander individu. ‘Benjamin Button' is een tijdreizigersverhaal over de mensen en plaatsen die Benjamins pad kruisen, de liefdes die hij verliest en vindt, de vreugde van het leven en de droefheid van de dood, en alles wat met de tijd blijft bestaan.

    De eerste beelden zien er verbluffend uit. Vooral de scène waarin Brad Pitt, als ogenschijnlijk oude Benjamin Button voor een publiek van enthousiaste mensen, leert lopen is geweldig. Zijn wat kromme glimlach en oude fonkelende oogjes verraden tegelijk zijn jonge geest in een oud en versleten lichaam. En het heeft er niet echt de schijn van dat het de effecten zijn die de film zo bijzonder maken, dan wel de sfeer de scènes en de uitstraling van de sterrencast. De gehele productie van de film staat als een huis. Het originele verhaal is van F. Scott Fitzgerald, bekend van The Great Gatsby werd in scenariovorm gegoten door scenarist Eric Roth (Forrest Gump). Hoofdrolspelers Brad Pitt, Cate Blanchett en recente Oscar-winnares Tilda Swinton behoeven al helemaal geen introductie. De fotografie is in handen van Claudio Miranda die de Gaffer was op heel wat films van Fincher en sinds een aantal jaartjes ook DoP is geworden op een aantal producties.

    En als we de trailer bekijken wordt dit in ieder geval een oogverblindende reis doorheen de tijd, van de beschieting van een oorlogsboot waar Benjamin Button zich op bevindt, naar een balletdansende Cate Blanchett, die nog maar een tipje van haar sensualiteit toont als ze haar hals ontbloot voor een opgewonden Benjamin, die langzaam naar haar toe kruipt. De camera begeleidt hen in een lichte zijwaartse beweging. New Orleans zag er nog nooit zo mooi uit, zelfs niet voor de orkaan Katrina de stad verwoestte. Zo lijkt het David Fincher gelukt om de koude technologie te gebruiken om een hartverwarmend verhaal te vertellen in een prachtig sfeervol stadje. Het zal u niet ontgaan zijn dat we hier te maken hebben met een grote contender voor de Oscars. Wij moeten spijtig genoeg nog wachten tot 28 januari 2009 alvorens de film bij ons in de bioscopen loopt.

    *** The Curious Case of Benjamin Button trailer ***

    ***Related Posts***
    14/08/2008: Krijgt The Dark Knight een Best Picture nominatie?
    28/07/2006: Een verjongingskuur voor Brad Pitt

  • Westerns met Tom Cruise en Brad Pitt

    Pin it!

    De cowboys zijn terug in. Na Brokeback Mountain, die zowat beslag legt op alle awards dit jaar, en de The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2006) film met Brad Pitt, komt er een bericht dat Tom Cruise zich klaar maakt voor 3:10 to Yuma (2007), wat een remake is van de versie uit 1957 met Glenn Ford in de hoofdrol.

    Korte inhoud The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford: Een film over de legende Jesse James gezien vanuit het oogpunt van Robert Ford, die niet alleen grote bewondering voor de snelste schutter van het Wilde Westen had, maar zich ook bij zijn bende aansloot. Langzamerhand werd Ford jaloers en wilde hij de bende van Jesse James overnemen.

    Korte inhoud 3:10 to Yuma: Dan Evans is een boer die gekweld wordt door droogte op zijn land. Zijn gezin verkeert in geldnood en hij kan een flinke premie verdienen wanneer hij Ben Wade, een beruchte outlaw, overlevert aan de autoriteiten. Maar Wade biedt hem meer.

    Ik hou wel van een goede western dus kijk ik uit naar beide films. Brad Pitt en Tom Cruise zijn geen kleine garnalen en zij geven een zekere credibiliteit aan een filmproject. Pitt hebben we al eens als cowboy gezien in Legends of the Fall (1994). Voor Tom Cruise wordt het na zijn kleine cameo’tje in Young Guns (1988) en zijn rol in The Last Samurai (2003), zijn eerste echte cowboy-rol. Cruise kan dan wel gezien worden als een ettertje, hij is voor mij nog altijd een stuk dynamiet die meer dan vonken geeft op het witte doek.

    De Jesse James film is geregisseerd door Andrew Dominik (Chopper). De Tom Cruise film zal waarschijnlijk geregisseerd worden door James Mangold (Walk The Line, Identity, Cop Land), een van de betere verhalenvertellers in Hollywood.