lasse hallstrom

  • The Hoax (2006) ***½ recensie

    Pin it!

    Wanneer Richard Gere via zijn neusvleugels een lachje blaast, krijg ik meteen het gevoel dat de acteur – die trouwens om de maand de plastische chirurg een bezoekje brengt, oa. voor zijn neus – opnieuw op automatische-piloot speelt. Als er al een acteur bestaat bij wie je de verschillende vertolkingen gemakkelijk kan uitwisselen met elkaar, dan is hij dat wel.

    The Hoax poster

    Maar met The Hoax (2006) ruilt hij zijn gigolo-pakje in voor de rol van Clifford, een obsessieve charlatan die zijn eigen verzinsels voor waarheid aanneemt. En ik moet bekennen, dit zou wel eens zijn beste rol kunnen zijn sinds…ooit. En dit mirakel heeft uiteraard ook wel zijn oorsprong in de meesterlijke acteursregie van de Zweed Lasse Hallström (What's Eating Gilbert Grape, The Cider House Rules) en het niet onaardige script van William Wheeler. De film begint als een soort Catch Me If You Can (2002) komedie, maar wordt na verloop van tijd steeds grimmiger. Je wordt geleidelijk aan meegesleurd in de schemerzone tussen realiteit en illusie, waarheid en leugen.

    Korte inhoud: Het waargebeurde verhaal van Clifford Irving (Richard Gere). Clifford is de wanhoop nabij als hij maar geen succesvol boek kan afleveren. Ten einde raad overtuigt hij zijn uitgever ervan, en later ook zichzelf, dat hij is verkozen om de officiële biografie over Howard Hughes te schrijven. Wat begint als een uitweg voor de schrijver, die op het randje van de vergetelheid staat, eindigt in een schandaal dat uiteindelijk zelfs reikt tot aan het Witte Huis. Overmand door hebzucht en een vurig verlangen naar succes, weet Clifford de wereld te overtuigen, maar verliest stilaan meer dan hem lief is.

    The Hoax heeft inhoudelijk veel weg van The Talented Mr. Ripley (1999) waar het personage verklaart: "It's better to be a fake somebody than a real nobody." En hoever kan je daarin gaan blijft de existentiële vraag. Clifford kan het succes voelen en wil duidelijk meer. Op een gegeven moment in de film wordt hij zelfs één met Howard Huges. Hij imiteert zijn stem en maakt fake interviews op band. Op een bepaald moment kan/wil hij zelfs niet meer terug, uit vrees alles te verliezen.

    We komen maar sporadisch iets te weten van Howard Hughes, die door de Amerikanen een beetje wordt gezien als de incarnatie van 'the American dream' en waaraan al heel wat verfilmingen zijn gewijd, zoals Martin Scorsese's The Aviator (2004). Lasse kiest ervoor om Clifford niet te laten overschaduwen door de excentrieke Hughes, die het toonbeeld is van onze verwrongen, egoïstische maatschappij die hunkert naar mannen met geld en macht. En gezien Clifford geen van beide heeft, zal hij er alles aan doen om dat plaatje te veranderen. En in wezen steekt Clifford hem zelfs naar de troon, of toch voor heel even. Clifford geeft een speech voor honderden mensen met achter hem de cover van zijn nieuwe boek, Howard Huges die met gehaaide blik naar de auteur kijkt: "Jij krijg ik nog wel."

    Naast Richard Gere zien we ook een uitstekende vertolking van Alfred Molina, die een duidelijke contrasterende tegenspel biedt met heel wat spanningsvelden en dolgeestige momenten. De spanning tussen deze twee hoofdfiguren is een belangrijk element in het verhaal, dat eigenlijk nooit aan kracht inboet. Het is niet de beste film van het jaar, maar is een film die me hoe dan ook toch zal bijblijven. Al was het maar voor de vertolkingen, het bizarre en dolkomische verhaal. Lasse blijft bescheiden op de achtergrond, maar weet desondanks toch goed de spanning te onderhouden, zodat je je geen minuut verveelt. Een mooie 70’ties prent die ik zeker kan aanraden.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 30 oktober 2007

     

    *** The Hoax trailer ***

  • Sven Nykvist (1922-2006) is overleden

    Pin it!

    Woensdag is de 83-jarige Zweedse cameraman Sven Nykvist (foto) overleden, één van de beste Directors of Photography die de filmindustrie heeft voortgebracht. De 'Master of Light', zoals hij werd genoemd, bereikte wereldfaam door zijn nauwe samenwerking met cineast en landgenoot Ingmar Bergman.

    Tweemaal leverde deze samenwerking Nykvist een Oscar op: met Cries and Whispers (1972) en tien jaar later voor Fanny and Alexander (1982).

    In de loop van zijn carrière zocht hij zijn geluk buiten Zweden. Nykvist werkte met grote namen zoals Woody Allen (Crimes and Misdemeanors, Celebrity, Another Woman), Roman Polanski (The Tenant), Lasse Hallström (What’s Eating Gilbert Grape), Richard Attenborough (Chaplin), Richard Fleischer (The Last Run), Andrei Tarkovsky (The Sacrifice), Norman Jewison (Agnes of God), Louis Malle (Pretty Baby) en Philip Kaufman (The Unbearable Lightness of Being). De laatste film leverde hem een derde Oscarnominatie op. In 1999 schoot hij zijn laatste film, de toepasselijk getitelde Curtain Call (1999) geregisseerd door Peter Yates. In 56 jaar stond Nykvist maar liefst 121 maal achter de camera. Vijfmaal nam hij tevens plaats op de regiestoel.

    Sven Nykvist was een DoP die, in tegenstelling tot iemand als Darius Khondji (Delicatessen, Alien: Resurrection, La Cité des Enfants Perdues), een grote fascinatie had voor realisme en eenvoud. Sven zei over de moderne cinema: "Today we make everything so complicated. The lighting, the cameras, the acting. It has taken me thirty years to arrive at simplicity."

    ***Related Posts***
    04/02/2007: Penelope Cruz is de nieuwe muse van Woody Allen
    15/09/2006: Scoop, de nieuwe Woody Allen
    05/12/2005: Woody Allen nog steeds scherp van tong

  • An unfinished Life

    Pin it!

    Dit is nog eens een filmpje voor ons moeder. Een romantische film met Robert Redford, hoe saai en voorspelbaar deze ook moge zijn, ik weet dat veel moeders ervan zullen smullen en niet zullen weerstaan om de film keer op keer te huren in de videotheek. Ik spreek hier uit levenslange ervaring. Jullie zijn bij deze gewaarschuwd.

    Is An unfinished Life (2005) dan van bedenkelijke kwaliteit? Nog niet gezien, maar ik hou al niet van J-Lo, dus ga ik deze ook niet snel gaan zien in de bioscoop. Na deze film kan ze waarschijnlijk niet veel meer klagen dat ze geen gewichtige rollen krijgt. Toch heb je hier te maken met twee sterke acteurs: Robert Redford en Morgan Freeman. De regie is in handen van de Zweed Lasse Hallström (The Cider House Rules, My Life As a Dog, What's Eating Gilbert Grape), die ook niet van de minste is en die blijkbaar een goeie relatie heeft opgebouwd met Miramax. Als ik een aarzeling heb geef ik meestal het voordeel van de twijfel, dus we zullen zien als ik voor de ingang van de bioscoop sta.

    Korte Inhoud: Sinds de dood van zijn zoon tien jaar geleden, heeft de ruige gepensioneerde boer Einar Gilkyson (Robert Redford) zijn ranch en zijn huwelijk laten verloederen. Hij houdt zich voornamelijk nog bezig met zijn vriend Mitch (Morgan Freeman), die geblesseerd is door een onplezierige ontmoeting met een Grizzlybeer. Totdat zijn schoondochter Jean (Jennifer Lopez) samen met het jonge meisje Griff onderdak komt zoeken. Einar stelt Jean aansprakelijk voor de dood van zijn zoon. Jean beweert dat Griff zijn kleindochter is, waardoor zijn leven op z'n kop komt te staan. Door Griffs nieuwsgierigheid naar het leven op de ranch en haar verlangen naar een vaderfiguur, opent Einar zijn hart en lijken zijn oude wonden te helen.
    Hier is de trailervan de film. De film is in onze zalen vanaf 21 december 2005.

    Robert Redford zou ook nog plannen hebben voor een film met Paul Newman. Newman begint stilaan aan zijn pensioen te denken en wil hiermee zijn carrière op gepaste wijze af sluiten. De twee werden grote sterren nadat ze in 1969 te zien waren in Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969) en deden dit succesverhaal nog eens over in 1973 met The Sting (1969). Newman probeert al jaren een reünie op poten te zette met Redford maar tot nu toe is er van zijn plannen niets in huis gekomen… Paul Newman heeft nu zelf aangekondigd dat hij nog slechts in één film wil spelen en het liefst van al zou hij dat doen aan de zijde van Robert Redford:

    “I hate to talk about anything until the papers are drawn up, but we’ve bee looking for something for 20 years and now we’re looking harder. I hope something will come of it.” Ik hoop het met hem.

    Maar om even terug te keren naar onze koetjes en Jennifer Lopez, de reviews over de film die al uit is in de States zijn niet meteen hoopgevend. Op Rotten Tomatoes krijgt de film slechts 49%, maar dit kan nog stijgen…of dalen.

    "An extremely old-fashioned story that comes across as a starrily-cast, determinedly middlebrow Hallmark Hall of Fame special."
    Frank Swietek, ONE GUY'S OPINION

    "Even if the film is nothing more than the cinematic equivalent of a fortune cookie, it's one that's easy to swallow."
    Alex Sandell, JUICY CEREBELLUM

    "An Unfinished Life is a solid movie with good acting performances, but it lacks the emotional punch one would expect from this sort of tale"
    Willie Waffle, WAFFLEMOVIES.COM

    "An Unfinished Life was directed by Lasse Hallstrom, but could just as easily have been put together by a cabal of marketing executives determined to appeal to the dimmer, more disenfranchised members of Oprah's Book Club."
    Steve Schneider, ORLANDO WEEKLY

    "a movie that everyone at Miramax must be very pleased to finally be wrapping up. ... Heavy with symbolism and light on believable situations..."
    James Sanford, KALAMAZOO GAZETTE

    ***Related Posts***
    05/08/2006: J-Lo verlaat Dallas
    18/09/2005: J-Lo wil serieus genomen worden
    25/09/2005: An Unfinished Life met J-Lo
    03/01/2005: Don’t call me J-Lo !

    ***Related Sites***
    Imdb: An unfinished Life (2005)
    Officiële site: www.miramax.com/anunfinishedlife
    Pics: www.ecranlarge.com